Mientje, een poes met straatvrees - Sanne Vogel

''Ik slaap veel de laatste jaren, ik kan het niet helpen. Ik ben gewoon vaak moe. Het liefst tegen hem aan. Dat wil zeggen, wanneer hij thuis is...soms is hij hele dagen weg.''

Boeken met katten in de hoofdrol zijn er al in vele getalen. Ook ik las er al diverse, zoals bijvoorbeeld ‘Frankie’ of ‘Het kattencafé aan het einde van de wereld’. Heerlijke verhalen om helemaal in weg te kruipen. Vol met liefde, zorgen en humor. Uiteraard ook met herkenbare kattenstreken en personages waar je meteen een zwak voor krijgt. Maar het boek ‘Mientje, een poes met straatvrees’ ervaarde ik toch net even anders. Dit boek raakte me dieper dan die andere boeken deden. In de recensie hieronder lees je waarom.

Hier gaat het boek ‘Mientje, een poes met straatvrees’ over
Mientje is niet zomaar een kat. Ze heeft straatvrees en leeft al haar hele leven met allerlei angsten. Vanuit haar veilige plek observeert ze de wereld om haar heen. Ze wacht op haar beste vriend kat ‘Meneertje’. Hij is juist de complete tegenpool van haar en gaat zonder moeite nieuwe avonturen aan. Ondertussen verandert er thuis van alles. Er komt een nieuwe kitten en een mensentweeling zorgt voor extra drukte. Langzaamaan voelt Mientje haar veilige wereld verschuiven. Wanneer het leven onverwacht een andere wending neemt, wordt ze gedwongen om dingen onder ogen te komen die ze het liefst zou vermijden.

Alsof auteur Sanne Vogel zo in het hoofd van de kat kon kruipen
Het boek ‘Mientje’ is zo anders doordat auteur Sanne Vogel iets heel bijzonders doet. Ze schrijft niet zomaar een verhaal over een kat. Het lijkt namelijk wel of je als lezer daadwerkelijk echt even in het hoofd van een kat verblijft. Dat klinkt natuurlijk raar als ik het zo schrijf, maar tijdens het lezen ervaarde ik dat wel echt zo. Alsof je constant op de rug van de kat zit en op die manier alles voelt en ervaart.

Het boek ‘Mientje’ is na ‘Meneertje’ de tweede kattenroman van Sanne Vogel en dit keer draait alles om het leven van poes Mientje. Waar kat Meneertje vooral nieuwsgierig en avontuurlijk is, heeft poes Mientje een heel andere kijk op de wereld. En juist dat maakt dit verhaal zo verrassend.

De seizoenen weerspiegelen ook de emoties van ‘Mientje’
Het boek ‘Mientje’ is opgedeeld in seizoenen, iets wat ik ontzettend goed gevonden vond. De seizoenen geven niet alleen structuur aan het verhaal, maar weerspiegelen ook subtiel de veranderingen die plaatsvinden in Mientjes leven en haar gevoelens. Daarnaast is het boek voorzien van prachtige illustraties die de warme sfeer nog verder weten te versterken. Ze voegen echt iets toe aan de beleving en maken het geheel nog persoonlijker en intiemer.

Zware thema’s en onderwerpen worden liefdevol verpakt
In eerste instantie lijk het boek ‘Mientje’ misschien wel een gewoon kattenverhaal. Maar niets is minder waar, want het vertelt tussen de regels door zoveel meer. Het gaat over liefde, angst, verlies en de moed om kleine stappen te zetten wanneer alles spannend voelt. En dat is allemaal op een hele knappe, liefdevolle en subtiele manier omschreven.

Want ondanks dat het boek ‘Mientje’ thema’s aanhaalt zoals ziekte, rouw en psychische problemen, voelt het nergens zwaar of somber aan. Sanne Vogel weet deze zware onderwerpen juist luchtig en toegankelijk te brengen. Ze verpakt ze in kleine observaties, grappige situaties en omarmt ze met heel veel warmte. Daardoor voel je de emotie wel degelijk maar word je er, als lezer, nooit door overspoeld.

Wat een geweldig personage is Mientje!
En dan natuurlijk poes ‘Mientje’ zelf. Wat een geweldig personage! Al direct vanaf de eerste bladzijde had ik een zwak voor haar. Ze is onzeker, voorzichtig en denkt (te) veel na. Maar juist daardoor voelt ze zo echt. Iedereen herkent wel van die momenten waarop iets buiten je veilige grenzen heel spannend aanvoelt. De straatvrees van ‘Mientje’ staat model voor die gevoelens die voor ons als lezer zo herkenbaar zijn. Natuurlijk niet letterlijk straatvrees zoals bij poes Mientje, maar haar gevoelens staan symbool voor al die andere emoties, die wij als lezers zouden kunnen herkennen.

