Dochter van de zee - Linda Wilgus

''Zwem...Kom naar huis...Er is niets onnatuurlijks aan de Bucca. Hij is de natuur zelf. Hij is een deel van de zee.''

Soms is een flaptekst al genoeg om je nieuwsgierigheid direct te wekken. Dat had ik direct bij het boek ‘Dochter van de zee’ van Linda Wilgus. De combinatie van een ruige kust, folklore en een mysterieuze afkomst sprak me meteen aan. Maar dat het verhaal uiteindelijk deze kant op zou gaan, had ik absoluut niet zien aankomen. Wat heb ik genoten van deze historische roman. Sterker nog, op sommige momenten deed het verhaal me zelfs een beetje denken aan Pirates of the Caribbean. Vanwege de avontuurlijke sfeer, de smokkelpraktijken, en de romantiek die als een rode draad door het verhaal lopen. Heerlijk leesvoer.

Hier gaat 'Dochter van de zee' over
Het verhaal van ‘Dochter van de zee’ speelt zich af aan het begin van de negentiende eeuw in Cornwall. De jonge weduwe Isabel keert terug naar het dorp waar ze als klein meisje aanspoelde en waar nog altijd het gerucht rondgaat dat ze de dochter van een zeegeest zou zijn. Wanneer ze betrokken raakt bij een groep smokkelaars en de gewonde kapitein Jack verzorgt, belandt ze in een wereld vol gevaar, geheimen en verboden gevoelens.

Linda Wilgus heeft een beeldende en boeiende schrijfstijl
Wat mij direct opviel tijdens het lezen, is de beeldende schrijfstijl. Auteur Linda Wilgus weet Cornwall en de zee werkelijk tot leven te brengen. Je hoort de golven tegen de rotsen slaan, voelt de zilte zeelucht en ziet de kleine vissersdorpen zo voor je. De omgeving vormt niet alleen het decor, maar is een onmisbaar onderdeel van het verhaal geworden. Juist die sfeervolle beschrijvingen zorgen ervoor dat je volledig terug de geschiedenis in wordt gezogen.

Sterke en ietwat mysterieuze personages
Ook de personages zijn een groot pluspunt. Isabel is een sterke hoofdpersoon die ondanks haar verdriet en onzekerheden langzaamaan toch haar eigen weg vindt. Ze maakt een geloofwaardige ontwikkeling door en groeit uit tot een vrouw die haar eigen keuzes durft te maken. Jack blijft aanvankelijk wat mysterieus, waardoor je nieuwsgierig blijft naar zijn verleden. Ook de bijfiguren geven het verhaal kleur en laten zien hoe belangrijk gemeenschap en vooroordelen kunnen zijn in een klein dorp.

Spanning wordt goed opgebouwd, je blijft doorlezen
De spanningsopbouw is uitstekend. Steeds wanneer je denkt te weten welke kant het verhaal opgaat, volgt er een nieuwe ontwikkeling. Dat maakte ook dat ik door bleef lezen. Slechts halverwege zakt het tempo iets in doordat sommige beschrijvingen dan wat uitvoeriger zijn dan nodig. Gelukkig duurt dat niet lang en weet Linda Wilgus de spanning weer snel terug te brengen.

Een debuut zo goed geschreven vraagt om meer
Voor een debuut is de roman ‘Dochter van de zee’ bijzonder indrukwekkend te noemen. Het is een prachtige mix van historische fictie, avontuur, romantiek en een vleugje mystiek. Linda Wilgus heeft mij aangenaam verrast en ik hoop dat dit nog maar het begin is van een mooie schrijverscarrière. Wie houdt van historische romans met een sterke personages, een mysterieuze sfeer en een vleugje avontuur, kan dit boek met een gerust hart aan zijn of haar boekenlijst toevoegen.

Specificaties Dochter van de zee

Auteur: Linda Wilgus | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: The Sea Child | Vertaling: Monique Eggermont & Frouke van Es | Eerste uitgave 2026 | | Aantal bladzijden: 362 | ISBN 9789400518421

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Booth - Karen Joy Fowler

                '        'Aan de geschiedenis valt niet te ontkomen''

Via uitgeverij Rainbow mocht ik een boek recenseren. Ik koos voor de roman ‘Booth’ van auteur Karen Joy Fowler. In eerste instantie vanwege de historische achtergrond. Het idee dat een auteur een van de bekendste en meest schokkende gebeurtenissen uit de Amerikaanse geschiedenis – de moord op Abraham Lincoln door John Wilkes Booth – weet om te vormen tot een roman, maakte me enorm nieuwsgierig. Want hoe maak je van zo’n beladen stukje geschiedenis een meeslepend verhaal, zonder dat het een droge geschiedenisles wordt? Karen Joy Fowler bewijst met ‘Booth’ dat dat absoluut mogelijk is

Hier gaat het boek ‘Booth’ over
Aan het begin van de negentiende eeuw verhuist de excentrieke Britse theateracteur Junius Booth met zijn vrouw naar Amerika. Ze betrekken een boerenhoeve ten noorden van Baltimore en krijgen tien kinderen, waarvan er zes overleven. Junius Booth is de pater familias, kostwinner en gevierd Shakespeare-acteur, maar hij is even instabiel als geniaal. De kinderen groeien op in de aanloop naar de Amerikaanse burgeroorlog. De jongens worden net als hun vader acteur, wat de Booths tot een beroemde en toonaangevende theaterfamilie maakt. Maar achter de schermen beginnen schandalen, triomfen en rampen hun tol te eisen, met als ultiem dieptepunt de schokkende moord op Lincoln door de jongste zoon John.

'Booth' gaat niet alleen maar over de moord, maar juist ook over de families achter de dader
Waar je als lezer misschien in eerste instantie zou verwachten dat het personage John Wilkes Booth centraal zou staan in de roman ‘Booth’, kiest de schrijfster bewust voor een andere invalshoek. Dit verhaal draait namelijk niet alleen maar om de man die Lincoln vermoordde, maar vooral om de familie achter hem. Dat maakt het geheel direct interessanter en persoonlijker. Waarschijnlijk stelde de schrijfster zichzelf tijdens het schrijven de vraag: wat gebeurt er met een familie wanneer een van hen uitgroeit tot een monster in de ogen van de wereld? Wat volgt is ‘Booth’, een uiterst interessante en goed leesbare roman.

Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika ontvouwd zich een indrukwekkend familiesaga
Het verhaal begint in 1822 en volgt de excentrieke Booth-familie over tientallen jaren. Vader Junius Brutus Booth is een beroemde Shakespeare-acteur met een indrukwekkend talent, maar ook een grillig en instabiel karakter. Rond hem groeit een groot gezin op, vol dromen, verdriet, rivaliteit en geheimen. Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika dat langzaam afstevent op de Burgeroorlog ontvouwt zich een indrukwekkende familiesaga.

Het verhaal heeft sterke en interessante personages
Wat mij hierbij vooral raakte, is hoe sterk de karakterontwikkelingen zijn uitgewerkt. Fowler schrijft haar personages met zoveel nuance dat ze, tijdens het lezen, echt in je fantasie gaan leven. Vooral Rosalie, Asia en Edwin Booth blijven bij mij hangen.
Rosalie, lichamelijk beperkt en vaak op de achtergrond geplaatst, heeft een stille kracht die enorm binnenkomt. Asia is juist temperamentvol en ambitieus, terwijl Edwin worstelt met verwachtingen en de schaduw van zijn vader. En juist doordat deze personages zo zorgvuldig worden opgebouwd, voelt het drama dat zich langzaam ontwikkelt nog heftiger aan.

Karen Joy Fowler heeft een literare schrijfstijl die prettig wegleest
De schrijfstijl van Karen Joy Fowler is prachtig literair zonder dat het in zijn totaliteit afstandelijk wordt. Ze heeft een beeldende schrijfstijl, en met gevoel voor detail. Sommige zinnen wil je bijna opnieuw lezen omdat ze zo mooi geformuleerd zijn. Tegelijkertijd vraagt het boek ‘Booth’ wel de aandacht van de lezer. Dit is geen snel verhaal, dat je gedachteloos uitleest, maar een rijk historisch verhaal. En waar je ook zeker de tijd voor moet nemen.

Het boek 'Booth' heeft een traag leestempo wat wel tijd en aandacht vraagtH
Dat brengt meteen het leestempo ter sprake. ‘Booth’ heeft namelijk een vrij rustig leestempo. Karen Joy Fowler neemt namelijk uitgebreid de tijd om de familiegeschiedenis, onderlinge relaties en historische context op te bouwen. Voor sommige lezers zal dat misschien wat traag voelen, zeker in het begin. Maar persoonlijk vond ik juist dat trage, zorgvuldige opbouwen wel passen bij het verhaal. Het geeft de personages ruimte om te groeien, en maakt dat je je als lezer steeds meer verbonden voelt met de familie.

