Hoe lees ik een film? - Lidewijde Paris

 

''Veel mensen denken dat films voor een groot deel intuïtief tot stand komen...toch is dat niet waar...je kunt het een beetje vergelijken met de mythe van de - al dan niet goddelijke - inspiratie bij het schrijven van een roman...het komt niet uit de lucht vallen, die zijn voor de beste timing uitentreuren geoefend.''

Een bijzondere kennismaking

Naast het lezen en recenseren van boeken review ik met veel plezier ook films voor MamaScrapelle.nl. Bij de prachtige film A Sad and Beautiful World raakte ik in gesprek met Lidewijde Paris. Tijdens dat leuke gesprek, wat uiteraard ging over boeken en films, bood zij mij aan haar boek ‘Hoe lees ik een film?’, te lezen en te recenseren.

Dat vond ik een ontzettend lief gebaar. Toch wil ik meteen duidelijk maken dat dit geen enkele invloed heeft gehad op mijn mening. Een recensie schrijf ik altijd eerlijk en op basis van mijn eigen leeservaring. En die ervaring was bijzonder positief. Lang verhaal kort: ‘Hoe lees ik een film?’ is een interessant, inspirerend en toegankelijk geschreven boek, dat ik iedere filmliefhebber kan aanbevelen.

Hier gaat 'Hoe lees ik een film?' over

Iedereen die weleens een presentatie heeft gegeven kent het gezegde: ''Één beeld zegt meer dan duizend woorden.'' Een foto of een tekening kan snel en helder iets uitleggen. Maar bij films, een doorlopende vertoning van beelden gaat die vlieger niet altijd op. Elke film is een verhaal, maar via beeld en geluid wordt vaak meer dan alleen dat verhaal verteld.

Lidewijde Paris laat in 'Hoe lees ik een film? zien hoe films werken. Scénes uit verschillende films worden op onderwerp naast elkaar besproken. Paris laat zien wat een film veronderstelt en wat je als kijker zelf moet uitvogelen. Maar ook hoe dat een film kan maken of breken. Natuurlijk is er volop aandacht voor die onderdelen waarin een film net zo werkt als een roman - denk aan metaforen, het effect van herhalingen - of juist uniek anders is. Wat doet de camera, wat vertelt de muziek ons? 

Een goed verhaal heeft niet alleen gebeurtenissen maar structuur, perspectief, motieven en symboliek

In ‘Hoe lees ik een film?’ laat Lidewijde Paris zien dat films op veel manieren hetzelfde werken als boeken. Een goed verhaal bestaat niet alleen uit gebeurtenissen, maar ook uit structuur, perspectief, motieven, symboliek, spanning en zorgvuldig geplaatste details. Die onderdelen verdienen net zoveel aandacht wanneer je naar een film kijkt of wanneer je een boek leest.

Juist dat vond ik zo sterk aan dit boek. Je leert niet alleen anders naar films kijken, maar ook beter begrijpen waarom een scène al dan niet werkt, waarom een personage je raakt of waarom bijvoorbeeld een einde zoveel indruk kan maken.

Een goede film is als een puzzel

Een van de mooiste inzichten die ik kreeg uit het boek ‘Hoe lees ik een film?’, is dat een goede film eigenlijk net zoals een puzzel is. Niet alles hoeft direct duidelijk te zijn. Een film mag vragen oproepen, nieuwsgierig maken en de kijker uitdagen om zelf verbanden te leggen.
Sinds ik dit boek heb gelezen, merk ik dat ik tijdens het kijken veel bewuster let op kleine details. Daardoor vallen er steeds meer stukjes op hun plek en dat maakt een filmbeleving alleen maar rijker.

Veel voorbeelden uit bekende én minder bekende films

Lidewijde Paris gebruikt ontzettend veel voorbeelden uit zowel bekende als minder bekende films. Daardoor blijft de theorie levendig en herkenbaar. Regelmatig betrapte ik mezelf erop dat ik dacht: ‘Die film wil ik eigenlijk wel eens opnieuw zien’. Of juist: ‘’Die titel zet ik meteen op mijn kijklijst’’. Dat maakt het boek ‘Hoe lees ik een film’ niet alleen leerzaam, maar ook ontzettend inspirerend.
Dankzij Lidewijde Paris heb ik nu een net zo lange 'wil ik nog zien' lijst, dan dat ik een 'wil ik nog lezen' lijst heb.

Pluspunten van Hoe lees ik een film?

Even op een rijtje waarom ik zo enthousiast ben over het boek ‘Hoe lees ik een film?’:

• Een toegankelijke en enthousiaste schrijfstijl;
• Veel kennis zonder ingewikkeld of belerend te worden;
• Heldere uitleg over hoe films zijn opgebouwd;
• Volop aandacht voor elementen die in films net zo belangrijk zijn als in boeken;
• Veel voorbeelden uit verschillende genres;
• Inspiratie om films opnieuw of juist voor het eerst te bekijken;
• Geschikt voor zowel beginnende als ervaren filmliefhebbers.

Een klein minpunt

Het enige minpuntje vond ik de hoeveelheid aan informatie. Er zit zoveel in dit boek dat je het waarschijnlijk niet in één keer uitleest. Tenminste, dat deed ik niet. En dat hoeft ook niet.
Ik las steeds een paar hoofdstukken, legde het boek even weg en pakte het later weer op. Eigenlijk werkte dat verrassend goed. Door het aanstekelijke enthousiasme van Lidewijde Paris en haar enorme kennis, bleef ik nieuwsgierig en had ik telkens zin om toch weer verder te lezen in ‘Hoe lees ik een film?’

Nu ook benieuwd naar Hoe lees ik?

Eerder schreef Lidewijde Paris ook al andere boeken, waaronder het boek ‘Hoe lees ik?’. Daar ben ik nu ook wel erg nieuwsgierig naar geworden. Een boekenworm zoals ik kan dat natuurlijk niet aan mij voorbij laten gaan. Als dat net zo toegankelijk, enthousiast en leerzaam geschreven is als ‘Hoe lees ik een film?’, dan weet ik zeker dat ook dat een plek op mijn boekenplank verdient.

Auteur Lidewijde Paris begon in 2018 in twee filmhuizen met het programma 'Hoe lees ik een film'? Hierbij bespreekt ze maandelijks, met haar publiek, actuele films na. Inmiddels doet ze dat in vier grote steden, waaronder Amsterdam waar ik haar ontmoette. Hiernaast bespreekt ze ook boeken voor Nieuwsweekend, geeft ze lezingen, cursussen, schrijftrainingen en interviewt ze auteurs.

Eindconclusie

Wil je graag je belevingswereld voor het filmkijken vergroten en films met andere ogen gaat bekijken? Dan is ‘Hoe lees ik een film?’ absoluut een aanrader. Het laat zien hoeveel er schuilgaat achter een goede film en hoe leuk het is om die lagen naderhand zelf ook te ontdekken.
‘Hoe lees ik een film?’ is geen boek dat je na het uitlezen weer in de kast zet. Het is juist een boek waar je regelmatig even naar teruggrijpt. Om iets op te zoeken, een hoofdstuk opnieuw te lezen of jezelf voor te bereiden op een filmavond.

Voor mij is ‘Hoe lees ik een film?’ een absolute must-read voor iedere filmliefhebber. Dankzij het enthousiasme, de deskundigheid en de aanstekelijke liefde voor verhalen van Lidewijde Paris kijk ik films voortaan met nóg meer aandacht en plezier. Uiteraard is het ook een fantastisch cadeau om aan een filmfanaat te geven.

Specificaties bij het boek ‘Hoe lees ik een film?
Auteur: Lidewijde paris| Uitgeverij: Meulenhoff.nl| Eerste uitgave: 2026 | | Aantal bladzijden: 414 | ISBN 9789089683380 | E-book 9789402326048

Met dank aan uitgeverij Meulenhoff.nl en Lidewijde Paris voor het recensie-exemplaar.

Booth - Karen Joy Fowler

                '        'Aan de geschiedenis valt niet te ontkomen''

Via uitgeverij Rainbow mocht ik een boek recenseren. Ik koos voor de roman ‘Booth’ van auteur Karen Joy Fowler. In eerste instantie vanwege de historische achtergrond. Het idee dat een auteur een van de bekendste en meest schokkende gebeurtenissen uit de Amerikaanse geschiedenis – de moord op Abraham Lincoln door John Wilkes Booth – weet om te vormen tot een roman, maakte me enorm nieuwsgierig. Want hoe maak je van zo’n beladen stukje geschiedenis een meeslepend verhaal, zonder dat het een droge geschiedenisles wordt? Karen Joy Fowler bewijst met ‘Booth’ dat dat absoluut mogelijk is

Hier gaat het boek ‘Booth’ over
Aan het begin van de negentiende eeuw verhuist de excentrieke Britse theateracteur Junius Booth met zijn vrouw naar Amerika. Ze betrekken een boerenhoeve ten noorden van Baltimore en krijgen tien kinderen, waarvan er zes overleven. Junius Booth is de pater familias, kostwinner en gevierd Shakespeare-acteur, maar hij is even instabiel als geniaal. De kinderen groeien op in de aanloop naar de Amerikaanse burgeroorlog. De jongens worden net als hun vader acteur, wat de Booths tot een beroemde en toonaangevende theaterfamilie maakt. Maar achter de schermen beginnen schandalen, triomfen en rampen hun tol te eisen, met als ultiem dieptepunt de schokkende moord op Lincoln door de jongste zoon John.

