Woeste Hoogte - Emily Brontë

 

''Zwak als een jong katje heb ik me naar mijn studeerkamer begeven, bijna te zwak om te genieten van het lustige brandende vuur en de dampende koffie die de dienstmeid voor mij had verzorgd''

Onlangs ging ik naar de film Wuthering Heights, een boekverfilming van het boek ‘Woeste Hoogte’ van Emily Brontë, die me verrassend wist te raken. De sfeer, de intensiteit en de rauwe emoties maakten grote indruk op me. Ik vond het dan ook een erg goede film. Wie mijn filmreview wil lezen kan die vinden op het lifestyleblog www.mamascrapelle.nl. Door die ervaring werd mijn nieuwsgierigheid naar het oorspronkelijke verhaal gewekt. Van uitgeverij Rainbow ontving ik een recensie-exemplaar - een prachtig gebloemde editie die meteen opvalt in je boekenkast – zo kon ik eindelijk het beroemde boek zelf ontdekken.

Hier gaat ‘Woeste Hoogte’ over
‘Woeste Hoogte’ vertelt de klassieke en tragische liefdesgeschiedenis tussen de weesjongen Heathcliff en Catherine Earnshaw. De jonge Heathcliff komt als vondeling terecht bij de rijke familie Earnshaw en wordt uiteindelijk hopeloos verliefd op Catherine, de mooie dochter des huizes. Catherine ziet zich gedwongen te kiezen tussen een zorgzame, veilige relatie met meneer Linton en de vurige passie met Heathcliff. Ze kiest voor meneer Linton en Heathcliff ontvlucht hierna het landgoed. Jaren later keert hij terug en zweert hij wraak op de hele familie.

De roman ‘Woeste Hoogte’ van Emily Brontë weet al generaties lang lezers te fascineren. Het verhaal speelt zich af op de ruige Engelse heide en draait om de intense en vaak destructieve relatie tussen Heathcliff en Catherine. De band die tussen beide ontstaat is zowel krachtig als ingewikkeld. Wat begint als een diepe verbondenheid groeit uit tot een verhaal vol passie, jaloezie, wraak en onverwerkte liefde.

Wat meteen opvalt tijdens het lezen is de bijzondere manier waarop het verhaal wordt verteld. Emily Brontë kiest voor een gelaagde vertelstructuur waarin verschillende perspectieven en herinneringen samen het verhaal vormen. In het begin moest ik daar als lezer even aan wennen, maar zodra je in het ritme komt werkt het juist heel goed. Het geeft het verhaal van ‘Woeste Hoogte’ juist iets mysterieus. Alsof je langzaam een familiegeschiedenis ontrafelt die vol geheimen en emoties zit.

De personages vormen zonder twijfel het hart van Woeste Hoogte. Heathcliff is een van de meest intrigerende figuren uit de literatuur. Hij is tegelijk slachtoffer en dader, kwetsbaar en meedogenloos. Zijn liefde voor Catherine is intens, maar ook donker en bezitterig. Catherine zelf is minstens zo complex. Ze is eigenzinnig, trots en verscheurd tussen haar gevoelens en haar maatschappelijke positie. Juist doordat geen van beiden perfect of sympathiek is, voelen ze verrassend realistisch aan. Hun relatie is niet romantisch in de klassieke zin, maar eerder een stormachtige botsing van emoties.

Ook de bij personages dragen sterk bij aan het verhaal. Figuren als meneer Linton en Nelly Dean geven andere perspectieven op de gebeurtenissen. Zij laten zien hoe de keuzes van Heathcliff en Catherine doorwerken in de levens van anderen. Het verhaal beslaat bovendien meerdere generaties, waardoor de gevolgen van liefde en wrok steeds verder doorrollen.

De spanningsopbouw in Woeste Hoogte is subtiel maar wel heel effectief. Het boek is geen thriller, maar toch voelt het vaak intens en geladen. Emily Brontë bouwt de emoties langzaam op en laat conflicten zich ontwikkelen tot dramatische momenten. De sfeer van de echte woeste heide speelt daarin een belangrijke rol. De natuur lijkt bijna een spiegel van de innerlijke stormen van de personages.