Er zit veel historische informatie in maar het is geen geschiedenisboek
Daarnaast vond ik het indrukwekkend hoeveel historische informatie in het verhaal verwerkt zit. Dit komt echter nergens geforceerd of saai over. De spanningen rondom slavernij, politiek en de naderende Burgeroorlog zijn voortdurend aanwezig en geven het boek een enorme gelaagdheid. Fowler laat niet alleen het leven van de familie Booth zien, maar ook dat van de tot slaaf gemaakte familie Hall. Hierdoor krijgt het verhaal nog meer diepgang.

Het boek vertelt geen sensatie belust verhaal maar een boeiend persoonlijk relaas
Wat ‘Booth’ in het geheel zo bijzonder maakt, is dat het niet draait om de sensatie, maar om de menselijkheid. Je weet als lezer waar het verhaal naartoe gaat, maar toch blijft het boeien. Niet door spanning alleen, maar door de emoties, de sfeer en de vraag hoe geschiedenis weet te ontstaan binnen gewone gezinnen.

Is het boek ‘Booth’ voor iedereen? Dat denk ik niet. Wie namelijk houdt van snelle acties en constante plotwendingen, zal het tempo in dit verhaal soms te bedachtzaam vinden. Maar voor de liefhebbers van historische romans met sterke personages, prachtige taal en emotionele diepgang is dit echt een aanrader.

Indrukwekkend, intelligent en meeslepend
Kortom ‘Booth’ is een indrukwekkende, intelligente en meeslepende roman die laat zien hoe geschiedenis en fictie elkaar kunnen versterken. De auteur Karen Joy Fowler heeft niet alleen een stuk geschiedenis verteld, maar vooral een familie tot leven gebracht – met al hun liefde, verdriet en fouten. En juist daardoor blijft dit verhaal ook nog wel een tijdje bij me hangen.

Specificaties bij het boek Booth
Auteur: Karen Joy Fowler| Uitgeverij: Rainbow| Vertaling: Lucie van Rooijen & Inger Limburg |Eerste uitgave: 2022 | Gelezen Nederlandse uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 388 | ISBN 9789041716903

Met dank aan uitgeverij Rainbow voor het recensie-exemplaar.

Het geheim van villa Carlotta - Silvia Montemurro

Ze draait in het rond, in het rond
Het meisje dat niet slaapt
Ze draait in het rond en valt op de grond
Volg haar waar ze ook gaat

Als groot liefhebber van de Italiaanse meren, én iemand die elk seizoen van Bridgerton heeft verslonden, kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen toen ik het boek ‘Het geheim van Villa Carlotta’ voorbij zag komen. Een verhaal dat wordt aangeprezen als “Bridgerton aan het Comomeer”? Dat klinkt als een combinatie die bijna té mooi is om waar te zijn. Met hoge verwachtingen begon ik aan dit eerste deel van een nieuwe serie. Ik kan wel alvast zeggen dat ik absoluut werd meegenomen naar de zonovergoten oevers van het meer.

Hier gaat het boek 'Het geheim van Villa Carlotta' over
1848. Charlotte, dochter van de hertogin Marianne van Oranje-Nassau, brengt de zomer door aan het Comomeer. Ze verblijft in de prachtige familievilla in de plaats Tremezzo. Moeder Marianne is een vrijgevochten vrouw die haar man heeft verlaten, en ook Charlotte heeft niet veel op met de heersende etiquette.
Aan het Comomeer maakt Charlotte haar entree in de high society. Er zijn genoeg edelen die naar haar hand dingen. Maar Charlotte is gefascineerd door de mysterieuze hertog van Saksen: George.

In de villa ontdekt Charlotte een dagboek van enen Elena, en ze wordt diep geraakt door haar tragische verhaal. Volgens een oude legende kun je op stormachtige nachten een jong meisje door de gangen van de villa zien dolen. Hebben deze verhalen iets met elkaar te maken? En waarom lijkt het of ook George een kostbaar geheim bewaard.

De Italiaanse sfeer komt je tijdens het lezen tegemoet
Direct bij aanvang met lezen krijg je van dit boek, ‘Het geheim van Villa Carlotta’, een goed gevoel. De sfeerbeschrijvingen zijn heel goed gedaan. Je voelt de zon op je huid, ziet de glinstering van het meer en dwaalt als lezer door de gangen van de villa. De setting is echt geweldig en het Comomeer wordt bijna een personage op zich. Dat romantische, dromerige gevoel – precies waar je op hoopt als je aan Italië denkt – is continu aanwezig.

Intriges, liefdesverwikkelingen, drama's en geheimen, het zit er allemaal in
Daarnaast zit het boek vol intriges, liefdesverwikkelingen, sociale verwachtingen, drama en geheimen. Dit doet inderdaad denken aan de Netflix-serie Bridgerton. De ontdekking van een oud dagboek, en een spookachtig mysterie, geven het verhaal bovendien een extra laagje. Je zou het zeker niet als spannend kunnen omschrijven, maar het voegt wel wat spanning aan het verhaal toe. Toch weer een extra dimensie.

Charlotte is een hoofdpersonage met pit 
Van het hoofdpersonage Charlotte was ik zelf wel erg gecharmeerd. Ze is geen braaf meisje die zich zomaar aanpast, maar iemand die haar eigen pad probeert te vinden. Iets wat haar verrassend modern maakt. Ook de dynamiek met haar moeder, die ook haar eigen keuzes in het leven maakt, geeft het verhaal wat extra smeuïgheid. De andere personages zijn wat stereotypes maar die zijn voor het verhaal juist nodig, en passen er perfect bij.

'Het geheim van Villa Carlotta' is toch wel voorspelbaar en cliché

Toch is het boek niet helemaal perfect. Waar het verhaal uitblinkt in sfeer en romantiek, voelt het plot af en toe wel voorspelbaar. Sommige wendingen zie je al van ver aankomen, zeker als je vaker boeken leest in dit genre. Daarnaast hadden bepaalde personages, ondanks dat ze prima in het verhaal passen, wel iets meer uitwerking mogen krijgen. Nu blijven hun motieven soms wat te oppervlakkig.

Ook qua schrijfstijl kan het hier en daar wat cliché aanvoelen. De romantische elementen zijn soms nét iets te zoet en minder subtiel dan je misschien zou hopen. Dat maakt het boek toegankelijk en lekker vlot leesbaar, maar haalt af en toe wel de exclusiviteit uit het verhaal.

Nu al uitkijken naar de volgende vier delen
Maar eerlijk is eerlijk, dit is precies het soort boek waar je voor gaat zitten met een kop thee (of een glas wijn) en jezelf even helemaal verliest in een andere wereld. De combinatie van geschiedenis, romantiek en mysterie werkt gewoon heel goed. Daarnaast maakt het einde je echt nieuwsgierig over hoe het verder gaat. Er komen hierna nog vier boeken uit dus dat is een fijn vooruitzicht. Leuk detail is dan zowel aan de voor- als achetrflap een oevrzicht van de meren en een stamboom is afgebeeld.

Bridgerton op zijn Vita e Bella

‘Het geheim van Villa Carlotta’ is een heerlijke, sfeervolle roman die perfect is voor fans van romantische historische verhalen met een vleugje mysterie. Verwacht geen baanbrekende plotwendingen, maar wel een meeslepende setting, intriges en een flinke dosis Italiaanse charme. Inderdaad Bridgerton op zijn Vita e Bella.

Specificaties bij het boek Het geheim van Villa Carlotta
Auteur: Silvia Montemurro | Originele titel: Le Ville sul Lago di Como – Il segreto di Villa Carlotta | Uitgeverij: Oceaan| Vertaling: Saskia Peterzon- Kotte |Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 330 | ISBN 9789046835357 | E-book 9789046835364 | Audiobook 9789046835371

Met dank aan uitgeverij Oceaan voor het recensie-exemplaar.

Lázár - Nelio Biedermann

 

''Het gezoem van een tussen rolluik en venster gevangen bij. Smalle lichtstroken die in een kamer vielen en zich op de gebloemde deken, het Perzische tapijt, de gedraaide meubels en het gele behang neervlijden. Zo begon de dag.''

Dankzij De Club van Echte Lezers, had ik het geluk om dit boek al vóór verschijnen te mogen lezen. Dit is een initiatief van Hebban waarbij enthousiaste lezers de kans krijgen om nieuwe titels vooruit te mogen lezen en alvast hun mening kunnen delen. Als liefhebber van literatuur is dat natuurlijk een buitenkans, en toen Lázár van Nelio Biedermann voorbijkwam, was mijn nieuwsgierigheid dan ook meteen gewekt. Niet alleen vanwege de intrigerende titel, maar zeker ook door de prachtige omslag met het witte paard

Hier gaat de roman Lázár over
Rond de vorige eeuwwisseling verwelkomt de familie Lázár hun nieuwste telg op hun landelijke zomerverblijf – een kasteel aan de rand van een duister, dreigend bos. Lajos von Lázár, een jongetje met een doorzichtige huid en lichtblauwe ogen, lijkt in het niets op zijn vader. Zijn geboorte staat symbool voor de vele geheimen, affaires en raadselachtige voorvallen die de baronnen Lázár al langer achtervolgen. Intussen doet de twintigste eeuw ook haar intrede, die het oude leven van de Lázárs voorgoed zal veranderen.
De ondergang van het keizerrijk raakt aanvankelijk alleen hun tradities, maar iedereen voelt het beven van de tijd. Wanneer Lajos in de jaren twintig zijn erfenis aanvaardt, lijkt de oude glans nog één keer op te bloeien. Maar de grootse beproevingen moeten dan nog komen.