'Booth' gaat niet alleen maar over de moord, maar juist ook over de families achter de dader
Waar je als lezer misschien in eerste instantie zou verwachten dat het personage John Wilkes Booth centraal zou staan in de roman ‘Booth’, kiest de schrijfster bewust voor een andere invalshoek. Dit verhaal draait namelijk niet alleen maar om de man die Lincoln vermoordde, maar vooral om de familie achter hem. Dat maakt het geheel direct interessanter en persoonlijker. Waarschijnlijk stelde de schrijfster zichzelf tijdens het schrijven de vraag: wat gebeurt er met een familie wanneer een van hen uitgroeit tot een monster in de ogen van de wereld? Wat volgt is ‘Booth’, een uiterst interessante en goed leesbare roman.

Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika ontvouwd zich een indrukwekkend familiesaga
Het verhaal begint in 1822 en volgt de excentrieke Booth-familie over tientallen jaren. Vader Junius Brutus Booth is een beroemde Shakespeare-acteur met een indrukwekkend talent, maar ook een grillig en instabiel karakter. Rond hem groeit een groot gezin op, vol dromen, verdriet, rivaliteit en geheimen. Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika dat langzaam afstevent op de Burgeroorlog ontvouwt zich een indrukwekkende familiesaga.

Het verhaal heeft sterke en interessante personages
Wat mij hierbij vooral raakte, is hoe sterk de karakterontwikkelingen zijn uitgewerkt. Fowler schrijft haar personages met zoveel nuance dat ze, tijdens het lezen, echt in je fantasie gaan leven. Vooral Rosalie, Asia en Edwin Booth blijven bij mij hangen.
Rosalie, lichamelijk beperkt en vaak op de achtergrond geplaatst, heeft een stille kracht die enorm binnenkomt. Asia is juist temperamentvol en ambitieus, terwijl Edwin worstelt met verwachtingen en de schaduw van zijn vader. En juist doordat deze personages zo zorgvuldig worden opgebouwd, voelt het drama dat zich langzaam ontwikkelt nog heftiger aan.

Karen Joy Fowler heeft een literare schrijfstijl die prettig wegleest
De schrijfstijl van Karen Joy Fowler is prachtig literair zonder dat het in zijn totaliteit afstandelijk wordt. Ze heeft een beeldende schrijfstijl, en met gevoel voor detail. Sommige zinnen wil je bijna opnieuw lezen omdat ze zo mooi geformuleerd zijn. Tegelijkertijd vraagt het boek ‘Booth’ wel de aandacht van de lezer. Dit is geen snel verhaal, dat je gedachteloos uitleest, maar een rijk historisch verhaal. En waar je ook zeker de tijd voor moet nemen.

Het boek 'Booth' heeft een traag leestempo wat wel tijd en aandacht vraagtH
Dat brengt meteen het leestempo ter sprake. ‘Booth’ heeft namelijk een vrij rustig leestempo. Karen Joy Fowler neemt namelijk uitgebreid de tijd om de familiegeschiedenis, onderlinge relaties en historische context op te bouwen. Voor sommige lezers zal dat misschien wat traag voelen, zeker in het begin. Maar persoonlijk vond ik juist dat trage, zorgvuldige opbouwen wel passen bij het verhaal. Het geeft de personages ruimte om te groeien, en maakt dat je je als lezer steeds meer verbonden voelt met de familie.

Er zit veel historische informatie in maar het is geen geschiedenisboek
Daarnaast vond ik het indrukwekkend hoeveel historische informatie in het verhaal verwerkt zit. Dit komt echter nergens geforceerd of saai over. De spanningen rondom slavernij, politiek en de naderende Burgeroorlog zijn voortdurend aanwezig en geven het boek een enorme gelaagdheid. Fowler laat niet alleen het leven van de familie Booth zien, maar ook dat van de tot slaaf gemaakte familie Hall. Hierdoor krijgt het verhaal nog meer diepgang.

Het boek vertelt geen sensatie belust verhaal maar een boeiend persoonlijk relaas
Wat ‘Booth’ in het geheel zo bijzonder maakt, is dat het niet draait om de sensatie, maar om de menselijkheid. Je weet als lezer waar het verhaal naartoe gaat, maar toch blijft het boeien. Niet door spanning alleen, maar door de emoties, de sfeer en de vraag hoe geschiedenis weet te ontstaan binnen gewone gezinnen.

Is het boek ‘Booth’ voor iedereen? Dat denk ik niet. Wie namelijk houdt van snelle acties en constante plotwendingen, zal het tempo in dit verhaal soms te bedachtzaam vinden. Maar voor de liefhebbers van historische romans met sterke personages, prachtige taal en emotionele diepgang is dit echt een aanrader.

Indrukwekkend, intelligent en meeslepend
Kortom ‘Booth’ is een indrukwekkende, intelligente en meeslepende roman die laat zien hoe geschiedenis en fictie elkaar kunnen versterken. De auteur Karen Joy Fowler heeft niet alleen een stuk geschiedenis verteld, maar vooral een familie tot leven gebracht – met al hun liefde, verdriet en fouten. En juist daardoor blijft dit verhaal ook nog wel een tijdje bij me hangen.

Specificaties bij het boek Booth
Auteur: Karen Joy Fowler| Uitgeverij: Rainbow| Vertaling: Lucie van Rooijen & Inger Limburg |Eerste uitgave: 2022 | Gelezen Nederlandse uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 388 | ISBN 9789041716903

Met dank aan uitgeverij Rainbow voor het recensie-exemplaar.

De onmogelijke opdracht - Belinda Bauer

''Tegen elkaar aangekropen op de smalle richel onder de uitstekende rotsrand, waar ze hun noodlottige thuis hadden gemaakt, rouwden ze. Ze rouwden.''

Hier gaat het boek ‘De Onmogelijke opgave’ over
Anno 1926 worden op de torenhoge kliffen van Yorkshire mannen aan touwen neergelaten om de eieren te stelen van zeevogels die daar nestelen. De mooiste worden voor hoge bedragen verkocht. Maar wanneer de kleine, hongerige Celie Sheppard een ‘onmogelijk’ rood ei vindt, verandert dat voorgoed haar leven… en dat van anderen.

100 jaar later treft Patrick Fort in een afgelegen cottage in Wales zijn vriend Nick en diens moeder aan die vastgebonden zijn en beroofd. Het enige wat ontbreekt: een gebeeldhouwde kist met daarin een ongelooflijk scharlaken ei. Vastbesloten om het terug te vinden, storten Patrick en Nick zich in de duistere wereld van de handel in zeldzame eieren. Ze komen op het spoor van een onbetaalbare historische collectie eieren die leek te zijn verloren gegaan. Tot nu toe.

Ondanks vogelvrees toch met interesse gelezen
Het boek ‘De onmogelijke opgave’ van Belinda Bauer is leunt op twee verhaallijnen die beide draaien om obsessie, schaarse objecten en de menselijke drijfveer iets te willen bezitten. In de historische tijdslijn, die van 1926, wordt uitvoerig beschreven hoe de handel in bijzonder gekleurde eieren in zijn werk gaat. Voor iemand zoals ik die een afkeer tegen vogels heeft, is het dermate interessant at ik het met veel interesse gelezen heb. Het verhaal in het heden geeft de waanzin van de jacht en duistere handel in speciale eieren weer.

Totaal geen thrilleraspect in het verhaal te vinden
Wat me eigenlijk direct opviel aan het verhaal is dat er eigenlijk vanaf het begin totaal geen trilleraspect in het verhaal zit. Het is eigenlijk meer een spannende detective. De hoofdpersonages zijn ook verre van duister of luguber. Eerlijk gezegd vond ik ze meer in een slapstick passen. Het gehele verhaal zou het zo en zo goed doen als een Engelse komedie film. De jonge Celie is een klein, mager en wit spits meisje. Nick is de stoere druktemaker en Patrick is de autist met een scherp oog voor details. Vooral hij, maakte voor mij, met zijn speciale manier van observeren en ongevoelig voor emotionele gevolgen maakt het verhaal

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal
De opbouw van het verhaal is door Belinda Bauer goed gedaan, al verliep het middenstuk voor mijn gevoel iets trager. En sommige plotontwikkelingen verliepen wel heel gemakkelijk. Bovendien zou ik me kunnen voorstellen dat sommige lezers door de vele personages en de combinatie met het historische verhaal, soms de draad kwijt zouden kunnen raken. Maar de manier waarop Belinda Bauer de hele eierjacht beschrijft is goed gedaan. Het boek is trouwens gebaseerd op een waargebeurd verhaal, waarbij Bauer alleen de namen, en hun daden, van de hoofdpersonages volledig heeft verzonnen.

Bijzondere leeservaring
Desondanks was ik zeer verbaasd dat het geheel dus slechts bij een slapstickachtige detectiveroman blijft. Dit terwijl er op de omslag een literaire thriller vermeldt staat, en Bauer daar ook om bekend staat. Dit maakte niet dat het verhaal van ‘De onmogelijke opgave’ me zo zeer tegenviel, maar wel dat ik hét triller verhaal gemist hebt. Nu heb ik me vermaakt met een simpel, doch leuk historisch onderbouwd boek. Waarvan evengoed gezegd kan worden dat het menselijk drama, de historische misdaad en de eigentijdse spanning het geheel tot een, in alle opzichte, bijzondere leeservaring maakte.

Titel: De onmogelijke opgave | Oorspronkelijke titel: The Impossible Thing| Auteur: Belinda Bauer | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Valérie Janssen | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 346 | ISBN 9789400518438

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie-exemplaar. 

