Dochter van de zee - Linda Wilgus

''Zwem...Kom naar huis...Er is niets onnatuurlijks aan de Bucca. Hij is de natuur zelf. Hij is een deel van de zee.''

Soms is een flaptekst al genoeg om je nieuwsgierigheid direct te wekken. Dat had ik direct bij het boek ‘Dochter van de zee’ van Linda Wilgus. De combinatie van een ruige kust, folklore en een mysterieuze afkomst sprak me meteen aan. Maar dat het verhaal uiteindelijk deze kant op zou gaan, had ik absoluut niet zien aankomen. Wat heb ik genoten van deze historische roman. Sterker nog, op sommige momenten deed het verhaal me zelfs een beetje denken aan Pirates of the Caribbean. Vanwege de avontuurlijke sfeer, de smokkelpraktijken, en de romantiek die als een rode draad door het verhaal lopen. Heerlijk leesvoer.

Hier gaat 'Dochter van de zee' over
Het verhaal van ‘Dochter van de zee’ speelt zich af aan het begin van de negentiende eeuw in Cornwall. De jonge weduwe Isabel keert terug naar het dorp waar ze als klein meisje aanspoelde en waar nog altijd het gerucht rondgaat dat ze de dochter van een zeegeest zou zijn. Wanneer ze betrokken raakt bij een groep smokkelaars en de gewonde kapitein Jack verzorgt, belandt ze in een wereld vol gevaar, geheimen en verboden gevoelens.

Linda Wilgus heeft een beeldende en boeiende schrijfstijl
Wat mij direct opviel tijdens het lezen, is de beeldende schrijfstijl. Auteur Linda Wilgus weet Cornwall en de zee werkelijk tot leven te brengen. Je hoort de golven tegen de rotsen slaan, voelt de zilte zeelucht en ziet de kleine vissersdorpen zo voor je. De omgeving vormt niet alleen het decor, maar is een onmisbaar onderdeel van het verhaal geworden. Juist die sfeervolle beschrijvingen zorgen ervoor dat je volledig terug de geschiedenis in wordt gezogen.

Sterke en ietwat mysterieuze personages
Ook de personages zijn een groot pluspunt. Isabel is een sterke hoofdpersoon die ondanks haar verdriet en onzekerheden langzaamaan toch haar eigen weg vindt. Ze maakt een geloofwaardige ontwikkeling door en groeit uit tot een vrouw die haar eigen keuzes durft te maken. Jack blijft aanvankelijk wat mysterieus, waardoor je nieuwsgierig blijft naar zijn verleden. Ook de bijfiguren geven het verhaal kleur en laten zien hoe belangrijk gemeenschap en vooroordelen kunnen zijn in een klein dorp.

Spanning wordt goed opgebouwd, je blijft doorlezen
De spanningsopbouw is uitstekend. Steeds wanneer je denkt te weten welke kant het verhaal opgaat, volgt er een nieuwe ontwikkeling. Dat maakte ook dat ik door bleef lezen. Slechts halverwege zakt het tempo iets in doordat sommige beschrijvingen dan wat uitvoeriger zijn dan nodig. Gelukkig duurt dat niet lang en weet Linda Wilgus de spanning weer snel terug te brengen.

Een debuut zo goed geschreven vraagt om meer
Voor een debuut is de roman ‘Dochter van de zee’ bijzonder indrukwekkend te noemen. Het is een prachtige mix van historische fictie, avontuur, romantiek en een vleugje mystiek. Linda Wilgus heeft mij aangenaam verrast en ik hoop dat dit nog maar het begin is van een mooie schrijverscarrière. Wie houdt van historische romans met een sterke personages, een mysterieuze sfeer en een vleugje avontuur, kan dit boek met een gerust hart aan zijn of haar boekenlijst toevoegen.

Specificaties Dochter van de zee

Auteur: Linda Wilgus | Uitgeverij: A.W. Bruna | Originele titel: The Sea Child | Vertaling: Monique Eggermont & Frouke van Es | Eerste uitgave 2026 | | Aantal bladzijden: 362 | ISBN 9789400518421

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Welkom in onze duisternis - Elke Emmermann

 

Onlangs ontving ik de uitnodiging om mee te doen aan de blogtour van het boek ‘Welkom in onze duisternis’. Het debuut van de Vlaamse auteur Elke Emmermann. Het verhaal beloofde een combinatie van thriller en mysterie, en dat sprak me meteen aan. Ook de kennismaking met een nieuwe auteur, vind ik altijd bijzonder. Tijdens het lezen werd mij al snel duidelijk dat dit geen alledaagse thriller is.  

Hier gaat het boek ‘Welkom in onze duisternis’ over
Grace bezit een gave: ze ziet een zwarte vlek in de aura van mensen die de dood naderen. Wanneer deze vlek bij haar echtgenoot opduikt, begint ze een wanhopige zoektocht om hem te redden. Tijdens haar zoektocht beseft ze dat hij niet is wie hij lijkt. Hoe dichter ze bij de waarheid komt, hoe meer Grace beseft dat haar eigen man misschien wel haar grootste bedreiging is.
Tegelijkertijd wordt Calista, een negentienjarig meisje met visioenen, brutaal ontvoerd. Ze ontwaakt in een faciliteit waar zich duistere praktijken afspelen. Wanneer ze ontdekt wat haar ontvoerders van haar willen, beseft ze dat de waarheid over haar gave gevaarlijker is dan ze had kunnen vermoeden.

De levens van Grace en Calista kruisen elkaar op een manier die beide vrouwen dwingt om hun grootste angsten onder ogen te zien.

‘Welkom in onze duisternis’ is een bijzondere mix van spanning en mystiek
Wat het boek ‘Welkom in onze duisternis’ direct onderscheidt van andere spannende verhalen, is de originele samensmelting van een psychologische thriller met een vleugje mysterie. Auteur Elke Emmermann weet het bovennatuurlijke element subtiel te verweven in een realistische kader. Hierdoor voelt het niet ongeloofwaardig. Integendeel: het versterkt de spanning.

Beeldende duistere, maar niet te zware schrijfstijl
De schrijfstijl van Elke Emmermann is toegankelijk en beeldend. Ze beschrijft situaties en emoties met een zekere flair, hierdoor kun je als lezer de sfeer goed voelen. Ze vertelt over dreiging, onbehagen, maar ook over de kwetsbaarheid van haar personages. Haar toon is wat duister, maar niet te zwaar. Precies goed genoeg, zo blijft de thriller met het mysterieuze aspect goed in balans. Tevens bespreekt ze ook thema’s als angst, vertrouwen en verlies.

Personages zijn origineel bedacht maar missen wat karakterontwikkeling
De personages zijn goed bedacht en ook wel interessant. Echter blijven ze qua karakterontwikkeling wat aan de oppervlakte zweven. Hun gevoelens en drijfveren worden wel benoemd, maar ik miste net dat beetje meer diepgang, waardoor ze niet écht tot leven kwamen. Er zat namelijk, voor mijn gevoel, veel meer in en ik had graag meer te weten willen komen over hun gedachten en emoties. Dan had ik ze ook beter kunnen begrijpen

Daarnaast duurde het, voor mijn gevoel, wat lang om echt in het verhaal te komen. De eerste hoofdstukken bouwen langzaam op. Na een tijdje werd de spanning wel meer en meer en in goede verhouding opgebouwd. Daarentegen komt het einde van het boek ‘Welkom in onze duisternis’, vrij plotseling. De snelheid waarmee de gebeurtenissen zich daar ontvouwen, staat in contrast met de trage opbouw van het begin. Het voelde ook een beetje een open einde, alsof dit verhaal nog niet helemaal klaar is. Wellicht dat het zelfs een vervolg verdient.

Een interessant en veelbelovend debuut
Ondanks die kleine kanttekeningen heb ik ‘Welkom in onze duisternis’ met plezier gelezen. Het is spannend, onderhoudend en verrassend, met een vleugje mystiek dat het onderscheidt van andere thrillers. Auteur Elke Emmermann laat zien dat ze het lef heeft om buiten de gebaande paden te schrijven. Als ze in haar volgende boek de karakters iets meer verdieping geeft en het tempo iets beter balanceert, zie ik haar uitgroeien tot een vaste naam binnen het genre.

Ik ben blij dat ik de uitnodiging voor de blogtour heb aangenomen, want dit was zonder meer een leuke en goede leeservaring. Bedankt Elke Emmermann en de uitgeverij voor het digitale recensie-exemplaar.

