De klauwen van de lynx - Karin Smirnoff

     

 ‘’Je zult altijd een buitenstaander blijven. Ook als je denkt dat je erbij hoort.’’

En dan zijn we alweer toe aan het achtste deel in de Millennium-serie. Schrijver Stieg Larsson schreef de eerste drie delen. Echter werden deze boeken pas uitgegeven na zijn dood. Het was wereldwijd een sensatie. Achter het personage Lisbeth Salander bleken nog veel meer intriges en avonturen schuil te gaan. In 2021 werd auteur Karin Smirnoff gevraagd of ze de verhaallijn voort wilde zetten, ook dat werd een groot succes.

Hier gaat het boek ‘De klauwen van de lynx’ over
Een lokale mijnwerker wordt vermoord aangetroffen in een stadje, in het verre noorden van Zweden. Mikael Blomkvist, die onderweg is naar het noorden om dichter bij zijn dochter te zijn, realiseert zich dat dit een zaak voor hem is. Als hij het verhaal achter de moord begint te ontrafelen valt er nog een slachtoffer: een klimaatactivist.
Intussen is Lisbeth Salander een prooi geworden voor de onderwereld. Haar vriend en vertrouweling door de jaren heen, de hacker Plague, is verdwenen. Haar nichtje is in levensgevaar. Svala’s stiefvader is net vrijgelaten uit de gevangenis en zint op wraak.

Een van de betere delen uit de Millennium-serie
Wanneer een serie zoveel delen kent, kan niet elk deel van wereldklassen zijn. Echter is dit nieuwe, achtste, deel ‘De klauwen van de lynx’ echt ongelooflijk goed. Eigenlijk is het meteen bij aanvang van het lezen van de intro en het eerste hoofdstuk al zo dat je niet meer stoppen wilt. Je voelt meteen een onderliggende spanning. En die neemt gedurende het verhaal langzaam, maar gestaag, meer en meer toe. Het verhaal kruipt onder je huid.

Het verhaal is volledig in balans
Het verhaal kent verschillende lijntjes, maar door de goed uitgezette opbouw komen deze aan het einde allemaal heel goed samen. Door middel van flashbacks en wisselde perspectieven krijg je als lezer steeds een beter beeld van de beschreven situatie, en word je nieuwsgierig gemaakt hoe alles en iedereen met elkaar verbonden blijkt. Het boek is volledig in balans qua actie en diepgang. Ook de personages worden goed uitgewerkt. Het is echter wel nodig dat je de andere delen gelezen hebt om de karakterontwikkelingen te begrijpen. En dan zul je ook zien wat ze, en dan vooral het personage van Lisbeth, al allemaal hebben doorgemaakt.

Een kijkje in een totaal andere wereld
Het boek ‘De klauwen van de lynx’ is een goede thriller die ook nog eens een maatschappelijk belangrijk punt aan weet te snijden; het klimaat. Het is ongelooflijk goed hoe auteur Karin Smirnoff je, door middel van een soort overview, een kijken in een totaal andere wereld kan laten nemen. Hopelijk heeft ze nog veel meer voor ons in petto. Want ondanks dat ik genoten heb, en het boek in no-time uit had, moet ik nu weer wachten op een nieuwe.

Informatie over het boek
Titel: De klauwen van de lynx – Millennium 8 | Auteur: Karin Smirnoff | Uitgeverij: AW. Bruna| Eerste druk: 2024 | Eerste Nederlandse uitgave: 2025 |  Aantal bladzijden: 352 | ISBN 9789400518384

Framed - John Grisham & Jim McCloskey

''Geconfronteerd met het overweldigende bewijs bleven de aanklagers doorvechten om de waarheid te omzeilen...''

Roep je John Grisham dan zullen er hier in huis diversen planken gaan kraken. Als fan van het eerste uur heb ik geen enkel boek van hem overgeslagen. Nee je leest het goed, geen enkele. Want niet alleen de rechtbankdrama’s las ik allemaal, ook de young adult serie, de verhalenbundels, en de ‘romans’. Niet alle konden me bekoren maar de meeste zijn toch echt wel van een buitengewoon hoog niveau. Toen ik dan ook hoorde dat er een verhalenbundel uitkwam over waargebeurde onterechte veroordelingen, en ik dit boek ‘Framed’ mocht ontvangen als recensie-exemplaar van uitgeverij A.W. Bruna was ik als een kind zo blij. Mijn boekenplanken zuchten echter alweer, weer een boek erbij.

Hier gaat het boek Framed over
Wanneer er een misdaad plaatsvindt die de samenleving doet huiveren, eist het publiek à la minute gerechtigheid. De dader moet worden opgespoord, berecht en gestraft, en politie en aanklagers haasten zich om de zaak zo snel mogelijk op te lossen. Hoe dan ook.
In ’Framed’ laten auteur John Grisham en Jim McCloskey zien waar dat toe kan leiden. Tien gevallen van onterechte veroordelingen. Eenentwintig onschuldige mensen. Het zijn verhalen met een waarheid die schokkender is dan fictie. Verhalen die bovendien geen uitzondering zijn.

Joe Bryan leed onder de ondragelijke tragedie van de moord op zijn vrouw, om vervolgens zelf te worden berecht en schuldig te worden bevonden. Dit ondanks het feit dat hij zich, ten tijde van de misdaad, tweehonderd kilometer verderop bevond. Clarence Brandley bracht negen jaar door in de dodencel en was slechts zes dagen verwijderd van zijn executie, toen nieuw bewijs hem van alle aanklachten zuiverde. En in het geval van de Norfolk Four gingen de politie en aanklagers door met het arresteren van onschuldige mensen, totdat niet één maar vier mannen achter de tralies zaten. Dit zijn slechts drie van de tien schokkende verhalen uit de bundel ‘Framed’.

Niet ontspannen gelezen, wel blij dat ik het gelezen heb
Het boek ‘Framed’ valt niet in de categorie: ontspannen lezen. Menig thriller heeft mij op het puntje van mijn stoel weten te houden. Ook diverse (oorlogs)-romans hebben mij tot tranen weten te roeren. Maar door dit boek ben ik echt geschokt. Ik kon dan ook niet meer dan één verhaal per keer lezen. Dan moest ik weer even een ander boek oppakken.

Schokkend, hartverscheurend en bewonderingswaardig
‘Framed’ is niet alleen schokkend maar ook hartverscheurend. Het is gewoonweg niet te bevatten dat er mensen zijn die andere dit kunnen aandoen. Dat je weet dat je iemand ten onrechte veroordeeld hebt. Het strafrechtelijke systeem is nog corrupter dan je je ooit zou kunnen voorstellen. Dit boek is wellicht pas het topje van de ijsberg en het is bewonderingswaardig dat John Grisham en Jim McCloskey dit zo goed, en duidelijk, hebben weten te beschrijven. Het research werk is fenomenaal.

Het rechtssysteem is helaas niet te vertrouwen
De tien verhalen op zich zouden alle goed zijn geweest voor een individuele rechtbankthriller op zich. Maar gebundeld als korte verhalen bij elkaar komt het veel meer over. Het is ronduit stuitend dat dit gebeurt. Kortom, wellicht lees je ‘Framed’ niet voor je plezier, maar wel voor het feit dat we onze ogen niet mogen sluiten voor dit soort vreselijke wandaden. Want wie is nu uiteindelijk de crimineel? En wie kun je in het rechtssysteem vertrouwen? Niemand, zo blijkt. Een hele harde waarheid, helaas.

Specificaties over het boek 'Framed'
Titel: Framed | Auteur: John Grisham & Jim McCloskey | Uitgeverij: A.W. Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 448 | ISBN paperback 978 940 051 801 8 | ISBN gebonden editie 978 940 051 802 5

Helemaal Prima - Cecilia Rabess

 

“Liefde overwint alles, behalve dan geografie, en geschiedenis, en de hedendaagse socio-politieke realiteit”

In een wereld waarin op politiek gebied alles en iedereen elkaar meer naar het leven staat dan elkaar liefheeft is het natuurlijk in de privésfeer niet anders. Hoewel er op sociale media nog steeds de meest perfecte levens voorbijkomen is het op privégebied vaak toch minder mooi. Zeker nu er geloven, meningen en uitingen zo rechtlijnig tegenover elkaar staan. We kennen allemaal wel het spreekwoord ‘Twee geloven op een kussen daar slaapt de duivel tussen’. Vroeger werd deze vaak gebruikt wanneer er een relatie ontstond tussen een katholiek en protestants geloof. Nu is het veel meer dan een geloof. Kun je van elkaar blijven houden, ondanks fundamentele verschillen?