Ook de andere personages zorgen voor veel warmte in het verhaal. Kat ‘Meneertje’ blijft heerlijk eigenwijs en avontuurlijk, terwijl de andere dieren en mensen in huis samen een levendige, soms chaotische maar vooral liefdevolle wereld vormen.

Sanne Vogel heeft een luchtige, beeldende en gevoelige schrijfstijl
Daarnaast leest het boek ‘Mientje’ ontzettend prettig. Sanne Vogel heeft een luchtige, beeldende en gevoelige schrijfstijl. Nergens probeert ze emoties groter te maken dan nodig is. Een blik, een geluid, een geur of een klein gebaar, dat ze aan haar verhaal toevoegt blijkt vaak al voldoende.

Elke lezer zal ‘Mientje’ voor altijd in zijn/haar hart sluiten
Mientje is een enorm geestig en hartverwarmend boek over de wereld vanuit het perspectief van een kat dat de lezer echt weet te raken. Sterker nog: zelfs als je niet van katten houdt, durf ik bijna te zeggen dat poes Mientje je hart alsnog weet te veroveren
En ergens tussen al die zachte poezenpootjes, kattengedachten en kleine spinmomentjes in kroop Mientje, onverwacht, ook een beetje mijn hartje binnen.

Specificaties bij het boek ‘Mientje
Auteur: Sanne Vogel| Uitgeverij: Ambo/Anthos | Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 216 | ISBN 9789026372001 | E-book 9789026372018

Met dank aan uitgeverij Ambo|Anthos voor het recensie-exemplaar.

Post Mortem - David Lagercrantz

''Er is een boom waar honden naartoe gaan om te sterven...''

Nadat ik de eerste twee delen in de Rekke & Vargas-reeks, ‘Obscuritas & Memoria’, gelezen had, was ik meteen verkocht. Ik ben zo en zo een lezer die dol is op (spannende) boekenseries. Het liefst die waarin de personages zich van deel tot deel verder ontwikkelen, en de onderlinge dynamiek steeds gelaagder wordt. Toen het derde deel ‘Post Mortem’, van auteur David Lagercrantz, verscheen, wilde ik die dan ook direct lezen. De verwachtingen waren dus hoog, maar gelukkig maakt dit vervolg ze zonder moeite waar.

Synopsis Post Mortem
‘Post Mortem’ vertelt het verhaal over twee jongens die eind jaren tachtig op een roadtrip naar Noord-Spanje gaan. Rijdend van stad naar stad, feesten ze en bespreken ze literatuur en muziek.
Twintig jaar later krijgt professor Hans Rekke een cold case toegewezen. Een jonge vrouw uit Baskenland werd op brute wijze toegetakeld, met een mysterieuze markering op haar lichaam. Samen met zijn partner Micaela Vargas ontdekt Rekke verbanden met andere femicidezaken in Denemarken en Finland. Zijn ze een seriemoordenaar op het spoor?
Een postuum gepubliceerde novelle over een Spaanse zwerfhond blijkt een cruciale sleutel. Al snel leiden de sporen rechtstreeks naar de literaire elite van Stockholm.

Veel meer dan een misdaadverhaal
‘Post Mortem’ borduurt voort op de intrigerende samenwerking tussen de briljante, maar sociaal wat onhandige, Hans Rekke en de vasthoudende politieagent Micaela Vargas. Waar de eerdere delen vooral dienden om hun persoonlijkheden te introduceren, en hun onderlinge verstandhouding op te bouwen, geeft Lagercrantz in dit derde deel meer ruimte aan hun achtergronden. Het gaat over trauma’s en de groeiende vertrouwensband die inmiddels zo herkenbaar is voor deze reeks. Juist dat maakt deze serie zo aantrekkelijk: het is niet alleen een misdaadverhaal, maar ook een karakterstudie vol nuance.