Wolf Gone Wild - Juliette Cross

 

Uitgeverij AW Bruna komt in de Heartbeat serie weer met een geweldig nieuwe serie. ‘Wolf Gone Wild’, is het eerste deel in de “Stay A Spell’’-serie van auteur Juliette Cross. Het is een charmante mix van urban fantasy, romantiek en humor en een verfrissende dosis spannende magie. Auteur Juliette heeft een verhaal geleverd dat niet alleen weet te vermaken, maar ook verrassend origineel aanvoelt. Dat heeft ze goed weten te doen, want in dit overvolle genre van bovennatuurlijke romantiek moet je van goeden huize komen wil je boven het koren uit steken. Het is Cross gelukt.

Hier gaat het verhaal over
Het verhaal speelt zich af in New Orleans. De stad die zo en zo al een mystiek karakter heeft. Cross weet het te verrijken met een levendige gemeenschap van heksen, weerwolven, vampiers en andere magische wezens. De lezer maakt kennis met Evie Savoie, een krachtige heks met een scherpe tong. Mateo Cruz, een weerwolf, heeft een bijzonder probleem: hij heeft zijn ‘wolf’ al maanden niet kunnen laten presteren. Dit zorgt voor een gevaarlijke situatie, die steeds nijpender wordt.

Mateo zoekt hulp Evie, in de hoop dat zij hem kan helpen zijn vloek te verbreken. In eerste instantie reageert Evie terughoudend, maar ze besluit toch haar magie in te zetten. Wat dan volgt is een langzaam ontluikende romance vol spanning, sarcasme en groeiend vertrouwen.

Goed uitgewerkte en interessante personages
Mateo is een typisch alfa-achtige held met een rauw randje. Echter toont hij ook genoeg kwetsbaarheid om hem sympathiek te maken. Evie is onafhankelijk, intelligent en niet bang om haar grenzen aan te geven. Beide personages worden goed uitgewerkt. Als lezer bouw je voor beide sympathie en medeleven op. Hierdoor beleef je het verhaal intenser.

De relatie tussen Evie en Mateo wordt langzaam opgebouwd en is niet al te zoet. De magie en de actie zijn in balans, en de subplot rond een mysterieuze vloek geeft het verhaal genoeg spanning om interessant te blijven.

Luchtige komische schrijfstijl maakt het boek net even anders
‘Wolf Gone Wild’ onderscheidt van andere boeken in dit genre door de luchtige, bijna komische toon waarmee het bovennatuurlijke wordt beschreven. Cross heeft een vlotte schrijfstijl, dit zorgt voor een goed leestempo. Ze weet haar personages tot leven te wekken middels pittige dialogen en veel chemie. De innerlijke strijd van Mateo met zijn wolf – die hij overigens Alfa noemt – wordt op een slimme manier verteld. Alfa heeft namelijk een eigen stem in het hoofd van Mateo. Dit leidt vaak tot hilarische, maar even vaak ook tot ontroerende momenten. Hierin zie je ook heel erg de strijd tussen de menselijke en dierlijke kant van Mateo.

Een veel belovende serie
Het boek Wolf Gone Wild is een goed eerste deel van wat een veelbelovende serie te worden. Het is een escapistisch verhaal voor liefhebbers van romantische fantasy, waarin magie liefde en familie centraal staan.  Het heeft geloofwaardige personages en een originele setting. Door de flinke dosis humor weet Juliette Cross een wereld neer te zetten waar je graag naar terugkeert.

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het digitale recensie exemplaar.

Titel: Wolf gone wild| Auteur: Juliette Cross | Uitgeverij: AW. Bruna / Heartbeat serie| Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 319 | ISBN e-book 9789044938692

Valse vrouw - Sharon Bolton

 

  ''En je rakelt geen verdrietige herinneringen op. Die zijn nooit weggegaan.’’

Olive Anderson eet deze avond alleen. Wanneer en onbekende bij haar aan tafel komt zitten en tegen de ober zegt dat ze haar vrouw is, brengt dit Olive flink van haar stuk. Maar de onbekende wil praten en is dat niet precies waar Olive behoeft aan heeft op deze eenzame winteravond? Haar hart luchten bij een vreemde. Ze durft haar vriendinnen namelijk niet te vertellen dat haar huwelijk, na zes maanden een nachtmerrie is. Iets waarvoor ze haar hebben gewaarschuwd.
Misschien had Olive moeten vragen met wie haar echtgenoot echt getrouwd was. Wellicht had ze kunnen weten dat deze ‘toevallige’ ontmoeting iets te maken zou hebben met haar en haar man, meneer Anderson. Er blijkt namelijk een reeks verdwenen vrouwen te zijn, die allemaal verband met hem houden. En wanneer de ochtend aan breekt is Olive de laatste in die reeks.

De boeken van Sharon Bolton zijn elke keer weer een feestje om te lezen. Of het nu gaat om ‘Op de vlucht’, ‘Die Zomer’ of ‘In het duister’, alle boeken zijn keer op keer psychologische thrillers die je op het puntje van je lees stoel doen laten zitten. Dan wel je nachtrust kosten. Haar boeken, en dat geldt ook wel weer voor dit boek ‘Valse vrouw’, zijn voorzien van geweldige plottwists. Daarbij komt nog eens kijken dat geen enkel personage zegt wie hij of zij daadwerkelijk is.

Het boek ‘Valse vrouw’, begint lekker mysterieus. Een vreemde aan tafel die claimt jouw vrouw te zijn en je vervolgens aan de praat weet te krijgen waardoor je emotioneel op je zwakst bent, en daar misbruik van maakt. Wat er vervolgens gebeurt valt hier en daar in de categorie ‘ietwat voorspelbaar’. Dat geldt dat voornamelijk voor het verhaal van Olive. Maar andere dingen voorzie je juist helemaal niet. Alle personages komen, door een driedeling in het verhaal, aan woord.
Hierdoor krijg je steeds een beetje meer informatie over de gebeurtenissen. Tevens geeft het beter overzicht van het geheel. Want er spelen zich, op zijn zachts gezegd, nogal vreemde dingen af in het verhaal.

Juist die onduidelijkheid maakt dat je door wil blijven lezen tot aan de ontknoping. Door de vlotte manier van schrijven, en de nodige cliffhangers, blijf je doorlezen. Voordat je het weet ben je aan het einde van het boek ‘Valse vrouw’.  Het verhaal heeft een, in vergelijking met haar andere boeken, ietwat teleurstellende uitkomst. Maar wellicht verwacht je als lezer ook wel steeds meer en meer van een auteur en houdt het op een gegeven moment gewoon op. Want in principe is het nog steeds een goed verhaal, waarmee ik me wederom heel goed vermaakt heb.

Titel: Valse vrouw | Oorspronkelijke titel:The Fake Wife | Auteur: Sharon Bolton | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Anda Witsenburg | Eerste uitgave: 2023 | Nederlandse eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 446 | ISBN 978 940 051 708 0

Terra di Sicilia - De terugkeer van de patriarch, Mario Giordano

'Waarom nemen mensen een besluit? Wat veroorzaakt een bocht in de weg van het lot? Wat leidt tot wat? Het leven drijft ons alle kanten op, in de oceaan van mogelijkheden moeten we telkens weer naar de oppervlakte op adem te halen en om beslissingen te nemen, maar het liefst zouden we onze tijd verdromen op de modderige bodem van ons bestaan.''

Sicilië, eind negentiende eeuw. Barnaba Carbonaro groeit op in grote armoede. Op jonge leeftijd begint hij te werken in de productie van citrusvruchten. Sicilië is een traditionele plek, waar familie het hoogste aanzien heeft, maar tegelijkertijd begint de wereld door industrialisatie drastisch te veranderen. Barnaba verlangt dan ook naar avontuur en handel. Als hij voor zaken in München is, ontdekt hij algauw dat de Duitsers hunkeren naar zuidvruchten en vitaminen. Door zijn humor en moed groeit Banrnaba uit tot een gerespecteerd Citrus handelaar, gedreven door een onverzadigbaar verlangen. Barnaba krijgt vierentwintig kinderen, verdient een fortuin en verliest alles.

