Een razende storm - Ann Cleeves

''De man kwam in Greystone aanwaaien tijdens het hoogtepunt van een septemberstorm. Zo ging het verhaal tenminste. Opeens was hij er...''

Na het indrukwekkende De roep terug en De schreeuw van de reiger keert Ann Cleeves terug met het boek ‘Een razende storm’. Het derde deel in de North Devon-serie, rondom rechercheur Matthew Venn. Wat mij betreft bewijst Cleeves hiermee wederom waarom ze tot de absolute top van de Britse thrillerauteurs behoort. Dit is zo een thriller die je langzaam, maar wel onverbiddelijk, het verhaal in trekt, om je vervolgens achter te laten met een ontknoping die zelfs de meest ervaren thrillerlezer zal verrassen. Dat krachtige einde wordt ook internationaal geroemd.

Hier gaat ‘Een razende storm over’
Wanneer Jeremy Rosco, zeiler, avonturier en lokale legende, tijdens een herfststorm opduikt in Greystone – Devon – zijn de inwoners enthousiast dat ze een beroemdheid in hun midden hebben. Niemand kijkt ervan op als Rosco net zo plotseling weer verdwijnt. Zo is hij nu eenmaal. Totdat een reddingsteam, tijdens een zware storm, Jeremy’s lichaam vindt in een rubberboot, die voor anker ligt bij het mysterieuze Scully Bay.

Greystone, een gesloten gemeenschap vol geheimen en bijgeloof, is geen onbekend terrein voor inspecteur Matthew Venn. Als kind was hij een van hen. Maar als er nog een slachtoffer valt en het dorp door een storm van de buitenwereld wordt afgesloten, moet Venn niet alleen de waarheid zien te vinden, maar ook vrezen voor zijn eigen leven.

Een beklemmende sfeer vanaf de eerste pagina
De geïsoleerde setting in het verhaal van ‘Een razende storm’ zorgt voor een heerlijk beklemmende sfeer, waarin niemand volledig te vertrouwen lijkt. Schrijfster Ann Cleeves neemt uitgebreid de tijd om het verhaal op te bouwen. Verwacht dus geen thriller vol explosieve actiescènes, maar een echte slowburn waarin spanning langzaam onder je huid begint te kruipen. Juist doordat iedere aanwijzing zorgvuldig wordt gedoseerd, blijf je als lezer voortdurend alert. Bij ieder nieuw hoofdstuk veranderde mijn verdenking weer van personage.

Matthew Venn blijft een van mijn favoriete rechercheurs
Wat deze serie voor mij zo sterk maakt, zijn de personages. Rechercheur Matthew Venn is geen stereotype speurder. Zijn verleden binnen de gesloten geloofsgemeenschap in Devon blijft hem achtervolgen en geeft hem een geloofwaardige kwetsbaarheid. Ook zijn collega's, Jen Rafferty en Ross May, krijgen opnieuw voldoende de ruimte om zich verder te ontwikkelen. Hierdoor draait het verhaal van ‘Een zware storm’ niet alleen maar om de moordzaak, maar ook om de mensen die haar proberen op te lossen.

Een meesterlijk plot
Waar schrijfster Ann Cleeves misschien wel het meest in uitblinkt, is het bedenken van ingenieuze plots. Ook in ‘Een razende storm’ weet ze alle losse draadjes uiteindelijk op een zeer indrukwekkende wijze samen te brengen. Ik dacht meerdere keren dat ik wist hoe het in elkaar zat, maar iedere keer wist Cleeves me toch weer op het verkeerde been te zetten. De uiteindelijke ontknoping zag ik dan ook totaal niet aankomen. Knap staaltje werk!

Een klein minpunt
Mijn enige kleine minpunt is het tempo aan het begin van het boek. Ann Cleeves neemt uitgebreid de tijd om de personages en de gemeenschap te beschrijven. Persoonlijk vond ik dat passen bij het verhaal van ‘Een razende storm’, maar lezers die graag direct volop actie willen, zullen iets meer geduld moeten hebben.

Een razende storm is een thriller van hoog niveau
‘Een razende storm’ is opnieuw een ijzersterke toevoeging aan de North Devon-serie. De combinatie van een sfeervolle setting, gelaagde personages, een zorgvuldig opgebouwde spanning en een verbluffend plot maakt ook dit boek tot een thriller van hoog niveau. Ann Cleeves laat opnieuw zien waarom haar boeken wereldwijd zo geliefd zijn.

Ben je liefhebber van intelligente, karakter gedreven thrillers waarin de spanning langzaam wordt opgebouwd en de ontknoping je compleet verrast? Dan mag je ‘Een razende storm’, maar eigenlijk ook de andere delen, absoluut niet missen.

Specificaties bij het boek ‘Een razende storm’
Auteur: Ann Cleeves| Uitgeverij: A.W. Bruna| Eerste uitgave: 2023 | Nederlandse eerste uitgave: 2026 | Vertaling: Valérie Janssen | Aantal bladzijden: 396 | ISBN 9789400519688

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Hoe lees ik een film? - Lidewijde Paris

 

''Veel mensen denken dat films voor een groot deel intuïtief tot stand komen...toch is dat niet waar...je kunt het een beetje vergelijken met de mythe van de - al dan niet goddelijke - inspiratie bij het schrijven van een roman...het komt niet uit de lucht vallen, die zijn voor de beste timing uitentreuren geoefend.''

