Wolf Gone Wild - Juliette Cross

 

Uitgeverij AW Bruna komt in de Heartbeat serie weer met een geweldig nieuwe serie. ‘Wolf Gone Wild’, is het eerste deel in de “Stay A Spell’’-serie van auteur Juliette Cross. Het is een charmante mix van urban fantasy, romantiek en humor en een verfrissende dosis spannende magie. Auteur Juliette heeft een verhaal geleverd dat niet alleen weet te vermaken, maar ook verrassend origineel aanvoelt. Dat heeft ze goed weten te doen, want in dit overvolle genre van bovennatuurlijke romantiek moet je van goeden huize komen wil je boven het koren uit steken. Het is Cross gelukt.

Hier gaat het verhaal over
Het verhaal speelt zich af in New Orleans. De stad die zo en zo al een mystiek karakter heeft. Cross weet het te verrijken met een levendige gemeenschap van heksen, weerwolven, vampiers en andere magische wezens. De lezer maakt kennis met Evie Savoie, een krachtige heks met een scherpe tong. Mateo Cruz, een weerwolf, heeft een bijzonder probleem: hij heeft zijn ‘wolf’ al maanden niet kunnen laten presteren. Dit zorgt voor een gevaarlijke situatie, die steeds nijpender wordt.

Mateo zoekt hulp Evie, in de hoop dat zij hem kan helpen zijn vloek te verbreken. In eerste instantie reageert Evie terughoudend, maar ze besluit toch haar magie in te zetten. Wat dan volgt is een langzaam ontluikende romance vol spanning, sarcasme en groeiend vertrouwen.

Goed uitgewerkte en interessante personages
Mateo is een typisch alfa-achtige held met een rauw randje. Echter toont hij ook genoeg kwetsbaarheid om hem sympathiek te maken. Evie is onafhankelijk, intelligent en niet bang om haar grenzen aan te geven. Beide personages worden goed uitgewerkt. Als lezer bouw je voor beide sympathie en medeleven op. Hierdoor beleef je het verhaal intenser.

De relatie tussen Evie en Mateo wordt langzaam opgebouwd en is niet al te zoet. De magie en de actie zijn in balans, en de subplot rond een mysterieuze vloek geeft het verhaal genoeg spanning om interessant te blijven.

Luchtige komische schrijfstijl maakt het boek net even anders
‘Wolf Gone Wild’ onderscheidt van andere boeken in dit genre door de luchtige, bijna komische toon waarmee het bovennatuurlijke wordt beschreven. Cross heeft een vlotte schrijfstijl, dit zorgt voor een goed leestempo. Ze weet haar personages tot leven te wekken middels pittige dialogen en veel chemie. De innerlijke strijd van Mateo met zijn wolf – die hij overigens Alfa noemt – wordt op een slimme manier verteld. Alfa heeft namelijk een eigen stem in het hoofd van Mateo. Dit leidt vaak tot hilarische, maar even vaak ook tot ontroerende momenten. Hierin zie je ook heel erg de strijd tussen de menselijke en dierlijke kant van Mateo.

Een veel belovende serie
Het boek Wolf Gone Wild is een goed eerste deel van wat een veelbelovende serie te worden. Het is een escapistisch verhaal voor liefhebbers van romantische fantasy, waarin magie liefde en familie centraal staan.  Het heeft geloofwaardige personages en een originele setting. Door de flinke dosis humor weet Juliette Cross een wereld neer te zetten waar je graag naar terugkeert.

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het digitale recensie exemplaar.

Titel: Wolf gone wild| Auteur: Juliette Cross | Uitgeverij: AW. Bruna / Heartbeat serie| Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 319 | ISBN e-book 9789044938692

Drenkman - Frank Peters

 

''Hoewel hij de gele paddenstoelen herkende, weken hun vorm en schikking af...een eigen paddenstoel? Hij kon het bijna niet geloven, na jaren van speuren op de meest afgelegen plekken.''

Rik Wolters, die zijn dagen eenzaam slijt op zijn landgoed, wordt onverwacht herenigd met regisseur Sandra Molenaars wanneer de Belgische mycoloog Gérard Rapaille hen benadert met een schokkend verhaal. Een farmaceutisch bedrijf voert schimmige experimenten uit met een revolutionair medicijn, gebaseerd op mysterieuze paddenstoelen. Maar wat probeert men uit alle macht te verbergen?
Rik en Sandra starten een onderzoek dat gevaarlijker blijkt dan ze ooit konden vermoeden. Terwijl ze steeds dieper afdalen in de duistere geheimen van het bedrijf, worden Riks eigen demonen onverbiddelijk naar boven gehaald. Zal hij eindelijk het raadsel rond zijn verdwenen broer kunnen ontrafelen?

