How to write a lovestory - Catherine Walsh

 

‘’Ik heb geen schrijversblock. Ik heb een overleden vader en stapels rekeningen die ik moet betalen. Ik heb een levensblok.’’

Catherine Walsh liet al eerder zien dat zij met haar feelgoodromans heerlijke verhalen kan schrijven. Vooral haar kerstboeken heb ik echt met ontzettend veel plezier gelezen. Je weet bij een feelgood natuurlijk ergens wel hoe het verhaal uiteindelijk ongeveer zal eindigen, maar Walsh heeft iets wat niet iedere auteur beheerst. Ze weet namelijk voldoende kleine twists, onverwachte momenten en grappige situaties toe te voegen waardoor je af en toe toch weer op het verkeerde been wordt gezet. En precies dat gevoel had ik ook weer tijdens het lezen van ‘How to Write a Love Story’.

Hier gaat het boek over
Ciara Sheridan erft van haar vader drie dingen: een verwaarloosd landgoed aan de Ierse kust, het idee voor het laatste deel van zijn succesvolle fantasyserie, en zijn gigantische writer’s block. Alsof dat nog niet genoeg is. Stuurt de New Yorkse uitgever van haar vader de veelbelovende redacteur Sam Avery naar Ierland. Een Frank Sheridan-superfan die de opdracht heeft het langverwachte slotdeel af te maken.
Met Sams rode pen in de aanslag en een genadeloze deadline in zicht, moeten Chiara en Sam hun gekibbel en onderlinge irritaties opzijzetten om samen het manuscript af te ronden. Terwijl de zomerse temperaturen stijgen, loopt ook de spanning tussen hen op. Wordt hun eigen liefdesverhaal de onverwachte plotwending?

Soms zijn er boeken die voelen als een warme deken en tegelijkertijd ook zo gemakkelijk doorlezen. Je betrapt jezelf er dan op dat je alweer vijftig bladzijden verder bent, zonder dat je het doorhad. ‘How to write a lovestory’ is zo een boek.

Dit boek is meer dan zo maar een liefdesverhaal
Wat ik ontzettend leuk vind aan ‘How to write a lovestory’, is dat dit niet alleen maar een liefdesverhaal is. Onder de romantiek schuilt namelijk nog veel meer. Het verhaal gaat ook over verlies, onzekerheid, verwachtingen en de vraag hoe je jezelf terugvindt wanneer je denkt dat je jezelf bent kwijtgeraakt. Vooral Ciara vond ik daardoor een sterk personage. Ze voelt levensecht. Ze twijfelt, maakt fouten en probeert haar weg te vinden tussen verdriet en verwachtingen in. Sam vormt daarnaast een heerlijk tegengewicht. Zijn enthousiasme, humor, en soms wat onhandige charme, maken hem ontzettend leuk om te volgen. Verschillende lezers noemen juist de chemie en de humor tussen hen beide een van de sterkste onderdelen van het verhaal. Hier en daar had ik sommige bij personages wel graag iets meer uitgewerkt gezien. Maar dat doet weinig af aan het leesplezier

Catherine Wals heeft een luchtige, grappige en toegankelijke schrijfstijl
Ook de schrijfstijl van Catherine Walsh is een groot pluspunt. Ze schrijft luchtig, grappig en ontzettend toegankelijk. Haar dialogen lezen vlot en voelen nergens overdreven aan. Er zit bovendien een goed tempo in het verhaal.
Daarnaast speelt de Ierse setting een belangrijke rol. De schrijfster Catherine Walsh heeft het bijzondere talent om locaties zo te beschrijven dat je spontaan je koffers wilt gaan inpakken. De kust, het oude huis en de kleine gemeenschap voelen warm en levendig aan.

Deze uitgave is echt een plaatje!
En dan moet ik ook echt nog iets zeggen over de speciale uitgave van het boek ‘How to write a lovestory’. Wat een plaatje!
De prachtige editie met de gekleurde bladzijden rondom maakt het boek cadeautje op zichzelf. Natuurlijk draait het uiteindelijk om het verhaal. Maar eerlijk is eerlijk: soms maakt een mooie uitgave de hele leeservaring nog fijner. Dit is een boek dat je niet alleen wilt lezen, maar ook graag in je boekenkast wilt zetten.

Een warm, grappig verhaal vol leuke personages
‘How to Write a Love Story’ is een warme, grappige en liefdevolle feelgoodroman. Het bewijs waarom Catherine Walsh inmiddels tot een van mijn vaste auteurs behoort. Een verhaal vol humor, fijne personages en precies genoeg verrassingen om je steeds weer verder te laten lezen.

Specificaties bij het boek ‘How to write a lovestory’
Auteur: Catherine Walsh| Uitgeverij: A.W. Bruna| Eerste uitgave: 2026 | Vertaling: Ineke de Groot | Aantal bladzijden: 330 | ISBN 9789400518094

Met dank aan uitgeverij A.W. Bruna voor het recensie-exemplaar.

Volg me - Shanna de Jong

''Ze weten wie je bent...''

Al eerder heb ik boeken mogen lezen uit de Thrillseekers-reeks, van uitgeverij Leopold, en daar was ik meteen enthousiast over. Wat ik zo sterk vind aan deze serie, is dat het jongeren een fijne en natuurlijke overgang biedt van jeugdboeken naar meer volwassen verhalen. De spanning ligt hoger, de thema’s zijn serieuzer, maar het blijft toegankelijk en herkenbaar. Precies daarom keek ik uit naar het nieuwe boek in de serie: ‘Volg me’ van Shanna de Jong. En ook dit boek stelde zeker niet teleur.

Hier gaat ‘Volg me’ over
Mia houdt een schaduwaccount bij op TikTok. Daarop deelt ze anonieme filmpjes van spannende gebeurtenissen in haar omgeving. Maar dan loopt het uit de hand. In een verlaten mergelgroeve ontdekt ze een gevaarlijk geheim. Mia raakt betrokken bij een duister complot waarvan de gevolgen groter zijn dan ze zich ooit voor mogelijk had gehouden.

Een kort spannende young adult thriller verhaal
‘Volg me’ is een spannende Young Adult thriller die helemaal past binnen het concept van Thrillseekers. Dit is een reeks boeken van korte, pakkende verhalen vol spanning, speciaal geschreven voor jongeren, die toe zijn aan nét wat meer. In dit boek volgen we een hoofdpersoon die verstrikt raakt in een gevaarlijk spel van online uitdagingen, geheimen en groepsdruk. Wat begint als iets onschuldigs, groeit al snel uit tot een situatie waarin grenzen vervagen en de risico’s steeds groter worden. Iets wat geregeld in de werkelijkheid, helaas, ook voorkomt.

Het thema van het boek is herkenbaar voor de lezers
Social media en de invloed daarvan op jongeren speelt een grote rol in dit verhaal. En dat maakt het meteen herkenbaar. In een tijd waarin likes, volgers en online uitdagingen soms belangrijker lijken dan de realiteit, voelt het verhaal van het boek ‘Volg me’ akelig realistisch. Het laat zien hoe snel iets uit de hand kan lopen, zonder dat het zwaar of belerend wordt. Juist die balans maakt het sterk.

Schrijfster Shanna de Jong heeft een vlotte en directe schrijfstijl
De schrijfstijl van auteur Shanna de Jong is vlot en direct. Korte hoofdstukken, duidelijke taal en genoeg spanning zorgen ervoor dat je door het boek heen vliegt. Dit is echt een verhaal dat je in één keer uitleest. ‘Volg me’ is dus perfect voor jongeren die misschien nog niet gewend zijn om dikke boeken te lezen, maar wel houden van een goed verhaal.

Het verhaal van 'Volg me' is geloofwaardig en de personages herkenbaar
Wat ik zelf ook erg fijn vind aan het boek ‘Volg me’, is dat de personages herkenbaar zijn. Geen overdreven helden, maar jongeren met twijfels, onzekerheden en keuzes die soms niet zo slim zijn—maar wel realistisch. Je begrijpt waarom ze doen wat ze doen, ook als je het er niet altijd mee eens bent. Dat maakt het verhaal geloofwaardig en zorgt ervoor dat je betrokken blijft.

Trillseekers is een briljant concept: het vult het gat tussen kinder- en volwassen boeken
Het concept van Thrillseekers verdient hier dan ook echt een compliment. Deze reeks speelt perfect in op een doelgroep die vaak een beetje tussen wal en schip valt: te oud voor kinderboeken, maar nog niet helemaal klaar voor volwassen thrillers. Door spannende, toegankelijke verhalen te bieden, wordt lezen weer leuk en aantrekkelijk gemaakt. En dat is in deze tijd alleen nog maar belangrijker geworden. Het helpt ook mee dat de verhalen geloofwaardig zijn. Hierdoor herkent een lezer zich in bepaalde situaties of kan zich identificeren met een personage

Is er dan ook een minpunt? Een klein beetje we althans voor de ervaren lezerl. Omdat het verhaal relatief kort is, worden bepaalde situaties net niet genoeg uitgewerkt. Sommige wendingen volgen elkaar snel op, waardoor er minder ruimte is voor verdieping. Maar tegelijkertijd past dat tempo ook weer bij de doelgroep en het concept van de serie. Het is duidelijk een opstap naar de volwassen thrillers.

'Volg me' is een spannende en actuele makkelijk leesbare YA-thriller
Al met al is het boek ‘Volg me’ een spannende, actuele en makkelijk leesbare thriller die perfect aansluit bij het leesgedrag van jongeren. Het is een boek dat laat zien hoe leuk en spannend lezen kan zijn, zonder dat het ingewikkeld of zwaar wordt.

Dus ben je op zoek naar een spannend boek, met herkenbare situaties en dat perfect past bij deze tijd? Dan is ‘Volg Me’ van auteur Shanna de Jong absoluut het boek voor jou, (of voor je tiener).

Specificaties bij het boek Volg me
Auteur: Shanna de Jong | Uitgever: Leopold - Thrillseekers| Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 96 | ISBN 9789025889562

Met dank aan uitgeverij Leopold voor het recensie-exemplaar.