De vrouw zonder naam - Audrey Blake

  'Dit is de les: geef nooit toe, geef nooit toe. Nooit, nooit, nooit''
            (Winston Churchill, 29 oktober 1941)

Dit is het verhaal van 'De vrouw zonder naam'
1942. Hoewel ze de bom die haar huis verwoestte overleefde, is Yvonne het doel van haar bestaan kwijt. Ze is vervreemd van haar man en haar dochter ziet ze nauwelijks. Maar dan krijgt ze de kans van haar leven: ze wordt gerekruteerd als eerste vrouwelijke sabotage-agent van Groot-Brittannië. Al verwacht men in een uitzichtloze oorlog niet veel van deze onopvallende vrouw.
Maar haar vasthoudendheid, haar talent om niet op te vallen en enorme kennis van explosieven onderscheiden Yvonne. Al snel arriveert ze in bezet Frankrijk, klaar om het naziregime in vuur en vlam te zetten. Maar ze realiseert zich ook dat ze zich weleens volledig in haar taak zou kunnen verliezen.

Audrey Blake is het pseudoniem van het schrijversduo Fixsen en Sirios
De auteursnaam ‘Audrey Blake’ is het pseudoniem van het schrijversduo Jaima Fixsen en Regina Sirios. Twee schrijvers die elkaar hebben ontmoet tijdens de finale van een schrijfwedstrijd. Ze bleken beide zeer geïnteresseerd te zijn in geschiedenis, en hebben een voorliefde voor het uitspitten van dossiers. Het klikte zo goed dat ze besloten om samen boeken te gaan schrijven. Eerder verscheen er nvan hun hand een boekenserie, over de vrouwelijke arts Nora Beady..

Wie was Yvonne Rudellat
Yvonne Claire Rudellat is geboren in Maisons-Lafitte – Frankrijk 1897. Na een huwelijk, scheiding en financiële moeilijkheden, raakte ze ook nog eens epressief vanwege de capitulatie van Frankrijk. Ze besloot zich aan te sluiten bij het Franse verzet: de SOE (Special Operations Executive).Daar kreeg ze de codenaam 'Jacqueline'. Ze werd belast met spionage en sabotage en werkte als koerier en organiseerde bevoorradingsdroppings. Voordat ze gevangen werd genomen was ze expert in sabotage operaties.

Mijn mening over dit boek:
Zelden wordt op zo een respectvolle manier een waargebeurd verhaal beschreven. Het auteurs duo zijn heel dicht bij de feiten gebleven en hebben de personages geloofwaardig weten laten overkomen. Wel merkte ik tijdens het lezen enige terughoudendheid in hun schrijfstijl. Later in het nawoord komen ze hier zelf ook nog even op terug. 

'De vrouw zonder naam' begint in aanvang rustig maar wanneer het hoofdpersonage Yvonne eenmaal heeft besloten zich aan te melden voor de opleiding voor spionage en verzet, krijgt het verhaal meer spanning. Het verhaal wordt beklemmender en meeslepender en je kan niets anders doen dan doorlezen. Je wilt namelijk heel graag weten hoe dit verhaal eindigt. Om spoileralert te voorkomen zal ik daar niet verder op ingaan. Wel kan ik zeggen dat ik door het einde compleet verrast was en meer over Yvonne Rudellat ben gaan opzoeken.

Het schrijvers duo Audrey Blake heeft met het boek 'De vrouw zonder naam' een zeer aangrijpend en boeiend verhaal weten te schrijven. Deze historische roman is het waard om te gaan lezen. Het is een ode aan een sterke, dappere en moedige vrouw. Opgetekend door een vlotte, krachtige en geloofwaardige schrijfstijl, dat bovendien een heel goed tijdsbeeld weergeeft.

Een nog uitgebreidere recensie over het boek 'De vrouw zonder naam' is te lezen op www.stoerleesvoer.nl

Titel: De vrouw zonder naam | Auteur: Audrey Blake | Uitgeverij: KokBoekencentrum | Vertaling: Marianne Locht | Aantal bladzijden: 367 | ISBN 978 902 973 7762 3 | ISBN e-book 978 902  973 763 0 | ISBN audio book 978 902  973 764 7

Framed - John Grisham & Jim McCloskey

''Geconfronteerd met het overweldigende bewijs bleven de aanklagers doorvechten om de waarheid te omzeilen...''

Roep je John Grisham dan zullen er hier in huis diversen planken gaan kraken. Als fan van het eerste uur heb ik geen enkel boek van hem overgeslagen. Nee je leest het goed, geen enkele. Want niet alleen de rechtbankdrama’s las ik allemaal, ook de young adult serie, de verhalenbundels, en de ‘romans’. Niet alle konden me bekoren maar de meeste zijn toch echt wel van een buitengewoon hoog niveau. Toen ik dan ook hoorde dat er een verhalenbundel uitkwam over waargebeurde onterechte veroordelingen, en ik dit boek ‘Framed’ mocht ontvangen als recensie-exemplaar van uitgeverij A.W. Bruna was ik als een kind zo blij. Mijn boekenplanken zuchten echter alweer, weer een boek erbij.

Hier gaat het boek Framed over
Wanneer er een misdaad plaatsvindt die de samenleving doet huiveren, eist het publiek à la minute gerechtigheid. De dader moet worden opgespoord, berecht en gestraft, en politie en aanklagers haasten zich om de zaak zo snel mogelijk op te lossen. Hoe dan ook.
In ’Framed’ laten auteur John Grisham en Jim McCloskey zien waar dat toe kan leiden. Tien gevallen van onterechte veroordelingen. Eenentwintig onschuldige mensen. Het zijn verhalen met een waarheid die schokkender is dan fictie. Verhalen die bovendien geen uitzondering zijn.

Joe Bryan leed onder de ondragelijke tragedie van de moord op zijn vrouw, om vervolgens zelf te worden berecht en schuldig te worden bevonden. Dit ondanks het feit dat hij zich, ten tijde van de misdaad, tweehonderd kilometer verderop bevond. Clarence Brandley bracht negen jaar door in de dodencel en was slechts zes dagen verwijderd van zijn executie, toen nieuw bewijs hem van alle aanklachten zuiverde. En in het geval van de Norfolk Four gingen de politie en aanklagers door met het arresteren van onschuldige mensen, totdat niet één maar vier mannen achter de tralies zaten. Dit zijn slechts drie van de tien schokkende verhalen uit de bundel ‘Framed’.

Niet ontspannen gelezen, wel blij dat ik het gelezen heb
Het boek ‘Framed’ valt niet in de categorie: ontspannen lezen. Menig thriller heeft mij op het puntje van mijn stoel weten te houden. Ook diverse (oorlogs)-romans hebben mij tot tranen weten te roeren. Maar door dit boek ben ik echt geschokt. Ik kon dan ook niet meer dan één verhaal per keer lezen. Dan moest ik weer even een ander boek oppakken.

Schokkend, hartverscheurend en bewonderingswaardig
‘Framed’ is niet alleen schokkend maar ook hartverscheurend. Het is gewoonweg niet te bevatten dat er mensen zijn die andere dit kunnen aandoen. Dat je weet dat je iemand ten onrechte veroordeeld hebt. Het strafrechtelijke systeem is nog corrupter dan je je ooit zou kunnen voorstellen. Dit boek is wellicht pas het topje van de ijsberg en het is bewonderingswaardig dat John Grisham en Jim McCloskey dit zo goed, en duidelijk, hebben weten te beschrijven. Het research werk is fenomenaal.

Het rechtssysteem is helaas niet te vertrouwen
De tien verhalen op zich zouden alle goed zijn geweest voor een individuele rechtbankthriller op zich. Maar gebundeld als korte verhalen bij elkaar komt het veel meer over. Het is ronduit stuitend dat dit gebeurt. Kortom, wellicht lees je ‘Framed’ niet voor je plezier, maar wel voor het feit dat we onze ogen niet mogen sluiten voor dit soort vreselijke wandaden. Want wie is nu uiteindelijk de crimineel? En wie kun je in het rechtssysteem vertrouwen? Niemand, zo blijkt. Een hele harde waarheid, helaas.

Specificaties over het boek 'Framed'
Titel: Framed | Auteur: John Grisham & Jim McCloskey | Uitgeverij: A.W. Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 448 | ISBN paperback 978 940 051 801 8 | ISBN gebonden editie 978 940 051 802 5

Verdwenen Stad - Willy Lindwer & Guus Luijters

 

‘’De verwondering over hoe het kon, en vooral hoe het kon, en vooral hoe het mogelijk werd gemaakt dat Amsterdam in zo’n korte tijd, in ruim een jaar, vrijwel al zijn Joden kwijtraakte, terwijl niemand iets deed, was de vraag die we wilden beantwoorden.’’ Willy Lindwer & Guus Luijters

Het onthutsende en nooit eerder vertelde verhaal over de collaboratie van het Amsterdamse trambedrijf.

Dit is het verhaal van het boek 'Verdwenen Stad'
De Amsterdamse tram deporteerde naar schatting 48.000 van de 77.000 Amsterdamse Joden naar de treinstations op weg naar de vernietigingskampen. Ze zijn vrijwel allemaal vermoord. Dit dramatische verhaal van de tram in dienst van de bezetter wordt voor het eerst verteld door de filmer Willy Lindwer en schrijver Guus Luijters. Ze reisden samen door de stad in de authentieke tram die in de oorlogsjaren Joden afvoerde, onder wie Anna Frank en haar familie, om erachter te komen hoe het kon dat Amsterdam in ruim een jaar tijd zijn Joodse bevolking kwijtraakte.

