De kat die een bibliotheek ging redden - Sosuke Natsukawa

 

‘’Boeken bevatten de kracht van de vele mensenharten die ermee in aanraking zijn gekomen. Die kracht heeft mij uit de vuurzee getild. Ik was in staat dat te voelen, meer niet’’

En zo lees je in twee weken ineens twee boeken die over katten en het redden van mensen, dan wel boeken gaan. Healing Fiction noemen ze dat opkomende genre ook wel. Dit keer las ik het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ van Sosuke Natsukawa. Alleen voor de omslag zou je het al kopen. Hiervoor las ik het boek ‘Een kat op recept’ van Syou Ishida. De recensie daarover is te lezen op de site van www.stoerleesvoer.nl

Omschrijving van het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’
De dertienjarige Nanami brengt het grootste deel van haar vrijde tijd door in een verlaten bibliotheek. Op een dag merkt ze dat haar favoriete boeken geleidelijk aan uit de schappen verdwijnen. Ze waarschuwt het bibliotheekpersoneel, maar niemand neemt haar serieus. Dan ziet ze tussen de boekenplanken een verdachte man in een grijs pak. Als een praatgrage kat haar te hulp schiet, gaan ze samen op een doldwaas avontuur vol gevaarlijke uitdagingen.

Is het een kinder- of volwassenen boek? Of beide?
Al snel vraag ik me af wat ik nu aan het lezen ben. Is het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ nu een kinder- of een volwassenen boek? Gezien de gebeurtenissen die zich al vrij snel in het verhaal ontwikkelen lees ik inderdaad een spannend, doldwaas en avontuurlijk kinderboek. Echter de wijsheden en levenslessen zijn meer van een volwassen niveau. Gedurende het lezen, en helemaal toen ik het uit had, kwam ik tot de conclusie dat het voor jong en oud geschikt is. En het boek meer over het leven verteld dan menig ingewikkeld filosofisch boek.

Het belang van boeken lezen
Het verhaal van ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ richt zich op het belang van lezen. Dat wordt op een hele goede, niet belerende, maar juist enthousiaste en nieuwsgierig makende manier gedaan. Het laat juist zien dat je door lezen kan reizen, zelfkennis kan opdoen en veel over andere mensen en geschiedenis kan leren. Dat lezen je sterk maakt voor het leven van alledag.

Lezen is ook een vorm van kracht opbouwen
Het hoofdpersonage Nanami is een dertienjarig meisje wat lijdt aan een heftige vorm van astma. Alhoewel dit iets te vaak genoemd wordt in het verhaal, is het juist haar zwakte die haar zo sterk maakt. Doordat ze met veel dingen op school niet mee kan doen, qua sport bijvoorbeeld, brengt ze des te meer tijd door in de bibliotheek. Dat is dus de plek waar ze al haar kennis vandaan haalt. Jammer is het af en toe wel dat de auteur het hoofdpersonage Nanami meer beschreef als een veel jonger kind. Ze had hier en daar de neiging om wat kleinerend over haar te praten.

Je moet wel openstaan voor fantasie
De avonturen die er in het boek beschreven worden zou je kunnen vergelijken met bijvoorbeeld met de boeken ‘Never Ending Story’ of ‘Narnia’. Zeker door de pratende kat, en andere dieren die aan bod komen. Je moet je hier als lezer dus wel voor open kunnen stellen. Dus ik kan me ook heel erg voorstellen dat er sommige lezers zullen afhaken zodra Nanami en de kat via het blauwe licht bij het kasteel aankomen.

Filosofisch en poëtisch
De schrijfstijl van auteur Sosuke Natsuke is eenvoudig, maar mooi en zelfs hier en daar filosofisch en poëtisch. De verhaallijn wordt goed opgebouwd en je beleeft het avontuur echt als spannend. Japanse auteurs staan erom bekend dat ze niet zoveel diepgang aan hun karakers meegeven. Dat is hier ook wel het geval, al zie je wel een duidelijke groei bij het hoofdpersonage Nanami.

Een aanrader voor jong en oud
‘De kat die een bibliotheek ging redden’ is een hartverwarmend en avontuurlijk verhaal. Het is geschreven als een sprookje maar het heeft een veel diepliggendere boodschap voor diegene die dat erin willen lezen. Eerder schreef Sosoku Natsukawa al het boek ‘Het verhaal van de kat die boeken wilde redden’. Ikzelf las die in het Engels, en heb daar ook erg van genoten. Dit boek zou als vervolg hierop gelezen kunnen worden, maar is ook prima als standalone te lezen. Ik raad ze jullie beide ten zeerste aan.