Wolf Gone Wild - Juliette Cross

 

Uitgeverij AW Bruna komt in de Heartbeat serie weer met een geweldig nieuwe serie. ‘Wolf Gone Wild’, is het eerste deel in de “Stay A Spell’’-serie van auteur Juliette Cross. Het is een charmante mix van urban fantasy, romantiek en humor en een verfrissende dosis spannende magie. Auteur Juliette heeft een verhaal geleverd dat niet alleen weet te vermaken, maar ook verrassend origineel aanvoelt. Dat heeft ze goed weten te doen, want in dit overvolle genre van bovennatuurlijke romantiek moet je van goeden huize komen wil je boven het koren uit steken. Het is Cross gelukt.

Hier gaat het verhaal over
Het verhaal speelt zich af in New Orleans. De stad die zo en zo al een mystiek karakter heeft. Cross weet het te verrijken met een levendige gemeenschap van heksen, weerwolven, vampiers en andere magische wezens. De lezer maakt kennis met Evie Savoie, een krachtige heks met een scherpe tong. Mateo Cruz, een weerwolf, heeft een bijzonder probleem: hij heeft zijn ‘wolf’ al maanden niet kunnen laten presteren. Dit zorgt voor een gevaarlijke situatie, die steeds nijpender wordt.

Mateo zoekt hulp Evie, in de hoop dat zij hem kan helpen zijn vloek te verbreken. In eerste instantie reageert Evie terughoudend, maar ze besluit toch haar magie in te zetten. Wat dan volgt is een langzaam ontluikende romance vol spanning, sarcasme en groeiend vertrouwen.

Goed uitgewerkte en interessante personages
Mateo is een typisch alfa-achtige held met een rauw randje. Echter toont hij ook genoeg kwetsbaarheid om hem sympathiek te maken. Evie is onafhankelijk, intelligent en niet bang om haar grenzen aan te geven. Beide personages worden goed uitgewerkt. Als lezer bouw je voor beide sympathie en medeleven op. Hierdoor beleef je het verhaal intenser.

De relatie tussen Evie en Mateo wordt langzaam opgebouwd en is niet al te zoet. De magie en de actie zijn in balans, en de subplot rond een mysterieuze vloek geeft het verhaal genoeg spanning om interessant te blijven.

Luchtige komische schrijfstijl maakt het boek net even anders
‘Wolf Gone Wild’ onderscheidt van andere boeken in dit genre door de luchtige, bijna komische toon waarmee het bovennatuurlijke wordt beschreven. Cross heeft een vlotte schrijfstijl, dit zorgt voor een goed leestempo. Ze weet haar personages tot leven te wekken middels pittige dialogen en veel chemie. De innerlijke strijd van Mateo met zijn wolf – die hij overigens Alfa noemt – wordt op een slimme manier verteld. Alfa heeft namelijk een eigen stem in het hoofd van Mateo. Dit leidt vaak tot hilarische, maar even vaak ook tot ontroerende momenten. Hierin zie je ook heel erg de strijd tussen de menselijke en dierlijke kant van Mateo.

Een veel belovende serie
Het boek Wolf Gone Wild is een goed eerste deel van wat een veelbelovende serie te worden. Het is een escapistisch verhaal voor liefhebbers van romantische fantasy, waarin magie liefde en familie centraal staan.  Het heeft geloofwaardige personages en een originele setting. Door de flinke dosis humor weet Juliette Cross een wereld neer te zetten waar je graag naar terugkeert.

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het digitale recensie exemplaar.

Titel: Wolf gone wild| Auteur: Juliette Cross | Uitgeverij: AW. Bruna / Heartbeat serie| Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 319 | ISBN e-book 9789044938692

De beste zomer ooit - Sarah Morgan

''Het leek de laatste plek op aarde waar je een filmster zou verwachten, en waarschijnlijk had Nicole juist daarom dit afgelegen oord uitgekozen. Milly begreep dat ze behoefte had aan privacy en geheimhouding, maar dit leek nogal overdreven.''

Auteur Sarah Morgan heeft al verschillende romans op haar naam staan. Kerstverhalen en  de Manhattan-serie. Stuk voor stuk heerlijk feelgood boeken die prettig weglezen. Voor deze zomer schreef ze een zomerverhaal: ‘De beste zomer ooit’.

Hier gaat het boek over
Wanneer een schandaal het leven van de beroemde actrice Nicole op zijn kop zet, zoekt ze hulp bij Milly, haar jeugdvriendin die ze anderhalf jaar geleden nog de rug toekeerde. Milly twijfelt, maar biedt Nicole uiteindelijk toch een toevlucht in haar idyllisch huisje in het Lake District.
Te midden van schilderachtige meren en eindeloze heuvels proberen de vrouwen hun vriendschap weer nieuw leven in te blazen. Er lijkt voor Milly ook nog eens een nieuwe romance in de lucht te hangen. Nicole draagt echter een geheim met zich mee, dat niet alleen haar toekomst bedreigt, maar ook hun hernieuwde vriendschap op de proef stelt.

De beste ingrediënten voor een perfecte summer read
Het boek ‘De beste zomer ooit’ heeft alles in zich voor de perfecte summer read: het is luchtig geschreven, er hangt romantiek in de lucht, en ondanks het beetje spanning geeft het een zomers gevoel. Dit in combinatie met de idyllische omgeving van het Lake District, kan het niet anders of er is een ideale sfeer gecreëerd voor zomerse ontspanning.

Het samenspel tussen de twee hoofdpersonages vormt de emotionele kern van het verhaal boek. Hun onderlinge gesprekken zijn confronterend, en laten goed zien dat relaties soms gebroken worden door wantrouwen en pijn. Nicole liet Milly aan haar lot over toen deze net in scheiding lag. Echter laat het verhaal ook zien dat wanneer je je eerlijk, open en kwetsbaar opstelt, er ook altijd een mogelijkheid tot herstel mogelijk is.

Eenvoudige schrijfstijl en geen moeilijk gedoe
Schrijfster Sarah Morgan staat bekend om haar eenvoudige, vloeiende schrijfstijl. Haar verhalen lezen als een trein en zijn doorspekt met humor, vlammende discussies en romantiek.  In het boek ‘’De beste zomer ooit’ is het vooral het personage oma Peggy die voor de vrolijke noot zorgt. Al moet ik wel eerlijk zeggen dat dit niet haar beste verhaal is. Het vorige zomerverhaal ‘Die zomer met jou’ vond ik net iets beter.

‘De beste zomer ooit’ is een fijn boek voor op vakantie, een ‘tussendoortje’ noem ik zulke boeken zelf altijd. Gewoon even verstand op nul en lezen maar. Want vanaf de eerste letter weet je natuurlijk al hoe het allemaal af gaat lopen. De thema’s vriendschap, geheimen en (terugkerende) liefdes zijn goede ingrediënten voor een zomerroman als deze. Voor wie even geen diepgang, plottwists, lange literaire zinnen of werelddrama wil is dit het ideale leesvoer. Even ontsnappen aan de dagelijkse sleur en genieten van een verhaal over vriendschap, liefde en vergeving.

Titel: De beste zomer ooit | Oorspronkelijke titel: Other People’s Summers | Auteur: Sarah Morgan | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Anne Jongeling | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 350 | ISBN 9789402717846 | ISBN e-book 9789402775181

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie-exemplaar. 

De kat die een bibliotheek ging redden - Sosuke Natsukawa

 

‘’Boeken bevatten de kracht van de vele mensenharten die ermee in aanraking zijn gekomen. Die kracht heeft mij uit de vuurzee getild. Ik was in staat dat te voelen, meer niet’’

En zo lees je in twee weken ineens twee boeken die over katten en het redden van mensen, dan wel boeken gaan. Healing Fiction noemen ze dat opkomende genre ook wel. Dit keer las ik het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ van Sosuke Natsukawa. Alleen voor de omslag zou je het al kopen. Hiervoor las ik het boek ‘Een kat op recept’ van Syou Ishida. De recensie daarover is te lezen op de site van www.stoerleesvoer.nl

Omschrijving van het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’
De dertienjarige Nanami brengt het grootste deel van haar vrijde tijd door in een verlaten bibliotheek. Op een dag merkt ze dat haar favoriete boeken geleidelijk aan uit de schappen verdwijnen. Ze waarschuwt het bibliotheekpersoneel, maar niemand neemt haar serieus. Dan ziet ze tussen de boekenplanken een verdachte man in een grijs pak. Als een praatgrage kat haar te hulp schiet, gaan ze samen op een doldwaas avontuur vol gevaarlijke uitdagingen.

Is het een kinder- of volwassenen boek? Of beide?
Al snel vraag ik me af wat ik nu aan het lezen ben. Is het boek ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ nu een kinder- of een volwassenen boek? Gezien de gebeurtenissen die zich al vrij snel in het verhaal ontwikkelen lees ik inderdaad een spannend, doldwaas en avontuurlijk kinderboek. Echter de wijsheden en levenslessen zijn meer van een volwassen niveau. Gedurende het lezen, en helemaal toen ik het uit had, kwam ik tot de conclusie dat het voor jong en oud geschikt is. En het boek meer over het leven verteld dan menig ingewikkeld filosofisch boek.

Het belang van boeken lezen
Het verhaal van ‘De kat die een bibliotheek ging redden’ richt zich op het belang van lezen. Dat wordt op een hele goede, niet belerende, maar juist enthousiaste en nieuwsgierig makende manier gedaan. Het laat juist zien dat je door lezen kan reizen, zelfkennis kan opdoen en veel over andere mensen en geschiedenis kan leren. Dat lezen je sterk maakt voor het leven van alledag.

Lezen is ook een vorm van kracht opbouwen
Het hoofdpersonage Nanami is een dertienjarig meisje wat lijdt aan een heftige vorm van astma. Alhoewel dit iets te vaak genoemd wordt in het verhaal, is het juist haar zwakte die haar zo sterk maakt. Doordat ze met veel dingen op school niet mee kan doen, qua sport bijvoorbeeld, brengt ze des te meer tijd door in de bibliotheek. Dat is dus de plek waar ze al haar kennis vandaan haalt. Jammer is het af en toe wel dat de auteur het hoofdpersonage Nanami meer beschreef als een veel jonger kind. Ze had hier en daar de neiging om wat kleinerend over haar te praten.

