Booth - Karen Joy Fowler

                '        'Aan de geschiedenis valt niet te ontkomen''

Via uitgeverij Rainbow mocht ik een boek recenseren. Ik koos voor de roman ‘Booth’ van auteur Karen Joy Fowler. In eerste instantie vanwege de historische achtergrond. Het idee dat een auteur een van de bekendste en meest schokkende gebeurtenissen uit de Amerikaanse geschiedenis – de moord op Abraham Lincoln door John Wilkes Booth – weet om te vormen tot een roman, maakte me enorm nieuwsgierig. Want hoe maak je van zo’n beladen stukje geschiedenis een meeslepend verhaal, zonder dat het een droge geschiedenisles wordt? Karen Joy Fowler bewijst met ‘Booth’ dat dat absoluut mogelijk is

Hier gaat het boek ‘Booth’ over
Aan het begin van de negentiende eeuw verhuist de excentrieke Britse theateracteur Junius Booth met zijn vrouw naar Amerika. Ze betrekken een boerenhoeve ten noorden van Baltimore en krijgen tien kinderen, waarvan er zes overleven. Junius Booth is de pater familias, kostwinner en gevierd Shakespeare-acteur, maar hij is even instabiel als geniaal. De kinderen groeien op in de aanloop naar de Amerikaanse burgeroorlog. De jongens worden net als hun vader acteur, wat de Booths tot een beroemde en toonaangevende theaterfamilie maakt. Maar achter de schermen beginnen schandalen, triomfen en rampen hun tol te eisen, met als ultiem dieptepunt de schokkende moord op Lincoln door de jongste zoon John.

'Booth' gaat niet alleen maar over de moord, maar juist ook over de families achter de dader
Waar je als lezer misschien in eerste instantie zou verwachten dat het personage John Wilkes Booth centraal zou staan in de roman ‘Booth’, kiest de schrijfster bewust voor een andere invalshoek. Dit verhaal draait namelijk niet alleen maar om de man die Lincoln vermoordde, maar vooral om de familie achter hem. Dat maakt het geheel direct interessanter en persoonlijker. Waarschijnlijk stelde de schrijfster zichzelf tijdens het schrijven de vraag: wat gebeurt er met een familie wanneer een van hen uitgroeit tot een monster in de ogen van de wereld? Wat volgt is ‘Booth’, een uiterst interessante en goed leesbare roman.

Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika ontvouwd zich een indrukwekkend familiesaga
Het verhaal begint in 1822 en volgt de excentrieke Booth-familie over tientallen jaren. Vader Junius Brutus Booth is een beroemde Shakespeare-acteur met een indrukwekkend talent, maar ook een grillig en instabiel karakter. Rond hem groeit een groot gezin op, vol dromen, verdriet, rivaliteit en geheimen. Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika dat langzaam afstevent op de Burgeroorlog ontvouwt zich een indrukwekkende familiesaga.

Het verhaal heeft sterke en interessante personages
Wat mij hierbij vooral raakte, is hoe sterk de karakterontwikkelingen zijn uitgewerkt. Fowler schrijft haar personages met zoveel nuance dat ze, tijdens het lezen, echt in je fantasie gaan leven. Vooral Rosalie, Asia en Edwin Booth blijven bij mij hangen.
Rosalie, lichamelijk beperkt en vaak op de achtergrond geplaatst, heeft een stille kracht die enorm binnenkomt. Asia is juist temperamentvol en ambitieus, terwijl Edwin worstelt met verwachtingen en de schaduw van zijn vader. En juist doordat deze personages zo zorgvuldig worden opgebouwd, voelt het drama dat zich langzaam ontwikkelt nog heftiger aan.

Karen Joy Fowler heeft een literare schrijfstijl die prettig wegleest
De schrijfstijl van Karen Joy Fowler is prachtig literair zonder dat het in zijn totaliteit afstandelijk wordt. Ze heeft een beeldende schrijfstijl, en met gevoel voor detail. Sommige zinnen wil je bijna opnieuw lezen omdat ze zo mooi geformuleerd zijn. Tegelijkertijd vraagt het boek ‘Booth’ wel de aandacht van de lezer. Dit is geen snel verhaal, dat je gedachteloos uitleest, maar een rijk historisch verhaal. En waar je ook zeker de tijd voor moet nemen.

Het boek 'Booth' heeft een traag leestempo wat wel tijd en aandacht vraagtH
Dat brengt meteen het leestempo ter sprake. ‘Booth’ heeft namelijk een vrij rustig leestempo. Karen Joy Fowler neemt namelijk uitgebreid de tijd om de familiegeschiedenis, onderlinge relaties en historische context op te bouwen. Voor sommige lezers zal dat misschien wat traag voelen, zeker in het begin. Maar persoonlijk vond ik juist dat trage, zorgvuldige opbouwen wel passen bij het verhaal. Het geeft de personages ruimte om te groeien, en maakt dat je je als lezer steeds meer verbonden voelt met de familie.

Er zit veel historische informatie in maar het is geen geschiedenisboek
Daarnaast vond ik het indrukwekkend hoeveel historische informatie in het verhaal verwerkt zit. Dit komt echter nergens geforceerd of saai over. De spanningen rondom slavernij, politiek en de naderende Burgeroorlog zijn voortdurend aanwezig en geven het boek een enorme gelaagdheid. Fowler laat niet alleen het leven van de familie Booth zien, maar ook dat van de tot slaaf gemaakte familie Hall. Hierdoor krijgt het verhaal nog meer diepgang.

Het boek vertelt geen sensatie belust verhaal maar een boeiend persoonlijk relaas
Wat ‘Booth’ in het geheel zo bijzonder maakt, is dat het niet draait om de sensatie, maar om de menselijkheid. Je weet als lezer waar het verhaal naartoe gaat, maar toch blijft het boeien. Niet door spanning alleen, maar door de emoties, de sfeer en de vraag hoe geschiedenis weet te ontstaan binnen gewone gezinnen.

Is het boek ‘Booth’ voor iedereen? Dat denk ik niet. Wie namelijk houdt van snelle acties en constante plotwendingen, zal het tempo in dit verhaal soms te bedachtzaam vinden. Maar voor de liefhebbers van historische romans met sterke personages, prachtige taal en emotionele diepgang is dit echt een aanrader.

Indrukwekkend, intelligent en meeslepend
Kortom ‘Booth’ is een indrukwekkende, intelligente en meeslepende roman die laat zien hoe geschiedenis en fictie elkaar kunnen versterken. De auteur Karen Joy Fowler heeft niet alleen een stuk geschiedenis verteld, maar vooral een familie tot leven gebracht – met al hun liefde, verdriet en fouten. En juist daardoor blijft dit verhaal ook nog wel een tijdje bij me hangen.

Specificaties bij het boek Booth
Auteur: Karen Joy Fowler| Uitgeverij: Rainbow| Vertaling: Lucie van Rooijen & Inger Limburg |Eerste uitgave: 2022 | Gelezen Nederlandse uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 388 | ISBN 9789041716903

Met dank aan uitgeverij Rainbow voor het recensie-exemplaar.

Lázár - Nelio Biedermann

 

''Het gezoem van een tussen rolluik en venster gevangen bij. Smalle lichtstroken die in een kamer vielen en zich op de gebloemde deken, het Perzische tapijt, de gedraaide meubels en het gele behang neervlijden. Zo begon de dag.''

Dankzij De Club van Echte Lezers, had ik het geluk om dit boek al vóór verschijnen te mogen lezen. Dit is een initiatief van Hebban waarbij enthousiaste lezers de kans krijgen om nieuwe titels vooruit te mogen lezen en alvast hun mening kunnen delen. Als liefhebber van literatuur is dat natuurlijk een buitenkans, en toen Lázár van Nelio Biedermann voorbijkwam, was mijn nieuwsgierigheid dan ook meteen gewekt. Niet alleen vanwege de intrigerende titel, maar zeker ook door de prachtige omslag met het witte paard

Hier gaat de roman Lázár over
Rond de vorige eeuwwisseling verwelkomt de familie Lázár hun nieuwste telg op hun landelijke zomerverblijf – een kasteel aan de rand van een duister, dreigend bos. Lajos von Lázár, een jongetje met een doorzichtige huid en lichtblauwe ogen, lijkt in het niets op zijn vader. Zijn geboorte staat symbool voor de vele geheimen, affaires en raadselachtige voorvallen die de baronnen Lázár al langer achtervolgen. Intussen doet de twintigste eeuw ook haar intrede, die het oude leven van de Lázárs voorgoed zal veranderen.
De ondergang van het keizerrijk raakt aanvankelijk alleen hun tradities, maar iedereen voelt het beven van de tijd. Wanneer Lajos in de jaren twintig zijn erfenis aanvaardt, lijkt de oude glans nog één keer op te bloeien. Maar de grootse beproevingen moeten dan nog komen.

Nelio Biedermann schreef  met Lázár een indrukwekkend debuut
Dat de schrijver Nelio Biedermann pas eenentwintig jaar is, maakt dit debuut des te indrukwekkender. Lázár is een roman die duidelijk geworteld is in zijn familiegeschiedenis. Dat merk je aan alles. Het verhaal ademt een zekere authenticiteit en betrokkenheid die je niet zomaar kunt bedenken. De personages zijn zorgvuldig opgebouwd, en dragen een emotionele lading met zich mee. Vooral de manier waarop verleden en heden met elkaar verweven worden, getuigt van ambitie en talent.

Prachtige zinnen die soms ook tegenwerken
Wat mij vooral aansprak, is de durf van de auteur. Biedermann neemt risico’s in zijn stijl en structuur en probeert duidelijk meer te doen dan alleen een rechtlijnig verhaal vertellen. Dat pakt op veel momenten goed uit. Er zitten prachtige zinnen in het boek die je even doen stilstaan, die je bijna opnieuw wilt lezen om ze volledig in je op te nemen. De thematiek – familie, identiteit en sporen van het verleden – is universeel en wordt met overtuiging neergezet.

Tegelijkertijd moet ik ook eerlijk zijn, want niet alles werkte voor mij even goed. De schrijfstijl is soms te bloemrijk, en op bepaalde momenten zelfs iets te ver gezocht. Waar beeldspraak krachtig kan zijn, voelde het hier en daar alsof het de overhand kreeg. Dat haalde me af en toe uit het verhaal en brak mijn concentratie. Juist omdat de kern van het verhaal zo sterk is, had iets meer soberheid in taalgebruik het geheel wellicht juist wel krachtiger gemaakt.

Er zijn voor de auteur nog heel veel groeimogelijkheden
Ook het tempo is niet overal even consistent. Sommige passages slepen een beetje voort, terwijl andere juist weer snel voorbijgaan. Ook verhaallijnen eindigen plotsklaps. Dit zorgde ervoor dat ik niet altijd even gemakkelijk in het verhaal bleef. Toch zijn dit voor een debuut geen onoverkomelijke punten, maar eerder groeimogelijkheden die horen bij een schrijver aan het begin van zijn carrière.

Dit boek voelt als het begin van iets veelbelovends
Wat absoluut overeind blijft, is dat Nelio Biedermann met Lázár laat zien dat hij een groot schrijver kan worden. De ambitie, het gevoel voor sfeer en de thematische diepgang zijn onmiskenbaar aanwezig. Dit boek voelt als het begin van iets veelbelovends. Het is een roman die misschien niet perfect is, maar wel indruk maakt en zeker nieuwsgierig maakt naar wat er nog kan komen.

'Lázár' is boek met een goed verhaal, moed en uitstralend talent
Al met al vond ik Lázár zeker niet slecht – integendeel. Het is een boek met sterke momenten, interessante ideeën en een duidelijke eigen stem. Ondanks mijn kanttekeningen over de soms overdadige taal, plotseling eindigende verhaallijnen en hier en daar trage leesmomenten, heb ik het met interesse gelezen en waardeer ik vooral de moed en het talent dat eruit spreekt.

De Club van Echte Lezers - Hebban
Ik ben dankbaar dat ik via Hebban en De Club van Echte Lezers kennis heb mogen maken met dit debuut. En hoewel de omslag me anders waarschijnlijk ook naar dit boek had geleid, maakt deze vroege leeservaring het extra bijzonder. Nelio Biedermann is zonder twijfel een naam om in de gaten te houden.

Specificaties bij het boek Lázár
Auteur: Nelio Biedermann | Uitgever: Atlas Contact| Eerste uitgave: 2025| Eerste Nederlandse uitgave: 2026 | Vertaling: Kris Lauwerys & Isabelle Schoepen | Aantal bladzijden: 334 | ISBN 9789025477394 | E-book 9789025477400

Met dank aan uitgeverij Atlas Contact voor het recensie-exemplaar.

Woeste Hoogte - Emily Brontë

 

''Zwak als een jong katje heb ik me naar mijn studeerkamer begeven, bijna te zwak om te genieten van het lustige brandende vuur en de dampende koffie die de dienstmeid voor mij had verzorgd''

Onlangs ging ik naar de film Wuthering Heights, een boekverfilming van het boek ‘Woeste Hoogte’ van Emily Brontë, die me verrassend wist te raken. De sfeer, de intensiteit en de rauwe emoties maakten grote indruk op me. Ik vond het dan ook een erg goede film. Wie mijn filmreview wil lezen kan die vinden op het lifestyleblog www.mamascrapelle.nl. Door die ervaring werd mijn nieuwsgierigheid naar het oorspronkelijke verhaal gewekt. Van uitgeverij Rainbow ontving ik een recensie-exemplaar - een prachtig gebloemde editie die meteen opvalt in je boekenkast – zo kon ik eindelijk het beroemde boek zelf ontdekken.

Hier gaat ‘Woeste Hoogte’ over
‘Woeste Hoogte’ vertelt de klassieke en tragische liefdesgeschiedenis tussen de weesjongen Heathcliff en Catherine Earnshaw. De jonge Heathcliff komt als vondeling terecht bij de rijke familie Earnshaw en wordt uiteindelijk hopeloos verliefd op Catherine, de mooie dochter des huizes. Catherine ziet zich gedwongen te kiezen tussen een zorgzame, veilige relatie met meneer Linton en de vurige passie met Heathcliff. Ze kiest voor meneer Linton en Heathcliff ontvlucht hierna het landgoed. Jaren later keert hij terug en zweert hij wraak op de hele familie.

De roman ‘Woeste Hoogte’ van Emily Brontë weet al generaties lang lezers te fascineren. Het verhaal speelt zich af op de ruige Engelse heide en draait om de intense en vaak destructieve relatie tussen Heathcliff en Catherine. De band die tussen beide ontstaat is zowel krachtig als ingewikkeld. Wat begint als een diepe verbondenheid groeit uit tot een verhaal vol passie, jaloezie, wraak en onverwerkte liefde.

Wat meteen opvalt tijdens het lezen is de bijzondere manier waarop het verhaal wordt verteld. Emily Brontë kiest voor een gelaagde vertelstructuur waarin verschillende perspectieven en herinneringen samen het verhaal vormen. In het begin moest ik daar als lezer even aan wennen, maar zodra je in het ritme komt werkt het juist heel goed. Het geeft het verhaal van ‘Woeste Hoogte’ juist iets mysterieus. Alsof je langzaam een familiegeschiedenis ontrafelt die vol geheimen en emoties zit.

De personages vormen zonder twijfel het hart van Woeste Hoogte. Heathcliff is een van de meest intrigerende figuren uit de literatuur. Hij is tegelijk slachtoffer en dader, kwetsbaar en meedogenloos. Zijn liefde voor Catherine is intens, maar ook donker en bezitterig. Catherine zelf is minstens zo complex. Ze is eigenzinnig, trots en verscheurd tussen haar gevoelens en haar maatschappelijke positie. Juist doordat geen van beiden perfect of sympathiek is, voelen ze verrassend realistisch aan. Hun relatie is niet romantisch in de klassieke zin, maar eerder een stormachtige botsing van emoties.

Ook de bij personages dragen sterk bij aan het verhaal. Figuren als meneer Linton en Nelly Dean geven andere perspectieven op de gebeurtenissen. Zij laten zien hoe de keuzes van Heathcliff en Catherine doorwerken in de levens van anderen. Het verhaal beslaat bovendien meerdere generaties, waardoor de gevolgen van liefde en wrok steeds verder doorrollen.

De spanningsopbouw in Woeste Hoogte is subtiel maar wel heel effectief. Het boek is geen thriller, maar toch voelt het vaak intens en geladen. Emily Brontë bouwt de emoties langzaam op en laat conflicten zich ontwikkelen tot dramatische momenten. De sfeer van de echte woeste heide speelt daarin een belangrijke rol. De natuur lijkt bijna een spiegel van de innerlijke stormen van de personages.

Wanneer je de film Wuthering Heights vergelijkt met het boek, valt vooral op hoeveel diepgang de roman biedt. De film weet de sfeer prachtig te vangen, maar in het boek krijgen de personages veel meer ruimte. Hun gedachten, twijfels en motieven worden uitgebreid verkend, waardoor je hun keuzes beter begrijpt – zelfs wanneer je ze niet goedkeurt.

Toch heeft het boek ook een klein minpuntje. Door de complexe structuur en de vele personages kan het begin wat verwarrend aanvoelen. Het duurt even voordat je alle relaties en generaties helder hebt. Maar zodra dat kwartje valt, word je beloond met een rijk en meeslepend verhaal.