Een bijzondere kennismaking

Naast het lezen en recenseren van boeken review ik met veel plezier ook films voor MamaScrapelle.nl. Bij de prachtige film A Sad and Beautiful World raakte ik in gesprek met Lidewijde Paris. Tijdens dat leuke gesprek, wat uiteraard ging over boeken en films, bood zij mij aan haar boek ‘Hoe lees ik een film?’, te lezen en te recenseren.

Dat vond ik een ontzettend lief gebaar. Toch wil ik meteen duidelijk maken dat dit geen enkele invloed heeft gehad op mijn mening. Een recensie schrijf ik altijd eerlijk en op basis van mijn eigen leeservaring. En die ervaring was bijzonder positief. Lang verhaal kort: ‘Hoe lees ik een film?’ is een interessant, inspirerend en toegankelijk geschreven boek, dat ik iedere filmliefhebber kan aanbevelen.

Hier gaat 'Hoe lees ik een film?' over

Iedereen die weleens een presentatie heeft gegeven kent het gezegde: ''Één beeld zegt meer dan duizend woorden.'' Een foto of een tekening kan snel en helder iets uitleggen. Maar bij films, een doorlopende vertoning van beelden gaat die vlieger niet altijd op. Elke film is een verhaal, maar via beeld en geluid wordt vaak meer dan alleen dat verhaal verteld.

Lidewijde Paris laat in 'Hoe lees ik een film? zien hoe films werken. Scénes uit verschillende films worden op onderwerp naast elkaar besproken. Paris laat zien wat een film veronderstelt en wat je als kijker zelf moet uitvogelen. Maar ook hoe dat een film kan maken of breken. Natuurlijk is er volop aandacht voor die onderdelen waarin een film net zo werkt als een roman - denk aan metaforen, het effect van herhalingen - of juist uniek anders is. Wat doet de camera, wat vertelt de muziek ons? 

Een goed verhaal heeft niet alleen gebeurtenissen maar structuur, perspectief, motieven en symboliek

In ‘Hoe lees ik een film?’ laat Lidewijde Paris zien dat films op veel manieren hetzelfde werken als boeken. Een goed verhaal bestaat niet alleen uit gebeurtenissen, maar ook uit structuur, perspectief, motieven, symboliek, spanning en zorgvuldig geplaatste details. Die onderdelen verdienen net zoveel aandacht wanneer je naar een film kijkt of wanneer je een boek leest.

Juist dat vond ik zo sterk aan dit boek. Je leert niet alleen anders naar films kijken, maar ook beter begrijpen waarom een scène al dan niet werkt, waarom een personage je raakt of waarom bijvoorbeeld een einde zoveel indruk kan maken.

Een goede film is als een puzzel

Een van de mooiste inzichten die ik kreeg uit het boek ‘Hoe lees ik een film?’, is dat een goede film eigenlijk net zoals een puzzel is. Niet alles hoeft direct duidelijk te zijn. Een film mag vragen oproepen, nieuwsgierig maken en de kijker uitdagen om zelf verbanden te leggen.
Sinds ik dit boek heb gelezen, merk ik dat ik tijdens het kijken veel bewuster let op kleine details. Daardoor vallen er steeds meer stukjes op hun plek en dat maakt een filmbeleving alleen maar rijker.

Veel voorbeelden uit bekende én minder bekende films

Lidewijde Paris gebruikt ontzettend veel voorbeelden uit zowel bekende als minder bekende films. Daardoor blijft de theorie levendig en herkenbaar. Regelmatig betrapte ik mezelf erop dat ik dacht: ‘Die film wil ik eigenlijk wel eens opnieuw zien’. Of juist: ‘’Die titel zet ik meteen op mijn kijklijst’’. Dat maakt het boek ‘Hoe lees ik een film’ niet alleen leerzaam, maar ook ontzettend inspirerend.
Dankzij Lidewijde Paris heb ik nu een net zo lange 'wil ik nog zien' lijst, dan dat ik een 'wil ik nog lezen' lijst heb.

Pluspunten van Hoe lees ik een film?

Even op een rijtje waarom ik zo enthousiast ben over het boek ‘Hoe lees ik een film?’:

• Een toegankelijke en enthousiaste schrijfstijl;
• Veel kennis zonder ingewikkeld of belerend te worden;
• Heldere uitleg over hoe films zijn opgebouwd;
• Volop aandacht voor elementen die in films net zo belangrijk zijn als in boeken;
• Veel voorbeelden uit verschillende genres;
• Inspiratie om films opnieuw of juist voor het eerst te bekijken;
• Geschikt voor zowel beginnende als ervaren filmliefhebbers.

