Ik zal de wereld breken - Lex Noteboom

''Het is een goede vraag omdat die moordaanslag het begin is van al het leed dat hier onder de grond is geëindigd! Het begin van de Gideon-crisis.''

Met ietwat verhoogde verwachtingen begon ik aan de thriller ‘Ik zal de wereld breken’ van auteur Lex Noteboom. Eerder las ik namelijk al het boek ‘De man met duizend gezichten’. Dit was zijn spannende debuut over een Nederlands gezin dat in de Kaukasus verstrikt raakt, wanneer een mysterieuze rebellenleider een opstand ontketent. Dat boek wist mij al aan de pagina’s te kluisteren. De vraag was dus vooral: kan zijn tweede thriller dat opnieuw?

Het antwoord is volmondig ja. Sterker nog: met ‘Ik zal de wereld breken’ laat Noteboom wat mij betreft zien dat hij een schrijver is die graag buiten de gebaande paden van het thrillergenre treedt. Juist door de ambitieuze opzet en gelaagdheid maken zijn verhalen indruk.

Hier gaat ‘Ik zal de wereld breken’ over
Vlak buiten Brussel ligt een verborgen begraafplaats met honderden identieke graven. Als je dichterbij komt, valt meteen op dat op elke steen dezelfde naam staat: T. Gideon. Keer op keer weer. Wie liggen daar begraven? En waarom hebben ze allemaal dezelfde naam?
Er zullen drie generaties nodig zijn om dat verhaal te vertellen. Om de moord waarmee het allemaal begint op te lossen en de crisis te bezweren die Europa decennia later op het randje van de afgrond zal brengen.

Een thriller die veel groter is dan één moord
‘Ik zal de wereld breken’ is absoluut geen standaard thriller die draait om één moord of om één dader. Direct vanaf de eerste bladzijde voel je als lezer al dat er iets niet klopt. Je weet uiteraard alleen nog niet precies wat. En juist dat vond ik zo ontzettend goed gedaan. De dreiging is voortdurend aanwezig, terwijl het grote mysterie zich langzaam ontvouwt. Daardoor bleef ik doorlezen. Simpelweg omdat ik wilde weten waar de auteur Lex Noteboom met dit verhaal naartoe wilde.

Filmisch, spannend en enorm beeldend
De schrijfstijl van Lex Noteboom is filmisch, vlot en meeslepend. De korte hoofdstukken, scherpe scènes en natuurlijke dialogen zorgen ervoor dat je het boek ‘Ik zal de wereld breken’ met zijn ruim 550 pagina’s verrassend snel uitleest. De spanning wordt goed vastgehouden zonder dat het verhaal langdradig wordt. Vooral de mysterieuze begraafplaats zag ik moeiteloos voor me. Noteboom schrijft zo beeldend dat scènes zich überhaupt bijna vanzelf in je hoofd afspelen.

Drie generaties vol geheimen
Wellicht zijn de personages uit de thriller ‘Ik zal de wereld breken’ nog wel het meest indrukwekkend. Je volgt drie generaties, maar toch voelen zij nergens als losse schakels. Het zijn complexe mensen met hun eigen angsten, trauma’s, overtuigingen en geheimen. Niemand is simpelweg goed of slecht en daardoor ging ik als lezer voortdurend twijfelen over wie ik eigenlijk wel of niet kon vertrouwen.

Technologie die angstaanjagend dichtbij komt
Naast spanning bevat ‘Ik zal de wereld breken’ ook interessante thema’s, zoals identiteit, macht, manipulatie en technologie. Het toekomstbeeld dat Noteboom schetst, voelt soms akelig geloofwaardig aan. Juist daardoor is het meer dan alleen een spannende thriller. Het verhaal zet je ook aan het denken over de richting waar welke onze samenleving op zou kunnen gaan.

En dan die ontknoping! Zonder iets te verklappen, kan ik wel zeggen dat ik onder de indruk was van de manier waarop uiteindelijk alles samenkomt.

