Dochter van de zee - Linda Wilgus

''Zwem...Kom naar huis...Er is niets onnatuurlijks aan de Bucca. Hij is de natuur zelf. Hij is een deel van de zee.''

Soms is een flaptekst al genoeg om je nieuwsgierigheid direct te wekken. Dat had ik direct bij het boek ‘Dochter van de zee’ van Linda Wilgus. De combinatie van een ruige kust, folklore en een mysterieuze afkomst sprak me meteen aan. Maar dat het verhaal uiteindelijk deze kant op zou gaan, had ik absoluut niet zien aankomen. Wat heb ik genoten van deze historische roman. Sterker nog, op sommige momenten deed het verhaal me zelfs een beetje denken aan Pirates of the Caribbean. Vanwege de avontuurlijke sfeer, de smokkelpraktijken, en de romantiek die als een rode draad door het verhaal lopen. Heerlijk leesvoer.

Hier gaat 'Dochter van de zee' over
Het verhaal van ‘Dochter van de zee’ speelt zich af aan het begin van de negentiende eeuw in Cornwall. De jonge weduwe Isabel keert terug naar het dorp waar ze als klein meisje aanspoelde en waar nog altijd het gerucht rondgaat dat ze de dochter van een zeegeest zou zijn. Wanneer ze betrokken raakt bij een groep smokkelaars en de gewonde kapitein Jack verzorgt, belandt ze in een wereld vol gevaar, geheimen en verboden gevoelens.

Linda Wilgus heeft een beeldende en boeiende schrijfstijl
Wat mij direct opviel tijdens het lezen, is de beeldende schrijfstijl. Auteur Linda Wilgus weet Cornwall en de zee werkelijk tot leven te brengen. Je hoort de golven tegen de rotsen slaan, voelt de zilte zeelucht en ziet de kleine vissersdorpen zo voor je. De omgeving vormt niet alleen het decor, maar is een onmisbaar onderdeel van het verhaal geworden. Juist die sfeervolle beschrijvingen zorgen ervoor dat je volledig terug de geschiedenis in wordt gezogen.

Sterke en ietwat mysterieuze personages
Ook de personages zijn een groot pluspunt. Isabel is een sterke hoofdpersoon die ondanks haar verdriet en onzekerheden langzaamaan toch haar eigen weg vindt. Ze maakt een geloofwaardige ontwikkeling door en groeit uit tot een vrouw die haar eigen keuzes durft te maken. Jack blijft aanvankelijk wat mysterieus, waardoor je nieuwsgierig blijft naar zijn verleden. Ook de bijfiguren geven het verhaal kleur en laten zien hoe belangrijk gemeenschap en vooroordelen kunnen zijn in een klein dorp.

Spanning wordt goed opgebouwd, je blijft doorlezen
De spanningsopbouw is uitstekend. Steeds wanneer je denkt te weten welke kant het verhaal opgaat, volgt er een nieuwe ontwikkeling. Dat maakte ook dat ik door bleef lezen. Slechts halverwege zakt het tempo iets in doordat sommige beschrijvingen dan wat uitvoeriger zijn dan nodig. Gelukkig duurt dat niet lang en weet Linda Wilgus de spanning weer snel terug te brengen.

Een debuut zo goed geschreven vraagt om meer
Voor een debuut is de roman ‘Dochter van de zee’ bijzonder indrukwekkend te noemen. Het is een prachtige mix van historische fictie, avontuur, romantiek en een vleugje mystiek. Linda Wilgus heeft mij aangenaam verrast en ik hoop dat dit nog maar het begin is van een mooie schrijverscarrière. Wie houdt van historische romans met een sterke personages, een mysterieuze sfeer en een vleugje avontuur, kan dit boek met een gerust hart aan zijn of haar boekenlijst toevoegen.

Specificaties Dochter van de zee

Auteur: Linda Wilgus | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: The Sea Child | Vertaling: Monique Eggermont & Frouke van Es | Eerste uitgave 2026 | | Aantal bladzijden: 362 | ISBN 9789400518421

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Een zomer in de Provence - Carol Drinkwater

''Geliefde komen in vele gedaanten, uit onverwachte hoeken. Het is niet aan ons om te vragen waarom, maar om ze te aanvaarden en vol vreugde te vieren.''

Er zijn van die auteurs waarbij je reikhalzend uitkijkt naar het nieuwste boek. Carol Drinkwater is voor mij zo een schrijfster. Haar eerdere boeken hebben mij meerdere keren meegenomen naar prachtige landschappen, bijzondere levensverhalen en vooral naar de Franse sfeer. Ik heb genoten van haar verhalen en gesmuld van haar warme, beeldende schrijfstijl. Toen ik ‘Een zomer in de Provence’ dan ook mocht lezen om te recenseren, keek ik daar ook enorm uit. Helaas moet ik eerlijk bekennen dat mijn verwachtingen deze keer niet helemaal zijn waargemaakt.

Korte samenvatting van ‘Een zomer in de Provence’
Celia woont met haar grote liefde Dominic op een wijngaard in Zuid-Frankrijk. Ze geven een groot feest. Als Celia bericht krijgt van iemand die beweert haar zoon te zijn, die ze na zijn geboorte afstond, besluit ze hem in een opwelling uit te nodigen. Maar is David wel wie hij zegt te zijn? En wie is die mysterieuze jonge vrouw die hem vergezelt? Alleen Celia kan beslissen hoe ver ze wil gaan om het ideale plaatje te behouden. Hoe kan ze voorkomen dat haar perfecte leven uit elkaar valt?

Carol Drinkwater weet als geen ander een sfeer tijdens het lezen op te roepen
Schrijfster Carol Drinkwater weet als geen ander een omgeving tot leven te brengen. De Provence voelt bijna als een extra personage in het verhaal. De wijngaarden, de warmte, de geuren en de sfeer van Zuid-Frankrijk worden prachtig beschreven. Het is duidelijk dat haar liefde voor deze streek diepgeworteld is. Dat gevoel van authenticiteit is iets wat veel lezers, waaronder dus ook ik, waarderen. Haar verhalen voelen als een kleine reis naar Frankrijk, waarbij je even kunt ontsnappen aan het dagelijks leven. En ook in ‘Een zomer in de Provence’ komt de omgeving weer geheel tot leven.

'Een zomer in de Provence' heeft een voortkabbelende verhaallijn en oninteressante personages

Toch bleef ik tijdens het lezen van ‘Een zomer in de Provence’ steeds op zoek naar dat gevoel dat ik bij haar eerdere boeken wel had. De verhaallijn kabbelt rustig voort, maar mist naar mijn mening de kracht en emotionele diepgang die ik van Carol Drinkwater wel gewend ben. Vooral de personages wisten mij onvoldoende te raken. Celia en Dominic krijgen nog enige ruimte om zich te ontwikkelen, maar David blijft voor mij opvallend oppervlakkig. Juist rondom zijn personage had ik meer emotie, meer achtergrond en vooral meer verbinding verwacht.

Daarnaast vond ik sommige personages eerder afstandelijk of zelfs onsympathiek dan dat ik echt met hen kon meeleven. De empathie die nodig is om volledig in een verhaal op te gaan, bleef daardoor regelmatig uit. Natuurlijk hoeft niet ieder personage sympathiek te zijn, maar ik miste de menselijke gelaagdheid die haar eerdere romans juist zo sterk maakten. De ingrediënten voor een meeslepend familieverhaal zijn in ‘Een zomer in de Provence’ wel volop aanwezig: geheimen uit het verleden, relaties die onder druk komen te staan en de vraag wie je werkelijk kunt vertrouwen. Maar niets kwam echt lekker uit de verf.

Geheimen en onthullingen maar de ontknoping stelt teleur
Ook de verrassingen bleven beperkt. Er wordt gedurende het verhaal veel opgebouwd richting geheimen en onthullingen, maar uiteindelijk voelde de ontknoping voor mij minder verrassend dan gehoopt. De laatste plotwending kwam eerder over als een toegevoegd verrassingselement dan als een logisch en overtuigend onderdeel van het verhaal.
Helaas moet ik gewoon eerlijk zijn: ik heb mijzelf regelmatig moeten aansporen om verder te lezen in ‘Een zomer in de Provence’. Waar ik normaal gesproken helemaal kan verdwijnen in een Carol Drinkwater-boek, merkte ik nu dat ik minder betrokken raakte en minder genoot van het leesproces.

Dat maakt deze recensie dan ook extra lastig om te schrijven. Juist omdat ik normaal gesproken zo onder de indruk ben van haar boeken, wil ik niet zomaar alleen maar positieve woorden neerschrijven. Eerlijkheid hoort bij een recensie. Daarom kan ik het boek ‘Een zomer in de Provence’ helaas dan ook geen voldoende geven. Zeker niet als ik het vergelijk met haar vorige boeken.

Toch alweer uitkijken naar een nieuw boek van Drinkwater
Was dit een misser? Een tijdelijke dip in haar schrijverschap? Een ghostwriter? Of misschien een verhaal waarbij de magie net niet volledig tot leven kwam? Ik hoop vooral op het eerste. Want ondanks deze teleurstelling blijf ik fan van Carol Drinkwater en kijk ik toch wel weer uit naar haar volgende boek. Hopelijk lees ik dan weer dat vertrouwde, warme en meeslepende verhaal waarvan ik weet dat zij het kan schrijven.

Specificaties Een zomer in de Provence

Auteur: Carol Drinkwater | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: One Summer in Provence | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave 2021 | Eerste Nederlandse uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 411 | ISBN 979400519985

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het  recensie-exemplaar.

How to write a lovestory - Catherine Walsh

 

‘’Ik heb geen schrijversblock. Ik heb een overleden vader en stapels rekeningen die ik moet betalen. Ik heb een levensblok.’’

