''Ze waren altijd zo gewend om dingen voor elkaar te krijgen, maar ineens zaten ze passief af te wachten. En hulpeloos.''
De boeken van John
Grisham heb ik echt allemaal gelezen. Daarom keek ik ook enorm uit naar zijn
nieuwste thriller ‘De Franse Illusie’. Grisham is een auteur die zijn verhalen
doorgaans met een vaste schrijfstijl weet te vertellen. Hij weet hoe je
spanning opbouwt, personages tegenover elkaar neerzet. Daarmee trekt hij zijn lezers
steeds een stapje verder het verhaal in. Natuurlijk zitten er tussen al die
boeken uitschieters naar boven, en soms ook wel eens naar beneden. Onder welke
categorie dit boek valt, lees je in de onderstaande recensie.
Een huwelijksreis die verandert in een nachtmerrie
In ‘De Franse illusie’ volgen we Paul en Chelsea Tanner die vol
verwachting aan hun huwelijksreis in Parijs beginnen. Wat een romantische droom
moet worden, verandert echter in een nachtmerrie wanneer het stel tijdens een
uitstapje wordt ontvoerd. De ontvoerders eisen losgeld. Chelsea wordt
vrijgelaten nadat haar ouders betalen, maar bij Paul loopt het heel anders af.
Zijn ouders betalen eveneens, maar hun zoon blijft spoorloos.
Al snel blijkt dat dit niet het eerste incident is. Ook
andere Amerikaanse bruidegoms zijn na een ontvoering verdwenen. De FBI, CIA en
Franse inlichtingendiensten raken bij het onderzoek betrokken. Een jonge
advocaat wordt uiteindelijk ingezet als lokaas in een riskante operatie.
Daarmee verruilt Grisham in ‘De Franse illusie’ zijn vertrouwde rechtszaal voor
een verhaal vol internationale intriges, spionage en geheimen.
Bekende Grisham, maar met andere accenten
De schrijfstijl is zoals fans die van John Grisham gewend
zijn: toegankelijk, direct en met voldoende vaart om door te willen lezen. De
verschillende verhaallijnen houden het tempo erin en de gebeurtenissen volgen
elkaar in een rap tempo op. Vooral het begin van het boek ‘De Franse illusie’,
waarin de ontvoering en de gevolgen voor de families centraal staan, vond ik
sterk. Je voelt de wanhoop van ouders die niet weten of ze hun kind ooit
terugzien.
Het ene personage is beter uitgewerkt dan het ander
Ook de hoofdpersonages krijgen de nodige karakterontwikkeling.
Hun keuzes en persoonlijke belangen maken duidelijk dat niet iedereen dezelfde
prijs betaalt voor deze zaak. Toch vond ik de uitwerking niet overal even
diepgaand. Vooral bij de daders had ik graag wat meer inzicht gekregen in hun
achtergrond en hun drijfveer voor de ontvoeringen. Daardoor blijven sommige
tegenstanders wat vlak, terwijl hun motieven het verhaal van ‘De Franse illusie’
juist extra gewicht hadden kunnen geven.
Spanning met een paar vraagtekens
Wat ik prettig vind aan de boeken van John Grisham, is dat zijn
verhalen vaak een realistische basis hebben. Ook hier in ‘De Franse illusie’ begint
alles met een misdaad die je je helaas kunt voorstellen. Maar naarmate de
internationale operatie zich ontvouwt, gebeuren er wel steeds meer dingen die
de geloofwaardigheid onder druk zetten. Sommige ontwikkelingen voelen te
toevallig aan. Ook de omvang van het complot vraagt soms behoorlijk wat
bereidwilligheid van de lezer.
Dat neemt niet weg dat ‘De Franse illusie’ lekker wegleest.
Het is misschien niet de allerbeste Grisham die ik heb gelezen, maar zeker ook niet
de slechtste! Het is een heerlijke middenmoter, die ik met veel plezier heb
uitgelezen. Het is een vermakelijke thriller met een sterk uitgangspunt, die ondanks
wat karakterdiepgang en geloofwaardigheid iets laat liggen, je zeker af en toe
op het puntje van je stoel weet te krijgen.
Specificaties De Franse illusie
Auteur: John Grisham | Originele titel: The French Illusion | Vertaling: Saskia
Peterzon-Kotte | Uitgeverij: AW. Bruna| Eerste uitgave: 2026 | Aantal
bladzijden: 429 | ISBN 978940051612
Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het
recensie-exemplaar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten