Posts tonen met het label debuut. Alle posts tonen
Posts tonen met het label debuut. Alle posts tonen

maandag 14 september 2026

Teder is de dood - Sash Bischoff


''Mijn persoonlijke mening is, aangezien je ernaar vroeg, dat als iemand iets traumatisch heeft ervaren, ze dat het beste kan onderzoeken. Er nieuwsgierig naar worden. Zoals je al zei, het onder ogen zien. Alleen als je dat doet, zal het geen macht meer over je hebben.''

Sommige boeken maken je direct nieuwsgierig vanaf het moment dat je de achterflap leest. Dat had ik bij ‘Teder is de dood’ schrijfster Sash Bischoff. Het verhaal gaat over een filmster die samen met haar verloofde werkt aan een filmbewerking van Tender Is the Night van F. Scott Fitzgerald. En laat Fitzgerald nu net een schrijver zijn die ik erg kan waarderen, vooral vanwege het boek The Great Gatsby. Mijn verwachtingen waren dan ook best hoog.

Hier gaat het verhaal van ‘Teder is de dood’ over
Filmster Lila Crayne is Amerika’s lieveling: mooi, charismatisch en geliefd door miljoenen. Samen met haar verloofde, de visionaire filmmaker Kurt Royall, werkt ze aan een ambitieuze bewerking van Fitzgeralds Tender is the Night. Om zich voor te bereiden op haar hoofdrol gaat Lila in therapie bij de gerespecteerde en charmante psycholoog Jonah Gabriel. Wat begint als een professionele begeleiding, verandert langzaamaan in een gevaarlijk machtsspel. Terwijl geheimen aan het licht komen en grenzen vervagen, brokkelt Lila’s zorgvuldig opgebouwde leven af. Het wordt steeds onduidelijker wie de touwtjes in handen heeft en wie de prijs zal betalen.

Wie bespeelt wie: that's the question!
Eerlijkheid dient de mens: het boek ‘Teder is de dood’ wist mij niet helemaal te raken. Dat lag voornamelijk aan de personages. Ik voelde maar weinig verbinding met hen. Daarnaast begreep ik van sommige personages hun keuzes simpelweg niet.

Hierdoor kwamen bepaalde gebeurtenissen minder bij me binnen, dan waarschijnlijk de bedoeling was. Het machtsspel tussen Lila en Jonah vond ik daarentegen op zich wel interessant, maar zoals ook de flaptekst al doet vermoeden, blijft het de vraag wie nu wie bespeelt.

Wellicht zat ik er zelf gewoon niet lekker in
Ook met de opbouw van ‘Teder is de dood’ had ik moeite. Bepaalde gebeurtenissen voelden voor mij echt te bedacht aan. Naarmate ik dichter bij het einde kwam, kreeg ik steeds sterker het gevoel dat ik het verhaal niet meer begreep. Helaas is dat tot het einde aan toe zo gebleken. Ik ben zelf gaan uitzoeken of het aan mij lag dat ik het verhaal onsamenhangend, warrig en moeilijk te volgen vond.  Want dat kan, soms kom je zelf gewoon niet lekker in een verhaal. Gelukkig voor mij, maar heel erg jammer voor het boek, bleken er meerdere lezers tegen dezelfde problemen aangelopen te zijn.

Interessante thema's en goede passages
Dat betekent overigens niet dat ik ‘Teder is de dood’ helemaal een slecht boek vindt. Zeker niet. Het boek heeft interessante ideeën, probeert duidelijk iets te zeggen en bevat zeker goede passages. Ik kan dan ook goed begrijpen waarom dit verhaal andere lezers wel aanspreekt. Bij mij viel het kwartje gewoon niet helemaal. Al met al is ‘Teder is de dood’ voor mij persoonlijk dus helaas een kleine tegenvaller. Wat niet wegneemt dat Sash Bischoff een hele prettige schrijfstijl heeft en zeker door vele andere lezers wel beter begrepen zal worden.

Specificaties Teder is de dood
Auteur: Sash Bischoff | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: Sweet Fury | Vertaling: Donna Nicolaas | Eerste uitgave 2025 |Eerste Nederlandse uitgave: 2026| Aantal bladzijden: 346 | ISBN 9789400518452

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

woensdag 5 augustus 2026

Dochter van de zee - Linda Wilgus



''Zwem...Kom naar huis...Er is niets onnatuurlijks aan de Bucca. Hij is de natuur zelf. Hij is een deel van de zee.''

Soms is een flaptekst al genoeg om je nieuwsgierigheid direct te wekken. Dat had ik direct bij het boek ‘Dochter van de zee’ van Linda Wilgus. De combinatie van een ruige kust, folklore en een mysterieuze afkomst sprak me meteen aan. Maar dat het verhaal uiteindelijk deze kant op zou gaan, had ik absoluut niet zien aankomen. Wat heb ik genoten van deze historische roman. Sterker nog, op sommige momenten deed het verhaal me zelfs een beetje denken aan Pirates of the Caribbean. Vanwege de avontuurlijke sfeer, de smokkelpraktijken, en de romantiek die als een rode draad door het verhaal lopen. Heerlijk leesvoer.

Hier gaat 'Dochter van de zee' over
Het verhaal van ‘Dochter van de zee’ speelt zich af aan het begin van de negentiende eeuw in Cornwall. De jonge weduwe Isabel keert terug naar het dorp waar ze als klein meisje aanspoelde en waar nog altijd het gerucht rondgaat dat ze de dochter van een zeegeest zou zijn. Wanneer ze betrokken raakt bij een groep smokkelaars en de gewonde kapitein Jack verzorgt, belandt ze in een wereld vol gevaar, geheimen en verboden gevoelens.

Linda Wilgus heeft een beeldende en boeiende schrijfstijl
Wat mij direct opviel tijdens het lezen, is de beeldende schrijfstijl. Auteur Linda Wilgus weet Cornwall en de zee werkelijk tot leven te brengen. Je hoort de golven tegen de rotsen slaan, voelt de zilte zeelucht en ziet de kleine vissersdorpen zo voor je. De omgeving vormt niet alleen het decor, maar is een onmisbaar onderdeel van het verhaal geworden. Juist die sfeervolle beschrijvingen zorgen ervoor dat je volledig terug de geschiedenis in wordt gezogen.

Sterke en ietwat mysterieuze personages
Ook de personages zijn een groot pluspunt. Isabel is een sterke hoofdpersoon die ondanks haar verdriet en onzekerheden langzaamaan toch haar eigen weg vindt. Ze maakt een geloofwaardige ontwikkeling door en groeit uit tot een vrouw die haar eigen keuzes durft te maken. Jack blijft aanvankelijk wat mysterieus, waardoor je nieuwsgierig blijft naar zijn verleden. Ook de bijfiguren geven het verhaal kleur en laten zien hoe belangrijk gemeenschap en vooroordelen kunnen zijn in een klein dorp.

Spanning wordt goed opgebouwd, je blijft doorlezen
De spanningsopbouw is uitstekend. Steeds wanneer je denkt te weten welke kant het verhaal opgaat, volgt er een nieuwe ontwikkeling. Dat maakte ook dat ik door bleef lezen. Slechts halverwege zakt het tempo iets in doordat sommige beschrijvingen dan wat uitvoeriger zijn dan nodig. Gelukkig duurt dat niet lang en weet Linda Wilgus de spanning weer snel terug te brengen.

Een debuut zo goed geschreven vraagt om meer
Voor een debuut is de roman ‘Dochter van de zee’ bijzonder indrukwekkend te noemen. Het is een prachtige mix van historische fictie, avontuur, romantiek en een vleugje mystiek. Linda Wilgus heeft mij aangenaam verrast en ik hoop dat dit nog maar het begin is van een mooie schrijverscarrière. Wie houdt van historische romans met een sterke personages, een mysterieuze sfeer en een vleugje avontuur, kan dit boek met een gerust hart aan zijn of haar boekenlijst toevoegen.

Specificaties Dochter van de zee

Auteur: Linda Wilgus | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: The Sea Child | Vertaling: Monique Eggermont & Frouke van Es | Eerste uitgave 2026 | | Aantal bladzijden: 362 | ISBN 9789400518421

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

vrijdag 26 juni 2026

Take-off, Fenna Storm



''Hoorde je wat die man zei toen Hugo hem met een waarschuwing van boord lier gaan?...''Laat me je niet tegenkomen in de stad, bitch. Daar zul je spijt krijgen van je stoere daad.''

Toen ik door uitgeverij de Crime Compoagnie werd gevraagd voor een boekfluencertour voor het boek ‘Take-off’ van Fenna Storm twijflede ik geen moment. Ze werd vergeleken met Suzanne Vermeer. Al jarenlang lees ik trouw de vakantiethrillers van Vermeer. De ene keer zijn de verhalen iets sterker dan de andere keer, maar eigenlijk nooit slecht. Juist dat heerlijke gevoel van vakantie, onbekende bestemmingen, geheimen en een vleugje spanning maakt het voor mij de perfecte vakantielectuur. Daarom werd ik extra nieuwsgierig want van dit soort vakantie literatuur heb je natuurlijk nooit genoeg.