De auteurs ontdekte 23 niet eerder gepubliceerde facturen die het trambedrijf aan de nazi’s stuurde. Ze laten het hele deportatieproces zien. De laatste generatie overlevenden vertelt over hun deportatie en de rol van de Amsterdams Gemeentetram en het GVB. Verzamelplaatsen en tramhaltes waren de laatste locaties die de Joden van hun stad zagen. Ze werden afgevoerd vanaf deze ‘schuldige plekken’ die niemand meer kent.

Regisseur Willy Lindwer
Willy Lindwer, regisseur van ‘Verdwenen Stad, is geboren op 18 maart 1946 in Amsterdam. Zijn ouders komen uit Oekraïne en Polen. In tegenstelling tot de rest van zijn familie overleefde zijn ouders en broer de oorlog. Die zaten namelijk ondergedoken in de Achterhoek.
Lindwer volgde een opleiding HBS-B aan het Amsterdam Lyceum. Daarna ging hij naar de Filmacademie. Na zijn studie ging hij aan het werk bij de Wereldomroep en bij de documentaire afdeling van de NOS. In 1985 richtte hij zijn eigen bedrijf, AVA Production op. Tegenwoordig woont hij in Tel Aviv, waar hij Terra Film Production oprichtte.
Willy Lindwer staat bekend om zijn films over de Holocaust, Israël, het Jodendom en het Midden-Oosten. In 1988 won hij de International Emmy Award voor de film ‘De laatste zeven maanden van Anna Frank’. Nu komt hij wederom met een stukje geschiedenis over de Jodenvervolging: ‘Verdwenen stad’.

Auteur Guus Luijters
Guus Luijters is geboren in 1943 te Amsterdam. Hij schrijft al jarenlang diversen boeken en verhalen. Ook publiceerde hij in diverse tijdschriften en vaak gebeurde dat ook nog eens onder een pseudoniem. Zo schreef hij samen met Henk Spaan onder de naam van Guus L. Spaan. Maar hij noemde zichzelf ook wel G.W. Dekker, Krijn Schotel, Ria Spluijters, Hidde Olierook, Rob du Mée.
In 2012 publiceerde hij het boek ‘In Memoriam’. Hierin staan de namen van bijna 18.000 kinderen die tijdens de Tweede Wereldoorlog vanuit Nederland werden gedeporteerd: 102 transporten met Joodse, Sinti en Roma kinderen. Luijters haalde deze kinderen met dit werk uit de anonimiteit. Later schreef hij ook nog het boek ‘De Kinderkroniek’. Hierin geeft hij de kinderen zelf het woord.

Na het bekijken van de film 'Verdwenen Stad', tijdens de persvoorstelling op 26 februari, was ik al zwaar onder de indruk van dit verhaal. Ik benaderde uitgeverij Balans en mocht voor hun het gelijknamige boek lezen en recenseren. Na het lezen hiervan ben ik nog meer geraakt door het het verhaal en de misstanden die het Amsterdams Trambedrijf heeft begaan, gedurende de Tweede Wereldoorlog. Het wegvoeren van zoveel duizenden Joden in zo een kort tijdsbestek is namelijk, mede door hun, mogelijk gemaakt en het enge is dat er in de stad geen enkele nagedachtenis van terug te vinden is.

Het boek ‘Verdwenen Stad’ en de gelijknamige film hadden welllicht op geen beter moment dan nu kunnen verschijnen. Met de opening van het Amsterdamse Holocaust Museum is het onderwerp actueler dan ooit. Met het opkomende antisemitisme en de komende dodenherdenking in zicht, houdt menig Amsterdammer zijn hart vast.

Zonder te oordelen brengen ze een verborgen geschiedenis aan het licht
Willy Lindwer en schrijver Guus Luijters hebben de tramreis zelf opnieuw gemaakt en zijn zo langs de adressen en tramhaltes gekomen waar de verschrikkingen zich afspeelden. Alleen dat al geeft meer impact aan het verhaal. Daarnaast brengen ze het verborgen verhaal van de gecollaboreerde trams in ‘Verdwenen Stad’ aan het licht. Dit doen ze zonder dat ze hun persoonlijke mening daarover geven, en ook niet met de bedoeling het GVB aan te klagen.
Het boek geeft een duidelijk en helder overzicht van de gereden ritten en de omstreden facturen. Er zijn interessante interviews met overlevenden en foto’s uit de betreffende periode.
Het is een verhaal geworden waar het GVB tot op de dag van vandaag het zwijgen toe doet. Maar ook zij kunnen nu niet meer over de werkelijkheid zwijgen.

Anne Frank speelt onbedoeld wederom een rol 
Het bizarre aan het hele verhaal, en dat was voor Willy Lindwer en Guus Luijters net zo een verassing, is dat juist de omstreden factuur ook nog eens te maken heeft met Anna Frank en haar familie. Hoe bizar is dat, dat juist die factuur jaren na de oorlog met diversen aanmaningen, nog steeds aan de toenmalige bezetter wordt aangeboden. Maar het boek ‘Verdwenen Stad’ is meer dan de laatste rit van Anna Frank. Het is een confronterend verslag van een bedrijf dat willens en wetens meewerkt aan het afvoeren van Joden. Net als politie en overgelopen burgers.
Door de historische kennis van Guus Luijters komen de ‘Schuldige plekken’ weer tot leven. En dit in combinatie met de kennis die hij heeft over de stad en de geschiedenis in literatuur heeft, wordt het boek een volwaardig naslag werk.

Opdat we niet vergeten maar zeker niet gaan herhalen
Het is tevens een waarschuwing naar de huidige tijd. Niemand mag deze afschuwelijkheden vergeten maar ze mogen zeker niet herhaald worden. Als we kijken wat er bij de opening van het Amsterdams Holocaust Museum gebeurd is moeten we helaas constateren dat we voor een nieuwe golf van antisemitisme, rassenhaat, discriminatie en uitsluiting staan. Het boek ‘Verdwenen Stad’ is een waarschuwing. Opdat we niet weer allemaal gaan toekijken hoe een groep mensen, in welke vorm of met wel geloof dan ook, worden buitengesloten.

Lees het boek en kijk de gelijknamige film
 Zowel het boek als de film ’Verdwenen Stad’ zou een verplichting moeten zijn op alle scholen maar ik raad het zo en zo eenieder aan die interesse heeft in de oorlog, in Amsterdam, in antisemitisme en historie.

Boekinformatie
Titel: Verdwenen Stad | Auteurs: Willy Lindwer & Guus Luijters | Uitgeverij: Balans | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijde: 367 | ISBN 978 94 638 2289 3

Ik voel me zo - Sabine Klaver

        ''Soms moet het eerst slechter gaan, voordat het beter het beter kan gaan.''

Een vraag die ik mezelf vaak gesteld heb: hoe gaat een psycholoog met alle verhalen om die hij/zij hoort? Kunnen ze dat allemaal wel verwerken, CQ loslaten? En wat als ze zelf problemen hebben? Weten ze dan een kant en klare oplossing, of gaan ze naar een collega? Immuun zullen ze toch niet zijn? Ook zij zullen toch wel eens een ‘Ik voel me zo’ momentje hebben?

Voor uitgeverij Lev. Mocht ik het boek ‘Ik voel me zo’ van Sabine Klaver lezer.
Sabine is psycholoog, maar dan belandt ze zelf aan de andere kant. Ze gaat in therapie. Ze voelt zich als een tandarts met een slecht gebit. In haar therapieproces leert ze haar emoties toe te laten en net zo goed voor zichzelf te zorgen als ze anderen helpt te doen.
Aan de hand van de sessies met haar cliënten en met haar eigen therapeut geeft ze antwoord op de vragen: ‘Wat voel ik?’. ‘Waarom voel ik het?’ en ‘Wat kan ik doen?’. Deze vragen staan centraal in het boek ‘Ik voel me zo’.
Door deze openhartige en intieme kijk in de praktijk van een psycholoog krijg je als lezer inzicht in je eigen gevoel en hoe je daar goed voor kunt zorgen.

Podcasts, lezingen, sociaal media en nu het boek ‘Ik voel me zo’
Wanneer je via de link Psycholoog Sabine Klaver maakt mentale gezondheid bespreekbaar  de website van Sabine Klaver bezoekt, zal je nooit vermoeden dat ze zelf psychische problemen gehad heeft. Fris, spontaan en recht door zee dat is wat je krijgt op haar website. Wel zo prettig als je op zoek bent naar een praat maatje tijdens moeilijke tijden.
Sabine Klaver studeerde af in de Klinische- en Gezondheidspsychologie. Ze werkt in de GB-GGZ vooral met volwassen. Naast haar werk als psycholoog probeert ze op allerlei verschillende manieren mentale gezondheid goed en zonder schaamte bespreekbaar te maken. Dit doet ze door middel van de podcast (in samenwerking met Rino Zuid), lezingen, via sociaal media en artikelen in bladen.

Sinds ze zelf heeft ervaren hoe zwaar het is om persoonlijke problemen aan te gaan en daarvoor zelf hulp heeft gezocht, is ze nog gedrevener om anderen te helpen. Vandaar dat ze het boek ‘Ik voel me zo’ heeft geschreven. Een persoonlijk relaas waar je als lezer ook de nodige informatie en steun in kan vinden.

Psychologie en humor gaan goed samen
Sabine Klaver geeft je als lezer direct een warm en welkom gevoel met haar voorwoord. Hierin geeft ze zich meteen bloot wat betreft haar eigen ervaring met betrekking tot een falende mentale gezondheid. Tegelijkertijd moedigt en prijst ze jou als lezer aan dat je aan dit lees avontuur en therapie proces begint.