Een klein minpunt

Het enige minpuntje vond ik de hoeveelheid aan informatie. Er zit zoveel in dit boek dat je het waarschijnlijk niet in één keer uitleest. Tenminste, dat deed ik niet. En dat hoeft ook niet.
Ik las steeds een paar hoofdstukken, legde het boek even weg en pakte het later weer op. Eigenlijk werkte dat verrassend goed. Door het aanstekelijke enthousiasme van Lidewijde Paris en haar enorme kennis, bleef ik nieuwsgierig en had ik telkens zin om toch weer verder te lezen in ‘Hoe lees ik een film?’

Nu ook benieuwd naar Hoe lees ik?

Eerder schreef Lidewijde Paris ook al andere boeken, waaronder het boek ‘Hoe lees ik?’. Daar ben ik nu ook wel erg nieuwsgierig naar geworden. Een boekenworm zoals ik kan dat natuurlijk niet aan mij voorbij laten gaan. Als dat net zo toegankelijk, enthousiast en leerzaam geschreven is als ‘Hoe lees ik een film?’, dan weet ik zeker dat ook dat een plek op mijn boekenplank verdient.

Auteur Lidewijde Paris begon in 2018 in twee filmhuizen met het programma 'Hoe lees ik een film'? Hierbij bespreekt ze maandelijks, met haar publiek, actuele films na. Inmiddels doet ze dat in vier grote steden, waaronder Amsterdam waar ik haar ontmoette. Hiernaast bespreekt ze ook boeken voor Nieuwsweekend, geeft ze lezingen, cursussen, schrijftrainingen en interviewt ze auteurs.

Eindconclusie

Wil je graag je belevingswereld voor het filmkijken vergroten en films met andere ogen gaat bekijken? Dan is ‘Hoe lees ik een film?’ absoluut een aanrader. Het laat zien hoeveel er schuilgaat achter een goede film en hoe leuk het is om die lagen naderhand zelf ook te ontdekken.
‘Hoe lees ik een film?’ is geen boek dat je na het uitlezen weer in de kast zet. Het is juist een boek waar je regelmatig even naar teruggrijpt. Om iets op te zoeken, een hoofdstuk opnieuw te lezen of jezelf voor te bereiden op een filmavond.

Voor mij is ‘Hoe lees ik een film?’ een absolute must-read voor iedere filmliefhebber. Dankzij het enthousiasme, de deskundigheid en de aanstekelijke liefde voor verhalen van Lidewijde Paris kijk ik films voortaan met nóg meer aandacht en plezier. Uiteraard is het ook een fantastisch cadeau om aan een filmfanaat te geven.

Specificaties bij het boek ‘Hoe lees ik een film?
Auteur: Lidewijde paris| Uitgeverij: Meulenhoff.nl| Eerste uitgave: 2026 | | Aantal bladzijden: 414 | ISBN 9789089683380 | E-book 9789402326048

Met dank aan uitgeverij Meulenhoff.nl en Lidewijde Paris voor het recensie-exemplaar.

How to write a lovestory - Catherine Walsh

 

‘’Ik heb geen schrijversblock. Ik heb een overleden vader en stapels rekeningen die ik moet betalen. Ik heb een levensblok.’’

Catherine Walsh liet al eerder zien dat zij met haar feelgoodromans heerlijke verhalen kan schrijven. Vooral haar kerstboeken heb ik echt met ontzettend veel plezier gelezen. Je weet bij een feelgood natuurlijk ergens wel hoe het verhaal uiteindelijk ongeveer zal eindigen, maar Walsh heeft iets wat niet iedere auteur beheerst. Ze weet namelijk voldoende kleine twists, onverwachte momenten en grappige situaties toe te voegen waardoor je af en toe toch weer op het verkeerde been wordt gezet. En precies dat gevoel had ik ook weer tijdens het lezen van ‘How to Write a Love Story’.

Hier gaat het boek over
Ciara Sheridan erft van haar vader drie dingen: een verwaarloosd landgoed aan de Ierse kust, het idee voor het laatste deel van zijn succesvolle fantasyserie, en zijn gigantische writer’s block. Alsof dat nog niet genoeg is. Stuurt de New Yorkse uitgever van haar vader de veelbelovende redacteur Sam Avery naar Ierland. Een Frank Sheridan-superfan die de opdracht heeft het langverwachte slotdeel af te maken.
Met Sams rode pen in de aanslag en een genadeloze deadline in zicht, moeten Chiara en Sam hun gekibbel en onderlinge irritaties opzijzetten om samen het manuscript af te ronden. Terwijl de zomerse temperaturen stijgen, loopt ook de spanning tussen hen op. Wordt hun eigen liefdesverhaal de onverwachte plotwending?

Soms zijn er boeken die voelen als een warme deken en tegelijkertijd ook zo gemakkelijk doorlezen. Je betrapt jezelf er dan op dat je alweer vijftig bladzijden verder bent, zonder dat je het doorhad. ‘How to write a lovestory’ is zo een boek.