Informatie over het boek
Titel: De kat die een bibliotheek ging redden | Kimo wo mamoro to suru neko no hanashi | Auteur: Sosuke Natsukawa | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Roebi Heinst | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 188 | ISBN 978 94 005 1810 0

Frankie - Jochen Gutsch & Maxim Leo

                               ''Wat maakt het leven zo moeilijk? Mensen!''

Richard Gold heeft alles tot in het kleinste detail gepland. Er zal niets misgaan. Vandaag is de dag dat hij zich van het leven zal beroven. Het heeft allemaal geen zin meer. Maar zelfs dat lukt hem niet, want hij krijgt onverwachts een nieuwe huisgenoot: Frankie.
Frankie draagt niets bij aan de huur, houdt hem de hele nacht wakker, wekt hem 's ochtends vroeg en buit meedogenloos zijn gastvrijheid uit. Want Frankie is een kat. Toch worden ze langzaamaan vrienden, in een tijd waarin Gold meer dan ooit een vriend nodig heeft.

Wat een heerlijk verhaal is 'Frankie'. Geschreven door Jochen Gutsch en Maxim Leo. Maxim Leo schreef eerder ook al het boek 'De held van station Friedrichstrasse'.

'Frankie' is een feelgood verhaal maar dan meer in de literaire zin van het woord. Het is een verhaal met een boodschap over het leven en de vriendschap. En dit allemaal verteld vanuit het perspectief van een kat. Let wel op - geen Poes - daar is Frankie erg duidelijk over. 

Vele maatschappelijke thema's worden op een luchtige manier in een anekdote verpakt. Zoals racisme, zelfmoord, de dood, eenzaamheid, alcoholisme, filosofie, verdriet, liefde en geluk. Dit is allemaal samengebracht in een perfecte harmonie tussen komische situaties, ernstige gesprekken en filosofisch gedachtengoed. 
Eens temeer wordt maar weer eens duidelijk dat de vriendschap tussen mens en dier veel dieper gaat dan menigeen denkt.

Specificaties over het boek Frankie:
Titel: Frankie | Auteurs: Jochen Gutsch & Maxim Leo | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Jeannet Dekker | Eerste uitgave: 2023 | Nederlandse uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 156 | ISBN 978 94 005 1736 3

 

Vietnamees in Parijs - Viet Than Nguyen

''Wat moet er worden gedaan aan wat er moet worden gedaan?''

Niet langer fysiek in gevaar - maar nog steeds innerlijk gekweld door de martelingen in het heropvoedingskamp - doet de ik-figuur zijn uiterste best om zich aan te passen aan de dominante Parijse cultuur. Als hij via zijn Frans-Vietnamese 'tante' kennismaakt met een groep linkse intellectuelen en politici, stimuleert dat niet alleen zijn denken over kolonialisme en de repressieve staat, maar vindt hij ook klanten voor zijn koopwaar. Hij belandt in een oorlog tussen drugbendes, wordt verslaafd aan zijn eigen handelswaar en ziet het als zijn missie om verzoening tot stand te brengen tussen zijn twee bloedbroeders, die politiek haaks op elkaar staan.

Vietnamees in Parijs is het langverwachte vervolg op het boek De Sympathisant, waar de auteur Viet Thanh Nguyen de Pulitzer prijs voor gewonnen heeft. 
Een roman met een thriller gehalte, en een schrijfstijl die je de essentie van het overleven bijbrengt. De schrijfstijl valt door zijn lange zinnen waarschijnlijk onder literatuur, maar blijft door de combinatie van roman, spanning en feitenkennis, goed leesbaar. Maar is vooral uitdagend en maakt nieuwsgierig.
Het verschil tussen het kolonialisme en neokolonialisme wordt erg goed verwoordt en in het verhaal verweven. Een thema wat helaas nog steeds actueel is.
Het boek is geschreven vanuit het perspectief van een ik-verteller, waardoor het verhaal ook erg persoonlijk ervaren wordt. De filosofische kant van het hoofdpersonage geeft nog een extra dimensie aan het verhaal. De lezer wordt daardoor hier en daar uitgedaagd om (weer eens) over gebeurtenissen na te denken.
Toch zal het boek niet voor iedereen weggelegd zijn. Al hoop ik wel dat vele het gaan lezen, en indien nodig toch even doorbijten, want het is een pareltje tussen de vele boeken die nu verschijnen en het zou zonde zijn om deze te laten liggen.