Catherine Walsh liet al eerder zien dat zij met haar feelgoodromans heerlijke verhalen kan schrijven. Vooral haar kerstboeken heb ik echt met ontzettend veel plezier gelezen. Je weet bij een feelgood natuurlijk ergens wel hoe het verhaal uiteindelijk ongeveer zal eindigen, maar Walsh heeft iets wat niet iedere auteur beheerst. Ze weet namelijk voldoende kleine twists, onverwachte momenten en grappige situaties toe te voegen waardoor je af en toe toch weer op het verkeerde been wordt gezet. En precies dat gevoel had ik ook weer tijdens het lezen van ‘How to Write a Love Story’.

Hier gaat het boek over
Ciara Sheridan erft van haar vader drie dingen: een verwaarloosd landgoed aan de Ierse kust, het idee voor het laatste deel van zijn succesvolle fantasyserie, en zijn gigantische writer’s block. Alsof dat nog niet genoeg is. Stuurt de New Yorkse uitgever van haar vader de veelbelovende redacteur Sam Avery naar Ierland. Een Frank Sheridan-superfan die de opdracht heeft het langverwachte slotdeel af te maken.
Met Sams rode pen in de aanslag en een genadeloze deadline in zicht, moeten Chiara en Sam hun gekibbel en onderlinge irritaties opzijzetten om samen het manuscript af te ronden. Terwijl de zomerse temperaturen stijgen, loopt ook de spanning tussen hen op. Wordt hun eigen liefdesverhaal de onverwachte plotwending?

Soms zijn er boeken die voelen als een warme deken en tegelijkertijd ook zo gemakkelijk doorlezen. Je betrapt jezelf er dan op dat je alweer vijftig bladzijden verder bent, zonder dat je het doorhad. ‘How to write a lovestory’ is zo een boek.

Dit boek is meer dan zo maar een liefdesverhaal
Wat ik ontzettend leuk vind aan ‘How to write a lovestory’, is dat dit niet alleen maar een liefdesverhaal is. Onder de romantiek schuilt namelijk nog veel meer. Het verhaal gaat ook over verlies, onzekerheid, verwachtingen en de vraag hoe je jezelf terugvindt wanneer je denkt dat je jezelf bent kwijtgeraakt. Vooral Ciara vond ik daardoor een sterk personage. Ze voelt levensecht. Ze twijfelt, maakt fouten en probeert haar weg te vinden tussen verdriet en verwachtingen in. Sam vormt daarnaast een heerlijk tegengewicht. Zijn enthousiasme, humor, en soms wat onhandige charme, maken hem ontzettend leuk om te volgen. Verschillende lezers noemen juist de chemie en de humor tussen hen beide een van de sterkste onderdelen van het verhaal. Hier en daar had ik sommige bij personages wel graag iets meer uitgewerkt gezien. Maar dat doet weinig af aan het leesplezier

Catherine Wals heeft een luchtige, grappige en toegankelijke schrijfstijl
Ook de schrijfstijl van Catherine Walsh is een groot pluspunt. Ze schrijft luchtig, grappig en ontzettend toegankelijk. Haar dialogen lezen vlot en voelen nergens overdreven aan. Er zit bovendien een goed tempo in het verhaal.
Daarnaast speelt de Ierse setting een belangrijke rol. De schrijfster Catherine Walsh heeft het bijzondere talent om locaties zo te beschrijven dat je spontaan je koffers wilt gaan inpakken. De kust, het oude huis en de kleine gemeenschap voelen warm en levendig aan.

Deze uitgave is echt een plaatje!
En dan moet ik ook echt nog iets zeggen over de speciale uitgave van het boek ‘How to write a lovestory’. Wat een plaatje!
De prachtige editie met de gekleurde bladzijden rondom maakt het boek cadeautje op zichzelf. Natuurlijk draait het uiteindelijk om het verhaal. Maar eerlijk is eerlijk: soms maakt een mooie uitgave de hele leeservaring nog fijner. Dit is een boek dat je niet alleen wilt lezen, maar ook graag in je boekenkast wilt zetten.

Een warm, grappig verhaal vol leuke personages
‘How to Write a Love Story’ is een warme, grappige en liefdevolle feelgoodroman. Het bewijs waarom Catherine Walsh inmiddels tot een van mijn vaste auteurs behoort. Een verhaal vol humor, fijne personages en precies genoeg verrassingen om je steeds weer verder te laten lezen.

Specificaties bij het boek ‘How to write a lovestory’
Auteur: Catherine Walsh| Uitgeverij: A.W. Bruna| Eerste uitgave: 2026 | Vertaling: Ineke de Groot | Aantal bladzijden: 330 | ISBN 9789400518094

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Mientje, een poes met straatvrees - Sanne Vogel

''Ik slaap veel de laatste jaren, ik kan het niet helpen. Ik ben gewoon vaak moe. Het liefst tegen hem aan. Dat wil zeggen, wanneer hij thuis is...soms is hij hele dagen weg.''

Boeken met katten in de hoofdrol zijn er al in vele getalen. Ook ik las er al diverse, zoals bijvoorbeeld ‘Frankie’ of ‘Het kattencafé aan het einde van de wereld’. Heerlijke verhalen om helemaal in weg te kruipen. Vol met liefde, zorgen en humor. Uiteraard ook met herkenbare kattenstreken en personages waar je meteen een zwak voor krijgt. Maar het boek ‘Mientje, een poes met straatvrees’ ervaarde ik toch net even anders. Dit boek raakte me dieper dan die andere boeken deden. In de recensie hieronder lees je waarom.

Hier gaat het boek ‘Mientje, een poes met straatvrees’ over
Mientje is niet zomaar een kat. Ze heeft straatvrees en leeft al haar hele leven met allerlei angsten. Vanuit haar veilige plek observeert ze de wereld om haar heen. Ze wacht op haar beste vriend kat ‘Meneertje’. Hij is juist de complete tegenpool van haar en gaat zonder moeite nieuwe avonturen aan. Ondertussen verandert er thuis van alles. Er komt een nieuwe kitten en een mensentweeling zorgt voor extra drukte. Langzaamaan voelt Mientje haar veilige wereld verschuiven. Wanneer het leven onverwacht een andere wending neemt, wordt ze gedwongen om dingen onder ogen te komen die ze het liefst zou vermijden.

Alsof auteur Sanne Vogel zo in het hoofd van de kat kon kruipen
Het boek ‘Mientje’ is zo anders doordat auteur Sanne Vogel iets heel bijzonders doet. Ze schrijft niet zomaar een verhaal over een kat. Het lijkt namelijk wel of je als lezer daadwerkelijk echt even in het hoofd van een kat verblijft. Dat klinkt natuurlijk raar als ik het zo schrijf, maar tijdens het lezen ervaarde ik dat wel echt zo. Alsof je constant op de rug van de kat zit en op die manier alles voelt en ervaart.

Het boek ‘Mientje’ is na ‘Meneertje’ de tweede kattenroman van Sanne Vogel en dit keer draait alles om het leven van poes Mientje. Waar kat Meneertje vooral nieuwsgierig en avontuurlijk is, heeft poes Mientje een heel andere kijk op de wereld. En juist dat maakt dit verhaal zo verrassend.

De seizoenen weerspiegelen ook de emoties van ‘Mientje’
Het boek ‘Mientje’ is opgedeeld in seizoenen, iets wat ik ontzettend goed gevonden vond. De seizoenen geven niet alleen structuur aan het verhaal, maar weerspiegelen ook subtiel de veranderingen die plaatsvinden in Mientjes leven en haar gevoelens. Daarnaast is het boek voorzien van prachtige illustraties die de warme sfeer nog verder weten te versterken. Ze voegen echt iets toe aan de beleving en maken het geheel nog persoonlijker en intiemer.

Zware thema’s en onderwerpen worden liefdevol verpakt
In eerste instantie lijk het boek ‘Mientje’ misschien wel een gewoon kattenverhaal. Maar niets is minder waar, want het vertelt tussen de regels door zoveel meer. Het gaat over liefde, angst, verlies en de moed om kleine stappen te zetten wanneer alles spannend voelt. En dat is allemaal op een hele knappe, liefdevolle en subtiele manier omschreven.

Want ondanks dat het boek ‘Mientje’ thema’s aanhaalt zoals ziekte, rouw en psychische problemen, voelt het nergens zwaar of somber aan. Sanne Vogel weet deze zware onderwerpen juist luchtig en toegankelijk te brengen. Ze verpakt ze in kleine observaties, grappige situaties en omarmt ze met heel veel warmte. Daardoor voel je de emotie wel degelijk maar word je er, als lezer, nooit door overspoeld.

Wat een geweldig personage is Mientje!
En dan natuurlijk poes ‘Mientje’ zelf. Wat een geweldig personage! Al direct vanaf de eerste bladzijde had ik een zwak voor haar. Ze is onzeker, voorzichtig en denkt (te) veel na. Maar juist daardoor voelt ze zo echt. Iedereen herkent wel van die momenten waarop iets buiten je veilige grenzen heel spannend aanvoelt. De straatvrees van ‘Mientje’ staat model voor die gevoelens die voor ons als lezer zo herkenbaar zijn. Natuurlijk niet letterlijk straatvrees zoals bij poes Mientje, maar haar gevoelens staan symbool voor al die andere emoties, die wij als lezers zouden kunnen herkennen.

Ook de andere personages zorgen voor veel warmte in het verhaal. Kat ‘Meneertje’ blijft heerlijk eigenwijs en avontuurlijk, terwijl de andere dieren en mensen in huis samen een levendige, soms chaotische maar vooral liefdevolle wereld vormen.

Sanne Vogel heeft een luchtige, beeldende en gevoelige schrijfstijl
Daarnaast leest het boek ‘Mientje’ ontzettend prettig. Sanne Vogel heeft een luchtige, beeldende en gevoelige schrijfstijl. Nergens probeert ze emoties groter te maken dan nodig is. Een blik, een geluid, een geur of een klein gebaar, dat ze aan haar verhaal toevoegt blijkt vaak al voldoende.