Je moet wel openstaan voor fantasie
De avonturen die er in het boek beschreven worden zou je kunnen vergelijken met bijvoorbeeld met de boeken ‘Never Ending Story’ of ‘Narnia’. Zeker door de pratende kat, en andere dieren die aan bod komen. Je moet je hier als lezer dus wel voor open kunnen stellen. Dus ik kan me ook heel erg voorstellen dat er sommige lezers zullen afhaken zodra Nanami en de kat via het blauwe licht bij het kasteel aankomen.

Filosofisch en poëtisch
De schrijfstijl van auteur Sosuke Natsuke is eenvoudig, maar mooi en zelfs hier en daar filosofisch en poëtisch. De verhaallijn wordt goed opgebouwd en je beleeft het avontuur echt als spannend. Japanse auteurs staan erom bekend dat ze niet zoveel diepgang aan hun karakers meegeven. Dat is hier ook wel het geval, al zie je wel een duidelijke groei bij het hoofdpersonage Nanami.

Een aanrader voor jong en oud
‘De kat die een bibliotheek ging redden’ is een hartverwarmend en avontuurlijk verhaal. Het is geschreven als een sprookje maar het heeft een veel diepliggendere boodschap voor diegene die dat erin willen lezen. Eerder schreef Sosoku Natsukawa al het boek ‘Het verhaal van de kat die boeken wilde redden’. Ikzelf las die in het Engels, en heb daar ook erg van genoten. Dit boek zou als vervolg hierop gelezen kunnen worden, maar is ook prima als standalone te lezen. Ik raad ze jullie beide ten zeerste aan.

Informatie over het boek
Titel: De kat die een bibliotheek ging redden | Kimo wo mamoro to suru neko no hanashi | Auteur: Sosuke Natsukawa | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Roebi Heinst | Eerste uitgave: 2025 | Aantal bladzijden: 188 | ISBN 978 94 005 1810 0

Vera Wongs ongevraagd advies aan moordenaars - Jesse Sutanto

     'Mysteries oplossen is niet ieders kopje thee...'

Laat ik nou gek zijn op thee en old school detectives. Elke Agatha Christie heb ik wel gelezen, en sommige zelfs herlezen. Niet omdat ik niet meer wist wie de dader was, zo goed is mijn geheugen nog wel – gelukkig. Ik herlees ze omdat de manier waarop de auteur je elke keer weer op het verkeerde been weet te zetten zo subliem gedaan is. Iedereen is verdacht, maar ook iedereen heeft een alibi. Kom daar maar eens uit. Tegenwoordig zijn de ‘detectives’ weer in, en heb ik me al kostelijk vermaakt met het lezen van de boeken zoals Miss Austen, de eerste affaire – van Jessica Bull, of De man in de Amstel – van Duco Hellema. Het nieuwe boek ‘Vera Wongs ongevraagd advies aan moordenaars’ – van Jesse Sutanto - trok dus meteen mijn aandacht. En dat was niet alleen vanwege de felblauwe omslag…

Hier gaat het boek ‘Vera Wongs ongevraagd advies aan moordenaars over’
De zestigjarige thee-expert Vera Wong doet, onder het genot van een kopje wulungthee, niets liever dan het internet afspeuren. Ze gedraagt zich online als een ware detective, maar niet om een misdaad op te lossen. Nee, ze houdt in de gaten of haar, inmiddels al volwassen, zoon met iemand aan het daten is.
Wanneer Vera Wong op een ochtend echter in haar theehuis, in San Francisco’s Chinatown, een dode man aantreft, is zelfs een sterk kopje longjing thee niet genoeg om hier het hoofd aan te bieden. Met het idee dat Vera dit mysterie beter op kan oplossen dan de politie – want niemand ruikt zoveel onraad als een Chinese moeder met te veel vrije tijd – besluit ze dat ze zelf de dader gaat opsporen.

Auteur Jesse Sutanto
Jesse Sutanto is opgegroeid in een Chinees-Indonesisch gezin. Ze spreekt Mandarijn, Indonesisch en Engels. Momenteel woont ze in Jakarta. In 2009 behaalde ze haar diploma Creatief Schrijven aan de Universiteit van Oxford. Sindsdien heeft ze negen boeken gepubliceerd voor volwassen en jongvolwassen.
Ze werd in een klap bekend door haar roman Dial A for Auntie. Dit boek toont de Chinees-Indonesische cultuur door de ogen van een moeder, haar dochter en vier tantes. Het script werd direct aangekocht om er een film voor Netflix van te maken.
De filmrechten zijn aangekocht door Warner Bros TV. en zal worden geproduceerd door Mindy Kaling’International en Oprah Winfrey’s Harpo Films.  

Een uniek, bijdehand en eigenwijs hoofdpersonage
Het boek ‘Vera Wongs ongevraagd advies aan moordenaars heeft een pakkend begin. Door de vlotte, humoristische manier van schrijven wil je eigenlijk alleen nog maar doorlezen. Het hoofdpersonages is een apart type; een zeer bemoeizuchtige moeder met een sterke mening. Zo eentje die je absoluut niet wilt hebben (of zijn), maar wat heerlijk is wanneer je erover kan lezen. Ze is bijdehand, uniek en heeft een geheel eigen kijk op de wereld. Daarnaast weet ze bijna elke situatie naar haar hand te zetten. Zij is dan ook echt de ster van het verhaal.

Een mooi overzicht
De personages worden goed uitgelicht. Niet alleen het hoofdpersonage Vera leer je door en door kennen, maar ook de andere, in dit geval ‘hoofdverdachten’, worden goed gekarakteriseerd. Omdat het verhaal van ‘Vera Wongs ongevraagd advies aan moordenaars’ niet alleen vanuit het perspectief van Vera wordt beschreven, maar vanuit ieders perspectief, krijg je een mooi overzicht als lezer.

Al zakt het verhaal in het midden wat in, je wil blijven doorlezen
Het verhaal valt in de categorie cosy-crime. Het intensive speurwerk van Vera komt uitgebreid aan bod, en zo kun je als lezer lekker met haar meepuzzelen. Naar mate het verhaal vordert kom je als lezer niet alleen stukje bij beetje meer bij de waarheid, ook zie je een innige vriendschap tussen alle personages ontstaan. Het verhaal kent korte hoofdstukken. Dit zorgt voor een snel leestempo. Al zakt het verhaal in het midden wel een beetje in en zijn dingen soms te ver gezocht. Toch wil je dolgraag doorlezen naar het einde.

Het ideale boek voor een ontspannen leesmoment, of perfect kado
'Vera Wongs ongevraagd advies aan moordenaars’ is een hartverwarmend, grappig en lekker leesbaar verhaal. Het is het perfecte cadeau voor de komende feestdagen. Pakje thee en een beker erbij, en je steelt als Sinterklaas of Kerstman de show. Net zoals Vera Wong doet in dit verhaal.

Titel: Vera Wongs ongevraagd advies aan moordenaars | Originele titel: Vera Wongs unsolicited ASdvice for Murderers | Auteurs: Jesse Sutanto | Vertaling: Hilke Makkink | Uitgeverij: AW Bruna | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 351 | ISBN 978 940 051 796 7

Spoorloos - Suzanne Vermeer

''We hebben voor dit vak gekozen en daar hoort risico nemen bij…Ik besef me heus wel dat die rijpe appels alleen maar vallen omdat jij en ik flink aan de boom schudden’’

Het is een soort van ijkpunt op mijn kalender; het verschijnen van de zomer- of winterthriller van Suzanne Vermeer. Zoals de achterflap zelf altijd al aankondigt is dat heerlijke zomerse dan wel winterse (ont)spanning.
Al jarenlang is Suzanne Vermeer de bestverkopende thriller auteur in Nederland. Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de, in juni 2011, overleden auteur Paul Goeken. In overleg tussen de uitgeverij AW Bruna en de familie is besloten de naam Suzanne Vermeer te blijven gebruiken. Hiermee geven ze aankomend talent een plek om hun verhaal te publiceren op een breder platform. Alle titels hebben de bestsellerslijsten gehaald.

Dit keer heb ik het boek ‘Spoorloos’ gelezen.
Studievriendinnen Bo en Inès besluiten een podcast te maken over de jaren geleden verdwenen journalistiekstudente Julia van der Molen. Met de trein volgen ze haar reis richting Parijs en Bordeaux. Maar de opnames voor hun podcast ‘Spoorloos’, hebben meer gevolgen dan ze hadden kunnen voorspellen.
Terwijl Bo steeds voorzichtiger wordt, lijkt Inès hun onderzoek minder serieus te nemen. Na een knallende ruzie besluit Bo alleen verder te gaan met het onderzoek. Echter krijgt ze daarvan al snel spijt en probeert ze Inès te bereiken. De geschiedenis lijkt zich te herhalen als ze ineens niets meer van haar vriendin hoort.

IJzersterk proloog
Het boek ‘Spoorloos’ begint met een kort maar ijzersterk proloog. Vervolgens lees je keurig in chronologische volgorde hoe de twee vriendinnen tot het maken van de podcast komen. Dat dit flinke consequenties voor de baan en de relatie van Bo heeft wordt ook goed verwoord. Het leuke aan het stel, Bo en Inès, is hun totaal verschillende karakter. De een ingetogen en de ander uitbundig. Maar dat maakt ook dat ze juist geknipt zijn om samen te werken, mits er niet eentje doorslaat. Zoals in het verhaal dus wel gebeurt. Toch hebben de hoofdpersonages aan het einde van het verhaal een groei doorgemaakt. Deze karakters zijn dus goed neergezet.

Minder goed uitgewerkt of onderbouwd
Dat geldt minder voor de andere personages. Die zijn nogal grillig in hun gedrag, zonder aanwijsbare reden. Ook worden de relatieproblemen, die er wel degelijk zijn, als sneeuw voor de zon opgelost. Mensen die verdacht worden van de meest gruwelijke dingen zijn in principe simpele niets zeggende personen. En eigenlijk wordt ook nergens het hoe en waarom, oftewel het daadwerkelijke motief, goed en krachtig onderbouwd.