Wanneer je de film Wuthering Heights vergelijkt met het boek, valt vooral op hoeveel diepgang de roman biedt. De film weet de sfeer prachtig te vangen, maar in het boek krijgen de personages veel meer ruimte. Hun gedachten, twijfels en motieven worden uitgebreid verkend, waardoor je hun keuzes beter begrijpt – zelfs wanneer je ze niet goedkeurt.

Toch heeft het boek ook een klein minpuntje. Door de complexe structuur en de vele personages kan het begin wat verwarrend aanvoelen. Het duurt even voordat je alle relaties en generaties helder hebt. Maar zodra dat kwartje valt, word je beloond met een rijk en meeslepend verhaal.

Is 'Woeste Hoogte' het ultieme klassieke liefdesverhaal?
Blijft de grote vraag: is Woeste Hoogte van Emily Brontë het ultieme klassieke liefdesverhaal? In zekere zin wel, maar niet op de manier die je misschien verwacht. Het is geen zacht, romantisch verhaal vol gelukkige momenten. Het is een intens, donker en soms pijnlijk portret van liefde die zo sterk is dat ze levens kan vormen én vernietigen. Juist daardoor blijkt deze roman van Emily Brontë, ruim anderhalve eeuw later, nog altijd zo indrukwekkend en onvergetelijk.

Specificaties bij het boek Woeste Hoogte
Oorspronkelijke titel: Wuthering Heights | Auteur: Emily Brontë | Uitgever: Rainbow | Eerste uitgave: 1847| Gelezen Nederlandse uitgave: 2025 | Vertaling: Akkie de Jong | Aantal bladzijden: 383 | ISBN 9789041712523

Met dank aan uitgeverij Rainbow voor het recensie-exemplaar.

Weer zo'n stom liefdesverhaal - Katelyn Doyle

                                
                       ''It is gonna be me - zingt hij luid in mijn oor.''

Molly Marks schrijft scenario's voor Hollywoodromcoms, en weet dat 'romantiek' maar nep is. Haar enige verliefdheid was op de middelbare school, op Seth - die ze aan de vooravond van hun examenfeest dumpte en al vijftien jaar niet gezien heeft.
Seth Rubinstein geloofd in ware liefde. Ondanks zijn baan als succesvol echtscheidingsadvocaat. Al jaren zoekt hij in talloze slechte dates en kortsstondige relaties naar de ware. Maar niemand kan tippen aan Molly Marks, het eerste meisje dat zijn hart brak.
Tijdens een reünie zien Molly en Seth elkaar weer. Na een dronken onenightstand gaan ze een weddenschap aan: degene die het lot van vijf stellen kan voorspellen vóór de volgende reünie, krijgt gelijk over de liefde. Het vijfde duo zijn zij zelf. Molly verzekert Seth dat hij op weg is naar een gebroken hart. Seth beloofd haar dat ze hopeloos verliefd op hem zal worden. Zij denkt dat hij hallucineert. Hij heeft vijf jaar de tijd om het tegendeel te bewijzen.

Eerlijk is eerlijk, ik heb dit boek uitgekozen om de titel; 'Weer zo'n stom liefdesverhaal'. Want tussen alles romcoms en feelgoodromans zitten, naar mijn mening, ook wel heel vaak tenenkrommende verhalen. Maar ieder zijn favoriet zeg ik altijd maar. Maar door de titel werd ik naar deze wel heel nieuwsgierig. Ondanks dat de synopsis nog niet eens zoveel anders beloofde.

Eenmaal lezende valt eigenlijk meteen al de opzet en de manier van schrijven op. Auteur Katelyn Doyle heeft een vlotte, humoristische schrijfstijl die dan weer heel direct maar hier en daar ook wat (te) zwijmelachtig kan zijn. Ze weet een goede combinatie te maken tussen dat wat actueel is en de eeuwenoude strijd tussen twee geliefden.

Voor sommige lezers kunnen sommige scènes in het verhaal van 'Weer zo'n stom liefdesverhaal' wellicht wel wat heftig overkomen. Katelyn Doyle schuwt zich namelijk niet achter bloemige taal en noemt het beestje (in dit geval letterlijk) gewoon bij de naam. Al blijf ik de Nederlandse taal überhaupt minder geschikt voor het beschrijven van de liefdesdaad. Wellicht dat het in de Engelse versie wat subtieler overkomt. 

De personages zijn om de beurt aan het woord en spreken vanuit de ik-vorm. Soms richten ze zich direct tot de lezer en zo wordt je direct onderdeel van het verhaal. Het verhaal 'Weer zo'n stom liefdesverhaal' is beeldend en de dialogen sprankelend en doorspekt met humor, zelfspot en cynisme. Ook de opzet, om WhatsApp gesprekken en e-mails weer te geven zoals ze op je mobiel verschijnen, is leuk gedaan.
Toch had het verhaal, naar mijn inziens, iets korter gekund. Wellicht over een periode van drie jaar, in plaats van vijf. Het wordt op een gegeven moment een herhaling van een herhaling. En iedereen weet uiteindelijk toch wel hoe een romcom of feelgoodroman eindigt. 

'Weer zo'n stom liefdesverhaal' haalt wat belangrijke thema's aan. Hierdoor krijgen de hoofdpersonages realistische gebreken mee, en zijn ze herkenbaar voor de lezers. Zo is Molly duidelijk getraumatiseerd door haar vader, die het gezin verliet toen zij nog jong was. Daardoor heeft ze last van bindingsangst. Seth daarentegen heeft een onrealistische, bijna sprookjesachtige, kijk op de liefde. Dit maakt dat hij telkens weer teleurgesteld wordt in de liefde. 
Dit boek zal je laten lachen, aanzetten tot denken, blozen en wellicht wel zwijmelen en/of huilen. De reis, ook al is het twee jaar te lang, die je als lezer met Molly en Seth mag meebeleven is een plezier om te lezen.

Titel: Weer zo'n stom liefdesverhaal | Oorspronkelijke titel: Just Some Stupid Love Story | Auteur: Katelyn Doyle | Uitgeverij: A.W. Bruna | Vertaling: Beryll Kraag | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 414 | ISBN 978 940 051 671 7

 

Whitestone Hospital serie - Ava Reed

''Welkom in het Whitestone Hospital: leef mee met de dramatische liefdes en ontroerende verhalen''

High Hopes, deel 1
Laura Collins heeft het voor elkaar. haar grootste wens komt uit als ze een plek als arts-assistent krijgt in het prestigieuze Whitestone Hospital in Phoenix. Ze realiseert zich al snel dat ze voor haar droombaan alles moet geven. De lange werktijden, het gebrek aan slaap, de moeilijke beslissingen en het verraderlijke lot vragen veel van haar. En of dat nog niet uitdagend genoeg was, is er ook Dr. Nash Brooks. Deze jonge cardioloog is bekwaam, aantrekkelijk, haar supervisor - en daardoor absoluut verboden.

Drowning Soul, deel 2
Het was met veel moeite dat Sierra Harris haar medische studie heeft weten af te ronden. Als arts-assistent in het Whitestone Hospital wil ze nu heel graag bewijzen dat ze meer kan dan haar eindcijfers lijken te zeggen. Ze is volledig gefocust op haar werk en laat zich niet afleiden - behalve door haar collega Mitch Rivera. Hij is aanmatigend en irritant. En net als zij wil hij de beste zijn. Maar Sierra laat haar plannen niet door hem dwarsbomen. Mitch gaat de show niet stelen, laat staan haar hart.

Tough Choices, deel 3
Maisie Jones draagt elke dag een andere bril, houdt van misdaadromans en van haar baan als arts-assistent van het Whitestone Hospital -die ze absoluut niet zou willen missen. Niet vanwege haar astma, en zeker niet vanwege Grant Masterson. De verpleger die zo een leuk glimlacht wanneer hij haar ziet en haar hart steeds een beetje sneller laat kloppen. Maisie heeft tot nu toe nooit veel aandacht besteed aan de liefde. Maar als ze besluit die eindelijk binnen te laten, is het misschien wel te laat.

Zoals je wellicht van de bovenstaande synopsis al hebt begrepen en hebt kunnen lezen, kun je in deze e-book serie heel wat liefde en drama verwachten. Echter heeft schrijfster Ava Reed met de Whitestone Hospital serie wel een hele eigen unieke draai aan het genre feelgood/chicklit romans weten te geven.

De Whitestone Hospital serie is een must voor de Grey's Anatomy fans en heeft een vleugje Fifty Shades of Grey.
De ziekenhuisscènes zijn hier en daar ietwat cliché te noemen en dat geldt ook voor de liefdes scènes maar dit is nu eenmaal wat er in een ziekenhuis en in de liefde gebeurd. Al is het hier en daar wel wat aangedikt en overdreven, maar dat hoort bij een serie zoals deze.
Het gaat om de manier waarop het geschreven wordt en dat heeft auteur Ava Reed goed gedaan. Ze heeft een makkelijke schrijfstijl waardoor je door de drie delen heen schiet. Een belangrijk detail hierbij is wel dat de delen in volgorde gelezen dienen te worden. Deel twee gaat bijvoorbeeld direct daar door waar deel één gestopt was. 

Ava Reed weet de karakters goed neer te zetten en wellicht zou je in de verhalen, gezien het genre, wat oppervlakkigheid verwachten maar dat is niet het geval. Je leeft met de personages en hun gebeurtenissen mee en de wil elke keer weer een stukje verder lezen om te weten hoe het afloopt. Dat geldt zeker voor de cliffhangers aan het einde van de delen. Je kan niet anders of je wilt meteen doorlezen in het volgende deel.

Veel medische kennis hoef je bij de boeken niet te hebben, wel enige interesse in het wel en wee van patiënten en hun aandoeningen. Om sommige casussen beter te kunnen begrijpen is er achterin een woordenlijst te vinden. Voorin staat dan weer een leuke playlist die passend bij het verhaal is. Zo heeft Ava Reed van deze Whitestone Hospital serie iets heel bijzonders weten te maken.

Toch leek er, naar mijn mening, iets minder spanning en emotie in het tweede deel te zitten. maar dat kan ook komen doordat je al aan het gegeven en de schrijfstijl gewend bent door het eerste deel. Wel zijn wederom de personages, en dan niet alleen de hoofdpersonen maar ook de bijfiguren weer goed uitgelicht. Het is leuk dat personages uit het vorige verhaal nu vanuit een ander perspectief worden beschreven. De wereld van het ziekenhuis is een kleine samenleving op zichzelf en het wel en wee is daar niet alleen voor de patiënten dramatisch. Dat heeft Ava Reed goed in beeld weten te brengen. Het derde deel is weer een stuk lieflijker qua relatie.

Uitgeverij A.W. Bruna heeft met de Heartbeat serie een digital only-imprint voor romantische fictie en crime uitgebracht.
Onder de naam 'Heartbeat' verschijnen er zowel Nederlandse als vertaalde series in e-book en luisterboek. Liefhebber van (cosy)crime, romcom, feelgoods, erotische, historische of queer romances kunnen hun hart ophalen. De boekenseries zijn om je in te verliezen. Verhalen die extra verleidelijk, spannend en/of onderhoudend zijn, met sterke en sympathieke personages. Alle geschreven met een filmische setting en moderne issues.

klik hier voor de series die al zijn uitgegeven: Heartbeat

Met dank aan uitgeverij AW Bruna voor de e-book recensie exemplaren.