Elke lezer zal ‘Mientje’ voor altijd in zijn/haar hart sluiten
Mientje is een enorm geestig en hartverwarmend boek over de wereld vanuit het perspectief van een kat dat de lezer echt weet te raken. Sterker nog: zelfs als je niet van katten houdt, durf ik bijna te zeggen dat poes Mientje je hart alsnog weet te veroveren
En ergens tussen al die zachte poezenpootjes, kattengedachten en kleine spinmomentjes in kroop Mientje, onverwacht, ook een beetje mijn hartje binnen.

Specificaties bij het boek ‘Mientje
Auteur: Sanne Vogel| Uitgeverij: Ambo/Anthos | Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 216 | ISBN 9789026372001 | E-book 9789026372018

Met dank aan uitgeverij Ambo|Anthos voor het recensie-exemplaar.

Geheimen van Willow House - Susanne O'Leary

''Ik zie u over een maand terug, zongebruind, met een opgeruimde blik op uw gezicht en wat meer vlees op uw botten. Parkeer alle gedachten aan interieurs en huizen van anderen en stort u in het leven, doe leuke dingen, drink wijn, word voor mijn part verliefd, als het enigzins kan.'' 

Ik geef het eerlijk toe: ondanks dat ik de opbouw van dit soort feelgoodverhalen inmiddels wel een beetje kan dromen, blijf ik er dol op. Zeker als het om een serie gaat. Er is gewoon niets fijner dan een langere tijd bij dezelfde personages en in dezelfde fictieve wereld te mogen blijven hangen. Even ontsnappen naar een klein kustplaatsje waar iedereen elkaar kent, geheimen langzaam boven water komen en liefde altijd wel ergens op de loer ligt. ‘Geheimen van Willow House’, van schrijfster Susanne O’Leary, is precies zo’n boek. Ik snap dan ook helemaal waarom deze serie zo populair geworden is.

Hier gaat het boek ‘Geheimen van Willow House’ over
Maeve is toe aan een break van haar werk als interieurontwerpster in Londen. Ze zoekt rust bij haar tante in Sandy Cove, een klein plaatsje aan de Ierse kust. Haar tante voelt zich eenzaam sinds het verlies van haar man, en haar huis – Willow House – raakt in verval. Als Maeve besluit te helpen met de renovatie, groeit niet alleen hun band. In het huis ontdekken ze ook een geheim over hun familie.
Net wanneer Maeve zich thuis begint te voelen, wordt ze teruggeroepen naar Londen. Ze vindt het vreselijk om Willow House te moeten verlaten. Kan ze de moed vinden om alle zekerheden van haar oude leven achter zich te laten, en zich te vestigen in Sandy Cove? Of zal dat nooit meer worden dan een dagdroom?

Heartbeat maakt fijne goed leesbare e-book serie, die soms ook fysiek worden uitgebracht
Het boek ‘Geheimen van Willow House’ maakt onderdeel uit van de Heartbeat-serie van uitgeverij A.W. Bruna. Onder dat label verschijnen verschillende prettig leesbare e-books, in verschillende genres, en die perfect zijn voor een paar ontspannen leesuren. Sommige van die digitale succesreeksen worden uiteindelijk ook uitgebracht als fysieke boeken. Dat is nu dus gebeurd met de Sandy Cove-reeks van Susanne O’Leary. Een serie die inmiddels al uit vijf delen bestaat, en zich afspeelt aan de ruige Ierse kust.

Sandy Cove is een plek waar je zelf ook wel een tijdje zou willen vertoeven
Een van de sterkste punten van het boek ‘Geheimen van Willow House’ is de sfeer die auteur Susanne O’Leary ontzettend goed weet neer te zetten. Vanaf de eerste hoofdstukken voel je bijna de zilte zeelucht en hoor je de golven tegen de ruige kust aanslaan. Sandy Cove wordt echt zo een plek waar je als lezer zelf ook wel even wilt vertoeven. Dat warme, knusse gevoel maakte het boek ontzettend fijn om te lezen.

De schrijfstijl draagt daar sterk aan bij. O’Leary schrijft toegankelijk, warm en vlot. Geen ingewikkelde zinnen of overdreven drama, maar precies de juiste balans tussen emotie, romantiek en ontspanning. ‘Geheimen van Willow House is typisch zo een boek dat je in één ruk uitleest.

Alles en iedereen is net iets kleurrijker en gezelliger dan in het echte leven
Ook de karakters zijn goed uitgewerkt. Maeve is een hoofdpersonage waar je gemakkelijk mee kan identificeren en daarom ook meer met haar meeleeft. Ze heeft herkenbare emoties; iemand die zoekende is, twijfelt en probeert opnieuw richting te geven aan haar leven. Iets waar we ons allemaal wel in kunnen herkennen. De band tussen haar en tante Philomena voelt geloofwaardig en warm aan. Daarnaast zorgen de dorpelingen van Sandy Cove voor dat typische feelgoodgevoel. Iedereen is net iets kleurrijker en gezelliger dan in het echte leven.

Wat ik daarnaast leuk vind, is dat het de verschillende delen goed naar elkaar worden opgebouwd. Personages en verhaallijnen keren terug in volgende delen. Hierdoor heb je als lezer echt het gevoel onderdeel te zijn van deze gemeenschap.

Heerlijk leescomfort, ondanks de voorspelbaarheid
Toch is het boek ‘Geheimen van Willow House’ niet helemaal zonder minpunt. Zoals bij veel feelgoodromans zijn sommige situaties vrij voorspelbaar. Je voelt bepaalde romantische wendingen al ruim van tevoren aankomen en echt verrassend wordt het verhaal nergens. Maar dat stoorde me nauwelijks, omdat dit soort boeken voor mij juist draaien om de sfeer, de warmte en het leescomfort. En daarin is het boek absoluut geslaagd.

De serie over Sandy Cove is een absolute aanrader!
‘Geheimen van Willow House’ is precies het soort verhaal waar je jezelf even helemaal kunt verliezen op een regenachtige middag of tijdens een ontspannen vakantie. Een hartverwarmende roman vol familiegeheimen, tweede kansen en een prachtige Ierse setting.

Schrijfster Susanne O’Leary bewijst opnieuw met deze reeks waarom haar boeken zo geliefd zijn binnen het feelgoodgenre: ze schrijft verhalen waarin je zelf zou willen wonen.

Specificaties bij het boek Geheimen van Willow House
Auteur: Susanne O’Leary| Uitgeverij: Heartbeat| Originele titel: Secrets of Willow House | Vertaling: Mary Bresser | Eerste uitgave: 2019 | Gelezen Nederlandse uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 312 | ISBN 9789400519671

Met dank aan uitgeverij Heartbeat voor het recensie-exemplaar.

Het geheim van villa Carlotta - Silvia Montemurro

Ze draait in het rond, in het rond
Het meisje dat niet slaapt
Ze draait in het rond en valt op de grond
Volg haar waar ze ook gaat

Als groot liefhebber van de Italiaanse meren, én iemand die elk seizoen van Bridgerton heeft verslonden, kon ik mijn nieuwsgierigheid niet bedwingen toen ik het boek ‘Het geheim van Villa Carlotta’ voorbij zag komen. Een verhaal dat wordt aangeprezen als “Bridgerton aan het Comomeer”? Dat klinkt als een combinatie die bijna té mooi is om waar te zijn. Met hoge verwachtingen begon ik aan dit eerste deel van een nieuwe serie. Ik kan wel alvast zeggen dat ik absoluut werd meegenomen naar de zonovergoten oevers van het meer.

Hier gaat het boek 'Het geheim van Villa Carlotta' over
1848. Charlotte, dochter van de hertogin Marianne van Oranje-Nassau, brengt de zomer door aan het Comomeer. Ze verblijft in de prachtige familievilla in de plaats Tremezzo. Moeder Marianne is een vrijgevochten vrouw die haar man heeft verlaten, en ook Charlotte heeft niet veel op met de heersende etiquette.
Aan het Comomeer maakt Charlotte haar entree in de high society. Er zijn genoeg edelen die naar haar hand dingen. Maar Charlotte is gefascineerd door de mysterieuze hertog van Saksen: George.

In de villa ontdekt Charlotte een dagboek van enen Elena, en ze wordt diep geraakt door haar tragische verhaal. Volgens een oude legende kun je op stormachtige nachten een jong meisje door de gangen van de villa zien dolen. Hebben deze verhalen iets met elkaar te maken? En waarom lijkt het of ook George een kostbaar geheim bewaard.

De Italiaanse sfeer komt je tijdens het lezen tegemoet
Direct bij aanvang met lezen krijg je van dit boek, ‘Het geheim van Villa Carlotta’, een goed gevoel. De sfeerbeschrijvingen zijn heel goed gedaan. Je voelt de zon op je huid, ziet de glinstering van het meer en dwaalt als lezer door de gangen van de villa. De setting is echt geweldig en het Comomeer wordt bijna een personage op zich. Dat romantische, dromerige gevoel – precies waar je op hoopt als je aan Italië denkt – is continu aanwezig.

Intriges, liefdesverwikkelingen, drama's en geheimen, het zit er allemaal in
Daarnaast zit het boek vol intriges, liefdesverwikkelingen, sociale verwachtingen, drama en geheimen. Dit doet inderdaad denken aan de Netflix-serie Bridgerton. De ontdekking van een oud dagboek, en een spookachtig mysterie, geven het verhaal bovendien een extra laagje. Je zou het zeker niet als spannend kunnen omschrijven, maar het voegt wel wat spanning aan het verhaal toe. Toch weer een extra dimensie.

Charlotte is een hoofdpersonage met pit 
Van het hoofdpersonage Charlotte was ik zelf wel erg gecharmeerd. Ze is geen braaf meisje die zich zomaar aanpast, maar iemand die haar eigen pad probeert te vinden. Iets wat haar verrassend modern maakt. Ook de dynamiek met haar moeder, die ook haar eigen keuzes in het leven maakt, geeft het verhaal wat extra smeuïgheid. De andere personages zijn wat stereotypes maar die zijn voor het verhaal juist nodig, en passen er perfect bij.

