The Southern Book Club's Guide to slaying Vampires _ Grady Hendrix

 

Korte samenvatting van het verhaal
De roman speelt zich af in een keurige buitenwijk van Charleston, South Carolina, in de jaren ‘90. Daar volgen we Patricia Campbell, een typische huisvrouw: moeder van twee, getrouwd met een afstandelijke echtgenoot, en met een leven dat zich vooral afspeelt binnen de muren van haar huis. Haar uitlaatklep is een boekenclub waarin zij en een groep andere vrouwen samen true crime lezen — boeken over seriemoordenaars, kannibalen en andere monsters die veilig tussen de pagina’s blijven. Tot er een nieuw gezicht in de buurt verschijnt: James Harris, charmant, mysterieus, en... niet wat hij lijkt.

Al snel beginnen kinderen in de armere, voornamelijk zwarte buurten te verdwijnen, en Patricia begint te vermoeden dat James Harris daar iets mee te maken heeft. Maar wanneer ze haar vermoedens uitspreekt, loopt ze tegen een muur van ongeloof, gaslighting en seksisme aan — van haar man, van de andere echtgenoten, en van de bredere gemeenschap. Alleen haar boekenclubvriendinnen staan aan haar zijde, en samen nemen deze vrouwen het op tegen een eeuwenoud kwaad dat zich voedt met bloed én met de blindheid van een samenleving die liever niet te veel vragen stelt.

Een unieke kruising tussen horror en huiselijkheid
De auteur Grady Hendrix weet met het boek The Southern Book Club’s Guide to Slaying Vampires, een unieke kruising te maken tussen horror en huiselijkheid. De perfecte combinatie van een vampierverhaal en een scherpe maatschappelijke satire. Het resultaat is een spannende roman, die tegelijkertijd vermakelijk, soms een beetje gruwelijk maar zeker ook verrassend ontroerend is. In een genre – horror - dat vaak vastzit in clichés, slaagt Hendrix erin om een origineel en meeslepend verhaal te vertellen.

Het vampiergedeelte betekent veel meer dan wat gruwelijkheden
Wat deze roman onderscheidt, is de manier waarop auteur Grady Hendrix het genre horror gebruikt als metafoor voor diepere thema’s. De vampier is hier niet zomaar een bloeddorstig monster — hij is een representatie van de patriarchale macht. Van hoe mensen die ‘goed overkomen’ wegkomen met kwaad, omdat niemand het aandurft hen ter verantwoording te roepen. Het boek legt feilloos bloot hoe vrouwen structureel niet serieus worden genomen, zelfs als ze met feiten en logica komen. Daardoor strijd Patricia niet alleen tegen een vampier, maar tegen een heel maatschappelijk systeem dat haar klein probeert te houden.

Lightversie van horror
De schrijfstijl van Grady Hendrix is vlot, beeldend en doordrenkt met zwarte humor. Hij weet een uitstekende balans te vinden tussen spanning en satire Maar ook tussen afgrijzen en herkenning. De huiselijke details, zoals die van Tupperware-party’s en het maken van schoollunches, geven het verhaal een sfeer van herkenbaarheid. Hierdoor is horror des te verrassender wanneer die de gewone wereld langzaam ontwricht. Wel moet ik er ook eerlijk bijzeggen dat het hier om lightversie van vampier horror gaat.

Herkenbare situaties en personages maakt dat je je als lezer kan identificeren
De personages uit het boek The Southern Book Club’s Guide to Slaying Vampires, zijn levendig en geloofwaardig. Patricia is een gelaagde hoofdpersoon met wie je als lezer makkelijk meeleeft. Vooral wanneer ze, ondanks haar angst en onzekerheden, toch de moed vindt om in actie te komen. De dynamiek binnen de boekenclub is prachtig uitgewerkt. Het zijn geen vaste karikaturen geworden, maar echte vrouwen met onderlinge verschillen, zwakheden en loyaliteiten. Hun groei van passieve lezers naar actieve heldinnen vormt het hart van het verhaal. Er zit ook een beeldende vorm in zijn manier van schrijven waardoor je het verhaal makkelijk voor je kunt zien afspelen. Het zou me overigens niet verbazen als hier een serie, dan wel film, van gemaakt gaat worden.