Een heel gewoon leven - Imogen Crimp

 ''Zo is de mens, een optische illusie. Als je een bepaald beeld van iemand in je hoofd hebt, is het moeilijk om daar iets aan te veranderen.''

Anna is een jonge vrouw met een grote ambitie om operazangeres te worden. Overdag moet ze zich meten met haar medestudenten, die allemaal over een onuitputtelijke hoeveelheid culturele bagage en financiële middelen lijken te beschikken. 's Avonds zingt ze in een hotelbar om de huur te kunnen betalen van het verwaarloosde appartement dat ze deelt met haar vriendin Laurie.
Dan ontmoet Anna Max, een succesvolle veertiger, die haar alles kan geven wat ze wil. Maar hij is ook veeleisend, en er ontwikkeld zich een machtsspel tussen de twee. Anna zal keuzes moeten maken die grote invloed hebben op haar toekomst.

Schrijfster
Imogen Crimp studeerde moderne literatuur in Londen. Na haar studie volgde ze aan het conservatorium enige tijd de opleiding voor operazangeres. Crimp woont en werkt nu in Londen. 'Een heel gewoon leven' is haar debuut roman.

Fascinerend debuut over macht en seks
Het hoofdpersonage Anna is op zoek naar volwassenheid en loopt daarbij ettelijke keren nog tegen de lamp. van haar goedheid wordt misbruik gemaakt of laat ze er misbruik van maken? Dat is namelijk de grote vraag die de lezer als opdracht meekrijgt.

Wie denkt een simpele roman in handen te hebben komt wat bedrogen uit. Hier en daar heeft het boek trekjes van de bestseller 'Vijftig tinten grijs'. Maar dan op een wat subtielere manier. De rode draad in het verhaal de machtsstrijd. Hoe ver ga je om je doel te bereiken en wanneer overschrijd je de lijn tussen lust en liefde? 

Met een mooie, eerlijke en meeslepende schrijfstijl weet Imogen Crimp deze onderwerpen scherp weer te geven. Het verhaal is vurig en duister maar wordt nergens ordinair of vulgair. De hoofdpersonen worden goed beschreven. Vooral de groei die Anna doormaakt, van onschuldig meisje naar volwassen vrouw, is zeer goed gedaan.
De beschrijving van de tweestrijd waarin Anna zich dreigt te verliezen, mede als het verliezen van haar vrienden, huis en haard maakt dat je intens meeleeft en door blijft lezen omdat je hoopt op een goed einde. 

Als Imoge Crimp zo een aangrijpend verhaal al weet te schrijven voor haar debuut dan staat ons als lezers nog heel wat moois te wachten.

(De Engelse versie)

Een lang weekend - Laure van Rensburg

''We dragen onze eigen spoken met ons mee, dus het kon niet anders of hij zou vroeg of laat aan mij verschijnen.''

Ellie is een bescheiden en zeer intelligente studente aan de New York University. Steven is een knappe en gerespecteerde docent op een elitaire school in Manhattan, en in zijn omgeving wordt met jaloezie naar de relatie met zijn jongere vriendin Ellie gekeken.
Wanneer het stel voor het eerst samen een weekend weg gaat, kunnen ze beide niet wachten om elkaar beter te leren kennen. Maar als ze tijdens een sneeuwstorm vast komen te zitten in het afgelegen huis, slaat de sfeer om en wordt duidelijk dat zowel Ellie als Steven grote geheimen met zich meedragen - en dat een van hen het weekend niet zal overleven...