Dit is het verhaal van ‘Helemaal Prima’
Jess en Josh zijn ongeveer in alles elkaars tegenpolen. Zij is zwart progressief en van bescheiden komaf, en is gewend om zichzelf voortdurend te moeten bewijzen in een witte (voornamelijk mannen-) wereld. Hij is wit, conservatief en zeer bevoorrecht.
Wanneer ze collega’s worden bij een gerenommeerde New Yorkse investeringsbank, duurt het niet lang voordat hun aanvankelijke vijandige verhouding omslaat in vriendschap – en uiteindelijk in een onwaarschijnlijke, allesverslindende liefdesaffaire.
Ondanks dat Jess smoorverliefd is vraat ze zeer steeds meer af of ze niet te veel emotionele offers omwille van Josh brengt. Met de verschijning van Donald Trump op het politieke toneel worden haat twijfels – en de haarscheuren in hun relatie – steeds groter.

Voor de Hebban Leesclub mocht ik het boek ‘Helemaal Prima’ van Cecilia Rabess lezen.
Een titel die ik al een tijdje op het oog had gezien de inhoud. Want het onderwerp kiezen voor een partner van een ander geloof en/of huidskleur is tegenwoordig al bijna net weer zo een heftig onderwerp geworden als decennia geleden. Alsof we al die tijd hebben roepen en protesteren voor niets.

Wanneer je de achterflap leest zou je kunnen denken dat het een liefdesverhaal is wat al in talloze vormen voorbij is gekomen. Echter is het boek ‘Helemaal Prima’ wel even meer dan dat. Buiten de liefdesaffaire en het politieke verschil gaat het ook om een vrouw die zich constant geneigd voelt om zich te verdedigen voor wie en/of wat ze is. En dat is anno nu niet alleen nog maar een zwart/wit- huidskleur probleem. Je gender, maar zelfs je afkomst uit een rijk of minder bedeeld gezin, staat tegenwoordig ter discussie. Dat wordt in het boek ‘Helemaal Prima’ mooi aan de kaak gesteld.

Door middel van het beschrijven van het gekibbel van Jess & Josh, tot de uiteindelijke grote ruzies, krijg je als lezer meer inzicht in de grote verschillen die een relatie tussen een witte en een zwarte persoon nogal te verduren krijgen. Een allergische reactie op aardbeien is nu eenmaal makkelijker te begrijpen en mee te handelen dan racisme. Ook al doet iemand nog zo zijn best, racisme zit in meer dingen dan alleen maar kleur. Tevens rijst de vraag wanneer je als ‘zwart’ persoon zelf nog moreel geloofwaardig bent?
Dit vraagt het hoofdpersonage Jess zich constant af. Want ze geniet volop van het leven dat ze samen met haar Wall Street vriendje leidt. Josh doet zijn best maar begrijpt de hele impact van het racisme niet. Zelfs niet zijn vernedering voor Jess als ze zijn rode MAGA-pet vindt.

Jess is geen activiste, heeft zelfs meer blanke dan zwarte vrienden, geniet van het goede leven en haar vriend Josh is geen volle racist. Toch zijn de tegenstellingen in alle kleine dingen bij elkaar zo groot, dat een leven samen onmogelijk lijkt. Dat is wat schrijfster Cecilia Rabess op een sublieme wijze probeert te vertellen. Ik vind dat ze daarin meer dan geslaagd is. Ze heeft een duidelijke, heldere, simpele schrijfstijl waarin elk woord zeer overwogen is. Rabess heeft de hoofdpersonages genoeg humor meegegeven om het beladen onderwerp, en dus het verhaal, luchtig te houden.

Ook zijn er tegenwoordig meer jongvolwassenen depressief. Door de constante druk van buitenaf lopen ze zichzelf meer dan eens voorbij. Auteur Cecilia Rabess heeft dat mooi aangestipt in een scène waarbij hoofdpersonage Jess volledig instort wanneer haar vader overlijdt. Ze is haar houvast kwijt en zal zichzelf opnieuw moeten vinden. Dat geldt ook voor de relatie die ze heeft met Josh.

Het chronologische in het verhaal van ‘Helemaal Prima’ geeft niet alleen een mooi overzicht van wat de relatie tussen Jess en Josh allemaal te verduren krijgt maar ook de omwenteling in Amerika, (en de wereld), van de dag dat Obama gekozen werd tot de inauguratie van Trump.
Cecilia Rabess heeft, zeker voor een debuut, een zeer indrukwekkende schrijfstijl maar ook een opvallende. Ze kan de lezer laten inzien wat het is om samen in dezelfde situatie te zitten en er toch heel anders tegenaan kijkt. Dat het meer is dan afkomst. Door middel van scherpe dialogen heb je het idee constant aan de zijlijn te staan en alles mee te beleven. Dat komt tevens ook door het feit dat Jess en Josh authentieke personages zijn en we ons als lezer daarmee makkelijk kunnen identificeren.

Het boek raakt emotioneel en zet je aan tot denken. Over hoe je zelf in de maatschappij staat en functioneert. Ik denk dat het boek ook uitermate geschikt is om op scholen te bespreken maar zeer zeker ook voor leesclubs.
Het boek zelf leek wel te groeien naarmate de bladzijde minder werden. De titelverklaring als eindzin vond ik ‘Helemaal Prima’.

Titel: Helemaal Prima | Oorspronkelijke titel: Everything's fine | Auteur: Cecilia Rabess | Uitgeverij: Atlas Contact | Vertaling: Adiëlle Westercappel | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 378 | ISBN 978 90 254 7573 4

Argylle - Elly Conway

                             ''The greater the spy, the bigger the lie''

Argylle, nu al een superheld met meteen een eigen film
Al twee jaar gonst het van de vele geruchten rondom het boek ARGYLLE. Verschillende malen werden de release datums verplaatst, maar nu kunnen we dan eindelijk het boek gaan lezen. Vrijwel gelijktijdig gaat de film ARGYLLE in première, en dat is een unicum. Grote ophef ontstaat er dan ook in zowel de boeken- en filmwereld. Want het boek vormde dan wel de inspiratie voor de film, toch mag het geen boekverfilming heten. Wel heeft het boek een hele belangrijke rol in de film. Dus wat is het nu? Het is bijna hetzelfde als de patstelling: ' Wat was er nu eerder De Kip of Het Ei?

Hier gaat het boek Argylle over
De droom van een Russische oligarch om zijn land in volle glorie te herstellen, brengt de wereld tot op de rand van de afgrond. Meesterspion Frances Coffey, een levende legende binnen de CIA, is de enige die het tij nog kan keren. Maar om haar plan te doen slagen, heeft ze iemand met heel specifieke kwaliteiten nodig.
ARGYLLE is een man met een duister verleden en Coffey weet hoezeer hij daarmee worstelt. Maar ze weet ook dat hij juist dáárdoor de vaardigheden bezit die haar team nodig heeft. En dus zit er maar één ding op: alles op alles zetten om van deze outsider een spion te maken. Zijn training voert ARGYLLE naar de jungle van Thailand en naar de boulevards van Monaco. Maar ook naar de kloosters op Oros Athos en zelfs tot een vergeten grot diep in de bergen. Een levensgevaarlijke reis die hem eindelijk de juiste richting kan geven in zijn leven, maar die hem ook zijn leven kan kosten…

Wie zit er achter het pseudoniem Elly Conway
De auteur van het boek ARGYLLE blijft een mysterie. Wie zit er verborgen achter het pseudoniem Elly Conway? Als je de roddels op sociale media moet geloven is het de wereldberoemde ster Taylor Swift. Volgens de Amerikaanse website The Tab zouden de volgende hints daartoe de aanleiding geven:

-De kat
-De geblokte rugtas
-De haarstijl van het hoofdpersonage

Deze dingen komen overigens allemaal wel voor in de film maar niet in het boek. Daar speelt de auteur van het boek ARGYLLE een rol en in het boek helemaal niet. Dit is te zien in de trailer van de film.

https://www.youtube.com/watch?v=cCKcpjqVc9I

Ondertussen is via The Telegraph bekend gemaakt dat de daadwerkelijke auteurs achter het pseudoniem Elly Conway de beroemde Terry Hayes, van o.a. Ik ben Pelgrim, en Tammy Cohen zijn!