Niets is wat het lijkt
Het verhaal van ‘Post Mortem’ zet vrijwel meteen de toon. Zonder al te veel plotdetails te verklappen, draait het in dit boek om een complexe zaak, waarin niets is wat het lijkt. De schrijver – Lagercrantz - weet de spanning goed op te bouwen. Druppelsgewijs geeft hij informatie vrij, terwijl hij tegelijkertijd blijft spelen met verwachtingen. De zaak die Rekke en Vargas proberen te ontrafelen raakt kwesties aan zoals macht, geheimhouding en de gevolgen van keuzes uit het verleden. Het levert een thriller op die niet alleen spannend is, maar ook maatschappelijk relevant aanvoelt.

De manier van schrijven maakt het boek nog beter
Wat ‘Post Mortem’ vooral zo sterk maakt, is het taalgebruik van auteur David Lagercrantz. Zijn schrijfstijl is helder, ritmisch en toegankelijk, maar tegelijkertijd intelligent genoeg om de psychologische diepgang van vooral Rekke mooi te dragen. De scènes waarin Rekkes fascinerende analytische vermogen centraal staat, behoren voor mij tot de beste van het boek. David Lagercrantz balanceert goed tussen observatie en emotie, waardoor je als lezer zowel inzicht in de zaak als in de personages krijgt.

Miceale is een goed tegen karakter voor het hoofdpersonage Rekke geworden
Ook het personage Micaela Vargas komt opnieuw prachtig tot haar recht. In het eerste deel moest ze nog duidelijk zoeken naar haar plek naast de imposante Rekke. Maar in het tweede deel nam ze al in kracht toe. In dit derde deel, ‘Post Mortem’ is ze volledig uitgegroeid tot een gelijkwaardige partner. Haar vasthoudendheid, empathie en nuchterheid vormen een perfect tegenwicht voor Rekkes briljante, maar soms wel chaotische geest. Die groei maakt hun samenwerking een van de grootste krachten van de serie. De botsing, maar tevens ook de aanvulling van hun perspectieven, zorgt voor een levendige dynamiek die je als lezer niet meer wilt missen.

De spanning in het boek is om te snijden
Een ander sterk punt is de manier waarop de schrijver de spanning weet te doseren. Hij wisselt snellere, plot gedreven hoofdstukken af met rustigere momenten. Hierin gaat hij dieper in op motieven, vermoedens en emoties. Daardoor leest ‘Post Mortem’ ontzettend prettig. Je vliegt door de pagina’s heen. De spanning zit niet alleen in de gebeurtenissen, maar ook in de psychologische onderstroom.

De personages blijven zich maar ontwikkelen
Was alles dan perfect? Bijna. Een klein minpuntje is dat sommige zijlijnen iets te lang uitgesponnen voelen. Lagercrantz wil duidelijk laten zien hoe zorgvuldig en gelaagd zijn plot is. Dit haalde hier en daar wel het tempo uit het verhaal.
Desondanks is ‘Post Mortem’ een ontzettend sterke, meeslepende en intelligente thriller die mijn verwachtingen ruimschoots heeft overtroffen. Lagercrantz laat zien dat de Rekke & Vargas-reeks niet alleen veel potentie heeft, maar zich met elk deel verder weet te ontwikkelen. Het boek is perfect voor lezers die houden van thrillers met diepgang en gelaagde personages.

Ga deze serie lezen!
Na het dichtslaan van het boek kan ik niet anders dan uitkijken naar het volgende deel. Als Lagercrantz deze lijn doorzet, staat ons nog veel moois te wachten. Voor iedereen die op zoek is naar een goed geschreven, doordachte en intrigerende thrillerreeks: ga deze serie absoluut lezen.

Specificaties bij het boek ‘Post Mortem
Auteur: David Lagercrantz | Uitgever: A.W Bruna | Eerste uitgave: 2025| Vertaling: Edith Sybesma | Aantal bladzijden: 316 | ISBN 9789400518919

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

De kat die een bibliotheek ging redden - Sosuke Natsukawa

 

‘’Boeken bevatten de kracht van de vele mensenharten die ermee in aanraking zijn gekomen. Die kracht heeft mij uit de vuurzee getild. Ik was in staat dat te voelen, meer niet’’

En zo lees je in twee weken ineens twee boeken die over katten en het redden van mensen, dan wel boeken gaan. Healing Fiction noemen ze dat opkomende genre ook wel. Dit keer las ik het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ van Sosuke Natsukawa. Alleen voor de omslag zou je het al kopen. Hiervoor las ik het boek ‘Een kat op recept’ van Syou Ishida. De recensie daarover is te lezen op de site van www.stoerleesvoer.nl

Omschrijving van het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’
De dertienjarige Nanami brengt het grootste deel van haar vrijde tijd door in een verlaten bibliotheek. Op een dag merkt ze dat haar favoriete boeken geleidelijk aan uit de schappen verdwijnen. Ze waarschuwt het bibliotheekpersoneel, maar niemand neemt haar serieus. Dan ziet ze tussen de boekenplanken een verdachte man in een grijs pak. Als een praatgrage kat haar te hulp schiet, gaan ze samen op een doldwaas avontuur vol gevaarlijke uitdagingen.

