Booth - Karen Joy Fowler

                '        'Aan de geschiedenis valt niet te ontkomen''

Via uitgeverij Rainbow mocht ik een boek recenseren. Ik koos voor de roman ‘Booth’ van auteur Karen Joy Fowler. In eerste instantie vanwege de historische achtergrond. Het idee dat een auteur een van de bekendste en meest schokkende gebeurtenissen uit de Amerikaanse geschiedenis – de moord op Abraham Lincoln door John Wilkes Booth – weet om te vormen tot een roman, maakte me enorm nieuwsgierig. Want hoe maak je van zo’n beladen stukje geschiedenis een meeslepend verhaal, zonder dat het een droge geschiedenisles wordt? Karen Joy Fowler bewijst met ‘Booth’ dat dat absoluut mogelijk is

Hier gaat het boek ‘Booth’ over
Aan het begin van de negentiende eeuw verhuist de excentrieke Britse theateracteur Junius Booth met zijn vrouw naar Amerika. Ze betrekken een boerenhoeve ten noorden van Baltimore en krijgen tien kinderen, waarvan er zes overleven. Junius Booth is de pater familias, kostwinner en gevierd Shakespeare-acteur, maar hij is even instabiel als geniaal. De kinderen groeien op in de aanloop naar de Amerikaanse burgeroorlog. De jongens worden net als hun vader acteur, wat de Booths tot een beroemde en toonaangevende theaterfamilie maakt. Maar achter de schermen beginnen schandalen, triomfen en rampen hun tol te eisen, met als ultiem dieptepunt de schokkende moord op Lincoln door de jongste zoon John.

'Booth' gaat niet alleen maar over de moord, maar juist ook over de families achter de dader
Waar je als lezer misschien in eerste instantie zou verwachten dat het personage John Wilkes Booth centraal zou staan in de roman ‘Booth’, kiest de schrijfster bewust voor een andere invalshoek. Dit verhaal draait namelijk niet alleen maar om de man die Lincoln vermoordde, maar vooral om de familie achter hem. Dat maakt het geheel direct interessanter en persoonlijker. Waarschijnlijk stelde de schrijfster zichzelf tijdens het schrijven de vraag: wat gebeurt er met een familie wanneer een van hen uitgroeit tot een monster in de ogen van de wereld? Wat volgt is ‘Booth’, een uiterst interessante en goed leesbare roman.

Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika ontvouwd zich een indrukwekkend familiesaga
Het verhaal begint in 1822 en volgt de excentrieke Booth-familie over tientallen jaren. Vader Junius Brutus Booth is een beroemde Shakespeare-acteur met een indrukwekkend talent, maar ook een grillig en instabiel karakter. Rond hem groeit een groot gezin op, vol dromen, verdriet, rivaliteit en geheimen. Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika dat langzaam afstevent op de Burgeroorlog ontvouwt zich een indrukwekkende familiesaga.

Het verhaal heeft sterke en interessante personages
Wat mij hierbij vooral raakte, is hoe sterk de karakterontwikkelingen zijn uitgewerkt. Fowler schrijft haar personages met zoveel nuance dat ze, tijdens het lezen, echt in je fantasie gaan leven. Vooral Rosalie, Asia en Edwin Booth blijven bij mij hangen.
Rosalie, lichamelijk beperkt en vaak op de achtergrond geplaatst, heeft een stille kracht die enorm binnenkomt. Asia is juist temperamentvol en ambitieus, terwijl Edwin worstelt met verwachtingen en de schaduw van zijn vader. En juist doordat deze personages zo zorgvuldig worden opgebouwd, voelt het drama dat zich langzaam ontwikkelt nog heftiger aan.

Karen Joy Fowler heeft een literare schrijfstijl die prettig wegleest
De schrijfstijl van Karen Joy Fowler is prachtig literair zonder dat het in zijn totaliteit afstandelijk wordt. Ze heeft een beeldende schrijfstijl, en met gevoel voor detail. Sommige zinnen wil je bijna opnieuw lezen omdat ze zo mooi geformuleerd zijn. Tegelijkertijd vraagt het boek ‘Booth’ wel de aandacht van de lezer. Dit is geen snel verhaal, dat je gedachteloos uitleest, maar een rijk historisch verhaal. En waar je ook zeker de tijd voor moet nemen.

Het boek 'Booth' heeft een traag leestempo wat wel tijd en aandacht vraagtH
Dat brengt meteen het leestempo ter sprake. ‘Booth’ heeft namelijk een vrij rustig leestempo. Karen Joy Fowler neemt namelijk uitgebreid de tijd om de familiegeschiedenis, onderlinge relaties en historische context op te bouwen. Voor sommige lezers zal dat misschien wat traag voelen, zeker in het begin. Maar persoonlijk vond ik juist dat trage, zorgvuldige opbouwen wel passen bij het verhaal. Het geeft de personages ruimte om te groeien, en maakt dat je je als lezer steeds meer verbonden voelt met de familie.

Er zit veel historische informatie in maar het is geen geschiedenisboek
Daarnaast vond ik het indrukwekkend hoeveel historische informatie in het verhaal verwerkt zit. Dit komt echter nergens geforceerd of saai over. De spanningen rondom slavernij, politiek en de naderende Burgeroorlog zijn voortdurend aanwezig en geven het boek een enorme gelaagdheid. Fowler laat niet alleen het leven van de familie Booth zien, maar ook dat van de tot slaaf gemaakte familie Hall. Hierdoor krijgt het verhaal nog meer diepgang.

Het boek vertelt geen sensatie belust verhaal maar een boeiend persoonlijk relaas
Wat ‘Booth’ in het geheel zo bijzonder maakt, is dat het niet draait om de sensatie, maar om de menselijkheid. Je weet als lezer waar het verhaal naartoe gaat, maar toch blijft het boeien. Niet door spanning alleen, maar door de emoties, de sfeer en de vraag hoe geschiedenis weet te ontstaan binnen gewone gezinnen.

Is het boek ‘Booth’ voor iedereen? Dat denk ik niet. Wie namelijk houdt van snelle acties en constante plotwendingen, zal het tempo in dit verhaal soms te bedachtzaam vinden. Maar voor de liefhebbers van historische romans met sterke personages, prachtige taal en emotionele diepgang is dit echt een aanrader.

Indrukwekkend, intelligent en meeslepend
Kortom ‘Booth’ is een indrukwekkende, intelligente en meeslepende roman die laat zien hoe geschiedenis en fictie elkaar kunnen versterken. De auteur Karen Joy Fowler heeft niet alleen een stuk geschiedenis verteld, maar vooral een familie tot leven gebracht – met al hun liefde, verdriet en fouten. En juist daardoor blijft dit verhaal ook nog wel een tijdje bij me hangen.

Specificaties bij het boek Booth
Auteur: Karen Joy Fowler| Uitgeverij: Rainbow| Vertaling: Lucie van Rooijen & Inger Limburg |Eerste uitgave: 2022 | Gelezen Nederlandse uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 388 | ISBN 9789041716903

Met dank aan uitgeverij Rainbow voor het recensie-exemplaar.

Lázár - Nelio Biedermann

 

''Het gezoem van een tussen rolluik en venster gevangen bij. Smalle lichtstroken die in een kamer vielen en zich op de gebloemde deken, het Perzische tapijt, de gedraaide meubels en het gele behang neervlijden. Zo begon de dag.''

Dankzij De Club van Echte Lezers, had ik het geluk om dit boek al vóór verschijnen te mogen lezen. Dit is een initiatief van Hebban waarbij enthousiaste lezers de kans krijgen om nieuwe titels vooruit te mogen lezen en alvast hun mening kunnen delen. Als liefhebber van literatuur is dat natuurlijk een buitenkans, en toen Lázár van Nelio Biedermann voorbijkwam, was mijn nieuwsgierigheid dan ook meteen gewekt. Niet alleen vanwege de intrigerende titel, maar zeker ook door de prachtige omslag met het witte paard

Hier gaat de roman Lázár over
Rond de vorige eeuwwisseling verwelkomt de familie Lázár hun nieuwste telg op hun landelijke zomerverblijf – een kasteel aan de rand van een duister, dreigend bos. Lajos von Lázár, een jongetje met een doorzichtige huid en lichtblauwe ogen, lijkt in het niets op zijn vader. Zijn geboorte staat symbool voor de vele geheimen, affaires en raadselachtige voorvallen die de baronnen Lázár al langer achtervolgen. Intussen doet de twintigste eeuw ook haar intrede, die het oude leven van de Lázárs voorgoed zal veranderen.
De ondergang van het keizerrijk raakt aanvankelijk alleen hun tradities, maar iedereen voelt het beven van de tijd. Wanneer Lajos in de jaren twintig zijn erfenis aanvaardt, lijkt de oude glans nog één keer op te bloeien. Maar de grootse beproevingen moeten dan nog komen.