Is 'Woeste Hoogte' het ultieme klassieke liefdesverhaal?
Blijft de grote vraag: is Woeste Hoogte van Emily Brontë het ultieme klassieke liefdesverhaal? In zekere zin wel, maar niet op de manier die je misschien verwacht. Het is geen zacht, romantisch verhaal vol gelukkige momenten. Het is een intens, donker en soms pijnlijk portret van liefde die zo sterk is dat ze levens kan vormen én vernietigen. Juist daardoor blijkt deze roman van Emily Brontë, ruim anderhalve eeuw later, nog altijd zo indrukwekkend en onvergetelijk.

Specificaties bij het boek Woeste Hoogte
Oorspronkelijke titel: Wuthering Heights | Auteur: Emily Brontë | Uitgever: Rainbow | Eerste uitgave: 1847| Gelezen Nederlandse uitgave: 2025 | Vertaling: Akkie de Jong | Aantal bladzijden: 383 | ISBN 9789041712523

Met dank aan uitgeverij Rainbow voor het recensie-exemplaar.

Een definitie van schuld - Susie Dent

''Deze brief is geen betekenis, maar behelst er wel een. Ik heb de waarheid gevreesd, ik heb geheimen bewaard. Ik meen dat k niet de enige ben, dus wend me tot jullie.''

Zelf ben ik gek op boeken die over boeken gaan waarin wordt verwezen naar andere literaire werken. Verhalen waarin taal niet alleen een middel is, maar ook een onderwerp op zich. Toen ik hoorde over Een definitie van schuld van auteur Susie Dent, wist ik dan ook meteen dat dit wel eens een boek voor mij zou kunnen zijn. En wat blijkt: dit fictiedebuut is niet alleen een feest voor taalliefhebbers, maar ook een bijzonder sterk opgebouwd misdaadverhaal.

Hier gaat Een definitie van schuld over
Een anonieme brief aan de redactie van de Clarendon English Dictionary bevat hints naar gebeurtenissen in een specifiek jaar. Voor redacteur Martha Thornhill kan dit maar naar één ding verwijzen: de zomer waarin haar zus Charlie verdween. Na tien jaar in het buitenland is Martha terug in Oxford, een stad met eeuwenoude instituten, waar haar familie al generaties deel van uitmaakt. Wachten de demonen die ze achterliet nog op haar? Als de anonieme brieven blijven komen en Martha en haar team ze verder ontrafelen, wordt de situatie steeds dreigender. Het lijkt erop dat Charlie een groot geheim bewaarde. Iemand probeert hen nu naar de waarheid te leiden. Maar er zijn andere krachten aan het werk om die waarheid juist voorgoed te begraven.

Auteur Susie Dent schrijft een fantastisch fictiedebuut
Susie Dent is in het Verenigd Koninkrijk vooral bekend als lexicograaf en taalexpert, onder meer van het televisieprogramma ‘Countdown’. Met Een definitie van schuld bewijst ze dat haar liefde voor woorden zich moeiteloos laat vertalen naar fictie. Het resultaat is een intelligente, sfeervolle detective waarin taal een sleutelrol speelt.

Woordspelingen en verborgen citaten spelen een cruciale rol
Het verhaal draait om een moordzaak waarbij cryptische aanwijzingen, woordspelingen en verborgen citaten een cruciale rol spelen. De hoofdpersoon raakt verwikkeld in een intrigerend kat-en-muisspel waarin betekenissen dubbelzinnig zijn, en niets toevallig lijkt. Als lezer word je actief uitgedaagd om mee te puzzelen. Dat speurelement maakt het boek extra aantrekkelijk: je staat niet langs de zijlijn, maar wordt echt bij het verhaal betrokken. Daardoor lees je scherper, alerter en word je nieuwsgieriger.

'Een definitie van schuld' is een geslaagde leeservaring
Wat dit boek onderscheidt van veel andere misdaadromans, is de manier waarop de puzzel in elkaar zit. Alles klopt. Details die in eerste instantie onbeduidend lijken, krijgen later betekenis. Verwijzingen naar woordenboeken, etymologie en literaire klassiekers zijn niet alleen versiering, maar vormen de kern van het mysterie. Dat maakt Een definitie van schuld tot een gelaagde leeservaring.

Voor de fans van Britse detectives
Fans van klassieke Britse detectives, zoals bijvoorbeeld die van Inspector Morse, zullen hier hun hart aan ophalen. Net als bij Morse speelt, in Een definitie van schuld, intellect een grote rol, evenals liefde voor literatuur en taal. De sfeer is doordacht en enigszins academisch, zonder afstandelijk te worden. Het tempo is beheerst, maar de spanning sluimert wel voortdurend onder de oppervlakte.

Dit boek is wel echt voor echte taalliefhebbers
Toch is dit ook meteen een kleine kanttekening. Je moet wel echt van taal houden om optimaal van dit boek te genieten. De vele woordspelingen, etymologische verwijzingen en literaire knipogen maken het verhaal rijk, maar kunnen voor lezers die vooral op zoek zijn naar snelle actie wat zwaar aanvoelen. Soms vertraagt de uitleg van taalkundige details het tempo. Hoewel dat inhoudelijk past bij het karakter van het boek, zou dat lezers ook tegen kunnen staan. Echter hield dat mijzelf niet tegen om met veel interesse door te blijven lezen.

Een doordacht plot en een goede ontknoping
Dat minpunt weegt echter niet op tegen de kracht van dit debuut. Want dat is misschien nog wel het meest indrukwekkende aan het boek Een definitie van schuld. Dit fictiedebuut is enorm sterk geschreven. De plot is doordacht, de spanningsboog zorgvuldig opgebouwd en de ontknoping bevredigend zonder voorspelbaar te zijn. De schrijfster Susie Dent toont lef door taal centraal te stellen in een genre dat vaak leunt op actie en sensatie. Juist daardoor voelt deze misdaadroman origineel.

Bovendien wordt de thematiek – schuld, betekenis en waarheid – op meerdere niveaus uitgewerkt. Wat betekent schuld eigenlijk? Is het een juridische term, een morele last, of een persoonlijke interpretatie? Die gelaagdheid geeft het boek extra diepte.

Niet alleen maar lezen, ook raadsels ontcijferen
Een definitie van schuld van auteur Susie Dent is daarmee een aanrader voor lezers die houden van slimme misdaadverhalen, literaire verwijzingen en zorgvuldig opgebouwde puzzels. Het is een boek dat je niet alleen leest, maar ook ontcijfert. Voor mij, als liefhebber van boeken over boeken, was dit een waar leesfeest. Een geweldig fictiedebuut dat smaakt naar meer.

Specificaties bij het boek 'Een definitie van schuld’
Oorspronkelijke titel: Quilty by Definition| Auteur: Susie Dent | Uitgever: A.W Bruna | Eerste uitgave: 2024| Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Vertaling: Anne Jongeling | Aantal bladzijden: 415 | ISBN 9789400518766

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

 

Een brief uit Florence - Anita Chapman

''Dit was mijn kans om opnieuw te beginnen en de tijd te nemen om alles wat er was gebeurd, te verwerken.''

Italië is wat mij betreft het mooiste land op aarde. Door het eten, de taal, de natuur en het klimaat. Uiteraard ook door de architectuur en de kunst, en vooral door de rijke geschiedenis, die achter elke straathoek lijkt te liggen. Daarom lees ik enorm graag verhalen die zich daar afspelen. Op die manier ontdek ik telkens nieuwe historische details, terwijl ik helemaal wegdroom in een mooi, sfeervol boek. Dit keer laat ik me verassen door het eerste deel van een nieuwe serie: ‘Een brief uit Florence’, van auteur Anita Chapman.

Hier gaat ‘Een brief uit Florence over’
Als Claire, tijdens haar nieuwe baan als medewerker op een groot Engels landgoed, stuit op een oude brief, blijkt dat een oorlogsgeheim over de beeldschone Lady Violet te bevatten. Haar hartstochtelijke affaire met een Italiaanse krijgsgevangene schokte destijds het dorp, en eindigde in een tragedie. Gefascineerd besluit Claire om Violets dochter Tabitha op te sporen. Ze wil haar herenigen met een dierbaar sieraad van haar moeder. Met slechts de naam van een Italiaanse bakkerij – Pasticceria Mancini – als aanknopingspunt, en de hulp van haar buurman Jim, reist Claire af naar Florence. Echter wanneer ze daar aankomt hoort ze dat Tabitha daar al jaren niet meer is geweest. Toch weigert Claire op te geven. Met Jim aan haar zijde weet ze Tabitha uiteindelijk te vinden, al is het niet de gelukkige hereniging waarop Claire had gehoopt. Ze blijft geschokt achter door de onthulling van een verwoestend familiegeheim. Violets verhaal kent een einde – maar zal de waarheid leiden tot vergeving, of brengt ze alleen maar meer pijn?