Van boek naar film, geregisseerd door Matthew Vaughn
Al deze hints, en daarnaast natuurlijk het spannende actie verhaal van ARGYLLE, gaven regisseur Matthew Vaughn de doorslag om het script te verfilmen. Eerder produceerde hij al de films ‘King’s Man’, ‘X-Men’ en ‘Kick-Ass’. De film heeft een indrukwekkende cast. Met onder meer Henry Cavill, Bryce Dallas Howard, Sam Rockwell, Bryan Cranston, Catherine O’Hara, Ariana DeBose, John Cena, Samuel L. Jackson en zangeres Dua Lipa.
ARGYLLE belooft een kaskraker te worden. Een echte spionagethriller met een flinke dosis humor. Volgens insiders is een nieuwe spionage held geboren.

Niet met en niet zonder elkaar
ARGYLLE, een boek en een film. Beide van elkaar los te lezen of te zien, maar die dan toch weer wel alles met elkaar te maken hebben. Het belooft een totaal nieuwe belevening van lezen te worden waarbij actie maar zeker ook humor niet geschuwd wordt. De film krijgt de noemers scherpzinnig, grensverleggend en wereldomspannend mee. Ondertussen heb ik boek uit en laat ik met compleet verassen door de film ARGYLLE.

It’s the same old song…
Wat direct opvalt aan het boek ARGYLLE is de omslag. Een beetje oldschool ‘James Bond – detective-achtig’, met een goud glamour randje. Het verhaal is ook gestoeld op iets wat in het verleden al talloze keren aan de kaak gesteld is: Rusland tegen Amerika. Zelfs anno nu is het weer gaande.

En zo zit begint ook het verhaal van ARGYLLE. De heerser van de Sovjet-Unie wil weer de grootste wereldmacht worden en Amerika is hierbij zijn de grootste vijand. Alle trukendozen gaan bij deze missie open. Al is het boek absoluut geen politieke thriller te noemen, het heeft hier en daar wel scènes die vrij waarheidsgetrouw overkomen. Echter het merendeel van het boek is een opeenvolging van onwaarschijnlijke acties, met een hele grote dosis geluk voor het hoofdpersonage ARGYLLE.

Laat alle waarschijnlijkheid los en ga lekker lezen
Wat je dus meteen vanaf begin af aan moet doen wanneer je begint met het lezen van het boek ARGYLLE, is het niet te serieus nemen. Want als je alle waarschijnlijkheid loslaat lees je, althans dat was mijn ervaring, een leuk en spannend boek met een nieuwe held waar je eigenlijk vanaf het begin meteen sympathie voor opbouwt. Niet dat je veel over de persoon ARGYLLE zelf te weten komt. Er wordt een link gemaakt naar zijn verleden en dat hij daarom is wie hij nu is, maar emoties komen in het boek niet aan de orde komt en dat doet er ook niet toe.

Er komt sowieso een enorme lading aan personages voorbij. Maar omdat bij deze figuren nog korter wordt stilgestaan dan bij het hoofdpersonage ARGYLLE blijft het verhaal erg overzichtelijk. Tijdens het lezen weet je constant over wie het gaat. ARGYLLE is de belangrijkste persoon maar daarnaast draait het eigenlijk alleen maar om de gebeurtenissen en acties. Die zijn meer dan voldoende aanwezig. Maar toch blijft het verhaal een logisch geheel.

Het boek Argylle valt niet specifiek in een bepaald boekengenre
Maar in welke categorie is het boek ARGYLLE nu precies te plaatsen? Het is geen (klassiek) spionageverhaal, geen thriller en ook geen spannende roman. Meer een avonturenboek vol met acties en verwijzingen naar de geschiedenis. Een verhaal dat als hoofdthema machtspositie heeft. Of dat nu van de Russen is, de CIA, de benoemde Nazi’s of ARGYLLE zelf. Wie heerst over wie? Dat is de vraag.
Ga ARGYLLE vooral lezen, want het geeft zeker een paar uur leesplezier. Een nieuw deel is al in de maak en over een nieuwe film wordt ook al gesproken. Ik vind het leuk dat er weer een nieuwe, sympathieke, held geboren is, en kijk uit naar het volgende deel. Ik ben benieuwd of dat me ook weer zo weet te vermaken.

Specificaties over het boek ARGYLLE
Titel: ARGYLLE | Auteur: Elly Conway | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Joost van der Meer & William Oostendorp | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 446 | ISBN 9789400515260

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie-exemplaar. De recensie is tevens te lezen op www.stoerleesvoer.nl

Onze verloren harten - Celeste NG

 "De wereld van Bird en Margaret is niet precies onze wereld, maar het is ook niet niet onze wereld.''

De twaalfjarige Bird Gardner woont bij zijn liefhebbende, maar gebroken vader. Hun leven wordt al tien jaar lang bepaald door wetten die zijn opgesteld om de 'Amerikaanse cultuur' te behouden, in de nasleep van jaren van economische instabiliteit en geweld. Vooral ouders en kinderen van Aziatische afkomst lopen gevaar om van elkaar gescheiden te worden.
Bird kan zich zijn moeder nauwelijks herinneren en weet niet wat er met haar gebeurd is. Wanneer hij een mysterieuze brief met alleen een cryptische tekening ontvangt, gaat hij naar haar op zoek. Zijn zoektocht voert hem terug naar de vele volksverhalen die ze hem als kind heeft verteld, naar een ondergronds netwerk van bibliothecarissen en uiteindelijk naar New York City, waar een nieuwe daad van verzet het begin kan zijn van de broodnodige veranderingen.

Bij haar vorig boeken 'Wat ik je nooit eerder heb gezegd' en 'Kleine brandjes overal' wist auteur Celeste NG me al te overtuigen van haar schrijverstalent. 
In haar romans, die alle over familiedynamiek gaan, weet ze feilloos het belang van empathie en naastenliefde weer te geven. Ze legt precies de vinger op de zere plek en haalt subtiel, maar zeer overduidelijk, de problemen in de maatschappij aan. Ze voert aan dat alleen met respect voor normen en waarden dat wat overeind moet blijven zal blijven staan. Maar wanneer je laat knagen aan je eigenwaarde, egoïsme of je overgeeft aan het grote geld je verdrinkt in de poel van wellust.

"Als we ergens bang voor zijn is het des te belangrijker dat we het grondig bestuderen.''

Op deze manier klinkt het alsof je lange, zware en depressieve zinnen te lezen krijgt maar niets is minder waar. Celeste NG's schrijfstijl is ingetogen lief en teder. Ze omschrijft herkenbare, kwetsbare personages die voor hun angsten, verdriet en fouten durven uit te komen.
In al haar boeken, dus ook in 'Onze verloren harten', staat de liefde tussen het kind en de ouder centraal. Het geeft het belang weer van eerlijkheid tegen, en aandacht voor elkaar. Maar dat je soms ook een fout kunt maken door een groter belang dan jezelf of je gezin voorop te stellen. Dat het dan nooit te laat is om daar op terug te komen.

Haar romans hebben iets profetisch. In 'Onze verloren harten' stelt het ons een Amerika, (lees wereld), voor wat maar al te goed mogelijk is. Een wereld waarin we alleen nog maar leven naast elkaar en niet mét elkaar. Waar de schuld altijd bij een ander ligt wanneer het onrecht betreft en waar hulp bieden niet meer zo vanzelfsprekend is. Wanneer we vanuit onze gezinnen ons weer aanleren dat naastenliefde binnen- en buitenshuis het mooiste en belangrijkste is wat er bestaat, dan zou het heel wat beter gaan.
Dit is alles brengt Celeste Ng samen in een prachtig en ontroerend familieverhaal.

Met deze boodschap komen ook al haar titels wel mooi bij elkaar. Want: "wat ik je nooit eerder heb gezegd' is dat wanneer we wat meer 'kleine brandjes blussen overal' we allemaal weer een stukje van 'onze verloren harten'' zullen terugvinden. 