Nelio Biedermann schreef  met Lázár een indrukwekkend debuut
Dat de schrijver Nelio Biedermann pas eenentwintig jaar is, maakt dit debuut des te indrukwekkender. Lázár is een roman die duidelijk geworteld is in zijn familiegeschiedenis. Dat merk je aan alles. Het verhaal ademt een zekere authenticiteit en betrokkenheid die je niet zomaar kunt bedenken. De personages zijn zorgvuldig opgebouwd, en dragen een emotionele lading met zich mee. Vooral de manier waarop verleden en heden met elkaar verweven worden, getuigt van ambitie en talent.

Prachtige zinnen die soms ook tegenwerken
Wat mij vooral aansprak, is de durf van de auteur. Biedermann neemt risico’s in zijn stijl en structuur en probeert duidelijk meer te doen dan alleen een rechtlijnig verhaal vertellen. Dat pakt op veel momenten goed uit. Er zitten prachtige zinnen in het boek die je even doen stilstaan, die je bijna opnieuw wilt lezen om ze volledig in je op te nemen. De thematiek – familie, identiteit en sporen van het verleden – is universeel en wordt met overtuiging neergezet.

Tegelijkertijd moet ik ook eerlijk zijn, want niet alles werkte voor mij even goed. De schrijfstijl is soms te bloemrijk, en op bepaalde momenten zelfs iets te ver gezocht. Waar beeldspraak krachtig kan zijn, voelde het hier en daar alsof het de overhand kreeg. Dat haalde me af en toe uit het verhaal en brak mijn concentratie. Juist omdat de kern van het verhaal zo sterk is, had iets meer soberheid in taalgebruik het geheel wellicht juist wel krachtiger gemaakt.

Er zijn voor de auteur nog heel veel groeimogelijkheden
Ook het tempo is niet overal even consistent. Sommige passages slepen een beetje voort, terwijl andere juist weer snel voorbijgaan. Ook verhaallijnen eindigen plotsklaps. Dit zorgde ervoor dat ik niet altijd even gemakkelijk in het verhaal bleef. Toch zijn dit voor een debuut geen onoverkomelijke punten, maar eerder groeimogelijkheden die horen bij een schrijver aan het begin van zijn carrière.

Dit boek voelt als het begin van iets veelbelovends
Wat absoluut overeind blijft, is dat Nelio Biedermann met Lázár laat zien dat hij een groot schrijver kan worden. De ambitie, het gevoel voor sfeer en de thematische diepgang zijn onmiskenbaar aanwezig. Dit boek voelt als het begin van iets veelbelovends. Het is een roman die misschien niet perfect is, maar wel indruk maakt en zeker nieuwsgierig maakt naar wat er nog kan komen.

'Lázár' is boek met een goed verhaal, moed en uitstralend talent
Al met al vond ik Lázár zeker niet slecht – integendeel. Het is een boek met sterke momenten, interessante ideeën en een duidelijke eigen stem. Ondanks mijn kanttekeningen over de soms overdadige taal, plotseling eindigende verhaallijnen en hier en daar trage leesmomenten, heb ik het met interesse gelezen en waardeer ik vooral de moed en het talent dat eruit spreekt.

De Club van Echte Lezers - Hebban
Ik ben dankbaar dat ik via Hebban en De Club van Echte Lezers kennis heb mogen maken met dit debuut. En hoewel de omslag me anders waarschijnlijk ook naar dit boek had geleid, maakt deze vroege leeservaring het extra bijzonder. Nelio Biedermann is zonder twijfel een naam om in de gaten te houden.

Specificaties bij het boek Lázár
Auteur: Nelio Biedermann | Uitgever: Atlas Contact| Eerste uitgave: 2025| Eerste Nederlandse uitgave: 2026 | Vertaling: Kris Lauwerys & Isabelle Schoepen | Aantal bladzijden: 334 | ISBN 9789025477394 | E-book 9789025477400

Met dank aan uitgeverij Atlas Contact voor het recensie-exemplaar.

Woeste Hoogte - Emily Brontë

 

''Zwak als een jong katje heb ik me naar mijn studeerkamer begeven, bijna te zwak om te genieten van het lustige brandende vuur en de dampende koffie die de dienstmeid voor mij had verzorgd''

Onlangs ging ik naar de film Wuthering Heights, een boekverfilming van het boek ‘Woeste Hoogte’ van Emily Brontë, die me verrassend wist te raken. De sfeer, de intensiteit en de rauwe emoties maakten grote indruk op me. Ik vond het dan ook een erg goede film. Wie mijn filmreview wil lezen kan die vinden op het lifestyleblog www.mamascrapelle.nl. Door die ervaring werd mijn nieuwsgierigheid naar het oorspronkelijke verhaal gewekt. Van uitgeverij Rainbow ontving ik een recensie-exemplaar - een prachtig gebloemde editie die meteen opvalt in je boekenkast – zo kon ik eindelijk het beroemde boek zelf ontdekken.

Hier gaat ‘Woeste Hoogte’ over
‘Woeste Hoogte’ vertelt de klassieke en tragische liefdesgeschiedenis tussen de weesjongen Heathcliff en Catherine Earnshaw. De jonge Heathcliff komt als vondeling terecht bij de rijke familie Earnshaw en wordt uiteindelijk hopeloos verliefd op Catherine, de mooie dochter des huizes. Catherine ziet zich gedwongen te kiezen tussen een zorgzame, veilige relatie met meneer Linton en de vurige passie met Heathcliff. Ze kiest voor meneer Linton en Heathcliff ontvlucht hierna het landgoed. Jaren later keert hij terug en zweert hij wraak op de hele familie.

De roman ‘Woeste Hoogte’ van Emily Brontë weet al generaties lang lezers te fascineren. Het verhaal speelt zich af op de ruige Engelse heide en draait om de intense en vaak destructieve relatie tussen Heathcliff en Catherine. De band die tussen beide ontstaat is zowel krachtig als ingewikkeld. Wat begint als een diepe verbondenheid groeit uit tot een verhaal vol passie, jaloezie, wraak en onverwerkte liefde.

Wat meteen opvalt tijdens het lezen is de bijzondere manier waarop het verhaal wordt verteld. Emily Brontë kiest voor een gelaagde vertelstructuur waarin verschillende perspectieven en herinneringen samen het verhaal vormen. In het begin moest ik daar als lezer even aan wennen, maar zodra je in het ritme komt werkt het juist heel goed. Het geeft het verhaal van ‘Woeste Hoogte’ juist iets mysterieus. Alsof je langzaam een familiegeschiedenis ontrafelt die vol geheimen en emoties zit.

De personages vormen zonder twijfel het hart van Woeste Hoogte. Heathcliff is een van de meest intrigerende figuren uit de literatuur. Hij is tegelijk slachtoffer en dader, kwetsbaar en meedogenloos. Zijn liefde voor Catherine is intens, maar ook donker en bezitterig. Catherine zelf is minstens zo complex. Ze is eigenzinnig, trots en verscheurd tussen haar gevoelens en haar maatschappelijke positie. Juist doordat geen van beiden perfect of sympathiek is, voelen ze verrassend realistisch aan. Hun relatie is niet romantisch in de klassieke zin, maar eerder een stormachtige botsing van emoties.

Ook de bij personages dragen sterk bij aan het verhaal. Figuren als meneer Linton en Nelly Dean geven andere perspectieven op de gebeurtenissen. Zij laten zien hoe de keuzes van Heathcliff en Catherine doorwerken in de levens van anderen. Het verhaal beslaat bovendien meerdere generaties, waardoor de gevolgen van liefde en wrok steeds verder doorrollen.

De spanningsopbouw in Woeste Hoogte is subtiel maar wel heel effectief. Het boek is geen thriller, maar toch voelt het vaak intens en geladen. Emily Brontë bouwt de emoties langzaam op en laat conflicten zich ontwikkelen tot dramatische momenten. De sfeer van de echte woeste heide speelt daarin een belangrijke rol. De natuur lijkt bijna een spiegel van de innerlijke stormen van de personages.

Wanneer je de film Wuthering Heights vergelijkt met het boek, valt vooral op hoeveel diepgang de roman biedt. De film weet de sfeer prachtig te vangen, maar in het boek krijgen de personages veel meer ruimte. Hun gedachten, twijfels en motieven worden uitgebreid verkend, waardoor je hun keuzes beter begrijpt – zelfs wanneer je ze niet goedkeurt.

Toch heeft het boek ook een klein minpuntje. Door de complexe structuur en de vele personages kan het begin wat verwarrend aanvoelen. Het duurt even voordat je alle relaties en generaties helder hebt. Maar zodra dat kwartje valt, word je beloond met een rijk en meeslepend verhaal.

Is 'Woeste Hoogte' het ultieme klassieke liefdesverhaal?
Blijft de grote vraag: is Woeste Hoogte van Emily Brontë het ultieme klassieke liefdesverhaal? In zekere zin wel, maar niet op de manier die je misschien verwacht. Het is geen zacht, romantisch verhaal vol gelukkige momenten. Het is een intens, donker en soms pijnlijk portret van liefde die zo sterk is dat ze levens kan vormen én vernietigen. Juist daardoor blijkt deze roman van Emily Brontë, ruim anderhalve eeuw later, nog altijd zo indrukwekkend en onvergetelijk.