Een ambitieuze, originele en verslavende thriller
‘Ik zal de wereld breken’ is voor mij een ambitieuze, originele en bijzonder verslavende thriller. De schrijver Lex Noteboom combineert spanning met diepgang, sterke personages en actuele thema’s en weet ondertussen het tempo moeiteloos vast te houden. Net als bij zijn vorige boek heb ik weer genoten van een nagelbijtend spannend verhaal. Wat een boek!

Specificaties Ik zal de wereld breken
Auteur: Lex Noteboom | Uitgeverij: A.W. Bruna| Eerste uitgave 2026 | Aantal bladzijden: 556 | ISBN 9789400516946

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Teder is de dood - Sash Bischoff

''Mijn persoonlijke mening is, aangezien je ernaar vroeg, dat als iemand iets traumatisch heeft ervaren, ze dat het beste kan onderzoeken. Er nieuwsgierig naar worden. Zoals je al zei, het onder ogen zien. Alleen als je dat doet, zal het geen macht meer over je hebben.''

Sommige boeken maken je direct nieuwsgierig vanaf het moment dat je de achterflap leest. Dat had ik bij ‘Teder is de dood’ schrijfster Sash Bischoff. Het verhaal gaat over een filmster die samen met haar verloofde werkt aan een filmbewerking van Tender Is the Night van F. Scott Fitzgerald. En laat Fitzgerald nu net een schrijver zijn die ik erg kan waarderen, vooral vanwege het boek The Great Gatsby. Mijn verwachtingen waren dan ook best hoog.

Hier gaat het verhaal van ‘Teder is de dood’ over
Filmster Lila Crayne is Amerika’s lieveling: mooi, charismatisch en geliefd door miljoenen. Samen met haar verloofde, de visionaire filmmaker Kurt Royall, werkt ze aan een ambitieuze bewerking van Fitzgeralds Tender is the Night. Om zich voor te bereiden op haar hoofdrol gaat Lila in therapie bij de gerespecteerde en charmante psycholoog Jonah Gabriel. Wat begint als een professionele begeleiding, verandert langzaamaan in een gevaarlijk machtsspel. Terwijl geheimen aan het licht komen en grenzen vervagen, brokkelt Lila’s zorgvuldig opgebouwde leven af. Het wordt steeds onduidelijker wie de touwtjes in handen heeft en wie de prijs zal betalen.

Wie bespeelt wie: that's the question!
Eerlijkheid dient de mens: het boek ‘Teder is de dood’ wist mij niet helemaal te raken. Dat lag voornamelijk aan de personages. Ik voelde maar weinig verbinding met hen. Daarnaast begreep ik van sommige personages hun keuzes simpelweg niet.

Hierdoor kwamen bepaalde gebeurtenissen minder bij me binnen, dan waarschijnlijk de bedoeling was. Het machtsspel tussen Lila en Jonah vond ik daarentegen op zich wel interessant, maar zoals ook de flaptekst al doet vermoeden, blijft het de vraag wie nu wie bespeelt.

Wellicht zat ik er zelf gewoon niet lekker in
Ook met de opbouw van ‘Teder is de dood’ had ik moeite. Bepaalde gebeurtenissen voelden voor mij echt te bedacht aan. Naarmate ik dichter bij het einde kwam, kreeg ik steeds sterker het gevoel dat ik het verhaal niet meer begreep. Helaas is dat tot het einde aan toe zo gebleken. Ik ben zelf gaan uitzoeken of het aan mij lag dat ik het verhaal onsamenhangend, warrig en moeilijk te volgen vond.  Want dat kan, soms kom je zelf gewoon niet lekker in een verhaal. Gelukkig voor mij, maar heel erg jammer voor het boek, bleken er meerdere lezers tegen dezelfde problemen aangelopen te zijn.

Interessante thema's en goede passages
Dat betekent overigens niet dat ik ‘Teder is de dood’ helemaal een slecht boek vindt. Zeker niet. Het boek heeft interessante ideeën, probeert duidelijk iets te zeggen en bevat zeker goede passages. Ik kan dan ook goed begrijpen waarom dit verhaal andere lezers wel aanspreekt. Bij mij viel het kwartje gewoon niet helemaal. Al met al is ‘Teder is de dood’ voor mij persoonlijk dus helaas een kleine tegenvaller. Wat niet wegneemt dat Sash Bischoff een hele prettige schrijfstijl heeft en zeker door vele andere lezers wel beter begrepen zal worden.