Nét niet helemaal perfect
Toch is het boek The Southern Book Club’s Guide to Slaying Vampires, niet helemaal perfect. Soms slaat de toon iets te veel door in het groteske, wat ten koste gaat van de geloofwaardigheid. Ook had het slot iets meer ruimte mogen krijgen, het wordt uiteindelijk allemaal vrij snel afgerond. Desondanks ervaar je wel de emotionele impact mede dankzij de thema’s van vriendschap, opoffering en moed. Achterin staat trouwens een plattegrond van waar het verhaal zich afspeelt. Zelf zou ik het leuker hebben gevonden als die aan het begin van het verhaal had gestaan.

Een roman die meer bevat dan je in eerste instantie zou denken
The Southern Book Club’s Guide to Slaying Vampires is veel meer dan een vampierverhaal. Het is een (feministische) horrorroman die ongemakkelijke waarheden blootlegt over gender, ras en macht. Dit alles met een prettige leesstijl en goed opgebouwde spanning.
Grady Hendrix bewijst met dit boek dat horror niet alleen eng, maar ook intelligent en maatschappijkritisch kan zijn. Het boek voor liefhebbers van Stephen King en Desperate Housewives, en alles daartussenin, is een absolute aanrader.

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie exemplaar.

Titel: Een langzaam stervende zaak| Auteur: Grady Hendrix| Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Hilke Makkink| Eerste uitgave: 2020| Eerste Nederlandse uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 432 | ISBN 9789400518759

Wolf Gone Wild - Juliette Cross

 

Uitgeverij AW Bruna komt in de Heartbeat serie weer met een geweldig nieuwe serie. ‘Wolf Gone Wild’, is het eerste deel in de “Stay A Spell’’-serie van auteur Juliette Cross. Het is een charmante mix van urban fantasy, romantiek en humor en een verfrissende dosis spannende magie. Auteur Juliette heeft een verhaal geleverd dat niet alleen weet te vermaken, maar ook verrassend origineel aanvoelt. Dat heeft ze goed weten te doen, want in dit overvolle genre van bovennatuurlijke romantiek moet je van goeden huize komen wil je boven het koren uit steken. Het is Cross gelukt.

Hier gaat het verhaal over
Het verhaal speelt zich af in New Orleans. De stad die zo en zo al een mystiek karakter heeft. Cross weet het te verrijken met een levendige gemeenschap van heksen, weerwolven, vampiers en andere magische wezens. De lezer maakt kennis met Evie Savoie, een krachtige heks met een scherpe tong. Mateo Cruz, een weerwolf, heeft een bijzonder probleem: hij heeft zijn ‘wolf’ al maanden niet kunnen laten presteren. Dit zorgt voor een gevaarlijke situatie, die steeds nijpender wordt.

Mateo zoekt hulp Evie, in de hoop dat zij hem kan helpen zijn vloek te verbreken. In eerste instantie reageert Evie terughoudend, maar ze besluit toch haar magie in te zetten. Wat dan volgt is een langzaam ontluikende romance vol spanning, sarcasme en groeiend vertrouwen.

Goed uitgewerkte en interessante personages
Mateo is een typisch alfa-achtige held met een rauw randje. Echter toont hij ook genoeg kwetsbaarheid om hem sympathiek te maken. Evie is onafhankelijk, intelligent en niet bang om haar grenzen aan te geven. Beide personages worden goed uitgewerkt. Als lezer bouw je voor beide sympathie en medeleven op. Hierdoor beleef je het verhaal intenser.

De relatie tussen Evie en Mateo wordt langzaam opgebouwd en is niet al te zoet. De magie en de actie zijn in balans, en de subplot rond een mysterieuze vloek geeft het verhaal genoeg spanning om interessant te blijven.

Luchtige komische schrijfstijl maakt het boek net even anders
‘Wolf Gone Wild’ onderscheidt van andere boeken in dit genre door de luchtige, bijna komische toon waarmee het bovennatuurlijke wordt beschreven. Cross heeft een vlotte schrijfstijl, dit zorgt voor een goed leestempo. Ze weet haar personages tot leven te wekken middels pittige dialogen en veel chemie. De innerlijke strijd van Mateo met zijn wolf – die hij overigens Alfa noemt – wordt op een slimme manier verteld. Alfa heeft namelijk een eigen stem in het hoofd van Mateo. Dit leidt vaak tot hilarische, maar even vaak ook tot ontroerende momenten. Hierin zie je ook heel erg de strijd tussen de menselijke en dierlijke kant van Mateo.