Een romantisch weekendje weg waarin niets is wat het lijkt, zo zou je het verhaal op zich ook kunnen beschrijven. Want het schiet een beetje alle kanten op. De aantrekkingskracht tussen de personages en de (suggestieve) manier van omgang lijkt op die van 'Vijftig tinten grijs'. Het idee van de rolstoel komt zo uit het boek 'Misery' van Stephen King rollen en meerdere scènes lijken zo sprekend op die van andere boeken dat het verhaal al snel te doorzien is.
De vele zinnen die doorspekt zijn van wollige taal, zoals; ''De regen had op het dak geroffeld, de raampjes bekogeld, de binnenkant laten beslaan. het lawaai sloot ons op als in een capsule van metaal en glas....'', staat lijnrecht tegenover de rest van de schrijfstijl die gewoon rechttoe rechtaan is.
De personages worden herkenbaar beschreven maar niet goed genoeg uitgewerkt. Hierdoor blijft het een plat/emotieloos verhaal. Wat jammer is, juist omdat de schrijfster aan het einde van het boek aangeeft dat ze dit heeft geschreven vanuit de #me-too gedachten. 
De beschrijving op de achterkant strookt ook niet helemaal met de inhoud; uiteindelijk komt het niet door de sneeuwstorm dat het weekend een fatale afloop heeft, het was immers al allemaal zo gepland. Wat toch een andere verwachting en uiteindelijk beleving van het verhaal geeft.
Het einde is zoals te voorzien bij dit soort type boeken, wat niet wegneemt dat het toch nog goed in elkaar zit.

De schrijfster heeft dus niet echt haar eigen stijl kunnen laten zien en leunt te veel op andere auteurs en de vaste omlijnde clichés die horen bij het schrijven van een thriller.
Daardoor is het een veilig, herkenbaar, spannend  tussendoor boek geworden.

De ongetrouwde hertog - Julia Quinn

''Gij zult de zus van uw vriend niet begeren.''

Londen, 1813. De aanstaande verloving van Daphne Bridgerton en de aantrekkelijke hertog Simon Basset is het nieuws van de dag. Wat niemand weet, is dat de verloving slechts schijn is, een onderlinge afspraak. Voor Simon is het namelijk de beste manier om de gretige moeders van jonge huwbare vrouwen op een afstandje te houden. Voor Daphne werkt de zogenaamde interesse van de hertog in een huwelijk als honing op andere huwelijkskandidaten.
Maar hoe beter Daphne hem leert kennen, hoe meer ze begint te geloven dat ze haar droomman al heeft gevonden. Ze zal al haar charmes in de strijd moeten gooien om de eigenzinnige hertog ervan te overtuigen dat het huwelijk zo gek nog niet is, en dat zijn ideale vrouw veel dichterbij is dan hij denkt...

In het 19e-eeuwse Londen is het bij de high society een wereld van zien en gezien worden, zo ook bij de familie Bridgerton. De moeder van het gezin is er op gebrand een goede huwelijkskandidaat voor haar dochter Daphne te vinden. Zover is de roman te vergelijken met meerdere historische romans en door de beeldende schrijfstijl zie je het verhaal ook als een film aan je voorbij gaan. Geen wonder dan ook dat deze boeken reeds vertaald zijn naar een acht-delige serie op Netflix.
Ondanks de interessante personages, de heuglijke gebeurtenissen en de setting van het verhaal moet er eerlijk bekend worden dat we hier toch echt te maken hebben met een opgewaardeerde versie van een bouquetreeks. Waar helemaal niets mis mee is, want dit verhaal is echt van het begin tot het einde om van te smullen. Echter de vergelijking op de achterzijde van het boek, dat Julia Quinn de moderne Jane Austen is, gaat hierdoor wel wat te ver. 
De roman heeft humor en pit. Maar ook veel kleine dingetjes waarvan je direct weet dat de schrijfster even in het hedendaagse terecht is gekomen, er worden nogal wat vrouwenproblemen met mannen besproken en dat was in die tijd echt uit den boze. Alhoewel dat wordt vaak zo beweerd.
Een vleugje spanning en erotiek maakt het, ondanks de grote voorspelbaarheid van het verhaal, onderhoudend om door te blijven lezen. Wat zeker verassend is, is dat de schrijfster afsluit met twee epilogen. Ze beschrijft hoe het Daphne verder vergaan is na het oorspronkelijke eerste verhaal. Erg origineel.
Het is een fijn boek om even alles te vergeten, je even te begeven in andere tijden. En wanneer je het betreurt dat het uit , weet dan dat je nog zeven delen kunt bestellen. Hier reeds gedaan en ik raad het aan!