Specificaties Teder is de dood
Auteur: Sash Bischoff | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: Sweet Fury | Vertaling: Donna Nicolaas | Eerste uitgave 2025 |Eerste Nederlandse uitgave: 2026| Aantal bladzijden: 346 | ISBN 9789400518452

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

De Schaduwzus - Tina N. Martin

''Elvira heeft nooit begrepen waarom het doodangst heet, wanneer je eigenlijk angst voor het leven voelt''

Na de thrillers Het appelmeisje en De dondermaker keek ik enorm uit naar ‘De Schaduwzus’, het derde deel rond rechercheur Idun Lind. Ik heb de vorige delen met veel plezier gelezen en was dan ook nieuwsgierig wat Tina N. Martin deze keer voor Idun in petto zou hebben. Toevallig las ik dit boek juist in een periode waarin het nieuws opnieuw vol stond met berichten over misstanden in de jeugdzorg. Daardoor kwam het thema van deze thriller bij mij wellicht wel extra hard binnen.

‘De Schaduwzus’ draait om een aangrijpende zaak
In ‘De Schaduwzus’ staat de verdwijning van Elvira Lind centraal. Drie jaar nadat ze spoorloos uit een jeugdzorginstelling verdween, valt ze tijdens een bruiloft van een kerktoren en overlijdt. Is ze gesprongen of werd ze geduwd? Idun Lind en haar collega’s beginnen aan een onderzoek waarin al snel blijkt dat achter de gesloten jeugdzorg een wereld schuilgaat van misbruik, stilzwijgen en falende volwassenen. Wanneer bovendien nog een meisje blijkt te zijn verdwenen, wordt de zaak steeds grimmiger.

Een maatschappelijk onderwerp dat hard binnenkomt
Juist de keuze voor het onderwerp ‘de jeugdzorg’ vind ik sterk. Schrijfster Martin maakt van het maatschappelijke onderwerp geen losse boodschap die bovenop het verhaal ligt, maar verweeft het met een mysterie. En dat voelt helaas ook nog eens bijzonder actueel. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd meldde dit jaar dat jongeren in de gesloten jeugdzorg zich onvoldoende gehoord en betrokken voelen en dat vrijheidsbeperkende maatregelen nog te vaak worden toegepast. Die werkelijkheid maakt het thema van ‘De Schaduwzus’ extra confronterend.

Sterke personages en meerdere perspectieven
Ook de personages zijn een pluspunt.  Rechercheur Idun Lind krijgt in dit derde deel meer diepte. Daardoor wordt ze meer en meer een personages met emoties dan alleen maar een rechercheur die een zaak moet oplossen. Haar privéleven, relaties en twijfels krijgen meer ruimte. Daarnaast spelen Emma en haar tweelingzus Molly een belangrijke rol. Via hun verleden wordt langzaam duidelijk hoe gebeurtenissen uit een beschadigde jeugd later grote gevolgen kunnen hebben. Die verschillende perspectieven werken goed samen en maken ‘De Schaduwzus’ tot een boek waarbij je als lezer constant alert blijft.

De spanning blijft goed overeind
De spanningsopbouw is misschien wel de grootste kracht van het boek ‘De Schaduwzus’. Auteur Tina N. Martin geeft informatie gedoseerd prijs, waardoor je voortdurend vragen blijft houden. Korte hoofdstukken maken dat, de bijna vijfhonderd pagina’s, vlot doorlezen. Richting het einde neemt de spanning duidelijk toe en vallen steeds meer puzzelstukjes op hun plaats.

Ook een paar minpunten
Toch zijn er ook minpunten. Het middendeel van ‘De Schaduwzus’ vertraagt soms, doordat de schrijfster hierin uitgebreid de ruimte neemt voor uitweiding over de personages en hun achtergrond. Alleen is niet iedere verhaallijn even noodzakelijk voor het geheel. Hierdoor verlies je bij tijd en wijle toch even de concentratie om door te lezen. Ook zijn sommige scènes behoorlijk heftig en beeldend beschreven. Voor lezers die daar eventueel gevoelig voor zijn, zou dat wat te veel kunnen zijn. Het verhaal is spannend, maar naar het einde toe worden de versnelde acties wel wat chaotisch.