 Een sfeervolle, meeslepende roman vol liefde, kunst en familiegeheimen
Schrijfster Anita Chapman heeft met ‘Een brief uit Florence’ een warm, romantisch en intrigerend verhaal geschreven. Een e-book dat perfect past binnen de ‘Heartbeat Boeken-serie’ van uitgeverij A.W. Bruna.

Anita Chapman heeft een voorliefde voor kunstgeschiedenis, en het is haar talent om historische lijnen met hedendaagse verhaallijnen te verweven. Vanaf de eerste bladzijde lijkt het wel alsof je als lezer door haar schrijfstijl wordt betoverd. De roman ademt sfeer, emotie en mysterie uit. Het laat je verlangen naar meer. Gelukkig is er al aangekondigd dat er een vervolg komt – iets waar ik zeker al naar uitkijk.

Twee tijdlijnen die prachtig samenkomen
‘Een brief uit Florence’ speelt zich af in twee periodes: het hedendaagse leven van het hoofdpersonage, en het verleden van een mysterieuze vrouw uit Florence. Anita Chapman weet deze beide tijdlijnen met finesse samen te brengen. De brief waar het in het verhaal om draait vormt de rode draad. Stukje bij beetje ontvouwt zich een geheim dat generaties lang verborgen is gebleven. De manier waarop de tijdsprongen elkaar aanvullen is een van de sterkste elementen van het boek. Geen enkel moment voelt verwarrend of geforceerd, de overgangen tussen heden en verleden verlopen namelijk heel soepel.

Sterke karakters die tot leven komen
De personages uit het verhaal van ‘Een brief uit Florence’ zijn zorgvuldig opgebouwd en voelen authentiek aan. De hoofdpersoon is een warme, nieuwsgierige vrouw die worstelt met haar eigen onzekerheden. Ondertussen wordt ze diep geraakt door de geschiedenis die ze ontrafelt. Haar persoonlijke groei vormt een mooie emotionele kern in het verhaal.

De bijfiguren – van charmante Italianen tot zorgvuldig beschreven familieleden – dragen bij aan de levendige sfeer van het boek. Vooral de mysterieuze vrouw uit het verleden is bijzonder intrigerend. Haar worstelingen, verlangens en keuzes geven het verhaal diepgang, en maken de historische verhaallijn geloofwaardig en meeslepend.

Chapmans schrijfstijl: warm, visueel en toegankelijk
Anita Chapman schrijft op een toegankelijke manier, die zich uitstekend leent voor lezers die houden van de combinatie romantiek en lichte spanning. Haar stijl is beeldend zonder overdadig te zijn. Florence wordt met zoveel liefde en detail beschreven dat je de geuren van oude straatjes, het zachte licht over de Arno en het geroezemoes op de pleinen bijna kunt voelen. Hierdoor waan je jezelf, tijdens het lezen, moeiteloos in Italië.

Ook de dialogen voelen natuurlijk aan, en zijn goed gedoseerd. De auteur laat ruimte voor emoties zonder dramatisch te worden. Dit zorgt ervoor dat het verhaal van ‘Een brief uit Florence’ prettig in balans blijft, en geeft ook nog wat ruimte aan de fantasie van de lezer.
De personages voelen stuk voor stuk geloofwaardig aan. Zowel de hoofdpersoon, als de mysterieuze vrouw uit het verleden, groeien gedurende het verhaal uit tot complexe, herkenbare figuren.

Spanningsopbouw: subtiel maar effectief
Hoewel het boek ‘Een brief uit Florence’ absoluut geen thriller is, zit er wel voldoende spanning in de zoektocht om het verhaal extra aantrekkelijk te maken. Anita Chapman bouwt de spanning rustig, maar gestaag op. Elke onthulling voelt betekenisvol, en het einde is voldoende afgerond. Het verhaal wordt voornamelijk gedragen door emotionele spanning en nieuwsgierigheid.

Het verhaal is extra bijzonder door de manier waarop Anita Chapman de sfeer van Florence tot leven weet te brengen. De stad vormt niet zomaar een decor; ze ademt en beweegt met het verhaal mee. De rijke kunsthistorische details en de liefdevolle beschrijvingen van smalle straatjes, statige palazzi en Toscaanse lichtval geven het boek een bijna tastbare warmte.

Soms blijft het verhaal iets te lang hangen bij de innerlijke belevingswereld
Toch kent het boek ‘Een brief uit Florence’ ook wel een klein minpuntje. Het tempo zakt halverwege wat in. Dit is vooral wanneer de schrijfster uitgebreid stilstaat bij de innerlijke belevingswereld van de hoofdpersonages. Voor lezers die houden van een rustig, reflectief ritme zal dit geen probleem zijn, maar wie meer actie verwacht, kan hier even zijn aandacht kwijtraken. Gelukkig herpakt het verhaal zich ook elke keer wel weer snel. Uiteindelijk doet het weinig af aan de algehele leeservaring.

'Een brief uit Florence' is sfeervol en zorgvuldig opgebouwd
Voor lezers die houden van romans met diepgang, historische elementen, kunst en familieperikelen is ‘Een brief uit Florence’ een ideaal boek. Het is een sfeervol, ontroerend en zorgvuldig opgebouwd verhaal, dat je meeneemt naar het hart van Toscane. Met een vervolg in het vooruitzicht smaakt dit eerste deel absoluut naar meer.

Specificaties bij het boek ‘Een brief uit Florence’
Auteur: Anita Chapman | Uitgever: A.W Bruna Heartbeat | Eerste uitgave: 2025| Vertaling: Martijne Vianen-Kleijne | Aantal bladzijden: 292 | ISBN  9789044938722

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het e-book recensie-exemplaar.

Aan de andere kant van de rivier - Alessandro Selmi

"Je hebt de fabriek verloren, maar wat jullie hebben gedaan , kan niemand je meer afnemen...wat je anderen hebt gegeven blijft altijd van jouw'' 

Al van kleins af aan breng ik mijn vakanties door aan het Gardameer in Italië. Elke keer weten we weer te genieten van plekken die we al meerdere keren bezocht hebben. Er staan daarnaast nog tientallen anderen dorpen en steden in de omgeving die ik graag wil zien. Zo wil ik al jaren naar Bergamo, en zijn we ook al vier keer die kant uit gereden. Echter kwamen we elke keer toch weer uit in Milaan, dat op slechts veertig minuten doorrijden licht. Dat komt door de (inmiddels) volwassen kinderen op de achterbank. Die vinden het bruisende Milaan toch veel leuker dan een historisch dorp. Ach wie weet dit jaar, want na het lezen van het boek ‘Aan deze kant van de rivier’, is mijn interesse alleen maar nog groter geworden.

Hier gaat het boek ‘Aan deze kant van de rivier' over
Het is maar een klein stuk grond, in de vorm van een driehoek en begrensd door de rivier de Adda. Maar in 1877 vertegenwoordigt het voor Cristoforo Crespi de toekomst. Hij, de zoon van een wever, wil hier een moderne katoenfabriek laten verrijzen, en vooral een dorp voor arbeiders zoals Italië nog nooit heeft gezien: met een kerk, school en comfortabele huizen. Cristoforo zal alles op het spel zetten om die droom te verwezenlijken. Zijn geld, reputatie en zelfs de relatie met zijn broer.

Het leven van de jonge Emilia verandert op de dag dat ze naar haar nieuwe dorp verhuist. Zij is de dochter van een van de meest loyale arbeiders van de Crespi’s. Haar verhaal zal in de loop der jaren onlosmakelijk verbonden raken met dat van de andere inwoners, met hen beleeft Emilia de kleine en grote gebeurtenissen van de geschiedenis. Maar ook zal het lot haar pad laten kruisen met dat van erfgenaam Silvio Crespi. Ondanks de sociale kloof tussen hen ontstaat er een bijzondere band. Emilia zal de steun zijn van Silvio op het moment dat de Crespi’s – misschien te rijk, te trots, te arrogant geworden – alles dreigen te verliezen.

Het kost even wat tijd om in het verhaal te komen
De prachtige foto en de zonnige kleur geel op de omslag van het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ nodigen uit tot lezen. Al kun je natuurlijk niet om de dikte van het boek heen, met zijn 592 bladzijden houdt het je als lezer wel even zoet. Nu ben ik persoonlijk zelf fan van dikke boeken dus is dat voor mij geen obstakel.
Al kost het me wel eventjes wat tijd om in het verhaal te komen. Dat komt door de vele namen die in het begin aan je worden voorgesteld. Een alwetende verteller laat je kennis maken met vier verschillende families. En al verder lezend begrijp je waarom al deze informatie nodig is.