Er is een kans - Richard Russo

''Je hoeft niets te vrezen, zoals het gezegde luidt, dan de vrees zelf.''

Op een nazomerse dag in september komen Lincoln, Teddy en Mickey na jaren weer samen in een vakantiehuis op Martha's Vineyard. De oude vrienden, totaal verschillend van elkaar, zijn na hun afstuderen ieder hun eigen weg gegaan. Maar één ding hebben ze gemeen: ooit waren ze allemaal verliefd op Jacy Colloway, die na een gezamenlijke vakantie in datzelfde huis spoorloos verdwenen is. Nu, veertig jaar later, zijn ze haar nog steeds niet vergeten. Terwijl ze terugblikken op hun leven dringt de vraag over wat er precies met Jacy gebeurd is steeds meer op. Dan blijkt dat ze elkaar toch niet zo goed kennen als ze dachten.

Wederom weet Richard Russo de lezer te verrassen met een meesterwerk. Wat kan deze man de gevoelens van de mens, en met name de mannelijke, intens goed beschrijven. Het denken, het lijden en het liefhebben worden met onderhoudende, filosofische, prettige en soms humoristische, maar vooral samenhangende schrijfstijl verwoord. Het is een roman die deels leest als een thriller, maar er is ook een groot gedeelte weggelegd voor het psychologische aspect.
Het verhaal speelt zich af rond de presidentsverkiezingen van Trump in 2016, maar blikt ook terug naar de Vietnamperiode. Deze sprongen in de tijd lopen vloeiend in elkaar over en geven een mooi tijdsbeeld van een land en van zijn inwoners. Maar ook de angst in onzekere tijden wordt aangehaald en mooi besproken. Wat wel het meeste indruk maakt tijdens het lezen is het feit dat je ontdekt, en misschien wel herkend, hoe weinig mensen daadwerkelijk van elkaar weten. Dat je jaren bevriend en/of familie kan zijn, jaren in elkaars gezelschap kan doorbrengen en nog niet de helft weet van wat er nu werkelijk speelt of wie iemand nu werkelijk is. En dat we daar allemaal aan bijdragen.
Een absolute aanrader!

Herinneringen aan de toekomst - Siri Hustvedt

''Meer dan driekwart van ons echte leven bestaat uit verbeelding en fictie'' - Simone Weil

S.H. een jonge vrouw uit Minnesota, verhuist eind jaren zeventig naar New York. In haar nieuwe woning hoort ze door de dunne muren heen de bizarre en dreigende monologen van haar buurvrouw Lucy Brite. Ze schrijft alles op in een schrift, samen met de schetsen voor een roman en al haar andere belevenissen in de miljoenenstad.
Veertig jaar later is S.H een onbekende schrijver, wanneer ze haar bejaarde moeder helpt verhuizen, vindt ze oude en vergeten schrift terug. Geïntrigeerd besluit ze haar eigen herinneringen af te zetten tegen hetgeen ze ooit schreef. Op ingenieuze wijze creëert ze een dialoog met haar jongere zelf door de decennia heen, en laat ze de periode herleven waarin haar obsessie voor de mysterieuze Lucy Brite haar bestaan volkomen beheerste

Het boek Herinneringen aan de toekomst vraagt van de lezer geduld en inzicht. De schrijfster geeft met haar rijke schrijfstijl een schat aan informatie, zowel op literair, filosofisch, fictief en feitelijk gebied. In haar enthousiasme raakt ze in haar bloemige taalgebruik zelf nog wel eens de rode draad van het verhaal kwijt maar schuwt zich dan niet om haarzelf tot de orde te roepen en weer terug te gaan naar het punt waar ze zich verloor. Dit brengt luchtigheid en humor in het verhaal want op zich zijn het best zware onderwerpen die ze aan het licht stelt. Vooral de valsheid van herinneren is een thema; want wat is een herinnering, is hij altijd waar en is hij net zo waar als het Nu? Hierin verliest ze zichzelf net zoals Einstein dat kon. Een mooi stukje.

