De Schaduwzus - Tina N. Martin

''Elvira heeft nooit begrepen waarom het doodangst heet, wanneer je eigenlijk angst voor het leven voelt''

Na de thrillers Het appelmeisje en De dondermaker keek ik enorm uit naar ‘De Schaduwzus’, het derde deel rond rechercheur Idun Lind. Ik heb de vorige delen met veel plezier gelezen en was dan ook nieuwsgierig wat Tina N. Martin deze keer voor Idun in petto zou hebben. Toevallig las ik dit boek juist in een periode waarin het nieuws opnieuw vol stond met berichten over misstanden in de jeugdzorg. Daardoor kwam het thema van deze thriller bij mij wellicht wel extra hard binnen.

‘De Schaduwzus’ draait om een aangrijpende zaak
In ‘De Schaduwzus’ staat de verdwijning van Elvira Lind centraal. Drie jaar nadat ze spoorloos uit een jeugdzorginstelling verdween, valt ze tijdens een bruiloft van een kerktoren en overlijdt. Is ze gesprongen of werd ze geduwd? Idun Lind en haar collega’s beginnen aan een onderzoek waarin al snel blijkt dat achter de gesloten jeugdzorg een wereld schuilgaat van misbruik, stilzwijgen en falende volwassenen. Wanneer bovendien nog een meisje blijkt te zijn verdwenen, wordt de zaak steeds grimmiger.

Een maatschappelijk onderwerp dat hard binnenkomt
Juist de keuze voor het onderwerp ‘de jeugdzorg’ vind ik sterk. Schrijfster Martin maakt van het maatschappelijke onderwerp geen losse boodschap die bovenop het verhaal ligt, maar verweeft het met een mysterie. En dat voelt helaas ook nog eens bijzonder actueel. De Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd meldde dit jaar dat jongeren in de gesloten jeugdzorg zich onvoldoende gehoord en betrokken voelen en dat vrijheidsbeperkende maatregelen nog te vaak worden toegepast. Die werkelijkheid maakt het thema van ‘De Schaduwzus’ extra confronterend.

Sterke personages en meerdere perspectieven
Ook de personages zijn een pluspunt.  Rechercheur Idun Lind krijgt in dit derde deel meer diepte. Daardoor wordt ze meer en meer een personages met emoties dan alleen maar een rechercheur die een zaak moet oplossen. Haar privéleven, relaties en twijfels krijgen meer ruimte. Daarnaast spelen Emma en haar tweelingzus Molly een belangrijke rol. Via hun verleden wordt langzaam duidelijk hoe gebeurtenissen uit een beschadigde jeugd later grote gevolgen kunnen hebben. Die verschillende perspectieven werken goed samen en maken ‘De Schaduwzus’ tot een boek waarbij je als lezer constant alert blijft.

De spanning blijft goed overeind
De spanningsopbouw is misschien wel de grootste kracht van het boek ‘De Schaduwzus’. Auteur Tina N. Martin geeft informatie gedoseerd prijs, waardoor je voortdurend vragen blijft houden. Korte hoofdstukken maken dat, de bijna vijfhonderd pagina’s, vlot doorlezen. Richting het einde neemt de spanning duidelijk toe en vallen steeds meer puzzelstukjes op hun plaats.

Ook een paar minpunten
Toch zijn er ook minpunten. Het middendeel van ‘De Schaduwzus’ vertraagt soms, doordat de schrijfster hierin uitgebreid de ruimte neemt voor uitweiding over de personages en hun achtergrond. Alleen is niet iedere verhaallijn even noodzakelijk voor het geheel. Hierdoor verlies je bij tijd en wijle toch even de concentratie om door te lezen. Ook zijn sommige scènes behoorlijk heftig en beeldend beschreven. Voor lezers die daar eventueel gevoelig voor zijn, zou dat wat te veel kunnen zijn. Het verhaal is spannend, maar naar het einde toe worden de versnelde acties wel wat chaotisch.

‘De Schaduwzus’ blijft nog wel even nazidderen
Maar voor mij wegen die kanttekeningen niet op tegen het leesplezier. ‘De Schaduwzus’ is een spannende, maatschappelijk betrokken Scandinavische thriller met sterke personages en een onderwerp dat helaas nog altijd pijnlijk actueel is. Auteur Tina N. Martin bewijst opnieuw dat spanning en maatschappelijke relevantie uitstekend kunnen samengaan. Een aanrader voor liefhebbers van Scandinavische thrillers en voor lezers die graag een verhaal lezen dat na het dichtslaan nog even blijft nazinderen.

Specificaties De Schaduwzus
Auteur: Tina N. Martin | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: Sorgsystern | Vertaling: Mattijs Warbroek | Eerste uitgave 2023 |Eerste Nederlandse uitgave: 2026| Aantal bladzijden: 477 | ISBN 9789400520035

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Dodelijke Overtuiging - Theo Streng

Als geboren en getogen Amsterdamse zou ik natuurlijk kunnen zeggen dat een boek dat zich volledig in Rotterdam afspeelt bij voorbaat al niets is. Maar laten we dat soort uitspraken vooral overlaten aan de voetbalfans. Want eerlijk is eerlijk, ‘Dodelijke overtuiging’ van auteur Theo Streng is gewoon een goede thriller. Sterker nog, samen met het eerste deel, ‘Dodelijk algoritme’, is dit wat mij betreft een ideale combinatie, om deze zomer in je vakantietas te stoppen. Spannend, actueel en vlot geschreven.

Hier gaat het verhaal van 'Dodelijke Overtuiging' over
In het tweede deel van de Iris Rigter-serie, ‘Dodelijke Overtuiging’, krijgt rechercheur Iris Rigter te maken met de moord op student Jules Aarden, die wordt aangetroffen in de Rotterdamse haven. Tijdens haar onderzoek stuit ze op de mysterieuze boodschap 'Zuiver de toekomst'. Al snel blijkt dat Jules betrokken was bij een extremistische onlinebeweging die ervan overtuigd is dat drastische maatregelen nodig zijn om de aarde te redden. Wat begint als een ogenschijnlijk eenvoudige moordzaak groeit uit tot een gevaarlijk onderzoek. Hierin komen klimaatactivisme, radicalisering, georganiseerde misdaad en de schimmige wereld van de Rotterdamse haven op knappe wijze samen.

Actuele thema's, zoals klimaat en haven criminaliteit, komen aan bod
Juist die actuele thema's maken de thriller ‘Dodelijke Overtuiging’ extra interessant. Theo Streng gebruikt onderwerpen als klimaatverandering, online beïnvloeding en de criminaliteit in de Rotterdamse haven niet als losse decorstukken, maar verweeft ze op een goede en geloofwaardige manier in het verhaal. Daardoor voelt dat wat je leest realistisch en blijft het voortdurend dicht bij de actualiteit.

Goede schrijfstijl en spanningsopbouw
De spanningsopbouw zit goed in elkaar. Streng neemt de tijd om het mysterie op te bouwen, waardoor je als lezer steeds verder het verhaal wordt ingezogen. Bij ieder nieuw spoor denk je te weten hoe het zit, waarna er weer een onverwachte wending volgt. De hoofdstukken zijn relatief kort en de schrijfstijl is toegankelijk en beeldend, waardoor de pagina's vanzelf voorbijvliegen.

De personages maken een logische ontwikkeling door
Ook de personages worden steeds sterker. Rechercheur Iris Rigter groeit, in ‘Dodelijke Overtuiging’, als hoofdpersonage verder. Ze is vasthoudend, intelligent en maakt soms keuzes waar je als lezer je vraagtekens bij kan zetten. Juist dat maakt haar menselijk. Ook haar privéleven krijgt aandacht, zonder dat het ten koste gaat van de vaart in het verhaal. Die balans tussen spanning en persoonlijke ontwikkeling zorgt ervoor dat je echt met haar gaat meeleven. Dat werd ook bij het eerste deel al geprezen en die lijn trekt Theo Streng goed door.

Met meer diepgang en aandacht voor gebeurtenissen/ontwikkelingen, wordt het een nog beter boek
Zijn er ook minpunten aan het boek ‘Dodelijke Overtuiging’? Zeker. Op sommige momenten had het onderzoek iets meer diepgang mogen krijgen en worden enkele ontwikkelingen, naar mijn mening, vrij snel afgehandeld. Daarnaast zijn er behoorlijk veel personages, waardoor je af en toe even moet schakelen en zo en zo alert moet blijven. Gelukkig doet dat niets af aan het leesplezier.

'Dodelijke Overtuiging' is een onderhoudend spannend boek, prima vakantie leesvoer!
Met zijn boek ‘Dodelijke overtuiging’ bewijst schrijver Theo Streng dat hij niet alleen actuele thema's durft aan te snijden, maar daar ook een spannende en onderhoudende thriller omheen weet te bouwen. Het is een verhaal dat leest als een trein, met geloofwaardige personages, een sterke spanningsboog en een actuele maatschappelijke onderlaag. Het deed mij een beetje denken aan de sfeer rondom Mocromafia.

Zoek je deze zomer een spannend boek dat lekker wegleest? Neem dan vooral (‘Dodelijk algoritme’ en) ‘Dodelijke overtuiging’ mee op vakantie. Grote kans dat je, net als ik, na het omslaan van de laatste pagina alweer uitkijkt naar het volgende – dodelijke - avontuur met Iris Rigter.