Een veel belovende serie
Het boek Wolf Gone Wild is een goed eerste deel van wat een veelbelovende serie te worden. Het is een escapistisch verhaal voor liefhebbers van romantische fantasy, waarin magie liefde en familie centraal staan.  Het heeft geloofwaardige personages en een originele setting. Door de flinke dosis humor weet Juliette Cross een wereld neer te zetten waar je graag naar terugkeert.

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het digitale recensie exemplaar.

Titel: Wolf gone wild| Auteur: Juliette Cross | Uitgeverij: AW. Bruna / Heartbeat serie| Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 319 | ISBN e-book 9789044938692

De kat die een bibliotheek ging redden - Sosuke Natsukawa

 

‘’Boeken bevatten de kracht van de vele mensenharten die ermee in aanraking zijn gekomen. Die kracht heeft mij uit de vuurzee getild. Ik was in staat dat te voelen, meer niet’’

En zo lees je in twee weken ineens twee boeken die over katten en het redden van mensen, dan wel boeken gaan. Healing Fiction noemen ze dat opkomende genre ook wel. Dit keer las ik het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ van Sosuke Natsukawa. Alleen voor de omslag zou je het al kopen. Hiervoor las ik het boek ‘Een kat op recept’ van Syou Ishida. De recensie daarover is te lezen op de site van www.stoerleesvoer.nl

Omschrijving van het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’
De dertienjarige Nanami brengt het grootste deel van haar vrijde tijd door in een verlaten bibliotheek. Op een dag merkt ze dat haar favoriete boeken geleidelijk aan uit de schappen verdwijnen. Ze waarschuwt het bibliotheekpersoneel, maar niemand neemt haar serieus. Dan ziet ze tussen de boekenplanken een verdachte man in een grijs pak. Als een praatgrage kat haar te hulp schiet, gaan ze samen op een doldwaas avontuur vol gevaarlijke uitdagingen.

Is het een kinder- of volwassenen boek? Of beide?
Al snel vraag ik me af wat ik nu aan het lezen ben. Is het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ nu een kinder- of een volwassenen boek? Gezien de gebeurtenissen die zich al vrij snel in het verhaal ontwikkelen lees ik inderdaad een spannend, doldwaas en avontuurlijk kinderboek. Echter de wijsheden en levenslessen zijn meer van een volwassen niveau. Gedurende het lezen, en helemaal toen ik het uit had, kwam ik tot de conclusie dat het voor jong en oud geschikt is. En het boek meer over het leven verteld dan menig ingewikkeld filosofisch boek.

Het belang van boeken lezen
Het verhaal van ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ richt zich op het belang van lezen. Dat wordt op een hele goede, niet belerende, maar juist enthousiaste en nieuwsgierig makende manier gedaan. Het laat juist zien dat je door lezen kan reizen, zelfkennis kan opdoen en veel over andere mensen en geschiedenis kan leren. Dat lezen je sterk maakt voor het leven van alledag.

Lezen is ook een vorm van kracht opbouwen
Het hoofdpersonage Nanami is een dertienjarig meisje wat lijdt aan een heftige vorm van astma. Alhoewel dit iets te vaak genoemd wordt in het verhaal, is het juist haar zwakte die haar zo sterk maakt. Doordat ze met veel dingen op school niet mee kan doen, qua sport bijvoorbeeld, brengt ze des te meer tijd door in de bibliotheek. Dat is dus de plek waar ze al haar kennis vandaan haalt. Jammer is het af en toe wel dat de auteur het hoofdpersonage Nanami meer beschreef als een veel jonger kind. Ze had hier en daar de neiging om wat kleinerend over haar te praten.