Auteur Mario Giardano (1963), is als zoon van Italiaanse immigranten, geboren in München. Hij is schrijver van zowel boeken als voor scenario's. Zijn roman zijn vertaald in meer dan vijftien talen. Tevens is hij de auteur achter de 'Tante Poldi-serie'. Deze serie omschrijft hij zelf als knussen thriller. Echter is zijn nieuwste boek 'Terra di Sicilia' van een heel ander kaliber. Het verhaal is gebaseerd op zijn eigen Italiaanse familie.
Mario Giardano schrijft naast romans ook prentenboeken en verhalen voor jongeren. Een uitgebreid interview met de auteur is te lezen op de site van Hebban.nl

Het boek ‘Terra di Sicilë’ begint voorin met een stamboom en een lijstje met alle namen die voorkomen in het verhaal. Dat is wel heel handig, want dat maakt het, hier en daar wat chaotische verhaal, wat overzichtelijker. Zeker omdat vele namen ook nog eens op elkaar lijken, en de tijdslijn niet chronologisch is. Achterin staat nog een woorden- en termenlijst ter verduidelijking, voor diegene die niet zo thuis zijn in de Italiaanse taal. Het verhaal beslaat de periode tussen 1890 en 1960 en verplaatst zich van Sicilë naar München en weer terug. Hierbij wordt niet alleen de familiegeschiedenis van de auteur Mario Giordano uit de doeken gedaan maar komen er ook verschillende geschiedkundige gebeurtenissen .

‘Terra di Sicilia’ is niet alleen qua aantal bladzijden een lijvig boek, het is ook een zeer interessant en lijvig verhaal. De schrijfstijl is zeer beeldend en levendig maar het is wel literatuur dus het vraagt van de lezer wel echt een andere manier van lezen. Neem dan ook vooral de tijd voor dit boek ( ook voor het vervolgdeel) want het is meer dan de moeite waard. Vooral wanneer je in ogenschouw neemt dat ‘Terra di Sicilia’ berust op waargebeurde feiten. De schrijver neemt je bij de hand en maakt je onderdeel van zijn familie, waarbij hij niets of niemand schuwt, maar zich ook niet schaamt of verantwoordelijkheid neemt voor de dingen die er plaatsgevonden hebben.

Het levensverhaal van zijn voorouders is zeker niet alleen maar rozengeur en maneschijn. List en bedrog, angst en verdriet, verlies en overwinning maar zeker ook liefde en geluk komen aan bod. Dit alles met veel respect en eerbied geschreven. De warmte van Sicilë is voelbaar, net zoals de kilte van München. Neem de tijd voor dit boek en wanneer je er dan helemaal in zit, lees dan gelijk verder in het vervolg deel: ‘Terra di Sicilia’ – de vrouwen van de familie Carbonaro. Dit keer wordt de familiegeschiedenis wederom verteld maar dan door de ogen van drie generaties vrouwen. Dit levert een hele andere kijk op gebeurtenissen. Het  zijn vooral de emoties die de auteur Mario Giardano in dit tweede deel zo mooi weet te schrijven. Heel knap wanneer je als mannelijke auteur, vrouwelijke emoties zo weet te omschrijven.

Dit is het verhaal van Terra di Sicilia – de vrouwen van de familie Carbonaro.
Pina droomt ervan om een leider te zijn. Anna wil niets liever dan zingen. Maria wil een broek mogen dragen. Drie vrouwen uit de familie Carbonaro vertellen hun verhaal: over een archaïsch Sicilië aan het einde van de negentiende eeuw. Over de vloek van hun voorouders, over wonderen, illusies en kleine triomfen. Over liefde en geweld, over kleermakers, charlatans en verdrietige geesten.
Ze vertellen over thuiskomen en buitenlands zijn, nachten vol bombardementen en over hoe het geluk hen altijd heeft gevonden. Dit is het veelbewogen leven van drie vrouwen die standvastig hun zelfbepaalde paden banen.
Een reis die voert van Sicilië naar Duitsland en die meer dan een eeuw beslaat.

Iets in de manier van schrijven, en dan doel ik vooral op de wonderen/illusies en geesten, deed me denken aan ‘Het huis met de geesten’ van Isabel Allende of ‘Chocolat’ van Joanne Harris. Ook twee van mijn favorieten.

 

‘’Een hart wit als sneeuw. Een liefde die raast als een storm. Een geheim om mee de dood in te nemen’’

Ivy is opgegroeid te midden van de bevroren meren en ongerepte bossen, omringd door de sneeuw waar ze zo van houdt. Na een groot verlies moet ze naar Californië verhuizen, maar ze kan aan niets anders denken dan wat ze achterliet. De enige familie die Ivy nu nog heeft, is haar peetvader John. Maar zijn zoon, Mason, is niet langer het schattige jongetje van wie ze als kind foto's zag. Hij is inmiddels volwassen en heeft de priemende ogen van een wild dier. De eerste keer dat hij naar haar lacht – dreigend, zijn perfecte lippen opgetrokken – weet ze dat met hem samenleven niet makkelijk gaat worden. Mason wil haar niet in zijn huis en doet er niets aan om dit te verbergen.

Terwijl Ivy probeert haar hoofd boven de woeste golven van haar nieuwe leven aan de oceaan te houden, blijven Canada's ijzige mysteries haar achtervolgen. Ook al doet ze er alles aan om haar hart, wit als sneeuw, nog een keer te laten bloeien en zo de winterse kou te overwinnen.

Dit mooie vormgegeven leesexemplaar ‘Zoals de sneeuw valt’, mocht ik ontvangen van uitgeverij A.W. Bruna. De omslag heeft zachte pastelkleuren en de zijkant van de bladzijden zijn prachtig gekleurd met roze en ijskristallen. Een parel in je boekenkast.

Auteur Erin Doom is een pseudoniem van een Italiaanse schrijfster die haar carrière begon met het schrijven van korte verhalen op het platform Wattpad. Hier behaalde 6 miljoen lezers. Vervolgens schreef ze haar debuutroman ‘De Tranenmaker’. Dit werd wereldwijd een ware TikTok sensatie waar zelfs de filmrechten reeds van verkocht zijn.

Net als het boek ‘De Tranenmaker’, is ook ‘Zoals sneeuw valt’ weer een heel bijzonder verhaal wat vele thema’s aanstipt. Onderwerpen waar met name jongvolwassenen mee te maken hebben, zoals: vriendschappen, teleurstelling, angst, rouw, liefde en volwassen worden. Met name het zoeken naar je eigen identiteit en je plekje in de maatschappij is een groot onderwerp.

Erin Doom heeft een geheel eigen manier van schrijven, ze schrijft op een poëtische manier die wel beeldend is. Daarin weet ze personages goed weer te geven en hun angsten, hoop en hunkeringen goed te beschrijven, echter worden ze niet heel erg uitgediept. Daardoor blijft ‘Zoals sneeuw valt’ wat oppervlakkig. Ook is het verhaal van de nalatenschap wat ongeloofwaardig. Al zorgt die tegelijkertijd wel voor de mysterie en de actie in het verhaal.
De auteur heeft de neiging om zich te verliezen in het teveel beschrijven van details. Hierdoor raak je als lezer soms niet alleen de draad van het verhaal kwijt maar ook je interesse. Dan begin je een beetje op te zien tegen de vele bladzijden, want het ‘Zoals sneeuw valt’ had wellicht wat beknopter beschreven kunnen worden. Ook het aantrekken en afstoten tussen de twee hoofdpersonages gaat me net iets te lang door waardoor het geen nieuwsgierigheid meer opwekt maar juist irritatie.

Desalniettemin heeft Erin Doom met ‘Zoals sneeuw valt’ weer een indrukwekkend boek geschreven waarin ze de strijd van het hoofdpersonages, niet allen met zichzelf maar ook met haar omgeving, goed heeft weergegeven. Hierin is het vooral bijzonder dat je een verhaal eens leest vanuit een introvert persoon. Dat geeft toch een hele andere dimensie aan gebeurtenissen.
Ook de vader en Mason worden goed neergezet. Door middel van flashbacks in het verhaal krijg je een goed beeld van hun verleden en snap je de manier van doen in het heden. De verhaallijnen van de moeder en de vriendgroep van Ivy worden, naar mijn mening, minder goed uitgewerkt. Daar zijn nog wel wat open eindjes.

Net als ‘De Tranenmaker’ is ‘Zoals sneeuw valt’ een heel bijzonder verhaal wat vele lezers weer zal boeien. Het is vooral het einde wat me deed smelten; de allesomvattende liefde en het geloof in het vinden van jezelf. Al kwam dat einde wel erg plotseling, en werd het wat kort door de bocht beschreven ten opzichte van de rest van het, hier en daar, wat langdradig verhaal.
Of ‘Zoals sneeuw valt’ het net zo een grote sensatie wordt als ‘De Tranenmaker’ is nog maar de vraag. Het is zeker een aanrader als je even een boek wil lezen wat anders dan anders is, en zeker niet alleen voor Young-Adult. Ook voor volwassen is het prima te lezen.