Specificaties bij het boek ‘Dodelijke Overtuiging’
Auteur: Theo Streng| Uitgeverij: Ellessy | Eerste uitgave: 2026| Beschikbaar in Kobo Plus | ISBN e-book 9789465410852

Met dank aan uitgeverij Ellessy en auteur Theo Streng voor het digitale recensie-exemplaar, en de deelnamen aan de blogtour.

Een razende storm - Ann Cleeves

''De man kwam in Greystone aanwaaien tijdens het hoogtepunt van een septemberstorm. Zo ging het verhaal tenminste. Opeens was hij er...''

Na het indrukwekkende De roep terug en De schreeuw van de reiger keert Ann Cleeves terug met het boek ‘Een razende storm’. Het derde deel in de North Devon-serie, rondom rechercheur Matthew Venn. Wat mij betreft bewijst Cleeves hiermee wederom waarom ze tot de absolute top van de Britse thrillerauteurs behoort. Dit is zo een thriller die je langzaam, maar wel onverbiddelijk, het verhaal in trekt, om je vervolgens achter te laten met een ontknoping die zelfs de meest ervaren thrillerlezer zal verrassen. Dat krachtige einde wordt ook internationaal geroemd.

Hier gaat ‘Een razende storm over’
Wanneer Jeremy Rosco, zeiler, avonturier en lokale legende, tijdens een herfststorm opduikt in Greystone – Devon – zijn de inwoners enthousiast dat ze een beroemdheid in hun midden hebben. Niemand kijkt ervan op als Rosco net zo plotseling weer verdwijnt. Zo is hij nu eenmaal. Totdat een reddingsteam, tijdens een zware storm, Jeremy’s lichaam vindt in een rubberboot, die voor anker ligt bij het mysterieuze Scully Bay.

Greystone, een gesloten gemeenschap vol geheimen en bijgeloof, is geen onbekend terrein voor inspecteur Matthew Venn. Als kind was hij een van hen. Maar als er nog een slachtoffer valt en het dorp door een storm van de buitenwereld wordt afgesloten, moet Venn niet alleen de waarheid zien te vinden, maar ook vrezen voor zijn eigen leven.

Een beklemmende sfeer vanaf de eerste pagina
De geïsoleerde setting in het verhaal van ‘Een razende storm’ zorgt voor een heerlijk beklemmende sfeer, waarin niemand volledig te vertrouwen lijkt. Schrijfster Ann Cleeves neemt uitgebreid de tijd om het verhaal op te bouwen. Verwacht dus geen thriller vol explosieve actiescènes, maar een echte slowburn waarin spanning langzaam onder je huid begint te kruipen. Juist doordat iedere aanwijzing zorgvuldig wordt gedoseerd, blijf je als lezer voortdurend alert. Bij ieder nieuw hoofdstuk veranderde mijn verdenking weer van personage.

Matthew Venn blijft een van mijn favoriete rechercheurs
Wat deze serie voor mij zo sterk maakt, zijn de personages. Rechercheur Matthew Venn is geen stereotype speurder. Zijn verleden binnen de gesloten geloofsgemeenschap in Devon blijft hem achtervolgen en geeft hem een geloofwaardige kwetsbaarheid. Ook zijn collega's, Jen Rafferty en Ross May, krijgen opnieuw voldoende de ruimte om zich verder te ontwikkelen. Hierdoor draait het verhaal van ‘Een zware storm’ niet alleen maar om de moordzaak, maar ook om de mensen die haar proberen op te lossen.

Een meesterlijk plot
Waar schrijfster Ann Cleeves misschien wel het meest in uitblinkt, is het bedenken van ingenieuze plots. Ook in ‘Een razende storm’ weet ze alle losse draadjes uiteindelijk op een zeer indrukwekkende wijze samen te brengen. Ik dacht meerdere keren dat ik wist hoe het in elkaar zat, maar iedere keer wist Cleeves me toch weer op het verkeerde been te zetten. De uiteindelijke ontknoping zag ik dan ook totaal niet aankomen. Knap staaltje werk!

Een klein minpunt
Mijn enige kleine minpunt is het tempo aan het begin van het boek. Ann Cleeves neemt uitgebreid de tijd om de personages en de gemeenschap te beschrijven. Persoonlijk vond ik dat passen bij het verhaal van ‘Een razende storm’, maar lezers die graag direct volop actie willen, zullen iets meer geduld moeten hebben.

Een razende storm is een thriller van hoog niveau
‘Een razende storm’ is opnieuw een ijzersterke toevoeging aan de North Devon-serie. De combinatie van een sfeervolle setting, gelaagde personages, een zorgvuldig opgebouwde spanning en een verbluffend plot maakt ook dit boek tot een thriller van hoog niveau. Ann Cleeves laat opnieuw zien waarom haar boeken wereldwijd zo geliefd zijn.

Ben je liefhebber van intelligente, karakter gedreven thrillers waarin de spanning langzaam wordt opgebouwd en de ontknoping je compleet verrast? Dan mag je ‘Een razende storm’, maar eigenlijk ook de andere delen, absoluut niet missen.

Specificaties bij het boek ‘Een razende storm’
Auteur: Ann Cleeves| Uitgeverij: A.W. Bruna| Eerste uitgave: 2023 | Nederlandse eerste uitgave: 2026 | Vertaling: Valérie Janssen | Aantal bladzijden: 396 | ISBN 9789400519688

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

In de schaduw van de Etna - Critina Cassa Scalia

 

                            ''Moordenaars doen niet aan weekend''

Als ik op vakantie ga vind ik het altijd leuk om een boek te lezen uit het land waar ik naartoe ga. Op de een of andere manier zorgt dat ervoor dat je al een beetje in de sfeer komt voordat je überhaupt je koffers hebt gepakt. Omdat Italië al jaren mijn favoriete zomerbestemming is, kom ik regelmatig uit bij Italiaanse auteurs. Zo maakte ik enige tijd geleden kennis met de boeken van Cristina Cassa Scala, via haar eerste deel Zwart zand. Inmiddels ben ik groot fan van deze serie geworden. Sterker nog: het tweede deel, De nachtvissers, vind ik tot nu toe zelfs het allerbeste. En het goede nieuws? In Italië zijn inmiddels al tien delen verschenen, dus voorlopig hoef ik me niet te vervelen.

Hier gaat het boek ‘In de schaduw van de Etna’ over
Op een koude ochtend wordt op het parkeerterrein van de luchthaven van Catania het lichaam gevonden van Esteban Torres. De man is van dichtbij in zijn hart geschoten. Er zijn geen getuigen, en er is geen enkel wapen of spoor dat het onderzoek vooruithelpt. Totdat in Taormina, in een oude put in de tuin van een hotel, het lichaam van een vrouw gevonden wordt. De twee blijken elkaar gekend te hebben.

Terwijl Vanina Guarrasi en haar team dieper graven in het verleden van Torres, ontvouwt zich langzaam een web van leugens. Tegelijkertijd blijft ook Vanina’s eigen verleden aan haar trekken: oude wonden uit Palermo die, net als de vulkaan onder haar voeten, nooit echt gedoofd zijn.

Opnieuw weet schrijfster Cristina Cassar Scalia te verassen
Met ‘In de schaduw van de Etna’ levert schrijfster Cristina Cassar Scalia opnieuw een bijzonder sterke thriller af. Net als in de eerdere delen speelt het verhaal zich af op Sicilië, waar inspecteur Vanina Guarrasi wederom wordt geconfronteerd met een ingewikkelde zaak. Wat begint als een onderzoek naar een verdachte situatie, groeit al snel uit tot een verhaal waarin familiebanden, macht, geheimen en de Siciliaanse samenleving een belangrijke rol spelen.

Op elke bladzijde is er wel een nieuwe ontwikkeling
Wat deze serie voor mij zo bijzonder maakt, is dat er werkelijk op bijna iedere pagina iets gebeurt. Veel thrillers hebben momenten waarop het verhaal even stilvalt, maar daar lijkt Cristina Cassar Scalia nauwelijks last van te hebben. Zodra je denkt dat je begrijpt waar het verhaal naartoe gaat, introduceert ze weer een nieuw element, een onverwachte ontwikkeling of een intrigerend detail. Daardoor blijf je nieuwsgierig en wil je steeds verder lezen. Het boek wegleggen is dan ook bijna geen optie.

Scalia heeft een beeldende schrijfstijl met een prettig leestempo
De schrijfstijl speelt daarbij natuurlijk een belangrijke rol. Cassar Scalia schrijft toegankelijk, beeldend en met een prettig tempo. De hoofdstukken zijn overzichtelijk en de spanning wordt zorgvuldig opgebouwd. Het voelt nergens geforceerd aan; alles lijkt op een natuurlijke manier voort te vloeien uit de gebeurtenissen die eraan voorafgingen.

Het hoofdpersonage is interessant en zie je groeien door de delen heen
Een ander sterk punt van deze serie zijn de personages. Vooral hoofdpersoon Giovanna Guarrasi blijft zich ontwikkelen. Inmiddels zijn we meerdere delen onderweg en dat merk je. Ze groeit als rechercheur, maar ook als mens. Haar persoonlijke leven, twijfels en keuzes krijgen voldoende aandacht zonder dat het ten koste gaat van de spanning van het hoofdverhaal. Juist die combinatie maakt haar een geloofwaardig en interessant personage.