Een goed tijdsbeeld over een interessant stuk van de geschiedenis
Het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ is opgedeeld in twaalf delen. Hierin zijn vooral de ontwikkelingen in het tijdsbeeld goed te zien. Zo lees je over de economische ontwikkelingen en crisis, die gepaard gingen met stakingen in de industrie en oorlog. Een knap verwerkt stuk, belangrijke geschiedenis, verweven in een roman.

Ondanks de dikte van het boek lees je het snel uit
De auteur Alessandra Selmi heeft een zeer beeldende schrijfstijl. Daarmee weet ze ook heel goed de sfeer van die tijd neer te zetten en kostte het mij als lezer geen moeite om me in de tijd te verplaatsen. Door de korte hoofdstukken leest het verhaal eigenlijk ook heel erg goed door en ga je sneller door het boek heen dan dat je zou verwachten. Dat heeft natuurlijk ook te maken met het feit dat het zowel geschiedkundig als in de romanvorm boeiend is.

Leven onder verschillende omstandigheden in de maatschappij
In het geromantiseerde deel is het vooral de verbondenheid tussen Emilia en Silvo die me aan sprak. Ondanks hun verschillen blijft de onderlinge band bestaan. Silvio lijkt geen kant op te kunnen, door zijn verantwoordelijkheden en plichtsbesef aan het familiebedrijf, en Emilia is weer juist weer beperkt door haar beperkte kansen, door de armoede. En zo vertelt het verhaal ‘Aan deze kant van de rivier’ niet alleen een liefdes- of geschiedkundig verhaal, maar gaat het juist veel meer over de manier van leven onder verschillende omstandigheden. Want het leven in en rondom de katoenfabriek legt voor de lezer goed bloot wat het doet voor de sociale verschillende klassen.

Een diversiteit aan verschillende thema's
Het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ gaat over vriendschappen, over sociale ontwikkelingen, angst, hoop en de verschillen tussen arm en rijk. Het legt zo een breed scala aan diverse kwesties neer bij de lezer. Kwesties die in de hedendaagse wereld natuurlijk ook nog steeds een onderdeel van de samenleving zijn. Want er blijven natuurlijk altijd verschillen tussen de multinationals en de arbeiders. Wel vond ik dat het verhaal soms een beetje te lang op dat punt bleef hangen.

Terug naar een hele andere tijdsperiode
De emoties en karakters van de personages worden goed beschreven maar hadden hier en daar, wat mij betreft, wat meer de diepte in gemogen. Maar ja, dan had het wellicht een nog dikkere pil qua boek geworden. En nu was het prima in balans. Het boek ‘Aan deze kant van de rivier’ is een mooie historische roman, met een fijne en beeldende schrijfstijl. Het neemt je echt mee naar een andere tijdsperiode. Het verhaal vertelt over hoop, angst, liefde en jaloezie, ambitie en vriendschap. Een absolute aanrader en voor mij nu echt de reden om dit jaar wel naar Bergamo te gaan.

Informatie over het boek
Titel: Aan deze kant van de rivier| Originele titel: Al di qua del fiume  | Auteur: Alessandra Selmi | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon - Kotte | Eerste druk: 2022 | Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 592 | ISBN 978 04 005 1797 4

De wind over het land - Franco Faggiana

''Aan vriendschap kan geen enkele worden toegekend. Er hangt geen prijskaartje aan. Het is er vanaf het begin, volledig, of het is er helemaal niet.''

Hier gaat het boek 'De wind over het land' over
Gregorio Bajocchi del Drago erft op zijn  zestiende, door een tragische gebeurtenis, de eeuwenoude wijnboerderij van zijn familie. Met veel hulp van enkele trouwe werknemers, onder wie de ouders van Gregorio's jeugdvriend Massino, kan het familiebedrijf overleven en krijgt Gregorio - die altijd een andere toekomst voor ogen had - de kans zichzelf ook buiten het boerenbedrijf te ontwikkelen. Door de jaren heen zal de vriendschap tussen hem en Massino een belangrijke rol blijven spelen.

Verhalen gebaseerd op waargebeurde feiten
Franco Faggiani is geboren in 1948 te Rome. Hij woont in Milaan en is werkzaam als journalist en auteur. Met zijn debuutroman ‘Tussen twee werelden’ wist hij direct de harten van vele lezers, binnen en buiten Italië, te veroveren. Maar eigenlijk gebeurde dat met elk boek dat van zijn hand uitkwam. De meeste van zijn boeken zijn te herkennen aan de bijzondere titels. Zo is er ook het prachtige boek ‘Het jaar dat Shizo Kanakuri verdween’. Ook dat heb ik met veel plezier gelezen. Om even pauze te nemen van het schrijven, wandelt Franco  Faggiani graag uren in de bergen.

Net als zijn andere boeken is het boek ‘De wind over het land’ gebaseerd op waar gebeurde feiten. Dit keer stond het verhaal van een goede vriend model voor deze, laat ik het maar meteen zeggen, prachtige roman.   

Beeldende, emotionele en geloofwaardige schrijfstijl
Franco Faggiani heeft een zeer beeldende, bijna poëtisch-achtige manier van schrijven. Ondanks dat hij lange zinnen schrijft, met daarin veel details, is het verhaal heel duidelijk te volgen. Het is dan ook wel typisch Italiaans dat alles in een veel uitgebreidere versie wordt verteld, dan dat wij het zouden doen. De personages worden goed uitgewerkt en hebben scherpe, emotionele dialogen. Hierdoor wordt het verhaal ook echt geloofwaardig. De sfeerbeschrijvingen reflecteren het landschap, en stralen een soort van rust uit. Hierdoor lees je in een prettig leestempo stukje voor stukje verder.

Halverwege is het boek niet meer weg te leggen
Het boek ‘De wind over het land’ bestaat uit vier delen. Op die manier krijg je, als lezer, een mooie en goede kijk op het leven van Gregorio. Het is vooral de groei die hij doormaakt, dat het verhaal zo aantrekkelijk maakt. Vooral halverwege het boek begon het verhaal me echt te raken, en kon ik het boek nauwelijks nog wegleggen. In het derde deel komt er een verassende wending, en gaat het verhaal weer een hele andere kant op.

Vele thema's worden besproken, ook dementie en ouderdom
Auteur Franco Faggiani weet met het boek ‘De wind over het land’, net als bij zijn vorige boeken, weer zeer ontroerend te schrijven over vele verschillende thema’s. Zo komen familie, vriendschap, het belang van een gemeenschap, en liefde aan bod. Maar ook minder vaak besproken onderwerpen als dementie, ouder worden, klimaat en innovatie worden uitgebreid, boeiend uitgelegd en besproken. Dit alles is uiteindelijk verweven tot een magistrale roman, waarin steun voor én aan elkaar toch wel de belangrijkste rol speelt.

Je waant je in het noorden van Italië
Het boek ‘De wind over het land’ bracht me voor een aantal zeer plezierige leesuren naar het schitterende Noord-Italië. Naar een plek waar de tijd soms stil lijkt te staan. Waar je kunt thuiskomen, maar vooral kunt bijkomen, na de hectiek in de ‘buitenwereld’. Waar de natuur troost biedt en tevens een bron van inspiratie is. Maar waar je vooral kunt vertrouwen op een wederzijds respect en solidariteit. 

Informatie over het boek
Titel: De wind over het land | Originele titel: Basta un filo di vento | Auteur: Franco Faggiani | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2024 | Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 256 | ISBN 978 94 005 1746 2 

Catharina - Frank Krake

 ‘’Eichman vermoorde zes miljoen Joden, maar hij redde mij en mijn zoon’’

Alleen al om deze zin op de omslag op het boek ‘Catharina’ pak je het boek. Want wat zou dan de reden geweest zijn dat zij gespaard bleven?
De ondertitel gaat verder om te vermelden dat het om een waargebeurd oorlogsverhaal gaat. Via de Hebban Leesclub mocht ik dit boek, samen met nog andere lezers vooruitlezen. Door middel van het beantwoorden van de vragen, ‘gesprekken’ met de auteur zelf, de vele foto’s, het lezen van de links in het boek en het bekijken van het tv-programma over Catharina, is dit boek meer voor me gaan leven dan ooit gedacht.

Hier gaat het boek Catharina over
De beeldschone Catharina Brücker is de oudste telg van een succesvolle Joodse kleermakersfamilie uit Rotterdam.
Al op jonge leeftijd leren zij en haar zussen en broer om zelfstandig te zijn, en hun eigen toekomst te bepalen. Dat wordt echter onmogelijk gemaakt als de oorlog uitbreekt. Hun Joodse afkomst zorgt ervoor dat de nazi’s de jacht op de Brückers openen. Die laten zich alleen niet zomaar oppakken, en vechten voor hun leven, waarbij alle middelen zijn geoorloofd.