Spannend speur verhaal
Alhoewel het boek ‘Spoorloos’ erg spannend begint, is er gedurende het verhaal geen verder opbouw van spanning. Het zijn eigenlijk allemaal logische stappen die een schrijver neemt bij het schrijven van een spannend boek, dan wel thriller. Dat laatste is het zeker niet. 
‘Spoorloos’ is meer een grote speurtocht waarbij je als lezer de feiten volgt. Een beetje ‘en toen en toen’ verhaal. Ook zitten er hier en daar wat foutjes in die door de redactie eruit gehaald hadden moeten.

Passende titel en leuk onderwerp
De titel van het boek ‘Spoorloos’ is op zich passend bij het verhaal maar deed me te veel denken aan het televisieprogramma. Wat ik leuk vond was het gekozen onderwerp: podcast. Meestal staat het toch helemaal in het teken van een strand- dan wel skivakantie. Nu was het eens heel iets anders. De vlotte schrijfstijl en de korte hoofdstukken blijven kenmerkend voor de Suzanne Vermeer boeken en zorgt ook deze keer er weer voor dat je vlot doorleest.

De afgelopen laatste warme dagen van dit jaar heb ik me dus best vermaakt met dit boek. Echter is het niet de beste uit de reeks. Nog even geduld, dan komt de wintereditie er alweer aan!

Titel: Spoorloos | Auteur: Suzanne Vermeer | Uitgeverij: A.W. Bruna | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 416 | ISBN 978 940 051 752 3

Open Minded - Chloe Seager

 

‘’Je kunt toch niet van elke beslissing die je neemt honderd procent zeker zijn? En een relatie is toch altijd een kwestie van compromissen sluiten?’’

Het boek ‘Open Minded’ is compleet uit mijn comfort zone: een romcom, eigenlijk een young adult verhaal, en dan gaat het ook nog eens over open relaties. Tegelijkertijd ben ik heel erg nieuwsgierig, want hoe werkt zo een open relatie nou eigenlijk?

Na negen jaar weet Holly het zeker: haar vriend gaat haar ten huwelijk vragen. Maar in plaats daarvan komt hij met een schokkend voorstel. Hij wil namelijk hun relatie openen en daten met anderen.
Fliss en haar vriend hebben al drie jaar een gelukkige, open relatie. Maar nu ze dertig worden, stelt hij voor om exclusief met elkaar te worden. En zo laat hij een bommetje ontploffen in Fliss’ levensstijl. Eén die voldoet aan haar eigen voorwaarden en niet aan de verwachtingen van de maatschappij.

Wanneer Fliss Holly huilend aantreft in het toilet van een restaurant, tijdens haar eerste date met een ‘vreemde’ sinds negen jaar, besluiten ze hun dates te dumpen en samen te gaan eten. Fliss belooft Holly alles te leren over wat zij weet over open relaties. Terwijl Holly, die al zolang monogaam is, Fliss zal inwijden in de voordelen hiervan. Samen ontdekken ze dat er geen kant-en-klare oplossingen bestaan als het om de liefde gaat.

Wat direct opvalt is de makkelijke, luchtige en humoristische schrijfstijl. Dit maakt dat je snel door het verhaal heen leest. Op een luchtige wijze wordt een, toch wel best beladen, onderwerp goed onder woorden gebracht. Door twee personages tegenover elkaar te plaatsen die beide een ‘expert’ zijn in een traditionele, dan wel open relatie, creëert auteur Chloe Seager een goede basis.

Al lezende leer je meer over de personages maar vooral ook wat een open relatie inhoudt. Veel mensen zullen wellicht denken dat het dan niet om echte liefde gaat tussen de twee hoofdpartners, maar niets is minder waar. Het is de nieuwsgierigheid en het houden van mensen in het algemeen die maakt dat ze meerdere partners willen.
Het belangrijkste in een open relatie, maar eigenlijk net zo belangrijk in welke relatie dan ook, is communicatie. En dat is juist wat er misgaat tussen alle hoofdpersonages. Die verwarring is ook de aanzet van alle gebeurtenissen.

Toch gebeurt er uiteindelijk niet zo heel veel in het boek ‘Open Minded’. De personages blijven hangen in twijfel en zelfmedelijden. Pas tegen het einde komt er een complete ontwikkeling. Dat was ook het moment dat ik besloot dat het boek over het geheel genomen goed geschreven was. Zeker voor een debuut. Ook het thema vriendschap wordt goed uitgewerkt in het personage van Tomi. Zo een vriend gun je iedereen.

‘Open Minded’ is een leuk en goed debuut, waarbij de lezer een hoop te weten komt over het reilen en zeilen binnen een open relatie. Maar ook dat het onderhouden daarvan net zo veel inzet vraagt als bij de traditionele relaties. Toch gaat het hier en daar soms allemaal wel wat te gemakkelijk door de bocht en zijn de personages af en toe wel erg hysterisch. Het verhaal dut halverwege wat in maar komt aan het einde weer vol tot leven.

Het boek ‘Open Minded’ is een leuke romcom die de lezer meegeeft dat relaties in verschillende vormen voorkomen, en dat je voor jezelf moet uitvinden waar jij je het prettigst bij voelt. Schrijfster Chloe Seager heeft met haar verhaal letterlijk een boekje opengedaan over een niet zo makkelijk onderwerp. ‘Open Minded’ is een leuke aanrader.

Titel: Open Minded | Auteur: Chloe Seager | Uitgeverij: A.W. Bruna | Eerste uitgave: 2024 | Vertaling: Anna Livestro | Genre: romcom, roman, young adult | Aantal bladzijden: 384 | ISBN 978 940 051 710 3

 

‘’Een hart wit als sneeuw. Een liefde die raast als een storm. Een geheim om mee de dood in te nemen’’

Ivy is opgegroeid te midden van de bevroren meren en ongerepte bossen, omringd door de sneeuw waar ze zo van houdt. Na een groot verlies moet ze naar Californië verhuizen, maar ze kan aan niets anders denken dan wat ze achterliet. De enige familie die Ivy nu nog heeft, is haar peetvader John. Maar zijn zoon, Mason, is niet langer het schattige jongetje van wie ze als kind foto's zag. Hij is inmiddels volwassen en heeft de priemende ogen van een wild dier. De eerste keer dat hij naar haar lacht – dreigend, zijn perfecte lippen opgetrokken – weet ze dat met hem samenleven niet makkelijk gaat worden. Mason wil haar niet in zijn huis en doet er niets aan om dit te verbergen.

Terwijl Ivy probeert haar hoofd boven de woeste golven van haar nieuwe leven aan de oceaan te houden, blijven Canada's ijzige mysteries haar achtervolgen. Ook al doet ze er alles aan om haar hart, wit als sneeuw, nog een keer te laten bloeien en zo de winterse kou te overwinnen.

Dit mooie vormgegeven leesexemplaar ‘Zoals de sneeuw valt’, mocht ik ontvangen van uitgeverij A.W. Bruna. De omslag heeft zachte pastelkleuren en de zijkant van de bladzijden zijn prachtig gekleurd met roze en ijskristallen. Een parel in je boekenkast.

Auteur Erin Doom is een pseudoniem van een Italiaanse schrijfster die haar carrière begon met het schrijven van korte verhalen op het platform Wattpad. Hier behaalde 6 miljoen lezers. Vervolgens schreef ze haar debuutroman ‘De Tranenmaker’. Dit werd wereldwijd een ware TikTok sensatie waar zelfs de filmrechten reeds van verkocht zijn.

Net als het boek ‘De Tranenmaker’, is ook ‘Zoals sneeuw valt’ weer een heel bijzonder verhaal wat vele thema’s aanstipt. Onderwerpen waar met name jongvolwassenen mee te maken hebben, zoals: vriendschappen, teleurstelling, angst, rouw, liefde en volwassen worden. Met name het zoeken naar je eigen identiteit en je plekje in de maatschappij is een groot onderwerp.

Erin Doom heeft een geheel eigen manier van schrijven, ze schrijft op een poëtische manier die wel beeldend is. Daarin weet ze personages goed weer te geven en hun angsten, hoop en hunkeringen goed te beschrijven, echter worden ze niet heel erg uitgediept. Daardoor blijft ‘Zoals sneeuw valt’ wat oppervlakkig. Ook is het verhaal van de nalatenschap wat ongeloofwaardig. Al zorgt die tegelijkertijd wel voor de mysterie en de actie in het verhaal.
De auteur heeft de neiging om zich te verliezen in het teveel beschrijven van details. Hierdoor raak je als lezer soms niet alleen de draad van het verhaal kwijt maar ook je interesse. Dan begin je een beetje op te zien tegen de vele bladzijden, want het ‘Zoals sneeuw valt’ had wellicht wat beknopter beschreven kunnen worden. Ook het aantrekken en afstoten tussen de twee hoofdpersonages gaat me net iets te lang door waardoor het geen nieuwsgierigheid meer opwekt maar juist irritatie.

Desalniettemin heeft Erin Doom met ‘Zoals sneeuw valt’ weer een indrukwekkend boek geschreven waarin ze de strijd van het hoofdpersonages, niet allen met zichzelf maar ook met haar omgeving, goed heeft weergegeven. Hierin is het vooral bijzonder dat je een verhaal eens leest vanuit een introvert persoon. Dat geeft toch een hele andere dimensie aan gebeurtenissen.
Ook de vader en Mason worden goed neergezet. Door middel van flashbacks in het verhaal krijg je een goed beeld van hun verleden en snap je de manier van doen in het heden. De verhaallijnen van de moeder en de vriendgroep van Ivy worden, naar mijn mening, minder goed uitgewerkt. Daar zijn nog wel wat open eindjes.

