Booth - Karen Joy Fowler

                '        'Aan de geschiedenis valt niet te ontkomen''

Via uitgeverij Rainbow mocht ik een boek recenseren. Ik koos voor de roman ‘Booth’ van auteur Karen Joy Fowler. In eerste instantie vanwege de historische achtergrond. Het idee dat een auteur een van de bekendste en meest schokkende gebeurtenissen uit de Amerikaanse geschiedenis – de moord op Abraham Lincoln door John Wilkes Booth – weet om te vormen tot een roman, maakte me enorm nieuwsgierig. Want hoe maak je van zo’n beladen stukje geschiedenis een meeslepend verhaal, zonder dat het een droge geschiedenisles wordt? Karen Joy Fowler bewijst met ‘Booth’ dat dat absoluut mogelijk is

Hier gaat het boek ‘Booth’ over
Aan het begin van de negentiende eeuw verhuist de excentrieke Britse theateracteur Junius Booth met zijn vrouw naar Amerika. Ze betrekken een boerenhoeve ten noorden van Baltimore en krijgen tien kinderen, waarvan er zes overleven. Junius Booth is de pater familias, kostwinner en gevierd Shakespeare-acteur, maar hij is even instabiel als geniaal. De kinderen groeien op in de aanloop naar de Amerikaanse burgeroorlog. De jongens worden net als hun vader acteur, wat de Booths tot een beroemde en toonaangevende theaterfamilie maakt. Maar achter de schermen beginnen schandalen, triomfen en rampen hun tol te eisen, met als ultiem dieptepunt de schokkende moord op Lincoln door de jongste zoon John.

'Booth' gaat niet alleen maar over de moord, maar juist ook over de families achter de dader
Waar je als lezer misschien in eerste instantie zou verwachten dat het personage John Wilkes Booth centraal zou staan in de roman ‘Booth’, kiest de schrijfster bewust voor een andere invalshoek. Dit verhaal draait namelijk niet alleen maar om de man die Lincoln vermoordde, maar vooral om de familie achter hem. Dat maakt het geheel direct interessanter en persoonlijker. Waarschijnlijk stelde de schrijfster zichzelf tijdens het schrijven de vraag: wat gebeurt er met een familie wanneer een van hen uitgroeit tot een monster in de ogen van de wereld? Wat volgt is ‘Booth’, een uiterst interessante en goed leesbare roman.

Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika ontvouwd zich een indrukwekkend familiesaga
Het verhaal begint in 1822 en volgt de excentrieke Booth-familie over tientallen jaren. Vader Junius Brutus Booth is een beroemde Shakespeare-acteur met een indrukwekkend talent, maar ook een grillig en instabiel karakter. Rond hem groeit een groot gezin op, vol dromen, verdriet, rivaliteit en geheimen. Tegen de achtergrond van een verdeeld Amerika dat langzaam afstevent op de Burgeroorlog ontvouwt zich een indrukwekkende familiesaga.

Het verhaal heeft sterke en interessante personages
Wat mij hierbij vooral raakte, is hoe sterk de karakterontwikkelingen zijn uitgewerkt. Fowler schrijft haar personages met zoveel nuance dat ze, tijdens het lezen, echt in je fantasie gaan leven. Vooral Rosalie, Asia en Edwin Booth blijven bij mij hangen.
Rosalie, lichamelijk beperkt en vaak op de achtergrond geplaatst, heeft een stille kracht die enorm binnenkomt. Asia is juist temperamentvol en ambitieus, terwijl Edwin worstelt met verwachtingen en de schaduw van zijn vader. En juist doordat deze personages zo zorgvuldig worden opgebouwd, voelt het drama dat zich langzaam ontwikkelt nog heftiger aan.