'Het geheim van Villa Carlotta' is toch wel voorspelbaar en cliché

Toch is het boek niet helemaal perfect. Waar het verhaal uitblinkt in sfeer en romantiek, voelt het plot af en toe wel voorspelbaar. Sommige wendingen zie je al van ver aankomen, zeker als je vaker boeken leest in dit genre. Daarnaast hadden bepaalde personages, ondanks dat ze prima in het verhaal passen, wel iets meer uitwerking mogen krijgen. Nu blijven hun motieven soms wat te oppervlakkig.

Ook qua schrijfstijl kan het hier en daar wat cliché aanvoelen. De romantische elementen zijn soms nét iets te zoet en minder subtiel dan je misschien zou hopen. Dat maakt het boek toegankelijk en lekker vlot leesbaar, maar haalt af en toe wel de exclusiviteit uit het verhaal.

Nu al uitkijken naar de volgende vier delen
Maar eerlijk is eerlijk, dit is precies het soort boek waar je voor gaat zitten met een kop thee (of een glas wijn) en jezelf even helemaal verliest in een andere wereld. De combinatie van geschiedenis, romantiek en mysterie werkt gewoon heel goed. Daarnaast maakt het einde je echt nieuwsgierig over hoe het verder gaat. Er komen hierna nog vier boeken uit dus dat is een fijn vooruitzicht. Leuk detail is dan zowel aan de voor- als achetrflap een oevrzicht van de meren en een stamboom is afgebeeld.

Bridgerton op zijn Vita e Bella

‘Het geheim van Villa Carlotta’ is een heerlijke, sfeervolle roman die perfect is voor fans van romantische historische verhalen met een vleugje mysterie. Verwacht geen baanbrekende plotwendingen, maar wel een meeslepende setting, intriges en een flinke dosis Italiaanse charme. Inderdaad Bridgerton op zijn Vita e Bella.

Specificaties bij het boek Het geheim van Villa Carlotta
Auteur: Silvia Montemurro | Originele titel: Le Ville sul Lago di Como – Il segreto di Villa Carlotta | Uitgeverij: Oceaan| Vertaling: Saskia Peterzon- Kotte |Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 330 | ISBN 9789046835357 | E-book 9789046835364 | Audiobook 9789046835371

Met dank aan uitgeverij Oceaan voor het recensie-exemplaar.

De verloren belofte van Ierland - Susanne O'Leary

 

''En wie weet, dacht Maggie. Misschien kan ik wat nieuwe gelukkige herinneringen maken. Door terug te gaan kan ik misschien weer vooruitkijken.''

Als groot liefhebber van fysieke boeken gaat er voor mij nog altijd niets boven het omslaan van echte pagina’s en de geur van een nieuw boek. Toch heb ik voor onderweg bijna standaard een e-book paraat. En dan grijp ik opvallend vaak naar de Heartbeat-serie van Uitgeverij A.W. Bruna. Simpelweg omdat de reeksen me zelden teleurstellen. Het zijn toegankelijke verhalen, ze hebben een fijne schrijfstijl en er is genoeg keuze. Deze keer koos ik voor ‘De verloren belofte van Ierland’ van schrijfster Susanne O'Leary.

Hier gaat het e-book ‘De verloren belofte van Ierland’ over
Maggie herinnert zich haar zomers in Sandy Cove alsof het gisteren was. Wanneer ze ziet dat ‘haar’ oude huisje te huur staat, hoopt ze dat een zomer aan zee haar kan helpen herstellen van een gebroken hart.
Tot haar grote vreugde ontdekt Maggie dat haar beste vriendin van vroeger, Sorcha, en Sorcha’s neef Brian, nog steeds in het dorp wonen. Samen genieten ze van avonden in de lokale pub. Als Brian onthult dat hij vroeger verliefd was op Maggie, kan ze niet anders opmerken dan hoe knap hij geworden is.

Maar dan vindt Maggie op zolder een doosje vol liefdesbrieven die ze ooit uitwisselde met een Amerikaanse jongen. Al snel blijkt dat Maggie niet de enige is die is teruggekeerd naar Sandy Cove. Verscheurd tussen haar groeiende gevoelens voor Brian en de romance die ze al jaren in haar hart meedraagt, beseft Maggie dat haar zomer ingewikkelder wordt dan ze had verwacht. Zal ze haar ware liefde vinden, of wordt deze vakantie in Sandy Cover haar laatste?

Ierland is een prachtige sfeermaker
‘De verloren belofte van Ierland’ speelt zich af tegen het prachtige, ruige landschap van Ierland, een setting die meteen sfeer geeft aan het verhaal. We volgen een hoofdpersoon die terugkeert naar een plek uit haar verleden, waar oude herinneringen en onverwerkte emoties langzaam naar boven komen. Zoals de titel al doet vermoeden, draait het verhaal om een belofte die ooit is gedaan, maar nooit is ingelost. Het is een thema dat meteen intrigeert en je nieuwsgierig maakt: wat is er precies gebeurd, en waarom?

Verleden en heden worden goed en logisch met elkaar verbonden
Wat deze roman sterk maakt, is de manier waarop verleden en heden met elkaar verweven zijn. Schrijfster Susanne O'Leary neemt de tijd om het verhaal rustig op te bouwen. Hierdoor krijg je als lezer steeds meer puzzelstukjes aangereikt. De opbouw voelt natuurlijk en nergens gehaast aan. Dit zorgt ervoor zorgt dat je je echt in het verhaal kunt laten onderdompelen. Het is zo’n boek dat je “nog even snel” wilt oppakken, maar waarbij je uiteindelijk merkt dat je alweer een flink aantal hoofdstukken verder bent. Zelf vind ik het heerlijk om zo nu en dan dit soort boeken zoals ‘De verloren belofte van Ierland’ te lezen.

Herkenbare realistische personages
De personages uit het boek ‘De verloren belofte van Ierland’ zijn warm, herkenbaar en goed uitgewerkt. Vooral de hoofdpersoon voelt realistisch. Het is iemand met twijfels, herinneringen en een innerlijke strijd die je goed kunt volgen. Je leeft met haar mee en hoopt dat ze de juiste keuzes maakt. Tevens begrijpt je ook haar worstelingen. De bij personages voegen daar nog extra lagen aan toe. Zonder dat het verhaal onoverzichtelijk wordt. Iedereen heeft zijn eigen rol en betekenis, wat het geheel mooi in balans houdt.

Het verhaal draait niet alleen om romantiek maar ook over familiebanden, verlies en vergeving
Wat ik persoonlijk erg waardeer, is dat het boek niet alleen maar draait om romantiek, maar ook om thema’s als familiebanden, verlies, vergeving en opnieuw beginnen. Dat geeft het verhaal van ‘De verloren belofte van Ierland’ meer diepgang en maakt het interessanter dan een standaard liefdesverhaal. Het Ierland-decor draagt daar ook aan bij: je voelt bijna de wind, ziet de groene heuvels voor je, en begrijpt waarom deze plek zo’n belangrijke rol speelt in het leven van de personages.

Dit e-book kan altijd en overal
Is het boek ‘De verloren belofte van Ierland’ onderhoudend en leuk? Absoluut. Dit is precies zo’n e-book dat perfect is voor onderweg, op de bank of tijdens een ontspannen avond. Het leest vlot, heeft genoeg spanning om je geboeid te houden en biedt tegelijkertijd ook emotie en herkenning. De schrijfstijl is toegankelijk en prettig, waardoor je moeiteloos door het verhaal heen gaat.

Na een kleine inzakking maakt het einde weer veel goed
Toch is er ook een klein minpuntje. Hoewel de rustige opbouw fijn is, had het tempo op sommige momenten iets hoger mogen liggen. Vooral in het middenstuk kabbelt het verhaal af en toe wat voort, waardoor de spanning iets wegzakt. Gelukkig wordt dat later weer goedgemaakt, maar het is wel iets wat me opviel tijdens het lezen.

De verloren belofte van Ierland is het derde deel van een goede serie
Wat deze reeks extra leuk maakt, is dat ‘De verloren belofte van Ierland’ inmiddels al het derde boek is binnen de populaire serie. Dat geeft je als lezer het gevoel dat je echt onderdeel wordt van een groter geheel, waarin verhalen en sferen elkaar versterken. Inmiddels is ook het vierde deel Het verloren huis van Ierland verkrijgbaar. Ook daar ben ik, wanneer ik onderweg ben, alweer enthousiast in begonnen. Dat zegt eigenlijk alles over hoe prettig deze serie leest.

Al met al is ‘De verloren belofte van Ierland’ een warme, meeslepende en sfeervolle roman die perfect past binnen de Heartbeat-serie van Uitgeverij A.W. Bruna. Het is een verhaal dat je even meeneemt naar een andere plek, met personages die je bijblijven en een thema dat raakt. Zoek je een toegankelijk maar toch gelaagd e-book voor onderweg of gewoon voor een fijn leesmoment? Dan is dit absoluut een aanrader.

Specificaties bij het boek De verloren belofte van Ierland
Auteur: Susanne O’Leary | Uitgever: Heartbeat A.W. Bruna| Eerste uitgave: 2026| Vertaling: Pauline Onderwater | Aantal bladzijden: 256 | ISBN e-book 9789044939194

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar van het e-book.

Kerstmis in de Schotse Hooglanden - Donna Ahscroft

 

‘’Ik wens…’’

Of het aan de tijd van het jaar ligt of aan de vrolijke omslagen, maar ik heb een groot zwak voor kerstboeken. Neem nou toch weer deze omslag van het boek ‘Kerstmis in de Schotse Hooglanden’. Alles is erop aanwezig: sneeuw, kerstbomen, een uitnodigend kasteel en rode bessen. Al eerder las ik boeken van auteur Donna Ashcroft. Haar feelgoodverhalen lezen heerlijk weg.