Specificaties bij het boek Woeste Hoogte
Oorspronkelijke titel: Wuthering Heights | Auteur: Emily Brontë | Uitgever: Rainbow | Eerste uitgave: 1847| Gelezen Nederlandse uitgave: 2025 | Vertaling: Akkie de Jong | Aantal bladzijden: 383 | ISBN 9789041712523

Met dank aan uitgeverij Rainbow voor het recensie-exemplaar.

Een definitie van schuld - Susie Dent

''Deze brief is geen betekenis, maar behelst er wel een. Ik heb de waarheid gevreesd, ik heb geheimen bewaard. Ik meen dat k niet de enige ben, dus wend me tot jullie.''

Zelf ben ik gek op boeken die over boeken gaan waarin wordt verwezen naar andere literaire werken. Verhalen waarin taal niet alleen een middel is, maar ook een onderwerp op zich. Toen ik hoorde over Een definitie van schuld van auteur Susie Dent, wist ik dan ook meteen dat dit wel eens een boek voor mij zou kunnen zijn. En wat blijkt: dit fictiedebuut is niet alleen een feest voor taalliefhebbers, maar ook een bijzonder sterk opgebouwd misdaadverhaal.

Hier gaat Een definitie van schuld over
Een anonieme brief aan de redactie van de Clarendon English Dictionary bevat hints naar gebeurtenissen in een specifiek jaar. Voor redacteur Martha Thornhill kan dit maar naar één ding verwijzen: de zomer waarin haar zus Charlie verdween. Na tien jaar in het buitenland is Martha terug in Oxford, een stad met eeuwenoude instituten, waar haar familie al generaties deel van uitmaakt. Wachten de demonen die ze achterliet nog op haar? Als de anonieme brieven blijven komen en Martha en haar team ze verder ontrafelen, wordt de situatie steeds dreigender. Het lijkt erop dat Charlie een groot geheim bewaarde. Iemand probeert hen nu naar de waarheid te leiden. Maar er zijn andere krachten aan het werk om die waarheid juist voorgoed te begraven.

Auteur Susie Dent schrijft een fantastisch fictiedebuut
Susie Dent is in het Verenigd Koninkrijk vooral bekend als lexicograaf en taalexpert, onder meer van het televisieprogramma ‘Countdown’. Met Een definitie van schuld bewijst ze dat haar liefde voor woorden zich moeiteloos laat vertalen naar fictie. Het resultaat is een intelligente, sfeervolle detective waarin taal een sleutelrol speelt.

Woordspelingen en verborgen citaten spelen een cruciale rol
Het verhaal draait om een moordzaak waarbij cryptische aanwijzingen, woordspelingen en verborgen citaten een cruciale rol spelen. De hoofdpersoon raakt verwikkeld in een intrigerend kat-en-muisspel waarin betekenissen dubbelzinnig zijn, en niets toevallig lijkt. Als lezer word je actief uitgedaagd om mee te puzzelen. Dat speurelement maakt het boek extra aantrekkelijk: je staat niet langs de zijlijn, maar wordt echt bij het verhaal betrokken. Daardoor lees je scherper, alerter en word je nieuwsgieriger.

'Een definitie van schuld' is een geslaagde leeservaring
Wat dit boek onderscheidt van veel andere misdaadromans, is de manier waarop de puzzel in elkaar zit. Alles klopt. Details die in eerste instantie onbeduidend lijken, krijgen later betekenis. Verwijzingen naar woordenboeken, etymologie en literaire klassiekers zijn niet alleen versiering, maar vormen de kern van het mysterie. Dat maakt Een definitie van schuld tot een gelaagde leeservaring.

Voor de fans van Britse detectives
Fans van klassieke Britse detectives, zoals bijvoorbeeld die van Inspector Morse, zullen hier hun hart aan ophalen. Net als bij Morse speelt, in Een definitie van schuld, intellect een grote rol, evenals liefde voor literatuur en taal. De sfeer is doordacht en enigszins academisch, zonder afstandelijk te worden. Het tempo is beheerst, maar de spanning sluimert wel voortdurend onder de oppervlakte.

Dit boek is wel echt voor echte taalliefhebbers
Toch is dit ook meteen een kleine kanttekening. Je moet wel echt van taal houden om optimaal van dit boek te genieten. De vele woordspelingen, etymologische verwijzingen en literaire knipogen maken het verhaal rijk, maar kunnen voor lezers die vooral op zoek zijn naar snelle actie wat zwaar aanvoelen. Soms vertraagt de uitleg van taalkundige details het tempo. Hoewel dat inhoudelijk past bij het karakter van het boek, zou dat lezers ook tegen kunnen staan. Echter hield dat mijzelf niet tegen om met veel interesse door te blijven lezen.

Een doordacht plot en een goede ontknoping
Dat minpunt weegt echter niet op tegen de kracht van dit debuut. Want dat is misschien nog wel het meest indrukwekkende aan het boek Een definitie van schuld. Dit fictiedebuut is enorm sterk geschreven. De plot is doordacht, de spanningsboog zorgvuldig opgebouwd en de ontknoping bevredigend zonder voorspelbaar te zijn. De schrijfster Susie Dent toont lef door taal centraal te stellen in een genre dat vaak leunt op actie en sensatie. Juist daardoor voelt deze misdaadroman origineel.

Bovendien wordt de thematiek – schuld, betekenis en waarheid – op meerdere niveaus uitgewerkt. Wat betekent schuld eigenlijk? Is het een juridische term, een morele last, of een persoonlijke interpretatie? Die gelaagdheid geeft het boek extra diepte.

Niet alleen maar lezen, ook raadsels ontcijferen
Een definitie van schuld van auteur Susie Dent is daarmee een aanrader voor lezers die houden van slimme misdaadverhalen, literaire verwijzingen en zorgvuldig opgebouwde puzzels. Het is een boek dat je niet alleen leest, maar ook ontcijfert. Voor mij, als liefhebber van boeken over boeken, was dit een waar leesfeest. Een geweldig fictiedebuut dat smaakt naar meer.

Specificaties bij het boek 'Een definitie van schuld’
Oorspronkelijke titel: Quilty by Definition| Auteur: Susie Dent | Uitgever: A.W Bruna | Eerste uitgave: 2024| Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Vertaling: Anne Jongeling | Aantal bladzijden: 415 | ISBN 9789400518766

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

 

Een langzaam stervende zaak - Elizabeth George

''Als hij had geweten hoe zijn dag verder zou verlopen, was Geoffrey Henshaw in zijn verre van comfortabele bed blijven liggen.''

Elizabeth George staat bekend om haar vermogen sfeer en karakterbeschrijvingen tot in de precisie uit te voeren. In 'Een langzaam stervende zaak' is Cornwall niet slechts een achtergronddecor: het landschap, de sociale gemeenschappen, de druk van promotie versus behoud spelen allemaal mee in de sfeer. Cornwall fungeert als een personage op zich — het weer, de afgelegenheid, de binding van mensen met het land — wat de spanningen tussen behoud van erfgoed en economische belangen versterkt. Deze setting draagt sterk bij aan de emotionele zwaarte van het verhaal. Het contrast tussen de serene schoonheid van Cornwall en de moreel complexe wereld van zakelijke belangen en familiegeheimen, geeft het verhaal diepte.

De personages zijn herkenbaar als mens voor de lezer
De personages worden door Elizabeth George niet zwart-wit neergezet. Ze maakt gebruik van nuances, zwakheden, morele onzekerheden en zwakheden. Daardoor worden ze herkenbaar voor de lezer, ze hebben namelijk net als wij minpunten.

Door middel van flashbacks, familierelaties en zijn zakelijke verplichtingen leer je meer en meer de, soms complexe, figuren kennen. De lokale bevolking van Cornwall is niet homogeen; wantrouwen jegens buitenstaanders is geloofwaardig geschetst, evenals de manier waarop mensen vast blijven zitten in oude patronen, geheime vetes, en trots op traditie. Deze sociale schakeringen dragen bij aan de spanning, en maken dat motieven plausibel aanvoelen.

Spanning bouwt gestaag op, de kracht ligt in dialogen en relaties
Zoals in al haar, over het algemeen erg dikke boeken, kiest George zoals vaak voor een vrij langzaam opgebouwde spanning. Er is geen constante actie, de kracht ligt namelijk in de dialogen, in beschrijving van relaties en in de langzame onthulling van geheimen. Voor wie van snelle thrillers houdt, kan dit traag aanvoelen. Het is slow reading, vooral omdat er veel aandacht is voor details buiten het directe misdrijf, familiegeschiedenissen en zakelijke onderhandelingen.