Karen Joy Fowler heeft een literare schrijfstijl die prettig wegleest
De schrijfstijl van Karen Joy Fowler is prachtig literair zonder dat het in zijn totaliteit afstandelijk wordt. Ze heeft een beeldende schrijfstijl, en met gevoel voor detail. Sommige zinnen wil je bijna opnieuw lezen omdat ze zo mooi geformuleerd zijn. Tegelijkertijd vraagt het boek ‘Booth’ wel de aandacht van de lezer. Dit is geen snel verhaal, dat je gedachteloos uitleest, maar een rijk historisch verhaal. En waar je ook zeker de tijd voor moet nemen.

Het boek 'Booth' heeft een traag leestempo wat wel tijd en aandacht vraagtH
Dat brengt meteen het leestempo ter sprake. ‘Booth’ heeft namelijk een vrij rustig leestempo. Karen Joy Fowler neemt namelijk uitgebreid de tijd om de familiegeschiedenis, onderlinge relaties en historische context op te bouwen. Voor sommige lezers zal dat misschien wat traag voelen, zeker in het begin. Maar persoonlijk vond ik juist dat trage, zorgvuldige opbouwen wel passen bij het verhaal. Het geeft de personages ruimte om te groeien, en maakt dat je je als lezer steeds meer verbonden voelt met de familie.

Er zit veel historische informatie in maar het is geen geschiedenisboek
Daarnaast vond ik het indrukwekkend hoeveel historische informatie in het verhaal verwerkt zit. Dit komt echter nergens geforceerd of saai over. De spanningen rondom slavernij, politiek en de naderende Burgeroorlog zijn voortdurend aanwezig en geven het boek een enorme gelaagdheid. Fowler laat niet alleen het leven van de familie Booth zien, maar ook dat van de tot slaaf gemaakte familie Hall. Hierdoor krijgt het verhaal nog meer diepgang.

Het boek vertelt geen sensatie belust verhaal maar een boeiend persoonlijk relaas
Wat ‘Booth’ in het geheel zo bijzonder maakt, is dat het niet draait om de sensatie, maar om de menselijkheid. Je weet als lezer waar het verhaal naartoe gaat, maar toch blijft het boeien. Niet door spanning alleen, maar door de emoties, de sfeer en de vraag hoe geschiedenis weet te ontstaan binnen gewone gezinnen.

Is het boek ‘Booth’ voor iedereen? Dat denk ik niet. Wie namelijk houdt van snelle acties en constante plotwendingen, zal het tempo in dit verhaal soms te bedachtzaam vinden. Maar voor de liefhebbers van historische romans met sterke personages, prachtige taal en emotionele diepgang is dit echt een aanrader.

Indrukwekkend, intelligent en meeslepend
Kortom ‘Booth’ is een indrukwekkende, intelligente en meeslepende roman die laat zien hoe geschiedenis en fictie elkaar kunnen versterken. De auteur Karen Joy Fowler heeft niet alleen een stuk geschiedenis verteld, maar vooral een familie tot leven gebracht – met al hun liefde, verdriet en fouten. En juist daardoor blijft dit verhaal ook nog wel een tijdje bij me hangen.

Specificaties bij het boek Booth
Auteur: Karen Joy Fowler| Uitgeverij: Rainbow| Vertaling: Lucie van Rooijen & Inger Limburg |Eerste uitgave: 2022 | Gelezen Nederlandse uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 388 | ISBN 9789041716903

Met dank aan uitgeverij Rainbow voor het recensie-exemplaar.

Het Kromme Huis - Agatha Christie

''Moord is verkeerd, maar niet in hun ogen. Voor hén is het noodzakelijk - 't slachtoffer 'vroeg erom' - 't was de enige manier''.

De familie Leonidas woont samen in een groot, krakkemikkig huis in een rijke Londense buitenwijk. Wanneer het hoofd van de familie, de bejaarde miljonair Aristide Leonides, wordt vermoord met een dodelijke injectie, verdenkt de familie meteen zijn jongere vrouw. 
Maar eigenlijk hebben al zijn huisgenoten wel een motief: hun aandeel in de erfenis.
Charles Hayward, de verloofde van kleindochter Sophie, observeert de familie van dichtbij en doet een vreselijke en schokkende ontdekking.