Het boek ‘Ik voel me zo’ is verdeeld in drie hoofdstukken: ‘Ik voel me zo’, ‘Waarom voel ik het?’, en ‘Wat kan ik doen? Heel overzichtelijk en ook fijn als je even iets terug wilt vinden. Al ben ik zelf groot fan van markeren met post-its in welke vorm dan ook, dus bijvoorbeeld een zin terugvinden lukt mij wel.
Sabine is in haar boek openhartig over de moeilijke periode in haar leven. Haar schrijfstijl is vlot en voorzien van zelfspot en humor. Eerlijk gezegd ervaarde ik het lezen van ‘Ik voel me zo’ meer als het lezen van een roman dan als een therapeutisch boek. En dat is een groot pluspunt en compliment.
Ik kan me voorstellen dat wanneer je je in dezelfde situatie bevindt als Sabine je aan dit boek heel veel hebt. Ze schrijft open en eerlijk over mentaal falen maar geeft daarnaast direct aan dat verandering mogelijk is. De oefeningen in het boek zijn direct toepasbaar.

Respect voor mensen en hun gevoel
Wat me nog wel het meeste opviel aan haar manier van schrijven in het respect voor mensen en hun gevoel. De boodschap die het boek ‘Ik voel me zo’ uitdraagt is dat mentale problemen er mogen zijn. Dat het van belang is dat je die gevoelens juist niet negeert maar ervaart en ze daardoor de plek kunnen geven die ze verdienen. Als je negatieve gedachten namelijk negeert worden ze alleen maar groter en groter, zegt Klaver en zal je je als mens kleiner en kleiner voelen.
Hierover zegt ze zelf:

‘’Beter korter pijn dan een leven lang ongelukkig’’.

Uiteindelijk bereik je hier veel meer mee. Wat niet inhoudt dat de benadering van Klaver zo eenvoudig is. Absoluut niet. Het is haar manier van omgang geweest en ze hoopt jou als lezer een stukje verder te kunnen helpen. De eerste stap is erkenning en de tweede stap is om hulp vragen. Of dat nu bij haar in de praktijk is, bij je huisarts, je partner of vrienden. Dat maak niet uit maar zet hem wel.

‘’Niemand is alleen, hoe eenzaam je je ook kan voelen, je staat altijd in relatie tot anderen.

Ik raad dit boek zeker aan voor iedereen die er even doorheen zit. Het is ook een mooi cadeau aan jezelf of aan diegene waarvan je eigenlijk wel weet dat die er even doorheen zit.

Nog een tip: in het boek haalt Sabine Klaver de schrijfster Edith Eva Eger aan. Haar boek ‘De keuze’ is, wat mij betreft, het mooiste boek over kracht en moed. Ze vertelt in dit boek over haar ontberingen tijdens de Tweede Wereldoorlog in kamp Auschwitz, waar ze als jonge vrouw gevangen zat en de meest verschrikkelijke ontberingen heeft meegemaakt. Maar haar verhaal gaat vooral over ‘De keuze’ die je daarna hebt. Zelf zegt ze hierover:

‘’Gedachten als ‘ik ben mislukt’ en ‘dit komt nooit meer goed’ vormen de tralies waarmee we onszelf vastzetten. Net zoals we onze eigen gevangenisbewakers zijn, kunnen we ook onze eigen bevrijders zijn.

No Exit - Maren Stoffles

''Welkom bij NO EXIT. 
De plek voor jou,
zodat anderen veilig zijn.''

Vesper stapt aan boord van een luxe cruiseschip. Ze denkt dat ze op vakantie gaat maar niets is minder waar. Ze is opgegeven voor NO EXIT, een heropvoeding programma voor pesters, ver weg van de buitenwereld. Al snel komt Vesper erachter dat NO EXIT geen grenzen kent. Ze is, samen met alle anderen aan boord, in levensgevaar. En dan is er ook nog die ene medegevangene, die beweert dat ze onschuldig is.
Vesper moet ontsnappen, maar hoe moet dat als je je midden op open zee bevindt?

Schrijfster Maren Stoffels is al jaren bekend om haar Young Adult boeken met bekende thema's als vriendschap, pesten, misbruik en rouw. Ze weet indrukwekkende maar vooral herkenbare verhalen te schrijven die jongeren uitdagen tot lezen maar die ook aanzetten tot lezen. 

Dit boek 'NO EXIT' lag al jaren als manuscript op de plank. Andere verhalen kregen elke keer voorrang want ergens vond ze de verhaallijn van 'NO EXIT' zelf wel erg ver gaan. Wilden mensen dit wel lezen, werd het wel geloofwaardig genoeg? 

Na het lezen kan ik de schrijfster geruststellen: Ja dit willen jongeren lezen en nee het is zeker niet ongeloofwaardig. 
Wederom heeft Maren Stoffel een dijk van een verhaal geschreven en weet ze je als lezer in een constante greep van nieuwsgierigheid te houden.
Buiten dat de hoofdpersonages goed beschreven zijn is er eigenlijk maar echt één hoofdpersonage: het thema 'pesten'. Op een zeer duidelijke manier laat ze de lezer nadenken over wat pesten met de ander doet. Tevens weet ze diegene die gepest wordt het gevoel te geven dat het niet aan hem of haar ligt. Pesten overkomt je en begint vaak sluipend en voordat je het weet zit je gevangen in een web.
Het boek bevat soms heftige scènes en de afloop kan mensen emotioneel raken. Daarom denk ik dat ik boek zeer geschikt zou zijn om op scholen te lezen en dan te bespreken. Zonder namen te noemen zullen zich dan toch in een klas mensen aangesproken voelen en wellicht, zelfs hopelijk, steken ze er iets van op.

De opmaak van het boek verdient ook een compliment. De wat grotere letters geven meer leessnelheid, wat jongeren over het algemeen wel aanspreekt. De dagboekfragmenten met hier en daar zwarte krassen zullen sommige misschien wel bekend voorkomen.

Maren Stoffels heeft wederom een geweldig spannende en actuele Young Adult thriller weten te schrijven Lezers zullen dit verhaal niet snel vergeten.

Charlie's good tonight - Paul Sexton

''De essentie van de man valt niet in woorden uit te drukken...Charlie was een aanwezigheid een persoonlijkheid en als je bij hem was dan was dat je van hét.''

1962. De leden van de nieuwe band de The rolling Stones zijn zoek op zoek naar een vaste drummer. Ze hebben hun zinnen gezet op Charlie Watts, een bekende jazzmuzikant in de Londense rhythm-and-bluesclubs. Gelukkig voor de toekomstige Stones fans over de hele wereld weten ze hem over te halen.

Vanaf dat moment is Charlie niet meer weg te denken uit de band. Hij hield het hoofd koel in de swingende jaren zestig, waarin de Stones supersterren werden, en de losbandige jaren zeventig. In tegenstelling tot zijn bandleden kwam Charlie deze en de jaren tachtig ongeschonden door. Zijn nuchtere, kalme houding en stijlvolle elegantie bezorgden hem een cultstatus. Hierdoor groeide hij uit tot een van de meest bewonderde en gerespecteerde muzikanten ter wereld.

Meer dan zestig jaar - rondom alle ruzies, sterfgevallen en personeelswisselingen - was Charlie de rots in de branding voor The Rolling Stones. Dit boek onthult de man achter de drummer: zijn beruchte minachting voor toeren en technologie, zijn liefde voor privacy en zijn rare gewoontes en verlangens naar huis.

Op basis van nieuwe interviews met zijn familie, vrienden en voormalig bandleden - onder wie Mick Jagger en Keith Richards - viert 'Charlie's good tonight' zowel het opmerkelijke leven als het werk van Charlie Watts. Deze definitieve en geautoriseerde biografie is een intiem verslag van zijn tijd in de beroemdste popgroep ter wereld.

Je was in die tijd voor The Beatles of voor the Rolling Stones. Nu ben ik van een generatie later en, ook al ben ik geen groot fan, toch kies ook ik dan voor één groep: de the Rolling Stones. Ooit zelfs uitgenodigd om vooraan bij het podium te staan als uitzinnige groupie voor de tv-opnames in Paradiso Amsterdam.
Hoe geweldig is het dan om te lezen over de beste en wellicht bekendste drummer allertijden.

Alles op de achterflap van het boek 'Çharlie's good tonight' is waar. Het boek begint met een voorwoord van Mick Jagger en Keith Richards, die beide vol lof en met liefde over hem spreken. Verder is het boek opgedeeld in negen hoofdstukken waarbij de auteur een eerbetoon schrijft aan de man wie Charlie Watts echt was. De man die muziek wilde maken en niet het onderwerp van gesprek wilde zijn in de roddelpers.

Het boek 'Charlie's good toninght' geeft een mooi inzicht in de man achter de muzikant. Hoe zijn omgang met vrienden en familie was en wat bijvoorbeeld  zijn eigen favoriete muziek was. Alles op een respectvolle en hier en daar ontroerende manier beschreven. De auteur Paul Sexton beschikt over een fijne schrijfstijl, zonder opsmuk en hij is recht door zee. Hij schreef met dit boek wellicht een van de beste biografieën ooit uitgegeven.

Hygge voor thuis - Meik Wiking

 

                                            
                                     ''Hygge zit in een klein hoekje''

Thuis zou een plek moeten zijn voor verbinding en gezelligheid. en plek waar je je veilig, gesteund en begrepen voelt Maar bovenal een plek waar je jezelf kunt zijn.
Na het succesvolle boek 'Hygge' komt Meik Wiking nu met zijn boek 'Hygge voor thuis'.