‘De Schaduwzus’ blijft nog wel even nazidderen
Maar voor mij wegen die kanttekeningen niet op tegen het leesplezier. ‘De Schaduwzus’ is een spannende, maatschappelijk betrokken Scandinavische thriller met sterke personages en een onderwerp dat helaas nog altijd pijnlijk actueel is. Auteur Tina N. Martin bewijst opnieuw dat spanning en maatschappelijke relevantie uitstekend kunnen samengaan. Een aanrader voor liefhebbers van Scandinavische thrillers en voor lezers die graag een verhaal lezen dat na het dichtslaan nog even blijft nazinderen.

Specificaties De Schaduwzus
Auteur: Tina N. Martin | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: Sorgsystern | Vertaling: Mattijs Warbroek | Eerste uitgave 2023 |Eerste Nederlandse uitgave: 2026| Aantal bladzijden: 477 | ISBN 9789400520035

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Dochter van de zee - Linda Wilgus

''Zwem...Kom naar huis...Er is niets onnatuurlijks aan de Bucca. Hij is de natuur zelf. Hij is een deel van de zee.''

Soms is een flaptekst al genoeg om je nieuwsgierigheid direct te wekken. Dat had ik direct bij het boek ‘Dochter van de zee’ van Linda Wilgus. De combinatie van een ruige kust, folklore en een mysterieuze afkomst sprak me meteen aan. Maar dat het verhaal uiteindelijk deze kant op zou gaan, had ik absoluut niet zien aankomen. Wat heb ik genoten van deze historische roman. Sterker nog, op sommige momenten deed het verhaal me zelfs een beetje denken aan Pirates of the Caribbean. Vanwege de avontuurlijke sfeer, de smokkelpraktijken, en de romantiek die als een rode draad door het verhaal lopen. Heerlijk leesvoer.

Hier gaat 'Dochter van de zee' over
Het verhaal van ‘Dochter van de zee’ speelt zich af aan het begin van de negentiende eeuw in Cornwall. De jonge weduwe Isabel keert terug naar het dorp waar ze als klein meisje aanspoelde en waar nog altijd het gerucht rondgaat dat ze de dochter van een zeegeest zou zijn. Wanneer ze betrokken raakt bij een groep smokkelaars en de gewonde kapitein Jack verzorgt, belandt ze in een wereld vol gevaar, geheimen en verboden gevoelens.

Linda Wilgus heeft een beeldende en boeiende schrijfstijl
Wat mij direct opviel tijdens het lezen, is de beeldende schrijfstijl. Auteur Linda Wilgus weet Cornwall en de zee werkelijk tot leven te brengen. Je hoort de golven tegen de rotsen slaan, voelt de zilte zeelucht en ziet de kleine vissersdorpen zo voor je. De omgeving vormt niet alleen het decor, maar is een onmisbaar onderdeel van het verhaal geworden. Juist die sfeervolle beschrijvingen zorgen ervoor dat je volledig terug de geschiedenis in wordt gezogen.

Sterke en ietwat mysterieuze personages
Ook de personages zijn een groot pluspunt. Isabel is een sterke hoofdpersoon die ondanks haar verdriet en onzekerheden langzaamaan toch haar eigen weg vindt. Ze maakt een geloofwaardige ontwikkeling door en groeit uit tot een vrouw die haar eigen keuzes durft te maken. Jack blijft aanvankelijk wat mysterieus, waardoor je nieuwsgierig blijft naar zijn verleden. Ook de bijfiguren geven het verhaal kleur en laten zien hoe belangrijk gemeenschap en vooroordelen kunnen zijn in een klein dorp.

Spanning wordt goed opgebouwd, je blijft doorlezen
De spanningsopbouw is uitstekend. Steeds wanneer je denkt te weten welke kant het verhaal opgaat, volgt er een nieuwe ontwikkeling. Dat maakte ook dat ik door bleef lezen. Slechts halverwege zakt het tempo iets in doordat sommige beschrijvingen dan wat uitvoeriger zijn dan nodig. Gelukkig duurt dat niet lang en weet Linda Wilgus de spanning weer snel terug te brengen.