Gletsjer - Suzanne Vermeer

''Keep your friends close, but your enemies closer''

Maaike en haar zus Judith zijn samen op skivakantie in Duitsland. vroeger gingen ze jaarlijks naar het gebeid Garmisch-Partenkirchen, maar door Judiths politieke carrière zijn zulke tripjes onmogelijk geworden.
Wat begint als een weekje optimale zussentijd, verandert in een regelrechte ramp wanneer Judith verongelukt. Maar was het daadwerkelijk een noodlottig ongeval? Maaike gelooft er niets van en gaat op onderzoek uit.

Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de in de juni 2011 overleden auteur Paul Goeken. Sindsdien verschijnen er geregeld boeken onder deze naam waaronder steevast een winter- en een zomerthriller. Alle titels van Vermeer hebben de bestseller lijsten gehaald.

Zijn het dan altijd enorme succesverhalen? Naar mijn mening niet altijd. Het ene boek is beter dan het andere. Het is met name ook de naam Suzanne Vermeer waarom de boeken verkopen. Wel zijn het altijd zeer onderhoudende boeken die voor een aantal plezierige leesuurtjes zorgen.

Het boek 'Gletsjer' kan zich scharen onder de betere Suzanne Vermeers. Ondanks de bekende opbouw zit de verrassing in de verschillende plottwist. Goed gedaan.
Ook het onderwerp is natuurlijk goed gekozen en heel actueel: Het klimaat.
Het boek gaat ook wat dieper op de emoties van de hoofdpersonen in, waardoor je meer bij het verhaal betrokken raakt.

Het verhaal laat vooral de persoonlijke kant van een klimaatactivist te zien. Dat ze vaak gebukt gaan en beperkt worden in hun leven door de bedreigingen die ze krijgen. En dat dat ook gevolgen heeft voor hun familie- en vriendenkring. 
Buiten dat het dus maar alleen een spannend verhaal is, is 'Gletsjer' ook een persoonlijk drama. De zoektocht van de hoofdpersoon Maaike, maar vooral de tegenstand die ze daarbij oploopt, is goed beschreven. 

Deze boeken vallen altijd onder het genre thriller, dat vind ik zelf een lastige discussie. Zelf vind ik het meer spannende romans. 'Gletsjer' krijgt van mij dan nog wel de vermelding familiedrama erbij. 

Het is zeker een goed boek om de winter mee in te luiden. En mag ook zeker in de bestsellerlijst terecht komen. Dan wel omdat het boek 'Gletsjer' gewoon goed is, en niet perse omdat het een Suzanne Vermeer is.

Eiland van geheimen - Rachel Rhys

'‘’Waar Iris in Cuba dacht het paradijs te zullen aantreffen, vindt ze een web van leugens.’’

Het is 1957 en Iris Bailey, werkzaam als typiste, vindt haar leven saai en snakt naar uitdaging. Ze woont in Hemel Hempstead, tot haar ongenoegen, nog steeds bij haar ouders. Iris kan echter wel fantastisch tekenen en dat heeft haar menig opdracht opgeleverd. Ze maakt portretten van gasten op feesten en hoopt op een dag zoveel hiermee te kunnen verdienen dat ze er haar werk van kan maken.  Ze kan haar geluk dan ook niet op wanneer er tijdens een feest een uitnodiging komt van de rijke socialiste Nell Hardman om naar Havana af te reizen en daar portretten te maken van de gasten tijdens de bruiloft van haar vader, een beroemde regisseur uit Hollywood.

Uiteraard stuit dit op verzet bij haar ouders en dan is er ook nog haar verloofde die ze het nieuws moet vertellen. Maar de drang om te gaan en haar droom te vervullen is dit waard en zo reist ze af naar de stad Havana, de exotische stad aan zee. Echter komt Iris al snel tot de ontdekking dat er achter het heerlijke luxe leven met cocktails, azuurblauwe luchten en extatische geuren een heel ander, duister, Havana schuilgaat.
Terwijl Cuba aan de vooravond van een revolutie staat en Iris op het punt staat haar hart te verliezen aan de fotograaf Joe, komt ze erachter dat iemand in de welgestelde Hardman-familie een duister geheim met zich meedraagt. Kan Iris de waarheid achterhalen en zo voorkomen dat al hun levens op het spel komen te staan?

Rachel Rhys is het pseudoniem van een zeer bekende en geliefde Britse psychologische suspence-auteur. Haar vorige roman, ‘Fatale erfenis’, verscheen in 2020. Een verhaal over een vrouw die gevangen zit in een liefdeloos huwelijk maar dan een via een erfenis mede-eigenaar van een villa aan de Côte d’Azur blijkt te zijn. Ze reist af en ontdekt een geheel nieuwe en uitdagende wereld.

Maar nu terug naar het boek ‘Eiland vol geheimen’. Het verhaal begint meteen met een hele pakkende zin:

 ”Het was een stille, mistige ochtend op de dag dat Antonio Manuel het lichaam uit het water viste.’’

Dit maakt dat je als lezer geïntrigeerd raakt en dus door wilt lezen.
Vervolgens komt er een inleiding over het, zoals ze het zelf noemt, saaie leven van Iris.
Je maakt kennis met haar ouders en verloofde en snapt haar hunkering naar een geheel ander leven.
Toch blijft de inhoud hier wat aan de oppervlakte en kabbelt het verhaal wat voort. Wanneer Iris naar Cuba vertrekt komt er meer gang in het verhaal maar dat zou ook kunnen komen omdat de schrijfster de geuren en de kleuren van Cuba heel goed weet te omschrijven waardoor het contrast met haar leven in het sombere Engeland goed duidelijk wordt.

De auteur heeft geen moeilijke schrijfstijl en weet verschillende thema’s goed aan het licht te brengen; het luxe oppervlakkige leven, intriges, liefde haat en romantiek. Ook de dreiging van de revolutie is voelbaar. Hier en daar doet het boek denken aan ‘Dubbelspel’ van Frank Martinus Arion.
Hierdoor komt het besef wat er mist in het verhaal, namelijk diepgang. Wat elke keer wanneer er iets dreigde te gebeuren wijkt de schrijfster weer af naar een ander onderwerp. Hierdoor kwam de onderhuidse spanning, die wel degelijk aanwezig is, niet goed uit de verf.
De auteur had zoveel meer uit dit verhaal kunnen halen door bijvoorbeeld alleen al meer in te gaan op de personages. Alles is wat oppervlakkig beschreven. Ook het hoofdpersonage Iris blijft eentonig, want alhoewel ze een overstap maakt van een saai naar een bruisend en spannend leven blijven haar emoties hetzelfde, namelijk emotieloos.
De aanstaande revolutie wordt met dezelfde eentonigheid beschreven, het is interessant maar niet echt boeiend of onderhoudend.

Wanneer er een vleugje meer Cubaans temperament aan de inhoud van het verhaal en de personages toegevoegd had geworden was het een geweldige roman geweest. Want dat Rachel Rhys schrijven kan staat boven kijf, dat is ook te merken aantal prachtige zinnen zoals;

‘’Iris houdt van dit ochtenduur, wanneer alles nieuw is en alles mogelijk lijkt…Kon ik dit moment maar in een flesje opvangen en mee naar huis nemen als een bijzonder parfum dat ik op mijn polsen kan aanbrengen op saaie, sombere momenten.’’

Nu lees je het boek met enorm veel plezier, maar mist de brandende spanning en romantiek. Toch is het boek zeker een aanrader voor de vakantie-boeken-stapel om je even te wanen in een geheel andere tijd, sfeer en plaats.