Titel: Zoals sneeuw valt | Oorspronkelijke titel: Nel modo in cui cade la neve | Auteur: Erin Doom | Uitgeverij: A.W. Bruna | Eerste uitgave: 2024 | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Genre: Young-Adult, Fantasy, roman | Aantal bladzijen: 493 | ISBN 978 94 005 1701 1

Erfgrond - Maria Turtschaninoff

''We zouden kunnen verdwijnen. Misschien doen we dat al. Want zoveel andere soorten zijn al verdwenen. Waarom zouden wij mensen anders zijn? Maar de plek verdwijnt niet. Die verandert, maar blijft bestaan.”

Österbotten, 17e eeuw. De afgezwaaide Zweedse soldaat Matts krijgt een pachtboerderijtje toegezegd in het beboste oosten van het rijk. Hij noemt de plek Nevabacka: hij zal de drassige grond met eigen handen bedwingen. De aarde geeft hem voldoende terug, zolang hij in vrede leeft met het veen.
Generaties nazaten komen en gaan, elk met een eigen unieke stem. Van de kapelaan die vlucht voor de Russen en zich op Nevabacka verbergt tot de boerendochter die ervan droomt onderwijzeres te worden.

Vierhonderd jaar na Matts arriveert er een vrouw met een urn op een stil Nevabacka. Hoewel ze er zelf bijna nooit kwam, draagt zij de verantwoordelijkheid voor de familieboerderij nu haat moeder er niet meer is. Zal zi zich deze plek, de natuur en haar erfgrond eigen kunnen maken?

De natuur als hoofdpersonage
Het is even wennen want de hoofdrol is dit keer niet weggelegd voor een personages maar voor een stuk land. Een stuk veengrond in Österbotten, gelegen in West-Finland. Het boek ''Erfgrond' vertelt het verhaal van een boerderij door vier eeuwen heen. Je leest over het wel en wee van de boerderij en zijn bewoners, maar ook over periodes van oorlog, epidemieën, en voor- en tegenspoed.

Over deze gehele periode passeren er nogal wat personages, en ook al komen ze allemaal niet heel uitgebreid aan bod, je krijgt als lezer wel genoeg inzicht in hun karakters om een band met ze op te bouwen. De groei van de mens door de eeuwen heen is ook goed beschreven. Het is hier en daar soms wel even puzzelen wat de onderlinge connectie tussen de personages is, maar uiteindelijk valt alles op zijn plek.

Afwisselende schrijfstijlen
Het is wel een apart verhaal en niet alleen qua schrijfstijl. De schrijfstijl van het boek 'Erfgrond' is zeer afwisselend en leest erg vlot. Soms wordt er verteld vanuit een briefwisseling, dan weer vanuit een dagboek. Soms is er een alwetende verteller, dan weer een vertelling vanuit het perspectief van een personages. Wel is het meeste geschreven als een soort van poëzie en/of treurzang.

Mysterieus laagje
‘Erfgrond’ is denk ik wel een boek wat je aan moet spreken, niet alleen qua schrijfstijl maar ook qua onderwerpen. Zo komen er ook een aantal bosbewoners en magische wezens met verborgen krachten voorbij. Het boek heeft een mysterieus laagje, daardoor is het moeilijk te achterhalen of de bewoners van de boerderij de magische wezens nu echt beleven of dat het een gedachtenspinsel is.
Dit magische aspect is niet duidelijk op de achterkant aangegeven.

De plek verandert maar verdwijnt niet
Dit soort boeken zijn best lastig te recenseren omdat het een apart genre betreft. Ikzelf ben niet zo van de magische wezens maar toch kon ik me er in dit verhaal overheen zetten. De reden daarvoor is de liefde die schrijfster Maria Turtschaninoff in elke regel gestopt heeft. Dat was tijdens het lezen heel duidelijk voelbaar. Mooi gedaan.
De liefde voor mensen, maar voornamelijk de liefde voor de natuur is duidelijk het hoofdthema. Het hele verhaal is eigenlijk een ode aan de natuur en daarmee de verstandhouding tussen de mens en de natuur.
Er is heel veel respect voor alles wat groeit en bloeit. Ook komt heel duidelijk naar voren dat het leven vergankelijk is maar dat de plek waar je woont, welllicht in een andere vorm, altijd zal blijven bestaan. En als je er dan zo over leest is dat een prachtig gegeven en zet het je aan tot denken.

Dit boek moet je zelf ervaren
Altijd fijn als boeken je als lezer emotioneel raken. En je weer even laten weten wat je plekje hier op aarde is.
‘Erfgrond’ is een boek dat je zelf moet ervaren. Ik raad het lezen ervan zeker aan.
Blij dat ik door De club van Echte lezers op ‘Erfgrond’ geattendeerd werd en een recensie-exemplaar mocht lezen.

De tranenmaker - Erin Doom

‘’Verlangen naar een familie. Een onmogelijke liefde. Sommige dingen zijn het waard om voor te vechten. Maar soms sta je er alleen voor.’’

TikTok sensatie uit Italië
‘De Tranenmaker’ van Erin Doom is bekend geworden door de vele emotionele filmpjes op TikTok/Booktok. Binnen een korte tijd sprak de jeugd, met name in Italië, nergens anders meer over. Het ene commentaar was nog ontroerender dan het ander en als je het nog niet gelezen had moest je dat vast en zeker doen. Het werd, in 2022, het bestverkopende boek in Italië en is nu ook hier in de Nederlands vertaling te lezen.
Toen ik via uitgeverij AW. Bruna dan ook de gelegenheid kreeg om ‘De Tranentrekker’’ te mogen lezen aarzelde ik geen moment, ondanks dat het boek in de categorie Young Adult valt. Zo nu en dan vind ik het zelfs fijn om een boek in deze categorie te lezen. Emoties worden namelijk op een heel ander niveau beschreven dan bij volwassene boeken, maar daarover later meer.

Auteur Erin Doom
Erin Doom is het pseudoniem van de Italiaanse schrijfster Matilda. Ze heeft rechten gestudeerd en had al wat korte verhalen geschreven op het platform Wattpad, waar ze de harten van ruim 6 miljoen lezers al mee wist te veroveren. Omdat ze nogal wat onzeker en verlegen is besloot ze te schrijven onder een andere naam. Dat ze met een roman bezig was wisten zelfs haar ouders niet. Tijdens een interview omschrijft ze haar anonimiteit zelf als de onzichtbaarheidsmantel van Harry Potter. Maar na een boekenbeurs in Turijn, waar ze werd geweigerd bij bepaalde evenementen omdat ze geen schrijfster zou zijn, besloot ze haar ware naam bekend te maken en te genieten van alles wat hoort bij het schrijven van boeken.

Het verhaal:
In de Grave, het weeshuis waar Nica opgroeide, werden altijd verhalen verteld bij het kaarslicht. Het bekendste was dat van de tranenmaker, een mysterieus figuur met ogen zo helder als glas, en de veroorzaker van alle angsten die mensen voelen.
Op haar zeventiende is het moment gekomen om de verhalen uit haar kindertijd achter zich te laten. Nica’s droom wordt werkelijkheid als een echtpaar haar wil adopteren. Maar ze is net de enige. De rusteloze, mysterieuze Rigel wordt samen met haar geadopteerd. En hij is de laatste persoon die Nica als broer zou wensen. Rigel is intelligent, speelt betoverend piano en is onvoorstelbaar knap. Maar hij heeft een donkere, onaangename kant.
Hoewel Nica en Rigel een verleden delen vol verdriet en gebrek aan liefde, is het onmogelijk om samen te wonen. Vooral als de legende hen achtervolgt en de tranenmaker echt lijkt te bestaan. Maar Nica heeft er alles voor over om haar droom te beschermen.

‘’En op de rand van onze laatste bladzijde begreep ik dat eeuwigheid bestaat, voor wie mateloos liefheeft, al is het maar een ogenblik. Elk einde is slechts een nieuw begin.’’

Eerlijke intense emoties maken het zo herkenbaar voor jongeren
Hoe wordt een boek een bestseller en is het dan altijd ook een bestseller? Zou het ook zoveel gelezen en geprezen worden als het niet op TikTok verschenen was en verdiend het de grootste aanbevelingen ook wel?
Bij deze kan ik al direct beamen dat het boek boordevol emoties zit, die het zeker waarmaken dat dit boek een bestseller geworden is. Al is het verhaal hier en daar wat overdreven, langdradig of geheel terecht juist mooi en ontroerend.
De proloog weet meteen te boeien, maar na hoofdstuk tien merk ik wel dat de verveling en de irritatie een beetje toeslaat. De verering aan het adres van de hoofdpersoon Rigal is nu echt wel op zijn hoogtepunt geweest, net als de onzekerheid van Nica. Maar voor het verhaal is het wel nodig, want zo krijg je inzicht in de reden waarom de dingen gaan zoals ze gaan. Eenmaal terugblikkend op de periode die de twee in het weeshuis hebben meegemaakt krijg je als lezer verscheidenede keren een brok in je keel.