Agatha Christie(1890-1976) is wellicht de bekendste (detective) acteur die ooit bestaan heeft. Ze schreef tachtig detectives, meer dan tweehonderd verhalen, en heeft negentien toneelstukken op haar naam staan. Onder het pseudoniem Mary Westmacott schreef ze nog eens zes romans. Over de gehele wereld is ze nog steeds de bestverkopende auteur allertijden. Sommige van haar boeken zijn reeds verfilmd.

Agatha Christie zou Christie niet zijn als ze niet weer allemaal mensen bij elkaar zet, in dit geval een hele familie, en ze allemaal een reden geeft om grootvader te vermoorden. Zo krijg je als lezer, buiten het meespeuren naar de dader, ook heel goed mee hoe onderlinge familiebanden op scherp komen te staan. Ze worden allemaal achterdochtig naar elkaar. Haat en nijd vieren hoogtij in het boek 'Het Kromme Huis'.
Dit keer wordt het moordonderzoek helaas niet door Miss Marple of Poirot gedaan, maar door Charles, een man die onderdeel is van de familie. Persoonlijk vond ik dat erg jammer want ik ben groot fan van Miss Marple en haar kleine eigenaardigheden.

De bekende, ietwat simpele, schrijfstijl van Agatha Christie is tijdloos en maken haar verhalen toegankelijk voor iedereen. Ondanks dat het boek 'Het Kromme Huis' al geschreven is in 1949 blijft het nog steeds een feestje om te lezen. Dit komt ook omdat Agatha Christie je tot aan bijna de laatste bladzijden op het verkeerde been weet te zetten. Vaak komt er ook nog eens een grote twist. Daardoor blijf je als lezer geboeid en geamuseerd. 

'Het Kromme Huis' heb ik met veel plezier gelezen, toch viel het einde me ietwat tegen. Ook vond ik het gehele verhaal wat chaotisch en rommelig. Mijn favorieten van Agatha Christie blijven vooralsnog dus nog even de boeken 'Moord op de Nijl' en 'Moord in de Oriënt-Expres'.

Leuk om te weten: uitgeverij Rainbow geeft sommige boektitels van Agatha Christie in een prachtige nieuwe uitgave uit.

Titel: Het Kromme Huis | Originele titel: Crooked House | Auteur: Agatha Christie | Uitgeverij: Rainbow | Vertaling: J.A.W. Hartong - de Roode | Genre: Detective | Aantal bladzijden: 267 | ISBN 978 904 171 610 1 

De grote scheiding - Cristina Henríquez

''Misschien was het probleem wel, dat iemand geloof moest hebben om dingen te zien die niet bestonden, om zich een wereld voor te stellen die nog niet gevormd was. En naast zoveel andere dingen had Francisco zijn geloof lang geleden al verloren.''

Het boek ‘De grote scheiding’ begint wanneer Ada, vrijgevochten, zestien jaar oud, arriveert als verstekeling uit Barbados in Panama. Ze is samen met anderen op zoek naar werk in de aanleg van het kanaal. Visser Francisco wantrouwt de buitenlandse machten in zijn geboorteland. Niets maakt hem zo van slag als het besluit van zijn zoon om mee te graven. Maar voor Omar, die eenzaam opgroeide, biedt het de kans om onafhankelijk te zijn, en vooral om ergens bij te horen. John Oswald komt uit Amerika, met maar één doel: het uitroeien van malaria. Alles verandert echter wanneer zijn vrouw Marian ziek wordt. Als John getuige is van de moedige daad van Ada, neemt hij haar aan als de verzorgster voor zijn vrouw.

‘De grote scheiding’ vertelt dan verder over de het leven van de arbeiders, vissers, journalisten, verzetsstrijders en nog vele andere die leefden tijdens de aanleg van het kanaal. Degenen die nauwelijks in de geschiedenisboeken voorkomen, ook al waren zij het die de geschiedenis hielpen vormen.