Is het een kinder- of volwassenen boek? Of beide?
Al snel vraag ik me af wat ik nu aan het lezen ben. Is het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ nu een kinder- of een volwassenen boek? Gezien de gebeurtenissen die zich al vrij snel in het verhaal ontwikkelen lees ik inderdaad een spannend, doldwaas en avontuurlijk kinderboek. Echter de wijsheden en levenslessen zijn meer van een volwassen niveau. Gedurende het lezen, en helemaal toen ik het uit had, kwam ik tot de conclusie dat het voor jong en oud geschikt is. En het boek meer over het leven verteld dan menig ingewikkeld filosofisch boek.

Het belang van boeken lezen
Het verhaal van ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ richt zich op het belang van lezen. Dat wordt op een hele goede, niet belerende, maar juist enthousiaste en nieuwsgierig makende manier gedaan. Het laat juist zien dat je door lezen kan reizen, zelfkennis kan opdoen en veel over andere mensen en geschiedenis kan leren. Dat lezen je sterk maakt voor het leven van alledag.

Lezen is ook een vorm van kracht opbouwen
Het hoofdpersonage Nanami is een dertienjarig meisje wat lijdt aan een heftige vorm van astma. Alhoewel dit iets te vaak genoemd wordt in het verhaal, is het juist haar zwakte die haar zo sterk maakt. Doordat ze met veel dingen op school niet mee kan doen, qua sport bijvoorbeeld, brengt ze des te meer tijd door in de bibliotheek. Dat is dus de plek waar ze al haar kennis vandaan haalt. Jammer is het af en toe wel dat de auteur het hoofdpersonage Nanami meer beschreef als een veel jonger kind. Ze had hier en daar de neiging om wat kleinerend over haar te praten.

Je moet wel openstaan voor fantasie
De avonturen die er in het boek beschreven worden zou je kunnen vergelijken met bijvoorbeeld met de boeken ‘Never Ending Story’ of ‘Narnia’. Zeker door de pratende kat, en andere dieren die aan bod komen. Je moet je hier als lezer dus wel voor open kunnen stellen. Dus ik kan me ook heel erg voorstellen dat er sommige lezers zullen afhaken zodra Nanami en de kat via het blauwe licht bij het kasteel aankomen.

Filosofisch en poëtisch
De schrijfstijl van auteur Sosuke Natsuke is eenvoudig, maar mooi en zelfs hier en daar filosofisch en poëtisch. De verhaallijn wordt goed opgebouwd en je beleeft het avontuur echt als spannend. Japanse auteurs staan erom bekend dat ze niet zoveel diepgang aan hun karakers meegeven. Dat is hier ook wel het geval, al zie je wel een duidelijke groei bij het hoofdpersonage Nanami.

Een aanrader voor jong en oud
‘De kat die een bibliotheek ging redden’ is een hartverwarmend en avontuurlijk verhaal. Het is geschreven als een sprookje maar het heeft een veel diepliggendere boodschap voor diegene die dat erin willen lezen. Eerder schreef Sosoku Natsukawa al het boek ‘Het verhaal van de kat die boeken wilde redden’. Ikzelf las die in het Engels, en heb daar ook erg van genoten. Dit boek zou als vervolg hierop gelezen kunnen worden, maar is ook prima als standalone te lezen. Ik raad ze jullie beide ten zeerste aan.

Informatie over het boek
Titel: De kat die een bibliotheek ging redden | Kimo wo mamoro to suru neko no hanashi | Auteur: Sosuke Natsukawa | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Roebi Heinst | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 188 | ISBN 978 94 005 1810 0

Frankie - Jochen Gutsch & Maxim Leo

                               ''Wat maakt het leven zo moeilijk? Mensen!''