Als de zwangere Catharina toch wordt gearresteerd en afgevoerd naar Westerbork begint haar strijd om te overleven. Ze vecht voor haar baby. De kleine Clarence wordt geboren in het concentratiekamp, waar zijn vader hem nog één keer mag zien voordat hij op deportatie gaat naar Sobibor.

‘’Doe alles om jezelf én onze zoon te redden’’, schrijft hij in zijn afscheidsbrief.

Daar geeft Catharina gehoor aan. Ze gaat dansen als showgirl, in het beroemde kampcabaret. Iedere dinsdagavond een voorstelling met SS-ers op de voorste rij, terwijl diezelfde ochtend duizenden Joden in de trein naar Auschwitz zijn afgevoerd. Als ze wordt verraden wacht het onvermijdelijke, maar ze wordt onverwachts gered van de gaskamers door een SS-er.

Auteur Frank Krake
Frank Krake is geboren in 1968, te Almelo. Hij studeerde Marketing Strategy aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Het leven van Frank Krake is als een achtbaan. Hij was betrokken als ondernemer bij verschillende ondernemingen, eer hij zijn eigen bedrijf in tuinmeubelen startte.  Deze onderneming groeide uit tot een bedrijf met een oppervlakte van de grootte van drie voetvelden. Wanneer deze onderneming failliet gaat start hij een nieuw bedrijf, TitaTuinmeubelen. Met deze succesvolle onderneming werd hij hoofdsponsor van voetbalclub De Graafschap in 2011. Hierna begint Frank Krake met schrijven over het traject wat hij heeft afgelegd om een succesvol ondernemer te worden. Ook geeft hij lezingen en presentaties.
Inmiddels heeft hij voor het boek Catharina al drie boeken geschreven: Hannalore – het meisje uit de sekte, De grootste bankoverval allertijden en De laatste getuige.
Voor al zijn boeken doet Frank Krake lang, goed en gedegen onderzoek. Zo was hij voor het boek ‘Catharina’ al drie jaar lang uitgebreid research aan het doen. Waaronder meerdere interviews met de zoon van Catharina.

Indrukwekkend en diepgaand
"Catharina" van Frank Krake is een indrukwekkend en diepgaand verhaal over overleven, familie en veerkracht tijdens de Holocaust. Hoewel de titel suggereert dat het vooral over Catharina gaat, vertelt het boek eigenlijk het bredere verhaal van haar hele familie. Frank Krake slaagt erin om op een respectvolle en feitelijke manier het dramatische levensverhaal van de familie Brücker te reconstrueren, zonder het te dramatiseren of te romantiseren. Juist die nuchtere schrijfstijl maakt het verhaal zo krachtig.

Geen roman maar leest wel heel prettig weg, anders dan andere biografieën
Voordat ik met lezen begon had ik het idee een geromantiseerd oorlogsverhaal te gaan lezen. Eenmaal het boek in handen zag ik alle foto’s en documentatie en begreep ik al snel dat dit een heel ander soort boek zou worden. Als het maar niet zo een saaie biografie zou worden, hoopte ik. Integendeel, ik werd aangenaam verrast door een veel diepgaander en interessanter verhaal. Mede doordat auteur Frank Krake ook de familie van Catharina uitgebreid aan bod laat komen.

Veel research, interviews, documentatie, foto's en getuigenissen
Het is duidelijk te merken dat Frank Krake ongelooflijk veel research heeft gedaan voor dit boek. Met respect en zonder, dingen te suggereren, schrijft hij het bijzondere verhaal van Catharina op. Hij baseert zich op bewaarde documenten, interviews en getuigenissen.
Op deze manier krijg je een goed inzicht van de manier van leven en de keuzes die ze hebben moeten maken. Er is een bijzondere hoofdrol voor de vader van Catharina – Mozes. Hem kun je wel de steunpilaar van het gehele gezin noemen. En de acties die hij soms onderneemt zouden zo uit een spannend jongensboek kunnen komen. Helaas was alles waar.

Zoveel meer dan slechts een oorlogsverhaal
De schrijfstijl van Frank Krake is toegankelijk en leest op een prettige manier vlot door. Het is uiteraard een zwaar stuk uit de geschiedenis maar toch heb ik het boek met geen enkele tegenzin gelezen. Het is zoveel meer dan slechts een zoveelste oorlogsverhaal. Het boek ‘Catharina’ stijgt boven de andere uit omdat het heel nauwkeurig is. Daardoor raak je meer bij de personages betrokken. Ik werd meerdere keren echt emotioneel geraakt.

Een ode aan Catharina en de gehele familie Brücker
Het boek ‘Catharina’ is niet alleen een levensverhaal van een vrouw die samen met haar zoon de oorlog overleefd. Het is een ode aan de familie Brücker die zich door moed, doorzettingsvermogen en liefde staande wist te houden. Ik weet zeker dat ik het boek nog meerdere malen eens door zal bladeren. Een pareltje onder alle oorlogsboeken.

TIP
Kijk op NPO de televisie serie 'Joodse kleermakerfamilie probeert holocaust te overleven. Deze gaat over Catharina en haar familie (uitzending was op 27 februari)

Informatie over het boek Catharine
Titel: Catharina | Auteur: Frank Krake | Uitgeverij: Achtbaan | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 367 |  ISBN 978 908 247 647 7 | Kijk voor meer informatie voor verkoop of informatie van dit boek bij je plaatselijke boekwinkel of klik op Bol.com, Bruna.nl, Hebban of Goodreads

Ik weet me geen raad - Willy Lindwer en Aline Pennewaard

''Ik weet me geen raad en vraag om uw welwillende hulp in mijn nood. Dankbaar wacht ik uw beslissing af...'' 

Brieven schrijven, ik deed het vroeger met liefde. Ik deed het bijvoorbeeld in de zomervakantie, met mijn beste vriendin omdat ik haar gedurende de zomervakantie niet zag. Het was in de begin jaren tachtig ook helemaal in om bij een vriendenkring te horen. Dan schreef elke keer iemand anders een stukje aan in de brief en kwam hij uiteindelijk weer bij je terug. Naast deze vriendenkring schreef ik ook nog met een penvriendin in het buitenland. Iemand die je verder helemaal niet kende, maar waar je de dagelijkse dingen wel aan elkaar vertelde. Weer later schreef ik luchtpost aan mijn vriendje in het leger. Eigenlijk alleen maar leuke post! Daarom kan ik me ook totaal geen voorstelling maken dat je een brief uit pure wanhoop moet schrijven. Een brief die aanvangt met ‘’Ik weet me geen raad’’

Hier gaat het boek ‘’Ik weet me geen raad’’ – wanhoopsbrieven van Joodse Vluchtelingen 1038-1939 – over.
Jaren geleden vond documentairemaker Willy Lindwer bij het oud papier een bundel met tweehonderd brieven, die afkomstig bleken van vervolgde Joden uit Duitsland, Oostenrijk en Tsjechoslowakije. Ze smeekten de Joodse gemeente in Amsterdam massaal om ze een uitweg te bieden, maar die kon niets voor ze betekenen. De landsgrenzen sloten zich eind jaren dertig meer en meer voor de Joden van Europa. De brieven schetsen een hartverscheurend beeld van hun levensbedreigende omstandigheden.

Historica Aline Pennewaard onderzocht wat er met de schrijvers gebeurde nadat zij hun wanhoopsbrief hadden verstuurd. ‘Ik weet me geen raad’ toont een breed scala aan verhalen die op ingrijpende wijze inzichtelijk maken hoe dat in zijn werk ging. Lukte het ze om tijdig uit Europa weg te komen? Of vielen ze ten prooi aan de vernietigingsmachine van de nazi’s?

In deze tijd, waarin vlucht en emigratie opnieuw centrale thema’s zijn in het maatschappelijk debat, maakt dit boek de menselijke kant van de zaak zichtbaar: een kant die helaas maar al te vaak wordt vergeten.

Auteur en regisseur Willy Lindwer
Willy Lindwer is geboren op 18 maart 1946, in Amsterdam. Zijn ouders komen uit Polen en Oekraïne. Anders dan de rest van zijn familie overleefden zijn ouders, en broer, de oorlog. Ze zaten namelijk ondergedoken in de Achterhoek.
Lindwer volgde een HBS-B opleiding aan het Amsterdam Lyceum, en studeerde door aan de Filmacademie. Na zijn studie ging hij aan het werk bij de Wereldomroep, en tevens bij de NOS op de documentaire afdeling. In 1985 richtte hij zijn eigen bedrijf, AVA Production op. Hij woont tegenwoordig in Tel Aviv. Daar richtte hij Terra Film Production op.
Lindwer staat bekend om zijn films, documentaires en boeken over de Holocaust, Israël, het Jodendom en het Midden-Oosten. In 1988 won hij de International Emmy Award voor de film ‘De laatste zeven maanden van Anna Frank’. Vorig jaar kwam hij met een prachtige documentaire/film over de corruptheid bij het Amsterdamse GVB, gedurende de Tweede Wereldoorlog: ‘Verdwenen stad’. Mijn volledige review hiervan is te lezen op de site van www.mamascrapelle.nl

Samenwerking met historica Aline Pennewaard
Nu komt hij, in samenwerking met historica, schrijfster en onderzoekster Aline Pennewaard wederom met een indrukwekkend en schokkend stukje geschiedenis; het boek ‘Ik weet me geen raad’
Historica Aline Pennewaard werkte aan een promotieonderzoek over de deportaties vanaf Nederland naar de concentratiekampen. Eerder werkte ze ook al samen met Willy Lindwer. Het boek ‘Bernie’s oorlog’ en de het boek/film ‘De treinreis’ is van hun beider hand.