Auteur Cristina Henríquez

Cristina Henríquez (1977), is een Amerikaanse schrijfster met een vader die in 1971 emigreerde naar Amerika vanuit Panama. Haar moeder komt uit New Jersey. Cristina Henríquez is geboren in Delaware, ging naar school in de VS en bracht haar zomervakanties door in Panama. Haar schrijverstalent werd aangewakkerd toen ze op de middelbare school een dagboek kreeg van een jongen. Hij spoorde haar aan om alles daarin op te schrijven wat ze hem eigenlijk persoonlijk wilde vertellen maar niet durfde. Het duurde niet lang of ze begon meer en meer voor zichzelf te schrijven. Dag na dag schreef ze bladzijden vol. Ze studeerde Engels, en schreef veel over Panama. Dat werd het ook het onderwerp voor haar eerste twee boeken en nu dus ook weer voor de roman ‘De grote scheiding’. Dit boek werd ook gekozen als een Read With Jenna-boekenclubselectie voor maart 2024

 "Zodra ik geen ruimte meer had in dat dagboek, begon ik aan een ander, en daarna nog een. Sindsdien ben ik niet meer gestopt met schrijven.’’ – Cristina Henríquez

Uitgebreide karakterbeschrijvingen

Het boek ‘De Grote Scheiding’ is vooral een verhaal over mensen. Cristina Henríquez heeft ervoor gekozen het vertelperspectief vanuit verschillende personages te laten vertellen. Hierdoor krijg je een bredere verhaallijn. Wat echter miste was een rode draad, die de gebeurtenissen van al die personen met elkaar verbindt. Echter neemt de schrijfster wel uitgebreid de tijd om de personages uit werken. Hierdoor leest het verhaal, naar mijn mening, wel wat trager. Er is zoveel informatie te verwerken. En ondanks dat de roman geen twist, onderhuidse spanning of intriges kent blijft het verhaal wel boeien.

Geen details over de daadwerkelijke aanleg van het Panamakanaal

Wat ik wel erg miste in het verhaal van 'De grote scheiding', en wat ik nu ook graag eens had willen weten, zijn de details over de daadwerkelijke bouw, en de daarbij behorende problematiek, van het Panamakanaal. ‘De grote scheiding’ vertelt vooral het verhaal van de lokale bevolking, ook al blijft hier en daar ook de echte dramatiek achterwege. Christina Henrikes houdt zich vooral bezig met de menselijke aspecten zoals: armoede, teleurstelling, ziekte, onmacht, hoop en doorzettingsvermogen. Ze weet feilloos, met een prettig leesbare schrijfstijl, maar hier en daar iets te gedetailleerd, het harde leven van de arbeiders in die periode weer te geven.

Goed tijdsbeeld

‘De grote scheiding’ is een goed verteld verhaal. Ik vind het altijd fijn om eens over een heel andere onderwerp en land te lezen. Christina Henrikes weet Panama tot leven te wekken en geeft een goed beeld over hoe het er destijds geweest moet zijn. Wanneer ik nu over het Panamakanaal zal horen en/of lezen, weet ik dat er een hele geschiedenis van menselijk lijden maar ook triomfen aan vooraf is gegaan.

Specificaties over het boek De grote scheiding

Titel: De grote scheiding | Originele titel: The great divide | Auteur: Cristina Henríquez | Uitgeverij: AW. Bruna | Vertaling: Pauline Onderwater | Eerste druk: 2024 | Aantal bladzijden: 430 | ISBN 978 940 051 760 8 | Voor informatie over het boek 'De grote scheiding' ga je naar je plaatselijke boekwinkel of bezoek de website van uitgeverij A.W. Bruna of Bol.com

The Perks of being a Wallflower - Stephen Chbosky

 

 ''Lieve vriend, ik schrijf naar jou omdat zij zei dat jij luistert en dingen begrijpt...''