Mayday - Grethe Boe

''In oorlogen sneuvelt de waarheid als eerste''

Op het moment dat de betrekkingen tussen Rusland en het Westen zich op een dieptepunt bevinden, worden de NAVO-piloten Ylva en John Evans opgejaagd door een Russische piloot. De straaljagers raken verstrikt in een kat-en-muisspel en als de F16 van Ylva en John in botsing komt met de Russische jager, raakt deze onbestuurbaar en crashen ze op Russisch grondgebied. Een explosieve politieke crises volgt, waarbij beide partijen elkaar beschuldigen van een oorlogsdaad.
Terwijl de machtsblokken zich opmaken voor de strijd en via de media allerlei fake news wordt verspreid, staan Ylva en John voor een schijnbaar onmogelijke missie. Ternauwernood aan de dood ontsnapt moeten ze te voet over de ijzige toendra terug zien te komen naar Noorwegen. Zijn ze op tijd terug om te kunnen vertellen wat er écht is gebeurd en zo een oorlog te voorkomen? En zijn Ylva en John zelf eigenlijk wel wie ze zeggen te zijn?

Hoe actueel een boek kan zijn bewijst 'Mayday'. Dichter bij de afschuwelijkheden die ons via de media bereiken komen we bijna niet. Door dit verhaal wordt nog maar eens duidelijk dat de burger in de wereld het absoluut niet voor het zeggen heeft en dat we overgeleverd zijn aan de waanzin van de leiders van de dag. Het hoofdpersonage heeft vrijwel de blauwdruk van Poetin en dat juist Noorwegen genoemd wordt in deze strijd is ook niet voor niets. 
Voor de lezers die niets met defensie, oorlog of politieke strijd hebben is dit niet het juiste boek. Toch is het voor diegene met weinig kennis van al het bovenstaande wel heel goed leesbaar en dat komt door de toegankelijke schrijfstijl. Voor de liefhebbers is het een aanrader.
Het is met name wat verderop in het boek wel belangrijk dat je je aandacht erbij houdt omdat er veel personages genoemd worden die allemaal een belangrijke functie in het geheel blijken te hebben. 
Een vermakelijke politieke thriller, die het niet haalt bij schrijvers zoals Tom Clancy maar wel 
een groot compliment verdiend. Want een auteur, die in zo een korte tijd zo een recent en spannend verhaal weet te schrijven heeft talent.
Laten we hopen dat de oorlog tussen Oekraïne en Rusland net zo een goed einde kent als dit boek.

Vietnamees in Parijs - Viet Than Nguyen

''Wat moet er worden gedaan aan wat er moet worden gedaan?''

Niet langer fysiek in gevaar - maar nog steeds innerlijk gekweld door de martelingen in het heropvoedingskamp - doet de ik-figuur zijn uiterste best om zich aan te passen aan de dominante Parijse cultuur. Als hij via zijn Frans-Vietnamese 'tante' kennismaakt met een groep linkse intellectuelen en politici, stimuleert dat niet alleen zijn denken over kolonialisme en de repressieve staat, maar vindt hij ook klanten voor zijn koopwaar. Hij belandt in een oorlog tussen drugbendes, wordt verslaafd aan zijn eigen handelswaar en ziet het als zijn missie om verzoening tot stand te brengen tussen zijn twee bloedbroeders, die politiek haaks op elkaar staan.

Vietnamees in Parijs is het langverwachte vervolg op het boek De Sympathisant, waar de auteur Viet Thanh Nguyen de Pulitzer prijs voor gewonnen heeft. 
Een roman met een thriller gehalte, en een schrijfstijl die je de essentie van het overleven bijbrengt. De schrijfstijl valt door zijn lange zinnen waarschijnlijk onder literatuur, maar blijft door de combinatie van roman, spanning en feitenkennis, goed leesbaar. Maar is vooral uitdagend en maakt nieuwsgierig.
Het verschil tussen het kolonialisme en neokolonialisme wordt erg goed verwoordt en in het verhaal verweven. Een thema wat helaas nog steeds actueel is.
Het boek is geschreven vanuit het perspectief van een ik-verteller, waardoor het verhaal ook erg persoonlijk ervaren wordt. De filosofische kant van het hoofdpersonage geeft nog een extra dimensie aan het verhaal. De lezer wordt daardoor hier en daar uitgedaagd om (weer eens) over gebeurtenissen na te denken.
Toch zal het boek niet voor iedereen weggelegd zijn. Al hoop ik wel dat vele het gaan lezen, en indien nodig toch even doorbijten, want het is een pareltje tussen de vele boeken die nu verschijnen en het zou zonde zijn om deze te laten liggen.

Paradijs - Jens Lapidus

"Eén wet was eeuwig. Eén regel gold boven alle andere. Ongeacht of je buiten of binnen de muren zat. Een vriend liet je niet in de steek."

In Zweden heeft de polarisatie in de maatschappij een nieuw dieptepunt bereikt. Om de geprivilegieerden te beschermen, zijn er in Stockholm muren gebouwd rond de zogenaamde aandachtswijken. Een van die wijken is Järva - ook wel cynisch Paradijs City genoemd.

Het is het verkiezingsjaar en ondanks de onrustige situatie in het land besluit minister van Binnenlandse zaken Eva Basarto Hendrikson een politieke bijeenkomst in Järva te  houden. Ook al zijn er strenge veiligheidsmaatregelen getroffen, toch loopt alle mis. Eva wordt ontvoerd en de politie staat machteloos. 
Wanhopig bedenkt de Zweedse veiligheidsdienst een onorthodox plan; ze sturen Emir Lund, een gevangene op wie ze denken invloed te hebben, om de zaak op te lossen. Met niets te verliezen en alles te winnen, gaat Emir de muren van Järva binnen op zoek naar Eva. Met alle gevolgen van dien...

Wat een aparte, snelle en rauwe schrijfstijl heeft Jens Lapidus toch. Al zijn boeken kenmerken zich door (grove) straattaal waardoor je het idee hebt dat je je ook echt tussen de gebeurtenissen bevindt. Door de korte zinnen en hoofdstukken leest het als een trein. En heb je het, toch wel dikke boek, in no time uit. Ik denk wel dat niet iedereen van deze manier van dialogen weergeven houdt. En je moet misschien ook wel enigszins op de hoogte zijn van de straattaal. (Met pubers in huis is dat absoluut geen probleem)
De auteur is ook een meester in het blootleggen van de donkere kant van personages. Zo ook hier. Elk persoon heeft zijn of haar eigen verhaal en wat begint met losse eindjes komt aan het, bloedstollende, einde perfect en als een geloofwaardig geheel bij elkaar. 
Ondanks dat het verhaal een toekomst perspectief is, zou het zo maar eens waarheid kunnen worden en dat maakt het lezen van dit boek dubbel angstaanjagend.
Lapidus beschrijft een totaal verscheurde wereld waar niemand meer tolerant naar elkaar is en alles draait om macht. De samenleving valt uiteen in groeperingen en iedereen ziet de ander als een bedreiging. Het enige wat de mensen dan nog kunnen is deze bedreiging buiten sluiten door het plaatsen van een muur, en regels en wetten bedenken waardoor een bevolkingsgroep wordt buiten gesloten. Hebben we dat in de geschiedenis niet als eens eerder meegemaakt? Was het niet zo lang geleden ook niet in het nieuws?
Deze aangrijpende emotie is door het hele verhaal goed te voelen. Het grijpt je bij de strot en laat je pas op de laatste bladzijde los. Met de hoop dat het geen waarheid wordt.

Er gebeurd wel veel in het verhaal, zoveel dat het soms als een golf over je heen komt maar dat is een mooi excuus om hem om de stapel 'nog-een-keer-te-lezen' te leggen. 
Aanrader!

Kettingreactie - Mike Maden (Tom Clancy)

 

''Vertrouwen, een zeldzaam iets tegenwoordig...de ervaring is dat de meeste mensen enkel op zichzelf vertrouwen en dat eerlijkheid voortvloeit uit eigenbelang.''

Tijdens een vakantie in Barcelona loopt Jack Ryan jr. in een café een vriendin van vroeger, Renée Moore, tegen het lijf. Helaas heeft ze geen tijd om bij te praten en dus maken de twee een afspraak voor later op de dag. Maar vlak nadat Jack het café heeft verlaten, wordt het door een explosie verwoest. Hoewel hij nog probeert om Renée te redden, is hij toch te laat. Ze sterft in zijn armen, nadat ze hem nog één woord heeft toegefluisterd: Sammler.
Samen met de Spaanse inlichtingendienst gaat Jack jr. op zoek naar de daders van de aanslag. Intussen heeft zijn vader, president Jack Ryan, te maken met een hele andere crisis; op de Grote Oceaan verdwijnt het ene na het andere containerschip compleet van de radar.

