Posts tonen met het label science fiction. Alle posts tonen
Posts tonen met het label science fiction. Alle posts tonen

zondag 20 oktober 2019

De denkbeeldige vriend - Stehen Chbosky

Afbeeldingsresultaat voor de denkbeeldige vriend stephen chbosky''We kunnen onze angst wegslikken óf ons door onze angst laten opslokken.''


Christoher is zeven
Christopher is de nieuweling.
Christopher heeft een denkbeeldige vriend.

Kate Reese, een alleenstaande moeder, is vastbesloten om het leven van haar en haar zoontje te verbeteren. Midden in de nacht ontsnapt ze, samen met Christopher, uit huis. Weg uit een gewelddadige relatie. Samen belanden ze in de hechte gemeenschap van Mill Grove in Pennsylvania, ver weg van de bewoonde wereld.
Eerst lijkt het de ideale plek om eindelijk tot rust te komen en een nieuw bestaan op te bouwen. Maar dan verdwijnt Christopher. Zes afschuwelijke lange dagen kan niemand hem vinden. Plotsklaps komt Christopher tevoorschijn uit het bos aan de rand van het dorp, ongedeerd maar compleet veranderd.
Hij keert terug met een stem in zijn hoofd die alleen hij kan horen, met een missie die alleen hij kan volbrengen: hij moet voor kerst een boomhut in het bos bouwen, anders zullen zijn moeder en alle andere in het dorp nooit meer hetzelfde zijn.
Algauw raken Kate en Christopher verzeild in een gevecht voor hun leven; een strijd tussen goed en kwaad, met hun dorp als strijdtoneel.

Verbijstering is denk ik het goede woord wat past bij het gevoel dat ik over hield na het lezen van dit boek. Nog steeds is er geen vinger op te leggen wat de schrijver met het verhaal precies heeft willen vertellen, omdat er zoveel gebeurd en aangehaald wordt, en misschien is dat juist wel de kracht van het boek.
De aankondiging thriller klopt echter niet, het is meer een combinatie van dark fantasy/horror. Daarbij worden er ook nog heel veel zware thema's zoals misbruik, mishandeling, geweld, moord, zelfmoord, psychiatrie, alcoholisme, liefde en geloof aangehaald.
Het boek begint met een proloog die je meteen nieuwsgierig maakt. Dan volgt er een uitwerking van vele personages die allemaal een belangrijk onderdeel van het verhaal zijn. Dit is zeer uitgebreid gedaan maar daarmee krijg je wel een goede band met de personages, iets wat later in het verhaal ongemakkelijke gevoelens oplevert.
De schrijfstijl is uniek, net als het veranderen van lettertypes bij spannende momenten, je krijgt daardoor een extra dimensie in het verhaal. Een minpuntje is dat de schrijver, waarschijnlijk in zijn enthousiasme om zoveel mogelijk bizarre gebeurtenissen te beschrijven, vergeet dat de hoofdpersoon een zevenjarige is. De gedachten en handelingen zijn zeker vanaf het middengedeelten van het boek meer voor een zestien jarige of ouder.
De twist die elke keer als een verrassing in het verhaal zitten maken je verward maar houden je ook bij de les en dat maakt dat je de 778 bladzijdes toch vrij vlot achter elkaar door kunt lezen. Toch zijn er genoeg passages die geschrapt hadden kunnen worden. er wordt dan teveel herhaalt of een stuk is te ver gezocht.

Het boek krijgt uiteindelijk toch een hoge waardering ondanks dat het heel wat anders blijkt te zijn dat wat de cover beloofd. Want het is zeer knap gedaan dat je lezers zoveel pagina's lang kan vermaken met de meest absurde gebeurtenissen, maar ze tevens heel veel meegeeft over menselijke drama's. Het is een boek wat nog lang door je hoofd zal blijven spoken.

maandag 7 oktober 2019

De tweede slaap - Robert Harris

Afbeeldingsresultaat voor de tweede slaap'Hij die zonder zonde is, werpe de eerste steen.''

Een onverwachte ontdekking uit het verleden zal de toekomst voor altijd veranderen.
1468. Een jonge pater, Christopher Fairfax, reist te paard naar een afgelegen dorpje in Exmoor om de begrafenis van zijn voorganger te begeleiden. In de heuvels en bossen rondom het plaatsje liggen oude munten, glasscherven en menselijke botten voor het oprapen, en de oude pastoor blijkt in zijn huis een bijzondere verzameling van deze artefacten te verbergen. Het lijkt er zelfs op dat zijn dood te maken heeft met zijn obsessie voor het verleden.
Christopher Fairfax wordt meegezogen in de geheimen van deze afgezonderde gemeenschap. Alles wat hij denkt te weten over zichzelf, zijn geloof en de geschiedenis van zijn wereld komen onder druk te staan.