Net als ‘De Tranenmaker’ is ‘Zoals sneeuw valt’ een heel bijzonder verhaal wat vele lezers weer zal boeien. Het is vooral het einde wat me deed smelten; de allesomvattende liefde en het geloof in het vinden van jezelf. Al kwam dat einde wel erg plotseling, en werd het wat kort door de bocht beschreven ten opzichte van de rest van het, hier en daar, wat langdradig verhaal.
Of ‘Zoals sneeuw valt’ het net zo een grote sensatie wordt als ‘De Tranenmaker’ is nog maar de vraag. Het is zeker een aanrader als je even een boek wil lezen wat anders dan anders is, en zeker niet alleen voor Young-Adult. Ook voor volwassen is het prima te lezen.

Titel: Zoals sneeuw valt | Oorspronkelijke titel: Nel modo in cui cade la neve | Auteur: Erin Doom | Uitgeverij: A.W. Bruna | Eerste uitgave: 2024 | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Genre: Young-Adult, Fantasy, roman | Aantal bladzijen: 493 | ISBN 978 94 005 1701 1

Argylle - Elly Conway

                             ''The greater the spy, the bigger the lie''

Argylle, nu al een superheld met meteen een eigen film
Al twee jaar gonst het van de vele geruchten rondom het boek ARGYLLE. Verschillende malen werden de release datums verplaatst, maar nu kunnen we dan eindelijk het boek gaan lezen. Vrijwel gelijktijdig gaat de film ARGYLLE in première, en dat is een unicum. Grote ophef ontstaat er dan ook in zowel de boeken- en filmwereld. Want het boek vormde dan wel de inspiratie voor de film, toch mag het geen boekverfilming heten. Wel heeft het boek een hele belangrijke rol in de film. Dus wat is het nu? Het is bijna hetzelfde als de patstelling: ' Wat was er nu eerder De Kip of Het Ei?

Hier gaat het boek Argylle over
De droom van een Russische oligarch om zijn land in volle glorie te herstellen, brengt de wereld tot op de rand van de afgrond. Meesterspion Frances Coffey, een levende legende binnen de CIA, is de enige die het tij nog kan keren. Maar om haar plan te doen slagen, heeft ze iemand met heel specifieke kwaliteiten nodig.
ARGYLLE is een man met een duister verleden en Coffey weet hoezeer hij daarmee worstelt. Maar ze weet ook dat hij juist dáárdoor de vaardigheden bezit die haar team nodig heeft. En dus zit er maar één ding op: alles op alles zetten om van deze outsider een spion te maken. Zijn training voert ARGYLLE naar de jungle van Thailand en naar de boulevards van Monaco. Maar ook naar de kloosters op Oros Athos en zelfs tot een vergeten grot diep in de bergen. Een levensgevaarlijke reis die hem eindelijk de juiste richting kan geven in zijn leven, maar die hem ook zijn leven kan kosten…

Wie zit er achter het pseudoniem Elly Conway
De auteur van het boek ARGYLLE blijft een mysterie. Wie zit er verborgen achter het pseudoniem Elly Conway? Als je de roddels op sociale media moet geloven is het de wereldberoemde ster Taylor Swift. Volgens de Amerikaanse website The Tab zouden de volgende hints daartoe de aanleiding geven:

-De kat
-De geblokte rugtas
-De haarstijl van het hoofdpersonage

Deze dingen komen overigens allemaal wel voor in de film maar niet in het boek. Daar speelt de auteur van het boek ARGYLLE een rol en in het boek helemaal niet. Dit is te zien in de trailer van de film.

https://www.youtube.com/watch?v=cCKcpjqVc9I

Ondertussen is via The Telegraph bekend gemaakt dat de daadwerkelijke auteurs achter het pseudoniem Elly Conway de beroemde Terry Hayes, van o.a. Ik ben Pelgrim, en Tammy Cohen zijn!

Van boek naar film, geregisseerd door Matthew Vaughn
Al deze hints, en daarnaast natuurlijk het spannende actie verhaal van ARGYLLE, gaven regisseur Matthew Vaughn de doorslag om het script te verfilmen. Eerder produceerde hij al de films ‘King’s Man’, ‘X-Men’ en ‘Kick-Ass’. De film heeft een indrukwekkende cast. Met onder meer Henry Cavill, Bryce Dallas Howard, Sam Rockwell, Bryan Cranston, Catherine O’Hara, Ariana DeBose, John Cena, Samuel L. Jackson en zangeres Dua Lipa.
ARGYLLE belooft een kaskraker te worden. Een echte spionagethriller met een flinke dosis humor. Volgens insiders is een nieuwe spionage held geboren.

Niet met en niet zonder elkaar
ARGYLLE, een boek en een film. Beide van elkaar los te lezen of te zien, maar die dan toch weer wel alles met elkaar te maken hebben. Het belooft een totaal nieuwe belevening van lezen te worden waarbij actie maar zeker ook humor niet geschuwd wordt. De film krijgt de noemers scherpzinnig, grensverleggend en wereldomspannend mee. Ondertussen heb ik boek uit en laat ik met compleet verassen door de film ARGYLLE.

It’s the same old song…
Wat direct opvalt aan het boek ARGYLLE is de omslag. Een beetje oldschool ‘James Bond – detective-achtig’, met een goud glamour randje. Het verhaal is ook gestoeld op iets wat in het verleden al talloze keren aan de kaak gesteld is: Rusland tegen Amerika. Zelfs anno nu is het weer gaande.

En zo zit begint ook het verhaal van ARGYLLE. De heerser van de Sovjet-Unie wil weer de grootste wereldmacht worden en Amerika is hierbij zijn de grootste vijand. Alle trukendozen gaan bij deze missie open. Al is het boek absoluut geen politieke thriller te noemen, het heeft hier en daar wel scènes die vrij waarheidsgetrouw overkomen. Echter het merendeel van het boek is een opeenvolging van onwaarschijnlijke acties, met een hele grote dosis geluk voor het hoofdpersonage ARGYLLE.

Laat alle waarschijnlijkheid los en ga lekker lezen
Wat je dus meteen vanaf begin af aan moet doen wanneer je begint met het lezen van het boek ARGYLLE, is het niet te serieus nemen. Want als je alle waarschijnlijkheid loslaat lees je, althans dat was mijn ervaring, een leuk en spannend boek met een nieuwe held waar je eigenlijk vanaf het begin meteen sympathie voor opbouwt. Niet dat je veel over de persoon ARGYLLE zelf te weten komt. Er wordt een link gemaakt naar zijn verleden en dat hij daarom is wie hij nu is, maar emoties komen in het boek niet aan de orde komt en dat doet er ook niet toe.

Er komt sowieso een enorme lading aan personages voorbij. Maar omdat bij deze figuren nog korter wordt stilgestaan dan bij het hoofdpersonage ARGYLLE blijft het verhaal erg overzichtelijk. Tijdens het lezen weet je constant over wie het gaat. ARGYLLE is de belangrijkste persoon maar daarnaast draait het eigenlijk alleen maar om de gebeurtenissen en acties. Die zijn meer dan voldoende aanwezig. Maar toch blijft het verhaal een logisch geheel.

Het boek Argylle valt niet specifiek in een bepaald boekengenre
Maar in welke categorie is het boek ARGYLLE nu precies te plaatsen? Het is geen (klassiek) spionageverhaal, geen thriller en ook geen spannende roman. Meer een avonturenboek vol met acties en verwijzingen naar de geschiedenis. Een verhaal dat als hoofdthema machtspositie heeft. Of dat nu van de Russen is, de CIA, de benoemde Nazi’s of ARGYLLE zelf. Wie heerst over wie? Dat is de vraag.
Ga ARGYLLE vooral lezen, want het geeft zeker een paar uur leesplezier. Een nieuw deel is al in de maak en over een nieuwe film wordt ook al gesproken. Ik vind het leuk dat er weer een nieuwe, sympathieke, held geboren is, en kijk uit naar het volgende deel. Ik ben benieuwd of dat me ook weer zo weet te vermaken.

Specificaties over het boek ARGYLLE
Titel: ARGYLLE | Auteur: Elly Conway | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Joost van der Meer & William Oostendorp | Eerste uitgave: 2024 | Aantal bladzijden: 446 | ISBN 9789400515260

Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het recensie-exemplaar. De recensie is tevens te lezen op www.stoerleesvoer.nl

The Perks of being a Wallflower - Stephen Chbosky

 

 ''Lieve vriend, ik schrijf naar jou omdat zij zei dat jij luistert en dingen begrijpt...''

Charlie gaat naar de bovenbouw. Hij is zeker geen sukkel, maar populair is hij ook niet. Zijn verlegen, hyperintelligente en sociaal onaangepaste karakter zorgt ervoor dat hij een muurbloempje blijft. Charlie probeert op zijn eigen manier vat te krijgen op de wereld van daten, familiedrama's, seks en drugs. Gelukkig heeft hij vrienden die hem hier af en toe bij helpen. Op zijn eigen unieke, aandoenlijke en aangrijpende manier vertelt Charlie zijn verhaal aan de enige persoon die hij vertrouwt. Aan jou.

Zeer persoonlijk geschreven
Het boek is onderverdeeld in vier hoofdstukken en een epiloog. Het verhaal word vertelt via brieven die Charlie schrijft aan zijn 'Lieve Vriend'. Wie dat precies is wordt niet echt duidelijk  maar gedurende het lezen krijg je toch wel het grootste vermoeden dat jij, als lezer, de vriend van Charlie bent. Door de zeer persoonlijke brieven ga je terug naar het verleden van Charlie en lees je al snel wat de onderliggende oorzaak is van zijn gedrag in het heden. Onderwerpen die er niet om liegen. Zo komt seksueel misbruik, drugs, zelfmoord en geweld aan de orde. Hierom is het boek in de jaren '90 ook een tijdje verboden geweest, omdat het te controversieel zou zijn.

Je wilt Charlie omarmen en beschermen
Auteur Stephen Chbosky heeft met 'The perks of being a Wallflower', (de belevenissen van een muurbloempje), een uniek en emotioneel verhaal geschreven. Door de ik-vorm komen de persoonlijke gebeurtenissen nog meer bij je binnen. Charlie is zo en zo een personage wat je niet meer loslaat. Door zijn onhandigheid en terughoudendheid en alles wat hij heeft meegemaakt wilde ik hem als lezer beschermen, omarmen en onder mijn hoede nemen. Dat betekent dus dat de schrijver Stephen Chbosky een personage echt tot leven kan brengen.