Ondanks alle gevoelens blijven de karakters wat oppervlakkig
Dat komt ook door de schrijfstijl van Erin Doom. Ze weet de hoofdpersonages goed weer te geven. En angsten, hoop en de hunkering naar liefde zijn goed omschreven. Toch hadden de personages, wat mij betreft wel wat dieper uitgewerkt mogen worden. Het is allemaal wat oppervlakkig. Maar dat is dan waarschijnlijk het verschil tussen Young Adult en volwassen romans. Het er nog meer op in gaan is wat een volwassenen lezer wellicht mist en graag zou willen. Voor Young Adult is dit al net over de grens heen. En zo is het dan ook prima, en snap ik de sensatie over het boek. Vooral hoe Rigal wordt geadoreerd door meiden zal menigeen herkennen. Daarnaast zal de ‘onzichtbaarheid’ van Nica ook voor vele herkenbaar zijn. Volwassen lezers zijn verder in hun ontwikkeling dus zullen hier afhaken.
De mysterieusheid die om het personages 'de tranenmaker' hangt is heel goed gedaan en Erin Doom weet de complexheid rondom dit personage tot het einde aan toe goed vol te houden. Dat geeft ook de sinistere en donkere sfeer aan het boek.

Op zoek naar je identiteit en verwerken van trauma
Maar daardoor is het geen minder goed boek, want het is juist die emotie die het zo intens herkenbaar maken. Dat Erin Doom een andere schrijfstijl heeft dan andere ligt hem ook in het feit dat ze een poëtische stijl heeft. Ze beschrijft situaties vaak (wat) lang en uitgebreid. Is dat haar manier van schrijven of komt hier het Italiaanse temperament om de hoek kijken. Altijd klaar voor drama.
Het is een steeds terugkerend thema in het verhaal: het verwerken van een trauma, het een plek weten te geven in je leven en te zorgen dat je eigen identiteit behoud. Of op zijn minst uit weet te zoeken wie je in werkelijkheid bent en wat je in het leven wil. Alleen daarom al spreekt het zoveel Young Adult lezers aan. Daarnaast is het de prachtige lay-out van de kaft die niet in je boekenkast missen mag.

Titel: De tranenmaker | Oorspronkelijke titel: Fabriccante di Lacrime | Auteur: Erin Doom | Uitgeverij: AW Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2021 | Gelezen uitgave: 2023 | Aantal bladzijden: 494

De mensen die bleven - Lisa Jewel

''Vier doden. Een onopgelost mysterie. Een familie waarvan de geheimen niet voor eeuwig begraven kunnen blijven...''

Londen, juni 20219. In de vroege ochtend wordt langs de oever van de Theems een zak met menselijke resten gevonden. Inspecteur Samuel Owusu laat de resten onderzoeken en het blijkt dat ze al jaren oud zijn. Het betreft een jonge vrouw die door een zware klap op haar schedel om het leven zou zijn gekomen. Ook bevinden zich in de zak enkele andere aanwijzingen. Waaronder de zaden van een zeldzame boom.
Dit leidt inspecteur Owusu naar Chelsea, naar een huis waar dertig jaar geleden die mensen dood werden aangetroffen in de keuken, terwijl er boven een baby lag te huilen. Het onderzoek brengt ze verder naar Chicago. Naar een broer en zus die wanhopig op zoek zijn zijn de enige persoon die ze iets zou kunnen vertellen over hun verleden.

Lisa Jewell is ondertussen al lang geen onbekende meer in de thriller wereld. Met titels als 'Toen was ze weg', 'Ik volg je' en 'Die nacht verdween ze' schreef ze zichzelf keer op keer de bestsellers lijsten in.

Wat elke keer weer opvalt aan de verhalen van Lisa Jewell is de vlotte opbouw en de realistische schrijfstijl. Ze heeft meerdere lagen in het verhaal die op het einde goed samen komen. Ze schrijft dialogen goed uit waardoor emoties tot leven komen.
Echter voor je bij het einde bent krijg je als lezer wel het nodige te verstouwen. Jewell heeft nogal een heftige manier om gevoelens en gebeurtenissen te beschrijven met betrekking tot mentale, fysieke en emotionele mishandeling. Dit kan sommige lezers afschrikken maar liefhebbers van bijvoorbeeld Karen Slaughter zullen dit juist weer geweldig vinden. Ikzelf hang daar een beetje tussenin.
Wel wordt er erg veel geswitcht tussen personages en tijdlijnen. Als lezer moet je je hoofd er dus wel echt bij houden. Daarbij is het wel knap dat ze maar mondjesmaat informatie weggeeft en je dus tot het einde toe met vragen blijft zitten. En dat is natuurlijk altijd goed wanneer een verhaal je zo lang weet bezig te houden.

'De mensen die bleven' is in principe het vervolg op het vorige boek van Lisa Jewell 'De mensen boven ons'. Ik ben er zelf altijd een voorstander van om delen wel achter elkaar te lezen maar 'De mensen die bleven' geeft genoeg aan de lezer prijs over het vorige deel om ook als standalone te kunnen lezen. 

Tot de dood ons scheidt - Alice Feeny

        ''De reden waarom iemand liegt is bijna interessanter dan de leugen zelf''

Adam en Amelia zitten in een flinke huwelijkscrisis. Als ze een weekendje in de Schotse Hooglanden winnen, zien ze een lans om nader tot elkaar te komen.
Elk jaar op hun trouwdag geven ze elkaar een nostalgisch cadeau - en elk jaar schrijft Amelia een brief aan Adam, die ze hem nooit laat lezen. Tot nu.
Ze weten allebei dat dit weekend hun huwelijk kan maken of breken. Maar ze hebben de reis niet zomaar gewonnen. Een van hen liegt, en er is bovendien iemand die hun geen 'eind goed al goed' gunt...

Tien jaar huwelijk. Tien jaar geheimen. Een jubileum dat ze nooit meer zullen vergeten.

De schrijfster Alice Feeny schreef eerder al internationale bestsellers zoals 'Soms lieg ik' en 'Ik weet wie je bent. Thrillers die niet alleen een psychologisch spel tussen de hoofdpersonages bevatten, maar die ook regelmatig de lezer op het verkeerde been weten te zetten. Niets is wat het lijkt en niets loopt zoals verwacht.

Feeney weet in 'Tot de dood ons scheidt' een heel verhaal te schrijven met zeer weinig ingrediënten: een tot vakantieverblijf omgebouwde kapel in de Schotse Hooglanden, drie hoofdpersonages en een hond. Ingesneeuwd en zonder Wifi ontstaat er een sfeer waarvan je als lezer hoopt er nooit in te belanden. En dan rijst ook nog de vraag: gaat het hier om iets paranormaals of zijn er andere duistere sferen in het spel?

Elk hoofdstuk is vertelt vanuit een ander personage, zo wordt het verhaal vanuit alle kanten belicht. Dan zijn er ook nog, de nooit verzonden, brieven van Amelia. Hierin is duidelijk de ommekeer in hun huwelijk mee te lezen. Maar het geeft ook en inkijkje in haar psyche. 
De stukjes van Adam zijn wat afstandelijker en zakelijker. Maar dat hij een geheim met zich meedraagt is duidelijk. En dan is daar nog  'Robin'. In haar hoofdstukken voel je alleen maar onheil hangen.
De hoofdpersonages zijn goed uitgewerkt. Personage Adam lijdt aan een zeldzame en weinig bekende, neurologische aandoening: Prosopagnosie. Hierdoor herkent hij geen gelaatstrekken en dus ook niet die van zijn vrouw. Dit maakt niet alleen hem onzeker, maar zijn vrouw Amelia ook.

Doordat elk hoofdstuk niet al te lang duurt en eindigt met een cliffhanger, heb je dit boek zo uit. Het einde heeft echter nog wel een gigantische, onverwachte twist waardoor je als lezer verrast achter blijft. 
Er zijn ongetwijfeld veel betere psychologische thrillers, die nog meer op de psychen van de hoofdpersonen en de situaties ingaan, maar dat neemt niet weg dat Alice Feeney met haar boek 'Tot de dood ons scheidt' weer voor heel prettig leesvoer heeft gezorgd.

Verkeerde plaats, verkeerde moment - Gillian Mc Allister

             ''Maar de toekomst kennen is erger dan de toekomst niet kennen.''