Charlie gaat naar de bovenbouw. Hij is zeker geen sukkel, maar populair is hij ook niet. Zijn verlegen, hyperintelligente en sociaal onaangepaste karakter zorgt ervoor dat hij een muurbloempje blijft. Charlie probeert op zijn eigen manier vat te krijgen op de wereld van daten, familiedrama's, seks en drugs. Gelukkig heeft hij vrienden die hem hier af en toe bij helpen. Op zijn eigen unieke, aandoenlijke en aangrijpende manier vertelt Charlie zijn verhaal aan de enige persoon die hij vertrouwt. Aan jou.

Zeer persoonlijk geschreven
Het boek is onderverdeeld in vier hoofdstukken en een epiloog. Het verhaal word vertelt via brieven die Charlie schrijft aan zijn 'Lieve Vriend'. Wie dat precies is wordt niet echt duidelijk  maar gedurende het lezen krijg je toch wel het grootste vermoeden dat jij, als lezer, de vriend van Charlie bent. Door de zeer persoonlijke brieven ga je terug naar het verleden van Charlie en lees je al snel wat de onderliggende oorzaak is van zijn gedrag in het heden. Onderwerpen die er niet om liegen. Zo komt seksueel misbruik, drugs, zelfmoord en geweld aan de orde. Hierom is het boek in de jaren '90 ook een tijdje verboden geweest, omdat het te controversieel zou zijn.

Je wilt Charlie omarmen en beschermen
Auteur Stephen Chbosky heeft met 'The perks of being a Wallflower', (de belevenissen van een muurbloempje), een uniek en emotioneel verhaal geschreven. Door de ik-vorm komen de persoonlijke gebeurtenissen nog meer bij je binnen. Charlie is zo en zo een personage wat je niet meer loslaat. Door zijn onhandigheid en terughoudendheid en alles wat hij heeft meegemaakt wilde ik hem als lezer beschermen, omarmen en onder mijn hoede nemen. Dat betekent dus dat de schrijver Stephen Chbosky een personage echt tot leven kan brengen.

Niet alleen voor jongere, ook voor volwassen een zeer boeiend boek
Omdat de het hoofdpersonage zo jong is, zou je denken dat dit boek alleen geschikt is voor middelbare scholieren. Maar niets is minder waar. Dit boek zou zeker verplichte leeskost in de klas moeten zijn vanwege de vele onderwerpen waar scholieren mee te maken hebben of krijgen. Maar als volwassenen is het ook goed om dit boek te lezen. Je kan je zo makkelijker identificeren met het gedrag van een puber.

Deze bestseller uit 1999 werd in 2012 verfilmd met in de hoofdrollen Emma Wason, die wereldwijd bekend werd als Hermione Granger in de Harry Potter -films, en Ezra Miller.
Na de release van film werd het boek ook weer heel populair. En terecht.

Stephen Chbosky is auteur en regisseur
De auteur Stephen Chbosky is zelf ook verantwoordelijk voor het schrijven van het script en regisseren van de film 'The perks of being a Wallflower'.
Stephen Chbosky is geboren in 1970 in Pittsburgh, Pennsylvania. Zijn schrijverstalent deed hij op tijdens zijn studie aan het Filmic Writing & Screening-programma van de Universiteit van Zuid-Californië. Hij schreef verschillende (niet geproduceerde-)scenario's en regisseerde al eerder een film in 1995. Zijn grote doorbraak kwam dus met het boek 'Perks of being a Wallpaper'. Het verhaal is semi-autobiografisch.
Ondanks dat het boek nog niet eens zo heel oud is kun je denk ik toch wel zeggen dat het tot de klassiekers behoort. Het bevat alle elementen die in de literatuur van belang zijn. Daarnaast leest het boek, ondanks de zware onderwerpen, makkelijk. daardoor is het ook heel geschikt voor de leeslijsten. Ik ben blij dat het door uitgeverij AW Bruna opnieuw uitgegeven is.

.

Rosamund - Rebecca West (deel drie van 'de Familie Aubrey' trilogie)

‘’Onze doden waren als de sterrenstelsels: we konden hen niet aanraken, maar ook niet aan hun bestaan twijfelen.’’

