''Waarom was het eigenlijk zo vreselijk om een vrouw te zijn? Alleen maar omdat Eva die appel aan Adam had gegeven? Die vent had waarschijnlijk gewoonhonger gehad. Het was verdomme altijd de rol van de vrouw om de hapjes te regelen.''
Met heel veel plezier heb ik destijds het boek ‘Grote kleine
leugens’, van de schrijfster Liane Moriarty gelezen. Sindsdien ben ik dan ook fan
van al haar boeken. Ze weet een goede combinatie te maken van herkenbare
personages, scherpe observaties, humor en geheimen. Langzaamaan komt alles uiteindelijk
aan de oppervlakte. Ook de HBO-serie, die naar aanleiding van het verhaal werd
gemaakt, heb ik gezien. Toen ik hoorde dat er een vervolg op het eerste deel zou
verschijnen – Grote kleine waarheid -, was ik meteen enthousiast.
Hier gaat het boek over
In ‘Grote kleine waarheid’ ontmoeten we Madeline, Celeste,
Jane, Renata en Bonnie opnieuw. Er is tijd verstreken. Hun kinderen zijn
inmiddels ouder, wat nieuwe uitdagingen met zich meebrengt. Celeste maakt zich
zorgen over haar schoonmoeder Mary Louise, Madeline staat voor een grote
uitdaging en Jane bevindt zich op een kruispunt in haar relatie. Bonnie ontdekt
dat yoga niet alle antwoorden heeft en Renata lijkt volop te genieten van haar
leven – en van een beetje zoete wraak.
De rust in hun kustplaats wordt verstoord wanneer de
schooldirecteur een afgehakte vinger ontvangt en er een vreemde man bij de
school opduikt die vragen stelt aan leerlingen. Wat is er gebeurd, wie heeft
iets te verbergen en welke gevolgen hebben de waarheden die de vrouwen wel of
juist niet met hun kinderen hebben gedeeld?
Auteur Liane Moriarty bouwt de spanning in ‘Grote kleine waarheid’ weer
geleidelijk op. Ze geeft de personages en hun relaties veel ruimte, terwijl je
steeds meer puzzelstukjes krijgt aangereikt.
Bij de boeken van Liane Moriaty komen personages echt tot leven
Wat ik zo sterk vind aan de manier van schrijven van
Moriarty is de manier waarop ze haar personages tot leven brengt. Geen van de
vrouwen is perfect; ze zijn eigenwijs, kwetsbaar en soms behoorlijk
ingewikkeld. Juist daardoor voelen ze dus menselijk aan. Hun vriendschap is
warm en geloofwaardig, ook wanneer irritaties en oude gevoeligheden opspelen.
Moriarty laat zien hoe ouders en kinderen elkaar soms maar ten dele begrijpen.
De personages ontwikkelen zich, maar nemen ook hun oude patronen en geheimen
mee. Dat maakt hun verhalen herkenbaar en gelaagd.
Het verhaal is spannend, onderhoudend en doorspekt met humor
De schrijfstijl van Liane Moriarty is toegankelijk, vlot en
doorspekt met ironische humor. Ze wisselt luchtige momenten af met ontroering
en ‘prettig’ ongemak. De verschillende verhaallijnen in het verhaal van ‘Grote
kleine waarheid’ houden je als lezer betrokken, en de dialogen lezen telkens weer
heerlijk weg.
Het leestempo ligt wel lager dan in het eerste deel
Is er dan helemaal niets op het boek ‘Grote kleine waarheid’
aan te merken? Als je per se zou willen wel. Het verhaal is bijvoorbeeld behoorlijk
uitgebreid, er zijn vele personages en zijsporen. Hierdoor ligt het leestempo lager
dan in het eerste boek. Ook vond ik de spanningsboog niet overal even strak
aangespannen. Wie vooral een razend spannende thriller verwacht, kan daardoor
iets minder enthousiast zijn over dit verhaal.
Een warm, geestig en meeslepend vervolg op 'Grote kleine leugens'
Toch heb ik enorm genoten van dit weerzien met alle personen.
‘Grote kleine waarheid’ is een warm, geestig en meeslepend vervolg op ‘Grote
kleine leugens’. Het verhaal zit vol vriendschap, familiegeheimen en menselijke
tekortkomingen. Een aanrader voor de fans van deze auteur, en iedereen die na Grote
kleine leugens nog lang niet genoeg had van deze vrouwen en hun perikelen.
Specificaties De Franse illusie
Auteur: Liane Moriarty | Originele titel: Big Little Truths | Vertaling: Anna
Liverstro | Uitgeverij: AW. Bruna| Eerste uitgave: 2026 | Aantal bladzijden: 528
| ISBN 9789400520486
Met dank aan uitgeverij AW. Bruna voor het
recensie-exemplaar
Geen opmerkingen:
Een reactie posten