Dit boek is meer dan zo maar een liefdesverhaal
Wat ik ontzettend leuk vind aan ‘How to write a lovestory’, is dat dit niet alleen maar een liefdesverhaal is. Onder de romantiek schuilt namelijk nog veel meer. Het verhaal gaat ook over verlies, onzekerheid, verwachtingen en de vraag hoe je jezelf terugvindt wanneer je denkt dat je jezelf bent kwijtgeraakt. Vooral Ciara vond ik daardoor een sterk personage. Ze voelt levensecht. Ze twijfelt, maakt fouten en probeert haar weg te vinden tussen verdriet en verwachtingen in. Sam vormt daarnaast een heerlijk tegengewicht. Zijn enthousiasme, humor, en soms wat onhandige charme, maken hem ontzettend leuk om te volgen. Verschillende lezers noemen juist de chemie en de humor tussen hen beide een van de sterkste onderdelen van het verhaal. Hier en daar had ik sommige bij personages wel graag iets meer uitgewerkt gezien. Maar dat doet weinig af aan het leesplezier

Catherine Wals heeft een luchtige, grappige en toegankelijke schrijfstijl
Ook de schrijfstijl van Catherine Walsh is een groot pluspunt. Ze schrijft luchtig, grappig en ontzettend toegankelijk. Haar dialogen lezen vlot en voelen nergens overdreven aan. Er zit bovendien een goed tempo in het verhaal.
Daarnaast speelt de Ierse setting een belangrijke rol. De schrijfster Catherine Walsh heeft het bijzondere talent om locaties zo te beschrijven dat je spontaan je koffers wilt gaan inpakken. De kust, het oude huis en de kleine gemeenschap voelen warm en levendig aan.

Deze uitgave is echt een plaatje!
En dan moet ik ook echt nog iets zeggen over de speciale uitgave van het boek ‘How to write a lovestory’. Wat een plaatje!
De prachtige editie met de gekleurde bladzijden rondom maakt het boek cadeautje op zichzelf. Natuurlijk draait het uiteindelijk om het verhaal. Maar eerlijk is eerlijk: soms maakt een mooie uitgave de hele leeservaring nog fijner. Dit is een boek dat je niet alleen wilt lezen, maar ook graag in je boekenkast wilt zetten.

Een warm, grappig verhaal vol leuke personages
‘How to Write a Love Story’ is een warme, grappige en liefdevolle feelgoodroman. Het bewijs waarom Catherine Walsh inmiddels tot een van mijn vaste auteurs behoort. Een verhaal vol humor, fijne personages en precies genoeg verrassingen om je steeds weer verder te laten lezen.

Specificaties bij het boek ‘How to write a lovestory’
Auteur: Catherine Walsh| Uitgeverij: A.W. Bruna| Eerste uitgave: 2026 | Vertaling: Ineke de Groot | Aantal bladzijden: 330 | ISBN 9789400518094

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Take-off, Fenna Storm

''Hoorde je wat die man zei toen Hugo hem met een waarschuwing van boord lier gaan?...''Laat me je niet tegenkomen in de stad, bitch. Daar zul je spijt krijgen van je stoere daad.''

Toen ik door uitgeverij de Crime Compoagnie werd gevraagd voor een boekfluencertour voor het boek ‘Take-off’ van Fenna Storm twijflede ik geen moment. Ze werd vergeleken met Suzanne Vermeer. Al jarenlang lees ik trouw de vakantiethrillers van Vermeer. De ene keer zijn de verhalen iets sterker dan de andere keer, maar eigenlijk nooit slecht. Juist dat heerlijke gevoel van vakantie, onbekende bestemmingen, geheimen en een vleugje spanning maakt het voor mij de perfecte vakantielectuur. Daarom werd ik extra nieuwsgierig want van dit soort vakantie literatuur heb je natuurlijk nooit genoeg.

Met ‘Take-off’ wilde ik niet alleen een goed verhaal lezen, maar vooral ook aandacht geven  Fenna Storm als nieuwe auteur. Wat mij betreft kunnen die geen aandacht genoeg krijgen. Er verschijnen namelijk ontzettend veel boeken, waardoor nieuwe namen soms veel te snel verdwijnen tussen de gevestigde auteurs. Dus bij deze: laat dit meteen een klein extra duwtje in de rug zijn van Fenna Storm, wat dat is een naam om te onthouden.

Hier gaat ‘Take-off’ over.
In ‘Take-off’ volgen we twee verhaallijnen die langzaam naar elkaar toe bewegen. Maj werkt als stewardess bij de Nederlandse vliegmaatschappij Dutch Horizon. Tijdens een verblijf in Kaapstad laat ze zich meeslepen door een flirt met copiloot Thomas. Tegelijkertijd maken we kennis met Amber, die na een verbroken relatie alleen naar Zuid-Afrika reist om eindelijk haar droomreis te maken. Wat begint als een luxe avontuur vol safari's en mooie bestemmingen, verandert langzaam in een nachtmerrie, wanneer Amber wordt ontvoerd. Terwijl zij probeert te overleven, raakt Maj steeds dieper betrokken bij een race tegen de klok.