Echter heeft deze traagheid wel een doel. De langzame opbouw maakt dat, wanneer de motieven en de connecties duidelijk worden, het geheel stevig en geloofwaardig aanvoelt. Er zijn momenten van intensiteit — confrontaties, ontdekkingen — die goed werken, juist omdat ze ingebed zijn in het grotere bouwwerk. Al had het middenstuk, wat mij betreft wel iets korter gekund.

Traditioneel literair geschreven
Elizabeth George schrijft traditioneel literair, met zorg voor nuance en psychologische diepgang. Haar dialogen zijn geloofwaardig. Hier en daar wat te overdadig. Dat kan een struikelblok voor nieuwe lezers zijn maar een feest van herkenning voor de trouwe fans, zoals ik.

‘Een langzaam stervende zaak’ is het 22^e deel in de inspecteur Lynley-mysterie reeks en een perfect boek voor wie op zoek is naar een misdaadverhaal met diepgang en gelaagdheid. Voor wie geniet van details, van psychologisch realisme en goede conversaties is ook dit deel weer een genot om te lezen. Elizabeth George is niet de auteur voor snelle plots of acties. Ze investeert in verhaalopbouw, sfeer en in de relaties tussen mensen. In die zin is het geen tekortkoming, maar een literaire kracht.

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie exemplaar.

Titel: Een langzaam stervende zaak |Originele titel: A Slowly Dying Cause| Auteur: Elizabeth George| Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Miebeth van Horn & Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2025| Aantal bladzijden: 762 | ISBN 9789400518902

Schuilplaats - David Baldacci

''Maar God bepaalde natuurlijk zelf welke mensen hij vervloekte, en volgens Charlie zouden dat zeker geen Britten zijn. Op dit moment leek de situatie zelf hoopvoller dan een jaar geleden...''

Hoe groot en goed ben als je als auteur al sinds 1996 boeken schrijft en mensen nog steeds met spanning op een nieuw verhaal van je zitten te wachten, en dat ook elke keer weer met enorm veel plezier lezen. Ik ben een van die lezers. Vrijwel elk boek heb ik van hem gelezen en bijna allemaal vond ik ze goed. Dit keer wist David Baldacci me weer te verassen met een spannende roman. Heel wat anders dan zijn thrillers die hij normaliter schrijft.

Hier gaat het boek 'Schuilplaats' over
Het is 1944 en Londen siddert onder de aanhoudende bombardementen van nazi-Duitsland. De veertienjarige wees Charlie Matters steelt wat nodig is om te overleven. Zodra hij oud genoeg is, wil hij gaan vechten tegen de Duitsers. De vijftienjarige Molly Wakefield is teruggekeerd naar de hoofdstad, na jaren van relatieve veiligheid op het platteland. Maar in plaats van een feestelijke thuiskomst, wacht haar het bericht dat haar vader en moeder op mysterieuze wijze zijn verdwenen. Bovendien komt ze erachter dat ze in de gaten wordt gehouden door een mysterieus figuur.

In de verwoeste stad raakt Molly bevriend met de veertienjarige wees Charlie Matters en de oude boekhandelaar Ignatius Oliver. Charlie steelt om te overleven en wordt door de politie gezocht. Ignatius rouwt om zijn recent overleden vrouw, en draagt de last met zich mee van een geheim dat zij lange tijd voor hem verborgen hield en dat leidde tot haar dood.

Terwijl de bommen blijven neerkomen op de stad leren Charlie, Molly en Ignatius dat, ondanks de gevaren van de oorlog die om hen heen woedt, hun samenzijn en het vertrouwen in elkaar misschien wel de enige manier is om te overleven.

Mijn mening
Het verhaal van ‘Schuilplaats is geschreven in een, voor mij inmiddels zeer bekende, beeldende en prettig leesbare schrijfstijl. Hij weet scènes zo te beschrijven dat het lijkt alsof je vanaf de zijlijn mee kan kijken. De korte hoofdstukken geven vaart aan het verhaal en de afwisselende perspectieven zorgen dat je een compleet beeld van het geheel krijgt. Wel komt het verhaal wat traag op gang maar eenmaal verder kon ik het niet meer wegleggen.

Dat komt mede omdat David Baldacci de personages zo levensecht weet neer te zetten. Hun emoties kruipen echt onder je huid. En conversaties komen geloofwaardig over. Dat is waarom ik zijn boeken zo graag lees. En nu, in romanvorm, weet hij in het boek ‘Schuilplaats’ dat net zo goed te doen als bij zijn thrillers. Ook is de spanning in het boek goed verdeeld.

Ook voor historische roman liefhebbers is David Baldacci nu een must
Ben je normaal gesproken fan van historische romans, dan zou je deze keer dus een boek van David Baldacci kunnen gaan lezen. Totaal onverwacht maar geheel gelukt in zijn opzet is dit boek. Wat ook heel goed doorsijpelt is de boodschap hoe bijzonder de kracht en liefde van een zelfgekozen familie is.

Titel: Schuilplaatst | Oorspronkelijke titel: Strangers in Time | Auteur: David Baldacci | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Jolanda te Lindert | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 478 | ISBN 9789400517936

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie-exemplaar. 

Een steek door het hart - Piergiorgio Pulixi

'We bepalen zelf wat we zien. De werkelijkheid wordt gefilterd door onze veronderstellingen, vooroordelen en subjectieve overtuigingen, die ons beletten te zien wat we zoeken. Sluit je ogen en open je hart. In dit beroep werkt je gezichtsvermogen niet altijd in je voordeel.'' 

Het vorige deel boek over de het rechercheurs duo Mara en Eva heb ik in één ruk uitgelezen. Met een aangename schrijfstijl trok de auteur Piergiorgio Pulixi mij zijn wereld binnen. Vaak werd ik daarin  (on)aangenaam verrast en heb ik op het puntje van mijn stoel gezeten van de spanning. Mijn vorige recensie eindigde ik dan ook met de zin dat ik met een soort van gezonde angst en beven, maar vooral met veel nieuwsgierigheid en interesse uitkeek naar het volgende deel. En daar is het nieuwe boek dan eindelijk: ‘Een steek door het hart’. Of ik wederom zo genoten heb lees je hieronder.

Hier gaat het verhaal van ‘Een steek door het hart over’
In heel Italië gaan telefoons af. Binnen enkele minuten ontvangen duizenden mensen een video met de titel: Jij bent de wet.

‘Oog om oog, tand om tand’ is de mantra van een seriemoordenaar die het falende Italiaanse rechtssysteem wil wreken. Waar jury’s en rechters het laten afweten, treedt hij op: hij kidnapt en doodt degenen die zijn weggekomen met hun misdaden. In filmpjes wordt het publiek gevraagd om te stemmen over het lot van zijn gevangene. Een paar clicks, en zijn roep om snelle gerechtigheid gaat viraal. Genadeloos en keihard speelt hij zijn dodelijke spel.

Mara Rais en Eva Croce, elkaars tegenpolen, leiden het onderzoek dat heel Italië in zijn greep houdt. Ze worden hierin bijgestaan door Vito Strega, een criminoloog met een onfeilbare intuïtie. Afwisselend tussen Sardinië en Milaan moeten de drie alles op alles zetten in hun jacht op een ongrijpbare vijand, die met de minuut wint aan populariteit.

Auteur Piergiorgio Pulixi
Pirgiorgio Pulixi is geboren in 1982 op Sardinië. Hij voltooide zijn klassieke studie en verhuisde van een tijdje wonen in Londen, naar Milaan. Hij is lid van het schrijverscollectief ‘Mama Sabot’. Dit is opgericht door zijn docent Massimo Carlotto. Samen hebben ze verschillende boeken gepubliceerd. In 2009 begon hij met de detective reeks over Biago Mazzo. Daarna volgende meerdere series maar ook losse verhalen. Hij heeft diverse prijzen gewonnen. Zijn boeken, die zich vrijwel altijd afspelen tussen de donkere legendes, spelen zich altijd af op Sardinië. Tv-magnaat SKY heeft diversen verhalen gekocht om er een tv-serie van te maken. Het boek ‘Een steek door het hart’ is overal in Europa zeer goed ontvangen.  

Wederom weet Pulixi te boeien en te shockeren
Ook dit boek ‘Een steek door het hart’ mag zich scharen onder het genre literaire thriller, net als zijn vorige boek uit de reeks ‘Het eiland van de zielen’. Het verhaal start met een schokkende mededeling: ‘’Duizenden Italianen ontvangen een video met de titel “Jij bent de wet”. In de video ziet het publiek een vastgebonden crimineel die volgens een genadeloos concept wordt doodgemarteld, tenzij het volk via een digitale stemming anders beslist. Als lezer krijg je dus meteen een morele kwestie voor je voeten geworpen waar je al lezend toch in een achterkamertje in je hoofd over na denkt. Zo knap hoe de auteur Pulixi in je brein weet toe te treden en daar chaos weet te scheppen.