Het boek gaat over politiek, filosofie, feminisme, en levensbeschouwing. Ze daagt de lezer uit om over al deze onderwerpen na te denken en wellicht er een andere kijk op te krijgen maar nergens legt ze haar mening op. Ook heeft de schrijfster een heel scala aan nieuwe woorden maar deze woorden maken wel veel duidelijk en zouden zo in deze maatschappij mee kunnen draaien. Knap van de vertaalsters om dit om te zetten naar de Nederlandse taal. Net als de opbouw van het verhaal wordt het mede door hun een goed en vlot leesbaar boek. En ondanks dat het tot de echte literatuur behoort is het nergens langdradig of saai, wat ook te danken is aan de grappige schetsjes tussendoor.

Siri Hustvedt heeft met het boek 'Herinneringen aan de toekomst' een geslaagd en gedurfd fictief verhaal geschreven wat leest als een persoonlijk verslag. Complimenten.

Butcher's Crossing - John Williams

'Een verhaal over het verlangen naar een intens leven, en het verlies van onschuld; een verhaal dat diep graaft in de menselijke ziel'

Amerika, 1870.
De jonge Will Andrews stopt met zijn opleiding aan Harvard en trekt, op zoek naar avontuur, naar het westen. Als hij na een lange reis aankomt in het verlaten dorp Butcher's Crossing, Kansas, neemt Andrews een ingrijpend besluit; hij gaat mee op één van de laatste grote jachten op de bizon.
De ervaren jager Miller leidt de expeditie naar een kudde van duizenden bizons in een verstopte vallei. Terwijl Miller als een bezetene in de weer is om elke nog levende bizon te doden, worden de mannen in het nauw gedreven door de snel invallende winter en leert Andrews meer van zijn land dan hij ooit had kunnen voorzien.

Elk aspect van Andrews' beproeving, van de langdurige paardrijritten over de verlaten prairie en het verbeten slachten van de vele bizons tot de harde overlevingsstrijd in de ruige natuur, is beschreven in de onwaarschijnlijk mooie, sobere en heldere stijl van John Williams. Net als zijn succesroman 'Stoner' straalt 'Butcher's Crossing', zoals The Times schreef, ''een veerkrachtig soort optimisme uit over ons vermogen om iets van waarde te redden uit de onmogelijke omstandigheden van het menselijk leven''.

Mening van de leesclubleden:

* ''Een goed leesbaar en zeer boeiend verhaal. Voldoet aan al mijn verwachtingen''.

* ''Zeer indrukwekkend. Ik heb het beleefd, alles gevoeld''.

* ''Avontuurlijk verhaal en de waanzin en onzin van het doden van de bizons wordt prachtig beschreven''.

* ''Het verhaal is als een beleving, spannend ook''.

* ''Je ziet, ruikt en proeft wat je leest''.

* ''Wat een mooi filmische leeservaring''.

* ''Ik ben met ze meegereisd en ben een stuk wijzer geworden over wat de natuur ons te vertellen heeft'.

Ach, deze leegte, deze verschrikkelijke leegte - Joachim Meyerhoff

''Een ode aan grootouders''

Joachim is zelf het meest verbaasd wanneer hij wordt aangenomen op de toneelschool in München. Hij trekt bij zijn grootouders in omdat hij geen kamer kan vinden. Het contrast tussen deze twee werelden had niet groter kunnen zijn. Hierover gaat zijn verhaal: over zijn boven alles beminde grootouders, met z’n tweeën gevangen in hun schitterende huis, met hun vaste rituelen en zijn wonderbaarlijke ervaringen op de theaterschool.

Zijn grootmoeder, ooit zelf een bekend actrice, gedraagt zich nog steeds als een diva. Zijn grootvader, een gepensioneerde filosofieprofessor, is een intimiderende man. Hun dagen hebben een vaste indeling waarbij alcohol een belangrijke rol speelt. Joachim dompelt zich onder in hun rituelen om zo de vernederingen en teleurstelling van de theaterschool te vergeten.

Met deze dagelijkse afwisseling tussen het leven bij zijn grootouders en de gang van zaken op school vertelt Joachim een bijzonder, meeslepend en onroerend verhaal. Humor en ontroering wisselen elkaar af en maken de roman tot een meesterwerk waarbij je af en toe vergeet dat het een waargebeurd verhaal is.

De psychologie van de mens, onmacht, teleurstelling en wederopstanding weet hij zo goed te verwoorden dat je het begrijpt en herkent.

Joachim Meyerhoff weet opnieuw en voortreffelijk zijn leven te beschrijven zonder dat het overkomt als een verslag. Net als bij het boek ''Wanneer wordt het eindelijk weer zoals het nooit is geweest'' weet hij personen en gevoelens zo goed neer te zetten dat ze gaan leven. Chapeau!