Richard Gold heeft alles tot in het kleinste detail gepland. Er zal niets misgaan. Vandaag is de dag dat hij zich van het leven zal beroven. Het heeft allemaal geen zin meer. Maar zelfs dat lukt hem niet, want hij krijgt onverwachts een nieuwe huisgenoot: Frankie.
Frankie draagt niets bij aan de huur, houdt hem de hele nacht wakker, wekt hem 's ochtends vroeg en buit meedogenloos zijn gastvrijheid uit. Want Frankie is een kat. Toch worden ze langzaamaan vrienden, in een tijd waarin Gold meer dan ooit een vriend nodig heeft.

Wat een heerlijk verhaal is 'Frankie'. Geschreven door Jochen Gutsch en Maxim Leo. Maxim Leo schreef eerder ook al het boek 'De held van station Friedrichstrasse'.

'Frankie' is een feelgood verhaal maar dan meer in de literaire zin van het woord. Het is een verhaal met een boodschap over het leven en de vriendschap. En dit allemaal verteld vanuit het perspectief van een kat. Let wel op - geen Poes - daar is Frankie erg duidelijk over. 

Vele maatschappelijke thema's worden op een luchtige manier in een anekdote verpakt. Zoals racisme, zelfmoord, de dood, eenzaamheid, alcoholisme, filosofie, verdriet, liefde en geluk. Dit is allemaal samengebracht in een perfecte harmonie tussen komische situaties, ernstige gesprekken en filosofisch gedachtengoed. 
Eens temeer wordt maar weer eens duidelijk dat de vriendschap tussen mens en dier veel dieper gaat dan menigeen denkt.

Specificaties over het boek Frankie:
Titel: Frankie | Auteurs: Jochen Gutsch & Maxim Leo | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Jeannet Dekker | Eerste uitgave: 2023 | Nederlandse uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 156 | ISBN 978 94 005 1736 3

 

Een dapper oorlogsverhaal over vriendschap, moed en een bijzondere band tussen een hond en zijn baasje''.

Wanneer Peggy een zwerfhond van de straat redt, ontstaat er een mooie vriendschap. Niet kan haar en haar hond Beau nog scheiden - totdat de Tweede wereldoorlog uitbreekt. Peggy wordt, samen met haat broertje, voor haar veiligheid naar de kust gebracht. Beau blijft achter in Londen.
Nacht na nacht, terwijl het bommen regent, blijft Beau speuren in het puin van de stad. HIj is op zoek naar overlevenden. Als het noodlot toeslaat en Peggy's leven voorgoed verandert, laat Beau zijn kop niet hangen. Hij heeft een plan. Maar hoe vind hij haar? En welke helden van de straat gaat hem hierbij helpen?

Indrukwekkend, ontroerend en ook best heftig
Laat ik beginnen met te zeggen dat 'Helden van de straat' een indrukwekkend, ontroerend en heldhaftig verhaal is. Maar wat absoluut ook geen blad voor de mond neemt en best heftig kan overkomen voor kinderen. De waarheid over de vreselijke gebeurtenissen die tijdens de Tweede wereldoorlog zijn gebeurd worden niet mooier gemaakt dan dat het was. Ook komt verlies aan bod. Dat is voor de lezers dus wel goed om te weten.

Echter is dit alles verpakt in een hele fijn en goed leesbare schrijfstijl. De hoofdstukken zijn kort en dit verhoogd het leestempo. Direct vanaf het begin voelt het helemaal niet raar aan dat je een verhaal vanuit de beleving van een hond aan het lezen bent. Beau heeft zoveel menselijk trekjes en is zo sympathiek dat je hem meteen in je hart sluit. Maar dat geldt ook voord e nukkige kat Mabel, en de hyperactieve duif Bomber. Auteur Phil Earle laat alle gebeurtenissen door hun ogen zien en dat is heel knap gedaan. Het is zelfs geloofwaardig te noemen.

Jeugdversie van de boek 'In de verte, de zee' en 'Nineteen steps'
Tijdens het lezen van het boek 'Helden van de straat' bekroop me ook een soort gevoel van toeval. Eerder las ik namelijk de boeken 'In de verte, de zee' van Laura Spence-Ash en 'Nineteen Steps' van Milly Bobby Brown. Deze romans gaan over kinderen die gedurende de oorlog naar veiligere oorden in Engeland en zelfs naar de Verenigde Staten werden gebracht.
Het boek 'Helden van de straat' is hier, zeg maar, de jeugdversie van. Heel bijzonder dat al deze boeken mij in zo een korte tijd wisten te vinden.