Ook de bijfiguren zijn zorgvuldig uitgewerkt. Door de verschillende terugkerende personages voelt de serie steeds meer als een wereld waarin je als lezer thuiskomt. Dat maakt elk nieuw deel extra aantrekkelijk.

Sicilië is in dit verhaal wederom veel meer dan slechts een decor
Daarnaast verdient de sfeer een groot compliment. Sicilië is veel meer dan alleen een decor. De auteur weet de warmte, de cultuur, de geuren en de prachtige landschappen haast tastbaar te maken. Tegelijkertijd laat ze ook de minder mooie kanten van het eiland zien: corruptie, sociale spanningen en ingewikkelde familieverhoudingen. Daardoor krijgt het verhaal extra diepgang.
De thema's die aan bod komen zijn divers. Macht, loyaliteit, familie, rechtvaardigheid en de invloed van het verleden spelen allemaal een rol. Dat maakt ‘In de schaduw van de Etna’ meer dan alleen een spannende thriller; het biedt ook een inkijkje in de Siciliaanse maatschappij.

Wel veel personages maar een mooi overzicht aan het begin van het boek

Zijn er ook minpunten? Een klein puntje misschien. Omdat er veel personages en verhaallijnen voorkomen, kan het voor nieuwe lezers soms even duren voordat iedereen op zijn plek valt. Zeker als je niet eerder een deel uit de serie hebt gelezen. Daarnaast zijn sommige ontwikkelingen misschien iets minder verrassend voor doorgewinterde thrillerlezers. Voorin het boek van ‘In de schaduw van de Etna’ staat overigens wel een mooi overzicht van de personages. Maar dat is slechts kleine kanttekeningen bij een verder bijzonder sterk boek.

‘In de schaduw van de Etna’ is opnieuw een meeslepende, sfeervolle en uitstekend opgebouwde thriller, die laat zien waarom deze serie zo populair is. Voor liefhebbers van Italiaanse thrillers, sterke personages en verhalen die je geen moment loslaten, is dit absoluut een aanrader. En ik kijk nu alweer uit naar het volgende deel.

Specificaties bij het boek ‘Geen weg terug’
Auteur: Cristina Cassar Scalia| Uitgeverij: Marmer | Eerste uitgave: 2021 | Nederlandse eerste uitgave: 2026 | Vertaling: Rianne Aarts & Annemart Pilon | Aantal bladzijden: 303 | ISBN 9789463091114 | E-book 9789463099233

Met dank aan uitgeverij Marmer voor het recensie-exemplaar.

Geheimen van Willow House - Susanne O'Leary

''Ik zie u over een maand terug, zongebruind, met een opgeruimde blik op uw gezicht en wat meer vlees op uw botten. Parkeer alle gedachten aan interieurs en huizen van anderen en stort u in het leven, doe leuke dingen, drink wijn, word voor mijn part verliefd, als het enigzins kan.'' 

Ik geef het eerlijk toe: ondanks dat ik de opbouw van dit soort feelgoodverhalen inmiddels wel een beetje kan dromen, blijf ik er dol op. Zeker als het om een serie gaat. Er is gewoon niets fijner dan een langere tijd bij dezelfde personages en in dezelfde fictieve wereld te mogen blijven hangen. Even ontsnappen naar een klein kustplaatsje waar iedereen elkaar kent, geheimen langzaam boven water komen en liefde altijd wel ergens op de loer ligt. ‘Geheimen van Willow House’, van schrijfster Susanne O’Leary, is precies zo’n boek. Ik snap dan ook helemaal waarom deze serie zo populair geworden is.

Hier gaat het boek ‘Geheimen van Willow House’ over
Maeve is toe aan een break van haar werk als interieurontwerpster in Londen. Ze zoekt rust bij haar tante in Sandy Cove, een klein plaatsje aan de Ierse kust. Haar tante voelt zich eenzaam sinds het verlies van haar man, en haar huis – Willow House – raakt in verval. Als Maeve besluit te helpen met de renovatie, groeit niet alleen hun band. In het huis ontdekken ze ook een geheim over hun familie.
Net wanneer Maeve zich thuis begint te voelen, wordt ze teruggeroepen naar Londen. Ze vindt het vreselijk om Willow House te moeten verlaten. Kan ze de moed vinden om alle zekerheden van haar oude leven achter zich te laten, en zich te vestigen in Sandy Cove? Of zal dat nooit meer worden dan een dagdroom?

Heartbeat maakt fijne goed leesbare e-book serie, die soms ook fysiek worden uitgebracht
Het boek ‘Geheimen van Willow House’ maakt onderdeel uit van de Heartbeat-serie van uitgeverij A.W. Bruna. Onder dat label verschijnen verschillende prettig leesbare e-books, in verschillende genres, en die perfect zijn voor een paar ontspannen leesuren. Sommige van die digitale succesreeksen worden uiteindelijk ook uitgebracht als fysieke boeken. Dat is nu dus gebeurd met de Sandy Cove-reeks van Susanne O’Leary. Een serie die inmiddels al uit vijf delen bestaat, en zich afspeelt aan de ruige Ierse kust.

Sandy Cove is een plek waar je zelf ook wel een tijdje zou willen vertoeven
Een van de sterkste punten van het boek ‘Geheimen van Willow House’ is de sfeer die auteur Susanne O’Leary ontzettend goed weet neer te zetten. Vanaf de eerste hoofdstukken voel je bijna de zilte zeelucht en hoor je de golven tegen de ruige kust aanslaan. Sandy Cove wordt echt zo een plek waar je als lezer zelf ook wel even wilt vertoeven. Dat warme, knusse gevoel maakte het boek ontzettend fijn om te lezen.

De schrijfstijl draagt daar sterk aan bij. O’Leary schrijft toegankelijk, warm en vlot. Geen ingewikkelde zinnen of overdreven drama, maar precies de juiste balans tussen emotie, romantiek en ontspanning. ‘Geheimen van Willow House is typisch zo een boek dat je in één ruk uitleest.

Alles en iedereen is net iets kleurrijker en gezelliger dan in het echte leven
Ook de karakters zijn goed uitgewerkt. Maeve is een hoofdpersonage waar je gemakkelijk mee kan identificeren en daarom ook meer met haar meeleeft. Ze heeft herkenbare emoties; iemand die zoekende is, twijfelt en probeert opnieuw richting te geven aan haar leven. Iets waar we ons allemaal wel in kunnen herkennen. De band tussen haar en tante Philomena voelt geloofwaardig en warm aan. Daarnaast zorgen de dorpelingen van Sandy Cove voor dat typische feelgoodgevoel. Iedereen is net iets kleurrijker en gezelliger dan in het echte leven.

Wat ik daarnaast leuk vind, is dat het de verschillende delen goed naar elkaar worden opgebouwd. Personages en verhaallijnen keren terug in volgende delen. Hierdoor heb je als lezer echt het gevoel onderdeel te zijn van deze gemeenschap.

Heerlijk leescomfort, ondanks de voorspelbaarheid
Toch is het boek ‘Geheimen van Willow House’ niet helemaal zonder minpunt. Zoals bij veel feelgoodromans zijn sommige situaties vrij voorspelbaar. Je voelt bepaalde romantische wendingen al ruim van tevoren aankomen en echt verrassend wordt het verhaal nergens. Maar dat stoorde me nauwelijks, omdat dit soort boeken voor mij juist draaien om de sfeer, de warmte en het leescomfort. En daarin is het boek absoluut geslaagd.

De serie over Sandy Cove is een absolute aanrader!
‘Geheimen van Willow House’ is precies het soort verhaal waar je jezelf even helemaal kunt verliezen op een regenachtige middag of tijdens een ontspannen vakantie. Een hartverwarmende roman vol familiegeheimen, tweede kansen en een prachtige Ierse setting.

Schrijfster Susanne O’Leary bewijst opnieuw met deze reeks waarom haar boeken zo geliefd zijn binnen het feelgoodgenre: ze schrijft verhalen waarin je zelf zou willen wonen.

Specificaties bij het boek Geheimen van Willow House
Auteur: Susanne O’Leary| Uitgeverij: Heartbeat| Originele titel: Secrets of Willow House | Vertaling: Mary Bresser | Eerste uitgave: 2019 | Gelezen Nederlandse uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 312 | ISBN 9789400519671

Met dank aan uitgeverij Heartbeat voor het recensie-exemplaar.

Oxen - De Opvolging, Jens Henrik Jensen

 

''De volle maan hulde het eindeloze bosgebied in een bleek schijnsel, waardoor vele meren glinsterden als scherven van een gebroken spiegel...het was middernacht en was precies zo koud als je tijdens een late onbewolkte avond in het midden van september on het Zweedse Smaland kon verwachten...''

Al direct vanaf het allereerste deel, Hondenmoorden, ben ik fan van de Oxen-serie. Ondanks dat het geen makkelijke boeken zijn. De verhalen zijn namelijk rauw, soms ronduit bruut en emotioneel zwaar. Daarnaast is het ook een typische Scandinavische thriller: koud tot op het bot, met personages die net zo gebroken zijn als de wereld waarin ze leven. En laat ik daar nu, zo op zijn tijd, precies van houden. Jens Henrik Jensen blijft me keer op keer verbazen en entertainen. Dus ja, naar ‘Oxen – De Opvolging’, het zevende deel in deze reeks, keek ik al lange tijd uit.