Een debuut zo goed geschreven vraagt om meer
Voor een debuut is de roman ‘Dochter van de zee’ bijzonder indrukwekkend te noemen. Het is een prachtige mix van historische fictie, avontuur, romantiek en een vleugje mystiek. Linda Wilgus heeft mij aangenaam verrast en ik hoop dat dit nog maar het begin is van een mooie schrijverscarrière. Wie houdt van historische romans met een sterke personages, een mysterieuze sfeer en een vleugje avontuur, kan dit boek met een gerust hart aan zijn of haar boekenlijst toevoegen.

Specificaties Dochter van de zee

Auteur: Linda Wilgus | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: The Sea Child | Vertaling: Monique Eggermont & Frouke van Es | Eerste uitgave 2026 | | Aantal bladzijden: 362 | ISBN 9789400518421

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Een zomer in de Provence - Carol Drinkwater

''Geliefde komen in vele gedaanten, uit onverwachte hoeken. Het is niet aan ons om te vragen waarom, maar om ze te aanvaarden en vol vreugde te vieren.''

Er zijn van die auteurs waarbij je reikhalzend uitkijkt naar het nieuwste boek. Carol Drinkwater is voor mij zo een schrijfster. Haar eerdere boeken hebben mij meerdere keren meegenomen naar prachtige landschappen, bijzondere levensverhalen en vooral naar de Franse sfeer. Ik heb genoten van haar verhalen en gesmuld van haar warme, beeldende schrijfstijl. Toen ik ‘Een zomer in de Provence’ dan ook mocht lezen om te recenseren, keek ik daar ook enorm uit. Helaas moet ik eerlijk bekennen dat mijn verwachtingen deze keer niet helemaal zijn waargemaakt.

Korte samenvatting van ‘Een zomer in de Provence’
Celia woont met haar grote liefde Dominic op een wijngaard in Zuid-Frankrijk. Ze geven een groot feest. Als Celia bericht krijgt van iemand die beweert haar zoon te zijn, die ze na zijn geboorte afstond, besluit ze hem in een opwelling uit te nodigen. Maar is David wel wie hij zegt te zijn? En wie is die mysterieuze jonge vrouw die hem vergezelt? Alleen Celia kan beslissen hoe ver ze wil gaan om het ideale plaatje te behouden. Hoe kan ze voorkomen dat haar perfecte leven uit elkaar valt?

Carol Drinkwater weet als geen ander een sfeer tijdens het lezen op te roepen
Schrijfster Carol Drinkwater weet als geen ander een omgeving tot leven te brengen. De Provence voelt bijna als een extra personage in het verhaal. De wijngaarden, de warmte, de geuren en de sfeer van Zuid-Frankrijk worden prachtig beschreven. Het is duidelijk dat haar liefde voor deze streek diepgeworteld is. Dat gevoel van authenticiteit is iets wat veel lezers, waaronder dus ook ik, waarderen. Haar verhalen voelen als een kleine reis naar Frankrijk, waarbij je even kunt ontsnappen aan het dagelijks leven. En ook in ‘Een zomer in de Provence’ komt de omgeving weer geheel tot leven.

'Een zomer in de Provence' heeft een voortkabbelende verhaallijn en oninteressante personages

Toch bleef ik tijdens het lezen van ‘Een zomer in de Provence’ steeds op zoek naar dat gevoel dat ik bij haar eerdere boeken wel had. De verhaallijn kabbelt rustig voort, maar mist naar mijn mening de kracht en emotionele diepgang die ik van Carol Drinkwater wel gewend ben. Vooral de personages wisten mij onvoldoende te raken. Celia en Dominic krijgen nog enige ruimte om zich te ontwikkelen, maar David blijft voor mij opvallend oppervlakkig. Juist rondom zijn personage had ik meer emotie, meer achtergrond en vooral meer verbinding verwacht.