Tweede deel van de Wolters-Molenaarsserie
Auteur Frank Peters debuteerde eerder met het boek ‘Het meisje bij venster’. Dit boek was al een verassend debuut. Nu is het tweede deel ‘Drenkman’ verschenen. Met de opvallende, uitnodigende covers trekt de auteur je als lezer mee naar de duistere wereld van kunst, wetenschap, cultuur en onderzoekteams. Om de onderlinge relatie en de werkwijze van het duo Rik Wolters en Sandra Molenaars goed te begrijpen is het wel van belang om eerst het eerste deel te gaan lezen.

Geen alledaagse onderwerpen
Het boek ‘Drenkman’ heeft net als bij ‘Het meisje in het venster’ weer een zeer, en zeker niet alledaags, onderwerp. Vorige keer onderzochten ze een kunstroof en deze keer duiken we de wereld van de farmaceutische wereld in. Ik was zeer verbaasd over de kennis die de auteur wist te delen over paddenstoelen. Door de prettige schrijfstijl komt al deze informatie absoluut niet belerend over, maar is wel erg interessant.

De puzzelstukjes vallen goed en logisch in elkaar
De opbouw van het verhaal is daardoor origineel en spannend. Via een aantal mediaberichten, met afbeeldingen van krantenberichten – erg origineel – worden er direct een aantal nieuwe personages aan de lezer voorgesteld. Dan volgen er meerdere tijds- en verhaallijnen, en is het van groot belang dat je je aandacht er even goed bijhoudt om het overzicht niet kwijt te raken. Maar geduld wordt beloond en gaandeweg vallen de puzzelstukjes goed in elkaar en wordt het een logisch geheel.

Goede opbouw met echter een wat kabbelend middenstuk
Door de goede opbouw is er een goede afwisseling tussen het spannende gedeelte en de relatie tussen hoofdpersonages Rik en Sandra. De karakters worden dieper uitgewerkt en je begint ze al lezer steeds meer te begrijpen. Na alle informatie die je in het eerste deel te verwerken krijgt, volgt er in het middengedeelte van het verhaal wat meer rust. Echter kabbelde dit gedeelte, naar mijn mening, iets te traag voort. Wat het precies is kan ik niet zeggen, hetzelfde gevoel bekroop mij bij het vorige boek ‘Het meisje in het venster’. Dat wil niet zeggen dat het slecht is, integendeel. Wellicht is het contrast met het begin, waar alle informatie tot je komt, en het einde waar ook ineens weer van alles gebeurt, gewoon iets te groot.

Volksverhaal is onderdeel van het geheel
Het is ook erg origineel hoe auteur Frank Peters een volksverhaal in het boek ‘Drenkman’ heeft verweven. Dit in combinatie met de dood van de broer van Rik Wolters geeft weer een extra dimensie aan het verhaal. Meerdere onderwerpen maken het tot een informatief en spannend geheel. Meerdere thema’s komen aan bod: corruptie, manipulatie, de duistere kant van het menselijke brein, complexe relaties en angst. Maar zeker ook de kwetsbaarheid in vriendschappen en familieverband.

Complimenten voor de research
Auteur Frank Peters heeft wederom voor dit boek ‘Drenkman’ ongelooflijk veel research gedaan. En dat alles heeft hij tot een spannende en onderhoudende thriller weten te verwerken. Het einde is verassende en zet de deur naar een derde deel alweer op een kier. Gelukkig voor de lezers heeft ook auteur Frank Peters nog lang niet genoeg van het Wolters-Molenaars duo, en kunnen we gaan uitkijken naar een derde deel.

Informatie over het boek
Titel: Drenkman | Auteur: Frank Peters | Uitgeverij: Waayhof uitgeverij | Eerste druk: 2025 | Aantal bladzijden: 290 | ISBN 978 90 834 1242 9 | ISBN e-book 978 90 834 1244 3 

Erfgrond - Maria Turtschaninoff

''We zouden kunnen verdwijnen. Misschien doen we dat al. Want zoveel andere soorten zijn al verdwenen. Waarom zouden wij mensen anders zijn? Maar de plek verdwijnt niet. Die verandert, maar blijft bestaan.”

Österbotten, 17e eeuw. De afgezwaaide Zweedse soldaat Matts krijgt een pachtboerderijtje toegezegd in het beboste oosten van het rijk. Hij noemt de plek Nevabacka: hij zal de drassige grond met eigen handen bedwingen. De aarde geeft hem voldoende terug, zolang hij in vrede leeft met het veen.
Generaties nazaten komen en gaan, elk met een eigen unieke stem. Van de kapelaan die vlucht voor de Russen en zich op Nevabacka verbergt tot de boerendochter die ervan droomt onderwijzeres te worden.

Vierhonderd jaar na Matts arriveert er een vrouw met een urn op een stil Nevabacka. Hoewel ze er zelf bijna nooit kwam, draagt zij de verantwoordelijkheid voor de familieboerderij nu haat moeder er niet meer is. Zal zi zich deze plek, de natuur en haar erfgrond eigen kunnen maken?