In het boek 'Hygge' ging het vooral om de manier hoe we me elkaar omgaan. Uit onderzoek is gebleken dat Denen het gelukkigste volk ter wereld zijn. En dat komt door hun mentaliteit voor het leven. Ze focussen zich op de dingen de er echt toe doen in het leven. Bovenaan die lijst staat leven in en met de natuur maar vooral ook quality-time met vrienden en familie.
In zijn nieuwste boek 'Hygge voor thuis' past hij dit levensmotto toe in huis. 
Hij vertelt hoe de inrichting van ons huis van invloed kan zijn op hoe we ons voelen en denken. Hoe we het Deense concept 'hygge' - wat ook staat voor warmte en saamhorigheid  - kunnen gebruiken om ons huis tot een plek te maken waar we niet alleen leven maar ook floreren.

Dit boek laat zien hoe je met kleine aanpassingen grote veranderingen teweegbrengt. Allemaal gebaseerd op een nieuw onderzoek van het Happiness Research Institute.

Je leest bijvoorbeeld waarom ronde eettafels je gelukkiger maken, hoe belangrijk licht is, en je leert hoe je elke kamer groter kan laten lijken. 
Hoe klein of groot je huis ook is en welk budget je ook hebt: Meik laat zien dat je je huis zo kunt inrichten dat je net als de gelukkigste mensen ter wereld kunt leven.

Wederom heeft Meik Wiking een prachtig geïllustreerd, makkelijk toepasbaar en inspirerend boek weten schrijven. Met korte hoofdstukken, tips die haalbaar en betaalbaar zijn kunnen we allemaal het Deense geluk opzoeken. Met de donkere dagen van de herfst en de winter voor de deur is dit een moment om op de bank, met dekentje, dikke sokken en een kop thee dit boek door te lezen voor fijne ideeën. Op die manier ben je meteen al lekker 'Hygge' bezig!

En dan nu het goede nieuws - Ruby Wax

''Waarom gaat er zoveel aandacht naar alles wat er mis is op aarde?''

De afgelopen drie jaar sprak Ruby Wax mensen die het voortouw nemen in de nieuwste innovaties en zich inzetten voor een betere toekomst voor de mensheid. Van de gemeenschappen die worden ontworpen om eenzaamheid uit te roeien en de bedrijven die het geluk van hun werknemers vooropstellen, tot de indrukwekkende Al-technologie die kinderen met leermoeilijkheden helpt en de alfabetiseringsgraad naar een hoger niveau tilt.
In het boek 'En dan nu het goede nieuws beginnen we de groene spruiten van de postpandemische wereld te zien en geeft Ruby Wax ons de blauw druk die we allemaal zo nodig hebben om een vriendelijkere en empathischere wereld te bereiken.

Ruby Wax, de Amerikaans-Britse actrice, kennen we allemaal wel van tv-shows, series (ze schreef het scenario voor Absolutly Fabelous en comedyshows. Ze schreef ook meerdere boeken. Dit nieuwste boek is een grote motivatie om het leven weer eens van een zonnigere kant te zien. Tegenwoordig kijken we alleen nog maar naar wat er fout kan gaan en worden we overspoeld met nieuws om angst en slechtheid te verspreiden, terwijl er ook zoveel goed gaat.
Met haar welbekende humor en zelfspot geeft ze niet alleen het probleem van de mensheid maar ook van zichzelf bloot. Ze komt bijvoorbeeld in dit boek terug op uitspraken die ze eerder gedaan heeft.
Ze spoort je, via praktisch haalbare tips, aan om positieve veranderingen te creëren. Voor jezelf of met anderen. Niet via droge opgesomde vaste regels maar met veel vergelijkingsmateriaal, haalbaarheid en humor.

Als we allemaal een beetje meer Ruby Wax in ons hadden, was de wereld een stuk gezelliger!

De buitengewone avonturen van Bipolair Boy - David Mangene

 ''...acceptatie is essentieel''

David Mangene loopt al jaren rond met een klinische depressie. In 2019 krijgt hij een diagnose: bipolaire stoornis type 2.
Na een bezoek aan zijn therapeut besluit hij zijn leven radicaal om te gooien en strikt de algemeen geaccepteerde leefregels voor mensen met een bipolaire stoornis op te volgen. Dit betekent medicatie nemen, therapie volgen, voldoende lichaamsbeweging,  mindfulness en geen alcohol of drugs meer. Maar in Davids hoofd woont Bipolair Boy, zijn niet-onvriendelijke aartsvijand, die er alles aan doet om David op de rand van de afgrond te houden.
Dit is het verhaal over wat er gebeurt als je volgens de adviezen van je therapeut gaat leven. Van zoeken naar stabiliteit en over het duiveltje in je hoofd dat je de verkeerde kant op blijft sturen.

Dit is het ware verhaal van auteur, zanger, gitarist, stand-upcomedian, leraar Engels en sinds 2015 ook trainer in Omdenken. David Mangene is geboren in de Verenigde Staten en verhuisde op zijn 23e naar Nederland.
Zijn boek 'De buitengewone avonturen van Bipolair Boy' is onlangs verschenen en maakt ook onderdeel uit van een blogtour, georganiseerd door uitgeverij Lev. 

Het boekje is een verslag van de therapie die David gaat volgen om zijn bipolaire stoornis onder controle te krijgen, hiervoor volgt hij de negen-stappen methode. Tegelijkertijd moet het stemmetje in zijn hoofd, Bipolair Boy, ook deze negen stappen volgen en zijn uiterste best doen om David elke keer van het goede pad af te halen. In het boek is deze strijd weergegeven door twee vertellers aan het woord te laten; David en Bipolair Boy.
Zo wordt het gevecht wat beide moeten leveren om deze therapie te overleven goed weergegeven. 

Wat volgt is de beschrijving van een strijd die niet makkelijk is en gepaard gaat met de nodige terugvallen. De schrijver vertelt zijn eerlijke verhaal en schuwt daarbij niet dat hij daar de nodige fouten bij maakt. Het is een leerproces en herkenbaar voor mensen met een zelfde stoornis of voor iemand die een persoon in zijn omgeving heeft met een bipolaire stoornis. 
De therapie wordt uitgeschreven met de nodige humor en maakt daarom dat dit een heel ander soort boek is dat over stoornissen gaat. De meeste dreunen namelijk ervaringen simpelweg op of zijn een eentonige versie van hoe het zou moeten gaan, of van hoe het gegaan is.

Een verademing zou je dus kunnen zeggen. Maar.. alhoewel de belevenissen van zowel David als Bipolair Boy soms erg grappig zijn, in ieder geval grappig beschreven, kon ik me er toch niet van losmaken dat ik het gevoel had dat ik een kinderboek zat te lezen. De volwassen versie van 'Het leven van een Loser' zeg maar. Begrijp me niet verkeerd, ook deze boeken vind ik uitermate grappig maar kan ik niet serieus nemen. Dat gebeurde dus ook met dit boek. Als de schrijver David Mangene dat voor ogen heeft gehad met zijn beschrijvingen van zijn therapie dan is het boekje uiteindelijk geslaagd, anders is het niets meer dan een stand-upcomedian script versie.

Uit de rij - Henriëtte van 't Wout

''Opdat we nooit zullen vergeten...''

Daniël is een jongen als alle anderen. Tot hij op een dag verplicht een Davidster op zijn jas moet dragen.
Het is oorlog. De Duitsers willen alle Joden in Amsterdam  in de Hollandse Schouwburg verzamelen. Daniël wordt geplaatst bij de crèche aan de overkant. Tijdens een wandeling wordt hij uit de rij gehaald...

Dit boekje van Henriëtte van 't Wout is geschreven voor kinderen vanaf 10 jaar. Een vreselijke gebeurtenis, gebaseerd op waargebeurde feiten, wat met zoveel respect en liefde beschreven is dat het ook volwassenen weet te ontroeren. Het boekje telt slechts 90 bladzijden maar weet evenveel te vertellen als een boek van 400 bladzijden. Het raakt de essentie en is daarom een prima samenvatting voor kinderen om bekend te blijven met dit, helaas verschrikkelijke, stukje geschiedenis. Maar lees het vooral dan als volwassen mee want dit verhaal is te mooi om aan je voorbij te laten gaan.

Gezag - Mark van Vugt & Max Wildschut

 
"Evolutie verzint nooit iets nieuws, ze bouwt altijd voort op wat er is."

Het oude leiderschap op basis van macht werkt niet meer in moderne organisaties. Om het beste uit mensen te halen heb je als leider gezag nodig. gezag betekent dat mensen naar je luisteren omdat ze hier zelf voor kiezen, niet omdat het moet. Met gezag realiseer je niet alleen betere resultaten, het maakt het werk ook voor iedereen leuker - ook voor jou als leider.

Zowel macht als gezag hangt samen met aangeboren instincten. Onze hersenen zijn echter niet geëvolueerd voor de realiteit van de moderne organisaties. Hierdoor raakt ons instinct van slag - een mismatch. Het gevolg is een overvloed aan falende managers end e misvatting dat slechts weinige in de wieg zijn gelegd om te leiden.
In dit boek wordt uitgelegd hoe dit instinct werkt, waardoor het van slag raakt en hoe je hier beter op kunt in spelen. Je leert zo gezag ontwikkelen in de meest onwaarschijnlijke omgeving, namelijk: moderne organisaties.