Hier gaat het boek 'Kerstmis in de Schotse Hooglanden' over
Belle Albany verlangt naar liefde en wat kerstmagie, maar betwijfelt of ze die zal vinden in haar slaperige Schotse dorp. Dat verandert als ze de oudere Edina ontmoet en een onvergetelijke kerst voor hen beiden besluit te organiseren. Maar dat valt nog niet mee in Edina’s vervallen kasteel, zeker niet als haar verloren gewaande kleinzoon Jack opeens op de stoep staat. Hij is gewoon de Grinch in menselijke vorm, dus… waarom gaat Belles hart dan zo tekeer? Hoe ze het ook probeert, Belle kan de aantrekkingskracht niet negeren. Tot er een geheim uit Jacks verleden wordt opgerakeld.

Het verhaal is precies dat wát je kan verwachten
Het verhaal van ‘Kerstmis in de Schotse Hooglanden’, is precies dat wat je kan verwachten van een écht feelgood kerstboek. Er is een romance die langzaam opbloeit, er zijn (on)verwachte wendingen, en knipoogjes naar tradities. Maar bovenaan staat natuurlijk die onweerstaanbare kerstsfeer, waar ik althans simpelweg geen genoeg van krijg.

Wat ik zo fijn is aan de schrijfstijl van Donna Ashcroft, is dat je nooit moeite hoeft te doen. Vanaf de eerste bladzijde zit je direct die in de Schotse Hooglanden, met zijn besneeuwde heuvels, huizen met knisperende haardvuurtjes en de magie die alleen december met zich meebrengt. De personages hebben allemaal iets aandoenlijks en/of herkenbaars, hierdoor voel je je als lezer dan ook meteen met hen verbonden.

Je komt helemaal in de kerststemming
Het leuke van kerstboeken lezen is, dat je de aankomende feestweken zo nog meer in de sfeer begint te komen. Daarbij horen natuurlijk ook de warme truien, de kerstfilms, de kerstboom en het uitzoeken van cadeautjes. Het boek ‘Kerstmis in de Schotse Hooglanden’ is overigens een perfect kerstcadeau. Vol sfeer en liefde, en precies makkelijk genoeg om te lezen in de drukste tijd van het jaar. Je hoeft er niet bij na te denken—je hoeft alleen maar te genieten. Want auteur Donna Ashcroft weet precies de balans te vinden tussen zoet, humoristisch en warm zonder dat het ooit te veel wordt.

Specificaties bij het boek ‘Kerstmis in de Schotse Hooglanden’
Originele titel: Christmas in the Scottish Highlands | Auteur: Donna Ashcroft | Uitgever: A.W Bruna Heartbeat | Eerste uitgave: 2025| Vertaling: Fanneke Cnossen | Aantal bladzijden: 286 | ISBN  9789400519336

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna Heartbeat recensie-exemplaar.

Vera Wongs, tips voor het neuzen in dodemanszaken - Jesse Sutanto

'Maar wat is het leven zonder een beetje overdrijving af en toe? Of zoals Vera het graag noemt, een beetje poeha?''

Toen ik het boek Vera Wongs, Ongevraagd advies aan moordenaars, van de auteur Jesse Sutanto uitlas, wist ik meteen dat ik meer van haar wilde lezen. Haar mix van humor, licht absurdisme en sprankelende personages paste precies bij wat ik zoek in een luchtig spannende roman. Daarom pakte ik Vera Wongs, Tips voor het neuzen in dodemanszaken vol op. En wat ben ik blij dat ik dat deed: vanaf de eerste pagina voelde ik dezelfde aanstekelijke energie terugkomen die Sutanto’s verhalen zo uniek maakt. Dit is precies zo’n boek dat je met een brede glimlach doorbladert en waarvan je stiekem hoopt dat het nét iets langer had geduurd.

Hier gaat ‘Vera Wongs, tips voor neuzen in dodemanszaken’ over
Vera Wong heeft vrienden, haar zaken gaan goed en haar zoon heeft (eindelijk) een vriendin. Dankzij Vera. Want Tilly’s vriendin is niemand minder dan Selena Gray, de politieagent die Vera tijdens het onderzoek naar de moord in haar theehuis, flink heeft gestalkt. Maar nu is ze een beetje verveeld. Gelukkig vindt Vera, wanneer ze voor de kat van Tilly en Selena zorgt, een schat: de werktas van Selena. Daarin zit een dossier over een dode influencer.
Het probleem is dat de politie hem, nadat zijn lichaam uit het water is gevist, niet kan identificeren.
En dan begint Vera Wongs, tips voor neuzen in dodemanszaken. Want wie was Xander Lin? Niemand weet het. Alle contactpersonen leiden nergens toe. Vera is vastbesloten zijn moord op te lossen. Dit zou immers een grote gunst zijn voor Selena, en er is niets wat ze niet zou doen voor haar toekomstige schoondochter.

Alsof je zo weer bij oude vrienden aanschuift
Het verhaal van Vera Wongs, Tips voor het neuzen volgt wederom weer de slimme, ietwat overijverige amateur-detective die met de nodige dramatiek – meestal zelf veroorzaakt – midden in een nieuwe reeks verdachte gebeurtenissen terechtkomt. Wat ik zo knap vind aan dit boek, is dat het aanvoelt alsof je bij oude vrienden aanschuift. De dialogen zijn levendig, de personages heerlijk uitgesproken, en de onderlinge dynamiek spat werkelijk van de bladzijden.

Engelse humor, is zo doorspekt met zelfspot en sarcasme
Wat in dit boek, maar ook bij het vorige deel, echt opvalt, is de humor. Regelmatig heb ik hardop gelachen. Soms zelfs op momenten waarop ik dacht dat ik eigenlijk niet moest lachen, gezien de omstandigheden in het plot. Sutanto speelt daar slim mee: ze laat je constant balanceren tussen spanning en slapstick. Het zal de Engelse manier van humor wel zijn, want ik kan ook zo genieten van de verhalen van bijvoorbeeld de auteur Richard Osman.
Door deze manier van schrijven worden de verhalen ook nooit zwaarmoedig. Zelf als, ook in het boek ‘Tips voor het neuzen in dodemanszaken’, het verhaal een serieuze wending neemt. Hierdoor valt het meer in het genre cosy-crime.

De onderlinge relaties worden goed beschreven
Schrijfster Jesse Sutanto weet ook heel goed hoe ze menselijke relaties moet omschrijven. Achter alle grappen en misstanden zit echte personages. De loyaliteit tussen de verschillende karakters, de kleine ongemakkelijke momenten, en de warme familiedynamiek – het maakt dat je niet alleen leest voor het mysterie, maar ook voor de mensen die erin verstrikt raken. Dat is uiteindelijk wat ‘Vera Wongs, Tips voor het neuzen in dodemanszaken’, ook weer zo boeiend maakt.

Soms een overkill aan humor die tot niets leidt
Eerlijk is eerlijk, toch wil ik ook een klein minpunt benoemen. In het middenstuk zakt het tempo iets in. Er zitten een paar scènes bij die veel humor bevatten. Echter voegen ze weinig toe aan de ontwikkeling van het mysterie. Gelukkig trekt auteur Jesse Sutanto dat in het laatste deel helemaal recht. Het plot versnelt, de puzzelstukjes vallen mooi in elkaar en de ontknoping is verrassend. Tevreden sloeg ik ook het boek ‘Vera Wongs, tips voor het neuzen in dodemanszaken’ dicht.

Een heerlijke cosy-crime dat makkelijk wegleest

‘Vera Wongs, Tips voor het neuzen in dodemanszaken’ is een aanrader voor iedereen die houdt van humoristische thrillers, cosy crime en vlotte, eigentijdse verhalen die lekker makkelijk weglezen. Als je eerder genoot van ‘Vera Wongs, Ongevraagd advies aan moordenaars’, dan staat je opnieuw een ontzettend leuke rit te wachten. Het is ook wel aan te raden eerst dat boek te lezen en dan pas deze.
Ik ben alweer benieuwd naar wat Jesse Sutanto hierna gaat verzinnen.

Specificaties bij het boek ‘Vera Wongs, tips voor neuzen in dodemanszaken’
Originele titel: Vera Wong’s Guide to Snooping on a dead man | Auteur: Jesse Sutanto | Uitgever: A.W Bruna | Eerste uitgave: 2025| Vertaling: Hilke Makkink | Aantal bladzijden: 320 | ISBN 9789400518346

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Blinde Obsessie - Maaike Bosch

 

Wanneer je houdt van het televisieprogramma B&B vol Liefde en je bent ook nog eens gek op Italië, dan kun je je helemaal verliezen in het boek ‘Blinde Obsessie’ van auteur Maaike Bosch. Een cosycrime met een zomerse, maar gevaarlijke, twist.

De hoofdrol in het boek ‘Blinde Obsessie’ is weggelegd voor Emma. Zij is een wat eigenzinnige en zelfstandig Bed & Breakfast-houdster in Toscane. Emma neemt de beslissing om zich in te laten schrijven voor het tv-programma ‘Matchmakers’. Een datingprogramma waarbij vier mannen worden uitgenodigd om op haar B&B te overnachten. De bedoeling is om elkaar zo beter te leren kennen en te hopen dat er, met een van de kandidaten, een relatie kan ontstaan. In het begin is het uiteraard voor zowel de kijkers als de deelnemers een groot aantrekkelijk entertainmentspel. Echter na een tijdje blijkt dat één van de kandidaten niet zomaar op de oproep van Emma gereageerd heeft. Hij heeft in plaats van romantische motieven juist duistere. Hij heeft notie van een geheim uit Emma’s verleden. Hierdoor kan haar veilige en prettige leventje in Toscane zomaar eens omslaan in een poel van dood en verderf.