Niet alleen voor jongere, ook voor volwassen een zeer boeiend boek
Omdat de het hoofdpersonage zo jong is, zou je denken dat dit boek alleen geschikt is voor middelbare scholieren. Maar niets is minder waar. Dit boek zou zeker verplichte leeskost in de klas moeten zijn vanwege de vele onderwerpen waar scholieren mee te maken hebben of krijgen. Maar als volwassenen is het ook goed om dit boek te lezen. Je kan je zo makkelijker identificeren met het gedrag van een puber.

Deze bestseller uit 1999 werd in 2012 verfilmd met in de hoofdrollen Emma Wason, die wereldwijd bekend werd als Hermione Granger in de Harry Potter -films, en Ezra Miller.
Na de release van film werd het boek ook weer heel populair. En terecht.

Stephen Chbosky is auteur en regisseur
De auteur Stephen Chbosky is zelf ook verantwoordelijk voor het schrijven van het script en regisseren van de film 'The perks of being a Wallflower'.
Stephen Chbosky is geboren in 1970 in Pittsburgh, Pennsylvania. Zijn schrijverstalent deed hij op tijdens zijn studie aan het Filmic Writing & Screening-programma van de Universiteit van Zuid-Californië. Hij schreef verschillende (niet geproduceerde-)scenario's en regisseerde al eerder een film in 1995. Zijn grote doorbraak kwam dus met het boek 'Perks of being a Wallpaper'. Het verhaal is semi-autobiografisch.
Ondanks dat het boek nog niet eens zo heel oud is kun je denk ik toch wel zeggen dat het tot de klassiekers behoort. Het bevat alle elementen die in de literatuur van belang zijn. Daarnaast leest het boek, ondanks de zware onderwerpen, makkelijk. daardoor is het ook heel geschikt voor de leeslijsten. Ik ben blij dat het door uitgeverij AW Bruna opnieuw uitgegeven is.

.

Stil zijn als de slangen bijten - Theo Henk Streng

 

‘’Als je ze ziet, weet je wat ze zijn…het was niet eens het machinegeweer om zijn nek. Ook niet het legeruniform. Het was iets in het gehele plaatje. De houding van de man die eigenlijk nog helemaal geen man was…deze knul was gevaarlijk.’’

Het land waar Yaro en Ayana opgroeien wordt geteisterd door burgeroorlogen. Oorlogen die niemand nog snapt. Als er rebellen opduiken, krijgt Yaro de opdracht zijn zus snel van school te halen. Helaas is er geen ontkomen aan. De rebellen plunderen het dorp en nemen de kinderen mee de jungle in. Zij moeten vanaf nu ook gaan vechten.
Yaro heeft geen idee waarvoor hij vecht, maar niet meedoen is geen optie. Samen met Ayana, zijn albinovriend Kobe en andere jongens en meisjes moet hij in de bush zien te overleven. Het gevaar bestaat niet alleen uit wilde dieren, giftige slangen en krankzinnige soldaten. Het gevaar bestaat ook uit hemzelf, want Yaro merkt zelf ook wel dat hij anders wordt.

Het boek ‘Stil zijn als de slangen bijten is geschreven als een jeugdboek, maar ik als volwassenen zat er vanaf de eerste bladzijde meteen in. Het verhaal heeft me niet meer losgelaten en na het lezen nog wel even flink beziggehouden. Zo zie je maar weer dat boeken in principe leeftijdloos zijn. Het gaat om het verhaal wat ze te vertellen hebben en dat raakt je of raakt je niet.

Al eerder las ik een boek van de auteur Theo Streng, namelijk: ‘Dochter van de onderwereld.’ Ook dit is een jeugdboek maar tevens geschikt voor volwassen.
Het is de rake schrijfstijl van de auteur die tot de verbeelding spreekt. Het is bijna filmisch beschreven allemaal. De karakters zijn goed uitgewerkt. Zo maak je de verandering van de hoofdpersoon Yaro goed mee. Zijn angsten, zijn onmacht. Zijn dwaasheid omdat hij meegetrokken wordt in de gekte van het geweld. En daarna de schaamte. Dit alles is zo levendig en met emotie beschreven dan het me wist te raken.

Het verhaal is niet zachtzinnig of fijngevoelig. Theo Streng benoemt nogal wat dingen bij de naam, zoals de verkrachting van een moeder. Heel goed beschreven maar niet voor ieder kind weggelegd. Een waarschuwing daarvoor is denk ik wel op zijn plaats.
Het boek ‘Stil zijn als de slangen bijten zou het denk ik ook heel goed doen op scholen. Om gezamenlijk te lezen en te bespreken en zo de leerlingen wat meer bewust te maken van de vrijheid die we hier hebben ten opzichte van andere plekken in de wereld. Zeker nu met de oorlogen die aan de gang zijn en dus kinderen in oorlogsgebied.

‘’Het was tijd om het verleden te laten rusten en naar voren te kijken. Al zou hij altijd een kind van de oorlog blijven.’’

Auteur Theo Streng heeft een prachtig en tegelijkertijd afschuwelijk verhaal geschreven. Daarnaast is te merken dat hij gedegen onderzoek gedaan heeft naar het ronselen van kindsoldaten.
De volledige opbrengst van het boek gaat naar de stichting War Child. Deze organisatie helpt wereldwijd kinderen in oorlogsgebieden. Met muziek, sport en spel leert War Child de oorlogskinderen omgaan met hun emoties en hun ervaringen. Zodat kinderen zich weer even veilig kunnen voelen en weer even kind mogen zijn.

Via deze weg bedank ik de auteur Theo Streng. Ik mocht zijn e-boek lezen om te recenseren en onderdeel zijn van de blogtour rondom het boek ‘Stil zijn als de slangen bijten’. Overigens heeft dat mijn mening niet beïnvloed.

De vleugels van Jalila - Karin Driegen

''Moederliefde reist ver, over bergen, door dalen, langs ravijnen. Moederliefde geeft nooit op, gaat nooit bij de pakken neerzitten en vecht totdat het doel bereikt is.''

Nadat ik zeer onder de indruk was van het eerste boek van Karin Driegen, ‘Waarom moet ik U tegen jou zeggen’, las ik nu haar tweede roman: ‘De vleugels van Jalila’.

De zeventienjarige Jalila slaat haar vleugels uit op zoek naar vrijheid en een betere wereld. Haar vader is gesneuveld in de oorlog tussen Eritrea en Ethiopië, haar moeder is noodgedwongen gevlucht naar Soedan. Door het uitzichtloze perspectief, besluit Jalila samen met haar buurjongen Idris – op wie ze intussen verliefd is geworden – te vluchten. De middag voor vertrek gebeurt er iets dat grote gevolgen heeft voor hen beiden.
Idris vlucht halsoverkop. Een dag later vertrekt ook Jalila, te voet, de grens over naar Ethiopië. Tijdens haar reis door een wereld vol gevaren houdt ze vast aan haar droom om verpleegster te worden. Ze vindt liefde te midden van geweld, discriminatie, chaos en ziekte en worstelt ze met het gemis van Idris en haar familie. Zal ze haar familie ooit terugzien? Ontwricht de gebeurtenis in Aderho voorgoed de liefde tussen Jalila en Idris?
De vleugels van Jalila is gebaseerd op ware en nog steeds actuele gebeurtenissen.

Auteur Karin Driegen studeerde kunstgeschiedenis aan de Universiteit van Leiden en werkte in het onderwijs. Nu woont ze, samen met haar Britse echtgenoot in Zuid-Frankrijk, en schrijft ze fulltime.
Haar debuutroman ‘Waarom moet ik U tegen jou zeggen’, vertelt het verhaal van een echtpaar in een Gronings grensdorp tijdens de Tweede Wereldoorlog. Hoe hun afkomst jaloezie en haat, zelf onderling, verspreidt.
Het verhaal raakte me en dat kwam met name door de manier waarop Karin Driegen emoties weet te beschrijven. Angsten, twijfel, verraad, vertrouwen, geloof en liefde, het komt allemaal voorbij.

Schrijfster Karin heeft een vlotte, duidelijke schrijfstijl waarin ze gruwelijkheden niet uit de weg gaat. Ze maakt de dingen niet mooier dan dat ze zijn maar ze overdrijft ze zeer zeker ook niet.
Het boek ‘De vleugels van Jalila' is een soort van reisverslag. Maar dan wel van een vreselijke reis, want het boek is gebaseerd op ware en nog steeds actuele gebeurtenissen.
Karin Driegen weet vooral de onzekerheid zo goed naar voren te brengen en je voelt het verlies om dat wat was en niet meer komt. Je wordt als lezer echt met je neus op de feiten gedrukt. Ik was me na het lezen van dit boek toch wel weer even heel bewust van de veilige leesstoel waarin ik me mag bevinden.

Met dit soort verhalen kom je tot het besef dat het belangrijk is dat de geschiedenis niet vergeten mag worden en dat het heden net zoveel aandacht vraagt. Vrijheid is niet zo vanzelfsprekend als we maar denken. In een wereld die in vuur en vlam staat, dichterbij dan ooit, is het goed je ook eens te verdiepen in het leed van een ander. Wellicht dat we dan ook eens met andere ogen gaan kijken naar de stroom vluchtelingen, dan we nu geneigd zijn te doen.
Het is bewonderenswaardig en fijn dat schrijvers zoals Karin Driegen dit soort boeken blijven schrijven.
‘De vleugels van Jalila’, is het is het zoveelste verhaal wat gedeeld dient te worden. Ik hoop dat het veel gelezen zal gaan worden, want dat verdiend het boek.

Angryboys, de wolven van Amsterdam - Lyona Rose

 

        ''Bij ons geldt horen, zien en zwijgen, dus alles wat je hoort blijft hier.''

Het leven van de jonge Dalvino in Suriname bestaat uit het overleven van de armoede en zijn gewelddadige vader. Dalvino groeit op in de schaduw van zijn enige held, zijn oudere broer Rico, die hem beschermt en liefde geeft.