Helden van de straat lokt een gesprek uit
Het boek 'Helden van de straat' laat op een indrukwekkende, maar vooral liefdevolle manier zien wat oorlog met mensen en dieren doet. Het laat ook zien wat trouw zijn betekend en dat je nooit de hoop moet opgeven. Het blijft van belang dat we dit soort verhalen blijven vertellenen aan onze kinderen laten lezen. Helaas is het heden ten daagse een hele spannende tijd voor kinderen en zitten ze vol met vragen. Het is denk ik daarom ook een heel goed boek om samen, of op scholen, te lezen. Zo leren kinderen hun gevoelens te uiten en te delen. Tevens leren ze meteen een stukje geschiedenis.

Losjes gebaseerd op waargebeurde feiten
Het verhaal van 'Helden van de straat' is fictief maar wel losjes gebaseerd op waargebeurde feiten over de zwerfhond Pip. Hij werd de mascotte van de Londense luchtbrigade en haalde meer dan honderd mensen levens onder het puin vandaan. Ook de bom die op 14 oktober 1940 op een metrostation valt, berust helaas op waarheid. En dan zijn er nog twee verhaallijnen, die hoe raar ze ook lijken, echt gebeurd zijn. Om geen spoilers weg te geven ga ik daar verder niet op in. Ga dit geweldige boek vooral zelf of samen lezen.

Het boek 'Helden van de straat' is geschikt om te lezen voor lezers vanaf 10 jaar.
Een uitgebreide recensie is ook te lezen op www.stoerleesvoer.nl

Specificaties bij het boek 'Helden van de straat'
Titel: Helden van de straat | Oorspronkelijke titel: Until the road ends | Auteur: Phil Earle | Uitgeverij: Kokboekencentrum, jeugd | Vertaling: Ernst bergboer | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 224 | ISBN 978 90 26627781 ISBN e-book 978 90 26627798 | ISBN audioboek 978 90 26627804

Alfie, kat onder de kerstboom - Rachel Wells

''Het hart is een wonder en groot genoeg voor de dingen waarvoor het groot moet zijn. Het stelt je in staat om degenen te missen die je bent kwijtgeraakt, maar ook om degenen lief te hebben die bij je zijn.''

Kerstmis staat voor de deur,  Alfie en zoon George kunnen niet wachten tot het zover is! Dit jaar organiseert de buurt een kerstvoorstelling om geld in te zamelen voor een daklozencentrum. Iedereen is druk met de voorbereidingen, inclusief Alfie en George. Maar dan gaat het mis.
Op een ochtend blijkt de hele set met alle decorstukken vernield te zijn. Het is duidelijk dat hun mooie voorstelling gesaboteerd wordt. Maar waarom? En  door wie?
Dit is een kolfje naar Alfies poot. Hij en George moeten de boel redden en de dader zo snel mogelijk zien te vinden. The show must go on!

Liefhebbers van katten en kerstverhalen opgelet!! Hier is het ideale feelgood boek voor jullie!

Alfie is een kat met een attitude. Hij is lief, grappig, eigenwijs maar vooral honderd procent overtuigd van zijn eigen kunnen. Hij denkt dat de mensen zonder hem nergens zijn. In eerdere delen, 'Alfie, kat in de sneeuw' en 'Alfie, kat in de kou', heeft hij al menig 'mensenprobleem' tot een goed einde weten te brengen.

Verhalen geschreven vanuit een dierenperspectief spreekt natuurlijk niet iedereen aan. Je moet tijdens het lezen dan ook wel echt een knop omzetten. Ook ik heb dat tijdens het lezen moeten doen. Wat je dan leest is een vrolijk, lief en eerlijk kerstverhaal. Je kan natuurlijke het nodige over van alles en nog wat vinden maar uiteindelijk is het gewoon een boek met een plezierige schrijfstijl, waar de kerstsfeer de boventoon voert.

Echter is het ook zo dat in de Alfie-boeken maatschappelijke thema's zoals liefde, vriendschap, verdriet, gemeenschapszin en rouw niet uit de weg gegaan worden. Sterker nog ze zijn alom aanwezig, hetzij op een hele subtiele manier. Wellicht is dat ook de reden dat de Alfie-serie net iets meer boven de andere feelgood boeken in dit genre, uitsteekt. Ondanks het kattenperspectief, de simpelheid, ja zelfs het kneuterige, zit er wel degelijk een onderliggende boodschap in. En dat maakt het, op eerste gezicht simpele verhaal, net even specialer.  Je zou zelfs wensen dat elke buurt een Alfie-kat zou hebben.