De lijst van al mijn wensen - Grégoire Delacourt

'Hebzucht verteerd alles op zijn pad'

Jocelyne is op het eerste gezicht een doodgewone vrouw die al jaren gelukkig getrouwd is, twee kinderen heeft, een fourniturenzaakje runt en een succesvol blog heeft opgezet over handwerken. Wanneer ze zich laat overhalen om mee te doen met de lotto wint ze tot haar eigen verbazing de hoofdprijs van 18 miljoen. In plaats van zich over te geven aan alle luxe en weelde, verbergt ze de cheque en gaat ze door met haar alledaagse leven. Wel maakt ze een lijst van al haar wensen...
Dit maakt van Jocelyne een krachtige vrouw die intelligent genoeg blijkt om te beseffen dat geld niet gelukkig maak. Maar zou iedereen bestand zijn  tegen deze druk? Waarom verdwijnt haar man plotseling en blijkt ze uiteindelijk zoveel ongelukkiger dan dat ze in eerste instantie was?

Met korte zinnen en op een dynamische maar haast filosofische wijze, beschrijft Grégoire Delacourt het dilemma tussen geld en geluk. De voor hem zo herkenbare schrijfstijl maakt dat hij in een relatief kort verhaal alle facetten zoals hoop en wanhoop, lief en leed, rouwverwerking en blijdschap, verdriet en humor in één verhaal kan belichten. Daardoor is het verhaal niet alleen vermakelijk maar zet het ook aan tot nadenken.

Stoner - John Williams

William Stoner wordt aan het einde van de negentiende eeuw geboren als zoon van een boerenechtpaar. Zijn ouders hebben hard gewerkt om Stoner naar de Hogeschool voor landbouw te kunnen sturen. Daar raakt hij echter zeer geïnteresseerd in de colleges Engelse letterkunde. Tijdens de vakantie besluit hij niet terug te keren naar de boerderij en verteld hij zijn ouders dat hij zijn studie voort zal zetten in de Engelse letterkunde. Zijn ouders zijn zwaar teleurgesteld maar respecteren toch de keuze. Na het behalen van zijn diploma blijft hij, tot aan het einde van zijn leven, als docent aan de universiteit verbonden.

Stoner ondergaat zijn leven tot dan toe zonder enige emotie, in dergelijke mate dat zijn gebrek aan enthousiasme en gevoelens je als lezer soms irriteert. Zijn keuze voor zijn verloofde is dan ook raadselachtig en uiteindelijk wordt zelfs het huwelijk op zakelijke wijze voltrokken. Stoner ervaart zelf ook al snel dat dit huwelijk een mislukking is.
Na de geboorte van hun dochter lijkt hij eindelijk over emoties te beschikken en begint deze ook te tonen. Hij geniet van de lange momenten die hij samen met haar doorbrengt. Na enkele jaren wordt de invloed van zijn vrouw echter groter op het meisje en groeien ze uit elkaar.

Vanaf dat moment gaat het tempo van het verhaal omhoog. Stoner concentreert zich volledig op het lesgeven aan de universiteit. Hij wordt verliefd op een studente van de universiteit, ze hebben een gepassioneerde affaire maar deze dient te worden verbroken wanneer er een schandaal dreigt te ontstaan. Opnieuw blijkt Stoner een gevoelig en kwetsbaar man te zijn, met echte menselijke emoties en verlangens.
Uit de manier waarop hij omgaat met een collega, die hem als docent liever kwijt dan rijk is, blijkt dat Stoner ook een geweldige droge humor beheerst. Hij weet deze man op een slinkse manier terug op zijn plaatst te zetten.

Het bijzondere aan dit boek is dat je de hoofdpersoon in het begin niet bijzonder graag mag wanneer hij zijn leven op keurige wijze leeft, maar hem steeds sympathieker gaat vinden naarmate hij van de verwachte paden afwijkt.
Toch komt Stoner op het einde van zijn leven weer in zijn verdoofde toestand terug. Het verloren contact met zijn dochter, de verbroken affaire met de studente en de strijd met de collega zijn hem niet in zijn koude kleren gaan zitten. Hij trekt zich terug en eindigt uiteindelijk alleen.

Het verhaal van Stoner gaat onder je huid zitten. Je ergert je aan hem, je hebt medelijden met hem, je moedigt hem aan en je leeft met hem mee. Je gaat in het begin steeds sneller lezen omdat je meer over hem wilt weten en op het einde van het verhaal ga je langzamer lezen omdat je geen afscheid van hem wilt nemen.