Nelio Biedermann schreef  met Lázár een indrukwekkend debuut
Dat de schrijver Nelio Biedermann pas eenentwintig jaar is, maakt dit debuut des te indrukwekkender. Lázár is een roman die duidelijk geworteld is in zijn familiegeschiedenis. Dat merk je aan alles. Het verhaal ademt een zekere authenticiteit en betrokkenheid die je niet zomaar kunt bedenken. De personages zijn zorgvuldig opgebouwd, en dragen een emotionele lading met zich mee. Vooral de manier waarop verleden en heden met elkaar verweven worden, getuigt van ambitie en talent.

Prachtige zinnen die soms ook tegenwerken
Wat mij vooral aansprak, is de durf van de auteur. Biedermann neemt risico’s in zijn stijl en structuur en probeert duidelijk meer te doen dan alleen een rechtlijnig verhaal vertellen. Dat pakt op veel momenten goed uit. Er zitten prachtige zinnen in het boek die je even doen stilstaan, die je bijna opnieuw wilt lezen om ze volledig in je op te nemen. De thematiek – familie, identiteit en sporen van het verleden – is universeel en wordt met overtuiging neergezet.

Tegelijkertijd moet ik ook eerlijk zijn, want niet alles werkte voor mij even goed. De schrijfstijl is soms te bloemrijk, en op bepaalde momenten zelfs iets te ver gezocht. Waar beeldspraak krachtig kan zijn, voelde het hier en daar alsof het de overhand kreeg. Dat haalde me af en toe uit het verhaal en brak mijn concentratie. Juist omdat de kern van het verhaal zo sterk is, had iets meer soberheid in taalgebruik het geheel wellicht juist wel krachtiger gemaakt.

Er zijn voor de auteur nog heel veel groeimogelijkheden
Ook het tempo is niet overal even consistent. Sommige passages slepen een beetje voort, terwijl andere juist weer snel voorbijgaan. Ook verhaallijnen eindigen plotsklaps. Dit zorgde ervoor dat ik niet altijd even gemakkelijk in het verhaal bleef. Toch zijn dit voor een debuut geen onoverkomelijke punten, maar eerder groeimogelijkheden die horen bij een schrijver aan het begin van zijn carrière.

Dit boek voelt als het begin van iets veelbelovends
Wat absoluut overeind blijft, is dat Nelio Biedermann met Lázár laat zien dat hij een groot schrijver kan worden. De ambitie, het gevoel voor sfeer en de thematische diepgang zijn onmiskenbaar aanwezig. Dit boek voelt als het begin van iets veelbelovends. Het is een roman die misschien niet perfect is, maar wel indruk maakt en zeker nieuwsgierig maakt naar wat er nog kan komen.

'Lázár' is boek met een goed verhaal, moed en uitstralend talent
Al met al vond ik Lázár zeker niet slecht – integendeel. Het is een boek met sterke momenten, interessante ideeën en een duidelijke eigen stem. Ondanks mijn kanttekeningen over de soms overdadige taal, plotseling eindigende verhaallijnen en hier en daar trage leesmomenten, heb ik het met interesse gelezen en waardeer ik vooral de moed en het talent dat eruit spreekt.

De Club van Echte Lezers - Hebban
Ik ben dankbaar dat ik via Hebban en De Club van Echte Lezers kennis heb mogen maken met dit debuut. En hoewel de omslag me anders waarschijnlijk ook naar dit boek had geleid, maakt deze vroege leeservaring het extra bijzonder. Nelio Biedermann is zonder twijfel een naam om in de gaten te houden.

Specificaties bij het boek Lázár
Auteur: Nelio Biedermann | Uitgever: Atlas Contact| Eerste uitgave: 2025| Eerste Nederlandse uitgave: 2026 | Vertaling: Kris Lauwerys & Isabelle Schoepen | Aantal bladzijden: 334 | ISBN 9789025477394 | E-book 9789025477400

Met dank aan uitgeverij Atlas Contact voor het recensie-exemplaar.

Woeste Hoogte - Emily Brontë

 

''Zwak als een jong katje heb ik me naar mijn studeerkamer begeven, bijna te zwak om te genieten van het lustige brandende vuur en de dampende koffie die de dienstmeid voor mij had verzorgd''

Onlangs ging ik naar de film Wuthering Heights, een boekverfilming van het boek ‘Woeste Hoogte’ van Emily Brontë, die me verrassend wist te raken. De sfeer, de intensiteit en de rauwe emoties maakten grote indruk op me. Ik vond het dan ook een erg goede film. Wie mijn filmreview wil lezen kan die vinden op het lifestyleblog www.mamascrapelle.nl. Door die ervaring werd mijn nieuwsgierigheid naar het oorspronkelijke verhaal gewekt. Van uitgeverij Rainbow ontving ik een recensie-exemplaar - een prachtig gebloemde editie die meteen opvalt in je boekenkast – zo kon ik eindelijk het beroemde boek zelf ontdekken.

Hier gaat ‘Woeste Hoogte’ over
‘Woeste Hoogte’ vertelt de klassieke en tragische liefdesgeschiedenis tussen de weesjongen Heathcliff en Catherine Earnshaw. De jonge Heathcliff komt als vondeling terecht bij de rijke familie Earnshaw en wordt uiteindelijk hopeloos verliefd op Catherine, de mooie dochter des huizes. Catherine ziet zich gedwongen te kiezen tussen een zorgzame, veilige relatie met meneer Linton en de vurige passie met Heathcliff. Ze kiest voor meneer Linton en Heathcliff ontvlucht hierna het landgoed. Jaren later keert hij terug en zweert hij wraak op de hele familie.

De roman ‘Woeste Hoogte’ van Emily Brontë weet al generaties lang lezers te fascineren. Het verhaal speelt zich af op de ruige Engelse heide en draait om de intense en vaak destructieve relatie tussen Heathcliff en Catherine. De band die tussen beide ontstaat is zowel krachtig als ingewikkeld. Wat begint als een diepe verbondenheid groeit uit tot een verhaal vol passie, jaloezie, wraak en onverwerkte liefde.

Wat meteen opvalt tijdens het lezen is de bijzondere manier waarop het verhaal wordt verteld. Emily Brontë kiest voor een gelaagde vertelstructuur waarin verschillende perspectieven en herinneringen samen het verhaal vormen. In het begin moest ik daar als lezer even aan wennen, maar zodra je in het ritme komt werkt het juist heel goed. Het geeft het verhaal van ‘Woeste Hoogte’ juist iets mysterieus. Alsof je langzaam een familiegeschiedenis ontrafelt die vol geheimen en emoties zit.

De personages vormen zonder twijfel het hart van Woeste Hoogte. Heathcliff is een van de meest intrigerende figuren uit de literatuur. Hij is tegelijk slachtoffer en dader, kwetsbaar en meedogenloos. Zijn liefde voor Catherine is intens, maar ook donker en bezitterig. Catherine zelf is minstens zo complex. Ze is eigenzinnig, trots en verscheurd tussen haar gevoelens en haar maatschappelijke positie. Juist doordat geen van beiden perfect of sympathiek is, voelen ze verrassend realistisch aan. Hun relatie is niet romantisch in de klassieke zin, maar eerder een stormachtige botsing van emoties.

Ook de bij personages dragen sterk bij aan het verhaal. Figuren als meneer Linton en Nelly Dean geven andere perspectieven op de gebeurtenissen. Zij laten zien hoe de keuzes van Heathcliff en Catherine doorwerken in de levens van anderen. Het verhaal beslaat bovendien meerdere generaties, waardoor de gevolgen van liefde en wrok steeds verder doorrollen.

De spanningsopbouw in Woeste Hoogte is subtiel maar wel heel effectief. Het boek is geen thriller, maar toch voelt het vaak intens en geladen. Emily Brontë bouwt de emoties langzaam op en laat conflicten zich ontwikkelen tot dramatische momenten. De sfeer van de echte woeste heide speelt daarin een belangrijke rol. De natuur lijkt bijna een spiegel van de innerlijke stormen van de personages.

Wanneer je de film Wuthering Heights vergelijkt met het boek, valt vooral op hoeveel diepgang de roman biedt. De film weet de sfeer prachtig te vangen, maar in het boek krijgen de personages veel meer ruimte. Hun gedachten, twijfels en motieven worden uitgebreid verkend, waardoor je hun keuzes beter begrijpt – zelfs wanneer je ze niet goedkeurt.