De personages worden goed aan de lezer kenbaar gemaakt
Wat ik sterk vond aan het verhaal van ‘Take-off’, is dat de spanning niet direct vol gas wordt ingezet. Auteur Fenna Storm neemt eerst de tijd om de personages goed aan de lezer voor te stellen. Op die manier leer je Maj en Amber al kennen, voordat alles uit de hand begint te lopen.

Maj vond ik een sympathiek personage. Ze voelt geloofwaardig aan doordat ze keuzes maakt die niet altijd perfect zijn. Amber weet de meeste emoties op te roepen. Juist omdat je haar volgt vanaf een punt waarop ze haar leven weer probeert op te bouwen, voel je extra met haar mee wanneer alles opeens zo drastisch verandert.

De spanning wordt langzaam maar gestaag opgebouwd
De spanningsopbouw werkt bovendien goed. Er is geen stortvloed aan acties vanaf de eerste pagina, maar kleine aanwijzingen en ongemakkelijke situaties die steeds verder toenemen. Op een gegeven moment merk je dat je echt aan het door lezen bent.  Je wilt echt weten hoe het verder gaat.

Sommige bijfiguren had ik wel iets meer aandacht en verdieping gegund. Dan had het verhaal meer de diepte in kunnen gaan. Wellicht had het dan ook net nog wat spannender en interessanter geworden. Nu bleef het verhaal van ‘Take-off’ toch wel een beetje aan de oppervlakte. Maar voor een debuut heeft Fenna Storm het ontzettende goed gedaan. Ik denk dat we haar naam in de toekomst nog vaak in de hitlijsten van de boekwinkels tegen zullen gaan komen.

Het perfecte vakantie leesvoer!
‘Take-off’ leest heerlijk weg en levert precies wat je van een goede vakantiethriller mag verwachten. Een reis naar een vakantieoord, waar je zelf even kan ontsnappen aan de werkelijkheid. Ondertussen laat je je meevoeren met de spanning van het verhaal. Niets ingewikkelds, gewoon makkelijk en vermakelijk leesvoer!

Specificaties bij het boek ‘Take-off’
Auteur: Fenna Storm| Uitgeverij: De Crime Compagnie | Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 301 | ISBN 9789465171470

Met dank aan uitgeverij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

Mientje, een poes met straatvrees - Sanne Vogel

''Ik slaap veel de laatste jaren, ik kan het niet helpen. Ik ben gewoon vaak moe. Het liefst tegen hem aan. Dat wil zeggen, wanneer hij thuis is...soms is hij hele dagen weg.''

Boeken met katten in de hoofdrol zijn er al in vele getalen. Ook ik las er al diverse, zoals bijvoorbeeld ‘Frankie’ of ‘Het kattencafé aan het einde van de wereld’. Heerlijke verhalen om helemaal in weg te kruipen. Vol met liefde, zorgen en humor. Uiteraard ook met herkenbare kattenstreken en personages waar je meteen een zwak voor krijgt. Maar het boek ‘Mientje, een poes met straatvrees’ ervaarde ik toch net even anders. Dit boek raakte me dieper dan die andere boeken deden. In de recensie hieronder lees je waarom.

Hier gaat het boek ‘Mientje, een poes met straatvrees’ over
Mientje is niet zomaar een kat. Ze heeft straatvrees en leeft al haar hele leven met allerlei angsten. Vanuit haar veilige plek observeert ze de wereld om haar heen. Ze wacht op haar beste vriend kat ‘Meneertje’. Hij is juist de complete tegenpool van haar en gaat zonder moeite nieuwe avonturen aan. Ondertussen verandert er thuis van alles. Er komt een nieuwe kitten en een mensentweeling zorgt voor extra drukte. Langzaamaan voelt Mientje haar veilige wereld verschuiven. Wanneer het leven onverwacht een andere wending neemt, wordt ze gedwongen om dingen onder ogen te komen die ze het liefst zou vermijden.

Alsof auteur Sanne Vogel zo in het hoofd van de kat kon kruipen
Het boek ‘Mientje’ is zo anders doordat auteur Sanne Vogel iets heel bijzonders doet. Ze schrijft niet zomaar een verhaal over een kat. Het lijkt namelijk wel of je als lezer daadwerkelijk echt even in het hoofd van een kat verblijft. Dat klinkt natuurlijk raar als ik het zo schrijf, maar tijdens het lezen ervaarde ik dat wel echt zo. Alsof je constant op de rug van de kat zit en op die manier alles voelt en ervaart.

Het boek ‘Mientje’ is na ‘Meneertje’ de tweede kattenroman van Sanne Vogel en dit keer draait alles om het leven van poes Mientje. Waar kat Meneertje vooral nieuwsgierig en avontuurlijk is, heeft poes Mientje een heel andere kijk op de wereld. En juist dat maakt dit verhaal zo verrassend.

De seizoenen weerspiegelen ook de emoties van ‘Mientje’
Het boek ‘Mientje’ is opgedeeld in seizoenen, iets wat ik ontzettend goed gevonden vond. De seizoenen geven niet alleen structuur aan het verhaal, maar weerspiegelen ook subtiel de veranderingen die plaatsvinden in Mientjes leven en haar gevoelens. Daarnaast is het boek voorzien van prachtige illustraties die de warme sfeer nog verder weten te versterken. Ze voegen echt iets toe aan de beleving en maken het geheel nog persoonlijker en intiemer.