Een interessant en intrigerend vrouwelijk politie duo
Het verhaal van ‘Een steek door het hart’ wisselt steeds tussen Sardinië en Milaan. Hierbij wordt een mooi beeld geschept van het contrast tussen de ruige eilandcultuur en urbane metropool. Dat contrast is ook terug te vinden tussen de het duo Mara en Eva. Mara is een wat speelse, bijna flirterige vrouw die emotioneel labiel kan zijn. Wanneer het echter op werk aankomt blijkt ze messcherp. Haar collega Eva Croce zit nog in haar verleden vast. Daardoor is ze wat fragiel maar tevens ook wel weer vasthoudend. Samen vormen ze een geweldig sterk duo, dat elkaar kan plagen maar ook goed de waarheid kan vertellen. Ze doen me een beetje denken aan de Amerikaanse tv-serie ook over een vrouwelijk politie duo: Cagney & Lacey, uit de jaren ’80.

Het (on)recht komt ter sprake
Auteur Piergiorgio Pulixi brengt in het boek ‘Een steek door het hart’ het recht ter sprake. En met name dan hoe makkelijk het te manipuleren is. Wat zou er gebeuren als we het recht in eigen handen zouden nemen? Hoe komt het dat mensen razendsnel kunnen vervallen in grofheid en de vulgariteit van het kwaad. Het is heel knap dat hij het publiek in het verhaal, maar ook jou als lezer, verandert in een meedogenloze rechter.

Net geen vijf sterren, maar er wel dicht tegenaan
De schrijfstijl van Piergiorgio Pulixi heeft een vloeiende en heldere schrijfstijl. Het boek ‘Een steek door het hart’ is verdeeld in korte hoofdstukken, en wisselt geregeld van perspectief. Dit zorgt er wel voor dat je het door blijft lezen en voordat je het weet heb je het boek uit. Alleen met het middenstukje had ik wat problemen, dat vond ik wat saai en te langdradig, daardoor net geen vijf sterren maar er wel heel dicht tegenaan.

Conclusie
'Een steek door het hart' is een intense, maatschappijkritische thriller die het genre verrijkt met een slim concept. Het bevat sterke vrouwelijke karakters en een briljant moreel dilemma. Pulixi bewijst dat hij meer is dan een thriller-auteur: hij gebruikt spanning en ontnuchtering, om dieperliggende vragen over digitalisering en gerechtigheid aan te snijden. Een aanrader voor wie houdt van grensverleggende, intelligente misdaadromans.

Titel: Een steek door het hart | Oorspronkelijke titel: Un colpo al cuore | Auteur: Piergiorgio Pulixi | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Guanita Milder-Wolbers en Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2021 (Italië) | Gelezen Nederlandse uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 510 | 
ISBN 9789400518186

De Verbindingen - Philip Snijder

 

‘’Ik was vierentwintig, en in mijn leven viel nog steeds geen herkenbare lijn of groei te bespeuren; in ieder geval kon ík die niet bespeuren.’’

Ik mocht het boek ‘De Verbindingen’ lezen voor de club van Echte lezer van Hebban. Mijn interesse was eigenlijk direct al gewekt toen ik de synopsis gelezen had. Er zijn namelijk niet zoveel dienstverhalen. Behalve de anekdotes die je op feesten en partijen van opa’s en oudooms hoort, is er bar weinig bekend over het echte leven als soldaat gedurende de jaren 70-80. Wat doet die dienstplicht met een jonge jongen, die in de echte wereld op punt staat zichzelf te ontwikkelen?

Hier gaat het boek 'De Verbindingen' over
Het is 1977, in Nederland is de dienstplicht van kracht. Jongens van achttien of negentien hebben van de ene dag op de andere een nieuw bestaan: dat van militair. Eenzaamheid, heimwee, ontreddering zijn hun lot. Ook voor de verteller, een gesjeesde student pedagogiek, begint een nieuw leven. Hij wordt radiotelefonist van een peloton en krijgt de bijnaam Stekker.

Op de NAVO-basis in Duitsland waar hij terechtkomt bouwt hij als gevolg van zijn functie een vertrouwensband op met de soldaten, al blijft hij een observerende buiten staander. Ook met de dienstplichtige officier, die hij herkent van de keuring, voert hij vertrouwelijke gesprekken en Stekker komt de achtergrond te weten van de bizarre manier waarop de officier het commando voert. Kan de jonge, naïeve officier zijn nieuwe positie wel aan? Drie jaar later, in een hippiehotel bij de Amsterdamse Zeedijk waar Stekker inmiddels werkt, treffen ze elkaar weer. Het zijn de hoogtijdagen van de heroïne.

Het grote contrast met de 'echte wereld'
Het verhaal van ‘De Verbindingen’ is heel vanzelfsprekend en beeldend beschreven. De sfeerbepaling is goed gedaan en je waant je op de kazerne. Het grote contrast met de ‘echte’ wereld kan bijna niet groter. Er worden wapens schoongemaakt, ze gaan op bivak, hebben corvee en hebben stoere soldatenpraatjes. Alles wat het hoofdpersonage ‘Stekker’ niet is. Stekker kreeg overigens deze bijnaam omdat hij radiotelefonist is op de basis. Hij kan niet meekomen met de jongens maar toch wordt hij gebruikt als praatpaal en uitlaatklep gedurende de uren dat de soldaten op wacht staan. Met al deze informatie kan hij echter niets, en hij raakt meer en meer in zichzelf gekeerd. En zelfs met die ene geestverwant gaat het dan toch nog mis.

Zoektocht naar identiteit
Auteur Philip Snijder baseerde het verhaal van ‘De Verbindingen’ deels op zijn eigen ervaring. Hij vervulde, net als het hoofdpersonage, de dienstplicht in 1977. Echter is het grootste gedeelte van het boek fictie. Snijder heeft een ingehouden schrijfstijl waarbij hij veel suggereert. Hij laat dus ook veel aan de fantasie van de lezer over, en dat is altijd prettig bij een boek. Hij wil wel heel erg duidelijk maken dat achter alle grappen en grollen van de soldaten onderling een hoop verborgen leed als heimwee, onzekerheid en ongemak schuilgaat. En zo is het boek ‘De Verbinding’ eigenlijk een verhaal geworden over de zoektocht naar je identiteit. Het zoeken naar een manier van omgang met mensen en gebeurtenissen die eigenlijk ver van je af staan. Met het besef dat je beste basis daar ligt waar je vandaan komt en het liefste bent: bij je familie en geliefden.

Informatie over het boek
Titel: De Verbindingen | Auteur: Philip Snijder | Uitgeverij: Atlas Contact| Eerste druk: 2025 | Aantal bladzijden: 250 | ISBN 9789025476823

Aan de andere kant van de rivier - Alessandro Selmi

"Je hebt de fabriek verloren, maar wat jullie hebben gedaan , kan niemand je meer afnemen...wat je anderen hebt gegeven blijft altijd van jouw'' 

Al van kleins af aan breng ik mijn vakanties door aan het Gardameer in Italië. Elke keer weten we weer te genieten van plekken die we al meerdere keren bezocht hebben. Er staan daarnaast nog tientallen anderen dorpen en steden in de omgeving die ik graag wil zien. Zo wil ik al jaren naar Bergamo, en zijn we ook al vier keer die kant uit gereden. Echter kwamen we elke keer toch weer uit in Milaan, dat op slechts veertig minuten doorrijden licht. Dat komt door de (inmiddels) volwassen kinderen op de achterbank. Die vinden het bruisende Milaan toch veel leuker dan een historisch dorp. Ach wie weet dit jaar, want na het lezen van het boek ‘Aan deze kant van de rivier’, is mijn interesse alleen maar nog groter geworden.

Hier gaat het boek ‘Aan deze kant van de rivier' over
Het is maar een klein stuk grond, in de vorm van een driehoek en begrensd door de rivier de Adda. Maar in 1877 vertegenwoordigt het voor Cristoforo Crespi de toekomst. Hij, de zoon van een wever, wil hier een moderne katoenfabriek laten verrijzen, en vooral een dorp voor arbeiders zoals Italië nog nooit heeft gezien: met een kerk, school en comfortabele huizen. Cristoforo zal alles op het spel zetten om die droom te verwezenlijken. Zijn geld, reputatie en zelfs de relatie met zijn broer.

Het leven van de jonge Emilia verandert op de dag dat ze naar haar nieuwe dorp verhuist. Zij is de dochter van een van de meest loyale arbeiders van de Crespi’s. Haar verhaal zal in de loop der jaren onlosmakelijk verbonden raken met dat van de andere inwoners, met hen beleeft Emilia de kleine en grote gebeurtenissen van de geschiedenis. Maar ook zal het lot haar pad laten kruisen met dat van erfgenaam Silvio Crespi. Ondanks de sociale kloof tussen hen ontstaat er een bijzondere band. Emilia zal de steun zijn van Silvio op het moment dat de Crespi’s – misschien te rijk, te trots, te arrogant geworden – alles dreigen te verliezen.