De in 2013 overleden Tom Clancy wordt wel gezien als de bedenker van de technothriller. De auteur Mike Maden studeerde politieke wetenschap en specialiseerde zich in conflicten en technologie in internationale relaties. Hij schreef al eerder onder de vlag van Tom Clancy in de Jack Ryan reeks; Confrontatie, Vuurlinie en Vijandelijk contact. Allemaal goede sterke verhalen, die hier en daar dicht bij de werkelijkheid komen, maar dit boek, Kettingreactie, steekt daar toch wel bovenuit.
Het boek is vanaf de eerste bladzijde boeiend en spannend en hij weet twee verhaallijnen, die in eerste instantie niets met elkaar van doen te lijken te hebben, goed in elkaar te passen. Waar bij sommige boeken uit de Jack Ryan reeks nog wel eens een groot James Bond gehalte gehaald wordt, was dat bij deze veel minder en daardoor werd het ook realistischer. Wel is te merken dat de hoofdpersonages voor de auteur een gewoonte zijn geworden. Ze worden niet meer voorgesteld of uitgediept, wat betekend dat wanneer je de voorgaande delen niet gelezen hebt je jezelf bij vele mensen en situaties afvraagt wat er bedoeld wordt. Zo wordt er heel makkelijk over de Campus gesproken, voor de serie-lezer een duidelijk begrip, maar voor diegene waarvan dit het eerste boek is een onduidelijkheid.
Desalniettemin heeft Mike Maden een heel sterk en onderhoudend spannend verhaal geschreven en mag hij zich, wat mij betreft, de beste opvolger noemen die in de lijn van Tom Clancy door kan schrijven. 

Staat van terreur - Hillary Rodham Clinton & Louise Penny

 

''Misschien weten ze ook wel dat ze ons met hun stilzwijgen veel doeltreffender bezig zouden houden dan met het opeisen van de verantwoordelijkheid.''

Na een tumultueuze periode in de Amerikaanse politiek waait er een frisse wind door Washington DC. 
Ellen Adams heeft als minister van Buitenlandse Zaken, in de zojuist aangestelde nieuwe regering, de taak de diplomatieke betrekkingen - die zwaar te lijden hebben gehad onder het bewind van de vorige president - te herstellen. Maar ze is amper begonnen of ze krijgt te maken met een huiveringwekkende internationale crisis; een reeks bomaanslagen in Europese steden doet de Westerse wereld op zijn grondvesten schudden. Het blijkt om een tot nog toe onbekende terroristische organisatie te gaan. Een groepering die van plan is een eigen kernwapenarsenaal te ontwikkelen.
Om het gevaar de kop in te drukken moet Ellen oude bondgenootschappen aanhalen en nieuwe allianties smeden. De internationale positie van Amerika is echter ernstig verzwakt door de politiek van de vorige president. Maar was hier sprake van wanbeleid of is er meer aan de hand? Was de vorige president van de Verenigde Staten misschien niet alleen een slechte leider maar ook een landverrader?

De auteurs Clinton & Penny hebben al hun (politieke) kennis en schrijverstalent weten te bundelen en de lezer zo een kijkje weten te geven in het doolhof van de gekte; ook wel 'de politiek' genoemd. Een hoeveelheid aan informatie en desinformatie en het grote vermoeden van iedereen dat de meeste oplichters, terroristen en machthebbers uit de politiek komen is hierbij wederom bevestigd. Dat er verwezen wordt naar een president die slecht functioneerde en zijn aanstelling gebruikte om zo meer macht, uitvoering en geld te verkrijgen is waarschijnlijk een open deur, (we begrijpen allemaal op wie Clinton hier doelt), en wellicht een te gemakkelijk manier om je boek te verkopen. Want wie in de politiek, of op welke positie dan ook, gebruikt zijn macht niet om er zelf beter van te worden? Het is alleen betreurenswaardig dat het de machthebbers zijn die het doen ten koste van zoveel mensenleed. Ze hebben toegang tot ingangen waar een burger alleen maar van kan dromen en een terroristische organisatie kan alleen maar zo groot worden met behulp van een overheid. Net als de pers, ook daar wordt alleen maar naar buiten gebracht wat in het belang van de grote leiders is; hoe groter de chaos in de politiek hoe groter de verwarrende en tegenstrijdige informatie een regering naar buiten laat komen. Dat is in dit boek zeer goed weergegeven en dat verdiend een groot compliment. De rest van het verhaal is hier echter aan ondergeschikt. Het betreft een matige schrijfstijl met weinig spanning en diepgang. De personages ogen wat robotachtig omdat geen enkele emotie tot uiting komt en er nergens met diepgang op ingegaan wordt. Met veel toeval, mazzel en andere gunstige omstandigheden is het hoofdpersonage Ellen, de grote held en dat is meteen het einde van het boek. Dat is heel erg jammer, want als het boek niet alleen maar een aanval had geweest op een vorige president of op wat er fout gaat in de politiek, maar er ook meer ruimte was geweest voor de menselijke emotie en impact van de diverse aanslagen in dit verhaal, had het boek al veel intenser geweest. Nu is het meer een aanval op.....nogmaals...we weten allemaal wie, en het feit dat het een vrouwelijk hoofdpersoon is met zoveel kennis en macht geeft ook al aan wat voor statement de auteurs willen aangeven.
Omdat het einde zo voorspellend is, verklapt de achterflap eigenlijk al het hele verhaal, en dat is een zeer gemiste kans want er had veel meer ingezeten als er meer aandacht aan details was besteed.

Aria - Nazanine Hozar

''Het zal wel bij het leven horen dat het anders uitpakt dan we willen. Anders leren we niets.''
Het is 1953, in Teheran hoort de jonge soldaat Behrouz in een steegje een baby huilen. Het meisje is duidelijk aan haar lot overgelaten en hij besluit om haar mee naar huis te nemen. Behrouz heeft geen idee hoe groot de gevolgen zullen zijn van deze daad van barmhartigheid. Als dit meisje, Aria, de jaren erna opgroeit, heeft ze te maken met drie verschillende vrouwen die de rol van moeder op zich zullen nemen: de vrouw van Behrouz, die Aria haat en mishandelt; de rijke weduwe Fereshteh, die haar wil beschermen en de straatarme Mehri, wier geheimen zowel een zegen als een vloek zullen zijn.

'Aria' is het debuut van Nazanine Hozar, zij is geboren in Teheran en woont nu in Canada. De schrijfster heeft een mooie, historische roman weten te schrijven die je soms de ademt ontneemt. Ze neemt je mee door het verscheurde Teheran ten tijde van de Iraanse revolutie. Omdat je het leven van de hoofdpersoon, Aria, van kleins af aan tot jonge vrouw meemaakt raak je sterk betrokken bij het verhaal. Ook de andere personages worden mooi uitgelicht en van een ieder kom je te weten waar ze voor staan. Wat hun hebbelijkheden en hun ondeugden zijn. Ook de verwardheid die dit tussen de personages onderling geeft komt goed over. Net als de onrust en de angst die heerst, ook die wordt goed meegegeven. Vele thema's komen aan bod, zoals liefde, godsdienst, identiteit, vriendschap. Het verhaal laat goed zien wat de gevolgen voor de mens kunnen zijn wanneer politieke gebeurtenissen de overhand hebben. Toch had een korte inleiding over de geschiedenis van Iran geen overbodige luxe geweest want niet iedereen is op de hoogte van deze afschuwelijke periode.
Her en der heb je door dat er voor de schrijfster nog meer te halen valt met betrekking tot haar schrijfstijl want ondanks dat deze nu al zeer beeldend, helder en krachtig is weet het boek toch in sommige stukken je concentratie kwijt te raken. Maar al met al kunnen we in de toekomst van Nazanine Hozar alleen nog maar meer mooiere verhalen verwachten.