Lieg met mij- Philippe Besson

''Omdat jij weg zult gaan en wij zullen blijven.''

Net buiten een hotel in Bordeaux ziet Philippe een jonge man die als twee druppels water op zijn eerste liefde lijkt. Wat volgt is een terugblik op de tienerjaren van Philippe en het bepalende moment in zijn leven; in 1984 op een winterse ochtend ontmoetten twee zeventienjarige jongens elkaar voor het eerst in het geheim. Het is het begin van een verborgen en tragedische liefdesrelatie tussen hem en zijn schoolgenoot Thomas, die de richting van hun beider leven voor altijd heeft bepaald.

Dit verhaal is een aangrijpend coming-of-age-verhaal. Met een zeer verfijnde schrijfstijl, waarbij bijna elke zin vervuld is met tederheid, wordt zeer subtiel de impact van een eerste liefde weergegeven. De eerste liefde met al zijn verwardheid, waarbij ook nog eens het geheim van homoseksualiteit parten speelt. De personages worden goed gekarakteriseerd en je voelt hun verdriet om een verloren kans op een gelukkig leven. Tevens wordt de entourage van het eenvoudige Franse platteland goed beschreven.

Dit boek is een onverwacht pareltje in een tijd waarin er wel veel over outcoming gesproken wordt maar je het in de literatuur minder vaak tegenkomt. Het kan zich plaatsen naast boeken als Brokeback Mountain en Noem me bij jouw naam. 

Het begint met een blik - Kelly Moran

''Wat ze in zijn ogen aantrof had ze al in teveel jaren niet meer gezien, misschien wel nooit. Geen medelijden maar medeleven. Respect en begrip."

Redwood Ridge, een schilderachtig stadje in Oregon. Precies de juiste plek voor een nieuw begin. En dat heeft Avery Stow hard nodig na een rampzalig huwelijk, ook voor haar autistische dochter Hailey. Er is maar één probleem: de aantrekkelijke dierenarts Cade O' Grady. Een nieuwe relatie is wel het laatste wat Avery wil. Ze weet alleen niet hoe lang ze Cade nog kan weerstaan. Vooral omdat het hele stadje samenspant en voor Cupido speelt.

Een leuk eerste deel uit een driedelige serie over drie broers die dierenarts zijn.
Een feelgood-roman die uitnodigt om niet na te denken maar gewoonweg even lekker te lezen. De verhaallijn is zoals je zou verwachten in dit genre: licht neurotische vrouw ontmoet knappe man en het spelletje van aantrekken en afstoten kan beginnen.
Ondanks dat de schrijfster de personages wel wat meer diepgang probeert mee te geven loopt dat op niets uit en wordt het een beetje onoverzichtelijk door het teveel aan informatie. Net als de kennismaking met de nieuwe woonplaats en de bewoners, alles is net even teveel aangedikt waardoor je het geheel uit het oog verliest. Met het thema autisme probeert de schrijfster een statement te maken over hoe mensen omgaan met een non-verbaal persoon. Maar ook hier wordt het slechts aangehaald en wordt er verder niets mee gedaan, er worden zelfs tegenstrijdige dingen verteld. Helaas volgen er meerdere losse stukjes in het verhaal die geen uitwerking krijgen.
Halverwege het boek wordt er een vijftig-tinten-grijs-sausje over het verhaal gegooid, met een taalgebruik wat geheel niet bij de rest past en erg storend is maar dat kan natuurlijk ook aan de vertaling liggen.
Zo klinkt het bijna allemaal negatief, maar dat is het niet. Ga het vooral lezen als je even in het niets wilt verdwijnen en zeker weet dat alles goed komt. Een paar fijne leesuurtjes brengt het zeker op, met in het vooruitzicht het nog te verschijnen tweede deel (op 6 mei) en het derde deel (op 9 juni), over het leven van de andere twee broers.

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie exemplaar.