In de nacht dat de wintertijd ingaat staat Jen te wachten tot haar zeventienjarige zoon thuiskomt. Als hij eindelijk de straat in loopt, kan ze niet geloven wat ze ziet. Haar grappige, lieve tienerzoon vermoordt een vreemdeling, vlak voor hun huis. Ze heeft geen idee wat er gebeurd, maar weet wel dat haar zoon diezelfde nacht in de gevangenis belandt, en dat zijn toekomst voorbij is.
Jen valt in een onrustige diepe slaap, en als ze de volgende dag wakker wordt is het gisteren. En na de volgende nacht is het eergisteren. Elke dag dat ze wakker wordt, is het een dag eerder. Een dag die haar de kans biedt om de moord te voorkomen en haar zoon te redden.
Want ergens in het verleden kan ze misschien de toekomst veranderen.

Wat een steengoede psychologische thriller heeft Gillian McAllister geschreven!

Het concept wat voor het boek 'Verkeerde plaats, verkeerde moment' gebruikt is kennen vele wel vanuit de film 'Groundhog Day': ''Elke dag wakker worden en dan dezelfde dag als ervoor beleven''.
Auteur Gillian McAllister tilt dit echter naar een nog hoger niveau en gaat nog een paar stappen verder. Heel ingenieus neemt ze de lezer mee terug de tijd in om zo de toekomst te kunnen veranderen.  

Met een overtuigende schrijfstijl en goed uitgewerkte personages weet ze je als lezer tot het einde aan toe te boeien. Nergens wordt het verhaal ongeloofwaardig, wat gezien het onderwerp heel makkelijk zou kunnen gebeuren. 
Het teruggaan in de tijd heet een tijdlus, wat je zou kunnen vergelijken met een déjà-vu. Een déjà-vu hebben we allemaal wel eens ervaren. Een tijdlus is de overtreffende trap hiervan. Echter is het nog nooit wetenschappelijk bewezen dat het echt bestaat.

Maar als het al bewezen moet worden dan heeft schrijfster Gillian McAllister daar wel voor gezorgd. Zo geloofwaardig heeft ze het beschreven.
Het boek is de perfecte thriller geworden waarbij je als lezer constant op het puntje van je stoel zit. Na het dichtslaan blijft het verhaal ook nog wel een tijdje aan je kleven. Als een auteur dat voor elkaar krijgt weet je dat je misschien wel de beste thriller van het afgelopen jaar heb zitten lezen.

Wintereiland - Katrine Engberg

''Als het bestaan wankelt, is het enige wat je kunt doen het op pauze zetten.''

Jeppe Korner is met verlof van de politie. Om zijn liefdesverdriet te verwerken houdt hij zich tijdens de winter schuil op het eiland Bornhom.  Onbedoeld raakt hij betrokken bij een duister mysterie wanneer hij de helpende hand biedt bij een zagerij op het eiland. 

Zijn collega Anette Werner heeft in Kopenhagen nu de leiding over het onderzoek naar een onthoofd lichaam dat is opgegraven in een speeltuin.
Esther de Laurenti is op Bornholm om haar rouw te verwerken. Ze schrijft aan een biografie over een antropologe met een geheimzinnig verleden.

Wanneer Anette voor onderzoek ook naar het eiland Bornholm moet is een samenwerking met Jeppe onvermijdelijk. Maar ook de bezoekster Esther draagt bij aan het moordonderzoek. Want met de informatie die zij vindt tijdens haar onderzoek stuit ze ook op een onopgeloste moord.
Hebben we het hier over hetzelfde slachtoffer en wat hebben hun bevindingen dan allemaal gemeen? Weten ze hun gedeelde informatie op tijd te bundelen en zo de moordenaar te stoppen voordat hij opnieuw toeslaat?

'Wintereiland' is reeds het vijfde deel wat Katrine Engberg schreef rondom de rechercheurs Jeppe Korner en Anette Werner. De boeken komen uit onder de titel 'Bureau Kopenhagen'. 'Wintereiland' is het vierde deel (één deel is niet vertaald). De boeken kunnen op zich los van elkaar gelezen worden maar geven als serie meer dynamiek aan het verhaal en zeker aan de personages.

Beide hoofdpersonages hebben alles in zich om een droompaar te vormen voor een spannende serie. Ze zijn allebei zeer gedreven in hun vakgebied en hebben de nodige privéproblemen. Hun kracht ligt voornamelijk in hun samenwerking. Gedurende het verhaal, maar zeker per opvolgend deel van de serie, blijven hun personages groeien.

Wat de boeken verder zo aantrekkelijk maakt zijn de bijfiguren. Die zijn in elk nieuw deel bijna het hoofdpersonage. Zonder hun geen nieuw verhaal. Heel knap gedaan.

Auteur Katrine Engberg heeft een vlotte en geen moeilijke schrijfstijl.  Hierdoor vlieg je door het verhaal heen. In 'Wintereiland' heeft Engberg het zichzelf wel wat lastig gemaakt want ze maakt soms verwarrende zijsprongen. Zo vraag je je bijvoorbeeld af wat het verhaal van het kerkgenootschap toe te voegen heeft aan het verhaal. Ook valt de spanning hier en daar wel eens even weg. Door kleine cliffhangers hier en daar blijf je als lezer wel geboeid. Zo komt ook dit deel tot een goed en verassend einde.

Het is te hopen dat het duo Jeppe en Anette in de toekomst nog veel meer zaken samen mogen gaan oplossen.

Ik kan niet slapen - Steve Frech

 ''...De geheimen van dit huis leven voort, gaan schuil in de schaduw bovenaan de trap, in de fluistering aan het einde van de gang en in het huilen van het meisje achter de deur van een lege kamer. Ze zijn er nog altijd en wachten af...''


Intro
Wanneer weduwnaar Daniel Price met zijn achtjarige dochter Caitlyn naar het prachtige Nightingale House verhuist, hoopt hij dat de nieuwe idyllische omgeving hun beide goed zal doen. Zijn vrouw is een paar maanden terug overleden en nu wil hij die periode van intens verdriet afsluiten en aan een nieuw hoofdstuk van hun leven beginnen.
Maar er is iets vreemds aan de hand met het huis. Daniel krijgt soms een vreemd gevoel in zijn slaapkamer en hoort in verschillende kamers een mysterieus druppend geluid. Tot diep in de nacht echoot er bovendien gefluister door de gangen, dat klinkt als: ''Ik kan niet  slapen''.

Stukje bij beetje ontdekt Daniel het huiveringwekkende verhaal van de familie die een eeuw geleden in het huis woonde. Een verhaal van verraad, tragedie en moord.
Waar Daniel in Nightingale dacht zijn droomhuis gevonden te hebben, blijkt het een plek te zijn die zijn ergste nachtmerrie tot leven zal brengen.

Schrijver
De auteur Steve Frech schreef, produceerde en presenteerde de populaire podcast 'Random Awesomeness', en schrijft mee aan het programma 'Sports'? voor Comedy Central. 
Zijn vorige thriller 'Wat je ons hebt afgenomen' was een Amazon-bestseller.


'Ik kan niet slapen'
Het boek 'Ik kan niet slapen' begint met een geweldige intro. Direct is de toon gezet en voel je de spanning. Je kan maar één ding en dat is de bladzijde omslaan om door te lezen. De spanning blijft het hele verhaal zeer goed voelbaar. 
Echter is er niet alleen iets raars aan de hand met het huis waar de hoofdpersoon met zijn dochtertje gaat wonen, maar ook met het verhaal zelf. Want hoewel het alle facetten van een horror verhaal a la Stephen King in zich heeft, komt het niet zo uit de verf.

Dat ligt absoluut niet aan de schrijfstijl van de auteur want deze is helder en praktisch, met goede korte zinnen en duidelijke hoofdstukken. De karakters weet hij goed neer te zetten. Het combineren van de verhalen uit het verleden en het heden verloopt soepel en wordt nergens onduidelijk. 
Toch wil het verhaal niet onder je huid kruipen en heb je zelf niet het 'ik kan niet slapen' gevoel. Dat komt denk ik omdat de schrijver precies volgens de regels geschreven heeft. Het boek heeft de ideale omgeving, de perfecte spanningsopbouw en de juiste personages, maar uiteindelijk verliest hij zichzelf in het te voorspelbare vertelproces.
Het wat ongeloofwaardige, einde helpt ook niet mee om het cijfer voor het boek heel hoog te houden. 

Tot ver voorbij de helft van het boek is het onderhoudend en moeilijk weg te leggen daarom verdiend het boek wel de aandacht en kan het zeker op je nachtkastje neergelegd worden. 