Hier gaat de thriller 'Oxen - De Opvolging' over
Axel Mossman staat tijdelijk aan het roer van de Deense inlichtingendienst PET. Wanneer hij ontdekt dat het geheime netwerk Danehof nog bestaat, met machtige nieuwe leiders uit de hoogste regionen van de samenleving, roept hij agent Margrethe Franck en ex-commando Niels Oxen bij zich. Mossmann vraagt hun hulp voor een definitieve afrekening.
Kort daarna volgt een dodelijke kettingreactie, met slachtoffers in Zweden en Denemarken. Franck en Oxen ontdekken verbanden, maar beseffen te laat dat ze zelf pionnen zijn geworden in een levensgevaarlijk spel dat veel groter is dan zijzelf.

Niet alleen de personages raken verstrikt in het web, ook jij als lezer
In dit zevende deel keren we als lezers terug naar het vertrouwde, maar gevaarlijke, speelveld van Niels Oxen en Margrethe Franck. Het verhaal draait opnieuw om het schimmige netwerk Danehof, waarvan eerder werd gedacht dat het ontmanteld was. Maar niets blijkt minder waar. En dat is nu precies wat deze serie zo sterk maakt. Niet alleen de personages zijn verstrikt in een web, ook als lezer word je mee het web ingetrokken.

De auteur Jens Henrik Jensen weet wat schrijven is
De schrijfstijl van auteur Jens Henrik Jensen is opnieuw een van de grote krachten van het boek. Hij schrijft vlot, maar is nooit oppervlakkig. De korte hoofdstukken zorgen voor een hoog leestempo en spanning. Terwijl hij tegelijkertijd de ruimte neemt voor het beschrijven van details en achtergrond. Dat zorgt ervoor dat je niet alleen wilt blijven doorlezen, maar ook echt betrokken raakt bij het verhaal.

De journalistieke achtergrond van Jens Hendrik Jensen lees je terug in de manier waarop hij complexe politieke en maatschappelijke thema’s verwerkt. Uiteindelijk mixed hij alles tot een toegankelijk en meeslepend verhaal.

Niels Oxen is geen standaard held maar wel een keiharde man met kwetsbaarheid
Wat deze serie – en ook dit deel – echt onderscheidt van andere thrillers, is de karakterontwikkeling. Niels Oxen is geen standaard held. Hij is een getraumatiseerde oorlogsveteraan, gebroken door wat hij heeft meegemaakt en voortdurend worstelend met zichzelf. In ‘Oxen - De Opvolging’ zie je opnieuw hoe hij balanceert tussen zijn verleden en zijn rol in het heden. Hij is hard, soms onvoorspelbaar, maar blijft ook menselijk en kwetsbaar.

Ook Margrethe Franck blijft een fascinerend personage. Haar intelligentie en vastberadenheid maken haar tot een sterke tegenhanger van Oxen. Samen vormen ze een duo dat inmiddels voor de lezers vertrouwd voelt, maar nooit saai wordt. Je merkt dat Jensen zijn personages door en door kent en ze met elk deel verder uitdiept.

De verhaallijn is ignenieus!
De verhaallijn zelf zit wederom ingenieus in elkaar. Verschillende gebeurtenissen en perspectieven worden langzaam met elkaar verweven tot een groter geheel. Ook ‘Oxen – De Opvolging’ is zo een boek waarbij je regelmatig denkt: hoe gaat dit uiteindelijk allemaal samenkomen? En juist dat maakt het zo verslavend. Je wilt doorlezen, steeds een stukje verder komen, om de puzzel compleet te zien worden.

Af en toe een beetje de rode draad kwijt
Toch is het boek niet helemaal zonder minpunten. Door de complexiteit van het verhaal en het grote aantal personages kan het soms even zoeken zijn naar wie ook alweer wie is, en hoe alles precies samenhangt. Zeker als je de eerdere delen niet recent hebt gelezen, kan dat af en toe wat verwarrend aanvoelen. Maar eerlijk gezegd: dat hoort ook een beetje bij dit genre en bij deze serie.

Dit is een Scandinavische thriller op zijn best
Wat vooral blijft hangen, is de sfeer. Die typische Scandinavische kilte, het gevoel dat er onder de oppervlakte altijd iets dreigt. Jens Henrik Jensen weet dat als geen ander neer te zetten. Het is donker, intens en soms ongemakkelijk – maar juist daardoor zo goed.

De thriller ‘Oxen – De opvolging’ is precies wat ik hoopte van een nieuw deel in deze reeks. Het is spannend, gelaagd en zit vol sterke personages. Het bewijst opnieuw waarom deze serie zo geliefd is en waarom fans – zoals ik – er telkens weer naar uitkijken.

Kortom: dit is een Scandinavische thriller op z’n best. Hard, meeslepend en ijskoud goed.
Voor wie ook van serie kijken houdt: de serie Oxen is verfilmd en te zien via de NPO.

Specificaties bij het boek Oxen – De Opvolging
Auteur: Jens Henrik Jensen | Originele titel: Interregnum | Uitgeverij: A.W. Bruna| Vertaling: Corry van Bree |Eerste uitgave: 2025 | Nederlandse eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 573 | ISBN 9789400519794

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Het geheim van villa Carlotta - Silvia Montemurro

Ze draait in het rond, in het rond
Het meisje dat niet slaapt
Ze draait in het rond en valt op de grond
Volg haar waar ze ook gaat

Als groot liefhebber van de Italiaanse meren, én iemand die elk seizoen van Bridgerton heeft verslonden, kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen toen ik het boek ‘Het geheim van Villa Carlotta’ voorbij zag komen. Een verhaal dat wordt aangeprezen als “Bridgerton aan het Comomeer”? Dat klinkt als een combinatie die bijna té mooi is om waar te zijn. Met hoge verwachtingen begon ik aan dit eerste deel van een nieuwe serie. Ik kan wel alvast zeggen dat ik absoluut werd meegenomen naar de zonovergoten oevers van het meer.

Hier gaat het boek 'Het geheim van Villa Carlotta' over
1848. Charlotte, dochter van de hertogin Marianne van Oranje-Nassau, brengt de zomer door aan het Comomeer. Ze verblijft in de prachtige familievilla in de plaats Tremezzo. Moeder Marianne is een vrijgevochten vrouw die haar man heeft verlaten, en ook Charlotte heeft niet veel op met de heersende etiquette.
Aan het Comomeer maakt Charlotte haar entree in de high society. Er zijn genoeg edelen die naar haar hand dingen. Maar Charlotte is gefascineerd door de mysterieuze hertog van Saksen: George.

In de villa ontdekt Charlotte een dagboek van enen Elena, en ze wordt diep geraakt door haar tragische verhaal. Volgens een oude legende kun je op stormachtige nachten een jong meisje door de gangen van de villa zien dolen. Hebben deze verhalen iets met elkaar te maken? En waarom lijkt het of ook George een kostbaar geheim bewaard.

De Italiaanse sfeer komt je tijdens het lezen tegemoet
Direct bij aanvang met lezen krijg je van dit boek, ‘Het geheim van Villa Carlotta’, een goed gevoel. De sfeerbeschrijvingen zijn heel goed gedaan. Je voelt de zon op je huid, ziet de glinstering van het meer en dwaalt als lezer door de gangen van de villa. De setting is echt geweldig en het Comomeer wordt bijna een personage op zich. Dat romantische, dromerige gevoel – precies waar je op hoopt als je aan Italië denkt – is continu aanwezig.

Intriges, liefdesverwikkelingen, drama's en geheimen, het zit er allemaal in
Daarnaast zit het boek vol intriges, liefdesverwikkelingen, sociale verwachtingen, drama en geheimen. Dit doet inderdaad denken aan de Netflix-serie Bridgerton. De ontdekking van een oud dagboek, en een spookachtig mysterie, geven het verhaal bovendien een extra laagje. Je zou het zeker niet als spannend kunnen omschrijven, maar het voegt wel wat spanning aan het verhaal toe. Toch weer een extra dimensie.

Charlotte is een hoofdpersonage met pit 
Van het hoofdpersonage Charlotte was ik zelf wel erg gecharmeerd. Ze is geen braaf meisje die zich zomaar aanpast, maar iemand die haar eigen pad probeert te vinden. Iets wat haar verrassend modern maakt. Ook de dynamiek met haar moeder, die ook haar eigen keuzes in het leven maakt, geeft het verhaal wat extra smeuïgheid. De andere personages zijn wat stereotypes maar die zijn voor het verhaal juist nodig, en passen er perfect bij.

'Het geheim van Villa Carlotta' is toch wel voorspelbaar en cliché

Toch is het boek niet helemaal perfect. Waar het verhaal uitblinkt in sfeer en romantiek, voelt het plot af en toe wel voorspelbaar. Sommige wendingen zie je al van ver aankomen, zeker als je vaker boeken leest in dit genre. Daarnaast hadden bepaalde personages, ondanks dat ze prima in het verhaal passen, wel iets meer uitwerking mogen krijgen. Nu blijven hun motieven soms wat te oppervlakkig.

Ook qua schrijfstijl kan het hier en daar wat cliché aanvoelen. De romantische elementen zijn soms nét iets te zoet en minder subtiel dan je misschien zou hopen. Dat maakt het boek toegankelijk en lekker vlot leesbaar, maar haalt af en toe wel de exclusiviteit uit het verhaal.