Met ‘Take-off’ wilde ik niet alleen een goed verhaal lezen, maar vooral ook aandacht geven  Fenna Storm als nieuwe auteur. Wat mij betreft kunnen die geen aandacht genoeg krijgen. Er verschijnen namelijk ontzettend veel boeken, waardoor nieuwe namen soms veel te snel verdwijnen tussen de gevestigde auteurs. Dus bij deze: laat dit meteen een klein extra duwtje in de rug zijn van Fenna Storm, wat dat is een naam om te onthouden.

Hier gaat ‘Take-off’ over.
In ‘Take-off’ volgen we twee verhaallijnen die langzaam naar elkaar toe bewegen. Maj werkt als stewardess bij de Nederlandse vliegmaatschappij Dutch Horizon. Tijdens een verblijf in Kaapstad laat ze zich meeslepen door een flirt met copiloot Thomas. Tegelijkertijd maken we kennis met Amber, die na een verbroken relatie alleen naar Zuid-Afrika reist om eindelijk haar droomreis te maken. Wat begint als een luxe avontuur vol safari's en mooie bestemmingen, verandert langzaam in een nachtmerrie, wanneer Amber wordt ontvoerd. Terwijl zij probeert te overleven, raakt Maj steeds dieper betrokken bij een race tegen de klok.

De personages worden goed aan de lezer kenbaar gemaakt
Wat ik sterk vond aan het verhaal van ‘Take-off’, is dat de spanning niet direct vol gas wordt ingezet. Auteur Fenna Storm neemt eerst de tijd om de personages goed aan de lezer voor te stellen. Op die manier leer je Maj en Amber al kennen, voordat alles uit de hand begint te lopen.

Maj vond ik een sympathiek personage. Ze voelt geloofwaardig aan doordat ze keuzes maakt die niet altijd perfect zijn. Amber weet de meeste emoties op te roepen. Juist omdat je haar volgt vanaf een punt waarop ze haar leven weer probeert op te bouwen, voel je extra met haar mee wanneer alles opeens zo drastisch verandert.

De spanning wordt langzaam maar gestaag opgebouwd
De spanningsopbouw werkt bovendien goed. Er is geen stortvloed aan acties vanaf de eerste pagina, maar kleine aanwijzingen en ongemakkelijke situaties die steeds verder toenemen. Op een gegeven moment merk je dat je echt aan het door lezen bent.  Je wilt echt weten hoe het verder gaat.

Sommige bijfiguren had ik wel iets meer aandacht en verdieping gegund. Dan had het verhaal meer de diepte in kunnen gaan. Wellicht had het dan ook net nog wat spannender en interessanter geworden. Nu bleef het verhaal van ‘Take-off’ toch wel een beetje aan de oppervlakte. Maar voor een debuut heeft Fenna Storm het ontzettende goed gedaan. Ik denk dat we haar naam in de toekomst nog vaak in de hitlijsten van de boekwinkels tegen zullen gaan komen.

Het perfecte vakantie leesvoer!
‘Take-off’ leest heerlijk weg en levert precies wat je van een goede vakantiethriller mag verwachten. Een reis naar een vakantieoord, waar je zelf even kan ontsnappen aan de werkelijkheid. Ondertussen laat je je meevoeren met de spanning van het verhaal. Niets ingewikkelds, gewoon makkelijk en vermakelijk leesvoer!

Specificaties bij het boek ‘Take-off’
Auteur: Fenna Storm| Uitgeverij: De Crime Compagnie | Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 301 | ISBN 9789465171470

Met dank aan uitgeverij De Crime Compagnie voor het recensie-exemplaar.

maandag 20 april 2026

Adamas, een woestenij van diamanten - Ben Geysen


'Ben jij dan niet gelovig meer?' vraagt Martine. 'Jawel hoor: eens een Jood, altijd Jood, of je wilt of niet. Maar ik beleef mijn afkomst nu op mijn tempo en voorwaarden. Dat bevalt me wel.'

Toen mij gevraagd werd of ik het boek ‘Adamas’, van de Vlaamse auteur Ben Geysen wilde lezen om te recenseren hoefde ik niet lang na te denken. Ik ben namelijk enorm nieuwsgierig naar de wereld achter de diamanthandel. Maar ook naar de Joodse gemeenschap die daar zo nauw mee verweven is. Het is een gesloten wereld waar je zelden iets over hoort. Juist daarom sprak dit boek me meteen aan. En eerlijk? Ik was verrast – en vooral onder de indruk – van hoe gedetailleerd en meeslepend Geysen deze verborgen wereld tot leven weet te brengen.

Hier gaat het boek ‘Adamas’ over
Martine is drieëndertig en op zoek naar een leven dat deugd. Helaas blijken al haar vriendjes en minnaars slechts passanten. Dan ontmoet ze Zev, een jongere Joodse man. Vroeger was ze zijn babysitter. In een opwelling volgt ze haar hart en tuimelt in de wondere wereld van de Antwerpse diamanthandel. Tevens wordt ze daarbij geconfronteerd met de absurde en krankzinnige Joodse gewoontes, duistere fortuinen en brute machtspelletjes Terwijl ze vecht voor haar relatie moet ze ook afrekenen met demonen uit haar verleden. Kan Martine zich staande houden in deze verstikkende gemeenschap die haar tot zwijgen dwingt. En wat als ze ontdekt dat Zev en zijn familie geheimen voor haar verborgen houden. Wie zal haar nog liefhebben?

Wat begint als een liefdesverhaal ontvouwt zich al snel tot een complex web van leugens
Adamas’ – wat letterlijk “diamant” betekent – is een spannende roman die je vanaf de eerste pagina vastgrijpt en niet meer loslaat. Wat begint als een liefdesverhaal, ontvouwt zich al snel tot een complex en spannend web van geheimen, macht en tradities.

Wat direct opvalt, is het hoge verteltempo. De schrijver Ben Geysen verspilt geen tijd aan overbodige uitweidingen, hij schrijft direct to the point. Daarbij eindigt bijna elk hoofdstuk in een soort van cliffhanger, waarbij je toch weer doorleest. Dit maakt het boek tot een echte pageturner.
Ook plotwendingen volgen elkaar in rap tempo op. Deze zorgen ervoor dat je als lezer voortdurend op het verkeerde been wordt gezet. Net wanneer je denkt te begrijpen hoe de vork in de steel zit, gooit de auteur het verhaal weer volledig om.

Het taalgebruik is rijkelijk maar ook grove woorden komen voor
Het taalgebruik is opvallend rijk maar soms ook schokkend. Ben Geysen schuwt het gebruik van grove woorden niet. Dit doet hij om rauwe emoties en confronterende situaties te beschrijven. En dat werkt. Zijn stijl is beeldend en intens, waardoor scènes zich bijna filmisch voor je ogen afspelen. Soms is het zelfs even slikken, maar juist dat maakt het verhaal zo krachtig en geloofwaardig.

De personages zijn uniek, sterk en gelaagd
Een ander sterk punt van het boek ‘Adamas’ zijn de personages. Van de zoekende Martine tot de mysterieuze Zev, zijn excentrieke familie en de diamantmagnaten in Afrika. Elk personage voelt uniek en gelaagd aan. De Joodse gemeenschap wordt niet geromantiseerd, maar neergezet als complex, gesloten en soms zelfs verstikkend. Tegelijkertijd weet Geysen ook nuance aan te brengen. Hierdoor blijft je als lezer balanceren tussen begrip en vervreemding.

Het verhaal geef een inkijk in de tradities en machtstructuren van de diamanthandel en de Joodse gemeenschap
Wat mij persoonlijk het meest verraste, is hoe grondig de auteur zijn research heeft verwerkt in het verhaal. Zonder dat het ooit als droge informatie aanvoelt, krijg je een inkijk in de gebruiken, tradities en machtsstructuren binnen de diamantwereld en de Joodse gemeenschap. Die details geven het verhaal van ‘Adamas’’ een enorme geloofwaardigheid en maken het des te intrigerender.

Is er dan geen minpunt? Toch wel. Af en toe had ik het gevoel dat het hoge tempo ten koste ging van de emotionele diepgang. Sommige gebeurtenissen volgen elkaar zo snel op dat je als lezer weinig tijd krijgt om alles echt te laten bezinken. Een paar rustmomenten hadden het verhaal wellicht juist nog wel sterker gemaakt.

'Adamas' is een zeer sterk debuut en vraagt om meer
Al met al is ‘Adamas’ een indrukwekkend debuut dat laat zien dat Ben Geysen een auteur is om in de gaten te houden. Met zijn vlotte schrijfstijl, spannende plots en gedurfde thematiek weet hij een wereld te openen die voor velen verborgen blijft.

Zoek je een spannen boek vol intriges, bijzondere personages en een unieke inkijk in de diamanthandel en de Joodse gemeenschap? Dan is ‘Adamas’ absoluut een aanrader.

Goed nieuws, win een exemplaar van het Adamas!
Namens de  uitgeverij mag ik 1 exemplaar van 'Adamas' van Ben Geysen verloten – een spannende roman die je meeneemt in de mysterieuze wereld van de diamanthandel en de Joodse gemeenschap.

Wil jij dit boek winnen? Ga dan naar deleestrein op Instagram. 