Het kost even wat tijd om in het verhaal te komen
De prachtige foto en de zonnige kleur geel op de omslag van het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ nodigen uit tot lezen. Al kun je natuurlijk niet om de dikte van het boek heen, met zijn 592 bladzijden houdt het je als lezer wel even zoet. Nu ben ik persoonlijk zelf fan van dikke boeken dus is dat voor mij geen obstakel.
Al kost het me wel eventjes wat tijd om in het verhaal te komen. Dat komt door de vele namen die in het begin aan je worden voorgesteld. Een alwetende verteller laat je kennis maken met vier verschillende families. En al verder lezend begrijp je waarom al deze informatie nodig is.

Een goed tijdsbeeld over een interessant stuk van de geschiedenis
Het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ is opgedeeld in twaalf delen. Hierin zijn vooral de ontwikkelingen in het tijdsbeeld goed te zien. Zo lees je over de economische ontwikkelingen en crisis, die gepaard gingen met stakingen in de industrie en oorlog. Een knap verwerkt stuk, belangrijke geschiedenis, verweven in een roman.

Ondanks de dikte van het boek lees je het snel uit
De auteur Alessandra Selmi heeft een zeer beeldende schrijfstijl. Daarmee weet ze ook heel goed de sfeer van die tijd neer te zetten en kostte het mij als lezer geen moeite om me in de tijd te verplaatsen. Door de korte hoofdstukken leest het verhaal eigenlijk ook heel erg goed door en ga je sneller door het boek heen dan dat je zou verwachten. Dat heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat het zowel geschiedkundig als in de romanvorm boeiend is.

Leven onder verschillende omstandigheden in de maatschappij
In het geromantiseerde deel is het vooral de verbondenheid tussen Emilia en Silvo die me aan sprak. Ondanks hun verschillen blijft de onderlinge band bestaan. Silvio lijkt geen kant op te kunnen, door zijn verantwoordelijkheden en plichtsbesef aan het familiebedrijf, en Emilia is weer juist weer beperkt door haar beperkte kansen, door de armoede. En zo vertelt het verhaal ‘Aan deze kant van de rivier’ niet alleen een liefdes- of geschiedkundig verhaal, maar gaat het juist veel meer over de manier van leven onder verschillende omstandigheden. Want het leven in en rondom de katoenfabriek legt voor de lezer goed bloot wat het doet voor de sociale verschillende klassen.

Een diversiteit aan verschillende thema's
Het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ gaat over vriendschappen, over sociale ontwikkelingen, angst, hoop en de verschillen tussen arm en rijk. Het legt zo een breed scala aan diverse kwesties neer bij de lezer. Kwesties die in de hedendaagse wereld natuurlijk ook nog steeds een onderdeel van de samenleving zijn. Want er blijven natuurlijk altijd verschillen tussen de multinationals en de arbeiders. Wel vond ik dat het verhaal soms een beetje te lang op dat punt bleef hangen.

Terug naar een hele andere tijdsperiode
De emoties en karakters van de personages worden goed beschreven maar hadden hier en daar, wat mij betreft, wat meer de diepte in gemogen. Maar ja, dan had het wellicht een nog dikkere pil qua boek geworden. En nu was het prima in balans. Het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ is een mooie historische roman, met een fijne en beeldende schrijfstijl. Het neemt je echt mee naar een andere tijdsperiode. Het verhaal vertelt over hoop, angst, liefde en jaloezie, ambitie en vriendschap. Een absolute aanrader en voor mij nu echt de reden om dit jaar wel naar Bergamo te gaan.

Informatie over het boek
Titel: Aan deze kant van de rivier| Originele titel: Al di qua del fiume  | Auteur: Alessandra Selmi | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon - Kotte | Eerste druk: 2022 | Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 592 | ISBN 978 04 005 1797 4

De wind over het land - Franco Faggiana

''Aan vriendschap kan geen enkele worden toegekend. Er hangt geen prijskaartje aan. Het is er vanaf het begin, volledig, of het is er helemaal niet.''

Hier gaat het boek 'De wind over het land' over
Gregorio Bajocchi del Drago erft op zijn  zestiende, door een tragische gebeurtenis, de eeuwenoude wijnboerderij van zijn familie. Met veel hulp van enkele trouwe werknemers, onder wie de ouders van Gregorio's jeugdvriend Massino, kan het familiebedrijf overleven en krijgt Gregorio - die altijd een andere toekomst voor ogen had - de kans zichzelf ook buiten het boerenbedrijf te ontwikkelen. Door de jaren heen zal de vriendschap tussen hem en Massino een belangrijke rol blijven spelen.

Verhalen gebaseerd op waargebeurde feiten
Franco Faggiani is geboren in 1948 te Rome. Hij woont in Milaan en is werkzaam als journalist en auteur. Met zijn debuutroman ‘Tussen twee werelden’ wist hij direct de harten van vele lezers, binnen en buiten Italië, te veroveren. Maar eigenlijk gebeurde dat met elk boek dat van zijn hand uitkwam. De meeste van zijn boeken zijn te herkennen aan de bijzondere titels. Zo is er ook het prachtige boek ‘Het jaar dat Shizo Kanakuri verdween’. Ook dat heb ik met veel plezier gelezen. Om even pauze te nemen van het schrijven, wandelt Franco  Faggiani graag uren in de bergen.

Net als zijn andere boeken is het boek ‘De wind over het land’ gebaseerd op waar gebeurde feiten. Dit keer stond het verhaal van een goede vriend model voor deze, laat ik het maar meteen zeggen, prachtige roman.   

Beeldende, emotionele en geloofwaardige schrijfstijl
Franco Faggiani heeft een zeer beeldende, bijna poëtisch-achtige manier van schrijven. Ondanks dat hij lange zinnen schrijft, met daarin veel details, is het verhaal heel duidelijk te volgen. Het is dan ook wel typisch Italiaans dat alles in een veel uitgebreidere versie wordt verteld, dan dat wij het zouden doen. De personages worden goed uitgewerkt en hebben scherpe, emotionele dialogen. Hierdoor wordt het verhaal ook echt geloofwaardig. De sfeerbeschrijvingen reflecteren het landschap, en stralen een soort van rust uit. Hierdoor lees je in een prettig leestempo stukje voor stukje verder.

Halverwege is het boek niet meer weg te leggen
Het boek ‘De wind over het land’ bestaat uit vier delen. Op die manier krijg je, als lezer, een mooie en goede kijk op het leven van Gregorio. Het is vooral de groei die hij doormaakt, dat het verhaal zo aantrekkelijk maakt. Vooral halverwege het boek begon het verhaal me echt te raken, en kon ik het boek nauwelijks nog wegleggen. In het derde deel komt er een verassende wending, en gaat het verhaal weer een hele andere kant op.

Vele thema's worden besproken, ook dementie en ouderdom
Auteur Franco Faggiani weet met het boek ‘De wind over het land’, net als bij zijn vorige boeken, weer zeer ontroerend te schrijven over vele verschillende thema’s. Zo komen familie, vriendschap, het belang van een gemeenschap, en liefde aan bod. Maar ook minder vaak besproken onderwerpen als dementie, ouder worden, klimaat en innovatie worden uitgebreid, boeiend uitgelegd en besproken. Dit alles is uiteindelijk verweven tot een magistrale roman, waarin steun voor én aan elkaar toch wel de belangrijkste rol speelt.

Je waant je in het noorden van Italië
Het boek ‘De wind over het land’ bracht me voor een aantal zeer plezierige leesuren naar het schitterende Noord-Italië. Naar een plek waar de tijd soms stil lijkt te staan. Waar je kunt thuiskomen, maar vooral kunt bijkomen, na de hectiek in de ‘buitenwereld’. Waar de natuur troost biedt en tevens een bron van inspiratie is. Maar waar je vooral kunt vertrouwen op een wederzijds respect en solidariteit. 

Informatie over het boek
Titel: De wind over het land | Originele titel: Basta un filo di vento | Auteur: Franco Faggiani | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2024 | Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 256 | ISBN 978 94 005 1746 2 

De grote scheiding - Cristina Henríquez

''Misschien was het probleem wel, dat iemand geloof moest hebben om dingen te zien die niet bestonden, om zich een wereld voor te stellen die nog niet gevormd was. En naast zoveel andere dingen had Francisco zijn geloof lang geleden al verloren.''

Het boek ‘De grote scheiding’ begint wanneer Ada, vrijgevochten, zestien jaar oud, arriveert als verstekeling uit Barbados in Panama. Ze is samen met anderen op zoek naar werk in de aanleg van het kanaal. Visser Francisco wantrouwt de buitenlandse machten in zijn geboorteland. Niets maakt hem zo van slag als het besluit van zijn zoon om mee te graven. Maar voor Omar, die eenzaam opgroeide, biedt het de kans om onafhankelijk te zijn, en vooral om ergens bij te horen. John Oswald komt uit Amerika, met maar één doel: het uitroeien van malaria. Alles verandert echter wanneer zijn vrouw Marian ziek wordt. Als John getuige is van de moedige daad van Ada, neemt hij haar aan als de verzorgster voor zijn vrouw.