Wanneer hij naar Nederland verhuist, verandert het leven van de rustige Dalvino. Hij komt door onverwachte gebeurtenissen in aanraking met de Nederlandse onderwereld en raakt betrokken bij een misdaadorganisatie in Amsterdam.
Door zijn onbewust diepe verlangen naar geld en aanzien raakt Dalvino steeds verder van zichzelf en de realiteit verwijderd. Wanneer hij ook nog zijn hart verliest aan de beeldschone Vanessa komt Dalvino voor nog meer dilemma's te staan.

Het boek 'Angry Boys, de wolven van Amsterdam', geeft een ruwe schets van een jongen die zijn weg probeert te vinden in de onderwereld, waar wantrouwen de norm is en geld zowaar je vriend als vijand is. Zal hij hieraan kunnen ontsnappen?

Auteur Lyona Rose (1990) is geboren en getogen in Amsterdam. Ze studeerde pedagogisch hulpverlener aan de Hogeschool van Amsterdam, vanwege haar betrokkenheid met de medemens. Echter was ze van jongs af aan al bezig met schrijven. Het begon met schrijven in haar dagboeken en al gauw kwam ze erachter dat ze graag haar eigen boeken wilde schrijven. 
Ze heeft reeds twee boeken geschreven over het werken aan een goede relatie, en over de pleegzorg. Haar eerste fictieboek is 'Angry Boys, de wolven van Amsterdam'. Haar tweede boek 'Losse handjes' is een non-fictieboek. (zie recensie hierover op deze site)

Dit is het tweede boek wat ik lees van Lyona Rosa en wederom heeft ze me weten te verassen. Dat komt door haar vlotte, beeldende en onderhoudende schrijfstijl waarmee ze moeilijke onderwerpen heel goed weet uit te lichten. 

Datzelfde geldt voor de personages. Zowel hun zwakke als hun sterke punten komen aan bod. De innerlijke strijd die bij Dalvino gaande is wordt heel duidelijk beschreven. Zijn besef dat hij in een gevaarlijk milieu terechtgekomen is maar daarnaast ook het aanzien wat hij daarmee krijgt. Daardoor komt het verhaal zo levensecht over.
Het kan een ieder van ons overkomen: een tiener die dit boek leest, of een ouder die een kind in deze leeftijd heeft. Wat dat aangaat zou dit boek ook heel goed te lezen zijn in een klas, of bij een jeugdinstelling, om het daarna klassikaal te gaan bespreken.
'Angryboys, de wolven van Amsterdam', gaat niet alleen over de onderwereld maar ook over drugs, macht, liefde, onzekerheid en seksueel geweld. 

Het boek is verdeeld in verschillende hoofdstukken. De ene keer verteld door de ogen van Dalvino, de andere keer is Vanessa aan het woord. Daarnaast zijn de hoofdstukken niet te lang wat het leestempo verhoogd. De spanningsopbouw loopt van het begin tot het einde van het verhaal goed door.
Aan het einde van het verhaal zit nog wel een verassende twist. Echter had die van mij wel wat verder uitgewerkt mogen worden.

Lyona Rose weet moeilijke onderwerpen die betrekking hebben op een periode van een kind in een zeer kwetsbare leeftijd heel goed te beschrijven. Ook de subtiele dwang die gebruikt wordt om iemand een organisatie in te trekken en vervolgens niet meer terug kan is heel erg realistisch gedaan.
Complimenten voor het verhaal van 'Angryboys, de wolven van Amsterdam, wat ik in eerste instantie, wat de kaft aangaat, niet zo snel had uitgekozen.
Zo zie je maar weer eens dat schoonheid van binnen zit .

Bank Street - Meg Howrey

''Weet je wat nog erger is dan het opgeven van een droom? Ontdekken dat je er geen eentje hebt.''

Ballet...het is nooit echt mijn ding geweest. Mijn moeder deed ooit een poging om mij (jazz)ballet te laten leren. Bij de uitvoering van Cats heb ik narrig, in mijn poezenpakje, aan de zijkant van het podium de hele voorstelling uit gezeten. Ik weigerde mee te doen.
Dus dat ik, vrijwillig, een verhaal ging lezen over ballet verbaasde mij ten zeerste. Al was het meer, na het lezen van de synopsis van het boek 'Bank Street', het achterliggende verhaal wat mij zo aantrok.

Bank Street, het verhaal
1983. Carlisle Martin brengt zoals ieder jaar slechts een paar dierbare weken door bij haar vader en zijn partner James, op Bank Street in New York.

James briljant, maar labiel, leert Carlisle alles wat hij belangrijk vindt. Over het leven, literatuur, muziek en vooral veel dans.
Carlisle wil niets liever dan deel uitmaken van deze wereld, en ze kiest voor een professionele balletcarrière. Maar een heftige liefdesaffaire veroorzaakt een breuk in de familie.

Negentien jaar later krijgt Carlisle een telefoontje dat haar terugvoert naar deze alles beslissende zomer, en naar haar jongere zelf.

Auteur Meg Howray
Meg Howray is woonachtig in Los Angeles, volgde een opleiding tot danseres en danste onder meer bij het Joffrey Eglevsky Ballet in Chicago en bij het City Ballet of Los Angeles. Ze maakte haar debuut als actrice in 'Twelve Dreams'. In 2001 won ze de 'Ovation Award' voor de beste actrice in de Broadway Musical 'Contact'. 
Een deel van haar non-fictie verhalen zijn te lezen geweest in de 'Voque' en 'The Los Angeles Review of Books'.
In 2011 publiceerde Meg Howray haar debuutroman 'Blind sight'. Met schrijfster Christina Lynch vormt ze een schrijvers duo en komt ze uit onder een mannelijke pseudoniem: Magnus Flyte. Ze brachten twee bestsellers op: 'City of Dark Magic' en City of lost dreams'.

Prachtig, teder en hartverscheurend geschreven
Allereerste is het de omslag van het boek 'Bank Street' wat uitnodigt tot lezen. Zwart/wit, wat mysterieus maar vooral krachtig.

Hoewel met name dansen, maar ook kunst en literatuur centraal staan in het verhaal is het toch vooral de onderlinge relaties, en dan met name die tussen ouder en kind, wat het hoofdonderwerp is.
Het is de strijd van loskomen van jezelf, van je familie en je plek vinden in de wereld. Een wereld die voor een adolescent al moeilijk genoeg is, zeker wanneer je niet uit een stabiel gezin komt.

Het verhaal speelt zich af in de jaren '80. Aids viert hoogtij en homoseksualiteit wordt gevierd en verguist. Eerlijk toegeven wie of wat je bent kan eigenlijk niet maar aan de andere kant heb je geen keuze meer. Deze queerstrijd wordt door de auteur Meg Howrey prachtig en tegelijkertijd hartverscheurend verwoord. Als lezer ervaarde ik echt het verdriet en de onmacht van de hoofdpersoon Carlisle. Al jaren ver verwijderd van haar moeder, een vervreemde relatie met haar vader en dan zelf maar moeten uitzoeken wie of wat je bent. Zonder steun en toeverlaat.
Ga er maar aan staan. 

Het is niet alleen Carlisle die belast is met een persoonlijk innerlijke strijd. Alle personages lijden. Met dans, kunst, boeken, de stad New York en leven en dood als bijfiguren wordt heel erg duidelijk hoe je kunt vastlopen in je passie, liefde, verdriet of angst. Tot welke prijs ben je bereidt te gaan om je ware identiteit te vinden?

Je hoeft helemaal niet van ballet te houden om dit boek wel in je hart te sluiten. Ballet is slechts een mooie metafoor, de choreografie, oftewel de rode draad door het verhaal.
Het hoofdpersonage wordt gevolgd in haar strijd in het heden met de onverwerkte problemen uit haar verleden. De schrijfster heeft respect voor het personage, voor alle personages. Ze weet ook lichtelijk een spanning in het verhaal op te bouwen. Al zijn er best stukjes in het verhaal die wat langzaam op gang komen. 

Ik denk dat er maar weinig auteurs zijn die een innerlijke strijd zo goed kunnen weergeven. Meg Howrey weet duidelijk te maken dat mensen vaak een strijd leveren die niet eens persoonlijk is, maar meer gebaseerd is op onmogelijke verwachtingen of misverstanden. 

'Bank Street' is zo een boek, dat als het geen extra aandacht in de media krijgt, ondergesneeuwd zal worden door alle andere boeken die uitkomen. En dat zou zo jammer en onverdiend zijn, want dit boek heeft zo veel meer te vertellen. Het is een teder geschreven verhaal over liefde, verraad, passie en verdriet. Over familie-DNA wat, of je wilt of niet, een onderdeel van jezelf was, is en blijft. Waar je mee moet leren omgaan en andere ook de kans moet geven om daar mee om te gaan.

Dit boek kruipt onder je huid en zal je aan het denken zetten over je eigen leven en de keuzes die je daar in gemaakt hebt of zal gaan maken. 

Losse Handjes, een gevaarlijke tienerliefde - Lyona Rose

''Dit boek is opgedragen aan alle jongeren en volwassenen die ooit te maken hebben gehad met geweld en seksueel misbruik in een relatie. Ik heb besloten me niet langer te verstoppen uit schaamte...ik hoop dat ik jou kan inspireren en aanmoedigen om ook jouw te verhaal te doen. Jij hoeft je nergens voor te schamen. Seksueel geweld is nooit jouw schuld...''

'Losse Handjes',  gaat over Senna, een meisje van dertien jaar dat in een gevaarlijke relatie terechtkomt wanneer ze de oudere Valentino ontmoet. Senna groeit op bij haar afstandelijke pleegmoeder en kent geen fijne thuissituatie. Op zoek naar liefde en veiligheid raakt ze in de ban van Valentino en krijgt ze na een periode van grooming te maken met mishandeling en seksueel geweld. Uit angst voor de manipulatieve Valentino houdt ze haar geheim verborgen voor de buitenwereld, zelfs voor haar beste vriendin Nicki. Op verschillende momenten maakt Senna keuzes die niet goed voor haar uitpakken. Ze kan op die momenten niet anders. Of had het toch gekund? 