Dit boek steekt ver boven de andere 'hulp/informatie boeken uit. Er wordt vanuit een andere hoek gekeken naar leiderschap, namelijk vanuit een evolutionair-wetenschappelijke hoek. Wanneer je interesse hebt in het ontdekken en toepassen van leiderschap, óf of leiderschap überhaupt iets voor jou is, is dit hét boek. 
Door middel van vele voorbeelden en testen die je, (uiteraard 100% eerlijk), in kunt vullen is het ook nog eens informatie die echt blijft hangen. Zo leer je ook dat leiderschap niet eenduidig toe te passen is, elk project of elke organisatie vraagt om een andere leider. 

Het is een aanvulling in je boekenkast of op je bureau en je zal er nog vaak naar terug grijpen om dingen voor jezelf, maar ook als je onder een leider valt, te kunnen willen duiden.

De razzia's van 22 en 23 februari 1941 in Amsterdam - Wally de Lange

''In Amsterdam heeft een grote staking plaatsgevonden (...) We hebben iedereen die daar aan deelnam gearresteerd, en - voor degenen die daarin geïnteresseerd zijn - u kunt ze in Mauthausen bewonderen.''


Op het moment van de Februaristaking was Nederland bijna een jaar door de Duitsers bezet. De staking was een verzetsactie tegen de bezetter. De razzia's van 22 en 23 februari 1941 in Amsterdam, waarbij 400 Nederlandse Joodse mannen werden opgepakt en naar Buchenwald en Mauthausen werden gedeporteerd, vormden de directe aanleiding voor de staking.
Hoewel de historische verzetsactie vanaf 1946 jaarlijks wordt herdacht, is er over de razzia's en de slachtoffers minder bekend. Dit boek brengt daar verandering in. Wally de Lang reconstrueert deze geschiedenis en traceert de achtergrond van alle opgepakte mannen. Over de meeste was niets gepubliceerd toen Wally de Land onderzoek aan dit onderzoek begon, er bestond niet eens een volledige namenlijst. Door grondig speurwerk heeft zij van alle mannen iets van hun leven kunnen achterhalen. Het boek verteld het verhaal van hun deportatie, van wat er daarna gebeurde en hoe deze mannen aan hun einde zijn gekomen.
Het onderzoek bevat een grote en schokkende ontdekking: het brengt tot nu toe onbekende feiten aan het licht over de manier waarop tenminste 108 van de vermoedelijk 150 mannen van de Februarigroep aan hun einde zijn gekomen. Het is van grote menselijke en historische betekenis dat Wally de Lang het lot en het einde van deze mannen achterhaald heeft.

Wat een inzet heeft schrijfster Wally de Lang met dit boek getoond en wat een ongelooflijke kennis deelt zij met ons door dit zeer indrukwekkende boek geschreven te hebben. Wanneer je in staat bent om zo gedreven en met respect en ingetogenheid de waarheid te willen achterhalen, van voor jou totaal onbekende, getuig je van een groot hart.
In haar voorwoord geeft ze aan meerdere keren de vraag te horen te hebben gekregen: ''kies je de volgende keer een leuker onderwerp?''. Een logische vraag gezien het onderwerp, maar voor dit het verhaal geldt in ieder geval dat het niet leuker te maken valt. Sterker nog, als lezer raak je verbijsterd over wat er met deze 400 Joodse mannen gebeurd is. (in deze recensie wordt daarom trend geen informatie gegeven om spoilers te voorkomen). Ondanks de afschuwelijkheden die Wally de Lang gewoon rechttoe rechtaan verteld, lees je het boek in een adem uit, wel met hier en daar een diepe snak naar adem.
Hoe is het mogelijk dat deze geschiedenis verborgen is gebleven? Dankzij de precisie van het speuren naar bewijs van de schrijfster en dankzij de precisie en nauwkeurigheid van de Duitsers. Omdat de Duitsers alles tot in de details beschreven en noteerde was er na aanvang van het onderzoek steeds een volgende stap in de reis naar de ondergang van de 400 Joodse mannen te volgen. 
Maar niet alleen de afschuwelijke daden van de Duitsers komen aan het licht. Ook het besef dat Nederland op verschillende gebieden meewerkte. De begeleidende foto's maakte het alleen maar pijnlijker. Het is geen boek wat je leest voor je plezier maar wel een boek wat iedereen zou moeten lezen. Van jong tot oud want niets is zo belangrijk als de geschiedenis. Het verhaal is heel goed leesbaar, het is namelijk niet alleen maar een voortdurende opsomming van feiten. Het is daarentegen ook niet geromantiseerd. Het  is een waardig verteld verhaal, over een afschuwelijke gebeurtenis.

Anders pak je toch gewoon een goed boek? - Kim de Lange

''Als er iets weg is, kan er ook iets nieuws voor in de plaats komen.''.....''De mantra 'ik moet niets' komt ineens in mijn gedachten op.''

Kim is zelfstandig ondernemer en alleenstaande moeder als ze van de een op andere dag in een burn-out belandt. Ze kan zich amper voortbewegen, zelfs opstaan van de dag is soms teveel. Als onverzekerde ondernemer wil ze zo snel mogelijk beter worden.
Naast alle goedbedoelde maar nutteloze raad van mensen uit haar omgeving en psychologen met doorsnee adviezen, besluit ze het op eigen wijze te doen. Ze gaat vol goede moed op zoek naar de heilige graal. Die weet ze uiteindelijk te vinden, maar tot haar stomme verbazing is die heel anders dan ze zich voorgesteld had.

Door een woud van paniekaanvallen, slapeloze nachten, twijfels en een totaal verlies aan vertrouwen dat het ooit nog goedkomt ervaart Kim dat humor een van de beste medicijnen is. Ze schrijft over overprikkeld boodschappen doen, praatgrage cv-monteurs, kennissen met goedbedoelde adviezen, het opnieuw oefenen met autorijden en verliefdheden die zich, ongeacht haar burn-out, aandienen.

De hoofdpersoon Kim is tevens de schrijfster Kim de Lange. Ze is communicatietrainer, (trainings)-acteur, coach en auteur. Sinds 2003 traint ze zeer uiteenlopende bedrijven in communicatie. In haar trainingen maakt ze graag gebruik van ervaringsgericht leren. De laatste jaren traint ze veelal medisch personeel in het bespreekbaar maken van emotioneel beladen onderwerpen. 
Hoe gek klinkt het dan als juist Kim in een burn-out belandt? Nou helemaal niet zo gek, want een burn-out is niet persoons- of beroeps gebonden. Het kan ons allemaal gebeuren. Man/vrouw, jong/oud, geen/wel werk. En als het onszelf niet gebeurd herkennen we vaak allemaal wel iemand in de nabijheid die het heeft of heeft gehad. Soms zien we het zelfs al aankomen bij een ander (of onszelf) maar durven er niets van te zeggen omdat we het antwoord al weten: "hoe kom je daar nou bij, ik heb juist alles onder controle!'' Die controle is juist de grootste valkuil!
Eenmaal toegegeven of geconstateerd begint er een moeilijk proces, voor degene zelf maar ook voor zijn of haar omgeving. Het volstaat niet met even een paar dagen rust, sport of een taart bakken.

De schrijfster van dit boek heeft met een eerlijk inkijkje op haar zwakste moment laten zien dat wat voor de een wel werkt niet bij de ander hoeft te werken. En de raad van een ander of van de psychologen blijken in de praktijk niet altijd te werken of onuitvoerbaar. Wel kunnen ze allemaal dat ene duwtje in je rug zijn om zelf aan de slag te gaan en het allemaal niet zo nauw te nemen. Kim wist in deze situatie toch elke keer het licht te zien en pakte de hele situatie met een dosis humor op. Als het voor je weggelegd is is dit de allerbeste manier. Met een lach kom je verder in een situatie dan honderden hulpboeken je kunnen vertellen. Maar wacht even is dit dan geen hulpboek?????
Nee dit is geen hulpboek want Kim gaat je niet vertellen wat jij moet doen om uit je burn-out te komen of hoe je hem eventueel kan voorkomen. Wel deelt ze graag haar ervaring omdat ze het belangrijk vind dat mensen zichzelf wat minder serieus moeten nemen in. Het gebeurd de beste dus jou ook. Maar net als de beste kom je er met een hoop lichtheid, zelfspot en vertrouwen in jezelf weer bovenop. 

De crèche - Elle van Rijn

''Van de kinderen blijf je af! Die kunnen er niks aan doen wat de volwassenen allemaal uithalen.''

Amsterdam, 1942-1943. Tegenover de Hollandse Schouwburg bevindt zich de Joodse crèche, door de Duitsers getransformeerd in een verzamelplaats voor Joodse kinderen voordat ze op transport gaan. Samen met de andere Joodse kinderverzorgsters van de crèche bekommert de zeventienjarige Betty Oudkerk zich om het lot van de kinderen, terwijl  het leven voor Joden buiten de crèche steeds beangstigender wordt. In het diepste geheim weten ze onder leiding van Henriëtte Pimentel, de directrice van de crèche, ruim zeshonderd kinderen van deportatie te redden, ongeacht de grote risico's die dat met zich meebrengt.

De crèche is een verzetsverhaal van jonge vrouwen die in wrede omstandigheden moeten beslissen over leven en dood. Moedige vrouwen met een vurige hoop voor de toekomst - want wie een kind redt, redt de toekomst.