In het boek ‘Blinde Obsessie’ wordt goed ingespeeld op thema’s als bedrog, vertrouwen, zelfbeeld, bewondering en obsessie. De sfeer in het verhaal verschilt van rustig en romantiek naar onheil en angst. Dat heeft auteur Maaike Bosch heel goed over weten te brengen.
Ook het hoofdpersonage Emma is overtuigend neergezet. We komen als lezer veel te weten over haar ambities, haar kwetsbaarheden en haar verleden dat haar achtervolgt. De keuze om grotendeels vanuit haar perspectief te vertellen, afgewisseld met fragmenten van ‘de bewonderaar’, werkt goed. Dit geeft je zowel emotionele binding met Emma, als inzicht in de antagonist. Knap is dat het niet meteen alles bloot legt. De andere mannen zijn wat meer stereotype. Dit is ook wel passend in dit genre en goed voor het verhaal. Zo blijft het ook nog een beetje smeuïg.

De schrijfstijl van Maaike Bosch is vlot en toegankelijk. De spanning wordt langzaam maar zeker opgebouwd maar is niet heel intens. Bosch weet de omgeving van de Toscane beeldend te beschrijven. Wat knap gedaan is in dit verhaal is dat de climax niet in het heden ligt maar zorgvuldig uit het verleden gehaald wordt. Dit geeft een verrassende leeservaring en maakt het verhaal boeiend.
Wel is de opbouw van het verhaal van ‘Blinde Obsessie’ hier en daar wat traag. Het duurt even voor dat het echt op stoom wil komen. Je kan er ook niet onderuit dat sommige scènes bijna kopies zijn van de datingshows die we allemaal op de televisie kunnen bekijken. Wat dat aangaat brengt het weinig nieuws onder de Toscaanse zon.

‘Blinde Obsessie’ is al met al een verassende en geslaagde cosycrime roman geworden. Vooral de climax pakt sterk uit. Hier en daar laat het verhaal je zelfs nadenken over de vraag of je zomaar iemand blind kan vertrouwen. Maar ook wat obsessie met iemand kan doen. Alhoewel sommige elementen wat voorspelbaar of clichématig zijn biedt het boek voldoende verrassingen én hij weet je tot de laatste bladzijde te boeien.

Met dank aan uitgeverij Hartklopper en auteur Maaike Bosch voor het recensie exemplaar van het e-book

ISBN e-book 9789083483269

Liefs uit - bundel, Iris Visser

 

Vandaag, op 5 augustus verschijnt de ‘Liefs uit’ boekbundel van de Nederlandse schrijfster Iris Visser. De bundel bestaat uit vier delen en zijn luchtige, zeer vermakelijke romantische verhalen. Elk deel is op zichzelf staand, je kan het volgende deel dus oppakken wanneer je maar wilt. Als dat je lukt, ze zijn allemaal zo vrolijk, sfeervol en hier en daar zeer herkenbaar dat je absoluut wilt blijven doorlezen. LIEFS UIT is verkrijgbaar als KOBO-original.

Hier gaan de boeken over
In het boek ‘Liefs uit Londen’ worstelt Hannah met liefdesverdriet en gaat ze op zakenreis met haar baas. Tussen hen beide ontstaat er al snel een affaire. De chemie tussen die twee spat van de bladzijde, net als de humor.

‘Liefs uit Ibiza’ neemt je mee naar het zonnige vakantieparadijs. Daar probeert Eva de strandtent van haar ouders van de ondergang te redden. Ondertussen raakt ze verwikkeld in een grillige romance met Elias. Het contrast tussen het drama van de aantrekkingskracht en afkeer, met die van de zomer sfeer van het eiland, maken het een tot een goede balans in het verhaal.

Je bent als lezer een stuk verder van huis wanneer je het boek ‘Liefs uit New York’ gaat lezen. Emma verhuist naar Manhattan voor de kerst. Tijdens de voorbereidingen voor het kerstfeest leert ze haar kerst-hatende buurman kennen, hij steelt onverwachts de show.

Een hele andere setting vind je in het boek ‘Liefs uit Hollywood’. Rosalie is oprichter van de Second Chance Foundation. En wanneer haar stichting wordt ingeschakeld door een Amerikaanse dierenopvang in financiële problemen, reist ze af naar de ranch in Californië. Een acteur wordt als ambassadeur door haar zus naar haar toegestuurd. De eerste ontmoeting verloopt niet vlekkeloos, maar uiteindelijk leert ze hem beter kennen.

Prettige, eenvoudige en luchtige schrijfstijl
De schrijfstijl van Iris Visser is prettig leesbaar, luchtig en eenvoudig. Ideaal om aan een stuk door te blijven lezen. De verhalen op zich zijn niet heel erg lang maar bevatten genoeg elementen om je geboeid door te laten lezen. Ze heeft oog voor details en conversaties verlopen vlekkeloos. Ze heeft ook een zeer beeldende manier van schrijven waardoor je je als lezer ook echt op de plek waant waar het verhaal zich afspeelt.

Voorspelbaar maar daarom niet minder leuk
Natuurlijk zijn de verhalen van de boeken uit de bundel ‘Liefs uit’ voorspelbaar. En de personages blijven vlak en zijn over het algemeen stereotypetjes. Desalniettemin heeft Iris Visser een hele goede balans weten te vinden tussen romantiek en humor. Hier en daar zorgt ze ook nog eens voor wat plotwendingen. Thema’s zoals persoonlijke groei, familiedruk en/of het werken aan zelfvertrouwen komen voorbij.

Net een Hallmark-film
Kortom de ‘Liefs uit’ boekbundel is een vrolijke en ontspannende feelgoodserie. Perfect voor op vakantie of even tussendoor. Geschikt voor de lezer die houdt van romantiek, een flinke dosis humor en sfeervolle settingen. Heb ik een favoriet tussen deze vier boeken? Jazeker, ‘Liefs uit New York’. Maar ja ik ben dan ook wel gek op én New York én kerst. Daarnaast leest dit verhaal als een Hallmark-film, dus beter kan het niet worden.

Bioscoop aan zee - Holly Hepburn

 

''Dat heeft Cornwall nu eenmaal: het kruipt onder je huid'', zei hij met een veelbetekenend knikje. 'Als je weggaat, roept het je terug.''

Pak een ligstoel, een drankje en smeer je goed in, want met het boek ‘Bioscoop aan zee’ ben je wel eventjes een paar aangename leesuurtjes zoet.

Hier gaat ‘Bioscoop aan zee’ over
Met een betoverd uitzicht over de glinsterende zee, langs de kust van Cornwall, was de lokale bioscoop in Polwhipple ooit de plek waar je wezen moest. Maar die gloriedagen zijn al lang voorbij. Wanneer Gina terugverhuist naar haar geboorteplaats besluit ze het filmhuis nieuw leven in te blazen. Ze gaat samenwerken met Ben, de plaatselijke restaurateur, met wie ze een verleden deelt. Oude gevoelens komen weer boven. Maar ze ontdekt dat de toekomst van de bioscoop wordt bedreigd door een vastgoedontwikkelaar. Dan beseffen Gina en Ben dat er meer nodig is dan een likje verf om de bioscoop aan zee te redden.

Een sfeervolle setting, genuanceerde personages en een emotionele reis
Het verhaal ontvouwt zich traag maar gestaag. Het is doorspekt met nostalgie, liefde en verbondenheid. Het plot is niet heel verrassend, eerder behoudend en vertrouwd: een jonge vrouw zoekt haar heil op een idyllische plek en krijgt naast een vleugje tegenwind een grote dosis romantiek naar zich toegeworpen. Auteur Holly Hepburn bewijst met het boek ‘Bioscoop aan zee’ wederom haar talent voor het creëren van sfeervolle setting, genuanceerde personages en een gelaagde emotionele reis.

Eenvoudige, warme en geloofwaardige schrijfstijl
De schrijfstijl van Holly Hepburn is eenvoudig en overzichtelijk. De hoofdstukken wisselen af tussen heden en verleden en diverse personages komen aan het woord. Gina is een sympathieke vrouw, die vastberaden warm en gevoelig tegelijk is. Haar motivatie om de bioscoop te behouden komt logisch en geloofwaardig over. Ben, het mannelijke hoofdpersonage, is meer de antiheld: stoer, gesloten maar met een hartje van goud.  Anders dan bij andere feelgood romans is de chemie tussen beide natuurlijk en bevat het niet al te veel clichés. Daardoor is ‘Bioscoop aan zee’ een fijn en goed leesbaar boek geworden.

Ook bijrollen, zoals de hartelijke buurvrouw en de kleine groep vrijwilligers, brengen sfeer, humor en diepgang in het verhaal. Holly Hepburn zorgt ervoor dat iedereen zo zijn eigen sores heeft, waardoor het dorpsleven geloofwaardig overkomt.

Hartverwarmend en niet oppervlakkig
Hepburn gebruikt levendige en sfeervolle beschrijvingen van de zee, de zilte lucht, de bioscoop beleving en de zomerse avonden. Hierdoor waan je je als lezer direct in Cornwall. De balans tussen dialoog, beschrijving en innerlijke monoloog is goed. Het verhaal van ‘De beste zomer ooit’ leest licht en vloeiend, zonder oppervlakkig te worden. De sfeer is vooral hartverwarmend, met romantische tinten en een prettige portie levenservaring. Je zou het boek een wat boven gemiddelde feelgood kunnen noemen.

Thema’s & Boodschap
“Bioscoop aan zee” gaat over tweede kansen, erfgoed, gemeenschapszin en liefde. Hepburn laat zien hoe een plek mensen kan verbinden en troost bieden. Hoe het samen opbouwen van iets waardevols, mensen kan helen en samen kan brengen. Belangrijk is ook het thema loslaten: loslaten van angst, oud verdriet en oude patronen. Tegelijkertijd mooie herinneringen leren koesteren. Deze mix van nostalgie, optimisme en eerlijke emotie geeft het verhaal ietwat meer diepgang.
Fans van lichte, volwassen romantiek zullen genieten van de rijk uitgewerkte karakters en de liefdevolle beschrijving van gemeenschapszin en tweede kansen. Hoewel de plotvlucht richting voorspelbare momenten kan gaan, weet Hepburn door charme, sfeer en oprechte emoties die tekortkomingen makkelijk te overschaduwen.