Specificaties bij het boek Adamas
Auteur: Ben Geysen | Uitgever: Het Punt| Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 354 | ISBN 9789460798795

Met dank aan uitgeverij Het Punt voor het recensie-exemplaar.

vrijdag 10 april 2026

De Oppas - Sophie Stava




 ''Ik heb altijd gedacht dat je beter een nep-iemand kunt zijn dan een echte niemand''

Onlangs zag ik nog de film ‘The Housemaid’, gebaseerd op het boek ‘De Hulp’ van auteur Freida McFadden. Een verhaal dat me, zowel in de bioscoop als thuis echt op het puntje van mijn stoel hield. Mijn review over de film is te lezen op www.mamascrapelle.nl.
Misschien was het daarom dan ook wel dat ik meteen nieuwsgierig werd naar het boek ‘De Oppas’ van schrijfster Sophie Stava. Wederom een verhaal dat draait om geheimen, leugens en een ogenschijnlijk perfect leven, dat langzaam begint te barsten. Wat ik van dit boek vond lees je hieronder.

Hier gaat het boek ‘De Oppas’ over
Sloane Caraway is een pathologische leugenaar. Kleine leugentjes, onschuldig bedoeld, om haar saaie leven wat op te leuken. Als ze op een middag in het park een kind in tranen ziet door een bijensteek, kan ze het niet laten. Ze vertelt de aantrekkelijke vader van het meisje dat ze verpleegkundige is en haalt de angel uit de voet van het kind.

Met deze leugen en de toevallige ontmoeting weet Sloane het voor elkaar te krijgen de oppas te worden van het meisje. Haar ouders, het rijke echtpaar Jay en Violet Lockhart, zijn een ogenschijnlijk volmaakt New Yorks glamourkoppel. Maar achter dat perfecte plaatje schuilt een waarheid die veel gevaarlijker is dan iemand ooit voor mogelijk had gehouden.

Wat een goed thrillerdebuut is ‘De Oppas’
‘De Oppas’ is een psychologische thriller die je vanaf de eerste pagina weet te grijpen. Niets is wat het lijkt. Achter het perfecte plaatje van het gezin waar Sloane terechtkomt, schuilt een duistere waarheid die langzaam wordt blootgelegd. Het verhaal speelt slim met vertrouwen en wantrouwen. Hierdoor word je als lezer constant op scherp gezet.

Leest alsof je naar een televisieserie kijkt
Het boek ‘De Oppas’ heeft een hele vlotte leesstijl. Het heeft iets weg van een televisieserie. Door de korte hoofdstukken en cliffhangers die precies op het juiste moment verschijnen blijf je doorlezen. Er heerst een perfecte spanningsopbouw, die je aandacht blijft trekken. Daardoor denkt je telkens: ‘’nog één hoofdstuk’’. Voor je het weet ben je dan ook alweer tientallen bladzijden verder.

Je weet dat ze liegt en manipuleert, toch is ze sympathiek
De personages zijn interessant en gelaagd, alles draait duidelijk om het hoofdpersonage Sloane. Zij is namelijk geen standaard hoofdpersoon. Je weet dat ze liegt, je vertrouwt haar eigenlijk ook niet, en toch wil je weten hoe het met haar afloopt. En dat maakt haar juist zo intrigerend en fascinerend tegelijk.

Het boek begint met een waanzinnig goed begin, daarna zwakt het af
Ook de opbouw van het verhaal zit goed in elkaar. Het eerste deel van het boek vond ik echt heel sterk. Het is spannend, meeslepend en je zit vol vragen die je beantwoord wilt zien. Alles klopt, alles voelt doordacht en de spanning wordt mooi opgebouwd.

Echter voelde het tweede en laatste deel van het verhaal voor mij een stuk minder sterk aan. Waar het begin van ‘De Oppas’ nog strak en geloofwaardig is, werd het richting het einde wat vergezocht en hier en daar zelfs een beetje rommelig. Sommige ontwikkelingen voelden minder logisch of net iets te overdreven. Dat haalde me af en toe even uit het verhaal.

Als je een boek in één ruk uitleest heeft de auteur het heel goed gedaan!
Maar zelfs dat kon me er toch niet van weerhouden om door te lezen. Integendeel. Ik heb het boek ‘De Oppas’ uiteindelijk in één ruk uitgelezen. En dat zegt eigenlijk genoeg. Want hoe kritisch je ook bent, als een boek je zo weet vast te houden, dan heeft de auteur het toch heel goed gedaan.

Voor liefhebbers van lichte psychologische (populaire) thrillers is ‘De Oppas’ het ideale boek
‘De Oppas’ is een heel sterk debuut. De schrijfstijl is vlot, de spanningsopbouw is goed en het concept is origineel genoeg om je aandacht vast te blijven houden. Hier en daar doet het soms denken aan andere populaire thrillers, maar toch weet auteur Sophie Stava haar eigen draai te geven aan dit populaire genre.

Voor liefhebbers van lichte (populaire) psychologische thrillers is ‘De Oppas’ absoluut een aanrader. Zeker als je houdt van verhalen vol geheimen, leugens en onverwachte wendingen. Het is geen perfecte thriller, maar wel eentje die je meesleept, verrast en vooral lekker door laat lezen.

Specificaties bij het boek De Oppas
Auteur: Sophie Stava | Uitgever: A.W. Bruna| Eerste uitgave: 2025 | Eerste Nederlandse uitgave: 2026 | Vertaling: Miebeth van Horn | Aantal bladzijden: 379 | ISBN 9789400518377

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

donderdag 26 maart 2026

Lázár - Nelio Biedermann

 


''Het gezoem van een tussen rolluik en venster gevangen bij. Smalle lichtstroken die in een kamer vielen en zich op de gebloemde deken, het Perzische tapijt, de gedraaide meubels en het gele behang neervlijden. Zo begon de dag.''

Dankzij De Club van Echte Lezers, had ik het geluk om dit boek al vóór verschijnen te mogen lezen. Dit is een initiatief van Hebban waarbij enthousiaste lezers de kans krijgen om nieuwe titels vooruit te mogen lezen en alvast hun mening kunnen delen. Als liefhebber van literatuur is dat natuurlijk een buitenkans, en toen Lázár van Nelio Biedermann voorbijkwam, was mijn nieuwsgierigheid dan ook meteen gewekt. Niet alleen vanwege de intrigerende titel, maar zeker ook door de prachtige omslag met het witte paard

Hier gaat de roman Lázár over
Rond de vorige eeuwwisseling verwelkomt de familie Lázár hun nieuwste telg op hun landelijke zomerverblijf – een kasteel aan de rand van een duister, dreigend bos. Lajos von Lázár, een jongetje met een doorzichtige huid en lichtblauwe ogen, lijkt in het niets op zijn vader. Zijn geboorte staat symbool voor de vele geheimen, affaires en raadselachtige voorvallen die de baronnen Lázár al langer achtervolgen. Intussen doet de twintigste eeuw ook haar intrede, die het oude leven van de Lázárs voorgoed zal veranderen.
De ondergang van het keizerrijk raakt aanvankelijk alleen hun tradities, maar iedereen voelt het beven van de tijd. Wanneer Lajos in de jaren twintig zijn erfenis aanvaardt, lijkt de oude glans nog één keer op te bloeien. Maar de grootse beproevingen moeten dan nog komen.

Nelio Biedermann schreef  met Lázár een indrukwekkend debuut
Dat de schrijver Nelio Biedermann pas eenentwintig jaar is, maakt dit debuut des te indrukwekkender. Lázár is een roman die duidelijk geworteld is in zijn familiegeschiedenis. Dat merk je aan alles. Het verhaal ademt een zekere authenticiteit en betrokkenheid die je niet zomaar kunt bedenken. De personages zijn zorgvuldig opgebouwd, en dragen een emotionele lading met zich mee. Vooral de manier waarop verleden en heden met elkaar verweven worden, getuigt van ambitie en talent.

Prachtige zinnen die soms ook tegenwerken
Wat mij vooral aansprak, is de durf van de auteur. Biedermann neemt risico’s in zijn stijl en structuur en probeert duidelijk meer te doen dan alleen een rechtlijnig verhaal vertellen. Dat pakt op veel momenten goed uit. Er zitten prachtige zinnen in het boek die je even doen stilstaan, die je bijna opnieuw wilt lezen om ze volledig in je op te nemen. De thematiek – familie, identiteit en sporen van het verleden – is universeel en wordt met overtuiging neergezet.

Tegelijkertijd moet ik ook eerlijk zijn, want niet alles werkte voor mij even goed. De schrijfstijl is soms te bloemrijk, en op bepaalde momenten zelfs iets te ver gezocht. Waar beeldspraak krachtig kan zijn, voelde het hier en daar alsof het de overhand kreeg. Dat haalde me af en toe uit het verhaal en brak mijn concentratie. Juist omdat de kern van het verhaal zo sterk is, had iets meer soberheid in taalgebruik het geheel wellicht juist wel krachtiger gemaakt.

Er zijn voor de auteur nog heel veel groeimogelijkheden
Ook het tempo is niet overal even consistent. Sommige passages slepen een beetje voort, terwijl andere juist weer snel voorbijgaan. Ook verhaallijnen eindigen plotsklaps. Dit zorgde ervoor dat ik niet altijd even gemakkelijk in het verhaal bleef. Toch zijn dit voor een debuut geen onoverkomelijke punten, maar eerder groeimogelijkheden die horen bij een schrijver aan het begin van zijn carrière.