Zware thema’s en onderwerpen worden liefdevol verpakt
In eerste instantie lijk het boek ‘Mientje’ misschien wel een gewoon kattenverhaal. Maar niets is minder waar, want het vertelt tussen de regels door zoveel meer. Het gaat over liefde, angst, verlies en de moed om kleine stappen te zetten wanneer alles spannend voelt. En dat is allemaal op een hele knappe, liefdevolle en subtiele manier omschreven.

Want ondanks dat het boek ‘Mientje’ thema’s aanhaalt zoals ziekte, rouw en psychische problemen, voelt het nergens zwaar of somber aan. Sanne Vogel weet deze zware onderwerpen juist luchtig en toegankelijk te brengen. Ze verpakt ze in kleine observaties, grappige situaties en omarmt ze met heel veel warmte. Daardoor voel je de emotie wel degelijk maar word je er, als lezer, nooit door overspoeld.

Wat een geweldig personage is Mientje!
En dan natuurlijk poes ‘Mientje’ zelf. Wat een geweldig personage! Al direct vanaf de eerste bladzijde had ik een zwak voor haar. Ze is onzeker, voorzichtig en denkt (te) veel na. Maar juist daardoor voelt ze zo echt. Iedereen herkent wel van die momenten waarop iets buiten je veilige grenzen heel spannend aanvoelt. De straatvrees van ‘Mientje’ staat model voor die gevoelens die voor ons als lezer zo herkenbaar zijn. Natuurlijk niet letterlijk straatvrees zoals bij poes Mientje, maar haar gevoelens staan symbool voor al die andere emoties, die wij als lezers zouden kunnen herkennen.

Ook de andere personages zorgen voor veel warmte in het verhaal. Kat ‘Meneertje’ blijft heerlijk eigenwijs en avontuurlijk, terwijl de andere dieren en mensen in huis samen een levendige, soms chaotische maar vooral liefdevolle wereld vormen.

Sanne Vogel heeft een luchtige, beeldende en gevoelige schrijfstijl
Daarnaast leest het boek ‘Mientje’ ontzettend prettig. Sanne Vogel heeft een luchtige, beeldende en gevoelige schrijfstijl. Nergens probeert ze emoties groter te maken dan nodig is. Een blik, een geluid, een geur of een klein gebaar, dat ze aan haar verhaal toevoegt blijkt vaak al voldoende.

Elke lezer zal ‘Mientje’ voor altijd in zijn/haar hart sluiten
Mientje is een enorm geestig en hartverwarmend boek over de wereld vanuit het perspectief van een kat dat de lezer echt weet te raken. Sterker nog: zelfs als je niet van katten houdt, durf ik bijna te zeggen dat poes Mientje je hart alsnog weet te veroveren
En ergens tussen al die zachte poezenpootjes, kattengedachten en kleine spinmomentjes in kroop Mientje, onverwacht, ook een beetje mijn hartje binnen.

Specificaties bij het boek ‘Mientje
Auteur: Sanne Vogel| Uitgeverij: Ambo/Anthos | Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 216 | ISBN 9789026372001 | E-book 9789026372018

Met dank aan uitgeverij Ambo|Anthos voor het recensie-exemplaar.

In de schaduw van de Etna - Critina Cassa Scalia

 

                            ''Moordenaars doen niet aan weekend''

Als ik op vakantie ga vind ik het altijd leuk om een boek te lezen uit het land waar ik naartoe ga. Op de een of andere manier zorgt dat ervoor dat je al een beetje in de sfeer komt voordat je überhaupt je koffers hebt gepakt. Omdat Italië al jaren mijn favoriete zomerbestemming is, kom ik regelmatig uit bij Italiaanse auteurs. Zo maakte ik enige tijd geleden kennis met de boeken van Cristina Cassa Scala, via haar eerste deel Zwart zand. Inmiddels ben ik groot fan van deze serie geworden. Sterker nog: het tweede deel, De nachtvissers, vind ik tot nu toe zelfs het allerbeste. En het goede nieuws? In Italië zijn inmiddels al tien delen verschenen, dus voorlopig hoef ik me niet te vervelen.

Hier gaat het boek ‘In de schaduw van de Etna’ over
Op een koude ochtend wordt op het parkeerterrein van de luchthaven van Catania het lichaam gevonden van Esteban Torres. De man is van dichtbij in zijn hart geschoten. Er zijn geen getuigen, en er is geen enkel wapen of spoor dat het onderzoek vooruithelpt. Totdat in Taormina, in een oude put in de tuin van een hotel, het lichaam van een vrouw gevonden wordt. De twee blijken elkaar gekend te hebben.

Terwijl Vanina Guarrasi en haar team dieper graven in het verleden van Torres, ontvouwt zich langzaam een web van leugens. Tegelijkertijd blijft ook Vanina’s eigen verleden aan haar trekken: oude wonden uit Palermo die, net als de vulkaan onder haar voeten, nooit echt gedoofd zijn.