Brieven als wanhoopsroep
Het boek ‘Ik weet me geen raad’ bevat maar liefst 35 brieven van lotgevallen die zich tot in hun totale wanhoop tot het comité voor Joodse Vluchtelingen in Amsterdam richten. Met de hoop dat ze (alsnog) worden opgenomen als vluchteling en zo de vreselijke toestanden waar ze in verkeren kunnen ontvluchten. Hoewel het in Nederland nog relatief rustig is qua oorlogsgeweld in de jaren 1938-1939, zijn er andere Europese landen al afschuwelijke wantoestanden gaande.

Elke dag één brief
Het boek is hartverscheurend en ik kon het absoluut niet in een keer uitlezen. Het had zo een impact om te weten dat dit echte brieven zijn van echte mensen in nood. Ik heb met mezelf toen afgesproken elke dag één brief te lezen. Postuum stak ik dan een kaarsje voor die familie of die persoon aan. Vaak wilde ik toch ook wel weten of er nog informatie te vinden was over de betreffende gevallen en raadpleegde ik internet.

De even indrukwekkende televisieserie De Joodse Raad
De brieven waren gericht aan de voorzitter van het comité, de heer David Cohen, die later een van de voorzitters zou worden van de Joodse Raad. Over het wel en wee van die raad is onlangs de prachtige en zeer indrukwekkende gelijknamige serie op televisie geweest.

Veel lukte niet, maar een hoop dingen ook wel
Het is ongelooflijk wat het comité voor Joodse Vluchtelingen heeft proberen te doen. Een baan zoeken voor een zoöloog, die toen al in kamp Buchenwald had gezeten. Helaas mislukte dat en moest hij samen met zijn gezin uiteindelijk naar Auschwitz. Ondanks het verzoek van intellectuelen, verenigd in het Comité van Waakzaamheid, waarbij ze de regering om coulance met betrekking tot de vluchtelingen vroegen, hield die voet bij stuk, en lieten ze niemand meer Nederland binnen.
Echter lukten er veel dingen ook wel: valse papieren, onderduiken, en bijvoorbeeld kindertransporten naar veilige oorden.

Geschiedenis herhaalt zich helaas
Willy Lindwer heeft nog steeds contact met de vrouw die toentertijd secretaresse was van het Vluchtelingencomité, Mirjam Bolle-Levie. Zij is inmiddels 107 jaar oud en woont in Jeruzalem. Gelukkig is zij nog steeds in het bezit van een ‘een messcherp geheugen’, zegt
Lindwer. Ze weet zich nog alles te herinneringen van de hartbrekende brieven.
Elke brief aan het comité voor Joodse Vluchtelingen is een stukje geschiedenis. Een noodkreet uit een ver verleden. Helaas lijkt het verleden ons weer in te halen en zijn er opnieuw duizenden mensen voor oorlog op de vlucht. Dat maakt dit al prachtige boek, nog intenser om te lezen. 

Details over het boek
Titel: Ik weet me geen raad - wanhoopsbrieven van Joodse vluchtelingen 1938-1939 | Auteurs: Willy Lindwer en Aline Pennewaard | Uitgeverij: Balans | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 222 | ISBN 978 9463 823 883 

De zoektocht - Karin Hover

Hier gaat het verhaal van 'De zoektocht' over
Het boek ‘De zoektocht’ is het vierde deel in de Kilcarrick-serie, wat vertelt over de Fitzpatrick familie. Maar wellicht, en hier spreekt een echte fan, toch niet helemaal het sloteinde. Auteur Karin Hover heeft namelijk hier en daar toch nog wat kleine eindjes opengelaten, waar ze toch nog op voort zou kunnen borduren.

Auteur Karin Hover
Karin hover is geboren in Steyl, 1957. Samen met haar ouders en twee zussen verhuisde ze op latere leeftijd naar Arcen. Haar vader was een verhalenverteller, dat wekte haar liefde voor boeken op jonge leeftijd al op. Ze begon zelf verhalen te verzinnen en schreef daar tientallen schriftjes mee vol. Op volwassen leeftijd kwam daar de interesse voor geschiedenis bij. Zo komt ze bij de combinatie historische roman. Bij voorkeur laat ze haar verhalen afspelen in Ierland, Schotland en Engeland. 
Bij het tot stand brengen van de boeken van Karin Hover wordt haar gehele gezin ingezet. Haar man en oudste zoon ontwerpen de omslagen en haar jongste zoon houdt de website bij.

Een roman met een echt verhaal
Met haar vorige boeken wist Karin Hover mij ook al te betoveren. Ze heeft een hele prettige en beeldende schrijfstijl. Ook geeft ze haar personages herkenbare en echte emoties mee, daardoor gaan ze niet alleen voor het verhaal maar vooral voor de lezers echt leven. Daarnaast heeft ze zoveel research voor haar verhalen gedaan dat je je terugwaant in de tijd. Je leest dus niet alleen maar een prachtige roman maar je steekt er ook nog een iets van op.  

Soms een traan
Doordat het een boekenserie betreft leer je de personages door en door kennen. Helaas moet je van enkele ook afscheid nemen, en dat kan, doordat ze echt onder je huid zijn gaan zitten, wel eens verdrietig aanvoelen. Althans dat was mijn ervaring.

Mooi en onroerend geheel
De opbouw van de verhalen van Karin Hover, en dat geldt ook weer voor het boek ‘De Zoektocht’ zijn goed en logisch. Het wisselen tussen heden en verleden, maar ook switchen tussen personages, is nergens verwarrend. Het geeft wel meer diepte aan het verhaal omdat je het van verschillende kanten beleefd.  Er zijn heel wat verschillende gebeurtenissen en personages maar toch raak je nergens de draad kwijt. De spanning wordt langzaamaan naar het einde toe opgebouwd. Wat volgt is een mooi, ontroerend en logisch geheel.

Maatschappelijke thema's
Karin Hover haalt in haar boeken ook heel wat maatschappelijke thema’s aan. In het boek ‘De Zoektocht’ gaat het over adoptie. Dat brengt uiteraard ook heel wat emoties met zich mee. Angst, verdriet, verlies en rouw, maar ook vergeving weet ze prachtig te verwoorden.

Uitgebreid historisch onderzoek
De watersnoodramp uit 1953 trof niet alleen Nederland maar maakte ook slachtoffers op Canvey Island, iets wat vele mensen niet weten. Door uitgebreid historisch onderzoek weer Karin Hover dit heel kundig in het verhaal ‘De Zoektocht’ uit te leggen.

Een aanrader voor lezer van historische romans
Het boek ‘De Zoektocht’ heb ik, net als de vorige delen wederom in één ruk uitgelezen. Het is een absolute aanrader voor lezers die houden van geschiedenis, maatschappelijke thema’s en een geromantiseerde goede schrijfstijl. Hopelijk komt er nog een deel, zo niet dat ben ik net zo blij met een heel ander verhaal want dat Karin Hover boeiend kan vertellen is duidelijk.

Titel: De zoektocht | Auteur: Karin Hover | Uitgeverij: Boekengilde BV | Aantal blz: 256 | ISBN 978 946 491 669 0 ISBN e-book 978 946 491 670 6

Terra di Sicilia - De terugkeer van de patriarch, Mario Giordano

'Waarom nemen mensen een besluit? Wat veroorzaakt een bocht in de weg van het lot? Wat leidt tot wat? Het leven drijft ons alle kanten op, in de oceaan van mogelijkheden moeten we telkens weer naar de oppervlakte op adem te halen en om beslissingen te nemen, maar het liefst zouden we onze tijd verdromen op de modderige bodem van ons bestaan.''

Sicilië, eind negentiende eeuw. Barnaba Carbonaro groeit op in grote armoede. Op jonge leeftijd begint hij te werken in de productie van citrusvruchten. Sicilië is een traditionele plek, waar familie het hoogste aanzien heeft, maar tegelijkertijd begint de wereld door industrialisatie drastisch te veranderen. Barnaba verlangt dan ook naar avontuur en handel. Als hij voor zaken in München is, ontdekt hij algauw dat de Duitsers hunkeren naar zuidvruchten en vitaminen. Door zijn humor en moed groeit Banrnaba uit tot een gerespecteerd Citrus handelaar, gedreven door een onverzadigbaar verlangen. Barnaba krijgt vierentwintig kinderen, verdient een fortuin en verliest alles.