Je kan heus wel slapen als je dit boek leest!

Serpent - Silje Ulstein

''Ik dacht dat het me nooit zou lukken, maar het lukte wel. Het duurde elf jaar voor ik had geleerd om van haar te houden.''

Liv woont in een dorpje aan een fjord in het westen van Noorwegen. Ze deelt een appartement met twee vrienden en op een dag koopt ze een babytijgerpython. Livs band met het dier is intens en in haar ontwaakt een beschermend gevoel. Ze is overweldigd door haar emoties. Eindelijk voelt ze zich veilig. Eindelijk voelt ze zich thuis.
Dertien jaar later, in het nabijgelegen Kristiansund, gaat Mariam Lind winkelen met haar elfjarige dochter Iben. Na een ruzie stormt Mariam de winkel uit en laat Iben achter. Ze denkt dat het meisje zelf wel naar huis gaat en besluit een stuk te gaan rijden om af te koelen. Maar als ze s'avonds thuiskomt ontdekt ze dat Iben nooit bij huis is aangekomen.
De zestigjarige rechercheur Roe Olsvik wordt op de vermissing gezet. Als hij Mariam ondervraagt vindt hij haar verdacht, maar hij voelt aan dat er meer achter de verdwijning van het kind zit.

'Serpent' is een thriller vol familiegeheimen, obsessies en trauma's. Maar meer nog voor de liefhebbers van een afwijkend verhaal. Want een van de hoofdpersonages is een slang en die neemt letterlijk en figuurlijk een belangrijke plek in het verhaal in. 
Het verhaal is verdeeld in drie delen waarbij het eerste gedeelte veel aandacht vraagt daar er veel personages voorgesteld worden en er veel gebeurd. In het tweede gedeelte is het wat gestructureerder en in het derde gedeelte komen alle puzzelstukjes samen. Door de korte hoofdstukken en de eenvoudige schrijfstijl leest het verhaal kort. Het mist helaas wel echte spanning waardoor er van een thrillergehalte niet echt sprake is. Ook is er op een gegeven moment tussen alle rookgordijnen toch een streep licht te zien en begrijp je als lezer al wie de dader is en hoe het af zal lopen, voordat het boek uit is.
De personages blijven ook vlak. Ondanks de heftige dingen die ze meemaken blijven hun emoties aan de oppervlakte. Wanneer dit misschien iets meer uitgewerkt had geweest, had het verhaal meer diepgang kunnen krijgen.
Op deze manier geschreven en gepresenteerd is het een aardige middenmoot. Het boek komt misschien meer tot zijn recht in het young-adult circuit. 

Als drie druppels water - Linda Groen

''Ik ga het boek schrijven dat jij zo graag wilde lezen. Ik ga nu leven voor ons alle twee, ik beloof het je''

Lucy verwerkt de dood van haar beste vriendin Jess in Clifford's Cove aan de Oostkust van de VS. Hierbij heeft ze haar ouders en verloofde in ongewisse achtergelaten.
Bij aankomst in het stadje wordt ze direct al vreemd aangestaard door de bewoners. Ze blijkt namelijk sprekend te lijken op Louise, een meisje dat jaren geleden op onverklaarbare wijze is verdwenen. 
Lucy raakt bevriend met Ally, die ook op Louise lijkt, samen beginnen ze een zoektocht naar de toedracht van de verdwijning van Louise. Hierbij worden ze geholpen door twee plaatselijke agenten. 
Echter, hoe meer van het mysterie wordt ontrafeld, hoe meer vragen er boven komen.

De schrijfster Linda Groen is geboren in Nederland maar woont sinds 2000 in Zuidwest Frankrijk. Ze is zelfstadig tekstschrijver en vertaalster. 'Als drie druppels water' is haar debuutroman.
Het is een simpel verhaal met hier en daar een zweempje spanning en geheimzinnigheid. Maar dan wel in de lichtste zin van het woord. Een genre wat zo zijn eigen publiek kent. Met alle respect valt dit boek onder de  categorie 'kasteel- en doktersromans'. Heerlijk voor op vakantie of in je tas voor in de wachtkamer.
De schrijfstijl is eenvoudig te noemen en de personages worden niet uitgediept, ze zijn simpelweg wie ze zijn maar wat hun echte emoties en/of beweegredenen zijn komt niet of nauwelijks aan bod. Daarom blijft het  voortkabbelen aan de oppervlakte. Het is verhaal is  duidelijk schematisch opgebouwd en richt zich vooral op de onderlinge, al dan niet romantische, verhoudingen. Het is dus voorspelbaar.
Ook de actie van de plaatselijke agenten, de (uiteindelijk drie) look-a-likes en het mysterie wat ineens na jaren op de plank te hebben gelegen 'zomaar' opgelost wordt, komt wat ongeloofwaardig over.
Niets mis mee wanneer je houdt van een verhaal met goede afloop, hier en daar wat plots, wat spanning en sensatie. Dan heb je met 'Als drie druppels water' zeker een fijn boek in handen. 

De ijskring - Max Seeck

 

''De mens is als puntje bij paaltje komt een aasgier die op tragedies jaagt om de alledaagse sleur te doorbreken.''

Na een releaseparty verdwijnen twee jonge Finse influencers spoorloos, Niet lang daarna wordt er een vreemde foto gepost op beider Instagram accounts. Het is een foto van een oude vuurtoren op een rotsachtig eiland midden in de zee. Als bijschrift een gedicht en de tekst beschrijft hun dood.
Jessica onderzoekt de verdwijningen, maar elk spoor lijkt tot niets te leiden. Dan ontdekt ze dat twee bloggers een geheim deelden waardoor ze betrokken raakten bij iets heel mystieks en duisters. De dader speelt ondertussen een levensgevaarlijk spel en lijkt niet van plan te stoppen met het spel.

Wederom weet Max Seeck een zeer onderhoudende en spannende thriller af te leveren. Met een goed inleidend begin raak je al snel verstrikt in een web van leugens, onduidelijkheden en plotwendingen. Tijdens het lezen heb je steeds het idee dat de oplossing zo op de oppervlakte moet liggen maar telkens weet de auteur zijn personages, en de lezer, weer een andere kant op te duwen (soms iets te vaak). Je dendert niet alleen door de gebeurtenissen heen maar ook de gehele stad Helsinki gaat als een toeristische film aan je voorbij.

Het hoofdpersonage Jessica is een uniek persoon waar je je af en toe groen en geel aan kan ergeren, net als aan de nieuwe hoofdinspecteur Helena, maar dat maakt het boek juist ook zo persoonlijk. Wel wordt er veel tijd genomen om de zaak te onderzoeken en ondanks dat je er achteraf begrip voor hebt, heb je tijdens het lezen wel eens de neiging de boel vooruit te willen spoelen.
Max Seeck weet nogal wat rookgordijnen, complexe theorieën en personages op te trommelen en een onbekend thema als manga en kikkergif mooi te verwerken. Het einde is misschien niet heel verrassend, maar al het voorgaande heeft dat al ruimschoots goed gemaakt.  

Aquitanië, land van water - Eva Garcia Sáenz de Urturi

 

"Dit is de geschiedenis van mijn twee families. De vreselijke hertogen van Aquitanië en de infame Capetingen, vorsten van Frankrijk, en hoe we elkaar haatten en onze levens elkaar keer op keer kruisten, tot we elkaar over en weer verwoestten gedurende die turbulente twaalfde eeuw, het centennium waarin het Westen voorgoed verwoesten.'' - Eleonora van Aquitanië

1137. De hertog van Aquitanië - de meest welvarende regio van Frankrijk - wordt dood aangetroffen in Compostela. Het lijkt op een complot en zijn dochter Eleonora zint op wraak. Daarom trouwt zij met de zoon van degene die volgens haar de moordenaar van haar vader is: Lodewijk VI, koning van Frankrijk. Maar de koning sterft tijdens de bruiloft van zijn zoon onder gelijke verdachte omstandigheden. Eleonora en Lodewijk VII zullen samen moeten uitvinden wie hem, als onervaren koning, op de troon wil hebben.
Tientallen jaren voor de dood van de hertog van Aquitanië wordt een onbekende jongen door zijn vijf moeders achtergelaten in een bos. Misschien is hij een monster of misschien een heilige, de jongen overleeft in ieder geval en zal uiteindelijk een van de meest uitzonderlijke mannen van middeleeuws Europa worden.