Opnieuw weet schrijfster Cristina Cassar Scalia te verassen
Met ‘In de schaduw van de Etna’ levert schrijfster Cristina Cassar Scalia opnieuw een bijzonder sterke thriller af. Net als in de eerdere delen speelt het verhaal zich af op Sicilië, waar inspecteur Vanina Guarrasi wederom wordt geconfronteerd met een ingewikkelde zaak. Wat begint als een onderzoek naar een verdachte situatie, groeit al snel uit tot een verhaal waarin familiebanden, macht, geheimen en de Siciliaanse samenleving een belangrijke rol spelen.

Op elke bladzijde is er wel een nieuwe ontwikkeling
Wat deze serie voor mij zo bijzonder maakt, is dat er werkelijk op bijna iedere pagina iets gebeurt. Veel thrillers hebben momenten waarop het verhaal even stilvalt, maar daar lijkt Cristina Cassar Scalia nauwelijks last van te hebben. Zodra je denkt dat je begrijpt waar het verhaal naartoe gaat, introduceert ze weer een nieuw element, een onverwachte ontwikkeling of een intrigerend detail. Daardoor blijf je nieuwsgierig en wil je steeds verder lezen. Het boek wegleggen is dan ook bijna geen optie.

Scalia heeft een beeldende schrijfstijl met een prettig leestempo
De schrijfstijl speelt daarbij natuurlijk een belangrijke rol. Cassar Scalia schrijft toegankelijk, beeldend en met een prettig tempo. De hoofdstukken zijn overzichtelijk en de spanning wordt zorgvuldig opgebouwd. Het voelt nergens geforceerd aan; alles lijkt op een natuurlijke manier voort te vloeien uit de gebeurtenissen die eraan voorafgingen.

Het hoofdpersonage is interessant en zie je groeien door de delen heen
Een ander sterk punt van deze serie zijn de personages. Vooral hoofdpersoon Giovanna Guarrasi blijft zich ontwikkelen. Inmiddels zijn we meerdere delen onderweg en dat merk je. Ze groeit als rechercheur, maar ook als mens. Haar persoonlijke leven, twijfels en keuzes krijgen voldoende aandacht zonder dat het ten koste gaat van de spanning van het hoofdverhaal. Juist die combinatie maakt haar een geloofwaardig en interessant personage.

Ook de bijfiguren zijn zorgvuldig uitgewerkt. Door de verschillende terugkerende personages voelt de serie steeds meer als een wereld waarin je als lezer thuiskomt. Dat maakt elk nieuw deel extra aantrekkelijk.

Sicilië is in dit verhaal wederom veel meer dan slechts een decor
Daarnaast verdient de sfeer een groot compliment. Sicilië is veel meer dan alleen een decor. De auteur weet de warmte, de cultuur, de geuren en de prachtige landschappen haast tastbaar te maken. Tegelijkertijd laat ze ook de minder mooie kanten van het eiland zien: corruptie, sociale spanningen en ingewikkelde familieverhoudingen. Daardoor krijgt het verhaal extra diepgang.
De thema's die aan bod komen zijn divers. Macht, loyaliteit, familie, rechtvaardigheid en de invloed van het verleden spelen allemaal een rol. Dat maakt ‘In de schaduw van de Etna’ meer dan alleen een spannende thriller; het biedt ook een inkijkje in de Siciliaanse maatschappij.

Wel veel personages maar een mooi overzicht aan het begin van het boek

Zijn er ook minpunten? Een klein puntje misschien. Omdat er veel personages en verhaallijnen voorkomen, kan het voor nieuwe lezers soms even duren voordat iedereen op zijn plek valt. Zeker als je niet eerder een deel uit de serie hebt gelezen. Daarnaast zijn sommige ontwikkelingen misschien iets minder verrassend voor doorgewinterde thrillerlezers. Voorin het boek van ‘In de schaduw van de Etna’ staat overigens wel een mooi overzicht van de personages. Maar dat is slechts kleine kanttekeningen bij een verder bijzonder sterk boek.

‘In de schaduw van de Etna’ is opnieuw een meeslepende, sfeervolle en uitstekend opgebouwde thriller, die laat zien waarom deze serie zo populair is. Voor liefhebbers van Italiaanse thrillers, sterke personages en verhalen die je geen moment loslaten, is dit absoluut een aanrader. En ik kijk nu alweer uit naar het volgende deel.

Specificaties bij het boek ‘Geen weg terug’
Auteur: Cristina Cassar Scalia| Uitgeverij: Marmer | Eerste uitgave: 2021 | Nederlandse eerste uitgave: 2026 | Vertaling: Rianne Aarts & Annemart Pilon | Aantal bladzijden: 303 | ISBN 9789463091114 | E-book 9789463099233

Met dank aan uitgeverij Marmer voor het recensie-exemplaar.

Geen weg terug - Shanna de Jong

''Nee, riep ik uit. ''Ik heb niet alles verteld, maar dat staat niet gelijk aan een leugen.!''