Titel: Bioscoop aan zee | Oorspronkelijke titel: The Picture House by Sea| Auteur: Holly Hepburn | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Rosalyn van Moorselaar | Eerste Engelse uitgave: 2020 | Eerste Nederlandse uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 415 | ISBN 9789400518872

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie-exemplaar. 

De beste zomer ooit - Sarah Morgan

''Het leek de laatste plek op aarde waar je een filmster zou verwachten, en waarschijnlijk had Nicole juist daarom dit afgelegen oord uitgekozen. Milly begreep dat ze behoefte had aan privacy en geheimhouding, maar dit leek nogal overdreven.''

Auteur Sarah Morgan heeft al verschillende romans op haar naam staan. Kerstverhalen en  de Manhattan-serie. Stuk voor stuk heerlijk feelgood boeken die prettig weglezen. Voor deze zomer schreef ze een zomerverhaal: ‘De beste zomer ooit’.

Hier gaat het boek over
Wanneer een schandaal het leven van de beroemde actrice Nicole op zijn kop zet, zoekt ze hulp bij Milly, haar jeugdvriendin die ze anderhalf jaar geleden nog de rug toekeerde. Milly twijfelt, maar biedt Nicole uiteindelijk toch een toevlucht in haar idyllisch huisje in het Lake District.
Te midden van schilderachtige meren en eindeloze heuvels proberen de vrouwen hun vriendschap weer nieuw leven in te blazen. Er lijkt voor Milly ook nog eens een nieuwe romance in de lucht te hangen. Nicole draagt echter een geheim met zich mee, dat niet alleen haar toekomst bedreigt, maar ook hun hernieuwde vriendschap op de proef stelt.

De beste ingrediënten voor een perfecte summer read
Het boek ‘De beste zomer ooit’ heeft alles in zich voor de perfecte summer read: het is luchtig geschreven, er hangt romantiek in de lucht, en ondanks het beetje spanning geeft het een zomers gevoel. Dit in combinatie met de idyllische omgeving van het Lake District, kan het niet anders of er is een ideale sfeer gecreëerd voor zomerse ontspanning.

Het samenspel tussen de twee hoofdpersonages vormt de emotionele kern van het verhaal boek. Hun onderlinge gesprekken zijn confronterend, en laten goed zien dat relaties soms gebroken worden door wantrouwen en pijn. Nicole liet Milly aan haar lot over toen deze net in scheiding lag. Echter laat het verhaal ook zien dat wanneer je je eerlijk, open en kwetsbaar opstelt, er ook altijd een mogelijkheid tot herstel mogelijk is.

Eenvoudige schrijfstijl en geen moeilijk gedoe
Schrijfster Sarah Morgan staat bekend om haar eenvoudige, vloeiende schrijfstijl. Haar verhalen lezen als een trein en zijn doorspekt met humor, vlammende discussies en romantiek.  In het boek ‘’De beste zomer ooit’ is het vooral het personage oma Peggy die voor de vrolijke noot zorgt. Al moet ik wel eerlijk zeggen dat dit niet haar beste verhaal is. Het vorige zomerverhaal ‘Die zomer met jou’ vond ik net iets beter.

‘De beste zomer ooit’ is een fijn boek voor op vakantie, een ‘tussendoortje’ noem ik zulke boeken zelf altijd. Gewoon even verstand op nul en lezen maar. Want vanaf de eerste letter weet je natuurlijk al hoe het allemaal af gaat lopen. De thema’s vriendschap, geheimen en (terugkerende) liefdes zijn goede ingrediënten voor een zomerroman als deze. Voor wie even geen diepgang, plottwists, lange literaire zinnen of werelddrama wil is dit het ideale leesvoer. Even ontsnappen aan de dagelijkse sleur en genieten van een verhaal over vriendschap, liefde en vergeving.

Titel: De beste zomer ooit | Oorspronkelijke titel: Other People’s Summers | Auteur: Sarah Morgan | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Anne Jongeling | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 350 | ISBN 9789402717846 | ISBN e-book 9789402775181

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie-exemplaar. 

Villa Italia - Julia Romein

 

''Zij heeft mij doen inzien dat je misschien wel kunt vluchten voor je verleden, dat je je kunt verstoppen en dat je je dood kan laten verklaren, maar dat je daarmee niets oplost.''

Nu de temperaturen in Nederland in de richting gaan van Italiaanse oorden is er natuurlijks niets fijners dan een boek te gaan lezen dat zich in Umbrië afspeelt. Voor uitgeverij mocht ik alvast het recensie-exemplaar van ‘Villa Italia’ lezen.

Hier gaat het boek ‘Villa Italia’ over
Emilie heeft zich altijd een buitenbeentje gevoeld in de chique wereld van haar familie. Als ze een brief met dagboekfragmenten van haar overleden oma vindt, komt alles wat ze over het verleden heeft gehoord ineens in een ander daglicht te staan. Na een ruzie met haar vriend neemt Emilie een drastisch besluit. Op de achterkant van de envelop heeft haar oma een adres in Umbrië opgeschreven, en met het gevoel dat ze niets te verliezen heeft vertrekt Emilie naar Italië.

Auteur Julia Romein
Julia Romein wilde op haar negentiende graag ontdekken wat ze wilde in het leven. Om dat te ontdekken vertrok ze naar Rome. Ze werd verliefd op Italië en bleef er sindsdien naar terugkeren. Nadat ze in verschillende banen werkzaam was geweest besloot ze uiteindelijk fulltime te gaan schrijven. Dit met de overtuiging dat feelgoodverhalen, en een hoop zelfspot, het leven een stuk draaglijker maken. Dat vindt ze trouwens ook over lekker koken en eten. Met haar gezin woont ze in Haarlem.

Drie boeken gebundeld tot een heerlijke feelgood roman
Het boek ‘Villa Italia’ is uit de Heartbeat serie van uitgeverij AW. Bruna. Heartbeat zijn e-books, maar nu heeft de uitgeverij de drie e-book delen uit de villa Italia serie gebundeld tot een vuistdikke paperback roman. Heerlijk voor een paar goede leesuurtjes in de tuin of op het strand.

Het boek ‘Villa Italia’ heeft de juiste ingrediënten om zich een perfecte feelgood roman te mogen noemen. Namelijk de combinatie van familiegeheimen, onderhuidse spanningen, liefde en het prachtige Umbrië als setting. Julia Romein heeft een prettige, makkelijk leesbare schrijfstijl. Ze kan de sfeer van het dorp en de emoties van de personages goed overbrengen naar de lezer. Je waant je in het Italiaanse dorp en ervaart de weersomstandigheden. Tegelijkertijd leef je ook mee met het hoofdpersonage Emilie en begrijp je haar twijfels. De ontdekkingen die ze doet zijn ook een ontdekking voor de lezer en hierdoor komt er ook wat gezonde spanning in het verhaal.

Perfecte aanrader voor een aankomende hittegolf
Toch zou het geen feelgood roman zijn als je niet een beetje kan aanvoelen hoe het uiteindelijk zal gaan aflopen. Echter mag dat de pret niet drukken. Buiten dit verhaal om is het leven al ingewikkeld genoeg. Dus je voor even helemaal laten verdwijnen in ‘Villa Italia,’ waarin vooral de thema’s familie en jezelf terugvinden centraal staat, is een perfecte aanrader voor de aankomende hittegolf.

Titel: Villa Italia | Auteur: Julia Romein | Uitgeverij: Heartbeat (imprint van AW. Bruna)| Eerste druk: 2025 | Aantal bladzijden: 543 | ISBN 9789400518544

Boodschappers van de storm - Tuinen van Heligan, deel 3 - Inez Corbi

''De tuin sliep. In de vochtige, vruchtbare stilte groeiden de planten onverstoorbaar voort, woekerden zaailingen en onkruid…’’

Synopsis van Boodschappers van de storm
Zoals in het paradijs! Dit is hoe Lexi zich voelt in haar nieuwe huis in Cornwall, met haar nieuwe liefde Ben. Tijdens de laatste voorbereidingen die ze doet voor de jubileumviering van de beroemde tuinen van Heligan, ontdekt Lexi hier het verhaal van een wel heel fascinerende vrouw.

In 1913 komt de jonge Hailee als keukenmeisje naar Heligan. Daar raakt ze bevriend met de extraverte Ada, de zus van de huisbaas, en krijgt een geheime affaire met de tuinman Tommas. Wanneer hij ten strijde moet trekken en Hailee zwanger achterlaat, heeft Ada een plan dat, meer dan honderd jaar later, een nieuw licht werpt op Lexi’s afkomst.

Derde, en laatste, deel van de Tuinen van Heligan
Het boek ‘Boodschappers van de storm’ is alweer het derde, en laatste deel, van de ‘Tuinen van Heligan’-serie. Een trilogie met een geslaagde mix van waargebeurde historische feiten en een fictieverhaal over liefde en geheimen. Hoewel dit boek op zichzelf te lezen is het voor het verhaal beter, en fijner, om de gehele serie te lezen.   

Goede, uitdagende levendige schrijfstijl
De schrijfster Inez Corbi kan heel levendig schrijven. Hierdoor waan je je in de tuinen en heb je het gevoel onderdeel te zijn van het verhaal. Het verhaal verspringt van het heden naar het verleden en visa versa. Dit, en de wisselden perspectieven, houden het leestempo hoog. Ook de uitdagende cliffhangers aan het einde van vrijwel elk hoofdstuk, maakt dat je door wilt lezen.

Lees de serie vooral in zijn geheel
Wanneer je de serie in zijn geheel leest, worden de hoofdpersonages ook steeds boeiender. Je maakt dan hun volledige karaktergroei mee, en begrijpt de keuzes die ze maken.