Met dit boek heeft de schrijfster Elle van Rijn me, buiten verwachting om, echt weten te raken. Het is haar duidelijke, pakkende en vlotte schrijfstijl maar vooral haar persoonlijke aanpak die het zo aangrijpend maken. Van de hoofdpersonen worden geen helden gemaakt maar ze worden wel neergezet met respect en een dapperheid waar menigeen nog iets van leren kan.
Vanaf het begin gaat het verhaal onder je huid zitten, terwijl het bij de meeste mensen toch een welbekend verhaal is. Door de ogen van Betty, één van de hoofdpersonen, zie je het weer eens van een andere kant belicht en voel je de onmacht, het verdriet, de angst, en het ongeloof heel intens omdat je weet dat het op waargebeurde feiten (maar ook veel fictie) is gebaseerd. Het is vooral ook de humor en het volwassen worden van de Betty dat zoveel kracht uitstraalt. De leider van De Hollandse Schouwburg, (Süskind), en van de crèche,  (Pimentel), weten een kracht de bundelen die zelfs sommige Duitsers tot een moment van zwakte weet te brengen. Ook de stad Amsterdam wordt mooi en goed beschreven, met al zijn gruwelijkheden die het door de Duitsers is aangedaan, maar ook met oog voor detail en informatie die nog niet bij iedereen bekend zal zijn.
Het is geen hoogstaande literatuur en ook geen standaard geschiedenisverhaal maar een prachtige, intense, beklemmende en dappere beschrijving van de strijd tegen onheil van de gewone burger.
Met veel dank aan de goede en liefdevolle schrijfstijl van Elle van Rijn 

V2 - Robert Harris

''Dus U bent een van de genieën die de oorlog voor ons gaan winnen?''

(Noot van de auteur) ''Dit verhaal speelt zich af in een periode van vijf dagen aan het einde van november 1944. De achtergrond is historisch. De V2-aanvallen op Londen hebben zich voorgedaan in de hier beschreven volgorde en hebben de hier beschreven gevolgen gehad. De Duitse raketten zijn werkelijk afgevuurd uit bebost gebied in de omgeving van Scheveningen, en in een reactie daarop is inderdaad een Brits contraoperatie opgezet, waarvan de kern wordt gevormd door een team WAAF's. Ook is er geprobeerd de geschiedenis van het raketprogramma en het werk van de luchtfoto-onderzoekers op RAF Medmenham zo nauwkeurig mogelijk weer te geven als redelijkerwijze in een roman verwacht kan worden.''

Robert Harris vertelt via twee verhaallijnen een complex stukje geschiedenis. Enerzijds volgt de lezer de Duitse fictieve ingenieur, die in Scheveningen gestationeerd is om de lancering van de V2-raketten te begeleiden. Deze Rudi Graf is in eerste instantie een opportunist die geniet van aanzien en geld en zich laat leiden door de leiders boven hem. Wanneer er toch meer mis gaat dan verwacht, en de aanvallen aanzienlijk veel slachtoffers maken in een korte tijd, krijgt hij gewetensnood en keert hij zich tegen het beleid. Dit brengt hem in grote problemen. Wat echter jammer is, is dat door de schrijfstijl van Harris een echte rebel uit blijft. Kabbelend brengt hij verzet maar echte spanning hieromtrent blijft uit en dat is vertragend voor het verhaal. Iets meer actie, dan alleen het afvuren van de raketten en hun impact van de inslag, had wel meer voor het verhaal kunnen betekenen.

Aan de andere kant volgen we fictieve Britse Kay Caton-Walsh. Ze is werkzaam bij de WAAF (Woman's Auxiliary Air Force) en onderzoekt luchtfoto's. Zo wordt ze betrokken bij de aanvallen vanuit Scheveningen op Londen. Aan haar de taak om militaire activiteiten op te sporen naar aanleiding van onregelmatigheden op foto's. Zelf ontsnapt ze ternauwernood aan een luchtaanval en wanneer er ook nog eens geen lanceerplatformen te vinden zijn wordt Kay overgeplaatst van Londen naar Mechelen om daar omgeschoold te worden voor radartechnologie. Ook het verhaal van Kay kabbelt voort. Het verhaal bevat veel spionagetechnieken en geeft een goede blik op de operatie V2, maar het thrillereffect ontbreekt. Soms lijkt het wel of de schrijver extra zijn best doet om een scene spannend te krijgen, tevergeefs. 
De verhaallijnen komen uiteindelijk goed bij elkaar en het hele verhaal is duidelijk en in een logische volgorde vertelt. Boeiend qua onderwerp maar saai wat betreft spanningsboog. Jammer, want Robert Harris is normaal gesproken wel in staat om deze combinatie van werkelijkheid en spannende fictie tot een goed geheel te breien. 

Alice/Marieke in Tinderland

''Een voorwaarde voor geluk was simpelweg te zijn wie ik was.''

Marieke dacht op Tinder haar grote liefde gevonden te hebben. Dat blijkt echter een enorme misvatting. Nadat ze een punt achter haar relatie met Willoughby heeft gezet, besluit ze weer te gaan daten. Ze stapt opnieuw in de wereld van Tinder, maar raakt hopeloos verstrikt in alle profielen, chats en matches met mannen. Om tot zichzelf te komen gaat ze in gesprek met haar goede vriend Richard, die ook haar coach en trainer is. Hij helpt haar haar onzekerheden te overwinnen.
Vol goede moed gaat ze terug naar Tinderland. Ze verbaast zich over de mannen die ze daar tegenkomt. De duizenden mannen die Marieke naar links en naar rechts swipet, blijken onderverdeeld te kunnen worden in archetypen. Tegen wil en dank gefascineerd door dit fenomeen - en natuurlijk om een nieuw man te vinden - gaat ze verder met daten. Tinderland vormt voor haar uiteindelijk geen doolhof meer maar een bijzonder overzichtelijk land, waar mannen bijna allemaal keurig in hokjes kunnen worden ingedeeld.
Na een enthousiast begin wordt Marieke steeds cynischer en raakt ze hoe langer hoe meer teleurgesteld. Tegelijkertijd wordt ze ook kritischer en zelfbewuster. Net als Alice probeert ze haar weg terug te vinden naar de echte wereld...Maar zal dat haar lukken?

En daar is ze dan, een van de weinige die niets van Tinder afweet! Serieus helemaal niets, ik herken niet eens het logo, niet de site en weet dus al helemaal niet hoe het werkt, (al heb ik heus wel eens van swipen naar links of rechts gehoord). Volgens de schrijfster van het boek onmogelijk, maar ja de schrijfster hield zelf ook wel dingen voor onmogelijk en na twee en half jaar Tinder moest ze toegeven....alles is mogelijk.
Marieke Visser laat de lezer een kijkje nemen in de wonderlijke wereld die Tinder heet waar met recht alles maar dan ook alles mogelijk is; van een date met een nieuwsgierige, narcistische, rijke, domme, schattige, spirituele, cliché, serieuze, gekke, lolbroek, creatieve, creepy, anonieme, vaderlijke, romantische, seks-beluste, Toy Boy, leugenaar, getrouwde tot een gewoon leuke man. Tegelijkertijd blijkt dat al deze mannen wel iets aan hun profiel hebben aangepast of weggelaten waardoor elke date eindigt in een teleurstelling, dan wel een verdrietig fiasco. Wat ze allemaal wel opleveren is een flinke deuk in je eigen ego. En dan kun je natuurlijk eindeloos door blijven Tinderen of op een gegeven moment maar genoegen nemen met wat je aangeboden krijgt.
Zo niet de schrijfster, zij besloot en ervoer, ook na de vele gesprekken met haar goede vriend Richard, dat echte liefde niet bij elkaar te swipen valt maar in jezelf zit, dat je ten alle tijden jezelf moet blijven en dat iemand een aanvulling moet zijn. Geluk zit in jezelf en ook in heel veel kleine en grote dingen om je heen, je moet er alleen wel voor openstaan.

Met veel plezier heb ik oprecht genoten van dit eerlijke relaas en moest soms hardop lachen, heb gemopperd en heb veel herkend. Want of je nu bekend bent met Tinder of niet, deze relatiefouten hebben de meeste van ons allemaal wel gemaakt.
De cursief gedrukte stukjes uit het boek Alice in Wonderland zijn een erg leuke aanvulling.

In tijden van besmetting - Paolo Giordano

''Het transportnet...snel, comfortabel, fijnmazig, precies wat wij fijn vinden. In tijden van besmetting is onze efficiëntie ook een vloek''

De Corona-epidemie dreigt het grootste gezondheidsrisico van onze tijd te worden. Het legt de verschillende niveaus bloot waarop wij tegenwoordig met elkaar verbonden zijn - het maakt niet uit wie of waar we zijn, wat we nu meemaken gaat voorbij aan landsgrenzen, identiteiten en culturen. De verspreiding van het virus maakt ondubbelzinnig duidelijk hoezeer onze wereld geglobaliseerd is. De epidemie moedigt ons aan de wereldbevolking als één grote samenleving te zien en dwingt ons om in te zien dat individule keuzes gevolgen hebben voor iedereen. De samenleving waar we ons nu mee bezig moeten  houden, is de gehele mensheid.

Veel zou er gezegd kunnen worden over dit essay maar het belangrijkste is dat iedereen dit leest. Want al het nieuws wat we nu via de media te horen krijgen is hierop gebasseerd. Het is een waarheid die iedereen gewoon onder ogen moet zien, niet de mensen die altijd al hielpen of naar andere omkeken en voor elkaar zorgden maar nu ook eens de mensen die dat niet deden. We zijn niet alleen, we zijn met zijn allen en alleen met zijn allen, dus niemand uitgezonderd en wereldwijd, kunnen we dit virus verslaan. Daarna vinden we elkaar terug in een vernieuwde en hopelijk verbeterde, minder egoïstische samenleving.

''Een urgent, elegant en uiteindelijk hoopvol eassy.''