Nu al uitkijken naar de volgende vier delen
Maar eerlijk is eerlijk, dit is precies het soort boek waar je voor gaat zitten met een kop thee (of een glas wijn) en jezelf even helemaal verliest in een andere wereld. De combinatie van geschiedenis, romantiek en mysterie werkt gewoon heel goed. Daarnaast maakt het einde je echt nieuwsgierig over hoe het verder gaat. Er komen hierna nog vier boeken uit dus dat is een fijn vooruitzicht. Leuk detail is dan zowel aan de voor- als achetrflap een oevrzicht van de meren en een stamboom is afgebeeld.

Bridgerton op zijn Vita e Bella

‘Het geheim van Villa Carlotta’ is een heerlijke, sfeervolle roman die perfect is voor fans van romantische historische verhalen met een vleugje mysterie. Verwacht geen baanbrekende plotwendingen, maar wel een meeslepende setting, intriges en een flinke dosis Italiaanse charme. Inderdaad Bridgerton op zijn Vita e Bella.

Specificaties bij het boek Het geheim van Villa Carlotta
Auteur: Silvia Montemurro | Originele titel: Le Ville sul Lago di Como – Il segreto di Villa Carlotta | Uitgeverij: Oceaan| Vertaling: Saskia Peterzon- Kotte |Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 330 | ISBN 9789046835357 | E-book 9789046835364 | Audiobook 9789046835371

Met dank aan uitgeverij Oceaan voor het recensie-exemplaar.

De verloren belofte van Ierland - Susanne O'Leary

 

''En wie weet, dacht Maggie. Misschien kan ik wat nieuwe gelukkige herinneringen maken. Door terug te gaan kan ik misschien weer vooruitkijken.''

Als groot liefhebber van fysieke boeken gaat er voor mij nog altijd niets boven het omslaan van echte pagina’s en de geur van een nieuw boek. Toch heb ik voor onderweg bijna standaard een e-book paraat. En dan grijp ik opvallend vaak naar de Heartbeat-serie van Uitgeverij A.W. Bruna. Simpelweg omdat de reeksen me zelden teleurstellen. Het zijn toegankelijke verhalen, ze hebben een fijne schrijfstijl en er is genoeg keuze. Deze keer koos ik voor ‘De verloren belofte van Ierland’ van schrijfster Susanne O'Leary.

Hier gaat het e-book ‘De verloren belofte van Ierland’ over
Maggie herinnert zich haar zomers in Sandy Cove alsof het gisteren was. Wanneer ze ziet dat ‘haar’ oude huisje te huur staat, hoopt ze dat een zomer aan zee haar kan helpen herstellen van een gebroken hart.
Tot haar grote vreugde ontdekt Maggie dat haar beste vriendin van vroeger, Sorcha, en Sorcha’s neef Brian, nog steeds in het dorp wonen. Samen genieten ze van avonden in de lokale pub. Als Brian onthult dat hij vroeger verliefd was op Maggie, kan ze niet anders opmerken dan hoe knap hij geworden is.

Maar dan vindt Maggie op zolder een doosje vol liefdesbrieven die ze ooit uitwisselde met een Amerikaanse jongen. Al snel blijkt dat Maggie niet de enige is die is teruggekeerd naar Sandy Cove. Verscheurd tussen haar groeiende gevoelens voor Brian en de romance die ze al jaren in haar hart meedraagt, beseft Maggie dat haar zomer ingewikkelder wordt dan ze had verwacht. Zal ze haar ware liefde vinden, of wordt deze vakantie in Sandy Cover haar laatste?

Ierland is een prachtige sfeermaker
‘De verloren belofte van Ierland’ speelt zich af tegen het prachtige, ruige landschap van Ierland, een setting die meteen sfeer geeft aan het verhaal. We volgen een hoofdpersoon die terugkeert naar een plek uit haar verleden, waar oude herinneringen en onverwerkte emoties langzaam naar boven komen. Zoals de titel al doet vermoeden, draait het verhaal om een belofte die ooit is gedaan, maar nooit is ingelost. Het is een thema dat meteen intrigeert en je nieuwsgierig maakt: wat is er precies gebeurd, en waarom?

Verleden en heden worden goed en logisch met elkaar verbonden
Wat deze roman sterk maakt, is de manier waarop verleden en heden met elkaar verweven zijn. Schrijfster Susanne O'Leary neemt de tijd om het verhaal rustig op te bouwen. Hierdoor krijg je als lezer steeds meer puzzelstukjes aangereikt. De opbouw voelt natuurlijk en nergens gehaast aan. Dit zorgt ervoor zorgt dat je je echt in het verhaal kunt laten onderdompelen. Het is zo’n boek dat je “nog even snel” wilt oppakken, maar waarbij je uiteindelijk merkt dat je alweer een flink aantal hoofdstukken verder bent. Zelf vind ik het heerlijk om zo nu en dan dit soort boeken zoals ‘De verloren belofte van Ierland’ te lezen.

Herkenbare realistische personages
De personages uit het boek ‘De verloren belofte van Ierland’ zijn warm, herkenbaar en goed uitgewerkt. Vooral de hoofdpersoon voelt realistisch. Het is iemand met twijfels, herinneringen en een innerlijke strijd die je goed kunt volgen. Je leeft met haar mee en hoopt dat ze de juiste keuzes maakt. Tevens begrijpt je ook haar worstelingen. De bij personages voegen daar nog extra lagen aan toe. Zonder dat het verhaal onoverzichtelijk wordt. Iedereen heeft zijn eigen rol en betekenis, wat het geheel mooi in balans houdt.

Het verhaal draait niet alleen om romantiek maar ook over familiebanden, verlies en vergeving
Wat ik persoonlijk erg waardeer, is dat het boek niet alleen maar draait om romantiek, maar ook om thema’s als familiebanden, verlies, vergeving en opnieuw beginnen. Dat geeft het verhaal van ‘De verloren belofte van Ierland’ meer diepgang en maakt het interessanter dan een standaard liefdesverhaal. Het Ierland-decor draagt daar ook aan bij: je voelt bijna de wind, ziet de groene heuvels voor je, en begrijpt waarom deze plek zo’n belangrijke rol speelt in het leven van de personages.

Dit e-book kan altijd en overal
Is het boek ‘De verloren belofte van Ierland’ onderhoudend en leuk? Absoluut. Dit is precies zo’n e-book dat perfect is voor onderweg, op de bank of tijdens een ontspannen avond. Het leest vlot, heeft genoeg spanning om je geboeid te houden en biedt tegelijkertijd ook emotie en herkenning. De schrijfstijl is toegankelijk en prettig, waardoor je moeiteloos door het verhaal heen gaat.

Na een kleine inzakking maakt het einde weer veel goed
Toch is er ook een klein minpuntje. Hoewel de rustige opbouw fijn is, had het tempo op sommige momenten iets hoger mogen liggen. Vooral in het middenstuk kabbelt het verhaal af en toe wat voort, waardoor de spanning iets wegzakt. Gelukkig wordt dat later weer goedgemaakt, maar het is wel iets wat me opviel tijdens het lezen.

De verloren belofte van Ierland is het derde deel van een goede serie
Wat deze reeks extra leuk maakt, is dat ‘De verloren belofte van Ierland’ inmiddels al het derde boek is binnen de populaire serie. Dat geeft je als lezer het gevoel dat je echt onderdeel wordt van een groter geheel, waarin verhalen en sferen elkaar versterken. Inmiddels is ook het vierde deel Het verloren huis van Ierland verkrijgbaar. Ook daar ben ik, wanneer ik onderweg ben, alweer enthousiast in begonnen. Dat zegt eigenlijk alles over hoe prettig deze serie leest.

Al met al is ‘De verloren belofte van Ierland’ een warme, meeslepende en sfeervolle roman die perfect past binnen de Heartbeat-serie van Uitgeverij A.W. Bruna. Het is een verhaal dat je even meeneemt naar een andere plek, met personages die je bijblijven en een thema dat raakt. Zoek je een toegankelijk maar toch gelaagd e-book voor onderweg of gewoon voor een fijn leesmoment? Dan is dit absoluut een aanrader.

Specificaties bij het boek De verloren belofte van Ierland
Auteur: Susanne O’Leary | Uitgever: Heartbeat A.W. Bruna| Eerste uitgave: 2026| Vertaling: Pauline Onderwater | Aantal bladzijden: 256 | ISBN e-book 9789044939194

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar van het e-book.

De Zevende Maan - Piergiorgio Pulixi

 

        ''Maar wat een mens wil, maakt voor het lot eerlijk gezegd weinig uit''

Na twee ijzersterke thrillers keek ik reikhalzend uit naar het derde deel in de reeks van auteur Piergiorgio Pulixi. Zowel Het eiland der zielen als Een steek door het hart maakten diepe indruk op me. De intense sfeer, de gelaagde personages en de slimme plotwendingen zorgden ervoor dat ik deze serie al snel tot mijn favorieten rekende. Toen ik begon aan het boek ‘De zevende maan’, vroeg ik me dan ook af: kan dit derde deel opnieuw dezelfde spanning en emotionele impact leveren? Of zijn mijn verwachtingen inmiddels simpelweg te hoog geworden?