Je moet wel openstaan voor fantasie
De avonturen die er in het boek beschreven worden zou je kunnen vergelijken met bijvoorbeeld met de boeken ‘Never Ending Story’ of ‘Narnia’. Zeker door de pratende kat, en andere dieren die aan bod komen. Je moet je hier als lezer dus wel voor open kunnen stellen. Dus ik kan me ook heel erg voorstellen dat er sommige lezers zullen afhaken zodra Nanami en de kat via het blauwe licht bij het kasteel aankomen.

Filosofisch en poëtisch
De schrijfstijl van auteur Sosuke Natsuke is eenvoudig, maar mooi en zelfs hier en daar filosofisch en poëtisch. De verhaallijn wordt goed opgebouwd en je beleeft het avontuur echt als spannend. Japanse auteurs staan erom bekend dat ze niet zoveel diepgang aan hun karakers meegeven. Dat is hier ook wel het geval, al zie je wel een duidelijke groei bij het hoofdpersonage Nanami.

Een aanrader voor jong en oud
‘De kat die een bibliotheek ging redden’ is een hartverwarmend en avontuurlijk verhaal. Het is geschreven als een sprookje maar het heeft een veel diepliggendere boodschap voor diegene die dat erin willen lezen. Eerder schreef Sosoku Natsukawa al het boek ‘Het verhaal van de kat die boeken wilde redden’. Ikzelf las die in het Engels, en heb daar ook erg van genoten. Dit boek zou als vervolg hierop gelezen kunnen worden, maar is ook prima als standalone te lezen. Ik raad ze jullie beide ten zeerste aan.

Informatie over het boek
Titel: De kat die een bibliotheek ging redden | Kimo wo mamoro to suru neko no hanashi | Auteur: Sosuke Natsukawa | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Roebi Heinst | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 188 | ISBN 978 94 005 1810 0

De tranenmaker - Erin Doom

‘’Verlangen naar een familie. Een onmogelijke liefde. Sommige dingen zijn het waard om voor te vechten. Maar soms sta je er alleen voor.’’

TikTok sensatie uit Italië
‘De Tranenmaker’ van Erin Doom is bekend geworden door de vele emotionele filmpjes op TikTok/Booktok. Binnen een korte tijd sprak de jeugd, met name in Italië, nergens anders meer over. Het ene commentaar was nog ontroerender dan het ander en als je het nog niet gelezen had moest je dat vast en zeker doen. Het werd, in 2022, het bestverkopende boek in Italië en is nu ook hier in de Nederlands vertaling te lezen.
Toen ik via uitgeverij AW. Bruna dan ook de gelegenheid kreeg om ‘De Tranentrekker’’ te mogen lezen aarzelde ik geen moment, ondanks dat het boek in de categorie Young Adult valt. Zo nu en dan vind ik het zelfs fijn om een boek in deze categorie te lezen. Emoties worden namelijk op een heel ander niveau beschreven dan bij volwassene boeken, maar daarover later meer.

Auteur Erin Doom
Erin Doom is het pseudoniem van de Italiaanse schrijfster Matilda. Ze heeft rechten gestudeerd en had al wat korte verhalen geschreven op het platform Wattpad, waar ze de harten van ruim 6 miljoen lezers al mee wist te veroveren. Omdat ze nogal wat onzeker en verlegen is besloot ze te schrijven onder een andere naam. Dat ze met een roman bezig was wisten zelfs haar ouders niet. Tijdens een interview omschrijft ze haar anonimiteit zelf als de onzichtbaarheidsmantel van Harry Potter. Maar na een boekenbeurs in Turijn, waar ze werd geweigerd bij bepaalde evenementen omdat ze geen schrijfster zou zijn, besloot ze haar ware naam bekend te maken en te genieten van alles wat hoort bij het schrijven van boeken.

Het verhaal:
In de Grave, het weeshuis waar Nica opgroeide, werden altijd verhalen verteld bij het kaarslicht. Het bekendste was dat van de tranenmaker, een mysterieus figuur met ogen zo helder als glas, en de veroorzaker van alle angsten die mensen voelen.
Op haar zeventiende is het moment gekomen om de verhalen uit haar kindertijd achter zich te laten. Nica’s droom wordt werkelijkheid als een echtpaar haar wil adopteren. Maar ze is net de enige. De rusteloze, mysterieuze Rigel wordt samen met haar geadopteerd. En hij is de laatste persoon die Nica als broer zou wensen. Rigel is intelligent, speelt betoverend piano en is onvoorstelbaar knap. Maar hij heeft een donkere, onaangename kant.
Hoewel Nica en Rigel een verleden delen vol verdriet en gebrek aan liefde, is het onmogelijk om samen te wonen. Vooral als de legende hen achtervolgt en de tranenmaker echt lijkt te bestaan. Maar Nica heeft er alles voor over om haar droom te beschermen.