Wat een geweldig, bizar verhaal is dit! Een puzzel voor je hersenen.
Een middeleeuws verhaal maakt in het eerste gedeelte van het boek een zeer onverwachte wending. Je neemt als lezer dingen waar die in de betreffende periode onmogelijk zijn. Hierdoor lees je de achterflap van het boek opnieuw om te kijken of je de inhoud van het verhaal wel goed begrepen hebt.
Meer zal/kan ik hier niet over uitweiden want dan is de verrassing weg. Wel kan ik zeggen dat, hoe bizar het verhaal ook is, alle details kloppen. Tevens is het geschreven in de typerende schrijfstijl van Robert Harris; traag, met mooie zinsbouw, interessant maar wat nooit verveeld.
Een complete uitleg over ketterij wordt interessant uitgelegd, maar hij maakt ook bruggetjes naar het heden. Personages worden niet uitgeschreven maar dat is ook niet storend, want het gaat niet om de personen maar om de gebeurtenissen. De grote vraag bij het boek is: 'Wat doe je als de werkelijkheid een slechte klucht blijkt te zijn? Op wie kun je vertrouwen; Jezelf, je medemens, het geloof of de staat?

Robert Harris heeft met 'De Tweede slaap' één van zijn beste boeken ooit geschreven.

maandag 29 januari 2018

De Macht - Naomi Alderman

'Wanneer is er sprake van macht? Alleen op het moment dat zij wordt uitgeoefend.'

Overal ter wereld gebeurd iets merkwaardigs; meisjes die slechts door een enkele aanraking mensen fysiek pijn kunnen doen. Dit gebeurd aanvankelijk ter zelfverdediging tegen agressie van mannen. En waar het eerst nog sporadisch lijkt voor te komen wordt het al gauw epidemisch. Tiener meisjes die hun elektriciteitsorganen kunnen trainen, en hun krachten kunnen doorgeven aan andere oudere vrouwen, nemen de macht over van de mannen. De Dag van de Meisjes is aangebroken maar waar houdt het op?

In een tijd waarin we overspoeld worden door een lawine aan mannen die misbruik maken van hun macht leek het mij een heerlijk boek om het antwoord te vinden in het boek 'De Macht'. Het begin van het boek is veelbelovend en gaat het vooral op de aanval op mannen die vrouwen met agressie bejegenen. Maar als snel verliest deze nieuwe aanpak op het overnemen van de macht zijn kracht. Dat komt vooral door de uitwerking van het verhaal, de personages zijn oninteressant, een simplistische schrijfstijl met zinnen die grammaticaal gewoon niet kloppen (dat kan uiteraard ook door de vertaling komen) en te lange alinea's. In het boek komen afbeeldingen en bijlages voor die geen toegevoegde waarde hebben. Al snel kom je erachter dat het boek helemaal geen vernieuwing brengt maar alles alleen maar omdraait. Want de vrouwen slaan met hun super power zo door dat ze overgaan tot fysiek en seksueel geweld. Er breekt een oorlog uit tussen het vrouwelijke en mannelijke geslacht en dan ben je natuurlijk weer terug bij af.
Dan komt het verhaal simpel gezegd maar op een ding neer: het gaat er niet om wie de macht heeft maar het gaat erom wie de kracht heeft om deze macht onder controle te houden.


Het is jammer maar er had veel meer in dit verhaal kunnen zitten.

zondag 4 december 2016

Donor - Robin Cook

''Sommige dingen zijn erger dan doodgaan''

Lynn Peirce is een vierdejaarsstudente geneeskunde en heeft haar leventje goed voor elkaar. Wanneer haar vriend Carl aan zijn knie geopereerd moet worden adviseert zij aan hem het ziekenhuis waar ze werkt. De ingreep is een routine klus maar door een raadselachtige oorzaak raakt Carl tijdens de narcose in een coma. De MRI bevestigd het verschrikkelijke vermoeden; hij is hersendood.
Verdrietig gaat Lynn samen met haar studiegenoot Michael op zoek naar antwoorden. En wat ze ontdekken is nog schokkender dan wat ze voor mogelijk hadden gehouden. Carl blijkt namelijk niet de enige patiënt te zijn die in coma is geraakt tijdens een narcose. Bij het achterhalen van de waarheid ontvangen ze een doodsbedreiging.