In de jaren na de Eerste Wereldoorlog reizen Mary en Rose, nu beroemde pianisten, door Amerika. Ze verblijven in de meest exclusieve hotels en worden als sterren ontvangen op feesten, waar de champagne rijkelijk vloeit en de gasten charmant en bevoorrecht zijn. Maar luxe en succes is niet alles, want in deze wereld lijkt niemand echt liefde voor muziek te hebben.
De oorlog heeft bij Mary en Rose diepe sporen achtergelaten en ze zijn niet in staat de kloof tussen heden en verleden te overbruggen. Als nicht Rosamund een plotse keuze maakt, moeten ze heroverwegen wat familie en liefde voor hen betekenen.
In het laatste deel van de 'Familie Aubrey' - trilogie, Rosamund, volgen we hun pijnlijke reis naar emotionele en artistieke volwassenheid.

De familie Aubrey is een buitengewone talentvolle muzikale familie. In de eerdere delen was te lezen dat vooral moeder hier een grote rol in speelde. Moeder was een beroemde concertpianiste die haar carrière opzijgezet heeft om voor haar kinderen te kunnen zorgen. Vader maakte al langere tijd geen deel meer uit van hun opvoeding. Het bleek dat hij een dubbelleven leidde en eigenlijk een charlatan was. Door lef en goed inzicht weet moeder uiteindelijk een fortuin voor zichzelf en de kinderen op te bouwen.

‘’Wat ze gezegd zou hebben weten Rose en ik allebei niet, maar ze bezat het talent om wanhoop weg te nemen.’’

Klassieker
In het derde en tevens laatste deel - Rosamund - komen de kinderen, inmiddels uitgegroeid tot volwassenen, er echter alleen voor te staan. Iets wat ze heel erg zwaar valt. Deze grauwe sluier ligt als een zware deken over het verhaal. Als lezer krijg je deze emotie goed mee.
Dat is in alle delen trouwens zo. De schrijfstijl van Rebecca West is uitzonderlijk goed te noemen. Met een perfect oog voor de kleinste details weet ze je mee te voeren naar het leven rondom 1900. Ze beschrijft uitgebreid het hele reilen en zeilen van het huishouden, upstairs en downstairs, en van het privéleven van de hoofdpersonages.
Doordat het zo gedetailleerd is wordt het verhaal wel erg traag verteld. Hier moet je je als lezer op aanpassen. Je leest dan ook een echte klassieker. De eerste keer dat deze trilogie werd uitgegeven was namelijk al in 1956.

Een tip voor degene die het boek, of de vorige boeken inderdaad te langzaam vinden gaan: leg ze af en toe even weg en lees wat anders tussendoor. Het fijne is dat er niets veranderd is wanneer je het boek weer oppakt en verder gaat lezen. Het is namelijk, naar mijns inziens, wel echt de moeite waard om de boeken – ‘De familie Aubrey’, ‘Rose en Mary’ en ‘Rosamund’ te lezen. Ze geven een heel mooi tijdsbeeld. Je waant je in de wereld van de tv-serie Downtown Abbey. Het is vergelijkbaar met de boeken van Elizabeth Jane Howard. 

‘’Hoe slim we misschien ook in andere dingen zijn, in de liefde zijn we allemaal dwazen.’’

De personages worden per karakter heel goed neergezet en hun emoties komen uitgebreid aan bod. Dat is ook wat dit deel, maar eigenlijk bij alle delen zo bijzonder maakt.
In 'Rosamund' is het vooral de volwassenheid en de keuzes die daarbij horen wat centraal staat. De hartverscheurende keuze die nicht Rosamund maakt. En uiteindelijk ook Rose die haar grote liefde ontmoet. Het leven van iedereen verandert, zo ook hun kijk op de toekomst.
Het is ook niet zo dat er in die tijd minder problemen of issues waren. Nee, integendeel. Het was alleen minder gehaast. Voor alles, dus ook voor emoties werd meer tijd genomen. Gesprekken waren nog echt gesprekken en muziek werd nog echt beleefd. Muziek heeft zo en zo een hele belangrijke functie in alle delen over de familie Aubrey.