Daarnaast vond ik sommige personages eerder afstandelijk of zelfs onsympathiek dan dat ik echt met hen kon meeleven. De empathie die nodig is om volledig in een verhaal op te gaan, bleef daardoor regelmatig uit. Natuurlijk hoeft niet ieder personage sympathiek te zijn, maar ik miste de menselijke gelaagdheid die haar eerdere romans juist zo sterk maakten. De ingrediënten voor een meeslepend familieverhaal zijn in ‘Een zomer in de Provence’ wel volop aanwezig: geheimen uit het verleden, relaties die onder druk komen te staan en de vraag wie je werkelijk kunt vertrouwen. Maar niets kwam echt lekker uit de verf.

Geheimen en onthullingen maar de ontknoping stelt teleur
Ook de verrassingen bleven beperkt. Er wordt gedurende het verhaal veel opgebouwd richting geheimen en onthullingen, maar uiteindelijk voelde de ontknoping voor mij minder verrassend dan gehoopt. De laatste plotwending kwam eerder over als een toegevoegd verrassingselement dan als een logisch en overtuigend onderdeel van het verhaal.
Helaas moet ik gewoon eerlijk zijn: ik heb mijzelf regelmatig moeten aansporen om verder te lezen in ‘Een zomer in de Provence’. Waar ik normaal gesproken helemaal kan verdwijnen in een Carol Drinkwater-boek, merkte ik nu dat ik minder betrokken raakte en minder genoot van het leesproces.

Dat maakt deze recensie dan ook extra lastig om te schrijven. Juist omdat ik normaal gesproken zo onder de indruk ben van haar boeken, wil ik niet zomaar alleen maar positieve woorden neerschrijven. Eerlijkheid hoort bij een recensie. Daarom kan ik het boek ‘Een zomer in de Provence’ helaas dan ook geen voldoende geven. Zeker niet als ik het vergelijk met haar vorige boeken.

Toch alweer uitkijken naar een nieuw boek van Drinkwater
Was dit een misser? Een tijdelijke dip in haar schrijverschap? Een ghostwriter? Of misschien een verhaal waarbij de magie net niet volledig tot leven kwam? Ik hoop vooral op het eerste. Want ondanks deze teleurstelling blijf ik fan van Carol Drinkwater en kijk ik toch wel weer uit naar haar volgende boek. Hopelijk lees ik dan weer dat vertrouwde, warme en meeslepende verhaal waarvan ik weet dat zij het kan schrijven.

Specificaties Een zomer in de Provence

Auteur: Carol Drinkwater | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: One Summer in Provence | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave 2021 | Eerste Nederlandse uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 411 | ISBN 979400519985

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het  recensie-exemplaar.

De Terugkeer - David Baldacci

                                ''Je mag letterlijk één fout maken''

De auteur David Baldacci behoort al jarenlang tot mijn favoriete thrillerauteurs. Sinds zijn debuut in 1996 met het boek ‘Het recht van de macht’ heeft hij een indrukwekkend oeuvre opgebouwd. Wereldwijd zijn inmiddels meer dan 150 miljoen exemplaren van zijn boeken verkocht en eerlijk gezegd verbaast me dat niets. Ik heb in de loop der jaren heel wat van zijn stand-alones en series gelezen. De ene thriller vond ik beter dan de andere, maar af en toe zat er ook een boek tussen dat mij iets minder wist te raken. Dat hoort nu eenmaal bij een schrijver met zo'n enorme productie. De thriller ‘De terugkeer’, het tweede deel in de Nash-serie, behoort wat mij betreft echter, zonder enige twijfel, tot zijn allerbeste werk.

Hier gaat ‘De Terugkeer’ over
Walter Nash is alles kwijtgeraakt. Ooit leidde hij een rustig leven met een vrouw, een dochter en een goede baan, totdat de FBI hem dwong te infiltreren in het criminele imperium van Victoria Steers. Zijn dekmantel stortte in, hij verloor zijn gezin, moest onderduiken en kreeg een compleet nieuwe identiteit. Na jaren van intensieve training is de vriendelijke Walter veranderd in een man met uitzonderlijke vaardigheden. Nu is het moment aangebroken om terug te keren, en af te rekenen met de vrouw die zijn leven verwoestte. Maar niets blijkt zo eenvoudig als het lijkt. Hoe dichter Nash bij Victoria komt, hoe ingewikkelder de waarheid wordt.