De natuur als hoofdpersonage
Het is even wennen want de hoofdrol is dit keer niet weggelegd voor een personages maar voor een stuk land. Een stuk veengrond in Österbotten, gelegen in West-Finland. Het boek ''Erfgrond' vertelt het verhaal van een boerderij door vier eeuwen heen. Je leest over het wel en wee van de boerderij en zijn bewoners, maar ook over periodes van oorlog, epidemieën, en voor- en tegenspoed.

Over deze gehele periode passeren er nogal wat personages, en ook al komen ze allemaal niet heel uitgebreid aan bod, je krijgt als lezer wel genoeg inzicht in hun karakters om een band met ze op te bouwen. De groei van de mens door de eeuwen heen is ook goed beschreven. Het is hier en daar soms wel even puzzelen wat de onderlinge connectie tussen de personages is, maar uiteindelijk valt alles op zijn plek.

Afwisselende schrijfstijlen
Het is wel een apart verhaal en niet alleen qua schrijfstijl. De schrijfstijl van het boek 'Erfgrond' is zeer afwisselend en leest erg vlot. Soms wordt er verteld vanuit een briefwisseling, dan weer vanuit een dagboek. Soms is er een alwetende verteller, dan weer een vertelling vanuit het perspectief van een personages. Wel is het meeste geschreven als een soort van poëzie en/of treurzang.

Mysterieus laagje
‘Erfgrond’ is denk ik wel een boek wat je aan moet spreken, niet alleen qua schrijfstijl maar ook qua onderwerpen. Zo komen er ook een aantal bosbewoners en magische wezens met verborgen krachten voorbij. Het boek heeft een mysterieus laagje, daardoor is het moeilijk te achterhalen of de bewoners van de boerderij de magische wezens nu echt beleven of dat het een gedachtenspinsel is.
Dit magische aspect is niet duidelijk op de achterkant aangegeven.

De plek verandert maar verdwijnt niet
Dit soort boeken zijn best lastig te recenseren omdat het een apart genre betreft. Ikzelf ben niet zo van de magische wezens maar toch kon ik me er in dit verhaal overheen zetten. De reden daarvoor is de liefde die schrijfster Maria Turtschaninoff in elke regel gestopt heeft. Dat was tijdens het lezen heel duidelijk voelbaar. Mooi gedaan.
De liefde voor mensen, maar voornamelijk de liefde voor de natuur is duidelijk het hoofdthema. Het hele verhaal is eigenlijk een ode aan de natuur en daarmee de verstandhouding tussen de mens en de natuur.
Er is heel veel respect voor alles wat groeit en bloeit. Ook komt heel duidelijk naar voren dat het leven vergankelijk is maar dat de plek waar je woont, welllicht in een andere vorm, altijd zal blijven bestaan. En als je er dan zo over leest is dat een prachtig gegeven en zet het je aan tot denken.

Dit boek moet je zelf ervaren
Altijd fijn als boeken je als lezer emotioneel raken. En je weer even laten weten wat je plekje hier op aarde is.
‘Erfgrond’ is een boek dat je zelf moet ervaren. Ik raad het lezen ervan zeker aan.
Blij dat ik door De club van Echte lezers op ‘Erfgrond’ geattendeerd werd en een recensie-exemplaar mocht lezen.

De stilte van de witte stad - Eva Garcia Sáenz de Urturi

''Gekrenkte mensen zijn gevaarlijk, omdat ze weten dat ze kunnen overleven.''

Tasio Ortiz de Zárate is een briljante archeoloog die twintig jaar geleden werd veroordeeld voor een reeks moorden in het rustige stadje Vitoria. Hij staat op het punt de gevangenis te verlaten, als de misdaden weer beginnen; in de kathedraal van Vitoria wordt een jong stel gevonden, naakt en om het leven gekomen door bijensteken in hun keel. Niet veel later wordt in het Casa del Cordón, een bekend middeleeuws gebouw in de stad, een ander koppel vermoord.
De jonge inspecteur en profiler Unai López de Ayala wil niets liever dan meer moorden zien te voorkomen, maar een recente tragedie in zijn eigen leven maakt het hem moeilijk om deze zaak te behandelen als alle anderen. Zijn onorthodoxe werkmethode wekt bovendien ergernis bij zijn baas. De tijd begint te dringen en de dreiging wordt als maar groter, want wie volgt?

Eens in de zoveel tijd verschijnt er een boek waarbij je vanaf het begint al weet dat het geweldig wordt. 'De stilte van de witte stad' is zo een boek. Je wilt doorlezen omdat je de afloop wilt weten maar tegelijkertijd ga je langzamer lezen omdat je niet wilt dat het verhaal uit is. Gelukkig is het het eerste deel van een trilogie.