Wanneer je een Robin Cook in handen hebt weet je meestal dat het een aantal uren nagelbijten wordt. Helaas was dat bij 'Donor' niet het geval. Ten eerste valt de titel in het niet bij het verhaal aangezien er nergens in het verhaal ook maar een orgaan gedoneerd wordt.
Dan is het verhaal doordrenkt met specialistische medische termen die soms pagina's lang doorgaan. Van de hoofdpersonen Lynn en Michael kom je weinig te weten en beide tonen weinig emotie in welke situatie dan ook. Hun zoektocht naar het raadsel waarom diverse patiënten, vaak na een eenvoudige ingreep, in coma raken is vrij ongeloofwaardig. Ze komen te gemakkelijk op onbevoegd terrein en de eind scene van het verhaal zou bij James Bond volledig tot zijn recht komen maar slaat hier de plank volledig mis. Wat mij echter wel een lange tijd heeft bezig gehouden is het experiment wat beschreven wordt. Je moet er niet aan denken dat dit in de toekomst mogelijk is of nog erger, ergens al gaande is. Ook het feit dat de medische wereld allang al geen zorg meer biedt maar, helaas, een winstgevend bedrijf is geworden wordt op een goede manier uitgelegd.


zondag 2 oktober 2016

Hemelvuur - Francesca Haig

Hemelvuur''Vannacht zeggen we: 'niet meer'!"
 Vierhonderd jaar na nu heeft er een nucleaire vuurzee huisgehouden op aarde. De natuur en de menselijke beschaving zoals wij die kennen zijn verwoest. Hoewel er geen sprake meer is van schadelijke stralingen, komt ieder kind om raadselachtige redenen als tweeling ter wereld. Elke tweeling bestaat uit een perfect Alfa en een door een afwijking getekende Omega. De manier waarop de Raad, het hoogste orgaan van de overheersende Alfa's, over de samenleving regeert, doet denken aan de Apartheid.
Omega's worden gebrandmerkt en afgestoten, en Alfa's eigenen zich de schaarse hulp- en voedselbronnen toe. Maar zelfs voor de Alfa's valt er aan één wrang feit niet te ontkomen; als één van de tweeling sterft, dan sterft de andere ook.
Cass is echter uniek onder de Omega's, zij heeft geen lichamelijke afwijking maar gaat echter wel gebukt onder de last van een zeer vooruitziende blik. Terwijl haar tweelingbroer Zach binnen de Raad steeds meer macht krijgt, koestert zij de gevaarlijkste droom die er is, namelijk een wereld waarin Alfa's en Omega's naast elkaar in vrede leven. Ze hoopt, ergens aan de andere kant van de oceaan, een plek te vinden waar de Omega's veilig kunnen leven. Maar om daar te komen moet ze eerst de kust veilig zien te bereiken. Onderwijl zit haar meedogenloze broer Zach, haar en haar vrienden op de hielen.
Het tweede boek gaat uiteraard verder daar waar het eerste eindigde maar toch is het ook hier weer lastig om in het verhaal te komen, ondanks het makkelijke taalgebruik van Francesca Haig en de korte hoofdstukken. Gaandeweg vinden er nieuwe gebeurtenissen plaats en volgen er onverwachte plotwendingen. Hierdoor neemt de vaart van het verhaal toe. De personages worden wederom goed beschreven en je ziet duidelijk dat ze een groei in ontwikkeling doormaken. Het verhaal gaat ook verder in op de problematiek van het eerste deel en geeft net genoeg nieuwsgierigheid om uit te kijken naar het derde deel. Het thema van het verhaal blijft boeien, namelijk de parallellen met de experimenten op tweelingen in de Tweede Wereldoorlog en de rassenverschillen tijdens de Apartheid.
De filmrechten van de boeken zijn reeds verkocht aan Dreamworks.

zondag 31 mei 2015

De oneindige zee - Rick Yancey

“We hebben de eerste vier golven overleefd. De vijfde golf komt eraan en de mensheid staat aan de vooravond van totale vernietiging...''.

Cassie, Ben en Ringer overleefden de eerste vier Golven (deel 1 van deze reeks) en staan voor een moeilijke keuze: wachten tot Evan Walker terugkomt of op zoek gaan naar andere overlevenden vóór de vijand hen te pakken krijgt. Want dat er een nieuwe aanval komt is onvermijdelijk. Cassie en haar vrienden zullen de ultieme strijd moeten aangaan tussen hoop en wanhoop, leven en dood.

Het eerste deel van deze reeks, de Vijfde golf gaat over Cassie, een meisje dat een aanval van Aliens op aarde heeft overleefd. Bij deze aanval werden zeven miljard mensen gedood. Cassie ontmoet Evan Walker, een Alien met veel menselijke trekjes en tussen hun bloeit er iets moois op tegen alle verwachtingen in.