‘De grote scheiding’ vertelt dan verder over de het leven van de arbeiders, vissers, journalisten, verzetsstrijders en nog vele andere die leefden tijdens de aanleg van het kanaal. Degenen die nauwelijks in de geschiedenisboeken voorkomen, ook al waren zij het die de geschiedenis hielpen vormen.

Auteur Cristina Henríquez

Cristina Henríquez (1977), is een Amerikaanse schrijfster met een vader die in 1971 emigreerde naar Amerika vanuit Panama. Haar moeder komt uit New Jersey. Cristina Henríquez is geboren in Delaware, ging naar school in de VS en bracht haar zomervakanties door in Panama. Haar schrijverstalent werd aangewakkerd toen ze op de middelbare school een dagboek kreeg van een jongen. Hij spoorde haar aan om alles daarin op te schrijven wat ze hem eigenlijk persoonlijk wilde vertellen maar niet durfde. Het duurde niet lang of ze begon meer en meer voor zichzelf te schrijven. Dag na dag schreef ze bladzijden vol. Ze studeerde Engels, en schreef veel over Panama. Dat werd het ook het onderwerp voor haar eerste twee boeken en nu dus ook weer voor de roman ‘De grote scheiding’. Dit boek werd ook gekozen als een Read With Jenna-boekenclubselectie voor maart 2024

 "Zodra ik geen ruimte meer had in dat dagboek, begon ik aan een ander, en daarna nog een. Sindsdien ben ik niet meer gestopt met schrijven.’’ – Cristina Henríquez

Uitgebreide karakterbeschrijvingen

Het boek ‘De Grote Scheiding’ is vooral een verhaal over mensen. Cristina Henríquez heeft ervoor gekozen het vertelperspectief vanuit verschillende personages te laten vertellen. Hierdoor krijg je een bredere verhaallijn. Wat echter miste was een rode draad, die de gebeurtenissen van al die personen met elkaar verbindt. Echter neemt de schrijfster wel uitgebreid de tijd om de personages uit werken. Hierdoor leest het verhaal, naar mijn mening, wel wat trager. Er is zoveel informatie te verwerken. En ondanks dat de roman geen twist, onderhuidse spanning of intriges kent blijft het verhaal wel boeien.

Geen details over de daadwerkelijke aanleg van het Panamakanaal

Wat ik wel erg miste in het verhaal van 'De grote scheiding', en wat ik nu ook graag eens had willen weten, zijn de details over de daadwerkelijke bouw, en de daarbij behorende problematiek, van het Panamakanaal. ‘De grote scheiding’ vertelt vooral het verhaal van de lokale bevolking, ook al blijft hier en daar ook de echte dramatiek achterwege. Christina Henrikes houdt zich vooral bezig met de menselijke aspecten zoals: armoede, teleurstelling, ziekte, onmacht, hoop en doorzettingsvermogen. Ze weet feilloos, met een prettig leesbare schrijfstijl, maar hier en daar iets te gedetailleerd, het harde leven van de arbeiders in die periode weer te geven.

Goed tijdsbeeld

‘De grote scheiding’ is een goed verteld verhaal. Ik vind het altijd fijn om eens over een heel andere onderwerp en land te lezen. Christina Henrikes weet Panama tot leven te wekken en geeft een goed beeld over hoe het er destijds geweest moet zijn. Wanneer ik nu over het Panamakanaal zal horen en/of lezen, weet ik dat er een hele geschiedenis van menselijk lijden maar ook triomfen aan vooraf is gegaan.

Specificaties over het boek De grote scheiding

Titel: De grote scheiding | Originele titel: The great divide | Auteur: Cristina Henríquez | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Pauline Onderwater | Eerste druk: 2024 | Aantal bladzijden: 430 | ISBN 978 940 051 760 8 | Voor informatie over het boek 'De grote scheiding' ga je naar je plaatselijke boekwinkel of bezoek de website van uitgeverij A.W. Bruna of Bol.com

Terra di Sicilia - De terugkeer van de patriarch, Mario Giordano

'Waarom nemen mensen een besluit? Wat veroorzaakt een bocht in de weg van het lot? Wat leidt tot wat? Het leven drijft ons alle kanten op, in de oceaan van mogelijkheden moeten we telkens weer naar de oppervlakte op adem te halen en om beslissingen te nemen, maar het liefst zouden we onze tijd verdromen op de modderige bodem van ons bestaan.''

Sicilië, eind negentiende eeuw. Barnaba Carbonaro groeit op in grote armoede. Op jonge leeftijd begint hij te werken in de productie van citrusvruchten. Sicilië is een traditionele plek, waar familie het hoogste aanzien heeft, maar tegelijkertijd begint de wereld door industrialisatie drastisch te veranderen. Barnaba verlangt dan ook naar avontuur en handel. Als hij voor zaken in München is, ontdekt hij algauw dat de Duitsers hunkeren naar zuidvruchten en vitaminen. Door zijn humor en moed groeit Banrnaba uit tot een gerespecteerd Citrus handelaar, gedreven door een onverzadigbaar verlangen. Barnaba krijgt vierentwintig kinderen, verdient een fortuin en verliest alles.

Auteur Mario Giardano (1963), is als zoon van Italiaanse immigranten, geboren in München. Hij is schrijver van zowel boeken als voor scenario's. Zijn roman zijn vertaald in meer dan vijftien talen. Tevens is hij de auteur achter de 'Tante Poldi-serie'. Deze serie omschrijft hij zelf als knussen thriller. Echter is zijn nieuwste boek 'Terra di Sicilia' van een heel ander kaliber. Het verhaal is gebaseerd op zijn eigen Italiaanse familie.
Mario Giardano schrijft naast romans ook prentenboeken en verhalen voor jongeren. Een uitgebreid interview met de auteur is te lezen op de site van Hebban.nl

Het boek ‘Terra di Sicilë’ begint voorin met een stamboom en een lijstje met alle namen die voorkomen in het verhaal. Dat is wel heel handig, want dat maakt het, hier en daar wat chaotische verhaal, wat overzichtelijker. Zeker omdat vele namen ook nog eens op elkaar lijken, en de tijdslijn niet chronologisch is. Achterin staat nog een woorden- en termenlijst ter verduidelijking, voor diegene die niet zo thuis zijn in de Italiaanse taal. Het verhaal beslaat de periode tussen 1890 en 1960 en verplaatst zich van Sicilë naar München en weer terug. Hierbij wordt niet alleen de familiegeschiedenis van de auteur Mario Giordano uit de doeken gedaan maar komen er ook verschillende geschiedkundige gebeurtenissen .

‘Terra di Sicilia’ is niet alleen qua aantal bladzijden een lijvig boek, het is ook een zeer interessant en lijvig verhaal. De schrijfstijl is zeer beeldend en levendig maar het is wel literatuur dus het vraagt van de lezer wel echt een andere manier van lezen. Neem dan ook vooral de tijd voor dit boek ( ook voor het vervolgdeel) want het is meer dan de moeite waard. Vooral wanneer je in ogenschouw neemt dat ‘Terra di Sicilia’ berust op waargebeurde feiten. De schrijver neemt je bij de hand en maakt je onderdeel van zijn familie, waarbij hij niets of niemand schuwt, maar zich ook niet schaamt of verantwoordelijkheid neemt voor de dingen die er plaatsgevonden hebben.

Het levensverhaal van zijn voorouders is zeker niet alleen maar rozengeur en maneschijn. List en bedrog, angst en verdriet, verlies en overwinning maar zeker ook liefde en geluk komen aan bod. Dit alles met veel respect en eerbied geschreven. De warmte van Sicilë is voelbaar, net zoals de kilte van München. Neem de tijd voor dit boek en wanneer je er dan helemaal in zit, lees dan gelijk verder in het vervolg deel: ‘Terra di Sicilia’ – de vrouwen van de familie Carbonaro. Dit keer wordt de familiegeschiedenis wederom verteld maar dan door de ogen van drie generaties vrouwen. Dit levert een hele andere kijk op gebeurtenissen. Het  zijn vooral de emoties die de auteur Mario Giardano in dit tweede deel zo mooi weet te schrijven. Heel knap wanneer je als mannelijke auteur, vrouwelijke emoties zo weet te omschrijven.

Dit is het verhaal van Terra di Sicilia – de vrouwen van de familie Carbonaro.
Pina droomt ervan om een leider te zijn. Anna wil niets liever dan zingen. Maria wil een broek mogen dragen. Drie vrouwen uit de familie Carbonaro vertellen hun verhaal: over een archaïsch Sicilië aan het einde van de negentiende eeuw. Over de vloek van hun voorouders, over wonderen, illusies en kleine triomfen. Over liefde en geweld, over kleermakers, charlatans en verdrietige geesten.
Ze vertellen over thuiskomen en buitenlands zijn, nachten vol bombardementen en over hoe het geluk hen altijd heeft gevonden. Dit is het veelbewogen leven van drie vrouwen die standvastig hun zelfbepaalde paden banen.
Een reis die voert van Sicilië naar Duitsland en die meer dan een eeuw beslaat.