Toch heeft het boek ook een klein minpuntje. Door de complexe structuur en de vele personages kan het begin wat verwarrend aanvoelen. Het duurt even voordat je alle relaties en generaties helder hebt. Maar zodra dat kwartje valt, word je beloond met een rijk en meeslepend verhaal.

Is 'Woeste Hoogte' het ultieme klassieke liefdesverhaal?
Blijft de grote vraag: is Woeste Hoogte van Emily Brontë het ultieme klassieke liefdesverhaal? In zekere zin wel, maar niet op de manier die je misschien verwacht. Het is geen zacht, romantisch verhaal vol gelukkige momenten. Het is een intens, donker en soms pijnlijk portret van liefde die zo sterk is dat ze levens kan vormen én vernietigen. Juist daardoor blijkt deze roman van Emily Brontë, ruim anderhalve eeuw later, nog altijd zo indrukwekkend en onvergetelijk.

Specificaties bij het boek Woeste Hoogte
Oorspronkelijke titel: Wuthering Heights | Auteur: Emily Brontë | Uitgever: Rainbow | Eerste uitgave: 1847| Gelezen Nederlandse uitgave: 2025 | Vertaling: Akkie de Jong | Aantal bladzijden: 383 | ISBN 9789041712523

Met dank aan uitgeverij Rainbow voor het recensie-exemplaar.

Een brief uit Florence - Anita Chapman

''Dit was mijn kans om opnieuw te beginnen en de tijd te nemen om alles wat er was gebeurd, te verwerken.''

Italië is wat mij betreft het mooiste land op aarde. Door het eten, de taal, de natuur en het klimaat. Uiteraard ook door de architectuur en de kunst, en vooral door de rijke geschiedenis, die achter elke straathoek lijkt te liggen. Daarom lees ik enorm graag verhalen die zich daar afspelen. Op die manier ontdek ik telkens nieuwe historische details, terwijl ik helemaal wegdroom in een mooi, sfeervol boek. Dit keer laat ik me verassen door het eerste deel van een nieuwe serie: ‘Een brief uit Florence’, van auteur Anita Chapman.

Hier gaat ‘Een brief uit Florence over’
Als Claire, tijdens haar nieuwe baan als medewerker op een groot Engels landgoed, stuit op een oude brief, blijkt dat een oorlogsgeheim over de beeldschone Lady Violet te bevatten. Haar hartstochtelijke affaire met een Italiaanse krijgsgevangene schokte destijds het dorp, en eindigde in een tragedie. Gefascineerd besluit Claire om Violets dochter Tabitha op te sporen. Ze wil haar herenigen met een dierbaar sieraad van haar moeder. Met slechts de naam van een Italiaanse bakkerij – Pasticceria Mancini – als aanknopingspunt, en de hulp van haar buurman Jim, reist Claire af naar Florence. Echter wanneer ze daar aankomt hoort ze dat Tabitha daar al jaren niet meer is geweest. Toch weigert Claire op te geven. Met Jim aan haar zijde weet ze Tabitha uiteindelijk te vinden, al is het niet de gelukkige hereniging waarop Claire had gehoopt. Ze blijft geschokt achter door de onthulling van een verwoestend familiegeheim. Violets verhaal kent een einde – maar zal de waarheid leiden tot vergeving, of brengt ze alleen maar meer pijn?

 Een sfeervolle, meeslepende roman vol liefde, kunst en familiegeheimen
Schrijfster Anita Chapman heeft met ‘Een brief uit Florence’ een warm, romantisch en intrigerend verhaal geschreven. Een e-book dat perfect past binnen de ‘Heartbeat Boeken-serie’ van uitgeverij A.W. Bruna.

Anita Chapman heeft een voorliefde voor kunstgeschiedenis, en het is haar talent om historische lijnen met hedendaagse verhaallijnen te verweven. Vanaf de eerste bladzijde lijkt het wel alsof je als lezer door haar schrijfstijl wordt betoverd. De roman ademt sfeer, emotie en mysterie uit. Het laat je verlangen naar meer. Gelukkig is er al aangekondigd dat er een vervolg komt – iets waar ik zeker al naar uitkijk.

Twee tijdlijnen die prachtig samenkomen
‘Een brief uit Florence’ speelt zich af in twee periodes: het hedendaagse leven van het hoofdpersonage, en het verleden van een mysterieuze vrouw uit Florence. Anita Chapman weet deze beide tijdlijnen met finesse samen te brengen. De brief waar het in het verhaal om draait vormt de rode draad. Stukje bij beetje ontvouwt zich een geheim dat generaties lang verborgen is gebleven. De manier waarop de tijdsprongen elkaar aanvullen is een van de sterkste elementen van het boek. Geen enkel moment voelt verwarrend of geforceerd, de overgangen tussen heden en verleden verlopen namelijk heel soepel.

Sterke karakters die tot leven komen
De personages uit het verhaal van ‘Een brief uit Florence’ zijn zorgvuldig opgebouwd en voelen authentiek aan. De hoofdpersoon is een warme, nieuwsgierige vrouw die worstelt met haar eigen onzekerheden. Ondertussen wordt ze diep geraakt door de geschiedenis die ze ontrafelt. Haar persoonlijke groei vormt een mooie emotionele kern in het verhaal.

De bijfiguren – van charmante Italianen tot zorgvuldig beschreven familieleden – dragen bij aan de levendige sfeer van het boek. Vooral de mysterieuze vrouw uit het verleden is bijzonder intrigerend. Haar worstelingen, verlangens en keuzes geven het verhaal diepgang, en maken de historische verhaallijn geloofwaardig en meeslepend.

Chapmans schrijfstijl: warm, visueel en toegankelijk
Anita Chapman schrijft op een toegankelijke manier, die zich uitstekend leent voor lezers die houden van de combinatie romantiek en lichte spanning. Haar stijl is beeldend zonder overdadig te zijn. Florence wordt met zoveel liefde en detail beschreven dat je de geuren van oude straatjes, het zachte licht over de Arno en het geroezemoes op de pleinen bijna kunt voelen. Hierdoor waan je jezelf, tijdens het lezen, moeiteloos in Italië.

Ook de dialogen voelen natuurlijk aan, en zijn goed gedoseerd. De auteur laat ruimte voor emoties zonder dramatisch te worden. Dit zorgt ervoor dat het verhaal van ‘Een brief uit Florence’ prettig in balans blijft, en geeft ook nog wat ruimte aan de fantasie van de lezer.
De personages voelen stuk voor stuk geloofwaardig aan. Zowel de hoofdpersoon, als de mysterieuze vrouw uit het verleden, groeien gedurende het verhaal uit tot complexe, herkenbare figuren.

Spanningsopbouw: subtiel maar effectief
Hoewel het boek ‘Een brief uit Florence’ absoluut geen thriller is, zit er wel voldoende spanning in de zoektocht om het verhaal extra aantrekkelijk te maken. Anita Chapman bouwt de spanning rustig, maar gestaag op. Elke onthulling voelt betekenisvol, en het einde is voldoende afgerond. Het verhaal wordt voornamelijk gedragen door emotionele spanning en nieuwsgierigheid.

Het verhaal is extra bijzonder door de manier waarop Anita Chapman de sfeer van Florence tot leven weet te brengen. De stad vormt niet zomaar een decor; ze ademt en beweegt met het verhaal mee. De rijke kunsthistorische details en de liefdevolle beschrijvingen van smalle straatjes, statige palazzi en Toscaanse lichtval geven het boek een bijna tastbare warmte.

Soms blijft het verhaal iets te lang hangen bij de innerlijke belevingswereld
Toch kent het boek ‘Een brief uit Florence’ ook wel een klein minpuntje. Het tempo zakt halverwege wat in. Dit is vooral wanneer de schrijfster uitgebreid stilstaat bij de innerlijke belevingswereld van de hoofdpersonages. Voor lezers die houden van een rustig, reflectief ritme zal dit geen probleem zijn, maar wie meer actie verwacht, kan hier even zijn aandacht kwijtraken. Gelukkig herpakt het verhaal zich ook elke keer wel weer snel. Uiteindelijk doet het weinig af aan de algehele leeservaring.

'Een brief uit Florence' is sfeervol en zorgvuldig opgebouwd
Voor lezers die houden van romans met diepgang, historische elementen, kunst en familieperikelen is ‘Een brief uit Florence’ een ideaal boek. Het is een sfeervol, ontroerend en zorgvuldig opgebouwd verhaal, dat je meeneemt naar het hart van Toscane. Met een vervolg in het vooruitzicht smaakt dit eerste deel absoluut naar meer.

Specificaties bij het boek ‘Een brief uit Florence’
Auteur: Anita Chapman | Uitgever: A.W Bruna Heartbeat | Eerste uitgave: 2025| Vertaling: Martijne Vianen-Kleijne | Aantal bladzijden: 292 | ISBN  9789044938722

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het e-book recensie-exemplaar.

