De lucht was vergeet-me-nietjes blauw - M.H.J. Igel

''Geloof me maar jongen. Zuster Anna gaat meteen akkoord. Ze kent me langer dan vandaag...Een glimlach breekt door op zijn gezicht en ik lach samenzweerderig naar hem.''

Vaak pak je een boek op zonder precies te weten wat het met je gaat doen. Om het vervolgens in één dag uit te lezen en met tranen in je ogen achter te blijven. Dat overkwam mij met de roman ‘De lucht was vergeet-me-nietjes blauw’ van auteur M.H.J. Igel.

Ik kreeg een uitnodiging om dit boek te lezen en te recenseren. Omdat ik het op dat moment best druk had, twijfelde ik even of ik er wel tijd voor kon maken. Totdat ik de voorkant zag. Wat een plaatje! En dan ook nog eens met mijn lievelingsbloemetjes. Direct las ik de synopsis en wist ik meteen: dit ga ik doen! En wat ben ik ontzettend blij dat ik dat heb gedaan.

'De lucht was vergeet-me-nietjes blauw' beschrijft een bijzondere band tussen twee generaties
In het ontroerende verhaal ‘De lucht was vergeet-me-nietjes blauw’ ontmoeten we de zestienjarige Vince. Hij heeft weinig zin in school, trekt zich weinig aan van regels en lijkt nergens echt om te geven. Wanneer hij voor zijn maatschappelijke stage in een verzorgingshuis wordt geplaatst, verwacht hij daar vooral zijn tijd te moeten uitzitten.

Dan ontmoet hij Elisabeth, een eigenzinnige 72-jarige vrouw die vroeger een gevierd neuroloog was. Ondanks haar lichamelijke achteruitgang is haar geest nog altijd scherp. Wat begint als een onverwachte ontmoeting, groeit uit tot een bijzondere band waarin ze elkaar uitdagen, begrijpen en helpen.

Want Elisabeth ziet Vince écht. Ze kijkt voorbij zijn grote mond en zijn stoere façade. Ze probeert te ontdekken wat daarachter schuilgaat. Ze wil hem niet veranderen, maar slechts helpen zichzelf terug te vinden. Vince brengt op zijn beurt weer kleur in Elisabeths wereld.
Wat volgt is dat hun gesprekken zijn soms hilarisch, dan weer confronterend, maar vooral ontzettend liefdevol zijn.

Een schrijfstijl die recht naar je hart gaat
De schrijfstijl van auteur M.H.J. Igel is toegankelijk, liefdevol en beeldend. Het verhaal wisselt steeds van perspectief, waardoor je zowel Vince als Elisabeth steeds beter leert kennen.
Wat ik bijzonder goed aan het verhaal van ‘De lucht was vergeet-me-nietjes blauw’ vind, is de manier waarop de schrijfster humor en luchtigheid weet te verweven met zware, emotionele onderwerpen. Hierdoor zit je het ene moment tijdens het lezen te glimlachen, en het volgende heb je een brok in je keel.

Herkenbare personages
De personages uit 'De lucht was vergeet-me-nietjes blauw' zijn goed uitgewerkt en voelen daardoor levensecht aan. Ook hun ontwikkeling is mooi om te volgen. Achter hun verschillende levensfasen blijken namelijk verrassend veel overeenkomsten schuil te gaan. Het contrast tussen de twee hoofdpersonages had niet groter kunnen zijn. Echter wat ze beide gemeen hebben is dat ze allebei heerlijk recalcitrant zijn. Dat maakt ze onuitstaanbaar voor sommige andere, maar juist in elkaar herkennen ze ook hun kwetsbaarheid. Dit wordt prachtig omschreven.

Zware thema's als Alzheimer, Parkinson en eenzaamheid worden goed verwoord 
De schrijfster Igel heeft het thema Alzheimer mooi weten te verwerken in haar verhaal. Zonder dat het een klaagzang is geworden of een medische les heeft ze, helaas door haar eigen ervaring, op een aangrijpende en zelfs humoristische manier de impact van deze ziekte weten over te brengen. Het leren omgaan met het verdriet, het moeten loslaten van wat ooit was, leren omgaan met de persoon die niet meer is wie hij/zij ooit was, dat heeft ze allemaal op een meelevende manier over weten te brengen. Wanneer je nog niets weet over deze ziekte, dan leer je er ook van. Weet je het, helaas (net als ook ik) wel, dan herken je veel.

Het boek ‘De lucht was vergeet-me-nietjes blauw’ is daarom ook niet zomaar een standaard roman. Het is een verhaal geworden met serieuze thema’s. Deze worden echter wel op een intens liefdevolle manier geschreven. Realistisch, soms hard, maar met een vleugje humor en door middel van levendige dialogen. Dan weer hartverscheurend en ongemakkelijk, maar tegelijkertijd grappig en lief.

Een verhaal dat raakt en bijblijft
Dat M.H.J. Igel in zo een relatief dun boek zoveel emotie, humor, levenswijsheid en betekenis heeft weten te verwerken, vind ik ontzettend knap. ‘De lucht was vergeet-me-nietjes blauw’ is veel meer dan een verhaal over een jongen en een oudere vrouw. Het gaat over elkaar écht zien, en ontdekken hoeveel je voor een ander kunt betekenen.

Ik las dit prachtige boek in één dag uit en bleef met tranen achter. Een klein verhaal dat een grote plek in mijn hart heeft gekregen. Een absolute aanrader voor iedereen die houdt van ontroerende romans over vriendschap, verbinding en de schoonheid van kleine momenten. 

Specificaties De lucht was vergeet-me-nietjes blauw
Auteur: MM.H.J. Igel | Uitgeverij: MH Books| Eerste uitgave 2026 | Aantal bladzijden: 152 | ISBN 9789083733081

Dank je wel uitgevrij MH Books voor het e-book recensie-exemplaar.