Unit 8200 - Dov Alfon

''Hij vroeg of ik begreep wat ik moest doen en ik antwoordde: ''Naar de wasserij gaan''

Een Israëlische zakenman verdwijnt spoorloos na aankomst op vliegveld Charles de Gaulle. In het vliegtuig zat ook kolonel Zeev Abadi, het nieuwe hoofd van de Israëlische spionagedienst Unit 8200. Even later wordt een tweede Israëlische man ontvoerd; ook deze man zat in het vliegtuig.
Commissaris Léger van de Parijse politie gelooft niet in toeval, en midden in een ontluikende diplomatieke storm probeert hij grip te krijgen op de meest opzienbarende zaak van zijn carrière. Wat heeft Zeev Abadi met de verdwijning van de twee mannen te maken? Ook in Israël verdenkt men de nieuwe chef van Unit 8200. Alleen zijn assistent, Oriana Talmor, durft hem nog te steunen en gaat op zoek naar antwoorden. Wie zijn de twee ontvoerde mannen en waarom vlogen ze naar Frankrijk?
Dan wordt er ook nog een undercover commandoteam van de Chinese geheime dienst in Parijs gesignaleerd. De klok loopt, de jacht is begonnen, het wordt een lange en gevaarlijke nacht,

Het begin van het verhaal heeft een wat lange adem nodig maar dan komt de spanning er toch in, echter door de vele personages, namen van de diversen veiligheidsdiensten en herhalingen, is die ook zo weer verdwenen. Bij tijd en wijle komt de spanning hier en daar wel weer terug. 

Het is een zeer complex verhaal omdat al snel duidelijk wordt dat hier meerdere organisatie achter schuil gaan, het is dus belangrijk om goed te onthouden wie wie is en wie wat doet. Dat het niet botert tussen diverse landen en diensten onderling is ook een feit en ik denk dat dat nog wel het meest verontrustende en beangstigende aan dit boek is. Namelijk dat wij als burgers totaal geen notie hebben van wat zich daadwerkelijk op hoger niveau allemaal afspeelt. We worden dom gehouden en pas wanneer er een geheime agent uit de school klapt of een missie goed mis gaat zien we een tipje van de sluier opgelicht. Om vervolgens heel snel weer in de doofpot teruggestopt te worden.

De situaties waar de hoofdpersonen zich soms in bevinden zijn vaak wel van een James Bond niveau. Wat natuurlijk werkelijkheid zou kunnen zijn maar wat niet realistisch overkomt, tenzij het de bedoeling van de schrijver is om de diensten nutteloos en negatief weg te zetten, dan is zijn opzet geslaagd.
In het verhaal zit geen duidelijke opbouw en het blijft tot het einde onduidelijk wat hij nou met dit verhaal echt vertellen wil. Absoluut heeft hij alle kennis in huis om onderhoudende en goede thrillers te gaan schrijven maar voordat hij vergeleken kan gaan worden met de alom bekende John Le Carré moet er nog wel veel aan zijn schrijfstijl en verhaalopbouw gewerkt gaan worden.

Het labyrint der geesten - Carlos Ruiz Zafón

''De herinneringen die een mens in zwijgen begraaft, zijn de herinneringen die hem altijd blijven achtervolgen.'

Daniel Sempere droomt nog vaak over zijn moeder die onder verdachte omstandigheden gestorven is. Zijn beste vriend Fermín probeert hem op zijn eigenwijze manier bij te staan, maar om van zijn nachtmerries af te komen, moet Daniel het mysterie rond haar dood zelf ontrafelen. Net als hij denkt een stap dichter bij de waarheid te zijn, ontmoet hij de eigengereide Alicia Gris.
Een geheime opdracht heeft haar van Madrid naar haar geboortestad Barcelona gebracht, een plek met veel pijnlijke herinneringen. Ze moet de verdwijning van een belangrijk politicus ophelderen en het spoor leidt naar Daniels boekhandel. Hun zoektochten blijken nauw verweven en ze stuiten op een duister complot uit het verleden dat elke verbeelding tart. Het brengt niet alleen hun eigen leven in gevaar, maar ook dat van de degenen die hun dierbaar zijn.

Wat een finale stuk!
Dit boek heeft het allemaal: spanning, romantiek, verraad, mysterie, geschiedenis, corruptie en verbeelding. Alle losse eindjes van de vorige delen worden hier bij elkaar gebracht door een nieuw personages, Alicia Gris. Zij is de femme fatale van het verhaal, haalt het slechtste en het beste in zichzelf en anderen naar boven maar bovenal neemt ze je mee op reis door het prachtige Barcelona met al zijn pracht, praal en duisternis.

Ze ontrafelt de geschiedenis van de familie Sempere, laat iedereen zijn masker afzetten en tevens de beweegredenen van hem of haar zien.

Ruiz Zafón weet opnieuw met zijn bloemrijke taalgebruik een klassieker neer te zetten. Toch is het hier en daar een beetje teveel van het goede waardoor de spanning uit het verhaal raakt en de lezer zelf een beetje verveelt of geïrriteerd kan raken.
De omzwervingen door Barcelona worden met zo een sfeer neergezet dat je je in de stad zelf waant.
De personages worden goed neergezet, al begin je ze pas echt goed te begrijpen aan het einde van dit deel.
De delen zijn op zich los te lezen, wat uiteraard een groot compliment voor de schrijver verdient. Toch zou ik deze volgorde wel aanhouden want dat geeft de meeste diepgang aan het verhaal en de personages.
Het eerste deel 'Schaduw van de wind' blijft het grote meesterwerk omdat zo een verhaal nog niet eerder verschenen was, het tweede deel een goede opvolger, het derde deel wat minder maar het finale stuk geweldig!

Dit is zeker een reeks die je ooit opnieuw zal gaan lezen en waarin je dan waarschijnlijk heel wat nieuws ontdekt.

Opperbevel - Tom Clancy & Mark Greaney

''In de strijd is niets zeker.''

In Rusland is de macht van president Valeri Volodin tanende en in een poging het verloren gegane terrein terug te veroveren, verlegt hij zijn ambities naar het buitenland. Omdat de Verenigde Staten in het verleden dergelijke expansieplannen altijd hebben gedwarsboomd, besluit Volodin tot een andere aanpak. Een drijvende gasinstallatie in Litouwen wordt opgeblazen. In Venezuela wordt een aanklager vermoord. Bij een aanval op een trein met Russische troepen vallen tientallen doden. Wereldwijde chaos is het gevolg. De terreuraanslagen lijken niets met elkaar te maken te hebben, tot president Jack Ryan een beangstigend patroon ontdekt, maar heeft hij wel bewijs?

Met Opperbevel heeft de schrijver Mark Greaney een geweldig en spannend verhaal neer weten te zetten dat zeer dicht in de buurt komt van de schrijfstijl van de grootmeester Tom Clancy zelf.

In dit verhaal viert de eeuwige durende strijd tussen de Verenigde Staten en Rusland weer hoogtij en het is dicht op de gebeurtenissen geschreven die in het heden daadwerkelijk plaatsvinden. Net als bij de boeken van Tom Clancy zelf vraag je je als lezer af waar de informatie toch vandaan komt. Het is zo realistisch beschreven en toepasbaar op de situatie in de wereld van nu, dat het je ook behoorlijk aan het denken zet.

Rusland staat op het randje van de afgrond met een president die verwikkeld blijkt in Russische maffia praktijken en witwasserij. Hij wordt gedwongen zijn eigen hachje te redden ten kosten van onschuldige burgers. De Amerikaanse president probeert de aanval van Rusland in Litouwen tegen te gaan en vraagt daarbij de hulp van de Westerse wereld. Hier stuit hij op landen die niet willen, kunnen of durven (waaronder ons eigen Nederland, die met “'0 tanks niet in staat is om ook maar iets te doen”).
De Amerikaanse geheime dienst wordt weer volop aan het werk gezet. Hierin is ook de zoon van de Amerikaanse president een belangrijk agent. Jack Ryan jr heeft er een handje van de regels nogal eens te negeren waardoor hij menig keer in zeer gevaarlijke situaties terecht komt die zelfs zouden kunnen leiden tot zijn dood. Dit is misschien dan ook het enige minpuntje van het verhaal want uiteraard kan een zoon van een president nooit zo een functie uitvoeren en dat maakt dat stukje nogal ongeloofwaardig. Wat wel goed gedaan is in een boek waar het patriottisme hoog in het vaandel staat, is het feit dat de geheime dienst niet onfeilbaar blijkt te zijn en dus de nodige klappen te verduren krijgt.