Hier gaat het boek ‘De Zevende Maan’ over
Op een terras in Sardinië vieren hoofdinspecteur Vito en rechercheurs Eva en Mara de oprichting van een nieuwe eenheid voor seriemoorden. Dan komt er een telefoontje dat hen abrupt terugroept naar het vaste land. In de moerassen van Lombardije is namelijk het lichaam gevonden van een jonge vrouw. Ze was vastgebonden en had een masker over haar hoofd. Het tafereel doet denken aan een oude, onopgeloste zaak uit Sardinië, die Eva en Mara helaas maar al te goed kennen. Terwijl de aanwijzingen zich opstapelen, rijst één onheilspellende vraag: jagen zij op de moordenaar, of jaagt hij op hen?

Een levendige en beklemmende sfeer
In ‘De zevende maan’ keren we terug naar Sardinië, waar een nieuwe zaak de hoofdpersonages opnieuw voor een duister mysterie plaatst. De Italiaanse auteur Pulixi blijft trouw aan de donkere, bijna beklemmende sfeer die ook het kenmerk waren van de vorige boeken. Het eiland voelt opnieuw als een op zichzelf staand personage: mysterieus, ruw en vol geheimen. De schrijver weet de setting zo levendig neer te zetten dat je als lezer het gevoel krijgt zelf door de verlaten straten en ruige landschappen te lopen.

Het is net alsof je oude bekenden tegenkomt
Wat deze serie voor mij extra bijzonder heeft gemaakt, is de ontwikkeling van de personages. Ook in ‘De zevende maan’ zien we hoe de hoofdpersonen verder groeien. Hun verleden blijft een rol spelen, maar tegelijkertijd maken ze nieuwe stappen. De emotionele bagage die ze met zich meedragen, zorgt voor extra spanning en maakt hun keuzes geloofwaardig. De schrijver neemt de tijd om deze ontwikkeling te laten zien, wat de personages menselijk en herkenbaar maakt. Voor lezers die de eerste twee delen hebben gelezen, voelt het alsof je oude bekenden tegenkomt.

De spanning wordt gestaag opgebouwd
Daarnaast weet Piergiorgio Pulixi de spanning opnieuw zorgvuldig op te bouwen. Het verhaal begint relatief rustig, maar al snel stapelen de vragen zich op. Kleine aanwijzingen, onverwachte ontmoetingen en nieuwe ontdekkingen zorgen ervoor dat je steeds verder het verhaal in wordt gezogen. De auteur speelt handig met zijn informatie. Hij geeft net genoeg prijs om je nieuwsgierig te maken, maar houdt belangrijke details nog even achter. Hierdoor blijf je als lezer constant speculeren over hoe alles met elkaar samenhangt.

'De Zevende Maan' komt trager op gang dan de vorige delen
Toch moet ik eerlijk zeggen dat het derde deel in deze serie, ‘De zevende maan’, voor mij het minst sterke deel is. Waar de vorige boeken me vanaf de eerste pagina volledig in hun greep hielden, had ik hier soms het gevoel dat het verhaal iets trager op gang kwam. Sommige verhaallijnen werden wat langer uitgesponnen dan nodig, waardoor het tempo af en toe inzakt. Dat betekent niet dat het boek saai wordt, maar het mist hier en daar de scherpe urgentie die juist de eerdere delen zo meeslepend maakte.

Ook vond ik dat bepaalde plotontwikkelingen iets voorspelbaarder waren dan ik van Pulixi gewend ben. In de eerdere boeken wist hij me meerdere keren compleet te verrassen, terwijl ik in dit deel een aantal wendingen al zag aankomen. Voor een thrillerliefhebber, die juist houdt van onverwachte twists, kan dat een klein minpunt zijn.

Piergiorgio Pulixi is een meester in het creëren van sfeer
Dat gezegd hebbende blijft Piergiorgio Pulixi een meester in het creëren van sfeer en spanning. Wanneer het verhaal eenmaal echt op stoom komt, weet hij je als lezer opnieuw stevig vast te grijpen. De laatste hoofdstukken bouwen sterk op naar een climax die zowel spannend als emotioneel geladen is. Bovendien laat het einde duidelijk ruimte voor een vervolg. Verschillende verhaallijnen zijn afgerond, maar er blijven genoeg vragen openstaan om nieuwsgierig te maken naar een volgend deel.

Maatschappelijke thema's worden subtiel in het verhaal verwerkt
Wat ik ook in dit boek waardeer, is de manier waarop de auteur Pulixi maatschappelijke thema’s subtiel in zijn verhaal verweeft. Zonder dat het moralistisch wordt, laat hij zien hoe trauma, schuld en gerechtigheid doorwerken in het leven van zijn personages. Dat geeft het verhaal extra diepgang en zorgt ervoor dat het meer is dan alleen een spannende thriller.

Een nieuwe brug naar misschien nog gaat komen
Al met al is ‘De zevende maan’ misschien niet mijn meest favoriete deel van de serie, maar nog steeds een sterke thriller die fans van deze serie zeker opnieuw zullen waarderen. Wie genoten heeft van Het eiland der zielen en Een steek door het hart zal ook hier weer veel herkennen: de intense sfeer, de complexe personages en het intrigerende mysterie.

Voor mij voelt dit boek vooral als een brug naar wat hopelijk nog gaat komen. En ondanks dat het voor mijn gevoel net iets minder krachtig is dan de vorige twee delen, ben ik nog steeds benieuwd waar Pulixi zijn personages hierna naartoe zal brengen. Eén ding is zeker: als er een volgend deel verschijnt, ligt het gegarandeerd weer boven op mijn leesstapel.

Specificaties bij het boek ‘De Zevende maan’
Oorspronkelijke titel: La Settima Luna | Auteur: Piergiorgio Pulixi | Uitgever: A.W Bruna | Eerste uitgave: 2022| Nederlandse eerste uitgave: 2026 | Vertaling: Guanita Milder-Wolbers en Saskia Peterzon-Kotte | Aantal bladzijden: 432 | ISBN 9789400519701

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Vrijstaat - Lena Sundström & Jens Mikkelsen

                                 ''In omnia paratus'' ( op alles voorbereid)

Ik ben dol op dikke boeken. Hoe dikker, hoe beter, zeker wanneer het gaat om Scandinavische thrillers. Misschien is het de noordelijke setting, de kou, het sobere landschap en de onderhuidse dreiging die deze verhalen, voor mij althans, altijd een extra dimensie lijken te geven. Het boek ‘Vrijstaat’, van de auteurs Lena Sundström en Jens Mikkelsen, paste daarom perfect in mijn leesvoorkeuren. Twee schrijvers die hun krachten bundelen, een vuistdikke thriller en het begin van een nieuwe reeks: de Kirsebergserie. De verwachtingen waren hoog, en dit boek maakte ze volledig waar.

‘Vrijstaat’ is een indrukwekkend eerste deel dat vanaf de eerste pagina weet te overtuigen. Het boek is omvangrijk, maar dat voelt geen moment als een belemmering. Integendeel, elk woord lijkt zorgvuldig gekozen, en draagt bij aan het grotere geheel. Dit is geen thriller die kunstmatig is opgerekt; de lengte is nodig om het verhaal de diepte en gelaagdheid te geven die het verdient. De auteurs nemen de tijd, en dat pakt uitstekend uit.

Wat het boek ‘Vrijstaat’ bijzonder sterk maakt zijn de drie verhaallijnen, die naast elkaar lopen. Ze voelen elk op zichzelf compleet en interessant, maar raken nooit uit balans. De spanning blijft constant aanwezig en de wisselingen tussen perspectieven houden het tempo hoog. Richting het einde komen alle lijnen op een logische en overtuigende manier samen. Het voelt doordacht, logisch en vooral bevredigend, zonder geforceerde twists.

Ook de personages in het verhaal van ‘Vrijstaat’ zijn een groot pluspunt. Ze zijn menselijk, gelaagd en geloofwaardig. Niemand is helemaal goed of fout, en juist die morele grijstinten maken hen interessant. Hun achtergronden en persoonlijke worstelingen krijgen voldoende ruimte, waardoor je als lezer echt betrokken raakt. Ik merkte dat ik met hen meeleefde en nieuwsgierig bleef naar hun verdere ontwikkeling.

De samenwerking tussen Sundström en Mikkelsen werkt uitstekend. Hun schrijfstijl is vloeiend, scherp en beeldend, en de Scandinavische setting versterkt de sfeer op subtiele wijze. De omgeving is geen decor, maar een actief onderdeel van het verhaal dat de spanning verdiept.

Ik kijk nu al uit naar het vervolgdeel. Tegelijkertijd hoop ik dat al het goede niet al in dit eerste boek is gestopt en dat de reeks niet vervalt in herhaling met slechts een andere moordzaak. Dat moeten we nog afwachten. Voor nu staat één ding vast: ‘Vrijstaat’ is een fantastisch verhaal, en een ijzersterke start van een veelbelovende nieuwe thrillerserie.

Specificaties bij het boek 'Vrijstaat'
Auteur: Lena Sundström & Jens Mikkelsen | Uitgever: A.W Bruna | Eerste uitgave: 2025| Vertaling: Mattijs Warbroek | Aantal bladzijden: 509 | ISBN 9789400518674

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Post Mortem - David Lagercrantz

''Er is een boom waar honden naartoe gaan om te sterven...''