Slow reading, tijd nemen voor details
Slow reading...tijd nemen om je te verdiepen in het verhaal. Je concentreren op de details, net als de schrijfster Rebecca West doet. Geen enorme plotwendingen verwachten maar je mee laten voeren op het voortkabbelende familieverhaal. Dat verdient deze trilogie en zeker ook het laatste deel van de serie - Rosamund. Ik schreef het al eerder en blijf daarbij: het echte verhaal van deze drie boeken zit hem in de details, in datgene in het leven waar we normaal gesproken aan voorbij zouden gaan, maar waar wel de echte waarheid ligt.

En toen waren er nog maar... Agatha Christie

                                      ''Waak en bid, de Dag des Oordeels is nabij.''

In een afgelegen huis op een eiland komen tien mensen bijeen. Ze kennen elkaar niet. Het enige wat ze gemeen hebben is dat ze zijn uitgenodigd door een mysterieuze gastheer die zelf niet verschijnt. 
De spanning stijgt. Wat kan deze vreemdeling teweegbrengen?

Dan wordt een van de gasten vermoord. En dan nog een. De angst slaat toe en het leven van de achterblijvers verandert in een hel.

Agatha Christie is wellicht de bekendste (detective) auteur die ooit bestaan heeft. Ze schreef tachtig detectives, ruim tweehonderd verhalen, negentien toneelstukken en onder het pseudoniem Mary Westmacott nog zes romans. Wereldwijd is ze de bestverkopende auteur allertijden.
Ze is bekend van haar boeken 'Moord in de Oriënt Express' en 'Moord op de Nijl'. Beide ook verfilmd.
Het boek 'En toen waren er nog maar...' is door veel lezers uitgeroepen tot de beste mysterieroman ooit geschreven. En daar sluit ik me volledig bij aan.

Uitgeverij Rainbow organiseerde rondom het boek 'En toen waren er nog maar...' een lees-challenge. Eerder deden ze dit al met andere klassiekers, zoals 'Anna Karenina' van Lev Tolstoj, "Mrs Dalloway'van Virginia Woolf en 'Moord in de Oriënt Express' van Agatha Christie. 
Het lezen van het boek doe je dan samen met andere bloggers. Het boek wordt verdeeld in een aantal te lezen hoofstukken. Daarbij komt dan een vraag of een opdracht. Zo lees je gezamenlijk heel intens en aandachtig de klassiekers. Een absolute aanrader om te doen en complimenten aan het team van de Rainbow challenges.

Maar terug naar het boek 'En toen waren er nog maar...'
Het boek is ongelooflijk ingenieus en goed geschreven. Vanaf de eerste bladzijde zit je op het puntje van je stoel en laat het raadsel je niet meer los. Omdat direct alle personages, hun achtergrond en daden beschreven worden is het wel handig om wellicht een lijstje bij te houden. 
In het verhaal is er geen leidend figuur die de moorden onderzoekt. Ze zitten vast op het eiland en moeten dus onderling uitvinden wie de moordenaar zou kunnen zijn. Jij als lezer hangt als een soort derde oog boven het verhaal en zoekt met hun mee. Het is een soort van Escape room of Cluedo-spel in boekvorm. 

                                                 ''De straf volgt op de zonden''

Tijdens het lezen val je dus, net als de hoofdpersonages, van de ene verdenking in de andere. De personages worden goed gekarakteriseert. Het enige wat een minpuntje zou kunnen zijn is dat de zelfreflectie wat ontbreekt. Iedereen heeft een mening over elkaar maar wat dat met hunzelf doet is wat onderbelicht.
Het verhaal zit vol plottwist. Als je aan einde van het verhaal eindelijk denkt te weten hoe het zit komt de slagroom op de taart. Met name het nawoord is nog een geweldige toevoeging. Hierin wordt duidelijk dat speuren nog zo makkelijk niet is. Dat je vaak op de verkeerde dingen let en daar iemand op be- of veroordeeld. Het wordt zeker een boek wat ik nog eens lezen zal.