De schrijfster Eva Garcia Sáenz de Urturi is wereldwijd bekend geworden door haar Witte stad-trilogie. Dit keer maakt ze een verassende wending door het schrijven van een historische roman over een sterke, zeer invloedrijke vrouw uit Middeleeuws Europa; Eleonora van Aquitanië.
De auteur grijpt ook hier weer haar kans om te laten zien waar ze goed in is. Ze heeft een vlotte en spannende schrijfstijl, heeft veel oog voor details en maakt mooie karakterschetsen van de personages, hoe groot of hoe klein hun rol ook is. Wat dit verhaal extra bijzonder maakt is dat het nergens ongeloofwaardig wordt, wat een makkelijke valkuil van dit verhaal geweest zou kunnen zijn, daar het toch best wel wat bezweringen en andere niet logisch te verklaren scènes bevat. Het maakt ook nieuwsgierig, is het daadwerkelijk allemaal zo gegaan? Het enige minpunt is dat het boek al snel meer om de mannen rondom Eleonora draait dan om haarzelf, waardoor de inleidende tekst misplaatst is. Het is dus niet biografisch.
Als lezer moet je wel al haar vorig geschreven boeken helemaal loslaten en niet gaan vergelijken. Je moet je onder laten dompelen in dat wat komen gaat, je niet verzetten maar het gewoon ervaren. Als je dat hebt gedaan heb je aan het einde van het boek niet alleen een stuk geschiedenis gelezen, maar ook nog eens een heel goed boek.

Jack & Lev, de terugkeer van de Schaduwheer - Zutje & de Viss

''Je best?! Je best? is dat wat je gaat doen, Leiploo? Ja, nee...ik ga het regelen Heer. Echt. U kunt op me rekenen, meneer. Heer Ombre...''

Als  jacks hond voor zijn neus wordt ontvoerd, stort zijn wereld in. Hij is alleen en eenzaam. Zijn vader woont in het buitenland, zijn moeder is dood, en hij is overgeleverd aan de zorgen van zijn egoïstische tante. Dan ontmoet hij het vreemde meisje Lev dat hem doodleuk verteld dat ze uit een andere dimensie komt. Als zij hem vraagt toe te treden tot een geheime genootschap, is dat het begin van een bizar avontuur. Samen met Lev en zijn beste vriend Fidel raakt hij verwikkeld in een strijd om een steen: de Fosgeniet. Hun grootste vijand is Skia Ombre, de kwaadaardige Schaduwheer. Jack ontdekt dat hij tot heel wat meer in staat is dan hij ooit zelf had gedacht.

Voor de lezers tussen de 9 en 12 jaar is dit het allerbeste boek wat er op dit moment uitgekomen is! Zelfs als volwassenen lees je het avontuur met plezier, omdat er veel maatschappelijke thema's aan het licht gesteld worden die je uitnodigen om met je kind in gesprek te gaan. Dit wel allemaal op een luchtige en spannende manier.

Gooi alle bekende titels in een blender en je komt tot dit boek. De wereld van de andere dimensie die te bereiken is via een geheime ingang, kennen we uit Harry Potter. Het vinden van de steen kennen we uit Lord of the rings. De dappere zoektocht en het niet opgeven herkennen we uit De Grijze Jager en Ronja de Roversdochter. Het zijn kenmerken die je kunt herkennen maar het boek is absoluut geen kopie! Het heeft zijn eigen unieke vertelstijl en is voorzien van een grote dosis humor. Maar het is vooral de onderliggende boodschap die dit boek zo speciaal maakt. Het onderliggende thema is namelijk; hoe zit de wereld en de mensen van deze wereld in elkaar? En hoe ga je daar mee om.  Het gaat over liefde en vriendschap, teleurstelling, hebzucht, macht en politiek en zelfs het altijd weer bewogen onderwerp hoogsensitiviteit. Allemaal op een enthousiaste manier aan elkaar verweven door een spannend avontuur. Daarom nodigt dit boek ook uit tot gesprekken onderling en is het uitermate geschikt voor de leeskring op school of een boekbespreking  
Aan het einde van het verhaal komt de speurtocht, die zelfs voorzien is van een vleugje magie, tot een mooi einde maar er zou ook zomaar eens ruimte kunnen zijn voor deel 2. Met daarbij de aantekening dat iedereen die dit boek gelezen heeft daar zeker naar uit zal kijken.

Brandende meisjes - C.J. Tudor

''Niets is verborgen wat niet onthuld zal worden, en niets is geheim wat niet bekend zal worden. Alles wat jullie in het duister zeggen, zal in het licht gehoord worden, en wat jullie binnenkamers in iemands oor fluisteren, zal vanaf de daken bekend worden gemaakt.''
Lucas 12:2-3 

Welkom in het plaatsje Chapel Croft. Vijfhonderd jaar geleden werden hier acht protestanten martelaren terechtgesteld op de brandstapel. Dertig jaar geleden verdwenen twee tienermeisjes spoorloos. Twee maanden geleden pleegde de pastoor van de lokale parochie zelfmoord.
Pastoor Jack Brooks, alleenstaande ouder van de veertienjarige Flo, arriveert in het dorp om een nieuwe start te maken en wat tot rust te komen. Maar rust is het laatste wat ze er vinden. Want iemand lijkt vastberaden om de duistere geschiedenis van het dorp actueel te houden. Jack ontvangt sinistere pakketjes en berichten. En Flo ziet levensechte visioenen van brandende meisjes. Of zijn het geen visioenen?

And she did it again!!!
De schrijfster C.J. Tudor weet wederom een dijk van een thriller neer te zetten, misschien wel haar beste tot nu toe. Het hele verhaal klopt van het begin tot het einde, en wat voor een einde.
Het heeft haar bekende vlotte schrijfstijl met een goede opbouw van spanning. Het begint kabbelend maar onderhuids voel je de dreiging al aankomen en dan is het haast onmogelijk om het boek nog weg te leggen. Bij sommige scènes moet je wel wat sterk in je schoenen staan, want ze schuwt het gruwelijk beschrijven van een bepaalde actie niet.
De personages komen allemaal goed uit de verf en het knappe is dat het vrijwel onmogelijk is om van te voren vast te stellen wat er nu precies aan de hand is, wie wie voor de gek houdt, maar vooral wie de dader is. Dat blijft tot aan het spectaculaire einde een verassing.
Wanneer je van de wrede boeken van Stephen King houdt heb je hier zijn opvolger in handen! 

Meisje zonder leugen - Michael Robotham

''Doorgaans liegen mensen om een goede reden en met de beste bedoelingen; om gezinnen bij elkaar te houden, relaties te beschermen, vrienden te behouden en mensen gelukkig te maken. Dat zijn de goede leugens, niet de slechte...'' 

Evie Cormac is een meisje zonder familie. Zo houdt haar identiteit al jarenlang geheim - alleen daardoor blijft ze veilig. Maar forensisch psycholoog Cyrus Haven is vastbesloten erachter te komen wie Evie is, en hoe ze zich verborgen kon houden in het huis waar een man werd doodgemarteld.
Intussen zijn andere, machtige, mensen ook op zoek naar Evie, de enige getuige van hun misdaden. Evies gave om te zien wanneer iemand liegt helpt Cyrus bij het oplossen van een onmogelijke zaak, maar hoe verder hij Evies verleden weet te ontrafelen hoe meer hij haar blootstelt aan gevaar. Uiteindelijk zullen ze beide moeten beslissen of het misschoen beter is de monsters uit het verleden toch maar niet wakker te maken...

'Meisje zonder leugens' is het vloeiende vervolg op het boek 'Meisje zonder verleden', wat Michael Robotham hiervoor schreef. Evie, het meisje wat kan zien of iemand liegt, valt onder de staat en woont in een beschermd wonen project. Ze lijdt aan gedragsproblemen die voortkomen uit haar verleden. Het verleden wat forensisch psycholoog Cyrus Haven kan helpen een moord op te lossen. In het vorige deel hadden deze twee ook al een speciale band en in dit deel wordt er meer ingegaan op beide karakters. Hierdoor krijgt het verhaal meer emotie en body. Op een hele subtiele maat tevens sublieme wijze weet de schrijver een afschuwelijk thema aan te halen. Zonder expliciet op lugubere details in te gaan weet hij het zo te beschrijven dat soms het kippenvel je bekruipt. Hierdoor valt wel af en toe het thriller gehalte weg en lees je meer een zeer spannend boek. De schrijfstijl is duidelijk en vlot en het hele verhaal door heb je het idee mee te doen aan een grote puzzel. En net als bij een echte puzzel heb je altijd het idee dat er een stukje mist, maar uiteindelijk wordt ook die gevonden en valt alles op zijn plaats. Net als bij dit boek!