Het verhaal in het verleden vond ik het meest boeiend. Ook al is het redelijk voorspelbaar, en dat geldt voor het gehele boek, toch zit er genoeg drama en emotie in om het interessant te houden. Het einde van ‘Boodschappers van de storm’ brengt niet alleen de verhaallijnen van het laatste deel goed bij elkaar, maar wet zeker ook de serie als geheel mooi af te sluiten.

Goede combinatie van historische feiten en fictie
De serie ‘Tuinen van Heligan’ is een mooi gecombineerde verhaallijn met historie en romantiek. Een gedetailleerde en verbeeldende manier van schrijven maakt nieuwsgierig naar de echt bestaande Tuinen in Cornwall.

Informatie over het boek
Titel: Boodschappers van de storm - Tuinen van Heligan, deel 3 | Originele titel: Boten des Sturms | Auteur: Inez Corbi | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Olga Groenewoud | Eerste druk: 2023 | Nederlandse uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 302 | ISBN 978 94 005 1600 7

De wind over het land - Franco Faggiana

''Aan vriendschap kan geen enkele worden toegekend. Er hangt geen prijskaartje aan. Het is er vanaf het begin, volledig, of het is er helemaal niet.''

Hier gaat het boek 'De wind over het land' over
Gregorio Bajocchi del Drago erft op zijn  zestiende, door een tragische gebeurtenis, de eeuwenoude wijnboerderij van zijn familie. Met veel hulp van enkele trouwe werknemers, onder wie de ouders van Gregorio's jeugdvriend Massino, kan het familiebedrijf overleven en krijgt Gregorio - die altijd een andere toekomst voor ogen had - de kans zichzelf ook buiten het boerenbedrijf te ontwikkelen. Door de jaren heen zal de vriendschap tussen hem en Massino een belangrijke rol blijven spelen.

Verhalen gebaseerd op waargebeurde feiten
Franco Faggiani is geboren in 1948 te Rome. Hij woont in Milaan en is werkzaam als journalist en auteur. Met zijn debuutroman ‘Tussen twee werelden’ wist hij direct de harten van vele lezers, binnen en buiten Italië, te veroveren. Maar eigenlijk gebeurde dat met elk boek dat van zijn hand uitkwam. De meeste van zijn boeken zijn te herkennen aan de bijzondere titels. Zo is er ook het prachtige boek ‘Het jaar dat Shizo Kanakuri verdween’. Ook dat heb ik met veel plezier gelezen. Om even pauze te nemen van het schrijven, wandelt Franco  Faggiani graag uren in de bergen.

Net als zijn andere boeken is het boek ‘De wind over het land’ gebaseerd op waar gebeurde feiten. Dit keer stond het verhaal van een goede vriend model voor deze, laat ik het maar meteen zeggen, prachtige roman.   

Beeldende, emotionele en geloofwaardige schrijfstijl
Franco Faggiani heeft een zeer beeldende, bijna poëtisch-achtige manier van schrijven. Ondanks dat hij lange zinnen schrijft, met daarin veel details, is het verhaal heel duidelijk te volgen. Het is dan ook wel typisch Italiaans dat alles in een veel uitgebreidere versie wordt verteld, dan dat wij het zouden doen. De personages worden goed uitgewerkt en hebben scherpe, emotionele dialogen. Hierdoor wordt het verhaal ook echt geloofwaardig. De sfeerbeschrijvingen reflecteren het landschap, en stralen een soort van rust uit. Hierdoor lees je in een prettig leestempo stukje voor stukje verder.

Halverwege is het boek niet meer weg te leggen
Het boek ‘De wind over het land’ bestaat uit vier delen. Op die manier krijg je, als lezer, een mooie en goede kijk op het leven van Gregorio. Het is vooral de groei die hij doormaakt, dat het verhaal zo aantrekkelijk maakt. Vooral halverwege het boek begon het verhaal me echt te raken, en kon ik het boek nauwelijks nog wegleggen. In het derde deel komt er een verassende wending, en gaat het verhaal weer een hele andere kant op.

Vele thema's worden besproken, ook dementie en ouderdom
Auteur Franco Faggiani weet met het boek ‘De wind over het land’, net als bij zijn vorige boeken, weer zeer ontroerend te schrijven over vele verschillende thema’s. Zo komen familie, vriendschap, het belang van een gemeenschap, en liefde aan bod. Maar ook minder vaak besproken onderwerpen als dementie, ouder worden, klimaat en innovatie worden uitgebreid, boeiend uitgelegd en besproken. Dit alles is uiteindelijk verweven tot een magistrale roman, waarin steun voor én aan elkaar toch wel de belangrijkste rol speelt.

Je waant je in het noorden van Italië
Het boek ‘De wind over het land’ bracht me voor een aantal zeer plezierige leesuren naar het schitterende Noord-Italië. Naar een plek waar de tijd soms stil lijkt te staan. Waar je kunt thuiskomen, maar vooral kunt bijkomen, na de hectiek in de ‘buitenwereld’. Waar de natuur troost biedt en tevens een bron van inspiratie is. Maar waar je vooral kunt vertrouwen op een wederzijds respect en solidariteit. 

Informatie over het boek
Titel: De wind over het land | Originele titel: Basta un filo di vento | Auteur: Franco Faggiani | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2024 | Nederlandse eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 256 | ISBN 978 94 005 1746 2 

De kat die een bibliotheek ging redden - Sosuke Natsukawa

 

‘’Boeken bevatten de kracht van de vele mensenharten die ermee in aanraking zijn gekomen. Die kracht heeft mij uit de vuurzee getild. Ik was in staat dat te voelen, meer niet’’

En zo lees je in twee weken ineens twee boeken die over katten en het redden van mensen, dan wel boeken gaan. Healing Fiction noemen ze dat opkomende genre ook wel. Dit keer las ik het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ van Sosuke Natsukawa. Alleen voor de omslag zou je het al kopen. Hiervoor las ik het boek ‘Een kat op recept’ van Syou Ishida. De recensie daarover is te lezen op de site van www.stoerleesvoer.nl

Omschrijving van het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’
De dertienjarige Nanami brengt het grootste deel van haar vrijde tijd door in een verlaten bibliotheek. Op een dag merkt ze dat haar favoriete boeken geleidelijk aan uit de schappen verdwijnen. Ze waarschuwt het bibliotheekpersoneel, maar niemand neemt haar serieus. Dan ziet ze tussen de boekenplanken een verdachte man in een grijs pak. Als een praatgrage kat haar te hulp schiet, gaan ze samen op een doldwaas avontuur vol gevaarlijke uitdagingen.

Is het een kinder- of volwassenen boek? Of beide?
Al snel vraag ik me af wat ik nu aan het lezen ben. Is het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ nu een kinder- of een volwassenen boek? Gezien de gebeurtenissen die zich al vrij snel in het verhaal ontwikkelen lees ik inderdaad een spannend, doldwaas en avontuurlijk kinderboek. Echter de wijsheden en levenslessen zijn meer van een volwassen niveau. Gedurende het lezen, en helemaal toen ik het uit had, kwam ik tot de conclusie dat het voor jong en oud geschikt is. En het boek meer over het leven verteld dan menig ingewikkeld filosofisch boek.

Het belang van boeken lezen
Het verhaal van ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ richt zich op het belang van lezen. Dat wordt op een hele goede, niet belerende, maar juist enthousiaste en nieuwsgierig makende manier gedaan. Het laat juist zien dat je door lezen kan reizen, zelfkennis kan opdoen en veel over andere mensen en geschiedenis kan leren. Dat lezen je sterk maakt voor het leven van alledag.

Lezen is ook een vorm van kracht opbouwen
Het hoofdpersonage Nanami is een dertienjarig meisje wat lijdt aan een heftige vorm van astma. Alhoewel dit iets te vaak genoemd wordt in het verhaal, is het juist haar zwakte die haar zo sterk maakt. Doordat ze met veel dingen op school niet mee kan doen, qua sport bijvoorbeeld, brengt ze des te meer tijd door in de bibliotheek. Dat is dus de plek waar ze al haar kennis vandaan haalt. Jammer is het af en toe wel dat de auteur het hoofdpersonage Nanami meer beschreef als een veel jonger kind. Ze had hier en daar de neiging om wat kleinerend over haar te praten.

Je moet wel openstaan voor fantasie
De avonturen die er in het boek beschreven worden zou je kunnen vergelijken met bijvoorbeeld met de boeken ‘Never Ending Story’ of ‘Narnia’. Zeker door de pratende kat, en andere dieren die aan bod komen. Je moet je hier als lezer dus wel voor open kunnen stellen. Dus ik kan me ook heel erg voorstellen dat er sommige lezers zullen afhaken zodra Nanami en de kat via het blauwe licht bij het kasteel aankomen.

Filosofisch en poëtisch
De schrijfstijl van auteur Sosuke Natsuke is eenvoudig, maar mooi en zelfs hier en daar filosofisch en poëtisch. De verhaallijn wordt goed opgebouwd en je beleeft het avontuur echt als spannend. Japanse auteurs staan erom bekend dat ze niet zoveel diepgang aan hun karakers meegeven. Dat is hier ook wel het geval, al zie je wel een duidelijke groei bij het hoofdpersonage Nanami.

Een aanrader voor jong en oud
‘De kat die een bibliotheek ging redden’ is een hartverwarmend en avontuurlijk verhaal. Het is geschreven als een sprookje maar het heeft een veel diepliggendere boodschap voor diegene die dat erin willen lezen. Eerder schreef Sosoku Natsukawa al het boek ‘Het verhaal van de kat die boeken wilde redden’. Ikzelf las die in het Engels, en heb daar ook erg van genoten. Dit boek zou als vervolg hierop gelezen kunnen worden, maar is ook prima als standalone te lezen. Ik raad ze jullie beide ten zeerste aan.

Informatie over het boek
Titel: De kat die een bibliotheek ging redden | Kimo wo mamoro to suru neko no hanashi | Auteur: Sosuke Natsukawa | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Roebi Heinst | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 188 | ISBN 978 94 005 1810 0