'En toen waren er nog maar...' is absoluut de beste mysterie roman die ik tot nu toe gelezen heb. Daarbij moet ik eerlijk zeggen dat de #christiechallenge van uitgeverij Rainbow daar zeker aan bijgedragen heeft.

De familie Aubrey - Rebecca West

''De allergrootste fout van volwassenen was dat ze dachten dat ze kinderen voorbereiden op het leven door hen op te sluiten op een plek waar niets gebeurd in overeenstemming met wat dan ook in de buitenwereld.''

In het huis van de familie Aubrey hoor je tijdens theetijd arpeggio's op de piano en flarden van geëngageerde discussies. Dit excentrieke gezin woont in het Londen van vlak voor de Eerste Wereldoorlog. Vader Piers is journalist, moeder Clare een voormalig concertpianiste die haar carrière opzij heeft gezet om voor hun vier kinderen te zorgen: de muzikale tweeling Mary en Rose, de talentloze Charlotte en de kleine Richard Quin. En dan is er nog de geliefde nicht Rosamund, die onderdak vindt bij de Aubreys.
De spilzieke vader Piers dreigt zijn familie voortdurend aan een financiële ondergang te hepen, wat slechts ternauwernood kan worden afgewend door moeder Clare. Zijn nieuwe baan in Londen belooft uitstel van de teloorgang. De Aubreys hopen dat kunst hen zal redden van een leven in armoede.

Tussen de muziek, politiek, vervulden en gebroken dromen door, zoeken de drie dochters in dit eerste deel van de Aubrey-trilogie hun eigen stem in deze patriarchale samenleving.

In deze moderne snelle tijd is er eindelijk weer eens een echte klassieker uitgebracht, een slowreader!
Voor de liefhebbers van upper- en lowerclass in Londen, familiebanden, geschiedenis over een groot deel van de twintigste eeuw, muziek en de landen Engeland, Schotland en Ierland. Het komt allemaal uitgebreid aan bod in deze dikke pil, maar liefst 605 bladzijden, met een prachtig vormgegeven voorkant.
Rebecca West die in haar tijd al bekend stond als een bekroond schrijfster, wist met haar scherpe humorvolle pen een van de meest fascinerende en controversiële stemmen van de twintigste eeuw te worden. Op een duidelijk maar vooral eerlijke manier weet ze moeilijkheid van het menselijke bestaan te beschrijven. Zo weet ze de verschillen niet alleen in rangen en standen maar ook in denken en doen onderling, bijvoorbeeld tussen echtgenoten of zussen, feilloos weer te geven.
Het verhaal is levendig en beeldend beschreven. Er is veel ruimte en aandacht voor elk personage op zich en ook elke gebeurtenis wordt tot in de kleinste details verteld. Dit vraagt van de lezer wel een aanpassing, want het verhaal verloopt daarom traag en vraagt ook echt wel aandacht. 
Het verhaal wordt verteld vanuit het oogpunt van de jonge Rose, één van de tweeling. De kinderen begrijpen meer van de situatie dan de ouders, en dan vooral moeder, vermoeden. Het is bijzonder om het gezin vanuit dit standpunt te volgen, geobserveerd met een goede dosis naïviteit, kinderlijkheid en eenvoud. Echter voor de volwassenen is het een hele andere realiteit, maar ook die wordt goed naar voren gebracht.
Het verhaal is scherp, meedogenloos en venijnig maar is ook doorspekt met liefde en humor en een vleugje magie. 
Neem de tijd om in dit boek te verdwalen en laat je meeslepen naar een andere tijd, je zal niet teleurgesteld worden

Het tweede deel, 'Mary & Rose zal verschijnen in september. Het derde deel, 'Rosamund', verschijnt in april 2023