Het verhaal is geloofwaardig neergezet
Vanaf de eerste bladzijde grijpt Baldacci je stevig vast. De spanning wordt zorgvuldig opgebouwd en iedere nieuwe ontwikkeling roept weer nieuwe vragen op. Hij neemt de tijd om het verhaal geloofwaardig neer te zetten, zonder dat het tempo ook maar één moment inzakt. Juist dat maakt het boek ‘De terugkeer’ is verslavend, stoppen met lezen is geen optie. Ook denk je regelmatig te weten waar het verhaal naartoe gaat, maar Baldacci weet je telkens weer op het verkeerde been te zetten.

Nash is geen actieheld, maar een gedreven personage door schuld en verdriet
Walter Nash is bovendien een bijzonder sterk hoofdpersonage. Hij is geen onoverwinnelijke actieheld, maar een man die alles heeft verloren en gedreven wordt door verdriet, schuldgevoel en de hoop ooit iets van zijn oude leven terug te winnen. Dat maakt hem menselijk en geloofwaardig. Ook Victoria Steers is veel meer dan een standaard slecht personage. Haar intelligentie en onvoorspelbaarheid zorgen ervoor dat de onderlinge confrontaties voortdurend onder hoogspanning staan.

David Baldacci heeft een hele toegankelijke schrijfstijl
Wat ik altijd waardeer aan David Baldacci is zijn toegankelijke schrijfstijl. Hij schrijft beeldend, vlot en zonder overbodige omwegen. De relatief korte hoofdstukken en de vele cliffhangers maken dat je met een sneltreinvaart door het boek heen vliegt.

Een einde vol verassingen en een verhaal wat overtuigend samen komt
En dan is er nog het eindplot. Zonder ook maar iets te verklappen kan ik zeggen dat Baldacci opnieuw laat zien waarom hij al decennialang tot de absolute top van het thrillergenre behoort. De ontknoping zit vol verrassingen, maar voelt tegelijkertijd logisch en zorgvuldig opgebouwd aan. Alle verhaallijnen komen overtuigend samen en laten je met een voldaan gevoel de laatste bladzijde omslaan.

Is er dan helemaal geen minpunt aan het boek ‘De Terugkeer’? Misschien heel klein: sommige actiescènes zijn behoorlijk spectaculair en maken het af en toe een beetje ongeloofwaardig. Maar eerlijk gezegd stoorde mij dat nauwelijks, omdat het verhaal zo sterk in elkaar zit.

'De Terugkeer' is boek wat absoluut op je leeslijst gezet moet worden
‘De terugkeer’ is een razend spannende thriller met sterke personages, een ijzersterke spanningsboog en een finale die je niet snel vergeet. Voor mij is dit zonder twijfel een van de beste boeken die David Baldacci de afgelopen jaren heeft geschreven. Ben je liefhebber van intelligente actiethrillers vol spanning, verrassingen en emotie? Dan mag ‘De terugkeer’ absoluut niet ontbreken op je leeslijst.

Specificaties bij het boek ‘De Terugkeer’
Auteur: David Baldacci| Originele titel: Hope RisesUitgeverij: A.W.Bruna | Eerste uitgave: 2026| Vertaling: Jolanda te Lindert | ISBN 9789400519725

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna Trillers voor het recensie-exemplaar.

Dodelijke Overtuiging - Theo Streng

Als geboren en getogen Amsterdamse zou ik natuurlijk kunnen zeggen dat een boek dat zich volledig in Rotterdam afspeelt bij voorbaat al niets is. Maar laten we dat soort uitspraken vooral overlaten aan de voetbalfans. Want eerlijk is eerlijk, ‘Dodelijke overtuiging’ van auteur Theo Streng is gewoon een goede thriller. Sterker nog, samen met het eerste deel, ‘Dodelijk algoritme’, is dit wat mij betreft een ideale combinatie, om deze zomer in je vakantietas te stoppen. Spannend, actueel en vlot geschreven.