Dit boek voelt als het begin van iets veelbelovends
Wat absoluut overeind blijft, is dat Nelio Biedermann met Lázár laat zien dat hij een groot schrijver kan worden. De ambitie, het gevoel voor sfeer en de thematische diepgang zijn onmiskenbaar aanwezig. Dit boek voelt als het begin van iets veelbelovends. Het is een roman die misschien niet perfect is, maar wel indruk maakt en zeker nieuwsgierig maakt naar wat er nog kan komen.

'Lázár' is boek met een goed verhaal, moed en uitstralend talent
Al met al vond ik Lázár zeker niet slecht – integendeel. Het is een boek met sterke momenten, interessante ideeën en een duidelijke eigen stem. Ondanks mijn kanttekeningen over de soms overdadige taal, plotseling eindigende verhaallijnen en hier en daar trage leesmomenten, heb ik het met interesse gelezen en waardeer ik vooral de moed en het talent dat eruit spreekt.

De Club van Echte Lezers - Hebban
Ik ben dankbaar dat ik via Hebban en De Club van Echte Lezers kennis heb mogen maken met dit debuut. En hoewel de omslag me anders waarschijnlijk ook naar dit boek had geleid, maakt deze vroege leeservaring het extra bijzonder. Nelio Biedermann is zonder twijfel een naam om in de gaten te houden.

Specificaties bij het boek Lázár
Auteur: Nelio Biedermann | Uitgever: Atlas Contact| Eerste uitgave: 2025| Eerste Nederlandse uitgave: 2026 | Vertaling: Kris Lauwerys & Isabelle Schoepen | Aantal bladzijden: 334 | ISBN 9789025477394 | E-book 9789025477400

Met dank aan uitgeverij Atlas Contact voor het recensie-exemplaar.

zondag 22 februari 2026

Een definitie van schuld - Susie Dent


''Deze brief is geen betekenis, maar behelst er wel een. Ik heb de waarheid gevreesd, ik heb geheimen bewaard. Ik meen dat k niet de enige ben, dus wend me tot jullie.''

Zelf ben ik gek op boeken die over boeken gaan waarin wordt verwezen naar andere literaire werken. Verhalen waarin taal niet alleen een middel is, maar ook een onderwerp op zich. Toen ik hoorde over Een definitie van schuld van auteur Susie Dent, wist ik dan ook meteen dat dit wel eens een boek voor mij zou kunnen zijn. En wat blijkt: dit fictiedebuut is niet alleen een feest voor taalliefhebbers, maar ook een bijzonder sterk opgebouwd misdaadverhaal.

Hier gaat Een definitie van schuld over
Een anonieme brief aan de redactie van de Clarendon English Dictionary bevat hints naar gebeurtenissen in een specifiek jaar. Voor redacteur Martha Thornhill kan dit maar naar één ding verwijzen: de zomer waarin haar zus Charlie verdween. Na tien jaar in het buitenland is Martha terug in Oxford, een stad met eeuwenoude instituten, waar haar familie al generaties deel van uitmaakt. Wachten de demonen die ze achterliet nog op haar? Als de anonieme brieven blijven komen en Martha en haar team ze verder ontrafelen, wordt de situatie steeds dreigender. Het lijkt erop dat Charlie een groot geheim bewaarde. Iemand probeert hen nu naar de waarheid te leiden. Maar er zijn andere krachten aan het werk om die waarheid juist voorgoed te begraven.

Auteur Susie Dent schrijft een fantastisch fictiedebuut
Susie Dent is in het Verenigd Koninkrijk vooral bekend als lexicograaf en taalexpert, onder meer van het televisieprogramma ‘Countdown’. Met Een definitie van schuld bewijst ze dat haar liefde voor woorden zich moeiteloos laat vertalen naar fictie. Het resultaat is een intelligente, sfeervolle detective waarin taal een sleutelrol speelt.

Woordspelingen en verborgen citaten spelen een cruciale rol
Het verhaal draait om een moordzaak waarbij cryptische aanwijzingen, woordspelingen en verborgen citaten een cruciale rol spelen. De hoofdpersoon raakt verwikkeld in een intrigerend kat-en-muisspel waarin betekenissen dubbelzinnig zijn, en niets toevallig lijkt. Als lezer word je actief uitgedaagd om mee te puzzelen. Dat speurelement maakt het boek extra aantrekkelijk: je staat niet langs de zijlijn, maar wordt echt bij het verhaal betrokken. Daardoor lees je scherper, alerter en word je nieuwsgieriger.

'Een definitie van schuld' is een geslaagde leeservaring
Wat dit boek onderscheidt van veel andere misdaadromans, is de manier waarop de puzzel in elkaar zit. Alles klopt. Details die in eerste instantie onbeduidend lijken, krijgen later betekenis. Verwijzingen naar woordenboeken, etymologie en literaire klassiekers zijn niet alleen versiering, maar vormen de kern van het mysterie. Dat maakt Een definitie van schuld tot een gelaagde leeservaring.

Voor de fans van Britse detectives
Fans van klassieke Britse detectives, zoals bijvoorbeeld die van Inspector Morse, zullen hier hun hart aan ophalen. Net als bij Morse speelt, in Een definitie van schuld, intellect een grote rol, evenals liefde voor literatuur en taal. De sfeer is doordacht en enigszins academisch, zonder afstandelijk te worden. Het tempo is beheerst, maar de spanning sluimert wel voortdurend onder de oppervlakte.

Dit boek is wel echt voor echte taalliefhebbers
Toch is dit ook meteen een kleine kanttekening. Je moet wel echt van taal houden om optimaal van dit boek te genieten. De vele woordspelingen, etymologische verwijzingen en literaire knipogen maken het verhaal rijk, maar kunnen voor lezers die vooral op zoek zijn naar snelle actie wat zwaar aanvoelen. Soms vertraagt de uitleg van taalkundige details het tempo. Hoewel dat inhoudelijk past bij het karakter van het boek, zou dat lezers ook tegen kunnen staan. Echter hield dat mijzelf niet tegen om met veel interesse door te blijven lezen.

Een doordacht plot en een goede ontknoping
Dat minpunt weegt echter niet op tegen de kracht van dit debuut. Want dat is misschien nog wel het meest indrukwekkende aan het boek Een definitie van schuld. Dit fictiedebuut is enorm sterk geschreven. De plot is doordacht, de spanningsboog zorgvuldig opgebouwd en de ontknoping bevredigend zonder voorspelbaar te zijn. De schrijfster Susie Dent toont lef door taal centraal te stellen in een genre dat vaak leunt op actie en sensatie. Juist daardoor voelt deze misdaadroman origineel.

Bovendien wordt de thematiek – schuld, betekenis en waarheid – op meerdere niveaus uitgewerkt. Wat betekent schuld eigenlijk? Is het een juridische term, een morele last, of een persoonlijke interpretatie? Die gelaagdheid geeft het boek extra diepte.

Niet alleen maar lezen, ook raadsels ontcijferen
Een definitie van schuld van auteur Susie Dent is daarmee een aanrader voor lezers die houden van slimme misdaadverhalen, literaire verwijzingen en zorgvuldig opgebouwde puzzels. Het is een boek dat je niet alleen leest, maar ook ontcijfert. Voor mij, als liefhebber van boeken over boeken, was dit een waar leesfeest. Een geweldig fictiedebuut dat smaakt naar meer.

Specificaties bij het boek 'Een definitie van schuld’
Oorspronkelijke titel: Quilty by Definition| Auteur: Susie Dent | Uitgever: A.W Bruna | Eerste uitgave: 2024| Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Vertaling: Anne Jongeling | Aantal bladzijden: 415 | ISBN 9789400518766

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

 


donderdag 13 november 2025

Welkom in onze duisternis - Elke Emmermann

 


Onlangs ontving ik de uitnodiging om mee te doen aan de blogtour van het boek ‘Welkom in onze duisternis’. Het debuut van de Vlaamse auteur Elke Emmermann. Het verhaal beloofde een combinatie van thriller en mysterie, en dat sprak me meteen aan. Ook de kennismaking met een nieuwe auteur, vind ik altijd bijzonder. Tijdens het lezen werd mij al snel duidelijk dat dit geen alledaagse thriller is.  

Hier gaat het boek ‘Welkom in onze duisternis’ over
Grace bezit een gave: ze ziet een zwarte vlek in de aura van mensen die de dood naderen. Wanneer deze vlek bij haar echtgenoot opduikt, begint ze een wanhopige zoektocht om hem te redden. Tijdens haar zoektocht beseft ze dat hij niet is wie hij lijkt. Hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe meer Grace beseft dat haar eigen man misschien wel haar grootste bedreiging is.
Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd. Ze ontwaakt in een faciliteit waar zich duistere praktijken afspelen. Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze had kunnen vermoeden.

De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien.