Auteur Mario Giardano (1963), is als zoon van Italiaanse immigranten, geboren in München. Hij is schrijver van zowel boeken als voor scenario's. Zijn roman zijn vertaald in meer dan vijftien talen. Tevens is hij de auteur achter de 'Tante Poldi-serie'. Deze serie omschrijft hij zelf als knussen thriller. Echter is zijn nieuwste boek 'Terra di Sicilia' van een heel ander kaliber. Het verhaal is gebaseerd op zijn eigen Italiaanse familie.
Mario Giardano schrijft naast romans ook prentenboeken en verhalen voor jongeren. Een uitgebreid interview met de auteur is te lezen op de site van Hebban.nl

Het boek ‘Terra di Sicilë’ begint voorin met een stamboom en een lijstje met alle namen die voorkomen in het verhaal. Dat is wel heel handig, want dat maakt het, hier en daar wat chaotische verhaal, wat overzichtelijker. Zeker omdat vele namen ook nog eens op elkaar lijken, en de tijdslijn niet chronologisch is. Achterin staat nog een woorden- en termenlijst ter verduidelijking, voor diegene die niet zo thuis zijn in de Italiaanse taal. Het verhaal beslaat de periode tussen 1890 en 1960 en verplaatst zich van Sicilë naar München en weer terug. Hierbij wordt niet alleen de familiegeschiedenis van de auteur Mario Giordano uit de doeken gedaan maar komen er ook verschillende geschiedkundige gebeurtenissen .

‘Terra di Sicilia’ is niet alleen qua aantal bladzijden een lijvig boek, het is ook een zeer interessant en lijvig verhaal. De schrijfstijl is zeer beeldend en levendig maar het is wel literatuur dus het vraagt van de lezer wel echt een andere manier van lezen. Neem dan ook vooral de tijd voor dit boek ( ook voor het vervolgdeel) want het is meer dan de moeite waard. Vooral wanneer je in ogenschouw neemt dat ‘Terra di Sicilia’ berust op waargebeurde feiten. De schrijver neemt je bij de hand en maakt je onderdeel van zijn familie, waarbij hij niets of niemand schuwt, maar zich ook niet schaamt of verantwoordelijkheid neemt voor de dingen die er plaatsgevonden hebben.

Het levensverhaal van zijn voorouders is zeker niet alleen maar rozengeur en maneschijn. List en bedrog, angst en verdriet, verlies en overwinning maar zeker ook liefde en geluk komen aan bod. Dit alles met veel respect en eerbied geschreven. De warmte van Sicilë is voelbaar, net zoals de kilte van München. Neem de tijd voor dit boek en wanneer je er dan helemaal in zit, lees dan gelijk verder in het vervolg deel: ‘Terra di Sicilia’ – de vrouwen van de familie Carbonaro. Dit keer wordt de familiegeschiedenis wederom verteld maar dan door de ogen van drie generaties vrouwen. Dit levert een hele andere kijk op gebeurtenissen. Het  zijn vooral de emoties die de auteur Mario Giardano in dit tweede deel zo mooi weet te schrijven. Heel knap wanneer je als mannelijke auteur, vrouwelijke emoties zo weet te omschrijven.

Dit is het verhaal van Terra di Sicilia – de vrouwen van de familie Carbonaro.
Pina droomt ervan om een leider te zijn. Anna wil niets liever dan zingen. Maria wil een broek mogen dragen. Drie vrouwen uit de familie Carbonaro vertellen hun verhaal: over een archaïsch Sicilië aan het einde van de negentiende eeuw. Over de vloek van hun voorouders, over wonderen, illusies en kleine triomfen. Over liefde en geweld, over kleermakers, charlatans en verdrietige geesten.
Ze vertellen over thuiskomen en buitenlands zijn, nachten vol bombardementen en over hoe het geluk hen altijd heeft gevonden. Dit is het veelbewogen leven van drie vrouwen die standvastig hun zelfbepaalde paden banen.
Een reis die voert van Sicilië naar Duitsland en die meer dan een eeuw beslaat.

Iets in de manier van schrijven, en dan doel ik vooral op de wonderen/illusies en geesten, deed me denken aan ‘Het huis met de geesten’ van Isabel Allende of ‘Chocolat’ van Joanne Harris. Ook twee van mijn favorieten.

De buurtwinkel van tweede kansen - Kim Yo Heon

“Het leven draaide om verbinding, en verbinding draaide om communicatie. Ik besefte dat ik het geluk niet ver moest zoeken, omdat het schuilde in het delen van mijn hart met de mensen om me heen.”

Er is een nieuw genre in de boekenwereld ontstaan: Healing fiction. Deze manier van schrijven is erop gericht de emoties van de lezers tot rust te brengen. In tegenstelling tot andere boeken waar spanning en grote plotwendingen aan toegevoegd zijn, zijn deze verhalen lieflijk en verlopen op een veel lager tempo. Healing fiction probeert je daarnaast ook bewust te worden van je eigen denken en doen. Het boek ‘De buurtwinkel van tweede kansen’ – van Kim Ho Yeon – is voor mij het eerste verhaal in dit genre wat ik bewust ook op die manier wil gaan lezen en interpreteren.

Dit is het verhaal van De buurtwinkel van tweede kansen
De buurtwinkel van tweede kansen is een kleine supermarkt in Jeongpa, Seoel. Het merendeel van de bewoners van de wijk bestaat uit ouderen en studenten. Op een dag werkt er opeens een nieuwe medewerker in de winkel: de voormalig dakloze Dokgo. Zijn collega’s zien het in eerste instantie met lede ogen aan, maar al snel blijkt hij een verfrissende energie met zich mee te brengen en verovert hij de harten van de mensen om hem heen. Hij helpt zowel zijn collega’s als zijn klanten met veel meer dan alleen hun boodschappen. Zal hij zelf ook het geluk weer kunnen vinden?

Het hoofdpersonage van ‘De buurtwinkel van tweede kansen’ zou ik toch bijna de winkel op zichzelf noemen. Een plek waar verbinding, kracht, aandacht en empathie belangrijke elementen zijn. Alle personages vinden in deze bijzondere winkel een manier om te leren omgaan met hun problemen of gebeurtenissen die hun levensloop blokkeren.

Achter elke traan, boze blik of glimlach zit een verhaal
Alhoewel elke winkel moet draaien om winst maken heeft ‘De buurtwinkel van tweede kansen’ een heel andere winst voor ogen. Met open armen staan ze klaar voor een ander. En door middel van een luisterend oor, een klopje op de schouder, een kop thee of een kom soep genezen ze niet alleen de ander maar ook hunzelf.

Het verhaal van ‘De buurtwinkel van tweede kansen’ is inspirerend en zet aan tot denken. Het laat zien dat een klein gebaar iemands leven een stukje mooier en daardoor vaak ook dragelijker kan worden. En lief en/of aardig zijn kost niets. Sterker nog, het levert positieve energie op.

‘De buurtwinkel van tweede kansen’ is onverdeeld in verschillende verhalen die op het einde heel erg goed samen komen. Maar het is vooral een ode aan de impact van oprechte aandacht. Door de eenvoudige en ietwat trage schrijfstijl komt het wellicht nog wel meer binnen dan een literair essay. Ik ervaarde als lezer echt de (wan)hoop, de liefde en de aandacht. Je leert ook dat achter elke traan of boze blik een rede zit, die je pas wordt verteld als je echt even de tijd voor die persoon neemt.

Het lezen van ‘De buurtwinkel van tweede kansen’ gaf mij weer net even dat duwtje om die lang bedachte kaart voor een vriendin op de post te doen. Even tastbare aandacht door de brievenbus.
Het boek is een schattig verhaal met een mooie onderliggende boodschap. Een absolute aanrader die je hart zal verwarmen, met bovendien een prachtige omslag
Wellicht dat alleen de Oosterse wereld dit op deze manier kan benoemen. Onlangs keek ik namelijk ook een soortgelijke film; ‘Black Tea’. (De review hierover kun je lezen op www.mamascrapelle.nl)

Titel: De buurtwinkel van tweede kansen | Oorspronkelijke titel: The Uncanny Convenience Store | Auteur: Kim Ho-Yeon | Uitgeverij: Wereldbibliotheek/Park uitgevers | Vertaling: Mattho Meandersloot en Thyrze van Onna | Aantal bladzijden: 237 | ISBN 9789046832103 | Meer informatie bij je lokale boekhandel, op de website van de uitgever of klik hier voor Bol