Het tweede deel, de Oneindige zee, vertelt hoe het verder gaat met Cassie en Evan.
Er is een nieuwe dreiging van een aanval om ieder menselijk wezen alsnog uit te schakelen. Cassie en Evan gaan opnieuw de strijd aan tegen het kwaad en ontmoeten daarbij diversen nieuwe personages.
Ondanks dat je leest hoe het verder gaat na de verwoestende aanval op de aarde in deel één kom je in deel twee niet echt verder dan weer de relatie tussen Cassie en Evan. Ook de nieuwe personages voegen niet veel toe. Het verhaal komt neer op veel verschuilen, vluchtten, achtervolgingen en complottheorieën. Uiteindelijk eindigt het verhaal met weer een open einde wat ruimte geeft voor een deel drie.
De chaos wordt compleet doordat de schrijver het perspectief in de vertellijn steeds maar weer veranderd waardoor het soms lastig is te volgen wie nu wat verteld.

Het boek beter vinden dan de Hongerspelen zoals op de achterflap staat vermeld vind ik te ver gezocht. Het komt er wat mij betreft niet eens in de buurt en is qua verhaal ook totaal niet vergelijkbaar.

 


zondag 19 april 2015

Het meisje met alle gaven - M.R. Carey

Elke ochtend wacht Melanie in haar cel tot ze wordt opgehaald en naar het klaslokaal wordt gebracht. Als ze aan de beurt is houdt Sergeant haar onder schot terwijl twee van zijn mannen haar in de rolstoel vastgespen. Ze denkt dat ze haar niet aardig vinden en grapt dat ze niet zal bijten, maar niemand lacht...

Met deze veelbelovende tekst op de binnenflap van het boek denk je een hele spannende psychologische thriller in handen te hebben. Beginnend aan het verhaal ga je hier ook nog steeds van uit maar dan krijg je te maken met Hongers en Jonkers en blijkt het een science fiction verhaal te zijn. Totaal niet mijn genre maar de lovende recensies doen mij besluiten door te lezen en het geweldige aan dit boek te ontdekken.

Het boek 'Het meisje met alle gaven' speelt af in de nabije toekomst, ongeveer twintig jaar van nu. In Groot Brittannië, en waarschijnlijk ook op de rest van de wereld, is een vreselijke ziekte uitgebroken, waarbij mensen in bloeddorstige 'Hongers' veranderen. Eigenlijk zombies want deze mensen zijn klinisch dood. Ze zijn bezeten door een kwaadaardige schimmel wat zich verspreidt via bijten. Wanneer deze hongers mensen ruiken ontwaken ze uit hun slaapstand en worden ze agressief en vraatzuchtig.
Op een militaire basis leven nog enkele mensen, onder andere de psycholoog en lerares Justineau, wetenschapper Caldwell en sergeant Parks. Zij voeren onderzoeken uit op hongers, die worden gevangen door soldaten van sergeant Parks. Daar blijken heel intelligente kinderen tussen te zitten, die duidelijk afwijkend gedrag vertonen ten opzichte van de andere hongers. Onder deze kinderen bevindt zich Melanie, het meisje met alle gaven. Zij is een echte honger met alle instincten die daar bij horen, maar ze is ook hoog intelligent en sociaal meevoelend. Een bijzondere en zeer gevaarlijke combinatie.

Wanneer op een dag de basis wordt aangevallen moeten de enige overlevenden vluchten voor hun leven. Juf Justineau, sergeant Parks, dr. Caldwell en soldaat Gallagher nemen Melanie mee. Al is niet iedereen daar blij mee. Onderweg krijgen ze het nodige te verduren en meer dan eens blijkt Melanie hun redder. Langzamerhand begint Melanie echter ook te ontdekken wie ze zelf is maar of ze daar blij mee moet zijn en wat haar toekomst zal zijn moet nog gaan blijken.

Helaas heb ik het geweldige aan dit verhaal niet kunnen vinden. Teveel wetenschappelijke termen, personages die totaal niet uitgewerkt worden, en een beknopte uitleg over wie de Hongers en de Jonkers zijn, hoe überhaupt de wereld zo geworden is. Veel bloed en gruwelijkheden, maar niet zo beschreven dat ik er wakker van lag, te weinig spanning en een wat al te simpel einde.
Het verhaal is echter niet slecht geschreven en leest makkelijk weg maar om het een goed verhaal te vinden moet het misschien toch je genre zijn. Het heeft mij in ieder geval niet over de streep kunnen trekken om sciene fiction toch te gaan waarderen.
Complimenten voor de vormgeving van de omslag van het boek.