‘Welkom in onze duisternis’ is een bijzondere mix van spanning en mystiek
Wat het boek ‘Welkom in onze duisternis’ direct onderscheidt van andere spannende verhalen, is de originele samensmelting van een psychologische thriller met een vleugje mysterie. Auteur Elke Emmermann weet het bovennatuurlijke element subtiel te verweven in een realistische kader. Hierdoor voelt het niet ongeloofwaardig. Integendeel: het versterkt de spanning.

Beeldende duistere, maar niet te zware schrijfstijl
De schrijfstijl van Elke Emmermann is toegankelijk en beeldend. Ze beschrijft situaties en emoties met een zekere flair, hierdoor kun je als lezer de sfeer goed voelen. Ze vertelt over dreiging, onbehagen, maar ook over de kwetsbaarheid van haar personages. Haar toon is wat duister, maar niet te zwaar. Precies goed genoeg, zo blijft de thriller met het mysterieuze aspect goed in balans. Tevens bespreekt ze ook thema’s als angst, vertrouwen en verlies.

Personages zijn origineel bedacht maar missen wat karakterontwikkeling
De personages zijn goed bedacht en ook wel interessant. Echter blijven ze qua karakterontwikkeling wat aan de oppervlakte zweven. Hun gevoelens en drijfveren worden wel benoemd, maar ik miste net dat beetje meer diepgang, waardoor ze niet écht tot leven kwamen. Er zat namelijk, voor mijn gevoel, veel meer in en ik had graag meer te weten willen komen over hun gedachten en emoties. Dan had ik ze ook beter kunnen begrijpen

Daarnaast duurde het, voor mijn gevoel, wat lang om echt in het verhaal te komen. De eerste hoofdstukken bouwen langzaam op. Na een tijdje werd de spanning wel meer en meer en in goede verhouding opgebouwd. Daarentegen komt het einde van het boek ‘Welkom in onze duisternis’, vrij plotseling. De snelheid waarmee de gebeurtenissen zich daar ontvouwen, staat in contrast met de trage opbouw van het begin. Het voelde ook een beetje een open einde, alsof dit verhaal nog niet helemaal klaar is. Wellicht dat het zelfs een vervolg verdient.

Een interessant en veelbelovend debuut
Ondanks die kleine kanttekeningen heb ik ‘Welkom in onze duisternis’ met plezier gelezen. Het is spannend, onderhoudend en verrassend, met een vleugje mystiek dat het onderscheidt van andere thrillers. Auteur Elke Emmermann laat zien dat ze het lef heeft om buiten de gebaande paden te schrijven. Als ze in haar volgende boek de karakters iets meer verdieping geeft en het tempo iets beter balanceert, zie ik haar uitgroeien tot een vaste naam binnen het genre.

Ik ben blij dat ik de uitnodiging voor de blogtour heb aangenomen, want dit was zonder meer een leuke en goede leeservaring. Bedankt Elke Emmermann en de uitgeverij voor het digitale recensie-exemplaar.

zondag 26 oktober 2025

De Instrumentalist - Harriet Constable


''Anna Maria della Pietà, kondigt ze aan, terwijl de baby haar vastgrijpt. Ik heb een voorgevoel bij deze.''

Hoewel Parijs altijd mijn favoriete stad zal blijven, is er geen plek die me zo weet te betoveren als Venetië. Het licht dat danst op het water, de geur van oude stenen, de smalle steegjes waar je zomaar kunt verdwalen — Venetië heeft iets magisch. Toen ik hoorde dat de roman De Instrumentalist zich afspeelt in het achttiende-eeuwse Venetië, wist ik meteen dat ik dit boek móést lezen. En wat een ontdekking bleek dat te zijn! Harriet Constable heeft met haar debuut een rijke, sfeervolle roman geschreven die historische diepgang combineert met een bijna filmische sfeer.

Een meeslepend verhaal vol muziek en ambitie
Het verhaal begint in 1704. De jonge wees Anna Maria heeft niets — geen familie, geen bezit — maar wél talent en een ontembare wil om iets te bereiken. In het Ospedale della Pietà in Venetië wordt ze opgeleid tot muzikant, onder begeleiding van niemand minder dan Antonio Vivaldi. Ze groeit al snel uit tot zijn sterpupil. Toch blijkt haar ambitie niet zonder prijs. Wat ze van hem leert is groot, maar Vivaldi vraagt daar ook iets voor terug.

Constable baseerde haar roman op het waargebeurde verhaal van Anna Maria della Pietà, een van de meest getalenteerde violistes van haar tijd. Wat mij vooral raakte, is hoe natuurlijk de schrijfster feit en fictie met elkaar verweeft. Je vergeet soms dat je een roman leest — alles voelt levensecht. De scènes in het weeshuis zijn zo beeldend dat ik de muziek bijna kon horen, de kou in de slaapzalen kon voelen en het ritme van de repetities kon volgen.

De vrouwen achter de muziek
Wat ik bijzonder waardeer aan De Instrumentalist is dat Constable de aandacht verlegt van Vivaldi naar de vrouwen om hem heen. De weesmeisjes die achter gesloten muren leefden, maar wier muziek ver buiten Venetië weerklonk, krijgen eindelijk een stem. Vooral Anna Maria wordt met veel respect en nuance neergezet. Je voelt haar strijd, haar passie en haar verlangen om gehoord te worden.

De research die Constable heeft gedaan is indrukwekkend. Ze schrijft met kennis van zaken over muziek én over de sociale structuren van het achttiende-eeuwse Venetië. Tegelijkertijd blijft haar stijl licht en toegankelijk, waardoor het verhaal prettig wegleest.

Een poëtische ode aan muziek en stad
Wat ik erg mooi vond, is dat Anna Maria haar muziek in kleuren ervaart. Dat maakt de klanken bijna tastbaar. Constables taal is poëtisch zonder zwaar te worden — elegant, maar met genoeg lucht. Venetië komt tot leven als een personage op zichzelf: warm, melancholisch en vol geheimen.

Als ik één klein kritiekpuntje mag noemen, is het dat sommige bijfiguren iets meer diepgang hadden mogen krijgen. Maar dat is slechts een detail, want uiteindelijk draait alles om Anna Maria — en dat doet Constable meesterlijk.

Een prachtig debuut!

De Instrumentalist is een prachtig debuut. Een ode aan Anna Maria, aan de muziek, aan Venetië zelf. Voor iedereen die houdt van historische romans, klassieke muziek of gewoon een goed verteld verhaal: dit boek is een absolute aanrader. Ik luister sindsdien anders naar De Vier Seizoenen — met het geluid van Anna Maria’s viool op de achtergrond.

Titel: De Instrumentalist | Auteur: Harriet Constable | Originele titel: The Instrumentalist | Vertaling: Aarti Rampadarath | Uitgever: A.W. Bruna Romans | Eerste uitgave: 2024 | Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 380 | ISBN 9789400517639

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar

maandag 29 september 2025

Blinde Obsessie - Maaike Bosch

 


Wanneer je houdt van het televisieprogramma B&B vol Liefde en je bent ook nog eens gek op Italië, dan kun je je helemaal verliezen in het boek ‘Blinde Obsessie’ van auteur Maaike Bosch. Een cosycrime met een zomerse, maar gevaarlijke, twist.

De hoofdrol in het boek ‘Blinde Obsessie’ is weggelegd voor Emma. Zij is een wat eigenzinnige en zelfstandig Bed & Breakfast-houdster in Toscane. Emma neemt de beslissing om zich in te laten schrijven voor het tv-programma ‘Matchmakers’. Een datingprogramma waarbij vier mannen worden uitgenodigd om op haar B&B te overnachten. De bedoeling is om elkaar zo beter te leren kennen en te hopen dat er, met een van de kandidaten, een relatie kan ontstaan. In het begin is het uiteraard voor zowel de kijkers als de deelnemers een groot aantrekkelijk entertainmentspel. Echter na een tijdje blijkt dat één van de kandidaten niet zomaar op de oproep van Emma gereageerd heeft. Hij heeft in plaats van romantische motieven juist duistere. Hij heeft notie van een geheim uit Emma’s verleden. Hierdoor kan haar veilige en prettige leventje in Toscane zomaar eens omslaan in een poel van dood en verderf.

In het boek ‘Blinde Obsessie’ wordt goed ingespeeld op thema’s als bedrog, vertrouwen, zelfbeeld, bewondering en obsessie. De sfeer in het verhaal verschilt van rustig en romantiek naar onheil en angst. Dat heeft auteur Maaike Bosch heel goed over weten te brengen.
Ook het hoofdpersonage Emma is overtuigend neergezet. We komen als lezer veel te weten over haar ambities, haar kwetsbaarheden en haar verleden dat haar achtervolgt. De keuze om grotendeels vanuit haar perspectief te vertellen, afgewisseld met fragmenten van ‘de bewonderaar’, werkt goed. Dit geeft je zowel emotionele binding met Emma, als inzicht in de antagonist. Knap is dat het niet meteen alles bloot legt. De andere mannen zijn wat meer stereotype. Dit is ook wel passend in dit genre en goed voor het verhaal. Zo blijft het ook nog een beetje smeuïg.