De sfeer die in het boek wordt gecreëerd is levensecht. Je waant je tussen de mensen, ruikt en proeft het landschap en voelt de hitte in de benauwde straatjes. Er is ook aandacht voor de cultuur, geschiedenis en mythologie.
De personages worden heel goed uitgewerkt, zelfs de ik-vorm van het hoofdpersonages (wat normaal nogal eens als storend kan worden ervaren) geeft hier een diepere betekenis aan het verhaal. Zijn gedachten laten je dieper op de zaken ingaan waardoor je alles heel intens meebeleefd. Zijn vrouwelijke tegenhanger geeft wat meer pit aan dit nieuwe politieduo. Er is veel ruimte voor emotie maar niet op een te zoete manier waardoor het prima aansluit bij de rest.
Vele personages passeren de revue maar door de flashbacks in het verhaal leer je ze allemaal goed kennen en hebben ze een logische functie voor de opbouw. Deze opbouw is qua spanning goed verdeeld en loopt in een stijgende lijn naar het einde toe.
Constant wordt je nieuwsgierig gemaakt en ondanks dat je ongeveer over de helft van het boek wel weet wie de dader zou kunnen zijn, is de klopjacht die volgt zo spannend dat het wegleggen van het boek geen optie meer is. Echt een open einde heeft het boek niet maar uiteraard krijgt dit duo opnieuw een mysterieuze moordzaak op te lossen die we vanaf oktober 2019 wederom mee kunnen beleven.

Circe - Madeline Miller

'je bent niet gebonden aan de omstandigheden waarin je geboren ben'

In het huis van Helios, God van de zon en de machtigste onder de Titanen, wordt een dochter geboren. Maar Circe heeft een goddelijke uiterlijk noch een goddelijke stem en ze wordt buitengesloten door haar familie. Door haar isolement ontdekt ze een innerlijke kracht die verboden is voor de goden; hekserij.

Wanneer de liefde Circe ertoe brengt een vervloeking uit te spreken, verbant de wraakzuchtige Zeus haar naar het afgelegen eiland Aiaia, waar ze haar occulte vaardigheden verder ontwikkeld.

De wereld is echter een gevaarlijke plek voor een vrouw alleen en met haar onafhankelijkheid roept Circe de toorn van zowel mannen als goden over zich af. Om te beschermen wat haar dierbaar is moet Circe besluiten of ze thuishoort bij de goden waaruit ze geboren is of bij de stervelingen van wie ze is gaan houden.

Tussen alle thrillers en romans door is dit boek een welkome verademing. Wat prachtig geschreven en knap gedaan, dat je zo een stuk geschiedenis vol met mythologische figuren zoveel menselijkheid mee kunt geven te geven. Ondanks de zeer goede vertaling is het boek in het Engels op zijn best, de dichterlijke zinnen, die nergens overdreven zijn, komen dan beter naar voren.
Door de toegankelijkheid is het boek voor iedereen leesbaar, het is een roman met achterin een zeer duidelijke namenlijst van de goden, stervelingen en monsters waardoor het ook erg overzichtelijk blijft.

Het eerste boek van deze schrijfster, 'Een 'lied voor Achilles' is bekroond met de 'Orange Prize'
Dit verhaal is bijna nog indrukwekkender. Het is een oud verhaal gegoten in een nieuw jasje, niet gemoderniseerd maar wel sprankelend en betoverend verteld. Het verhaal is ook zeer actueel en laat zien dat de geschiedenis op vele manieren her te beleven is en de wijsheid van toen bruikbaar is in net leven van nu. Niet geliefd te zijn door afwijkend gedrag en je toch je eigen plek te kunnen creëren is voor iedereen wel herkenbaar.

Toch mist er hier en daar een bepaalde uitleg voor de keuze die de hoofdpersoon Circe maakt en geeft Miller soms een eigen draai aan het verhaal waardoor de historische feiten niet helemaal kloppen maar dat doet geen afbreuk aan het verhaal en het is aan de lezer zelf om zich eventueel verder te verdiepen in deze geschiedenis. De groei die Circe doormaakt en de vorming van haar karakter worden goed weergegeven. Dat geldt overigens voor alle figuren in het verhaal. Ze zijn allemaal geloofwaardig en de emoties zijn voelbaar. Het boek heeft verrassend weinig dialogen maar wordt nergens saai en blijft boeien tot de laatste bladzijde. Het is te hopen dat Madeline Miller zich zeer binnenkort opnieuw gaat verdiepen in de Godenwereld.

Dit boek werd me aangeboden door uitgeverij Orlando en is onderdeel van een blogtoernee. Er zullen meerdere recensies verschijnen waaronder op Connie's Boekenblog, Drukinkt, Over Boeken en Biebmiepje