Nadat ik de eerste twee delen in de Rekke & Vargas-reeks, ‘Obscuritas & Memoria’, gelezen had, was ik meteen verkocht. Ik ben zo en zo een lezer die dol is op (spannende) boekenseries. Het liefst die waarin de personages zich van deel tot deel verder ontwikkelen, en de onderlinge dynamiek steeds gelaagder wordt. Toen het derde deel ‘Post Mortem’, van auteur David Lagercrantz, verscheen, wilde ik die dan ook direct lezen. De verwachtingen waren dus hoog, maar gelukkig maakt dit vervolg ze zonder moeite waar.

Synopsis Post Mortem
‘Post Mortem’ vertelt het verhaal over twee jongens die eind jaren tachtig op een roadtrip naar Noord-Spanje gaan. Rijdend van stad naar stad, feesten ze en bespreken ze literatuur en muziek.
Twintig jaar later krijgt professor Hans Rekke een cold case toegewezen. Een jonge vrouw uit Baskenland werd op brute wijze toegetakeld, met een mysterieuze markering op haar lichaam. Samen met zijn partner Micaela Vargas ontdekt Rekke verbanden met andere femicidezaken in Denemarken en Finland. Zijn ze een seriemoordenaar op het spoor?
Een postuum gepubliceerde novelle over een Spaanse zwerfhond blijkt een cruciale sleutel. Al snel leiden de sporen rechtstreeks naar de literaire elite van Stockholm.

Veel meer dan een misdaadverhaal
‘Post Mortem’ borduurt voort op de intrigerende samenwerking tussen de briljante, maar sociaal wat onhandige, Hans Rekke en de vasthoudende politieagent Micaela Vargas. Waar de eerdere delen vooral dienden om hun persoonlijkheden te introduceren, en hun onderlinge verstandhouding op te bouwen, geeft Lagercrantz in dit derde deel meer ruimte aan hun achtergronden. Het gaat over trauma’s en de groeiende vertrouwensband die inmiddels zo herkenbaar is voor deze reeks. Juist dat maakt deze serie zo aantrekkelijk: het is niet alleen een misdaadverhaal, maar ook een karakterstudie vol nuance.

Niets is wat het lijkt
Het verhaal van ‘Post Mortem’ zet vrijwel meteen de toon. Zonder al te veel plotdetails te verklappen, draait het in dit boek om een complexe zaak, waarin niets is wat het lijkt. De schrijver – Lagercrantz - weet de spanning goed op te bouwen. Druppelsgewijs geeft hij informatie vrij, terwijl hij tegelijkertijd blijft spelen met verwachtingen. De zaak die Rekke en Vargas proberen te ontrafelen raakt kwesties aan zoals macht, geheimhouding en de gevolgen van keuzes uit het verleden. Het levert een thriller op die niet alleen spannend is, maar ook maatschappelijk relevant aanvoelt.

De manier van schrijven maakt het boek nog beter
Wat ‘Post Mortem’ vooral zo sterk maakt, is het taalgebruik van auteur David Lagercrantz. Zijn schrijfstijl is helder, ritmisch en toegankelijk, maar tegelijkertijd intelligent genoeg om de psychologische diepgang van vooral Rekke mooi te dragen. De scènes waarin Rekkes fascinerende analytische vermogen centraal staat, behoren voor mij tot de beste van het boek. David Lagercrantz balanceert goed tussen observatie en emotie, waardoor je als lezer zowel inzicht in de zaak als in de personages krijgt.

Miceale is een goed tegen karakter voor het hoofdpersonage Rekke geworden
Ook het personage Micaela Vargas komt opnieuw prachtig tot haar recht. In het eerste deel moest ze nog duidelijk zoeken naar haar plek naast de imposante Rekke. Maar in het tweede deel nam ze al in kracht toe. In dit derde deel, ‘Post Mortem’ is ze volledig uitgegroeid tot een gelijkwaardige partner. Haar vasthoudendheid, empathie en nuchterheid vormen een perfect tegenwicht voor Rekkes briljante, maar soms wel chaotische geest. Die groei maakt hun samenwerking een van de grootste krachten van de serie. De botsing, maar tevens ook de aanvulling van hun perspectieven, zorgt voor een levendige dynamiek die je als lezer niet meer wilt missen.

De spanning in het boek is om te snijden
Een ander sterk punt is de manier waarop de schrijver de spanning weet te doseren. Hij wisselt snellere, plot gedreven hoofdstukken af met rustigere momenten. Hierin gaat hij dieper in op motieven, vermoedens en emoties. Daardoor leest ‘Post Mortem’ ontzettend prettig. Je vliegt door de pagina’s heen. De spanning zit niet alleen in de gebeurtenissen, maar ook in de psychologische onderstroom.

De personages blijven zich maar ontwikkelen
Was alles dan perfect? Bijna. Een klein minpuntje is dat sommige zijlijnen iets te lang uitgesponnen voelen. Lagercrantz wil duidelijk laten zien hoe zorgvuldig en gelaagd zijn plot is. Dit haalde hier en daar wel het tempo uit het verhaal.
Desondanks is ‘Post Mortem’ een ontzettend sterke, meeslepende en intelligente thriller die mijn verwachtingen ruimschoots heeft overtroffen. Lagercrantz laat zien dat de Rekke & Vargas-reeks niet alleen veel potentie heeft, maar zich met elk deel verder weet te ontwikkelen. Het boek is perfect voor lezers die houden van thrillers met diepgang en gelaagde personages.

Ga deze serie lezen!
Na het dichtslaan van het boek kan ik niet anders dan uitkijken naar het volgende deel. Als Lagercrantz deze lijn doorzet, staat ons nog veel moois te wachten. Voor iedereen die op zoek is naar een goed geschreven, doordachte en intrigerende thrillerreeks: ga deze serie absoluut lezen.

Specificaties bij het boek ‘Post Mortem
Auteur: David Lagercrantz | Uitgever: A.W Bruna | Eerste uitgave: 2025| Vertaling: Edith Sybesma | Aantal bladzijden: 316 | ISBN 9789400518919

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Een langzaam stervende zaak - Elizabeth George

''Als hij had geweten hoe zijn dag verder zou verlopen, was Geoffrey Henshaw in zijn verre van comfortabele bed blijven liggen.''

Elizabeth George staat bekend om haar vermogen sfeer en karakterbeschrijvingen tot in de precisie uit te voeren. In 'Een langzaam stervende zaak' is Cornwall niet slechts een achtergronddecor: het landschap, de sociale gemeenschappen, de druk van promotie versus behoud spelen allemaal mee in de sfeer. Cornwall fungeert als een personage op zich — het weer, de afgelegenheid, de binding van mensen met het land — wat de spanningen tussen behoud van erfgoed en economische belangen versterkt. Deze setting draagt sterk bij aan de emotionele zwaarte van het verhaal. Het contrast tussen de serene schoonheid van Cornwall en de moreel complexe wereld van zakelijke belangen en familiegeheimen, geeft het verhaal diepte.

De personages zijn herkenbaar als mens voor de lezer
De personages worden door Elizabeth George niet zwart-wit neergezet. Ze maakt gebruik van nuances, zwakheden, morele onzekerheden en zwakheden. Daardoor worden ze herkenbaar voor de lezer, ze hebben namelijk net als wij minpunten.

Door middel van flashbacks, familierelaties en zijn zakelijke verplichtingen leer je meer en meer de, soms complexe, figuren kennen. De lokale bevolking van Cornwall is niet homogeen; wantrouwen jegens buitenstaanders is geloofwaardig geschetst, evenals de manier waarop mensen vast blijven zitten in oude patronen, geheime vetes, en trots op traditie. Deze sociale schakeringen dragen bij aan de spanning, en maken dat motieven plausibel aanvoelen.

Spanning bouwt gestaag op, de kracht ligt in dialogen en relaties
Zoals in al haar, over het algemeen erg dikke boeken, kiest George zoals vaak voor een vrij langzaam opgebouwde spanning. Er is geen constante actie, de kracht ligt namelijk in de dialogen, in beschrijving van relaties en in de langzame onthulling van geheimen. Voor wie van snelle thrillers houdt, kan dit traag aanvoelen. Het is slow reading, vooral omdat er veel aandacht is voor details buiten het directe misdrijf, familiegeschiedenissen en zakelijke onderhandelingen.

Echter heeft deze traagheid wel een doel. De langzame opbouw maakt dat, wanneer de motieven en de connecties duidelijk worden, het geheel stevig en geloofwaardig aanvoelt. Er zijn momenten van intensiteit — confrontaties, ontdekkingen — die goed werken, juist omdat ze ingebed zijn in het grotere bouwwerk. Al had het middenstuk, wat mij betreft wel iets korter gekund.

Traditioneel literair geschreven
Elizabeth George schrijft traditioneel literair, met zorg voor nuance en psychologische diepgang. Haar dialogen zijn geloofwaardig. Hier en daar wat te overdadig. Dat kan een struikelblok voor nieuwe lezers zijn maar een feest van herkenning voor de trouwe fans, zoals ik.

‘Een langzaam stervende zaak’ is het 22^e deel in de inspecteur Lynley-mysterie reeks en een perfect boek voor wie op zoek is naar een misdaadverhaal met diepgang en gelaagdheid. Voor wie geniet van details, van psychologisch realisme en goede conversaties is ook dit deel weer een genot om te lezen. Elizabeth George is niet de auteur voor snelle plots of acties. Ze investeert in verhaalopbouw, sfeer en in de relaties tussen mensen. In die zin is het geen tekortkoming, maar een literaire kracht.