‘’En op de rand van onze laatste bladzijde begreep ik dat eeuwigheid bestaat, voor wie mateloos liefheeft, al is het maar een ogenblik. Elk einde is slechts een nieuw begin.’’

Eerlijke intense emoties maken het zo herkenbaar voor jongeren
Hoe wordt een boek een bestseller en is het dan altijd ook een bestseller? Zou het ook zoveel gelezen en geprezen worden als het niet op TikTok verschenen was en verdiend het de grootste aanbevelingen ook wel?
Bij deze kan ik al direct beamen dat het boek boordevol emoties zit, die het zeker waarmaken dat dit boek een bestseller geworden is. Al is het verhaal hier en daar wat overdreven, langdradig of geheel terecht juist mooi en ontroerend.
De proloog weet meteen te boeien, maar na hoofdstuk tien merk ik wel dat de verveling en de irritatie een beetje toeslaat. De verering aan het adres van de hoofdpersoon Rigal is nu echt wel op zijn hoogtepunt geweest, net als de onzekerheid van Nica. Maar voor het verhaal is het wel nodig, want zo krijg je inzicht in de reden waarom de dingen gaan zoals ze gaan. Eenmaal terugblikkend op de periode die de twee in het weeshuis hebben meegemaakt krijg je als lezer verscheidenede keren een brok in je keel.

Ondanks alle gevoelens blijven de karakters wat oppervlakkig
Dat komt ook door de schrijfstijl van Erin Doom. Ze weet de hoofdpersonages goed weer te geven. En angsten, hoop en de hunkering naar liefde zijn goed omschreven. Toch hadden de personages, wat mij betreft wel wat dieper uitgewerkt mogen worden. Het is allemaal wat oppervlakkig. Maar dat is dan waarschijnlijk het verschil tussen Young Adult en volwassen romans. Het er nog meer op in gaan is wat een volwassenen lezer wellicht mist en graag zou willen. Voor Young Adult is dit al net over de grens heen. En zo is het dan ook prima, en snap ik de sensatie over het boek. Vooral hoe Rigal wordt geadoreerd door meiden zal menigeen herkennen. Daarnaast zal de ‘onzichtbaarheid’ van Nica ook voor vele herkenbaar zijn. Volwassen lezers zijn verder in hun ontwikkeling dus zullen hier afhaken.
De mysterieusheid die om het personages 'de tranenmaker' hangt is heel goed gedaan en Erin Doom weet de complexheid rondom dit personage tot het einde aan toe goed vol te houden. Dat geeft ook de sinistere en donkere sfeer aan het boek.

Op zoek naar je identiteit en verwerken van trauma
Maar daardoor is het geen minder goed boek, want het is juist die emotie die het zo intens herkenbaar maken. Dat Erin Doom een andere schrijfstijl heeft dan andere ligt hem ook in het feit dat ze een poëtische stijl heeft. Ze beschrijft situaties vaak (wat) lang en uitgebreid. Is dat haar manier van schrijven of komt hier het Italiaanse temperament om de hoek kijken. Altijd klaar voor drama.
Het is een steeds terugkerend thema in het verhaal: het verwerken van een trauma, het een plek weten te geven in je leven en te zorgen dat je eigen identiteit behoud. Of op zijn minst uit weet te zoeken wie je in werkelijkheid bent en wat je in het leven wil. Alleen daarom al spreekt het zoveel Young Adult lezers aan. Daarnaast is het de prachtige lay-out van de kaft die niet in je boekenkast missen mag.

Titel: De tranenmaker | Oorspronkelijke titel: Fabriccante di Lacrime | Auteur: Erin Doom | Uitgeverij: AW Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2021 | Gelezen uitgave: 2023 | Aantal bladzijden: 494