De schrijfstijl van Maaike Bosch is vlot en toegankelijk. De spanning wordt langzaam maar zeker opgebouwd maar is niet heel intens. Bosch weet de omgeving van de Toscane beeldend te beschrijven. Wat knap gedaan is in dit verhaal is dat de climax niet in het heden ligt maar zorgvuldig uit het verleden gehaald wordt. Dit geeft een verrassende leeservaring en maakt het verhaal boeiend.
Wel is de opbouw van het verhaal van ‘Blinde Obsessie’ hier en daar wat traag. Het duurt even voor dat het echt op stoom wil komen. Je kan er ook niet onderuit dat sommige scènes bijna kopies zijn van de datingshows die we allemaal op de televisie kunnen bekijken. Wat dat aangaat brengt het weinig nieuws onder de Toscaanse zon.

‘Blinde Obsessie’ is al met al een verassende en geslaagde cosycrime roman geworden. Vooral de climax pakt sterk uit. Hier en daar laat het verhaal je zelfs nadenken over de vraag of je zomaar iemand blind kan vertrouwen. Maar ook wat obsessie met iemand kan doen. Alhoewel sommige elementen wat voorspelbaar of clichématig zijn biedt het boek voldoende verrassingen én hij weet je tot de laatste bladzijde te boeien.

Met dank aan uitgeverij Hartklopper en auteur Maaike Bosch voor het recensie exemplaar van het e-book

ISBN e-book 9789083483269

woensdag 21 mei 2025

Niets gezien - Shanna de Jong



‘’Onthoud, een locatie vormt slechts het toneel van een verhaal. Uiteindelijk is het aan de lezer om te beslissen wat er al dan niet overeenkomt met de werkelijkheid.’’

En het is deze wijsheid die het boek ‘Niets gezien’, zo ongelooflijk goed maakt. Vanaf de allereerste bladzijde word je direct het verhaal ingetrokken. Met haar innemende, spannende, maar tevens ook heel relaxte schrijfstijl, weet auteur Shanna de Jong een realistisch en onderhoudend thrillerdebuut te schrijven.  

Hier gaat het boek 'Niets gezien' over
Voor haar nieuwe boek reist bestsellerauteur Caro Woesthoff af naar het Zeeuwse Wilhelminadorp. De plek fascineert haar door een zaak uit het verleden; zesentwintig jaar geleden werd er een vondeling aangetroffen in de jachthaven van het Goese Sas. Al snel ontdekt Caro dat geruchten over het jongetje het dorp nog steeds in de greep houden. Toch lijkt de gesloten gemeenschap niet te zitten wachten op de buitenstaander, die hun gezamenlijke verleden wil onthullen. Iemand is vastbesloten Caro voorgoed het zwijgen op te leggen. Hoe ver wil Caro gaan voor de waarheid? 

Een overzichtelijk geheel, ondanks de vele informatie
De opbouw van het boek ‘Niets gezien’ is in een chronologische volgorde en de spanningsboog wordt langzaam steeds strakker aangetrokken. Het hoofdpersonage Caro gaat samen met de politie, en ook wat inwoners van Wilhelminadorp, op onderzoek uit. Daarbij stuit ze op nog heel wat andere personages. Toch weet de schrijfster dit allemaal goed onder controle te houden, en maakt ze het voor de lezer overzichtelijk.
Beetje bij beetje weet Caro alle informatie die ze heeft weten te verzamelen als een puzzel in elkaar te passen. Hier en daar zijn dingen wat vergezocht, maar het is de auteur vergeven, omdat het boek nu eenmaal leest als een trein.

Zowel de karakters als de sfeerbepaling worden goed uitgewerkt
Het hoofdpersonage Caro is heeft zich los weten te rukken uit een toxische relatie. Het is interessant om te lezen hoe ze nu ten op zichtte van mannen in het leven staat. Het verhaal van de sterke, maar hier en daar ook nog steeds kwetsbare en onzekere Caro, wordt verteld vanuit het ik-personage. Dit maakt het verhaal nog indrukwekkender, en soms voelt het zelfs beklemmend aan. Eigenlijk worden alle personages in het boek ‘Niets gezien’ wel goed uitgelicht. De dialogen tussen de personen zijn realistisch en vaak heb je als lezer het idee onderdeel te zijn van een gesprek. Ook de plaatsbepaling, met zelfs het ruige storm- en regenachtige weer komt realistisch over.

De kers op de taart 
Het boek ‘Niets gezien’ heeft een hoog verteltempo, en door de verassende plottwist ben je geneigd om alsmaar door te lezen. Er is een goede balans tussen psychologische spanning, onderzoek en actie. Tot het einde aan toe blijf je als lezer gissen, met als kers op de taart de epiloog. Misschien vind ik dat nog wel de allerbeste verassing van het hele boek.

Een ongekend goed thriller debuut
Ik heb ontzettend genoten van het boek ‘Niets gezien’ en ben heel erg benieuwd naar een volgend verhaal van Shanna de Jong. Want als dit je thrillerdebuut al is, hoe goed moet je tweede dan wel niet worden. 

Informatie over het boek
Titel: Niets gezien | Auteur: Shanna de Jong | Uitgeverij: AW. Bruna| Eerste druk: 2025 |  Aantal bladzijden: 396 | ISBN 9789400518131


zondag 4 mei 2025

Mijn tijd in de zon - Sioejeng Tsao




''In een wereld die voortdurend van je eist om hard te worden, is het moedigste wat je kunt doen zacht te blijven''

Ondanks de zeer uitnodigende, vrolijke en liefdevolle uitstraling hield toch iets me tegen om het boek ‘Mijn tijd in de zon’ van auteur Sioejeng Tsao te gaan lezen. Dat doen boeken soms, die trekken je meteen aan of laten je even op zich wachten. Wanneer je het boek dan eenmaal oppakt en het verhaal begint te lezen snap je meteen waarom het in eerste instantie even bleef liggen.

Hier gaat het boek ‘Mijn tijd in de zon’ over
Sioejeng Tsao brengt het grootste deel van haar jeugd door in Alphen aan den Rijn, waar haar ouders een succesvolle toko runnen. Opgroeien als een van de weinige Nederlands-Aziatische kinderen is daar niet makkelijk, en thuis is ze weer niet Chinees genoeg. Door haar worsteling met de hoge verwachtingen van haar moeder, pesterijen, een laag zelfbeeld en racisme, raakt Sioejeng steeds verder van zichzelf verwijderd. Maar wanneer Sioejeng ervoor kiest haar eigen pad te bewandelen om zo haar gelaagde identiteit te kunnen omarmen, moet ze haar aangeleerde patronen – ontstaan door familietrauma’s – doorbreken. Wat volgt is een intense en prachtige reis naar verbinding, empathie, vriendschap en onvoorwaardelijke liefde.

Lovende woorden van andere lezers
Wat bij het openslaan van het boek direct opvalt zijn de lovende woorden van andere lezers. Gelukkig trek ik me daar nooit zoveel van aan. Want net als de geschreven tekst kan ook dat door de auteur en uitgeverij gearrangeerd zijn. In dit geval sluit ik, nadat ik het boek uit had, me geheel daarbij aan. Wat een grandioos, krachtig, eerlijk, lief en emotievol verhaal heeft Sioejeng Tsao.

Prachtige illustraties
Het tweede wat opvalt zijn de prachtige illustraties aan het begin van elk hoofdstuk. Deze geven een goed beeld over wat je gaat lezen. De tekst is zeer beeldend en mooi. Haar eerlijke schrijfstijl zorgt ervoor dat je met haar ervaringen kan meevoelen. Tegelijkertijd weet ze ook een gevoelige snaar bij je te raken. Door haar ervaringen maakt het een emotie bij je los, die je niet onberoerd laat.

Worstelen met zelfacceptatie, ouderlijk gezag en racisme
Vanaf de eerste bladzijden ga je met haar mee in het verhaal. Ze vertelt puur en soms zelfs rauw over haar zoektocht naar identiteit, in allerlei verschillende aspecten van het leven. Zo probeert ze los te komen van de hoge verwachtingen van haar ouders. Worstelt ze met zelfacceptatie en racisme. Door haar eerlijkheid maakt ze haar problemen en de manier hoe ze er mee omgaat universeel. Het is net, althans zo kwam het bij mij over, of je je eigen ervaring in haar woorden weerspiegeld ziet. Op sommige momenten kwam het zelfs zo dichtbij dat ik echt met een brok in mijn keel heb zitten lezen.

Banden doorbreken
Door het lezen van het boek ‘Mijn tijd in de zon’ maakt Sieojeng Tsao je duidelijk dat je niet de enige bent die worstelt met de zoektocht naar jezelf. Dat het heel moeilijk en eng is om de banden te doorbreken. Maar wanneer je dit met aandacht en respect op een zachte manier tegemoet gaat, zal het je uiteindelijk ook veel troost en rust bieden. Je laat zien dat je soms dwars door alle ruwe feiten heen moet om je eigen geluk te kunnen ervaren. Met deze ‘zachte weg’, en haar persoonlijke verhaal wist Sioejeng Tsao me meer te brengen dan menig zelfhulpboek in al die jaren gedaan heeft.