De Instrumentalist - Harriet Constable

''Anna Maria della Pietà, kondigt ze aan, terwijl de baby haar vastgrijpt. Ik heb een voorgevoel bij deze.''

Hoewel Parijs altijd mijn favoriete stad zal blijven, is er geen plek die me zo weet te betoveren als Venetië. Het licht dat danst op het water, de geur van oude stenen, de smalle steegjes waar je zomaar kunt verdwalen — Venetië heeft iets magisch. Toen ik hoorde dat de roman De Instrumentalist zich afspeelt in het achttiende-eeuwse Venetië, wist ik meteen dat ik dit boek móést lezen. En wat een ontdekking bleek dat te zijn! Harriet Constable heeft met haar debuut een rijke, sfeervolle roman geschreven die historische diepgang combineert met een bijna filmische sfeer.

Een meeslepend verhaal vol muziek en ambitie
Het verhaal begint in 1704. De jonge wees Anna Maria heeft niets — geen familie, geen bezit — maar wél talent en een ontembare wil om iets te bereiken. In het Ospedale della Pietà in Venetië wordt ze opgeleid tot muzikant, onder begeleiding van niemand minder dan Antonio Vivaldi. Ze groeit al snel uit tot zijn sterpupil. Toch blijkt haar ambitie niet zonder prijs. Wat ze van hem leert is groot, maar Vivaldi vraagt daar ook iets voor terug.

Constable baseerde haar roman op het waargebeurde verhaal van Anna Maria della Pietà, een van de meest getalenteerde violistes van haar tijd. Wat mij vooral raakte, is hoe natuurlijk de schrijfster feit en fictie met elkaar verweeft. Je vergeet soms dat je een roman leest — alles voelt levensecht. De scènes in het weeshuis zijn zo beeldend dat ik de muziek bijna kon horen, de kou in de slaapzalen kon voelen en het ritme van de repetities kon volgen.

De vrouwen achter de muziek
Wat ik bijzonder waardeer aan De Instrumentalist is dat Constable de aandacht verlegt van Vivaldi naar de vrouwen om hem heen. De weesmeisjes die achter gesloten muren leefden, maar wier muziek ver buiten Venetië weerklonk, krijgen eindelijk een stem. Vooral Anna Maria wordt met veel respect en nuance neergezet. Je voelt haar strijd, haar passie en haar verlangen om gehoord te worden.

De research die Constable heeft gedaan is indrukwekkend. Ze schrijft met kennis van zaken over muziek én over de sociale structuren van het achttiende-eeuwse Venetië. Tegelijkertijd blijft haar stijl licht en toegankelijk, waardoor het verhaal prettig wegleest.

Een poëtische ode aan muziek en stad
Wat ik erg mooi vond, is dat Anna Maria haar muziek in kleuren ervaart. Dat maakt de klanken bijna tastbaar. Constables taal is poëtisch zonder zwaar te worden — elegant, maar met genoeg lucht. Venetië komt tot leven als een personage op zichzelf: warm, melancholisch en vol geheimen.

Als ik één klein kritiekpuntje mag noemen, is het dat sommige bijfiguren iets meer diepgang hadden mogen krijgen. Maar dat is slechts een detail, want uiteindelijk draait alles om Anna Maria — en dat doet Constable meesterlijk.

Een prachtig debuut!

De Instrumentalist is een prachtig debuut. Een ode aan Anna Maria, aan de muziek, aan Venetië zelf. Voor iedereen die houdt van historische romans, klassieke muziek of gewoon een goed verteld verhaal: dit boek is een absolute aanrader. Ik luister sindsdien anders naar De Vier Seizoenen — met het geluid van Anna Maria’s viool op de achtergrond.

Titel: De Instrumentalist | Auteur: Harriet Constable | Originele titel: The Instrumentalist | Vertaling: Aarti Rampadarath | Uitgever: A.W. Bruna Romans | Eerste uitgave: 2024 | Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 380 | ISBN 9789400517639

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar

De onmogelijke opdracht - Belinda Bauer

''Tegen elkaar aangekropen op de smalle richel onder de uitstekende rotsrand, waar ze hun noodlottige thuis hadden gemaakt, rouwden ze. Ze rouwden.''

Hier gaat het boek ‘De Onmogelijke opgave’ over
Anno 1926 worden op de torenhoge kliffen van Yorkshire mannen aan touwen neergelaten om de eieren te stelen van zeevogels die daar nestelen. De mooiste worden voor hoge bedragen verkocht. Maar wanneer de kleine, hongerige Celie Sheppard een ‘onmogelijk’ rood ei vindt, verandert dat voorgoed haar leven… en dat van anderen.

100 jaar later treft Patrick Fort in een afgelegen cottage in Wales zijn vriend Nick en diens moeder aan die vastgebonden zijn en beroofd. Het enige wat ontbreekt: een gebeeldhouwde kist met daarin een ongelooflijk scharlaken ei. Vastbesloten om het terug te vinden, storten Patrick en Nick zich in de duistere wereld van de handel in zeldzame eieren. Ze komen op het spoor van een onbetaalbare historische collectie eieren die leek te zijn verloren gegaan. Tot nu toe.

Ondanks vogelvrees toch met interesse gelezen
Het boek ‘De onmogelijke opgave’ van Belinda Bauer is leunt op twee verhaallijnen die beide draaien om obsessie, schaarse objecten en de menselijke drijfveer iets te willen bezitten. In de historische tijdslijn, die van 1926, wordt uitvoerig beschreven hoe de handel in bijzonder gekleurde eieren in zijn werk gaat. Voor iemand zoals ik die een afkeer tegen vogels heeft, is het dermate interessant at ik het met veel interesse gelezen heb. Het verhaal in het heden geeft de waanzin van de jacht en duistere handel in speciale eieren weer.

Totaal geen thrilleraspect in het verhaal te vinden
Wat me eigenlijk direct opviel aan het verhaal is dat er eigenlijk vanaf het begin totaal geen trilleraspect in het verhaal zit. Het is eigenlijk meer een spannende detective. De hoofdpersonages zijn ook verre van duister of luguber. Eerlijk gezegd vond ik ze meer in een slapstick passen. Het gehele verhaal zou het zo en zo goed doen als een Engelse komedie film. De jonge Celie is een klein, mager en wit spits meisje. Nick is de stoere druktemaker en Patrick is de autist met een scherp oog voor details. Vooral hij, maakte voor mij, met zijn speciale manier van observeren en ongevoelig voor emotionele gevolgen maakt het verhaal

Gebaseerd op een waargebeurd verhaal
De opbouw van het verhaal is door Belinda Bauer goed gedaan, al verliep het middenstuk voor mijn gevoel iets trager. En sommige plotontwikkelingen verliepen wel heel gemakkelijk. Bovendien zou ik me kunnen voorstellen dat sommige lezers door de vele personages en de combinatie met het historische verhaal, soms de draad kwijt zouden kunnen raken. Maar de manier waarop Belinda Bauer de hele eierjacht beschrijft is goed gedaan. Het boek is trouwens gebaseerd op een waargebeurd verhaal, waarbij Bauer alleen de namen, en hun daden, van de hoofdpersonages volledig heeft verzonnen.

Bijzondere leeservaring
Desondanks was ik zeer verbaasd dat het geheel dus slechts bij een slapstickachtige detectiveroman blijft. Dit terwijl er op de omslag een literaire thriller vermeldt staat, en Bauer daar ook om bekend staat. Dit maakte niet dat het verhaal van ‘De onmogelijke opgave’ me zo zeer tegenviel, maar wel dat ik hét triller verhaal gemist hebt. Nu heb ik me vermaakt met een simpel, doch leuk historisch onderbouwd boek. Waarvan evengoed gezegd kan worden dat het menselijk drama, de historische misdaad en de eigentijdse spanning het geheel tot een, in alle opzichte, bijzondere leeservaring maakte.

Titel: De onmogelijke opgave | Oorspronkelijke titel: The Impossible Thing| Auteur: Belinda Bauer | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Valérie Janssen | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 346 | ISBN 9789400518438

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie-exemplaar. 

Schuilplaats - David Baldacci

''Maar God bepaalde natuurlijk zelf welke mensen hij vervloekte, en volgens Charlie zouden dat zeker geen Britten zijn. Op dit moment leek de situatie zelf hoopvoller dan een jaar geleden...''

Hoe groot en goed ben als je als auteur al sinds 1996 boeken schrijft en mensen nog steeds met spanning op een nieuw verhaal van je zitten te wachten, en dat ook elke keer weer met enorm veel plezier lezen. Ik ben een van die lezers. Vrijwel elk boek heb ik van hem gelezen en bijna allemaal vond ik ze goed. Dit keer wist David Baldacci me weer te verassen met een spannende roman. Heel wat anders dan zijn thrillers die hij normaliter schrijft.