Toen ik vorig jaar ‘Niets gezien’ van Shanna de Jong las, was ik aangenaam verrast. Het boek combineerde spanning met sterke personages en een beklemmende sfeer. Het liet zien dat er een veelbelovende nieuwe stem was opgestaan binnen het Nederlandse thrillerlandschap. Ook haar spannende jeugdnovelle ‘Volg me’ wist mij te overtuigen. Twee zeer goede verhalen dus. En dan wordt het voor een schrijver altijd lastig: hoe overtref je een succesvol debuut en een sterke opvolger? Met de thriller ‘Geen weg’ terug bewijst Shanna de Jong in ieder geval dat ‘Niets gezien’ geen toevalstreffer was. Hoewel ik haar debuut persoonlijk nog nét iets sterker vond, heb ik ook van deze thriller volop genoten.

Hier gaat het boek over
In ‘Geen weg terug’ volgen we Julia Leeuwestein, een officier van justitie die na een fatale inschattingsfout op non-actief is gesteld. Op zoek naar rust vertrekt ze naar een camping in de Ardennen. Die rust is echter van korte duur wanneer een zware overstroming een gruwelijke ontdekking aan het licht brengt: het lichaam van een meisje dat al twintig jaar vermist wordt. Wat volgt is een spannend onderzoek waarin oude geheimen, leugens en verborgen verbanden langzaam naar de oppervlakte komen. Wanneer het noodlot opnieuw toeslaat is Julia er persoonlijk bij betrokken.

Shanna de Jong is heel goed in sfeerbepaling
Wat mij direct opviel, is hoe sterk auteur Shanna de Jong, de sfeer in het boek ‘Geen weg terug’ weet neer te zetten. De Ardennen zijn zoveel meer dan alleen maar een decor. De uitgestrekte bossen, het noodweer en de geïsoleerde omgeving zorgen voor een voortdurend gevoel van dreiging. Tijdens het lezen had ik regelmatig het idee dat ik zelf door de modderige paden liep, of tussen de bomen op zoek was naar antwoorden.

Korte hoofdstukken en een makkelijke schrijfstijl zorgen voor een hoog leestempo
De makkelijke schrijfstijl leest lekker vlot. Korte hoofdstukken zorgen ervoor dat het tempo hoog blijft, en ook steeds geneigd bent om nog een hoofdstuk door te lezen. Auteur Shanna de Jong weet informatie gedoseerd vrij te geven. Hierdoor blijf je als lezer voortdurend nieuwsgierig naar wat er werkelijk gebeurd is. Daarbij maakt ze slim gebruik van misleiding. Regelmatig dacht ik te weten hoe de vork in de steel zat, om enkele hoofdstukken later opnieuw te moeten concluderen dat ik er toch naast zat. Dat vermogen om de lezer op het verkeerde been te zetten is een van haar grootste kwaliteiten.

Het hoofdpersonage Julia is geen standaard karakter
Ook de karakterontwikkeling verdient een compliment. Julia is geen standaard thrillerhoofdpersoon die overal direct een antwoord op heeft. Juist haar fouten, onzekerheden en persoonlijke problemen maken haar geloofwaardig. Naast het centrale mysterie krijgen we ook steeds meer inzicht in haar eigen verleden en de gebeurtenissen die haar naar de Ardennen hebben gebracht. Daardoor ontstaat een personage dat meer diepgang heeft dan je in veel thrillers tegenkomt.

Zorgvuldige opbouw van spanning
De spanning in ‘Geen weg terug’ wordt zorgvuldig opgebouwd. Dit is geen thriller die alleen maar draait om spectaculaire acties of schokkende moorden. De kracht zit vooral in de psychologische spanning en het gevoel dat niemand helemaal te vertrouwen is. Naarmate het verhaal vordert, worden verleden en heden op een goede manier met elkaar verweven en groeit het gevoel dat er achter iedere onthulling weer een nieuw geheim schuilgaat.

Hier en daar wel minder verassend dan het debuut
Toch heb ik ook een klein minpuntje. Waar het boek ‘Niets gezien’ mij vanaf begin tot eind volledig wist te verrassen, voelde ‘Geen weg terug’ op sommige momenten iets te vertrouwd aan. De opbouw is degelijk, maar enkele ontwikkelingen zag ik eerder aankomen dan ik had gehoopt. Dat haalt iets van de verrassing weg, maar schaadde de leeservaring ook niet echt.

Een aanrader voor lezers die houden van een psychologische thriller
Al met al is ‘Geen weg terug’ een sterke, sfeervolle en meeslepende thriller die bevestigt dat Shanna de Jong een auteur is om in de gaten te blijven houden. Misschien overtreft ze voor mij persoonlijk haar debuut dan net niet, ze bewijst wel opnieuw dat ze spanning, sfeer en geloofwaardige personages uitstekend weet te combineren. Voor liefhebbers van psychologische thrillers is dit absoluut een aanrader.

Specificaties bij het boek ‘Geen weg terug’
Auteur: Shanna de Jong| Uitgeverij: A.W. Bruna | Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 446 | ISBN 9789400519541

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.