Dit boek is gebaseerd op een waargebeurd verhaal en bevat schokkende elementen. Seksueel geweld en mishandeling is strafbaar in Nederland en het is belangrijk om alle jonge tieners hier bewust van te maken. 'Losse handjes' is een boek over een gevaarlijke tienerliefde en bedoeld voor de volwassenen en jongeren van nu. Het brengt de minder mooie waarheid, die ook in de tienerrelaties kan plaatsvinden, aan het licht.

Auteur Lyona Rose (1990) is geboren en getogen in Amsterdam. Ze studeerde pedagogisch hulpverlener aan de Hogeschool van Amsterdam, vanwege haar betrokkenheid met de medemens. Echter was ze van jongs af aan al bezig met schrijven. Het begon met schrijven in haar dagboeken en al gauw kwam ze erachter dat ze graag haar eigen boeken wilde schrijven. 
Ze heeft reeds twee boeken geschreven over het werken aan een goede relatie, en over de pleegzorg. Haar eerste fictieboek is 'De wolven van Amsterdam'. 
'Losse handjes' is een non-fictieboek.

Allereerst wil ik Lyona bedanken voor haar recensie exemplaar en dat ze me haar, helaas trieste verhaal, wilde vertellen middels haar boek. Het vergt heel veel moed om je verhaal te doen wanneer het om (seksueel) geweld binnen een relatie gaat. Of dat nu tussen partners is of ouder en kind. Het is dan ook van groot belang dat het slachtoffer haar/zijn verhaal doet. Al is dat jaren later, zoals in het geval van Lyona. 

Daarnaast is het voor een recensie altijd heel lastig om een persoonlijk te verhaal te beoordelen. Want wie ben ik om mijn mening daar op los te laten. Qua moed heeft Lyona mijn volledige steun. Dit verhaal moet inderdaad verteld worden. Zowel voor Lyona haar zelfverwerking, maar ook als voorbeeld en steun voor anderen, die er nog niet over durven te praten.
De opzet van het verhaal is prima gedaan. De manier van schrijven is aangepast aan het dertienjarige hoofdpersonage Senna, en wordt niet verteld als de alwetende die de schrijfster Lyona nu, jaren later, is. Het is een vlotte schrijfstijl die hier en daar, naar mijn mening, wel iets te veel naar simpelheid neigt. 
De personages blijven wat op afstand en dat is jammer voor de emotie. Want hoewel alle gebeurtenissen benoemt worden blijft het meeleven hierdoor, voor de lezer, wat uit.
Wellicht het zo bedoeld en voor Lyona Rose de enige manier om haar ervaringen zo op papier te zetten. Anders kwam het verhaal misschien te dichtbij. Maar dat is een aanname van mijn kant.

Lyona schrijft mooi naar het einde toe. Hierbij wens je haar, als lezer, alleen maar goeds. liefs en een goed einde toe. 
Achterin het boek staan discussievragen die je met een klas, of een leesclub, ingevuld kunnen worden en dan besproken kunnen worden. Ze gebruikt fragmenten uit het boek 'Losse handjes' en hangt daar een vraag aan. Dit zouden ook vragen kunnen zijn die het  voor een ouder en kind toegankelijker maken om een gesprek hierover aan te gaan. Mooi vorm gegeven en goed over nagedacht.

Al met al heeft Lyona Rose een prachtig, gedurfd, en mooi verteld verhaal weten te schrijven. 

De tranenmaker - Erin Doom

‘’Verlangen naar een familie. Een onmogelijke liefde. Sommige dingen zijn het waard om voor te vechten. Maar soms sta je er alleen voor.’’

TikTok sensatie uit Italië
‘De Tranenmaker’ van Erin Doom is bekend geworden door de vele emotionele filmpjes op TikTok/Booktok. Binnen een korte tijd sprak de jeugd, met name in Italië, nergens anders meer over. Het ene commentaar was nog ontroerender dan het ander en als je het nog niet gelezen had moest je dat vast en zeker doen. Het werd, in 2022, het bestverkopende boek in Italië en is nu ook hier in de Nederlands vertaling te lezen.
Toen ik via uitgeverij AW. Bruna dan ook de gelegenheid kreeg om ‘De Tranentrekker’’ te mogen lezen aarzelde ik geen moment, ondanks dat het boek in de categorie Young Adult valt. Zo nu en dan vind ik het zelfs fijn om een boek in deze categorie te lezen. Emoties worden namelijk op een heel ander niveau beschreven dan bij volwassene boeken, maar daarover later meer.

Auteur Erin Doom
Erin Doom is het pseudoniem van de Italiaanse schrijfster Matilda. Ze heeft rechten gestudeerd en had al wat korte verhalen geschreven op het platform Wattpad, waar ze de harten van ruim 6 miljoen lezers al mee wist te veroveren. Omdat ze nogal wat onzeker en verlegen is besloot ze te schrijven onder een andere naam. Dat ze met een roman bezig was wisten zelfs haar ouders niet. Tijdens een interview omschrijft ze haar anonimiteit zelf als de onzichtbaarheidsmantel van Harry Potter. Maar na een boekenbeurs in Turijn, waar ze werd geweigerd bij bepaalde evenementen omdat ze geen schrijfster zou zijn, besloot ze haar ware naam bekend te maken en te genieten van alles wat hoort bij het schrijven van boeken.

Het verhaal:
In de Grave, het weeshuis waar Nica opgroeide, werden altijd verhalen verteld bij het kaarslicht. Het bekendste was dat van de tranenmaker, een mysterieus figuur met ogen zo helder als glas, en de veroorzaker van alle angsten die mensen voelen.
Op haar zeventiende is het moment gekomen om de verhalen uit haar kindertijd achter zich te laten. Nica’s droom wordt werkelijkheid als een echtpaar haar wil adopteren. Maar ze is net de enige. De rusteloze, mysterieuze Rigel wordt samen met haar geadopteerd. En hij is de laatste persoon die Nica als broer zou wensen. Rigel is intelligent, speelt betoverend piano en is onvoorstelbaar knap. Maar hij heeft een donkere, onaangename kant.
Hoewel Nica en Rigel een verleden delen vol verdriet en gebrek aan liefde, is het onmogelijk om samen te wonen. Vooral als de legende hen achtervolgt en de tranenmaker echt lijkt te bestaan. Maar Nica heeft er alles voor over om haar droom te beschermen.

‘’En op de rand van onze laatste bladzijde begreep ik dat eeuwigheid bestaat, voor wie mateloos liefheeft, al is het maar een ogenblik. Elk einde is slechts een nieuw begin.’’

Eerlijke intense emoties maken het zo herkenbaar voor jongeren
Hoe wordt een boek een bestseller en is het dan altijd ook een bestseller? Zou het ook zoveel gelezen en geprezen worden als het niet op TikTok verschenen was en verdiend het de grootste aanbevelingen ook wel?
Bij deze kan ik al direct beamen dat het boek boordevol emoties zit, die het zeker waarmaken dat dit boek een bestseller geworden is. Al is het verhaal hier en daar wat overdreven, langdradig of geheel terecht juist mooi en ontroerend.
De proloog weet meteen te boeien, maar na hoofdstuk tien merk ik wel dat de verveling en de irritatie een beetje toeslaat. De verering aan het adres van de hoofdpersoon Rigal is nu echt wel op zijn hoogtepunt geweest, net als de onzekerheid van Nica. Maar voor het verhaal is het wel nodig, want zo krijg je inzicht in de reden waarom de dingen gaan zoals ze gaan. Eenmaal terugblikkend op de periode die de twee in het weeshuis hebben meegemaakt krijg je als lezer verscheidenede keren een brok in je keel.

Ondanks alle gevoelens blijven de karakters wat oppervlakkig
Dat komt ook door de schrijfstijl van Erin Doom. Ze weet de hoofdpersonages goed weer te geven. En angsten, hoop en de hunkering naar liefde zijn goed omschreven. Toch hadden de personages, wat mij betreft wel wat dieper uitgewerkt mogen worden. Het is allemaal wat oppervlakkig. Maar dat is dan waarschijnlijk het verschil tussen Young Adult en volwassen romans. Het er nog meer op in gaan is wat een volwassenen lezer wellicht mist en graag zou willen. Voor Young Adult is dit al net over de grens heen. En zo is het dan ook prima, en snap ik de sensatie over het boek. Vooral hoe Rigal wordt geadoreerd door meiden zal menigeen herkennen. Daarnaast zal de ‘onzichtbaarheid’ van Nica ook voor vele herkenbaar zijn. Volwassen lezers zijn verder in hun ontwikkeling dus zullen hier afhaken.
De mysterieusheid die om het personages 'de tranenmaker' hangt is heel goed gedaan en Erin Doom weet de complexheid rondom dit personage tot het einde aan toe goed vol te houden. Dat geeft ook de sinistere en donkere sfeer aan het boek.

Op zoek naar je identiteit en verwerken van trauma
Maar daardoor is het geen minder goed boek, want het is juist die emotie die het zo intens herkenbaar maken. Dat Erin Doom een andere schrijfstijl heeft dan andere ligt hem ook in het feit dat ze een poëtische stijl heeft. Ze beschrijft situaties vaak (wat) lang en uitgebreid. Is dat haar manier van schrijven of komt hier het Italiaanse temperament om de hoek kijken. Altijd klaar voor drama.
Het is een steeds terugkerend thema in het verhaal: het verwerken van een trauma, het een plek weten te geven in je leven en te zorgen dat je eigen identiteit behoud. Of op zijn minst uit weet te zoeken wie je in werkelijkheid bent en wat je in het leven wil. Alleen daarom al spreekt het zoveel Young Adult lezers aan. Daarnaast is het de prachtige lay-out van de kaft die niet in je boekenkast missen mag.

Titel: De tranenmaker | Oorspronkelijke titel: Fabriccante di Lacrime | Auteur: Erin Doom | Uitgeverij: AW Bruna | Vertaling: Saskia Peterzon-Kotte | Eerste uitgave: 2021 | Gelezen uitgave: 2023 | Aantal bladzijden: 494