Hier gaat het boek 'Schuilplaats' over
Het is 1944 en Londen siddert onder de aanhoudende bombardementen van nazi-Duitsland. De veertienjarige wees Charlie Matters steelt wat nodig is om te overleven. Zodra hij oud genoeg is, wil hij gaan vechten tegen de Duitsers. De vijftienjarige Molly Wakefield is teruggekeerd naar de hoofdstad, na jaren van relatieve veiligheid op het platteland. Maar in plaats van een feestelijke thuiskomst, wacht haar het bericht dat haar vader en moeder op mysterieuze wijze zijn verdwenen. Bovendien komt ze erachter dat ze in de gaten wordt gehouden door een mysterieus figuur.

In de verwoeste stad raakt Molly bevriend met de veertienjarige wees Charlie Matters en de oude boekhandelaar Ignatius Oliver. Charlie steelt om te overleven en wordt door de politie gezocht. Ignatius rouwt om zijn recent overleden vrouw, en draagt de last met zich mee van een geheim dat zij lange tijd voor hem verborgen hield en dat leidde tot haar dood.

Terwijl de bommen blijven neerkomen op de stad leren Charlie, Molly en Ignatius dat, ondanks de gevaren van de oorlog die om hen heen woedt, hun samenzijn en het vertrouwen in elkaar misschien wel de enige manier is om te overleven.

Mijn mening
Het verhaal van ‘Schuilplaats is geschreven in een, voor mij inmiddels zeer bekende, beeldende en prettig leesbare schrijfstijl. Hij weet scènes zo te beschrijven dat het lijkt alsof je vanaf de zijlijn mee kan kijken. De korte hoofdstukken geven vaart aan het verhaal en de afwisselende perspectieven zorgen dat je een compleet beeld van het geheel krijgt. Wel komt het verhaal wat traag op gang maar eenmaal verder kon ik het niet meer wegleggen.

Dat komt mede omdat David Baldacci de personages zo levensecht weet neer te zetten. Hun emoties kruipen echt onder je huid. En conversaties komen geloofwaardig over. Dat is waarom ik zijn boeken zo graag lees. En nu, in romanvorm, weet hij in het boek ‘Schuilplaats’ dat net zo goed te doen als bij zijn thrillers. Ook is de spanning in het boek goed verdeeld.

Ook voor historische roman liefhebbers is David Baldacci nu een must
Ben je normaal gesproken fan van historische romans, dan zou je deze keer dus een boek van David Baldacci kunnen gaan lezen. Totaal onverwacht maar geheel gelukt in zijn opzet is dit boek. Wat ook heel goed doorsijpelt is de boodschap hoe bijzonder de kracht en liefde van een zelfgekozen familie is.

Titel: Schuilplaatst | Oorspronkelijke titel: Strangers in Time | Auteur: David Baldacci | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Jolanda te Lindert | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 478 | ISBN 9789400517936

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie-exemplaar. 

Aan de andere kant van de rivier - Alessandro Selmi

"Je hebt de fabriek verloren, maar wat jullie hebben gedaan , kan niemand je meer afnemen...wat je anderen hebt gegeven blijft altijd van jouw'' 

Al van kleins af aan breng ik mijn vakanties door aan het Gardameer in Italië. Elke keer weten we weer te genieten van plekken die we al meerdere keren bezocht hebben. Er staan daarnaast nog tientallen anderen dorpen en steden in de omgeving die ik graag wil zien. Zo wil ik al jaren naar Bergamo, en zijn we ook al vier keer die kant uit gereden. Echter kwamen we elke keer toch weer uit in Milaan, dat op slechts veertig minuten doorrijden licht. Dat komt door de (inmiddels) volwassen kinderen op de achterbank. Die vinden het bruisende Milaan toch veel leuker dan een historisch dorp. Ach wie weet dit jaar, want na het lezen van het boek ‘Aan deze kant van de rivier’, is mijn interesse alleen maar nog groter geworden.

Hier gaat het boek ‘Aan deze kant van de rivier' over
Het is maar een klein stuk grond, in de vorm van een driehoek en begrensd door de rivier de Adda. Maar in 1877 vertegenwoordigt het voor Cristoforo Crespi de toekomst. Hij, de zoon van een wever, wil hier een moderne katoenfabriek laten verrijzen, en vooral een dorp voor arbeiders zoals Italië nog nooit heeft gezien: met een kerk, school en comfortabele huizen. Cristoforo zal alles op het spel zetten om die droom te verwezenlijken. Zijn geld, reputatie en zelfs de relatie met zijn broer.

Het leven van de jonge Emilia verandert op de dag dat ze naar haar nieuwe dorp verhuist. Zij is de dochter van een van de meest loyale arbeiders van de Crespi’s. Haar verhaal zal in de loop der jaren onlosmakelijk verbonden raken met dat van de andere inwoners, met hen beleeft Emilia de kleine en grote gebeurtenissen van de geschiedenis. Maar ook zal het lot haar pad laten kruisen met dat van erfgenaam Silvio Crespi. Ondanks de sociale kloof tussen hen ontstaat er een bijzondere band. Emilia zal de steun zijn van Silvio op het moment dat de Crespi’s – misschien te rijk, te trots, te arrogant geworden – alles dreigen te verliezen.

Het kost even wat tijd om in het verhaal te komen
De prachtige foto en de zonnige kleur geel op de omslag van het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ nodigen uit tot lezen. Al kun je natuurlijk niet om de dikte van het boek heen, met zijn 592 bladzijden houdt het je als lezer wel even zoet. Nu ben ik persoonlijk zelf fan van dikke boeken dus is dat voor mij geen obstakel.
Al kost het me wel eventjes wat tijd om in het verhaal te komen. Dat komt door de vele namen die in het begin aan je worden voorgesteld. Een alwetende verteller laat je kennis maken met vier verschillende families. En al verder lezend begrijp je waarom al deze informatie nodig is.

Een goed tijdsbeeld over een interessant stuk van de geschiedenis
Het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ is opgedeeld in twaalf delen. Hierin zijn vooral de ontwikkelingen in het tijdsbeeld goed te zien. Zo lees je over de economische ontwikkelingen en crisis, die gepaard gingen met stakingen in de industrie en oorlog. Een knap verwerkt stuk, belangrijke geschiedenis, verweven in een roman.

Ondanks de dikte van het boek lees je het snel uit
De auteur Alessandra Selmi heeft een zeer beeldende schrijfstijl. Daarmee weet ze ook heel goed de sfeer van die tijd neer te zetten en kostte het mij als lezer geen moeite om me in de tijd te verplaatsen. Door de korte hoofdstukken leest het verhaal eigenlijk ook heel erg goed door en ga je sneller door het boek heen dan dat je zou verwachten. Dat heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat het zowel geschiedkundig als in de romanvorm boeiend is.

Leven onder verschillende omstandigheden in de maatschappij
In het geromantiseerde deel is het vooral de verbondenheid tussen Emilia en Silvo die me aan sprak. Ondanks hun verschillen blijft de onderlinge band bestaan. Silvio lijkt geen kant op te kunnen, door zijn verantwoordelijkheden en plichtsbesef aan het familiebedrijf, en Emilia is weer juist weer beperkt door haar beperkte kansen, door de armoede. En zo vertelt het verhaal ‘Aan deze kant van de rivier’ niet alleen een liefdes- of geschiedkundig verhaal, maar gaat het juist veel meer over de manier van leven onder verschillende omstandigheden. Want het leven in en rondom de katoenfabriek legt voor de lezer goed bloot wat het doet voor de sociale verschillende klassen.

Een diversiteit aan verschillende thema's
Het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ gaat over vriendschappen, over sociale ontwikkelingen, angst, hoop en de verschillen tussen arm en rijk. Het legt zo een breed scala aan diverse kwesties neer bij de lezer. Kwesties die in de hedendaagse wereld natuurlijk ook nog steeds een onderdeel van de samenleving zijn. Want er blijven natuurlijk altijd verschillen tussen de multinationals en de arbeiders. Wel vond ik dat het verhaal soms een beetje te lang op dat punt bleef hangen.

Terug naar een hele andere tijdsperiode
De emoties en karakters van de personages worden goed beschreven maar hadden hier en daar, wat mij betreft, wat meer de diepte in gemogen. Maar ja, dan had het wellicht een nog dikkere pil qua boek geworden. En nu was het prima in balans. Het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ is een mooie historische roman, met een fijne en beeldende schrijfstijl. Het neemt je echt mee naar een andere tijdsperiode. Het verhaal vertelt over hoop, angst, liefde en jaloezie, ambitie en vriendschap. Een absolute aanrader en voor mij nu echt de reden om dit jaar wel naar Bergamo te gaan.