Een goed gesprek met een goede vriendin
‘Mijn tijd in de zon’ gaat over opgroeien tussen de wereld van die van de ander en die van jezelf. Over het zoeken naar je ware aard en over hoe je je wil laten zien aan de wereld om je heen. Het is alsof je op een zomerdag met je beste vriendin een goed gesprek gehad hebt en eindelijk weet wie je bent en wat je wilt gaan doen. En ook al kwam dit boek op het juiste moment, het is een proces waar je eerst het begin van moet zien. Waar je het lef moet vinden om erin te stappen en de moed moet hebben om door te zetten. Naar aanleiding van wie Sioejeng Tsao geworden is moet dat nu niet meer zo moeilijk zijn.

Informatie over het boek
Titel: Mijn tijd in de zon | Auteur: Sioe Jeng Tsao | Uitgeverij: AW. Bruna | Eerste druk: 2025 | Aantal bladzijden:173 | ISBN 978 94 005 1734 9


maandag 31 maart 2025

Nachtkijker - Tracy Sierra


''Mama, je zei dat monsters niet bestaan.'' Ze boog haar hoofd, terwijl een zwaar gevoel haar overspoelde.''Het spijt me,'' fluisterde ze,  ''dat was gelogen.''

Hier gaat het boek 'Nachtkijker' over
Tijdens een sneeuwstorm stopt een moeder haar zoontje 's nachts terug in bed. Ze hoort iets, voetstappen - zwaar en langzaam - die de trap opkomen. In het donker ziet ze een man in de gang. Doodsbang maakt ze haar kinderen wakker en ze sluipen naar het oudste gedeelte van het huis. Daar is een verborgen ruimte, waar ze zich in verstoppen. In de duisternis moet de moeder, verlamd door angst, een plan bedenken. Dan vangt ze een glimp van de man op, en weet ze dat hun situatie nog erger is dan ze al dacht.

Auteur Tracy Sierra
Tracy Sierra is geboren en opgegroeid in Colorado. Tegenwoordig woont ze, met haar gezin, in New England. Ze is werkzaam als juriste. Hun huis uit de achttiende-eeuw is uit de koloniale tijd en heeft, net als in het verhaal, een geheime ruimte. Het boek ‘Nachtkijker’ is haar debuut. Het werd direct een bestseller en wordt nu al overal vertaald en uitgegeven.

Binnen twee dagen uit
Het is me het weekje wel, las ik hiervoor de prachtige roman ‘De wind over het land’ in twee dagen uit, ging ik vervolgens moeiteloos door het boek de ‘Nachtkijker, die me vervolgens ook de nodige slaapuurtjes kostte. Wat een ongelooflijk spannend, indringend en gruwelijk verhaal heeft Tracy Sierra weten te schrijven. Pas toen ik het uit had kon ik weer normaal ademhalen. Want tijdens het lezen hield ik ongemerkt telkens weer mijn adem in.
En dit is pas het debuut van schrijfster Tracy Sierra. Dus ik hou me vast voor wat er – hopelijk – nog komen gaat.

Beslopen worden in je eigen huis
Al vanaf de eerste zin: ‘’Er was iemand in huis’’, bekroop me meteen de zenuwen. Want dat is denk ik toch wel één van de ergste dingen die je kan overkomen. Beslopen worden in je eigen huis, terwijl je daar alleen bent met je kinderen. Op een plek die ook nog eens zo afgelegen is dat geen mens je in velden of wegen kan horen. Het boek ‘Nachtkijker’ is een regelrecht nachtmerriescenario, maar weet ook het menselijke aspect goed te verwoorden.

Thriller met een vleugje horror
Het boek ‘Nachtkijker’ is een mengeling van thriller met een vleugje horror. Tevens is het ook een ontroerend en aangrijpend verhaal. Tracy Sierra weet door haar manier van schrijven een griezelige setting te creëren. Daarnaast weet ze het hoofdpersonage briljant te beschrijven, inclusief haar angst om niet geloofd en onderschat te worden, met name door mannen. Dit alles heeft met haar verleden te maken, waar de schrijfster door middel van flashbacks, steeds meer duidelijk over weet te geven.

Meerdere beladen onderwerpen komen aan het licht
Het is een verhaal dat zich afspeelt tijdens de Corona-periode, dat ook nog eens een extra dimensie aan het geheel meegeeft, heeft meerdere beladen onderwerpen. Zo schrijft ze bijvoorbeeld over de aandoening vitiligo – een huidziekte -, trauma en traumaverwerking, angst, gestoorde familiebanden, dood en wantrouwen.
Maar het meest in het oogspringend is wel het onbetrouwbare geheugen. Of is het een onbetrouwbare verteller? Over dit briljante idee laat ik je graag in het ongewisse en kan ik je alleen maar aanraden om dit boek ‘Nachtkijker’, zelf te gaan lezen. 

Een wervelend einde!
Het boek ‘Nachtkijker’ is een waanzinnig goede thriller. Ik kan me niet heugen zo een spannend, maar vooral knap in elkaar gezet verhaal, te hebben gelezen. Een psychologische thriller, met een gedenkwaardig slachtoffer dat vecht voor haar kinderen en haar eigen leven. Met een spanningsboog die alsmaar strakker en strakker wordt aangetrokken tot het uiteindelijke wervelende einde! 

Informatie over het boek
Titel: Nachtkijker | Originele titel: Nightwatching | Auteur: Tracy Sierra | Uitgeverij: AW.Bruna | Vertaling: Mary Bresser | Eerste druk:2024 | Eerste Nederlandse druk: 2025 | Aantal bladzijden: 383 | ISBN 978 94 005 1805 6 


zaterdag 8 maart 2025

Eerste graad - Paul Hassels Mönning

 


‘’In een tijd van transitie is het vooral noodzakelijk verhalen uit te wisselen en met elkaar in gesprek te gaan.’’

Er is voor een auteur niets mooiers dan wanneer zijn of haar boek eindelijk gelanceerd is.   De lezer die het boek in handen heeft, heeft geen idee wat er voor de publicatie allemaal aan vooraf gegaan is. Na het bloed, zweet en tranen van de auteur gaan zich er met het proefschrift nog tientallen mensen mee bemoeien. Een uitgeverij zoeken is de eerste grote stap. En dan komen nog de redacteuren, de opmaak de financiën enz. Om dan ook nog eens, voor de eerste verschijningsdatum, verschillende recensenten het te laten lezen en reviewen. Zenuwslopend. Maar wel weer een hele eer voor mij dat ik een van die recensenten van het boek ‘Eerste Graad’ van Paul Hassels Mönning mocht zijn.

Hier gaat het boek ‘Eerste Graad’ over
Een ultimatum stelt de CEO van een internationaal staalconcern voor de keuze zichzelf te vinden – of alles te verliezen.

Peter van der Sloot werkt als invloedrijk zakenman aan de grootste overname in zijn loopbaan. Hij ontvangt een anonieme brief met de eis om binnen zeven dagen de grootste staalfabriek in eigen land te sluiten: ‘Ik ga je pijn doen, tenzij je luistert en handelt. (..)’ Van der Sloot opent de jacht en huurt de gewetenloze oud-rechercheur Pollmann in.

Naarmate de deadline nadert, ondervindt niet alleen de CEO maar ook zijn gezin de pijnlijke gevolgen van het uitblijven van een helder besluit door Global Steel N.V. Zijn belager gaat verder dan andere tegenstanders van de staalfabriek en voert de druk op via een cynische, onconventionele strategie. Wanneer Van der Sloot keihard terugslaat, lijkt het alsof beiden niets meer te verliezen hebben. Maar is dat ook zo?

Auteur Paul Hassels Mönning
Paul Hassels Mönning deelt graag zijn visie over een nieuw perspectief op B2B marketing en sales. Zijn strategie is om daarbij praktijk, emotie, ratio en digitale ontwikkelingen met praktische inzichten uit de klantpsychologie te combineren.
Paul is ondernemer, auteur van diverse boeken, marketingdirecteur en amateur-acteur. Door zijn ervaring brengt hij zijn kennis over met veel enthousiasme, humor en praktijkvoorbeelden. Daardoor zijn de presentaties inspirerend en nodigen je uit tot anders denken. Dit was ook te merken aan de manier waarop ik als blogger benaderd werd. Paul is in zijn manier van communiceren open, duidelijk en enthousiast.
Na jaren boeken voor de zakenwereld te hebben geschreven komt hij nu met zijn eerste thriller: Eerste Graad.

Money rules the world
Enigszins sceptisch ben ik aan dit e-book begonnen. Het is namelijk een onderwerp dat niet geheel in mijn straatje past. Bij het inlezen kwam ik namelijk al termen tegen als B2B marketing, en dan ben je me kwijt. Ik heb namelijk helemaal niets met dat gedeelte van de arbeidswereld. Het enige is dat ik me altijd enorm over opwind omdat het allemaal maar over verdienmodellen gaat en de hoge CEO’s nooit genoeg lijken te hebben. Oftewel: money rules the world. Amerika is daar op het moment het beste voorbeeld van

Van sceptisch naar enthousiast
Echter moest ik al heel snel toegeven dat het boek ‘Eerste Graad’ leest als elke andere thriller en ik direct in de ban was van het verhaal. Dit staat totaal los van alle andere boeken die Paul Hassels Mönnings geschreven heeft. Dit is gewoon buitengewoon goede fictie. Alhoewel zoveel fictie is het nu ook weer niet want ik mag toch hopen dat alles wat in het boek gebeurt in het verhaal blijft en niet uitkomt.