Het boek bevat verschillende verhaallijnen, over oorlog, spionage, witwaspraktijken en politiek met uiteenlopende karakters die goed neergezet worden. Het is hierbij niet nodig om de personen uit te diepen. Alle verhaallijnen komen naar mate het einde nadert langzaam bij elkaar en het wordt afgesloten met een goed plot.

Mark Greaney heeft met dit verhaal wederom bewezen een goede opvolger te zijn van Tom Clancy en mag zich een meester noemen in het genre van technothriller.

Het geluk van de Chinezen - Eefje Rammeloo

'Offers horen bij het leven'

China is een politieke en economische grootmacht. Maar wat weten wij daadwerkelijk van het land dat op het wereldtoneel zo'n vooraanstaande rol speelt? En hoe denken de Chinezen zelf over de razende ontwikkeling van hun land, met als gevolg luchtvervuiling, vergrijzing en een groeiende kloof tussen stad en platteland? Waar maken ze zich zorgen om, wat is hun idee van vooruitgang en welke offers zijn ze bereid ervoor te brengen? Eefje Rammeloo komt bij de Chinezen thuis en spreekt met hen over hun zorgen en dromen over de vooruitgang.

Dit boek is zeer toegankelijk en leert je veel over de veranderingen in China.
De schrijfster behandelt veel thema's zoals; de status van de gehuwde/ongehuwde Chinees, werk, huisvesting, religie, kinderen (krijgen) en het milieu. Door middel van interviews, anekdotes en achtergrond informatie laat je ze een kijkje nemen achter de deuren van de 'gewone' Chinees en de invloed van de enorme economische groei op hun leven.
Het boek is ook te lezen voor diegene die nog niets of weinig van China af weten en vertelt niet alleen de politieke kant. De begrippenlijst en de kaart van China verduidelijken veel en door de kennis en interesse van de schrijfster zelf wordt je geïnspireerd om het land en zijn mensen beter te begrijpen.

Oxen - De schaduwmannen

“Wie is je vriend en wie is je vijand?”

Niels Oxen, de hoogst gedecoreerde soldaat die ooit diende in het Deense leger, woont en werkt onder een valse identiteit op een viskwekerij in Jutland. Hij is paranoïde en lijdt aan verschrikkelijke nachtmerries. Hij verbergt een persoonlijk geheim dat hem op de been houdt, maar hem tegelijkertijd zijn leven kan kosten.

In de zaal van een kasteel, waar vroeger het zogeheten ‘Danehof’ samenkwam – een mythische kring van invloedrijke mannen in Denemarken, een groepering die vele eeuwen teruggaat, wordt de museumdirecteur vermoord aangetroffen. Dit is het startschot voor een reeks schokkende gebeurtenissen. Slechts enkelen vermoeden dat er een connectie is met Oxen. Een van hen is zijn voormalige partner van de Inlichtingendienst, Margrethe Franck. Zij is al meer dan een jaar op zoek naar Oxen. Als ze hem eindelijk vindt, bezegelt ze daarmee zowel zijn als haar lot. Oxen is net als bij 'De hondenmoorden' opnieuw het doel van een klopjacht. Oxen en Franck slaan de handen ineen tegen de machtige mannen in de schaduw van de macht.
'De schaduwmannen' is het vervolg op de 'De hondenmoorden'' en heeft dezelfde vaart en spanning. Toch dient de eerlijkheid te zeggen dat het té veel van het zelfde is. Opnieuw de klopjacht door verschillende partijen op Oxen, opnieuw de ontsnappingen en de complottheorieën en de politieke macht. Het verhaal lijkt in eerste instantie ook vrij ingewikkeld door alle politieke verwikkelingen maar net als bij 'De hondenmoorden'' valt dat uiteindelijk mee. Het boek is echter dan wel weer zo goed geschreven dat het toch prettig is om door te lezen. En ondanks dat je ongeveer weet hoe het Oxen verder in zijn leven zal vergaan maakt de cliffhanger je toch wel weer benieuwd naar het derde en laatste deel van deze serie.
De 'Oxen'- boeken hebben het tot nu toe allemaal: moord, actie, achtervolgingen, politieke intriges, ontsnappingen en snelheid. En daarmee heeft de schrijver Jens Hendrik Jensen geen hoogstaande maar wel spannende en onderhoudende thrillers weten te schrijven.

Fried green tomatoes - Fannie Flagg

Vanaf de dag dat Idgie en Ruth  het 'Whistle Stop Café' opende, leek alles beter te gaan . Het was de tijd van de depressie en het café was een thuis voor velen, ook voor de daklozen én de zwarte bevolking.

De vitale tachtig jarige mevrouw Treadgoode verteld haar levensverhaal aan Evelyn Couch, die met kilo's chocolade haar onvrede over haar leven weg eet. In dat levensverhaal spelen twee vrouwen een belangrijke rol, de energieke wilde Idgie en de rustige betrouwbare Ruth.  Samen beginnen ze in het Alabama van de jaren dertig, in het plaatsje Whistle Stop, een café. Befaamd om zijn gastvrijheid, zijn barbeque, goede koffie en zelfs af en toe een moord...

De meningen van de leesclubleden:

* "Een boek met een lach en een traan. Ik werd er blij van''

* ''Een fijn boek, wat tot het einde aan toe boeit''

* ''Heerlijk verhaal waar alles in zit''

* ''Een boek zo humorvol geschreven maar waar een heel belangrijk onderwerp in beschreven wordt, namelijk de discriminatie van de zwarten. Heel knap gedaan''

* ''Een roman waar alles aan de oppervlakte blijft maar wel degelijk diepgaand over nagedacht is''

* ''Geen literaire roman maar alle diversen delicate onderwerpen worden wel aangehaald''

* ''Een heerlijk boek om keer en keer opnieuw te lezen'

* ''Eindelijk de originele Amerikaanse versie gelezen, absoluut aan te raden om te doen''

* ''Zoveel onderwerpen blijken nu ook weer zo actueel, de schrijfster had zo en zo met veel dingen een vooruitziende blik.''

De drie bruiloften van Manolita - Almudena Grandes

Manolita is net achttien als het leven haar danig op de proef stelt. Ze is een slimme en nuchtere vrouw die niet graag in de belangstelling staat. Wanneer haar broer Antonio haar echter smeekt om hulp, bij het verzet tegen de dictator Franco, kan ze hem niet weigeren. In de hechte vriendengroep die strijdt voor de democratie, ontpopt Manolita zich tot een passionele en sterk spilfiguur. Tijdens de strijd blijkt de rustige en op het oog weinig aantrekkelijke verzetsstrijder Silverio, haar ware liefde te zijn. Haar leven veranderd voorgoed en ze leert dat onder de dictatuur zelfs de vertrouwdste gezichten onbetrouwbaar blijken. Het verraad komt akelig dichtbij en hun vriendschap en liefde komen op het spel te staan

De schrijfster Almudena Grandes is een van Spanjes meest geliefde en best verkopende literaire auteurs.
In 2013 verscheen 'De vijand van mijn vader,' een avonturenroman waarin de Spaanse Burgeroorlog en de daarop volgende dictatuur van Franco centraal staat. Ook in deze nieuwste roman, zijn dit de belangrijkste thema's.

Net als in het boek 'De vijand van mijn vader' heeft Almudena een prettige en boeiende schrijfstijl. Ze weet het tijdsbeeld, de entourage en de personages goed neer te zetten. Met bloemrijke taal weet ze het absurde van de Franco-tijd duidelijk te beschrijven en geeft je als lezer, net als bij de personages, een gevoel van onmacht.
Wat echter stoort aan het boek 'De drie bruiloften van Manolita' zijn de hoeveelheid pagina's. De uitbreidingen en herhalingen zijn ontelbaar en storen bij het lezen. Herhaaldelijk heb ik menig wat bladzijden overgeslagen en kwam dan tot de conclusie dat ik geen informatie gemist had. Het is dus jammer dat voor zo een goed geschreven verhaal zoveel bladzijden niet nodig blijken te zijn. Ook is het verhaal vrij braaf beschreven. Ondanks de afschuwelijke tijdsperiode en de belevenissen van alle personages blijft het verhaal oppervlakkig en emoties blijven vlak. Niettemin was het wederom een boeiend verhaal met veel informatie over deze roerige periode.