Het is terecht dat dit boek opnieuw uitgegeven is.

Het verslag van Brodeck - Philippe Claudel

Brodeck heeft er niet om gevraagd. Hij is door zijn dorpsgenoten uitgekozen om een verslag te schrijven over de Anderer, een vreemdeling die enkele maanden eerder in het dorp is komen wonen. Details zijn niet nodig, de feiten zijn genoeg. Zolang maar duidelijk wordt dat de dood van de vreemdeling onvermijdelijk was.
Brodeck ontdekt al snel meer dan hij ooit kwijt zal kunnen in het verslag. Hij besluit naast het officiële verslag een persoonlijk document bij te houden. Al schrijvende wordt hij herinnerd aan zijn deportatie naar het kamp waar hij al zijn waardigheid verloor, en komt hij erachter wat zijn vrouw is aangedaan tijdens zijn afwezigheid. Intussen hoort hij steeds meer gedempte stemmen, die hem doen inzien dat hij zelf misschien ook niet zo thuis is onder zijn dorpsgenoten als hij tot dan toe had gedacht.

Meningen van de lezers van de leesclub:

"Begin is lastig om in te komen maar ben je er eenmaal door wil je niet meer stoppen"

"Goed verhaal waarin je blijft doorlezen ondanks het deprimerende onderwerp"

"Wat jammer dat het uit is!"

"Schitterend, voor de tweede keer gelezen en het werd alleen maar nog beter"

"Heel interessant onderwerp maar door verschillend perspectief in tijden soms lastig leesbaar"

"Zo knap dat je weet waar het verhaal over gaat zonder dat het daadwerkelijke woord genoemd wordt"

"Een spiegel voor het gedrag van de mens"

"Een boek met stof tot nadenken"

De kunst van het veldspel - Chad Harbach

Het verhaal speelt zich voornamelijk af op het honkbalveld van Westish College in Wisconsin.
Daar speelt de jonge getalenteerd Henry Skrimhander de sterren van de hemel  tot  op een dag het noodlot toeslaat. Hij gooit een dramatische bal waarbij hij zijn teamgenoot Owen zwaar verwond. Vanaf dat moment nemen vijf levens een totaal andere wending.

Henry’s zelfvertrouwen zakt naar een diepte punt en hij dreigt alles kwijt te raken. Zijn coach Mike Schwartz kan hem niet blijven steunen omdat dat ten kostte zou gaan van zichzelf. Owen raakt verwikkeld in een gevaarlijke affaire. Rector Affenlight wordt onverwachts verliefd en zijn dochter Penne komt na haar mislukte huwelijk terug op de campus om weer te gaan studeren.

 Weliswaar gaat deze roman over honkbal maar de sport wordt alleen maar gebruikt als metafoor voor het leven. Het verhaal gaat vooral over vriendschap, mislukking, perfectie, opoffering, liefde, verlangen, eenzaamheid, verwachting en hoop. 

De kunst van het spel is de kunst van het leven.

Vleugels - Clair Corbett

Wanneer au-pair Peri haar vriendin dood aantreft op het strand is dat een reden om te vluchten. In haar vlucht neemt ze haar oppas kindje Hugo mee. Peri’s vlucht is ook letterlijk een vlucht want ze heeft vleugels.

Ooit gevlucht voor de ontberingen van haar jeugd, kwam ze naar de stad waar ze zich inwerkte bij de elite. Deze elite hebben bijzondere privileges, niets is onmogelijk in hun wereld. Zo ook het aanmeten van vleugels. Na vlieglessen is het dan mogelijk om in de andere wereld te verblijven. Deze sprookjesachtige wereld bestaat uit huizen in de lucht zonder trappen en muren waar watervallen doorheen ruizen en eeuwig geurende bloemen bloeien.

Wanneer Hugo’s ouders erachter komen dat Peri en hij verdwenen zijn schakelen ze Zeke Fowler in, een privédetective zonder vleugels. In zijn zoektocht in de beneden- en bovenwereld stuit hij op haat, verraad, achterdocht, dilemma’s en problemen. Maar onwaarschijnlijk zijn ze niet en zijn het dezelfde vraagstukken waar de wereld nu mee worstelt: "Wat betekent het om een mens te zijn, wiens leven is het waard om gered te worden of hoe definieer je een ouder?"

Een prachtig boek met verschillende thema’s, die je in een ruk uitleest en nog lang blijft hangen.