Levensecht en beangstigend
Het boek ‘Eerste Graad’ is een meeslepend verhaal dat je, ook door de vele cliffhangers, constant op het puntje van je stoel laat zitten. Door de vlotte spanningsopbouw is het ook haast onmogelijk om het boek weg te leggen. De vermoedens die je als leek over het zakelijke leven en de strijd tegen klimaatverandering wellicht hebt, en dat geldt dus in dit geval ook voor mij, komen zeer duidelijk en overtuigend aan het licht. Achter de gesloten mooie kantoordeuren gebeurt veel meer dan dat wij stervelingen kunnen vermoeden. En dat is beangstigend, maar briljant verwoord door Paul Hassels Mönning.

Spannende roman meets nagelbijtende thriller
Ondanks dat het totaal niet mijn genre was, heb ik genoten van het boek ‘Eerste Graad’. Buiten dat heb ik er veel van opgestoken. Het boek is een combinatie van een spannende roman en een nagelbijtende thriller. Ik mag hopen dat Mönning nog meer fictie gaat schrijven. Ik schrijf me dan alvast in.

zondag 19 januari 2025

Het Appelmeisje - Tina N. Martin

 


''Het is donker overal. Hult haar in mist en maakt haar blind, voor dit moment''


Dit is het verhaal van het boek 'Het Appelmeisje'
Een macabere misdaad doet de Noord-Zweedse stad Boden op zijn grondvesten schudden. Een docent, die geen vijanden lijkt te hebben, wordt vermoord aangetroffen door haar man. De dader etaleerde haar lichaam op brute wijze: ze hangt aan een plafondhaak.
Rechercheur Idun Lind wordt op de gruwelijke zaak gezet. Ze worden geconfronteerd met een reeks anonieme Bijbelcitaten die een duistere geschiedenis blootleggen. Samen met haar, eenzame, partner Calle Brandt duikt Idun diep in de schokkende zaak. Maar dan belandt Idun zelf in het vizier van de moordenaar.

Auteur Tina N. Martin
Tina N. Martin is geboren in 1980, in het Noord-Zweedse Boden. Dit ligt aan de grens met Finland. Ook haar thrillerserie over rechercheur Idun Lindt speelt zich af in de stad Boden. In het nawoord vertelt ze hierover dat ze soms om verhaaltechnische redenen wel hier en daar iets heeft verandert en ook gebouwen soms een andere naam heeft gegeven. Verder heeft ze alle personages en de verhalen verzonnen. In 2021 kwam 'Het Appelmeisje' uit en het debuut sloeg in als een bom: zowel lezers als critici waren zo enthousiast dat de thriller al snel de eerste plek in de boekenlijst behaalde.

Terecht een bestseller
Dat het boek binnen en no time op de eerste plek van de boeklijsten belande verbaasd me niets. Wat een geweldige, spannende en onderhoudende thriller heeft auteur Tina N. Martin weten te schrijven met 'Het Appelmeisje'. Het is een tijdje geleden dat er een thriller van dit formaat verschenen is. Eentje waar alles aan lijkt te kloppen en die tijdens het lezen niet of nauwelijks weg te leggen is. 

Goede, vlotte en onderhoudende schrijfstijl
Dat je als lezer door wil blijven lezen komt door de vlotte en onderhoudende schrijfstijl die Tina N. Martin heeft. Daarbij weet ze de spanning hoofdstuk na hoofdstuk goed op te bouwen. Dat het verhaal in het verleden begint en verteld wordt vanuit verschillende perspectieven maakt ook nieuwsgierig.
Het duurt wel even voordat de beloofde Bijbelcitaten aan het verhaal toegevoegd worden. Dit voegt echter wel een hele nieuwe dimensie aan het verhaal toe. Tevens geeft het de lezers een kijkje in de keuken van een sekte. Hoe slim en secuur ze hun slachtoffers weten te hersenspoelen. 

Geloofwaardige personages die het waard zijn om te volgen
Tina N. Martin heeft goede, geloofwaardige personages weten te creëren. Al had ik van de achtergrond van Idun en Calle nog wel wat meer willen weten. Wellicht wordt dat in de volgende delen uit de doeken gedaan. Beide vormen wel een interessant koppel die ik in de volgende delen graag zou willen volgen.

Let op: eer je aan het boek 'Het Appelmeisje' begint is het wellicht handig even de 'trigger warning' te raadplegen omdat er nogal wat heftige onderwerpen besproken worden, zoals: verkrachting en mishandeling.

Details over het boek
Titel: Het Appelmeisje | Originele titel: Befriaren | Auteur: Tina N. Martin | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Nannie de Graaf | Eerste druk: 2021 | Nederlandse eerste druk: 2025 | Genre: Scandinavische Thriller | Aantal bladzijden: 432 | ISBN 978 940 051 616 8



zondag 18 augustus 2024

Weer zo'n stom liefdesverhaal - Katelyn Doyle

                                
                       ''It is gonna be me - zingt hij luid in mijn oor.''

Molly Marks schrijft scenario's voor Hollywoodromcoms, en weet dat 'romantiek' maar nep is. Haar enige verliefdheid was op de middelbare school, op Seth - die ze aan de vooravond van hun examenfeest dumpte en al vijftien jaar niet gezien heeft.
Seth Rubinstein geloofd in ware liefde. Ondanks zijn baan als succesvol echtscheidingsadvocaat. Al jaren zoekt hij in talloze slechte dates en kortsstondige relaties naar de ware. Maar niemand kan tippen aan Molly Marks, het eerste meisje dat zijn hart brak.
Tijdens een reünie zien Molly en Seth elkaar weer. Na een dronken onenightstand gaan ze een weddenschap aan: degene die het lot van vijf stellen kan voorspellen vóór de volgende reünie, krijgt gelijk over de liefde. Het vijfde duo zijn zij zelf. Molly verzekert Seth dat hij op weg is naar een gebroken hart. Seth beloofd haar dat ze hopeloos verliefd op hem zal worden. Zij denkt dat hij hallucineert. Hij heeft vijf jaar de tijd om het tegendeel te bewijzen.

Eerlijk is eerlijk, ik heb dit boek uitgekozen om de titel; 'Weer zo'n stom liefdesverhaal'. Want tussen alles romcoms en feelgoodromans zitten, naar mijn mening, ook wel heel vaak tenenkrommende verhalen. Maar ieder zijn favoriet zeg ik altijd maar. Maar door de titel werd ik naar deze wel heel nieuwsgierig. Ondanks dat de synopsis nog niet eens zoveel anders beloofde.

Eenmaal lezende valt eigenlijk meteen al de opzet en de manier van schrijven op. Auteur Katelyn Doyle heeft een vlotte, humoristische schrijfstijl die dan weer heel direct maar hier en daar ook wat (te) zwijmelachtig kan zijn. Ze weet een goede combinatie te maken tussen dat wat actueel is en de eeuwenoude strijd tussen twee geliefden.

Voor sommige lezers kunnen sommige scènes in het verhaal van 'Weer zo'n stom liefdesverhaal' wellicht wel wat heftig overkomen. Katelyn Doyle schuwt zich namelijk niet achter bloemige taal en noemt het beestje (in dit geval letterlijk) gewoon bij de naam. Al blijf ik de Nederlandse taal überhaupt minder geschikt voor het beschrijven van de liefdesdaad. Wellicht dat het in de Engelse versie wat subtieler overkomt. 

De personages zijn om de beurt aan het woord en spreken vanuit de ik-vorm. Soms richten ze zich direct tot de lezer en zo wordt je direct onderdeel van het verhaal. Het verhaal 'Weer zo'n stom liefdesverhaal' is beeldend en de dialogen sprankelend en doorspekt met humor, zelfspot en cynisme. Ook de opzet, om WhatsApp gesprekken en e-mails weer te geven zoals ze op je mobiel verschijnen, is leuk gedaan.
Toch had het verhaal, naar mijn inziens, iets korter gekund. Wellicht over een periode van drie jaar, in plaats van vijf. Het wordt op een gegeven moment een herhaling van een herhaling. En iedereen weet uiteindelijk toch wel hoe een romcom of feelgoodroman eindigt. 

'Weer zo'n stom liefdesverhaal' haalt wat belangrijke thema's aan. Hierdoor krijgen de hoofdpersonages realistische gebreken mee, en zijn ze herkenbaar voor de lezers. Zo is Molly duidelijk getraumatiseerd door haar vader, die het gezin verliet toen zij nog jong was. Daardoor heeft ze last van bindingsangst. Seth daarentegen heeft een onrealistische, bijna sprookjesachtige, kijk op de liefde. Dit maakt dat hij telkens weer teleurgesteld wordt in de liefde. 
Dit boek zal je laten lachen, aanzetten tot denken, blozen en wellicht wel zwijmelen en/of huilen. De reis, ook al is het twee jaar te lang, die je als lezer met Molly en Seth mag meebeleven is een plezier om te lezen.

Titel: Weer zo'n stom liefdesverhaal | Oorspronkelijke titel: Just Some Stupid Love Story | Auteur: Katelyn Doyle | Uitgeverij: A.W. Bruna | Vertaling: Beryll Kraag | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 414 | ISBN 978 940 051 671 7