Iets in de manier van schrijven, en dan doel ik vooral op de wonderen/illusies en geesten, deed me denken aan ‘Het huis met de geesten’ van Isabel Allende of ‘Chocolat’ van Joanne Harris. Ook twee van mijn favorieten.

Frankie - Jochen Gutsch & Maxim Leo

                               ''Wat maakt het leven zo moeilijk? Mensen!''

Richard Gold heeft alles tot in het kleinste detail gepland. Er zal niets misgaan. Vandaag is de dag dat hij zich van het leven zal beroven. Het heeft allemaal geen zin meer. Maar zelfs dat lukt hem niet, want hij krijgt onverwachts een nieuwe huisgenoot: Frankie.
Frankie draagt niets bij aan de huur, houdt hem de hele nacht wakker, wekt hem 's ochtends vroeg en buit meedogenloos zijn gastvrijheid uit. Want Frankie is een kat. Toch worden ze langzaamaan vrienden, in een tijd waarin Gold meer dan ooit een vriend nodig heeft.

Wat een heerlijk verhaal is 'Frankie'. Geschreven door Jochen Gutsch en Maxim Leo. Maxim Leo schreef eerder ook al het boek 'De held van station Friedrichstrasse'.

'Frankie' is een feelgood verhaal maar dan meer in de literaire zin van het woord. Het is een verhaal met een boodschap over het leven en de vriendschap. En dit allemaal verteld vanuit het perspectief van een kat. Let wel op - geen Poes - daar is Frankie erg duidelijk over. 

Vele maatschappelijke thema's worden op een luchtige manier in een anekdote verpakt. Zoals racisme, zelfmoord, de dood, eenzaamheid, alcoholisme, filosofie, verdriet, liefde en geluk. Dit is allemaal samengebracht in een perfecte harmonie tussen komische situaties, ernstige gesprekken en filosofisch gedachtengoed. 
Eens temeer wordt maar weer eens duidelijk dat de vriendschap tussen mens en dier veel dieper gaat dan menigeen denkt.

Specificaties over het boek Frankie:
Titel: Frankie | Auteurs: Jochen Gutsch & Maxim Leo | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Jeannet Dekker | Eerste uitgave: 2023 | Nederlandse uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 156 | ISBN 978 94 005 1736 3

 

Helemaal Prima - Cecilia Rabess

 

“Liefde overwint alles, behalve dan geografie, en geschiedenis, en de hedendaagse socio-politieke realiteit”

In een wereld waarin op politiek gebied alles en iedereen elkaar meer naar het leven staat dan elkaar liefheeft is het natuurlijk in de privésfeer niet anders. Hoewel er op sociale media nog steeds de meest perfecte levens voorbijkomen is het op privégebied vaak toch minder mooi. Zeker nu er geloven, meningen en uitingen zo rechtlijnig tegenover elkaar staan. We kennen allemaal wel het spreekwoord ‘Twee geloven op een kussen daar slaapt de duivel tussen’. Vroeger werd deze vaak gebruikt wanneer er een relatie ontstond tussen een katholiek en protestants geloof. Nu is het veel meer dan een geloof. Kun je van elkaar blijven houden, ondanks fundamentele verschillen?

Dit is het verhaal van ‘Helemaal Prima’
Jess en Josh zijn ongeveer in alles elkaars tegenpolen. Zij is zwart progressief en van bescheiden komaf, en is gewend om zichzelf voortdurend te moeten bewijzen in een witte (voornamelijk mannen-) wereld. Hij is wit, conservatief en zeer bevoorrecht.
Wanneer ze collega’s worden bij een gerenommeerde New Yorkse investeringsbank, duurt het niet lang voordat hun aanvankelijke vijandige verhouding omslaat in vriendschap – en uiteindelijk in een onwaarschijnlijke, allesverslindende liefdesaffaire.
Ondanks dat Jess smoorverliefd is vraat ze zeer steeds meer af of ze niet te veel emotionele offers omwille van Josh brengt. Met de verschijning van Donald Trump op het politieke toneel worden haat twijfels – en de haarscheuren in hun relatie – steeds groter.

Voor de Hebban Leesclub mocht ik het boek ‘Helemaal Prima’ van Cecilia Rabess lezen.
Een titel die ik al een tijdje op het oog had gezien de inhoud. Want het onderwerp kiezen voor een partner van een ander geloof en/of huidskleur is tegenwoordig al bijna net weer zo een heftig onderwerp geworden als decennia geleden. Alsof we al die tijd hebben roepen en protesteren voor niets.

Wanneer je de achterflap leest zou je kunnen denken dat het een liefdesverhaal is wat al in talloze vormen voorbij is gekomen. Echter is het boek ‘Helemaal Prima’ wel even meer dan dat. Buiten de liefdesaffaire en het politieke verschil gaat het ook om een vrouw die zich constant geneigd voelt om zich te verdedigen voor wie en/of wat ze is. En dat is anno nu niet alleen nog maar een zwart/wit- huidskleur probleem. Je gender, maar zelfs je afkomst uit een rijk of minder bedeeld gezin, staat tegenwoordig ter discussie. Dat wordt in het boek ‘Helemaal Prima’ mooi aan de kaak gesteld.

Door middel van het beschrijven van het gekibbel van Jess & Josh, tot de uiteindelijke grote ruzies, krijg je als lezer meer inzicht in de grote verschillen die een relatie tussen een witte en een zwarte persoon nogal te verduren krijgen. Een allergische reactie op aardbeien is nu eenmaal makkelijker te begrijpen en mee te handelen dan racisme. Ook al doet iemand nog zo zijn best, racisme zit in meer dingen dan alleen maar kleur. Tevens rijst de vraag wanneer je als ‘zwart’ persoon zelf nog moreel geloofwaardig bent?
Dit vraagt het hoofdpersonage Jess zich constant af. Want ze geniet volop van het leven dat ze samen met haar Wall Street vriendje leidt. Josh doet zijn best maar begrijpt de hele impact van het racisme niet. Zelfs niet zijn vernedering voor Jess als ze zijn rode MAGA-pet vindt.

Jess is geen activiste, heeft zelfs meer blanke dan zwarte vrienden, geniet van het goede leven en haar vriend Josh is geen volle racist. Toch zijn de tegenstellingen in alle kleine dingen bij elkaar zo groot, dat een leven samen onmogelijk lijkt. Dat is wat schrijfster Cecilia Rabess op een sublieme wijze probeert te vertellen. Ik vind dat ze daarin meer dan geslaagd is. Ze heeft een duidelijke, heldere, simpele schrijfstijl waarin elk woord zeer overwogen is. Rabess heeft de hoofdpersonages genoeg humor meegegeven om het beladen onderwerp, en dus het verhaal, luchtig te houden.

Ook zijn er tegenwoordig meer jongvolwassenen depressief. Door de constante druk van buitenaf lopen ze zichzelf meer dan eens voorbij. Auteur Cecilia Rabess heeft dat mooi aangestipt in een scène waarbij hoofdpersonage Jess volledig instort wanneer haar vader overlijdt. Ze is haar houvast kwijt en zal zichzelf opnieuw moeten vinden. Dat geldt ook voor de relatie die ze heeft met Josh.

Het chronologische in het verhaal van ‘Helemaal Prima’ geeft niet alleen een mooi overzicht van wat de relatie tussen Jess en Josh allemaal te verduren krijgt maar ook de omwenteling in Amerika, (en de wereld), van de dag dat Obama gekozen werd tot de inauguratie van Trump.
Cecilia Rabess heeft, zeker voor een debuut, een zeer indrukwekkende schrijfstijl maar ook een opvallende. Ze kan de lezer laten inzien wat het is om samen in dezelfde situatie te zitten en er toch heel anders tegenaan kijkt. Dat het meer is dan afkomst. Door middel van scherpe dialogen heb je het idee constant aan de zijlijn te staan en alles mee te beleven. Dat komt tevens ook door het feit dat Jess en Josh authentieke personages zijn en we ons als lezer daarmee makkelijk kunnen identificeren.

Het boek raakt emotioneel en zet je aan tot denken. Over hoe je zelf in de maatschappij staat en functioneert. Ik denk dat het boek ook uitermate geschikt is om op scholen te bespreken maar zeer zeker ook voor leesclubs.
Het boek zelf leek wel te groeien naarmate de bladzijde minder werden. De titelverklaring als eindzin vond ik ‘Helemaal Prima’.

Titel: Helemaal Prima | Oorspronkelijke titel: Everything's fine | Auteur: Cecilia Rabess | Uitgeverij: Atlas Contact | Vertaling: Adiëlle Westercappel | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 378 | ISBN 978 90 254 7573 4