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie exemplaar.

Titel: Een langzaam stervende zaak |Originele titel: A Slowly Dying Cause| Auteur: Elizabeth George| Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Miebeth van Horn & Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2025| Aantal bladzijden: 762 | ISBN 9789400518902

De Dondermaker - Tina N. Maker

 

                                     ‘’Er ligt een dode man op het ijs…’’

Dit is het verhaal van het boek 'De Dondermaker’
Bij een temperatuur van 22 graden onder nul wordt het lichaam van een verminkte man gevonden op het ijs. Rechercheur Idun Lind en haar collega Tareg onderzoeken de moord en ze belanden in een wereld gedreven door geld, geweld en macht, waarin jonge vrouwen als handelswaar worden beschouwd. Jaren eerder volgen we Peter en Silje, twee kinderen die onder schrijnende omstandigheden een hechte vriendschap opbouwen.
Verleden en heden worden uiteindelijk met elkaar verweven in een bloedstollende misdaadroman waarin de waarde van een mensenleven schrikbarend licht wordt bevonden.

Auteur Tina N. Martin
Tina N. Martin werd in één klap bekend met haar thrillerdebuut ‘Het Appelmeisje’. Het boek is het eerste deel van de serie over rechercheur Idun Lind. De verhalen spelen zich af in het Noord-Zweedse Boden. Dit is tevens de woonplaats van Tina N. Martin, en ligt aan de grens met Finland. Het tweede deel in de reeks ‘De Dondermaker’ kwam, net als het eerste deel, direct op de bestsellerlijst. Dat geldt ook voor de volgende delen, die voor hier nog in het Nederlands vertaald moeten worden.
Tina is van huis uit literatuurwetenschapper. Ze geeft, wanneer ze niet aan het schrijven is, les op een school in de plaats Boden.

Ook dit boek staat verdiend in de bestsellerlijst
Al eerder schreef ik op mijn blog over het boek ‘Het Appelmeisje’ dat het me totaal niet verbaasde dat dit binnen een no-time op de eerste plek van de boeklijsten belanden. En geheel terecht bestormt ‘De Dondermaker’ deze lijsten net zo snel. Auteur Tina N. Martin heeft wederom een geweldig, onderhouden en spannend verhaal rondom rechercheur Idun Lind weten te schrijven.  Wederom had ik deze binnen de kortste keren uit, want wegleggen is door de spanning die constant gecreëerd wordt, onmogelijk.

Snel lezende schrijfstijl en geloofwaardige personages
Tina N. Martin heeft een snel lezende schrijfstijl. Daarnaast is de opbouw van de spanning geheel in balans met de gebeurtenissen. Het gegeven dat er ook een verhaal in het verleden verteld wordt, geeft in het geval van de ‘De Dondermaker’ een extra diepere laag aan het verhaal. De antwoorden liggen namelijk achter je en niet voor je.
Daarnaast heeft ze hele geloofwaardige personages. Rechercheur Idun Lind is een persoon met een sterke eigen wil, maar tevens worstelt ze ook met haar eigen morele dilemma’s. Haar collega Tareq Shaheen is een juiste tegenhanger. Martin weet deze karakters, en het emotioneel beladen verhaal van de twee kinderen, zorgvuldig tot een geheel te weven. Op deze manier is het voor de lezer makkelijk om met ze mee te leven en ze te begrijpen.

Morele vragen
Net als bij het boek ‘Het Appelmeisje’ behandelt Tina N. Martin wederom zware thema’s zoals geweld, mensenhandel en macht. Vooral de kwetsbaarheid van kinderen wordt goed belicht. Ik moet eerlijk toegeven dat mijn maag af en toe gewoon omkeerde van afschuw. Niet omdat er gruwelijke horror scènes in het boek voorkomen, maar wel door het besef dat dit verhaal zich op de wereld, op het moment dat je ‘De Dondermaker’ aan het lezen bent, op meerdere plekken afspeelt. Tijdens het lezen komen er dan ook wel wat morele vragen naar boven: wat is bijvoorbeeld de waarde van een mensenleven? Hoe kan dit gestopt worden?

Lees het als serie, niet los van elkaar
Het is wel van belang dat je het eerste deel van de serie over rechercheur Idun Lind, ‘Het Appelmeisje’, ook leest. Begin je in ‘De Dondermaker’ dan kan het zijn dat je moeite hebt met het begrijpen van de achtergrond van de hoofdpersonages. Wel had ik gehoopt dat de karakters in dit deel wat meer ruimte zouden krijgen om zich te ontplooien, helaas is dat nog steeds niet helemaal gelukt. Wellicht is dat ook wel helemaal niet de bedoeling van de auteur, en ligt de focus geheel op het oplossen van de moord.

Scènes die indruk weten te maken
‘De Dondermaker’ is net als zijn voorganger een sterke Scandinavische thriller, met een ijzingwekkende sfeer, morele diepgang, complexiteit, en met scènes die indruk maken. Het is knap dat Tina N. Martin niet bang is om met moeilijke onderwerpen te werken, en weet ze deze op overtuigende wijze in de plot te verweven. Voor wie genoten heeft van ‘Het Appelmeisje’, is dit tweede deel, zeker een goede opvolger. En anders is het een goede reden om gewoon aan de serie te gaan beginnen. Je wordt zeker niet teleurgesteld.

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie exemplaar.

Titel: De Dondermaker | Originele titel: Askmakaren| Auteur: Tina N. Martin | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Nannie de Graaf | Eerste uitgave: 2022 | Eerste Nederlandse uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 412 | ISBN 9789400516175

Liefs uit - bundel, Iris Visser

 

Vandaag, op 5 augustus verschijnt de ‘Liefs uit’ boekbundel van de Nederlandse schrijfster Iris Visser. De bundel bestaat uit vier delen en zijn luchtige, zeer vermakelijke romantische verhalen. Elk deel is op zichzelf staand, je kan het volgende deel dus oppakken wanneer je maar wilt. Als dat je lukt, ze zijn allemaal zo vrolijk, sfeervol en hier en daar zeer herkenbaar dat je absoluut wilt blijven doorlezen. LIEFS UIT is verkrijgbaar als KOBO-original.

Hier gaan de boeken over
In het boek ‘Liefs uit Londen’ worstelt Hannah met liefdesverdriet en gaat ze op zakenreis met haar baas. Tussen hen beide ontstaat er al snel een affaire. De chemie tussen die twee spat van de bladzijde, net als de humor.

‘Liefs uit Ibiza’ neemt je mee naar het zonnige vakantieparadijs. Daar probeert Eva de strandtent van haar ouders van de ondergang te redden. Ondertussen raakt ze verwikkeld in een grillige romance met Elias. Het contrast tussen het drama van de aantrekkingskracht en afkeer, met die van de zomer sfeer van het eiland, maken het een tot een goede balans in het verhaal.

Je bent als lezer een stuk verder van huis wanneer je het boek ‘Liefs uit New York’ gaat lezen. Emma verhuist naar Manhattan voor de kerst. Tijdens de voorbereidingen voor het kerstfeest leert ze haar kerst-hatende buurman kennen, hij steelt onverwachts de show.

Een hele andere setting vind je in het boek ‘Liefs uit Hollywood’. Rosalie is oprichter van de Second Chance Foundation. En wanneer haar stichting wordt ingeschakeld door een Amerikaanse dierenopvang in financiële problemen, reist ze af naar de ranch in Californië. Een acteur wordt als ambassadeur door haar zus naar haar toegestuurd. De eerste ontmoeting verloopt niet vlekkeloos, maar uiteindelijk leert ze hem beter kennen.

Prettige, eenvoudige en luchtige schrijfstijl
De schrijfstijl van Iris Visser is prettig leesbaar, luchtig en eenvoudig. Ideaal om aan een stuk door te blijven lezen. De verhalen op zich zijn niet heel erg lang maar bevatten genoeg elementen om je geboeid door te laten lezen. Ze heeft oog voor details en conversaties verlopen vlekkeloos. Ze heeft ook een zeer beeldende manier van schrijven waardoor je je als lezer ook echt op de plek waant waar het verhaal zich afspeelt.

Voorspelbaar maar daarom niet minder leuk
Natuurlijk zijn de verhalen van de boeken uit de bundel ‘Liefs uit’ voorspelbaar. En de personages blijven vlak en zijn over het algemeen stereotypetjes. Desalniettemin heeft Iris Visser een hele goede balans weten te vinden tussen romantiek en humor. Hier en daar zorgt ze ook nog eens voor wat plotwendingen. Thema’s zoals persoonlijke groei, familiedruk en/of het werken aan zelfvertrouwen komen voorbij.

Net een Hallmark-film
Kortom de ‘Liefs uit’ boekbundel is een vrolijke en ontspannende feelgoodserie. Perfect voor op vakantie of even tussendoor. Geschikt voor de lezer die houdt van romantiek, een flinke dosis humor en sfeervolle settingen. Heb ik een favoriet tussen deze vier boeken? Jazeker, ‘Liefs uit New York’. Maar ja ik ben dan ook wel gek op én New York én kerst. Daarnaast leest dit verhaal als een Hallmark-film, dus beter kan het niet worden.