Hier gaat het verhaal van 'Dodelijke Overtuiging' over
In het tweede deel van de Iris Rigter-serie, ‘Dodelijke Overtuiging’, krijgt rechercheur Iris Rigter te maken met de moord op student Jules Aarden, die wordt aangetroffen in de Rotterdamse haven. Tijdens haar onderzoek stuit ze op de mysterieuze boodschap 'Zuiver de toekomst'. Al snel blijkt dat Jules betrokken was bij een extremistische onlinebeweging die ervan overtuigd is dat drastische maatregelen nodig zijn om de aarde te redden. Wat begint als een ogenschijnlijk eenvoudige moordzaak groeit uit tot een gevaarlijk onderzoek. Hierin komen klimaatactivisme, radicalisering, georganiseerde misdaad en de schimmige wereld van de Rotterdamse haven op knappe wijze samen.

Actuele thema's, zoals klimaat en haven criminaliteit, komen aan bod
Juist die actuele thema's maken de thriller ‘Dodelijke Overtuiging’ extra interessant. Theo Streng gebruikt onderwerpen als klimaatverandering, online beïnvloeding en de criminaliteit in de Rotterdamse haven niet als losse decorstukken, maar verweeft ze op een goede en geloofwaardige manier in het verhaal. Daardoor voelt dat wat je leest realistisch en blijft het voortdurend dicht bij de actualiteit.

Goede schrijfstijl en spanningsopbouw
De spanningsopbouw zit goed in elkaar. Streng neemt de tijd om het mysterie op te bouwen, waardoor je als lezer steeds verder het verhaal wordt ingezogen. Bij ieder nieuw spoor denk je te weten hoe het zit, waarna er weer een onverwachte wending volgt. De hoofdstukken zijn relatief kort en de schrijfstijl is toegankelijk en beeldend, waardoor de pagina's vanzelf voorbijvliegen.

De personages maken een logische ontwikkeling door
Ook de personages worden steeds sterker. Rechercheur Iris Rigter groeit, in ‘Dodelijke Overtuiging’, als hoofdpersonage verder. Ze is vasthoudend, intelligent en maakt soms keuzes waar je als lezer je vraagtekens bij kan zetten. Juist dat maakt haar menselijk. Ook haar privéleven krijgt aandacht, zonder dat het ten koste gaat van de vaart in het verhaal. Die balans tussen spanning en persoonlijke ontwikkeling zorgt ervoor dat je echt met haar gaat meeleven. Dat werd ook bij het eerste deel al geprezen en die lijn trekt Theo Streng goed door.

Met meer diepgang en aandacht voor gebeurtenissen/ontwikkelingen, wordt het een nog beter boek
Zijn er ook minpunten aan het boek ‘Dodelijke Overtuiging’? Zeker. Op sommige momenten had het onderzoek iets meer diepgang mogen krijgen en worden enkele ontwikkelingen, naar mijn mening, vrij snel afgehandeld. Daarnaast zijn er behoorlijk veel personages, waardoor je af en toe even moet schakelen en zo en zo alert moet blijven. Gelukkig doet dat niets af aan het leesplezier.

'Dodelijke Overtuiging' is een onderhoudend spannend boek, prima vakantie leesvoer!
Met zijn boek ‘Dodelijke overtuiging’ bewijst schrijver Theo Streng dat hij niet alleen actuele thema's durft aan te snijden, maar daar ook een spannende en onderhoudende thriller omheen weet te bouwen. Het is een verhaal dat leest als een trein, met geloofwaardige personages, een sterke spanningsboog en een actuele maatschappelijke onderlaag. Het deed mij een beetje denken aan de sfeer rondom Mocromafia.

Zoek je deze zomer een spannend boek dat lekker wegleest? Neem dan vooral (‘Dodelijk algoritme’ en) ‘Dodelijke overtuiging’ mee op vakantie. Grote kans dat je, net als ik, na het omslaan van de laatste pagina alweer uitkijkt naar het volgende – dodelijke - avontuur met Iris Rigter.

Specificaties bij het boek ‘Dodelijke Overtuiging’
Auteur: Theo Streng| Uitgeverij: Ellessy | Eerste uitgave: 2026| Beschikbaar in Kobo Plus | ISBN e-book 9789465410852

Met dank aan uitgeverij Ellessy en auteur Theo Streng voor het digitale recensie-exemplaar, en de deelnamen aan de blogtour.