Informatie over het boek
Titel: Aan deze kant van de rivier| Originele titel: Al di qua del fiume  | Auteur: Alessandra Selmi | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon - Kotte | Eerste druk: 2022 | Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 592 | ISBN 978 04 005 1797 4

Boodschappers van de storm - Tuinen van Heligan, deel 3 - Inez Corbi

''De tuin sliep. In de vochtige, vruchtbare stilte groeiden de planten onverstoorbaar voort, woekerden zaailingen en onkruid…’’

Synopsis van Boodschappers van de storm
Zoals in het paradijs! Dit is hoe Lexi zich voelt in haar nieuwe huis in Cornwall, met haar nieuwe liefde Ben. Tijdens de laatste voorbereidingen die ze doet voor de jubileumviering van de beroemde tuinen van Heligan, ontdekt Lexi hier het verhaal van een wel heel fascinerende vrouw.

In 1913 komt de jonge Hailee als keukenmeisje naar Heligan. Daar raakt ze bevriend met de extraverte Ada, de zus van de huisbaas, en krijgt een geheime affaire met de tuinman Tommas. Wanneer hij ten strijde moet trekken en Hailee zwanger achterlaat, heeft Ada een plan dat, meer dan honderd jaar later, een nieuw licht werpt op Lexi’s afkomst.

Derde, en laatste, deel van de Tuinen van Heligan
Het boek ‘Boodschappers van de storm’ is alweer het derde, en laatste deel, van de ‘Tuinen van Heligan’-serie. Een trilogie met een geslaagde mix van waargebeurde historische feiten en een fictieverhaal over liefde en geheimen. Hoewel dit boek op zichzelf te lezen is het voor het verhaal beter, en fijner, om de gehele serie te lezen.   

Goede, uitdagende levendige schrijfstijl
De schrijfster Inez Corbi kan heel levendig schrijven. Hierdoor waan je je in de tuinen en heb je het gevoel onderdeel te zijn van het verhaal. Het verhaal verspringt van het heden naar het verleden en visa versa. Dit, en de wisselden perspectieven, houden het leestempo hoog. Ook de uitdagende cliffhangers aan het einde van vrijwel elk hoofdstuk, maakt dat je door wilt lezen.

Lees de serie vooral in zijn geheel
Wanneer je de serie in zijn geheel leest, worden de hoofdpersonages ook steeds boeiender. Je maakt dan hun volledige karaktergroei mee, en begrijpt de keuzes die ze maken.

Het verhaal in het verleden vond ik het meest boeiend. Ook al is het redelijk voorspelbaar, en dat geldt voor het gehele boek, toch zit er genoeg drama en emotie in om het interessant te houden. Het einde van ‘Boodschappers van de storm’ brengt niet alleen de verhaallijnen van het laatste deel goed bij elkaar, maar wet zeker ook de serie als geheel mooi af te sluiten.

Goede combinatie van historische feiten en fictie
De serie ‘Tuinen van Heligan’ is een mooi gecombineerde verhaallijn met historie en romantiek. Een gedetailleerde en verbeeldende manier van schrijven maakt nieuwsgierig naar de echt bestaande Tuinen in Cornwall.

Informatie over het boek
Titel: Boodschappers van de storm - Tuinen van Heligan, deel 3 | Originele titel: Boten des Sturms | Auteur: Inez Corbi | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Olga Groenewoud | Eerste druk: 2023 | Nederlandse uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 302 | ISBN 978 94 005 1600 7

Catharina - Frank Krake

 ‘’Eichman vermoorde zes miljoen Joden, maar hij redde mij en mijn zoon’’

Alleen al om deze zin op de omslag op het boek ‘Catharina’ pak je het boek. Want wat zou dan de reden geweest zijn dat zij gespaard bleven?
De ondertitel gaat verder om te vermelden dat het om een waargebeurd oorlogsverhaal gaat. Via de Hebban Leesclub mocht ik dit boek, samen met nog andere lezers vooruitlezen. Door middel van het beantwoorden van de vragen, ‘gesprekken’ met de auteur zelf, de vele foto’s, het lezen van de links in het boek en het bekijken van het tv-programma over Catharina, is dit boek meer voor me gaan leven dan ooit gedacht.

Hier gaat het boek Catharina over
De beeldschone Catharina Brücker is de oudste telg van een succesvolle Joodse kleermakersfamilie uit Rotterdam.
Al op jonge leeftijd leren zij en haar zussen en broer om zelfstandig te zijn, en hun eigen toekomst te bepalen. Dat wordt echter onmogelijk gemaakt als de oorlog uitbreekt. Hun Joodse afkomst zorgt ervoor dat de nazi’s de jacht op de Brückers openen. Die laten zich alleen niet zomaar oppakken, en vechten voor hun leven, waarbij alle middelen zijn geoorloofd.

Als de zwangere Catharina toch wordt gearresteerd en afgevoerd naar Westerbork begint haar strijd om te overleven. Ze vecht voor haar baby. De kleine Clarence wordt geboren in het concentratiekamp, waar zijn vader hem nog één keer mag zien voordat hij op deportatie gaat naar Sobibor.

‘’Doe alles om jezelf én onze zoon te redden’’, schrijft hij in zijn afscheidsbrief.

Daar geeft Catharina gehoor aan. Ze gaat dansen als showgirl, in het beroemde kampcabaret. Iedere dinsdagavond een voorstelling met SS-ers op de voorste rij, terwijl diezelfde ochtend duizenden Joden in de trein naar Auschwitz zijn afgevoerd. Als ze wordt verraden wacht het onvermijdelijke, maar ze wordt onverwachts gered van de gaskamers door een SS-er.

Auteur Frank Krake
Frank Krake is geboren in 1968, te Almelo. Hij studeerde Marketing Strategy aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Het leven van Frank Krake is als een achtbaan. Hij was betrokken als ondernemer bij verschillende ondernemingen, eer hij zijn eigen bedrijf in tuinmeubelen startte.  Deze onderneming groeide uit tot een bedrijf met een oppervlakte van de grootte van drie voetvelden. Wanneer deze onderneming failliet gaat start hij een nieuw bedrijf, TitaTuinmeubelen. Met deze succesvolle onderneming werd hij hoofdsponsor van voetbalclub De Graafschap in 2011. Hierna begint Frank Krake met schrijven over het traject wat hij heeft afgelegd om een succesvol ondernemer te worden. Ook geeft hij lezingen en presentaties.
Inmiddels heeft hij voor het boek Catharina al drie boeken geschreven: Hannalore – het meisje uit de sekte, De grootste bankoverval allertijden en De laatste getuige.
Voor al zijn boeken doet Frank Krake lang, goed en gedegen onderzoek. Zo was hij voor het boek ‘Catharina’ al drie jaar lang uitgebreid research aan het doen. Waaronder meerdere interviews met de zoon van Catharina.

Indrukwekkend en diepgaand
"Catharina" van Frank Krake is een indrukwekkend en diepgaand verhaal over overleven, familie en veerkracht tijdens de Holocaust. Hoewel de titel suggereert dat het vooral over Catharina gaat, vertelt het boek eigenlijk het bredere verhaal van haar hele familie. Frank Krake slaagt erin om op een respectvolle en feitelijke manier het dramatische levensverhaal van de familie Brücker te reconstrueren, zonder het te dramatiseren of te romantiseren. Juist die nuchtere schrijfstijl maakt het verhaal zo krachtig.

Geen roman maar leest wel heel prettig weg, anders dan andere biografieën
Voordat ik met lezen begon had ik het idee een geromantiseerd oorlogsverhaal te gaan lezen. Eenmaal het boek in handen zag ik alle foto’s en documentatie en begreep ik al snel dat dit een heel ander soort boek zou worden. Als het maar niet zo een saaie biografie zou worden, hoopte ik. Integendeel, ik werd aangenaam verrast door een veel diepgaander en interessanter verhaal. Mede doordat auteur Frank Krake ook de familie van Catharina uitgebreid aan bod laat komen.

Veel research, interviews, documentatie, foto's en getuigenissen
Het is duidelijk te merken dat Frank Krake ongelooflijk veel research heeft gedaan voor dit boek. Met respect en zonder, dingen te suggereren, schrijft hij het bijzondere verhaal van Catharina op. Hij baseert zich op bewaarde documenten, interviews en getuigenissen.
Op deze manier krijg je een goed inzicht van de manier van leven en de keuzes die ze hebben moeten maken. Er is een bijzondere hoofdrol voor de vader van Catharina – Mozes. Hem kun je wel de steunpilaar van het gehele gezin noemen. En de acties die hij soms onderneemt zouden zo uit een spannend jongensboek kunnen komen. Helaas was alles waar.

Zoveel meer dan slechts een oorlogsverhaal
De schrijfstijl van Frank Krake is toegankelijk en leest op een prettige manier vlot door. Het is uiteraard een zwaar stuk uit de geschiedenis maar toch heb ik het boek met geen enkele tegenzin gelezen. Het is zoveel meer dan slechts een zoveelste oorlogsverhaal. Het boek ‘Catharina’ stijgt boven de andere uit omdat het heel nauwkeurig is. Daardoor raak je meer bij de personages betrokken. Ik werd meerdere keren echt emotioneel geraakt.

Een ode aan Catharina en de gehele familie Brücker
Het boek ‘Catharina’ is niet alleen een levensverhaal van een vrouw die samen met haar zoon de oorlog overleefd. Het is een ode aan de familie Brücker die zich door moed, doorzettingsvermogen en liefde staande wist te houden. Ik weet zeker dat ik het boek nog meerdere malen eens door zal bladeren. Een pareltje onder alle oorlogsboeken.

TIP
Kijk op NPO de televisie serie 'Joodse kleermakerfamilie probeert holocaust te overleven. Deze gaat over Catharina en haar familie (uitzending was op 27 februari)

Informatie over het boek Catharine
Titel: Catharina | Auteur: Frank Krake | Uitgeverij: Achtbaan | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 367 |  ISBN 978 908 247 647 7 | Kijk voor meer informatie voor verkoop of informatie van dit boek bij je plaatselijke boekwinkel of klik op Bol.com, Bruna.nl, Hebban of Goodreads

De vrouw zonder naam - Audrey Blake

  'Dit is de les: geef nooit toe, geef nooit toe. Nooit, nooit, nooit''
            (Winston Churchill, 29 oktober 1941)

Dit is het verhaal van 'De vrouw zonder naam'
1942. Hoewel ze de bom die haar huis verwoestte overleefde, is Yvonne het doel van haar bestaan kwijt. Ze is vervreemd van haar man en haar dochter ziet ze nauwelijks. Maar dan krijgt ze de kans van haar leven: ze wordt gerekruteerd als eerste vrouwelijke sabotage-agent van Groot-Brittannië. Al verwacht men in een uitzichtloze oorlog niet veel van deze onopvallende vrouw.
Maar haar vasthoudendheid, haar talent om niet op te vallen en enorme kennis van explosieven onderscheiden Yvonne. Al snel arriveert ze in bezet Frankrijk, klaar om het naziregime in vuur en vlam te zetten. Maar ze realiseert zich ook dat ze zich weleens volledig in haar taak zou kunnen verliezen.

Audrey Blake is het pseudoniem van het schrijversduo Fixsen en Sirios
De auteursnaam ‘Audrey Blake’ is het pseudoniem van het schrijversduo Jaima Fixsen en Regina Sirios. Twee schrijvers die elkaar hebben ontmoet tijdens de finale van een schrijfwedstrijd. Ze bleken beide zeer geïnteresseerd te zijn in geschiedenis, en hebben een voorliefde voor het uitspitten van dossiers. Het klikte zo goed dat ze besloten om samen boeken te gaan schrijven. Eerder verscheen er nvan hun hand een boekenserie, over de vrouwelijke arts Nora Beady..

Wie was Yvonne Rudellat
Yvonne Claire Rudellat is geboren in Maisons-Lafitte – Frankrijk 1897. Na een huwelijk, scheiding en financiële moeilijkheden, raakte ze ook nog eens epressief vanwege de capitulatie van Frankrijk. Ze besloot zich aan te sluiten bij het Franse verzet: de SOE (Special Operations Executive).Daar kreeg ze de codenaam 'Jacqueline'. Ze werd belast met spionage en sabotage en werkte als koerier en organiseerde bevoorradingsdroppings. Voordat ze gevangen werd genomen was ze expert in sabotage operaties.

Mijn mening over dit boek:
Zelden wordt op zo een respectvolle manier een waargebeurd verhaal beschreven. Het auteurs duo zijn heel dicht bij de feiten gebleven en hebben de personages geloofwaardig weten laten overkomen. Wel merkte ik tijdens het lezen enige terughoudendheid in hun schrijfstijl. Later in het nawoord komen ze hier zelf ook nog even op terug. 

'De vrouw zonder naam' begint in aanvang rustig maar wanneer het hoofdpersonage Yvonne eenmaal heeft besloten zich aan te melden voor de opleiding voor spionage en verzet, krijgt het verhaal meer spanning. Het verhaal wordt beklemmender en meeslepender en je kan niets anders doen dan doorlezen. Je wilt namelijk heel graag weten hoe dit verhaal eindigt. Om spoileralert te voorkomen zal ik daar niet verder op ingaan. Wel kan ik zeggen dat ik door het einde compleet verrast was en meer over Yvonne Rudellat ben gaan opzoeken.

Het schrijvers duo Audrey Blake heeft met het boek 'De vrouw zonder naam' een zeer aangrijpend en boeiend verhaal weten te schrijven. Deze historische roman is het waard om te gaan lezen. Het is een ode aan een sterke, dappere en moedige vrouw. Opgetekend door een vlotte, krachtige en geloofwaardige schrijfstijl, dat bovendien een heel goed tijdsbeeld weergeeft.

Een nog uitgebreidere recensie over het boek 'De vrouw zonder naam' is te lezen op www.stoerleesvoer.nl

Titel: De vrouw zonder naam | Auteur: Audrey Blake | Uitgeverij: KokBoekencentrum | Vertaling: Marianne Locht | Aantal bladzijden: 367 | ISBN 978 902 973 7762 3 | ISBN e-book 978 902  973 763 0 | ISBN audio book 978 902  973 764 7

De zoektocht - Karin Hover

Hier gaat het verhaal van 'De zoektocht' over
Het boek ‘De zoektocht’ is het vierde deel in de Kilcarrick-serie, wat vertelt over de Fitzpatrick familie. Maar wellicht, en hier spreekt een echte fan, toch niet helemaal het sloteinde. Auteur Karin Hover heeft namelijk hier en daar toch nog wat kleine eindjes opengelaten, waar ze toch nog op voort zou kunnen borduren.

Auteur Karin Hover
Karin hover is geboren in Steyl, 1957. Samen met haar ouders en twee zussen verhuisde ze op latere leeftijd naar Arcen. Haar vader was een verhalenverteller, dat wekte haar liefde voor boeken op jonge leeftijd al op. Ze begon zelf verhalen te verzinnen en schreef daar tientallen schriftjes mee vol. Op volwassen leeftijd kwam daar de interesse voor geschiedenis bij. Zo komt ze bij de combinatie historische roman. Bij voorkeur laat ze haar verhalen afspelen in Ierland, Schotland en Engeland. 
Bij het tot stand brengen van de boeken van Karin Hover wordt haar gehele gezin ingezet. Haar man en oudste zoon ontwerpen de omslagen en haar jongste zoon houdt de website bij.

Een roman met een echt verhaal
Met haar vorige boeken wist Karin Hover mij ook al te betoveren. Ze heeft een hele prettige en beeldende schrijfstijl. Ook geeft ze haar personages herkenbare en echte emoties mee, daardoor gaan ze niet alleen voor het verhaal maar vooral voor de lezers echt leven. Daarnaast heeft ze zoveel research voor haar verhalen gedaan dat je je terugwaant in de tijd. Je leest dus niet alleen maar een prachtige roman maar je steekt er ook nog een iets van op.  

Soms een traan
Doordat het een boekenserie betreft leer je de personages door en door kennen. Helaas moet je van enkele ook afscheid nemen, en dat kan, doordat ze echt onder je huid zijn gaan zitten, wel eens verdrietig aanvoelen. Althans dat was mijn ervaring.

Mooi en onroerend geheel
De opbouw van de verhalen van Karin Hover, en dat geldt ook weer voor het boek ‘De Zoektocht’ zijn goed en logisch. Het wisselen tussen heden en verleden, maar ook switchen tussen personages, is nergens verwarrend. Het geeft wel meer diepte aan het verhaal omdat je het van verschillende kanten beleefd.  Er zijn heel wat verschillende gebeurtenissen en personages maar toch raak je nergens de draad kwijt. De spanning wordt langzaamaan naar het einde toe opgebouwd. Wat volgt is een mooi, ontroerend en logisch geheel.

Maatschappelijke thema's
Karin Hover haalt in haar boeken ook heel wat maatschappelijke thema’s aan. In het boek ‘De Zoektocht’ gaat het over adoptie. Dat brengt uiteraard ook heel wat emoties met zich mee. Angst, verdriet, verlies en rouw, maar ook vergeving weet ze prachtig te verwoorden.

Uitgebreid historisch onderzoek
De watersnoodramp uit 1953 trof niet alleen Nederland maar maakte ook slachtoffers op Canvey Island, iets wat vele mensen niet weten. Door uitgebreid historisch onderzoek weer Karin Hover dit heel kundig in het verhaal ‘De Zoektocht’ uit te leggen.

Een aanrader voor lezer van historische romans
Het boek ‘De Zoektocht’ heb ik, net als de vorige delen wederom in één ruk uitgelezen. Het is een absolute aanrader voor lezers die houden van geschiedenis, maatschappelijke thema’s en een geromantiseerde goede schrijfstijl. Hopelijk komt er nog een deel, zo niet dat ben ik net zo blij met een heel ander verhaal want dat Karin Hover boeiend kan vertellen is duidelijk.

Titel: De zoektocht | Auteur: Karin Hover | Uitgeverij: Boekengilde BV | Aantal blz: 256 | ISBN 978 946 491 669 0 ISBN e-book 978 946 491 670 6